Azmarina Binti Hyder Ali v Nasurudeen Abdul Nazar (WA-B52-52-07/2023)

AZMARINA BINTI HYDER ALI

MAJ THUNISHA BANU BT KHALI KASMAN (NO. K/P: 710627-71-5058) …PLAINTIF-PLAINTIF

DAN NASURUDEEN ABDUL NAZAR

ABDUL NAZAR A/L BAWASAH MARICAR

SHAREEFA RANI (NO. PASPORT: B8181021) …DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN

Tindakan guaman ini dibawa oleh Plaintif Pertama, Azmarina Binti Hyder Ali ("P1"), dan ibunya, Plaintif Kedua, Maj Thunisha Banu Bt Khali Kasman ("P2"), terhadap bekas suami P1, Nasurudeen Abdul Nazar ("D1"), serta ibu bapa D1, Abdul Nazar A/L Bawasah Maricar ("D2") dan Shareefa Rani ("D3"). Pertikaian ini berakar dan berasaskan daripada suatu perkahwinan yang diaturkan keluarga, perbelanjaan AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 2 yang dibuat sebelum dan semasa perkahwinan, serta keretakan rumah tangga yang kemudiannya berakhir dengan perceraian.

Plaintif-Plaintif mendakwa bahawa Defendan-Defendan telah memberikan beberapa jaminan sebelum perkahwinan, termasuk bahawa perkahwinan P1 dan D1 akan berkekalan dan bahagia, kebajikan P1 akan dijaga, serta 50% daripada kos majlis perkahwinan akan dibayar semula. Plaintif-Plaintif juga mendakwa bahawa sejumlah wang yang diberikan bagi yuran pengajian D1, tiket penerbangan dan perbelanjaan ke Sabah adalah pinjaman, dan bahawa perkahwinan tersebut sebenarnya telah diaturkan secara fraud bagi membolehkan D1 memperoleh Visa Pasangan untuk tinggal menetap di Malaysia.

Berikutan dakwaan tersebut, Plaintif-Plaintif menuntut, antara lain seperti yang berikut: i) sejumlah RM391,552.00 yang terdiri daripada bayaran pengajian, tambang penerbangan, perbelanjaan majlis perkahwinan, deposit dan renovasi apartmen, sewa selama 18 bulan serta wang pendahuluan ke Sabah; ii) RM200,000.00 sebagai ganti rugi am atas penjejasan reputasi dan penderitaan malu; iii) suatu perintah supaya D1 diusir keluar dari Malaysia; iv) faedah; dan v) kos.

Defendan-Defendan menafikan keseluruhan asas liabiliti tersebut.

Setelah meneliti keseluruhan pliding, pernyataan saksi-saksi, keterangan lisan, nota prosiding, dokumen-dokumen yang dikemukakan, hujahan bertulis dan hujahan balasan pihak-pihak serta ikatan autoriti yang telah dirujuk oleh pihak-pihak, Mahkamah ini memutuskan bahawa Plaintif-Plaintif telah gagal membuktikan tuntutan mereka atas imbangan kebarangkalian. Tuntutan Plaintif-Plaintif ditolak sepenuhnya dengan kos RM7,000.00 dibayar oleh Plaintif-Plaintif kepada Defendan-Defendan.

Alasan utama kepada keputusan Mahkamah ini secara ringkas seperti yang berikut:

6.1 Kewujudan jaminan-jaminan yang didakwa tidak dibuktikan melalui keterangan yang cukup dan pasti;

6.2 Sebahagian besar jaminan yang didakwa merupakan ungkapan harapan dan komitmen rumah tangga yang subjektif, bukannya obligasi kontraktual yang mempunyai terma yang pasti dan boleh dikuatkuasakan; AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 4 6.3 Walaupun pembayaran dan perbelanjaan tertentu terbukti telah dibuat, sifatnya sebagai pinjaman atau hutang oleh Defendan-Defendan gagal dibuktikan;

6.4 Dakwaan fraud imigresen tidak diplidkan dan gagal dibuktikan dengan ketelitian yang dikehendaki;

6.5 Tiada asas kontraktual yang dibuktikan bagi menjadikan Defendan-Defendan bertanggungan terhadap keseluruhan kos perkahwinan atau kos apartmen; dan

6.6 Ganti rugi reputasi serta relif pengusiran yang dimohon tidak disokong oleh kausa tindakan, keterangan dan bidang remedi yang sesuai dalam tindakan guaman ini.

Dalam mencapai keputusan, Mahkamah ini telah menilai, meneliti dan mengambil kira keseluruhan kertas kausa serta dokumen-dokumen perbicaraan, termasuk yang berikut: a) Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan Terpinda Plaintif-Plaintif; b) Pembelaan Terpinda Defendan-Defendan dan Jawapan kepada Pembelaan Terpinda; c) Ikatan Pliding serta ikatan dokumen bersama dan ikatan dokumen tambahan yang diterima atau ditandakan; d) Fakta-fakta yang dipersetujui dan fakta-fakta yang tidak dipersetujui; e) Isu-Isu untuk Dibicarakan Plaintif dan Isu-Isu untuk Dibicarakan Defendan; AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 5 f) Pernyataan Saksi P1, P2, Mohamed Mahathir Bin Kothbudeen dan Sinnappan A/L Jayaraman; g) Pernyataan Saksi D1, D2 dan D3; h) Nota Prosiding bagi tarikh-tarikh perbicaraan pada 13.1.2025,

12.2.2025, 21.3.2025, 9.6.2025, 20.8.2025, 21.8.2025 dan 3.10.2025; i) Hujahan Bertulis Plaintif-Plaintif, Hujahan Jawapan Plaintif-Plaintif, Hujahan Bertulis Defendan-Defendan dan Hujahan Bertulis Balasan Defendan-Defendan; dan j) Ikatan Autoriti Plaintif-Plaintif dan Ikatan Autoriti Defendan-Defendan.

P1 dan D1 pada awalnya tidak saling mengenali. Hubungan antara keluarga bermula melalui persahabatan di antara D3 dengan nenek P1, Serina Begum Binti Mohd Hanifa. Menurut versi Defendan-Defendan, Serina Begum mencadangkan agar P1 dan D1 dikahwinkan apabila mereka mencapai usia yang sesuai. Menurut versi Plaintif-Plaintif pula, D2 dan D3 telah datang meminang dan kemudiannya mendesak supaya perkahwinan P1 dan D1 dipercepatkan.

Pada masa perbincangan awal berlaku, D1 sedang melanjutkan pengajian dalam bidang perubatan di Rusia. Perancangan perkahwinan telah dibincangkan selama beberapa tahun dan bukan suatu keputusan yang dibuat secara tiba-tiba pada ambang permohonan visa. Fakta tempoh masa yang panjang ini menjadi material apabila Mahkamah ini perlu menilai dakwaan Plaintif-Plainitf AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 6 bahawa seluruh perkahwinan telah dirancang semata-mata bagi D1 mendapatkan Visa Pasangan untuk tinggal menetap di Malaysia.

Pada tahun 2017, P2 telah membuat beberapa pembayaran bagi tujuan yang berkaitan dengan pengajian dan kepulangan D1. Antara pembayaran yang dituntut ialah RM10,000.00 pada 28.1.2017, RM15,000.00 sekitar Ogos 2017 dan RM1,600.00 bagi tiket penerbangan. Selepas D1 menerima penempatan housemanship di Sabah, sejumlah RM7,000.00 juga dikatakan telah diberikan sebagai wang pendahuluan atau perbelanjaan permulaan.

Majlis perkahwinan P1 dan D1 telah berlangsung selama tiga hari, iaitu majlis malam berinai yang diadakan pada 16.3.2018, majlis akad nikah diadakan pada 17.3.2018 dan majlis persandingan pula diadakan pada 18.3.2018. Plaintif-Plaintif menyatakan bahawa P2 telah menanggung keseluruhan kos tersebut berjumlah RM335,602.00. Fakta yang tidak dipertikaikan bahawa suatu perbelanjaan yang besar telah dibuat untuk melangsungkan majlis perkahwinan tersebut. Pertikaian sebenar di sini ialah sama ada Defendan-Defendan telah meminta atau menjanjikan pembayaran balik terhadap kos perbelanjaan tersebut.

Selepas perkahwinan, P1 dan D1 tinggal di sebuah apartmen di Taman Sri Murni, Batu Caves. P2 telah membayar deposit sewaan RM5,000.00, kos renovasi RM3,850.00 dan sewa yang dituntut bagi tempoh 18 bulan berjumlah RM13,500.00. D2 dan D3 turut tinggal di apartmen tersebut bagi suatu tempoh. Plaintif-Plaintif menyatakan kediaman itu disediakan atas desakan Defendan-Defendan, manakala AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 7 Defendan-Defendan menyatakan ia ditawarkan secara sukarela oleh P2 untuk kegunaan pasangan yang baru berkahwin.

D1 kemudiannya menerima penempatan housemanship di Hospital Queen Elizabeth, Kota Kinabalu. P1 pernah pergi ke Sabah. Keterangan pihak-pihak menunjukkan terdapat pertikaian dan ketegangan rumah tangga mengenai kehidupan bersama sebagai pasangan suami isteri, pekerjaan, tempat tinggal, komunikasi serta konflik hubungan dengan keluarga masing-masing. Mahkamah ini tidak perlu dan tidak berperanan untuk menentukan pihak mana yang harus dipersalahkan bagi keretakan perkahwinan P1 dan D1 itu, namun persoalan material yang berbangkit dalam tindakan guaman ini ialah sama ada keretakan tersebut membuktikan atau berunsur kan kepada suatu tindakan fraud atau kemungkiran kontrak seperti mana yang diplidkan oleh Plaintif-Plaintif.

Pada 10.6.2020, P1 melalui peguam syarie telah mengutus surat berkaitan kedudukan rumah tangga dan tuntutan tertentu terhadap D1. Keterangan P1 semasa pemeriksaan balas menunjukkan bahawa sebelum surat tersebut diisukan, tiada sebarang dokumen kontemporari yang mengandungi tuntutan bayaran balik terhadap D1. Selepas surat itu, P1 dan D1 masih bersetuju untuk mencuba menyelamatkan perkahwinan mereka.

Hubungan tersebut akhirnya tidak dapat dipulihkan dan P1 serta D1 akhirnya bercerai pada tahun 2023. P1 juga telah memfailkan tuntutan di Mahkamah Syariah bagi tuntutan mutaah, nafkah iddah dan tunggakan nafkah isteri. Melalui penyelesaian sulh, D1 bersetuju untuk AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 8 membayar, antara lain, RM30,000.00 bagi tunggakan nafkah isteri, RM10,000.00 bagi mutaah dan RM4,500.00 bagi nafkah iddah.

Tindakan sivil ini telah dimulakan pada 7.7.2023. Oleh itu, Mahkamah ini perlu menilai setiap komponen tuntutan-tuntutan Plaintif-Plaintif dengan berhati-hati untuk menentukan sama ada ia benar-benar suatu hutang atau kerugian sivil yang berasingan, atau sama ada ia merupakan perbelanjaan kekeluargaan, komponen nafkah, atau tuntutan yang timbul hanya setelah hubungan perkahwinan berakhir.

Kes Plaintif-Plaintif Dalam Pernyataan Tuntutan Terpinda, Plaintif-Plaintif memplidkan bahawa D2 dan D3 telah meminta supaya perkahwinan P1 dan D1 dipercepatkan kerana D1 memerlukan Visa Pasangan untuk pulang dan menetap di Malaysia. Plaintif-Plaintif selanjutnya memplidkan bahawa, sebagai balasan kepada persetujuan P1 dan P2, Defendan-Defendan telah memberikan beberapa jaminan sebagaimana dinyatakan di perenggan 13 Pernyataan Tuntutan Terpinda.

Jaminan-jaminan yang didakwa Plaintif-Plaintif itu, pada intinya, ialah bahawa; i. D1 akan hidup bahagia bersama P1; ii. perkahwinan akan berkekalan; iii. D1 akan kekal sebagai suami P1 dan terus komited terhadap P1; iv. pasangan akan melalui susah dan senang bersama; v. kebajikan P1 akan dipelihara; AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 9 vi. mereka akan hidup dengan penuh kasih sayang; dan vii. 50% kos perkahwinan akan dibayar kepada P2 selepas D1 mendapat pekerjaan yang lumayan.

Plaintif-Plaintif turut memplidkan bahawa pembayaran RM10,000.00, RM15,000.00, RM1,600.00 dan RM7,000.00 telah dibuat bagi kepentingan D1. Walaupun perkataan "pinjaman" digunakan dalam penghuraian dan hujahan mereka, asas kausa tindakan yang menghubungkan keseluruhan jumlah RM391,552.00 kepada Defendan-Defendan sebagaimana yang telah diplidkan ialah kemungkiran jaminan-jaminan di perenggan 13 dan, secara alternatif, suatu tipu helah atau fraud.

Plaintif-Plaintif menuntut sejumlah RM391,552.00 terhadap Defendan-Defendan dengan diperincikan seperti yang berikut:

(a) RM10,000.00 bagi yuran pengajian D1 yang dibayar pada 28.1.2017;

(b) RM15,000.00 bagi yuran pengajian D1 yang dibayar sekitar Ogos 2017;

(c) RM1,600.00 bagi tiket penerbangan D1 pulang ke Malaysia;

(d) RM335,602.00 bagi perbelanjaan majlis perkahwinan;

(e) RM5,000.00 sebagai deposit sewaan apartmen;

(f) RM3,850.00 sebagai kos renovasi apartmen;

(g) RM13,500.00 sebagai sewa selama 18 bulan; dan

(h) RM7,000.00 sebagai wang pendahuluan atau wang belanja ke Kota Kinabalu, Sabah. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 10 Selain jumlah-jumlah yang tersebut, Plaintif-Plaintif juga menuntut sejumlah RM200,000.00 sebagai ganti rugi am kerana reputasi mereka yang dikatakan telah terjejas dan mereka telah menanggung malu dalam komuniti. Mereka juga meminta suatu perintah supaya D1 diusir keluar dari Malaysia atas alasan Visa Pasangan telah diperoleh secara tipu atau fraud, serta faedah pra dan pasca penghakiman dan kos.

Kes Defendan-Defendan Defendan-Defendan dalam Pernyataan Pembelaan Terpinda menafikan bahawa perkahwinannya dipercepatkan bagi tujuan mendapatkan visa pasangan sebagaimana di dakwa Plaintif. Defendan-Defendan juga menafikan bahawa jaminan-jaminan yang didakwa Plaintif di perenggan 13 pernyataan tuntutan terpinda itu pernah dibuat terhadap Plaintif, dan Defendan-Defendan menafikan bahawa terdapat sebarang perjanjian untuk membayar balik 50% kos perkahwinan atau menjual tanah di India bagi tujuan tersebut.

Defendan-Defendan menyatakan bahawa D1 dan P1 dikahwinkan atas cadangan keluarga dan dengan niat yang sebenar untuk membina rumah tangga. Menurut mereka, tidak munasabah untuk menganggap suatu jaminan bahawa perkahwinan akan kekal selama-lamanya sebagai suatu bentuk jaminan di bawah undang-undang. D2 dan D3 juga menegaskan bahawa mereka tidak boleh menjamin perbuatan, perasaan atau masa depan rumah tangga dua orang dewasa.

Mengenai pembayaran wang dan kos perbelanjaan perkahwinan, Defendan-Defendan menyatakan bahawa bantuan wang tersebut dibuat secara sukarela oleh P2 kerana D1 bakal menjadi menantunya AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 11 dan keluarganya pada ketika itu mempunyai hubungan yang rapat. Defendan-Defendan menafikan bahawa wang itu dipinjam atau bahawa terdapat janji-janji untuk membayarnya semula wang tersebut apabila D1 mula bekerja.

Mengenai majlis perkahwinan di antara P1 dan D1, Defendan-Defendan menyatakan bahawa Plaintif-Plaintif sendiri yang telah memilih skala dan bentuk majlis, berurusan dengan pembekal serta membuat pembayaran. Mereka menafikan mendesak majlis mewah atau bersetuju menanggung separuh kos majlis tersebut. Mengenai kos sewa apartmen, mereka menyatakan bahawa P2 sendiri yang telah menawarkan kediaman tersebut dan segala pembayaran dibuat secara sukarela.

Defendan-Defendan turut membangkitkan bahawa tuntutan berkaitan deposit, renovasi dan sewa pada hakikatnya merupakan tuntutan berkaitan tempat tinggal atau nafkah. Oleh sebab isu nafkah telah pun diselesaikan di Mahkamah Syariah, maka Defendan-Defendan menghujahkan bahawa tuntutan yang sama tidak boleh dipulihkan sekali lagi dalam bentuk tuntutan sivil di mahkamah ini.

Defendan-Defendan juga menafikan dakwaan fraud dan menegaskan bahawa D1 mempunyai laluan imigresen lain yang sah, termasuk melalui pekerjaan. Menurut D1, penggunaan Visa Pasangan selepas berkahwin adalah suatu pilihan semula jadi dan sah bagi pasangan yang benar-benar berkahwin, dan bukan bukti bahawa perkahwinan itu palsu. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 12 Berhubung dengan kejadian sekitar Januari 2023, Defendan-Defendan mendakwa P1 bersama ahli keluarganya telah memasuki kediaman, mengambil barangan dan mendesak bayaran RM15,000.00, menyebabkan D1 membayar RM5,000.00 dalam keadaan tertekan. Plaintif-Plaintif menafikan unsur paksaan dan menyatakan mereka hanya mengambil semula barangan milik mereka. Isu ini bukan asas tuntutan balas yang khusus, tetapi dikemukakan sebagai sebahagian daripada konteks hubungan pihak-pihak dan penjelasan bagi pembayaran RM5,000.00.

Jawapan Plaintif-Plaintif kepada Pembelaan Dalam Jawapan kepada Pembelaan Terpinda dan hujahan Plaintif-Plaintif, Plaintif-Plaintif mengekalkan kenyataannya bahawa pembayaran-pembayaran yang telah dibuat adalah suatu bentuk pinjaman, bahawa jaminan-jaminan yang diberikan D1 telah mendorong P1 dan P2 bersetuju untuk mempercepatkan perkahwinan serta menanggung kos perbelanjaan, dan bahawa Defendan-Defendan tidak boleh mengelakkan liabiliti hanya kerana persetujuan tersebut tidak direkodkan dalam bentuk dokumen formal.

Plaintif-Plaintif juga menegaskan bahawa tuntutan mereka bukan suatu tuntutan perceraian atau nafkah semata-mata. Menurut mereka, ia adalah tuntutan kontrak dan fraud yang melibatkan P2 sebagai pihak yang membuat pembayaran, justeru Mahkamah Sivil ini mempunyai bidang kuasa untuk mendengarnya. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 13

E. PERJALANAN PERBICARAAN Perbicaraan penuh guaman sivil ini telah dijalankan melalui persidangan video atas talian dengan persetujuan pihak-pihak yang terlibat. Plaintif-Plaintif telah memanggil seramai empat orang saksi, iaitu P1 sebagai SP1, Mohamed Mahathir Bin Kothbudeen sebagai SP2, P2 sebagai SP3 dan Sinnappan A/L Jayaraman sebagai SP4. Defendan-Defendan pula telah memanggil D1 sebagai SD1, D2 sebagai SD2 dan D3 sebagai SD3.

Sepanjang perjalanan perbicaraan tersebut, pihak-pihak telah membuat beberapa bantahan berhubung bentuk soalan, soalan memimpin, kerelevanan isu yang dibangkitkan, dokumen tambahan dan skop pliding. Mahkamah ini telah memutuskan bantahan-bantahan tersebut ketika ianya di timbulkan dan dibangkitkan. Bagi tujuan alasan ini, Mahkamah ini akan menghuraikan keputusan prosedural dan berdasarkan keterangan-keterangan yang telah dikemukakan yang mempunyai kaitan langsung dengan penilaian bukti dan dapatan akhir.

Pada sambungan perbicaraan kes Defendan, Plaintif-Plaintif telah membantah penggunaan dokumen tambahan Defendan dengan alasan sebahagian dokumen, termasuk perbualan WhatsApp, telah difailkan selepas saksi-saksi Plaintif selesai memberi keterangan dan tidak pernah dikemukakan kepada mereka semasa pemeriksaan balas. Defendan-Defendan menjawab bahawa dokumen tambahan tersebut telah difailkan dan diserahkan serta sebahagiannya adalah untuk menjawab isu yang timbul daripada pemeriksaan balas. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 14 Mahkamah ini mengambil pendekatan dan telah memutuskan bahawa dokumen tambahan tersebut tidak secara automatik membuktikan kebenaran kandungannya dan pemberatnya bergantung pada sama ada dokumen itu telah dikenal pasti, diuji, berkaitan dengan pliding dan adil untuk dipertimbangkan. Oleh itu, dalam alasan ini, Mahkamah tidak bergantung kepada mana-mana dokumen lewat sebagai satu-satunya asas dapatan terhadap tuntutan Plaintif-Plaintif.

Pada 3.10.2025, timbul bantahan berhubung dokumen tambahan Plaintif yang dikemukakan bagi menyangkal keterangan D3 mengenai nama pada kad perkahwinan. Defendan-Defendan membantah dengan alasan Mahkamah sebelum itu telah mengarahkan tiada apa-apa ikatan tambahan lanjut tanpa proses penandaan, dan isu nama pada kad perkahwinan tidak pernah diplidkan. Plaintif-Plaintif menjawab bahawa dokumen tersebut diperlukan kerana isu itu baru muncul dalam pernyataan saksi D3 yang difailkan lewat oleh Defendan.

Setelah mendengar hujahan pihak-pihak, Mahkamah ini memutuskan bahawa isu khusus mengenai ketiadaan atau kewujudan nama D2 dan D3 pada kad perkahwinan bukan isu yang diplidkan. Bagi mengelakkan ketidakadilan dan perluasan kes di luar pliding, bahagian keterangan D3 mengenai perkara tersebut dan dokumen tambahan yang dikemukakan semata-mata untuk menyangkalnya diketepikan. Keputusan ini selaras dengan prinsip bahawa perbicaraan tidak boleh berubah menjadi pertikaian baharu yang tidak dinyatakan dalam pliding. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 15 Semasa pemeriksaan balas D1, Plaintif-Plaintif cuba mengembangkan isu kepada dakwaan bahawa status imigresen atau pekerjaan D1 di Semenanjung Malaysia pada masa perbicaraan adalah tidak sah. Peguam Plaintif sendiri mengakui bahawa pliding tidak ada menyatakan D1 sebagai pendatang tanpa izin atau secara khusus mencabar kesahan pekerjaan semasanya. Mahkamah ini telah mengarahkan agar soalan tersebut tidak dilanjutkan kerana isu sedemikian bukan isu yang diplidkan, walaupun dokumen visa yang berkaitan dengan dakwaan asal fraud masih boleh dihujahkan.

Pendekatan tersebut penting. Mahkamah ini perlu membezakan antara isu yang diplidkan, iaitu sama ada perkahwinan tahun 2018 diaturkan secara fraud untuk mendapatkan Visa Pasangan, dengan isu baharu mengenai kesahan permit kerja atau tempat pekerjaan D1 beberapa tahun kemudian. Isu kedua tidak boleh digunakan sebagai jalan pintas untuk membuktikan isu pertama tanpa pliding, pihak berkuasa yang berkaitan dan asas keterangan yang sesuai. F. KETERANGAN SAKSI-SAKSI Saksi-Saksi Plaintif

SP1 - Azmarina Binti Hyder Ali SP1 ialah P1 dan merupakan bekas isteri kepada D1. Beliau telah memberi keterangan mengenai sejarah perancangan perkahwinan, dakwaan bahawa D2 dan D3 meminta perkahwinan dipercepatkan untuk tujuan Visa Pasangan, kehidupan selepas berkahwin, perjalanan ke Sabah, keretakan rumah tangga dan kenyataan yang didakwa dibuat oleh D1 bahawa beliau dipaksa berkahwin bagi mendapatkan visa. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 16

Merujuk kepada Nota Prosiding Jilid 1, muka surat 9–10, semasa pemeriksaan utama oleh peguam Plaintif pada 13 Januari 2025 dan petikan penuh keterangan SP1 adalah seperti berikut: PP: “Soalan akhir, Puan Azmarina. SP1: Ya.” PP: “Ada tak kamu sebelum perkahwinan, dihubungi oleh defendan pertama? Dihubungi oleh Nasurudeen dan memaklumkan kepada kamu supaya dia berkehendakkan perkahwinan itu secara simple dan ini sebab mereka tiada wang. Ada dia bagitahu kamu? SP1: Tidak.” PP: “Adakah kamu pernah berhubungi dengan dia sebelum perkahwinan? SP1: Tidak.” PP: “Tidak. SP1: Dia tak hubung.” PP: “Saya tak dengar clear. SP1: Saya tak hubung dengan dia, dia pun tak hubung dengan saya sebelum perkahwinan. PP: Itu sahaja Puan Hakim.”

Secara tepat, keterangan di atas ini membuktikan bahawa SP1 mengakui bahawa SP1 dan D1 tidak pernah berhubung antara satu sama lain sebelum perkahwinan. Pengakuan ini material terhadap isu AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 17 jaminan yang diplidkan di perenggan 13 pernyataan tuntutan terpinda kerana ia menimbulkan persoalan sama ada SP1 mempunyai pengetahuan langsung bahawa D1 sendiri telah memberikan apa-apa jaminan pra-perkahwinan kepadanya.

Selanjutnya, SP1 menyatakan bahawa wang RM7,000.00 yang diberikan kepada sebelum atau ketika memulakan housemanship di Sabah adalah pinjaman yang perlu dibayar semula apabila D1 menerima gaji yang kini menjadi salah satu tuntutan Plaintif-Plaintif. Beliau seterusnya menyatakan bahawa kegagalan D1 meneruskan perkahwinan dan menjaga kebajikannya merupakan kemungkiran ke atas jaminan-jaminan yang telah diberikan sebelum perkahwinan.

Semasa pemeriksaan utama SP1, ketika peguam Plaintif merujukkan SP1 kepada Enclosure 33, Ikatan Dokumen C, muka surat 5, yang mengandungi perbualan WhatsApp antara SP1 dengan Defendan Pertama. Petikan lengkapnya ialah yang berikut: PP: “Tak ada. Muka surat 5. Cuba baca yang perenggan atas sekali. SP1: “Wedding punya money ikut perjanjian mak you cakap both side half-half. Masa mak you cakap my mom akka my moma was there tak fair kan for my mom semua dia yang tanggung, tapi korang cuma bagi I karusamani. Kai chain and cincin and mas kawin RM3k plus tu pun you ambil sebab nak bayar visa you tapi you dah bayar RM2k haritu. So yang tu settle lah.” PP: “Okay boleh terangkan tak? AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 18 SP1: Okay. Ikutkan adat Indian muslim kan chain dia orang kena bagi.” PP:” Tak, boleh terangkan yang pertama tu. Wedding punya money. SP1: Oh wedding perjanjian tu sepatutnya dia orang agree to pay half-half tapi dia orang tak bayar all the expenses.” PP: “Yang you tadi cakap pasal adat Indian muslim apa dia. SP1: Yang I ada mention dekat situ yang cincin itu je dia bagi. Wedding expenses satu sen dia tak bayar.” PP: “Mas kahwin? SP1: Mas kahwin dia bagi.” PP: “Dia bagi. Lepas itu? SP1: Dia pinjam tapi dia dah bayar balik. Itu saja dia bagi on the wedding.” PP: “Adakah dia jawab apa-apa kepada mesej ini? SP1: Tidak.” PP: “Yang you minta dia bayar sebagaimana mak dia janji itu? SP1: Tak.” PP: “Dia tak jawab langsung ya? SP1: Tak.” AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 19 Rujukan tersebut adalah kepada kandungan mesej WhatsApp yang SP1 sendiri hantar kepada D1, dan kemudiannya dibacakan oleh SP1 di Mahkamah ini. Ia bukan rakaman langsung perbualan asal antara P2 dengan D3 dan bukan pengakuan D1 atau D3. Keterangan tersebut hanya menunjukkan bahawa pada 11 Mei 2022, SP1 telah memberitahu D1 melalui WhatsApp bahawa, menurutnya, ibu D1 pernah mengatakan kos perkahwinan akan ditanggung secara separuh-separuh. D1 tidak membalas mesej tersebut. Oleh itu, mesej berkenaan membuktikan kewujudan dakwaan SP1 pada tahun 2022, tetapi tidak dengan sendirinya membuktikan bahawa perjanjian asal benar-benar dibuat, terma-terma tepatnya, pihak yang hadir atau penerima janji tersebut.

Walau bagaimanapun, terdapat beberapa pengakuan penting telah dibuat oleh SP1 semasa pemeriksaan balas. Apabila dirujuk kepada dakwaan bahawa D2 meminta perkahwinan dipercepatkan kerana D1 memerlukan Visa Pasangan, SP1 bersetuju bahawa beliau tidak mempunyai bukti bagi perkara tersebut selain apa yang diberitahu kepadanya atau apa yang didakwa telah disebut kemudian. Petikan material dalam nota keterangan adalah seperti berikut: "PD: Okay, saya cadangkan bahawa kamu tak ada bukti untuk perkara ini. Setuju atau tidak.” SP1: Setuju."

SP1 juga mengakui bahawa tidak terdapat dokumen yang merekodkan jaminan-jaminan yang dinyatakan di perenggan 13 pernyataan tuntutannya. Ketiadaan dokumen tidak semestinya menggagalkan AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 20 sesuatu perjanjian lisan, tetapi dalam kes ini jaminan-jaminan yang didakwa adalah luas, subjektif dan melibatkan jumlah kewangan yang sangat besar. Oleh itu, ketiadaan apa-apa rekod kontemporari menjadi faktor pemberat yang penting.

Berhubung masa tuntutan wang mula dibuat, SP1 bersetuju bahawa surat peguam bertarikh 10.6.2020 ialah tuntutan pertama yang dapat dikenal pasti melalui dokumen, dan tiada dokumen sebelum itu yang menunjukkan tuntutan bayaran balik. Selepas surat tersebut, P1 dan masih cuba meneruskan perkahwinan mereka. Petikan pemeriksaan balas adalah seperti berikut: "PD: Saya cadangkan bahawa ini adalah kali pertama kamu tuntut wang daripada defendan pertama. Setuju? SP1: Setuju. PD: Saya cadangkan bahawa kamu tak pernah tuntut apa-apa bayaran daripada defendan-defendan sebelum surat ini dikeluarkan. Betul? ... SP1: Dalam dokumen tak ada."

SP1 seterusnya bersetuju bahawa selepas surat tersebut, beliau dan D1 cuba mengekalkan perkahwinan. Apabila dicadangkan bahawa tuntutan wang timbul semula apabila usaha menyelamatkan perkahwinan gagal, SP1 mengakui terdapat tuntutan semula pada 11.5.2022 tetapi menafikan bahawa semua wang dituntut semata-mata kerana perceraian. Pada permulaan pemeriksaan balas, SP1 bersetuju AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 21 bahawa tuntutan RM391,552.00 dibuat selepas perceraian antara beliau dengan D1: PD: “Baik. Jadi Puan Azmarina kamu tuntut antara lain wang berjumlah RM391,552.00 daripada defendan-defendan. Setuju? SP1: Setuju. PD: Dan kamu buat tuntutan ini sebab kamu dan defendan pertama telah bercerai. Setuju? SP1: Setuju.”

Berhubung dengan sewaan apartmen, keterangan SP1 menunjukkan bahawa deposit, kos ubahsuai dan/atau renovasi dan sewa berkait rapat dengan penyediaan tempat tinggal selepas perkahwinan. Dalam pemeriksaan balas, SP1 menerima bahawa isu tersebut bersangkutan dengan nafkah tempat tinggal. Beliau juga mengesahkan bahawa tuntutan tunggakan nafkah isteri telahpun diselesaikan di Mahkamah Syariah dengan bayaran RM30,000.00. Pengakuan ini menimbulkan risiko pertindihan tuntutan yang tidak dapat dijelaskan secara memuaskan oleh Plaintif-Plaintif.

Apabila dirujuk kepada perenggan 13 dan 32 Pernyataan Tuntutan, SP1 turut mengaitkan keseluruhan kerugian yang dituntut dengan kemungkiran jaminan-jaminan yang didakwa telah diberikan oleh Defendan-Defendan: PD: “Baik. Jadi soalan saya, kamu mengalami kesemua kerugian ini kerana Defendan-defendan telah memungkiri jaminan-jaminan di perenggan 13 tadi. Setuju? AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 22 SP1: Ya. PD: Jadi kamu menuntut RM391,552.00 daripada defendan-defendan kerana defendan-defendan telah memungkiri jaminan mereka seperti di perenggan 13 tadi. Setuju? SP1: Hm.”

Keterangan ini menunjukkan bahawa kes SP1 bukan sekadar tuntutan penghutangan berasingan bagi setiap pembayaran, tetapi beliau menghubungkan jumlah keseluruhan tersebut dengan dakwaan bahawa jaminan-jaminan sebelum perkahwinan telah dimungkiri oleh

Mahkamah ini mendapati SP1 memberi keterangan secara terus mengenai pengalaman peribadinya dalam rumah tangga dan Mahkamah ini menerima bahawa keretakan perkahwinan telah memberi kesan emosi kepadanya. Namun, pengalaman tersebut tidak dengan sendirinya membuktikan bahawa sebelum perkahwinan wujud kontrak untuk menjamin kebahagiaan atau bahawa D1 berkahwin dengannya secara fraud. Keterangan mengenai kenyataan D1 berhubung visa juga perlu diteliti dan diperhalusi terhadap dokumen kontemporari dan keseluruhan kelakuan pihak-pihak.

SP2 - Mohamed Mahathir Bin Kothbudeen SP2 ialah pengurus Shanas Catering dan sejak tahun 2013 menjadi rakan kongsi dalam perniagaan milik bapanya. Keterangannya berkaitan dengan perkhidmatan katering bagi tiga acara perkahwinan P1 dan D1. SP2 menerangkan bahawa pada Disember 2017, P2 telah AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 23 menghubungi pihaknya untuk menyediakan makanan bagi majlis malam berinai pada 16.3.2018, akad nikah pada 17.3.2018 dan majlis persandingan pada 18.3.2018. Beliau dan bapanya telah berbincang dengan P2, dan harga yang dipersetujui telah direkodkan dalam resit-resit yang dirujuk semasa perbicaraan.

Menurut SP2, kos makanan ialah RM12,514.50 bagi malam berinai, RM8,497.50 bagi hari nikah dan RM54,590.00 bagi majlis persandingan. Kesemua bayaran tersebut telah dibuat oleh P2. Resit bayaran telah dikeluarkan atas nama P1 kerana amalan perniagaan mereka ialah menggunakan nama pengantin walaupun pembayaran dibuat oleh ibu pengantin perempuan.

Mahkamah ini menerima keterangan SP2 sebagai bukti bahawa P2 telah benar-benar mengeluarkan sejumlah wang yang besar bagi catering untuk semua majlis yang dinyatakan. Walau bagaimanapun, SP2 tidak hadir dalam perbincangan keluarga mengenai jaminan 50% perbelanjaan perkahwinan, tidak mendengar apa-apa janji D2 atau D3 untuk membayar balik, dan tidak boleh membuktikan atau menyokong tujuan disebalik semua pembayaran tersebut. Keterangannya hanya membuktikan quantum perbelanjaan tertentu, bukan liabiliti Defendan-Defendan.

SP3 - Maj Thunisha Banu Bt Khali Kasman SP3 ialah P2 dan merupakan saksi utama bagi keseluruhan dakwaan kewangan. Beliau memberi keterangan bahawa beliau telah membayar RM10,000.00 dan RM15,000.00 bagi yuran pengajian D1, RM1,600.00 bagi tiket penerbangan, RM7,000.00 bagi perbelanjaan ke AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 24 Sabah, RM335,602.00 bagi perbelanjaan perkahwinan serta kos deposit, renovasi dan sewa apartmen.

SP3 menyatakan bahawa pembayaran pengajian, tiket dan wang ke Sabah ialah pinjaman yang akan dibayar selepas D1 mula bekerja. Beliau juga mendakwa D2 dan D3 ada meminta majlis yang mewah sesuai dengan status D1 sebagai bakal doktor, serta berjanji untuk menanggung 50% kos perkahwinan selepas menjual tanah di India atau selepas D1 memperoleh pekerjaan yang lumayan.

Mahkamah ini tidak meragui bahawa SP3 telah menanggung sebahagian besar perbelanjaan yang dinyatakan. Persoalan yang berbangkit ialah sifat pembayaran dan kewujudan janji pembayaran balik sebagaimana dakwaan Plaintif-Plaintif. Dalam pemeriksaan balas, SP3 mengakui bahawa resit atau bukti pemindahan tidak menyatakan perkataan "loan" atau "pinjaman", dan tidak terdapat dokumen yang merekodkan bahawa D1 akan membayar semula selepas mula menerima gaji.

SP3 juga mengakui bahawa tiada sebarang dokumen yang merekodkan jaminan kebahagiaan, jaminan perkahwinan akan kekal atau janji membayar balik 50% perbelanjaan perkahwinan. Apabila jumlah tuntutan RM391,552.00 dikaitkan dengan perenggan 13 Pernyataan Tuntutan, keterangan SP3 menunjukkan bahawa sebab tuntutan keseluruhan jumlah itu ialah dakwaan kemungkiran jaminan, bukannya semata-mata suatu tindakan pinjaman yang diperincikan secara berasingan. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 25 Keterangan SP3 mengenai janji bayaran balik 50% juga berubah dari segi pencetus pembayaran, iaitu kadangkala dikatakan selepas D1 mendapat pekerjaan yang lumayan, dan pada masa lain selepas tanah di India dijual. Kedua-dua versi dinafikan oleh D2 dan D3. Tiada surat, mesej, pengakuan hutang, jadual pembayaran, catatan pada resit atau tuntutan kontemporari yang menyokong mana-mana versi yang didakwa.

Berhubung perbualan WhatsApp mengenai tiket bernilai RM1,600.00, SP3 bergantung kepada perkataan D3 bahawa beliau "menunggu untuk dapatkan wang sedikit". Mahkamah ini menilai perbualan itu dalam konteks penuh. Tiada penggunaan perkataan pinjam, hutang atau bayar balik. Perbualan itu juga hanya berkaitan tiket RM1,600.00 dan tidak boleh, tanpa lebih, membuktikan bahawa semua pembayaran lain berjumlah puluhan ribu ringgit ialah suatu bentuk pinjaman.

Mahkamah ini mendapati SP3 ialah saksi yang mempunyai kepentingan langsung dan kuat terhadap hasil kes, sebagaimana juga saksi-saksi Defendan mempunyai kepentingan masing-masing. Oleh itu, Mahkamah ini tidak menolak keterangannya hanya kerana hubungan kekeluargaan, tetapi mengujinya terhadap bukti kontemporari, kebarangkalian dan pengakuan semasa pemeriksaan balas. Pada ukuran tersebut, keterangan mengenai pinjaman dan jaminan pembayaran balik tidak cukup kukuh untuk melepasi beban pembuktian. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 26

SP4 - Sinnappan A/L Jayaraman SP4 ialah pengurus CSH One Stop Events atau Capitol Selayang Hall. Beliau memberi keterangan mengenai tempahan dewan, makanan dan perkhidmatan berkaitan majlis perkahwinan. Keterangan SP4, bersama dokumen pembayaran, menyokong bahawa majlis tersebut telah diadakan dalam skala yang besar dan P2 menanggung perbelanjaan tertentu.

Seperti mana keterangan SP2, SP4 juga bukan pihak kepada perbincangan keluarga mengenai jaminan, pembayaran balik atau tujuan visa. Beliau tidak dapat memberi keterangan bahawa D2 atau D3 meminta majlis mewah, bersetuju membayar separuh kos perkahwinan atau menanggung obligasi kontraktual terhadap P2. Justeru, keterangannya menyokong kewujudan perbelanjaan tetapi tidak membuktikan asas liabiliti.

Berdasarkan keseluruhan keterangan saksi-saksi Plaintif, Mahkamah ini dapat membuat kesimpulan ringkas yang berikut: i) SP3 menyatakan bahawa ketiga-tiga Defendan telah memberikan jaminan secara kolektif; ii) Bagi jaminan kehidupan rumah tangga, P1 ialah pihak yang menerima manfaat untuk hidup bahagia, perkahwinan berkekalan, kebajikan dijaga dan kehidupan dengan penuh kasih sayang; AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 27 iii) Bagi janji pembayaran separuh perbelanjaan perkahwinan, P2 dikenal pasti secara jelas sebagai penerima pembayaran, melalui keterangan SP3 yang menyatakan: “Mereka juga berjanji akan membayar kepada saya separuh dari perbelanjaan perkahwinan.” iv) Namun, tiada keterangan yang cukup khusus tentang kepada siapa kata-kata jaminan rumah tangga itu sebenarnya diucapkan. SP3 tidak menyatakan dengan terperinci sama ada ia diucapkan kepada beliau, P1 atau kedua-duanya. v) SP1 hanya mengesahkan secara umum bahawa ketiga-tiga Defendan ada membuat jaminan, tetapi tidak memperincikan siapa membuat apa dan kepada siapa. vi) Berhubung pembayaran 50%, keterangan SP1 lebih khusus merujuk kepada D3 sebagai pembuat janji, melalui mesej yang terkandung di dalam Whatsapp; “ikut perjanjian mak you cakap both side half-half.”

Mahkamah ini mendapati keterangan SP1 bahawa beliau dan D1 tidak pernah berhubung sebelum perkahwinan melemahkan dakwaan bahawa D1 sendiri ada dan/atau pernah membuat jaminan pra-perkahwinan secara langsung kepada P1. Oleh itu, terdapat keterangan tentang identiti pemberi jaminan secara kolektif, tetapi terdapat kekurangan material dalam pembuktian tentang pemberi bagi setiap jaminan, penerima sebenar komunikasi, tarikh, tempat dan perkataan yang digunakan. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 28 Saksi-Saksi Defendan

SD1 - Nasurudeen Abdul Nazar SD1 ialah D1, yang merupakan bekas suami P1 dan bertugas seorang doktor. Beliau menafikan bahawa perkahwinan itu suatu muslihat untuk mendapatkan Visa Pasangan. Menurutnya, beliau berkahwin dengan niat bahawa perkahwinan akan kekal seperti pasangan lain, tetapi hubungan itu mengalami keretakan yang tidak dapat dipulihkan selepas kira-kira dua tahun dan perceraian akhirnya disempurnakan pada tahun 2023.

SD1 menafikan pernah bersetuju bahawa semua pembayaran P2 ialah pinjaman atau bahawa beliau akan membayarnya semula apabila mendapat gaji. Beliau menyatakan bantuan P2 diberi dalam konteks hubungan keluarga dan persediaan membina rumah tangga. Beliau juga menafikan memberi jaminan undang-undang bahawa P1 akan sentiasa bahagia atau perkahwinan tidak boleh berakhir.

Mengenai Visa Pasangan, SD1 menjelaskan bahawa setelah berkahwin dengan seorang warganegara Malaysia, adalah biasa dan munasabah untuk menggunakan pas yang bersandarkan pasangan. Beliau menolak cadangan bahawa visa itu satu-satunya jalan untuk memasuki, tinggal atau bekerja di Malaysia. Antara penjelasan beliau ialah: "Everybody would want the visa to be belonging to the wife because your wife is Malaysian... It’s not because that the only way I boleh dapat kerja ke, I boleh stay dekat Malaysia ke. No." AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 29 SD1 turut menjelaskan bahawa SP1 dan beliau telah mencuba menyelamatkan perkahwinan, termasuk berbincang dan mendapatkan bantuan pihak lain. Tempoh perkahwinan, kehidupan bersama, usaha perdamaian dan perceraian yang hanya berlaku beberapa tahun kemudian adalah fakta yang perlu ditimbang terhadap dakwaan bahawa sejak awal lagi D1 tidak pernah berniat menjadi suami.

Pemeriksaan balas terhadap SD1 adalah panjang dan menyentuh status pas, pekerjaan di Sabah serta pekerjaannya kemudian di Pulau Pinang. Terdapat jawapan yang tidak teratur mengenai pembatalan atau pemprosesan permit baharu. Mahkamah ini mengambil maklum perkara tersebut dari sudut kredibiliti umum, tetapi tidak boleh menjadikannya bukti bahawa perkahwinan tahun 2018 adalah fraud. Isu pekerjaan semasa di Semenanjung tidak diplidkan dan pihak berkuasa imigresen yang berkaitan bukan pihak dalam tindakan ini.

Mahkamah ini menerima bahawa SD1 mempunyai kepentingan untuk menafikan dakwaan terhadapnya. Namun, versi beliau bahawa perkahwinan benar-benar dilangsungkan dan kemudian gagal adalah selaras dengan fakta bahawa perancangan berlaku bertahun-tahun, pasangan hidup sebagai suami isteri, SP1 telah mengikuti beliau ke Sabah, mereka cuba berdamai selepas pertikaian dan perceraian hanya disempurnakan pada tahun 2023. Fakta-fakta tersebut tidak membuktikan perkahwinan bahagia, tetapi menjadikan inferens "perkahwinan palsu semata-mata untuk visa" kurang berkemungkinan. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 30 Semasa pemeriksaan balas, peguam Plaintif merujuk kepada jawapan SD1 dalam Pernyataan Saksinya bahawa beliau berkahwin dengan niat supaya perkahwinan itu berkekalan: PP: … The 1st plaintiff and I were married since 18 March 2018 for around two years before we mutually agreed to divorce in 2020 and eventually got divorced in 2023. I married the 1st plaintiff with the intention that the marriage will last forever just like any other marriages. … So, this is the question I asked. What is the irretrievable breakdown of marriage? SD1: Okay, we discussed this through very lengthy because we divorced after five years. All the fights, misunderstanding, her issues, my issues, until we came to a conclusion that kita orang nak cerai.”

Apabila peguam Plaintif mencadangkan bahawa sebenarnya tiada keretakan rumah tangga dan perkahwinan itu semata-mata bagi memperoleh Visa Pasangan, SD1 menjawab: PP: “… I put it to you, Nasurudeen, that there’s no such things as breakdown in the marriage here. You married the 1st plaintiff solely for the purpose of obtaining the spouse visa for you to stay and the moment you got the right to stay in Sabah, you abandon her. Agree? SD1: I disagree, Sir.”

Dalam konteks ini, Mahkamah ini menilai bahawa SD1 mengakui bahawa pada permulaan perkahwinan beliau mempunyai niat atau harapan supaya perkahwinan berkekalan. Namun, beliau tidak AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 31 mengakui bahawa niat tersebut merupakan suatu jaminan mutlak atau kontrak bahawa perceraian tidak akan berlaku.

Peguam Plaintif turut mencadangkan bahawa SD1 dan ibu bapanya telah merancang perkahwinan ini adalah untuk tujuan memperoleh Visa Pasangan dan mendapatkan manfaat kewangan daripada Plaintif: PP: “… What you and your parent did was to act of fraud against these 2 ladies. Okay. Got them to spend so much of money for you for the purpose of spouse visa. The 1st plaintiff was hardly with you for a few months. All these are lies. I put it to you that there’s no irretrievable breakdown of marriage. I put it to you and your parents, you know together scheme this up in order for you to obtain a spouse visa. Agree or disagree? SD1: Disagree, Sir.”

Apabila cadangan yang sama dikemukakan sekali lagi, SD1 menjawab: PP: “… I put it to you that you married the 1st plaintiff solely for the purpose of obtaining the spouse visa so that you can remain in this country. SD1: Tidak setuju, Tuan.”

Penafian ini relevan kerana jaminan-jaminan di perenggan 13 digunakan oleh Plaintif bukan sahaja sebagai asas tuntutan kontrak, tetapi juga sebagai sebahagian daripada dakwaan bahawa mereka telah diperdaya untuk menanggung pelbagai perbelanjaan ke atas D1 terutamanya melibatkan perkahwinan D1 dan P1. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 32 Dalam pemeriksaan semula, peguam Defendan merujuk secara khusus kepada jawapan SD1 semasa pemeriksaan balas bahawa tiada jaminan dibuat: PD: “Okay. I want to ask you about the guarantees. So, one of the reasons that the, no I mean in cross examination it was said to you… one moment. There were guarantees given by your parents. It was said that it’s pleaded that all of you gave guarantees that the marriage would last forever, yeah. Okay, and it was said that. Okay, you said that there were no guarantees made. That was your answer. Okay. And then it was put to you that you do not have any knowledge as to whether any guarantees were made because you were in Russia at the time. Are you disagree? Can you explain why you disagreed? SD1: Because it’s my wedding. I kahwin, tak kan my parent take decision without bincang dengan I. I know from A to Z. What happened, who is doing what. When is the wedding, what is the discussion. So, it doesn’t makes sense for me why parents I ni nak buat something behind my back that I’m not aware of or there is a situation that I’m not involved. So, I don’t get it there’s a perjanjian sulit that happened that I’m not a part of it that’s all he’s trying to say, I don’t get it also lah. Kenapa dia cakap macam tu.”

Keterangan tersebut memperlihatkan dua pendirian SD1:

beliau menafikan bahawa beliau atau ibu bapanya pernah memberikan jaminan bahawa perkahwinan akan kekal selama-lamanya; dan

beliau menolak cadangan bahawa suatu perjanjian atau jaminan mungkin dibuat oleh ibu bapanya tanpa pengetahuannya kerana, AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 33

Peguam Plaintif selajutnya mencadangkan bahawa tuntutan sivil P1 dan P2 tidak mempunyai kaitan dengan tuntutan mutaah, nafkah iddah dan nafkah tertunggak: PP: “Next question. This is your… regarding what happen in Syariah Court. Soalan 15. The plaintiff file a claim for mutaah, for nafkah iddah and nafkah tertunggak. Agree? SD1: Yes, agree.” PP: “Okay. I put it to you, the claim by the mother today and the claim by the 1st plaintiff today has nothing to do with the claim in mutaah, for nafkah iddah and nafkah tertunggak against you. SD1: Disagree. If they can produce their writ summon in Syariah Court, we might know that 80% is similar.”

SD1 mendakwa bahawa sebahagian besar butiran tuntutan sivil adalah serupa dengan tuntutan yang telah dibawa di Mahkamah Syariah. Dalam pemeriksaan semula, beliau memberi penjelasan lanjut mengenai tuntutan sewa RM13,500.00: PD: “This is regarding the nafkah tunggakan. The lawyer asks you if there any record that the RM13,500.00 is part of the nafkah tunggakan. Okay. He asked you where is it stated that RM13,500.00 is nafkah tunggakan. You mentioned that it is in the plaintiff writ summon. You wanted to explain further before you were interrupted. Is there anything you would want to explain? AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 34 SD1: Yeah, he asked me where but it’s actually bila plaintiff file di Mahkamah Syariah. They mentioned this exact amount RM13,500.00 bayar sewa rumah, so double claim lah. … SD1: So, then we discussed, we agreed to a conclusion then came the Civil Court case.”

Berdasarkan keterangan pembelaan SD1 ini, berkenaan dengan tuntutan kediaman bukan sekadar bahawa wang itu bukan pinjaman tetapi beliau juga menyatakan bahawa jumlah berkenaan telah menjadi sebahagian daripada pertikaian nafkah yang dibincangkan dan telah diselesaikan di Mahkamah Syariah. Maka, tuntutan Plaintif-Plaintif ini telah menjadi suatu tuntutan yang bertindih dengan tuntutan nafkah di Mahkamah Syariah.

SD2 - Abdul Nazar A/L Bawasah Maricar SD2 ialah bapa D1. Beliau menafikan bahawa beliau dan D3 meminjam wang daripada keluarga Plaintif pada tahun 2012 atau bahawa mereka datang dengan suatu rancangan untuk mendapatkan visa melalui P1. Menurutnya, cadangan perkahwinan bermula melalui persahabatan D3 dengan nenek P1 dan kemudiannya dipersetujui keluarga.

SD2 menafikan setiap jaminan yang dikemukakan kepadanya semasa pemeriksaan balas. Apabila dicadangkan bahawa beliau menjamin perkahwinan akan berkekalan, kebahagiaan P1 akan dipastikan, kebajikan P1 akan dijaga dan separuh perbelanjaan perkahwinan akan dibayar, jawapan beliau ialah "Tak betul". Beliau juga menafikan AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 35 bahawa wang hasil jualan tanah di India akan digunakan untuk membayar 50% kos perkahwinan.

Dalam pernyataan saksinya, SD2 menjelaskan bahawa perkahwinan adalah antara D1 dan P1, dan beliau tidak boleh menjamin masa depan rumah tangga orang lain. Beliau menyatakan: "Pertamanya, perkahwinan ini adalah antara defendan pertama dan plaintif pertama. Saya tidak membuat sebarang jaminan dan bukanlah tempat saya untuk membuat sebarang jaminan bagi pihak orang lain. Keduanya, adalah mustahil untuk mana-mana pasangan menjamin bahawa perkahwinan mereka akan berkekalan."

Semasa pemeriksaan balas, SD2 akhirnya mengakui terdapat persetujuan keluarga untuk mengahwinkan P1 dan D1 selepas dirujuk kepada upacara atau pertemuan keluarga. Pengakuan bahawa keluarga bersetuju dengan perkahwinan tidak sama dengan pengakuan bahawa D2 memberi jaminan kontraktual terhadap kebahagiaan atau pembayaran balik. Mahkamah ini membezakan kedua-dua perkara tersebut.

SD2 turut memberi keterangan bahawa bantuan kewangan P2 adalah secara sukarela dan bahawa P2 pernah bersetuju membantu D1 sehingga beliau mula bekerja. Walaupun jawapan beliau mengenai adat dan tanggungan keluarga kadangkala tidak jelas, tiada pengakuan bahawa wang itu pinjaman atau bahawa beliau sendiri menjadi penghutang. Keterangan tersebut sekurang-kurangnya AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 36 konsisten dengan kewujudan bantuan keluarga, bukan kontrak pinjaman yang pasti.

SD3 - Shareefa Rani SD3 ialah ibu D1 dan sahabat kepada nenek P1. Beliau menyatakan bahawa perkahwinan P1 dan D1 diaturkan dengan niat baik, tanpa tujuan rahsia mendapatkan Visa Pasangan. Menurutnya, beliau menyayangi P1 sebagai menantu dan membantu P1 dalam urusan harian ketika tinggal bersama.

SD3 menafikan pernah mendesak perkahwinan dipercepatkan, mendesak majlis mewah, meminta P2 menyewa rumah untuk mereka atau berjanji membayar separuh kos perkahwinan. Beliau menyatakan bahawa P2 sendiri yang menawarkan apartmen untuk pasangan yang baru berkahwin dan membuat pembayaran deposit, renovasi serta sewa dibuat secara sukarela.

Berhubung perbualan WhatsApp mengenai tiket D1, SD3 menjelaskan bahawa beliau memberitahu P2 harga tiket ketika itu lebih murah dan bertanya sama ada P2 boleh menempahnya. Apabila P2 menyatakan "Untuk tiket juga saya perlu bayar", SD3 berasa serba salah lalu menyatakan beliau menunggu memperoleh sedikit wang. Menurut SD3, perbualan itu tidak mengandungi pengakuan bahawa wang tersebut dipinjam atau akan dibayar semula.

Mahkamah ini bersetuju bahawa perkataan yang digunakan boleh menunjukkan rasa tanggungjawab moral atau rasa segan, tetapi ia terlalu kabur untuk menjadi pengakuan hutang. Lebih penting, P2 AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 37 sendiri tidak menggunakan perkataan pinjaman atau meminta pengesahan pembayaran balik dalam perbualan tersebut. Oleh itu, perbualan itu tidak boleh dipanjangkan untuk membuktikan sifat semua pembayaran lain.

G. ISU-ISU UNTUK DIPUTUSKAN Berdasarkan kertas kausa, ikatan pliding, isu-isu yang berbangkit untuk dibicarakan yang difailkan oleh pihak-pihak, keterangan dan hujahan, Mahkamah ini menyusun semula isu-isu yang perlu diputuskan seperti berikut:

(a) Sama ada dan sejauh mana tuntutan ini berada dalam bidang kuasa Mahkamah Sivil, khususnya apabila sebahagian dakwaan berkaitan perkahwinan, perceraian dan nafkah orang Islam;

(b) Sama ada tuntutan RM10,000.00 atau mana-mana komponen terjejas oleh had masa;

(c) Sama ada Defendan-Defendan memberi jaminan-jaminan sebagaimana yang telah diplidkan di perenggan 13 Pernyataan Tuntutan Terpinda dan, jika ya, sama ada jaminan tersebut merupakan obligasi yang pasti serta boleh dikuatkuasakan;

(d) Sama ada Defendan-Defendan melakukan fraud dengan mengaturkan perkahwinan P1 dan D1 semata-mata bagi mendapatkan Visa Pasangan; AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 38

(e) Sama ada bayaran RM10,000.00, RM15,000.00, RM1,600.00 dan RM7,000.00 merupakan pinjaman yang perlu dibayar balik atau suatu bentuk pemberian/bantuan secara sukarela;

(f) Sama ada D2 atau Defendan-Defendan bersetuju menanggung 50% perbelanjaan perkahwinan, termasuk melalui penjualan tanah di India;

(g) Sama ada Defendan-Defendan bertanggungan terhadap deposit RM5,000.00, renovasi RM3,850.00 dan sewa RM13,500.00 bagi apartmen;

(h) Sama ada Plaintif-Plaintif telah membuktikan hak terhadap jumlah tuntutan RM391,552.00;

(i) Sama ada Plaintif-Plaintif berhak kepada RM200,000.00 sebagai ganti rugi am atas penjejasan reputasi dan penderitaan malu; dan

(j) Sama ada Mahkamah mempunyai bidang kuasa, boleh dan patut memerintahkan D1 diusir keluar dari Malaysia. H. HUJAHAN PIHAK-PIHAK

Hujahan Plaintif-Plaintif Plaintif-Plaintif menghujahkan bahawa keterangan P1 dan P2 adalah konsisten mengenai jaminan-jaminan yang telah diberikan oleh Defendan-Defendan. Menurut mereka, keluarga Plaintif bersetuju AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 39 mempercepatkan perkahwinan, membiayai pengajian D1, menyediakan majlis yang besar dan menyediakan kediaman kerana mempercayai jaminan bahawa P1 akan dijaga oleh D1 dan 50% kos perkahwinan akan dibayar semula.

Plaintif-Plaintif menekankan bahawa undang-undang tidak mensyaratkan semua perjanjian dibuat secara bertulis. Mereka berhujah bahawa perjanjian lisan boleh dibuktikan melalui keterangan langsung dan kelakuan pihak-pihak. Penafian D2 dan D3 perlu dilihat dengan berhati-hati kerana Defendan-Defendan telah menikmati manfaat daripada pengajian, tiket, majlis dan kediaman yang dibiayai

Bagi menyokong pendirian bahawa ketiadaan dokumen bertulis bukan penghalang mutlak, Plaintif-Plaintif berhujah bahawa persetujuan lisan boleh dibuktikan melalui keterangan langsung, penerimaan manfaat dan kelakuan pihak-pihak. Plaintif meminta Mahkamah ini menerima keterangan SP1 dan SP3 bahawa pembayaran telah dibuat atas permintaan keluarga Defendan dan tertakluk kepada janji pembayaran semula.

Plaintif-Plaintif juga bergantung kepada surat tuntutan, resit-resit, bukti pindahan wang dan keterangan vendor sebagai bukti objektif bahawa P2 telah benar-benar mengeluarkan wang. Menurutnya, apabila bukti pembayaran dibaca bersama dakwaan jaminan sebelum perkahwinan, inferens yang patut dibuat ialah pembayaran tersebut bukan pemberian mutlak, sebaliknya pendahuluan yang perlu dipulangkan. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 40 Plaintif-Plaintif merujuk keputusan kes Halim Bin Saad v Chan Yok Peng [2021] 3 MLJ 717 berkenaan kepentingan surat tuntutan dan tindak balas pihak yang dituntut, serta autoriti imigresen dan peruntukan Peraturan-Peraturan Imigresen 1963 bagi menyokong dakwaan bahawa tujuan sebenar perkahwinan dan penggunaan Visa Pasangan boleh diteliti oleh Mahkamah. Mahkamah ini akan menghuraikan batas serta kebolehgunaan autoriti tersebut pada bahagian analisis di bawah.

Berhubung pinjaman wang, Plaintif-Plaintif bergantung pada bukti pembayaran, keterangan P2 bahawa wang diberikan atas permintaan Defendan, serta perbualan WhatsApp D3 yang menyatakan beliau menunggu mendapat wang. Plaintif menghujahkan bahawa frasa tersebut menunjukkan kesedaran D3 bahawa kos tiket sepatutnya dipulangkan.

Mengenai kos perkahwinan, Plaintif-Plaintif berhujah bahawa D2 dan D3 mahu mengadakan majlis perkahwinan yang besar sesuai dengan status D1 sebagai doktor dan berjanji membayar 50% kos perkahwinan tersebut. Keterangan SP2 dan SP4 serta resit-resit dikatakan mengesahkan jumlah sebenar yang telah dikeluarkan oleh P2.

Mengenai fraud, Plaintif-Plaintif menegaskan bahawa perkahwinan telah dipercepatkan kerana D1 memerlukan Visa Pasangan. Mereka bergantung pada dakwaan P1 bahawa D1 kemudian mengakui dipaksa berkahwin untuk tujuan visa, perubahan hubungan selepas D1 memperoleh pas kerja dan tindakan D1 yang kemudiannya tidak mahu meneruskan perkahwinan. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 41

Plaintif-Plaintif turut merujuk Peraturan-Peraturan Imigresen 1963, termasuk peraturan berkaitan pas dan syarat kemasukan, serta beberapa autoriti seperti Halim Bin Saad v Chan Yok Peng, Khoon Chye Vin v Public Prosecutor, Tan Cheng Hock v Chan Thean Soo & Anor dan Gulwant Singh v Abdul Khalik. Mereka berhujah bahawa Mahkamah ini perlu menilai kesahan dan tujuan penggunaan pas D1 serta memberi relif yang efektif termasuk perintah pengusiran.

Berhubung apartmen, Plaintif-Plaintif berhujah bahawa D2 dan D3 mendesak untuk tinggal bersama pasangan dan D1 gagal menyediakan kediaman sebagai suami. Oleh itu, P2 terpaksa membayar deposit, renovasi dan sewa. Mereka menegaskan bahawa tuntutan ini berbeza daripada tuntutan nafkah yang telah diselesaikan di Mahkamah Syariah kerana P2 ialah pihak yang mengeluarkan wang.

Plaintif-Plaintif akhirnya menghujahkan bahawa tindakan Defendan-Defendan telah mengaibkan mereka dalam komuniti dan menyebabkan penderitaan emosi yang serius. Jumlah RM200,000.00 yang dituntut sebagai ganti rugi am dikatakan munasabah berdasarkan keseluruhan perilaku Defendan, tempoh hubungan perkahwinan dan kesan sosial yang dialami.

Hujahan Defendan-Defendan Defendan-Defendan menghujahkan bahawa beban pembuktian di bawah undang-undang kekal dan terletak pada Plaintif-Plaintif.

Defendan-Defendan menegaskan bahawa P1 dan P2 sendiri mengakui tiada dokumen yang menyokong jaminan-jaminan, janji 50% atau sifat pinjaman. Tiada tuntutan pembayaran balik dibuat pada masa pembayaran, tiada jadual pembayaran, tiada pengakuan hutang dan tiada surat kontemporari sebelum keretakan rumah tangga yang menyatakan wang itu sebagai suatu bentuk pinjaman.

Mereka berhujah bahawa jaminan seperti "bahagia selamanya", "perkahwinan kekal" dan "hidup dengan kasih sayang" bukan terma kontrak yang objektif. Ia ialah aspirasi biasa dalam perkahwinan dan tidak boleh menjadi asas tuntutan ganti rugi apabila perkahwinan gagal. D2 dan D3 pula tidak boleh menjamin pilihan, perasaan atau kelakuan D1 dan P1 sebagai orang dewasa.

Mengenai fraud, Defendan-Defendan berhujah bahawa pliding Plaintif tidak mengandungi butir khusus sebagaimana dikehendaki Aturan 18 Kaedah 12 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012. Dakwaan bahawa perkahwinan diaturkan "secara tipu helah" tidak menerangkan representasi palsu tertentu, siapa yang membuatnya, bila, kepada siapa, bagaimana Plaintif bergantung kepadanya dan apakah kerugian yang mengalir daripada fraud itu.

Defendan-Defendan juga menekankan fakta kontemporari: perancangan perkahwinan bermula bertahun-tahun sebelum AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 43 perkahwinan, P1 dan D1 hidup sebagai suami isteri, P1 pergi ke Sabah, pasangan telah cuba berdamai selepas masalah timbul, dan akhirnya perceraian hanya berlaku pada tahun 2023. Fakta tersebut lebih konsisten dengan perkahwinan sebenar yang gagal daripada perkahwinan palsu yang dirancang semata-mata untuk visa.

Mengenai pinjaman wang, Defendan-Defendan menghujahkan bahawa WhatsApp D3 tidak menyebut pinjaman atau janji pembayaran balik. Dalam hujahan balasan, mereka menekankan bahawa perbualan hanya menyentuh harga tiket RM1,600.00, D3 sekadar menyatakan beliau menunggu mendapat sedikit wang kerana berasa serba salah selepas P2 menyatakan "Untuk tiket juga saya perlu bayar", dan P2 sendiri tidak menyatakan wang itu pinjaman.

Defendan-Defendan selanjutnya berhujah bahawa tuntutan RM391,552.00 tidak diplidkan sebagai kausa tindakan pinjaman yang berasingan. Sebaliknya, perenggan tuntutan menghubungkannya dengan kemungkiran jaminan di perenggan 13. Oleh itu, Plaintif tidak boleh mengubah asas tuntutan pada peringkat hujahan menjadi tindakan pinjaman yang mempunyai terma dan tarikh matang yang berbeza.

Bagi kos perkahwinan, Defendan-Defendan menegaskan bahawa dakwaan 50% telah dinafikan dengan jelas dalam Pembelaan. Tiada dokumen atau tuntutan kontemporari menyokongnya. Keterangan vendor hanya membuktikan P2 membuat pilihan dan pembayaran, bukan bahawa Defendan bersetuju membayar. Mereka menyifatkan AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 44 tuntutan 50% sebagai fikiran terkemudian selepas rumah tangga bermasalah.

Bagi apartmen, Defendan-Defendan menghujahkan bahawa pliding hanya menyatakan P2 membuat pembayaran tanpa menjelaskan kausa tindakan yang menjadikan Defendan penghutang. P1 pula mengakui kos itu berkait dengan nafkah tempat tinggal, sedangkan tunggakan nafkah telah diselesaikan di Mahkamah Syariah. Oleh itu, pemulihan sekali lagi akan mewujudkan pertindihan.

Berhubung ganti rugi reputasi, Defendan-Defendan merujuk Aturan 18 Kaedah 12(1A) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan autoriti Milicent Rosalind Danker. Mereka berhujah bahawa ganti rugi kehilangan reputasi tidak lazimnya boleh diperoleh dalam tindakan pelanggaran kontrak di luar pengecualian yang sangat terhad, dan dalam apa jua keadaan tiada saksi bebas atau bukti khusus tentang reputasi atau kerugian emosi dikemukakan.

Mengenai bidang kuasa, Defendan-Defendan berhujah bahawa inti sebenar tindakan ialah ketidakpuasan hati akibat perceraian dan dakwaan kegagalan seorang suami mengekalkan perkahwinan serta menyediakan nafkah. Perkara sedemikian berada dalam bidang undang-undang keluarga Islam. Secara alternatif, sekalipun Mahkamah Sivil ini boleh menilai tuntutan kontrak atau fraud, Plaintif tetap gagal membuktikan elemen-elemen tuntutan itu. Defendan-Defendan merujuk seksyen 101 hingga 103 Akta Keterangan 1950 serta International Times v Leong Ho Yuen [1980] 2 MLJ 86, Keruntum Sdn Bhd v The Director of Forests & Ors [2017] 4 CLJ AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 45 676 dan Juahir Bin Sadikon v Perbadanan Kemajuan Ekonomi Negeri Johor [1996] 3 MLJ 627. Intipati hujahan mereka ialah beban undang-undang kekal pada Plaintif-Plaintif dan tidak berpindah hanya kerana Defendan mengakui wang diterima atau manfaat tertentu dinikmati.

Bagi penilaian keterangan lisan, Defendan-Defendan bergantung pada Tengku Dato’ Ibrahim Petra Bin Tengku Indra Petra v Petra Perdana Bhd [2018] 2 MLJ 177. Mereka menghujahkan bahawa ingatan saksi mengenai perbincangan keluarga bertahun-tahun sebelumnya mesti diuji terhadap dokumen dan perbuatan sezaman. Di dalam kes ini, dokumen sezaman tidak menyebut pinjaman, pengakuan hutang, janji pembayaran balik 50% atau syarat bahawa perceraian akan mengakibatkan semua perbelanjaan perlu dipulangkan.

Bagi dakwaan fraud, Defendan-Defendan merujuk Aturan 18 Kaedah 12(1)(a) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan Zung Zang Wood Products Sdn Bhd & Ors v Kwan Chee Hang Sdn Bhd & Ors [2014] 2 MLJ 799. Mereka menegaskan bahawa perkataan umum “tipu helah” tidak menggantikan butir mengenai representasi, pembuat representasi, masa, pengetahuan tentang kepalsuan, pergantungan dan kerugian.

Bagi ganti rugi reputasi, Defendan-Defendan bergantung pada Milicent Rosalind Danker & Perception Management International Limited v Malaysia-Europe Forum Berhad, Natasha Zulkifli & Anor [2012] 5 MLRH 392. Bagi keseluruhan tuntutan, Defendan-Defendan AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 46 meminta Mahkamah ini membezakan antara bukti bahawa P2 membayar dengan bukti bahawa Defendan-Defendan mempunyai obligasi undang-undang untuk membayar balik.

Pihak-Pihak Terikat dengan Pliding Tujuan pliding ialah memberi notis yang adil mengenai kes yang perlu dijawab, menentukan isu fakta dan undang-undang, serta mengelakkan pihak-pihak dikejutkan dengan kes baharu semasa atau selepas perbicaraan. Mahkamah tidak boleh memutuskan liabiliti atas asas material yang tidak diplidkan.

Dalam Samuel Naik Siang Ting v Public Bank Bhd [2015] 8 CLJ 944; [2015] 6 MLJ 1, Mahkamah Persekutuan menegaskan: "It is a cardinal rule in civil litigation that parties are bound by their pleadings and are not allowed to adduce facts and issues which they have not pleaded..."

Prinsip yang sama dinyatakan oleh Scrutton LJ dalam Blay v Pollard & Morris [1930] 1 KB 628: "Cases must be decided on the issues on the record; and if it is desired to raise other issues there must be pleaded on the record by amendment."

Prinsip ini mempunyai dua aplikasi dalam kes ini. Pertama, Plaintif-Plaintif tidak boleh mengubah tuntutan RM391,552.00 yang diplidkan sebagai kerugian akibat kemungkiran jaminan/fraud menjadi tindakan pinjaman serba lengkap tanpa terma pinjaman, tarikh pembayaran AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 47 balik dan kausa tindakan yang diperincikan. Kedua, isu kesahan pekerjaan D1 di Pulau Pinang pada masa perbicaraan tidak boleh dijadikan asas baharu bagi pengusiran apabila ia tidak diplidkan.

Beban Pembuktian dan Imbangan Kebarangkalian Seksyen 101 Akta Keterangan 1950 memperuntukkan: "101. (1) Whoever desires any court to give judgment as to any legal right or liability, dependent on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist.

Seksyen 102 Akta Keterangan 1950 pula memperuntukkan: "102. The burden of proof in a suit or proceeding lies on that person who would fail if no evidence at all were given on either side."

125.Seksyen 103 Akta Keterangan 1950 memperuntukkan: "103. The burden of proof as to any particular fact lies on that person who wishes the court to believe in its existence..."

Dalam International Times v Leong Ho Yuen [1980] 2 MLJ 86, Mahkamah Persekutuan membezakan beban undang-undang yang kekal dengan onus evidential yang boleh beralih: "The first sense, signified by the expression burden of proof such as referred to in section 101 of the Evidence Act is the burden of establishing a case and this rests throughout the trial on the AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 48 party who asserts the affirmative of the issue... The second sense referred to as onus of proof, on the other hand, relates to the responsibility of adducing evidence in order to discharge the burden of proof. The onus as opposed to burden is not stable and constantly shifts during the trial from one side to the other according to the scale of evidence and other preponderates."

Dalam Keruntum Sdn Bhd v The Director of Forests & Ors [2017] 4 CLJ 676, Mahkamah Persekutuan menyatakan: "[78] It is settled law that the burden of proof rests throughout the trial on the party on whom the burden lies. Where a party on whom the burden of proof lies, has discharged it, then the evidential burden shifts to the other party..."

Dalam Juahir Bin Sadikon v Perbadanan Kemajuan Ekonomi Negeri Johor [1996] 3 MLJ 627, Mahkamah Persekutuan menjelaskan bahawa pihak yang membuat dakwaan perlu membuktikannya: "He who alleges must prove such allegation and the onus is on the appellant to do so... There is no obligation in law for the respondent to produce the witness as that obligation rests with the appellant, the party who alleges..."

Maka, Plaintif-Plaintif perlu terlebih dahulu membuktikan kewujudan setiap jaminan, sifat pinjaman, representasi fraud, pergantungan, hubungan sebab-akibat dan kerugian. Kelemahan atau ketidaksempurnaan jawapan Defendan tidak boleh menggantikan kegagalan Plaintif melepasi beban asal tersebut. Prinsip tersebut AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 49 diperkukuhkan oleh keputusan terkini Mahkamah Persekutuan dalam Live Capital Sdn Bhd v Pioneer Conglomerate Sdn Bhd [2025] 4 MLRA 844, [2025] 6 CLJ 855, [2025] CLJU 1308. Dalam kes itu, penerimaan wang RM7 juta tidak dipertikaikan, tetapi sifatnya dipertikaikan sama ada pinjaman boleh bayar balik atau komisen tidak boleh dipulangkan. Mahkamah Persekutuan menegaskan bahawa pihak yang mendakwa pinjaman tetap perlu membuktikan sifat dan terma transaksi itu. “It is wholly immaterial whether I prove my case or not. You have not proved yours.”

Live Capital sangat hampir dari segi persoalan pembuktian. Dalam tindakan ini juga, Defendan-Defendan tidak menafikan bahawa P2 membayar beberapa jumlah. Namun, pengakuan tentang penerimaan atau pembayaran tidak sama dengan pengakuan bahawa wang itu pinjaman. Plaintif-Plaintif mesti terlebih dahulu membuktikan persetujuan pembayaran balik, ketulenan serta kebenaran kandungan dokumen yang digunakan, dan hubungan dokumen itu dengan terma pinjaman yang didakwa.

Mahkamah Persekutuan dalam Live Capital turut menjelaskan bahawa sesuatu dokumen yang telah ditandakan sebagai eksibit tidak secara automatik menjadikan segala catatan atau kandungannya benar apabila kandungan itu dipertikaikan. Prinsip ini terpakai kepada resit, rekod pindahan dan perbualan WhatsApp dalam kes ini: dokumen tersebut membuktikan apa yang secara sah dapat dibuktikan olehnya, tetapi tidak boleh diperluaskan menjadi pengakuan pinjaman tanpa keterangan yang mencukupi. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 50 Penilaian Keterangan Lisan terhadap Dokumen Kontemporari dan

Kebarangkalian Apabila versi lisan pihak-pihak bercanggah dan saksi-saksi mempunyai kepentingan terhadap keputusan, Mahkamah ini perlu menguji keterangan mereka terhadap dokumen serta perbuatan yang berlaku pada masa material. Dalam kes Tengku Dato’ Ibrahim Petra Bin Tengku Indra Petra v Petra Perdana Bhd [2018] 2 MLJ 177, Mahkamah Persekutuan memetik dengan persetujuan prinsip dalam Tindok Besar Estate Sdn Bhd v Tinjar Co: "We entirely agree... [with] the correct principles in testing the veracity of oral evidence by reference to the contemporary documentary evidence and the probabilities of the case... ‘For myself, I would with respect feel somewhat safer to refer to and rely on the acts and deeds of a witness which are contemporaneous with the event and to draw the reasonable inferences from them than to believe his subsequent recollection or version of it... Judicial reception of evidence requires that the oral evidence be critically tested against the whole of the other evidence and the circumstances of the case. Plausibility should never be mistaken for veracity.’"

Dalam kes ini, dokumen kontemporari tidak menunjukkan istilah pinjaman, janji 50%, jaminan pembayaran balik atau tuntutan hutang sebelum keretakan rumah tangga. Sebaliknya, bukti menunjukkan keluarga merancang perkahwinan bertahun-tahun, P2 secara langsung memilih dan membayar pembekal, pasangan hidup bersama dan cuba berdamai. Ketiadaan dokumen bukan satu-satunya alasan penolakan, tetapi apabila digabungkan dengan sifat luar biasa jaminan AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 51 dan jumlah tuntutan yang besar, ia sangat signifikan. Dalam kes Abd Ghani Golamdin v Universiti Utara Malaysia & Ors [2023] 6 MLJ 1, Mahkamah Persekutuan mengulangi bahawa suatu kontrak memerlukan unsur asas yang dapat dikenal pasti. Mahkamah menyatakan: “For there to be a valid agreement, basically there must be an offer, acceptance, consideration and an intention to create legal relations.”

Dalam kes tersebut, dakwaan mengenai terma ganjaran tidak diterima apabila pihak yang menuntut gagal membuktikan bahawa terma itu ditawarkan atau diberi kuasa dan tiada resolusi atau kelulusan sezaman yang menyokongnya. Perbandingannya dengan kes ini ialah Plaintif-Plaintif juga tidak mengemukakan mesej, catatan, pengakuan atau surat sezaman yang mengenal pasti terma pinjaman dan janji 50% yang didakwa.

Mahkamah Tinggi di dalam Goh Choo Hock v Goh Swee Meng [2024] AMEJ 0936; [2024] MLJU 1989 pula memberi pemberatan utama kepada dokumen sezaman apabila keterangan lisan saudara-mara bercanggah mengenai transaksi yang berlaku bertahun-tahun sebelumnya. Dakwaan yang hanya timbul selepas prosiding bermula dinilai sebagai suatu fikiran terkemudian apabila tidak disokong oleh rekod pada masa material.

Mahkamah ini mengaplikasikan pendekatan tersebut di sini. Tiada satu dokumen sebelum keretakan rumah tangga yang menyatakan P2 ialah pemberi pinjaman, D1 ialah peminjam, D2 atau D3 ialah penjamin, atau AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 52 bahawa 50% kos majlis akan dibayar. Ketiadaan itu bukan suatu kaedah mutlak yang menafikan kontrak lisan, tetapi merupakan faktor kebarangkalian yang sangat berat apabila tuntutan melibatkan jumlah melibatkan ratusan ribu ringgit.

Fraud Mesti Diplidkan secara Khusus Aturan 18 Kaedah 12(1)(a) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 mewajibkan butir khusus apabila sesuatu pihak bergantung pada fraud: "Tertakluk kepada perenggan (2), tiap-tiap pliding hendaklah mengandungi butir-butir yang perlu mengenai apa-apa tuntutan, pembelaan atau perkara lain yang dirayu termasuk –

(a) butir-butir apa-apa salah nyataan, fraud, pecah amanah, keingkaran sengaja atau pengaruh tidak wajar yang pihak yang membuat pliding itu bersandarkan kepadanya."

Dalam Zung Zang Wood Products Sdn Bhd & Ors v Kwan Chee Hang Sdn Bhd & Ors [2014] 2 MLJ 799, Mahkamah menegaskan: "When fraud is alleged it must be specifically pleaded. The mere allegation of fraud without showing facts to support it is not a matter to which the court will pay serious attention... Whenever fraud or misrepresentation is alleged in a pleading, or any affidavit, full particulars of the alleged fraud or misrepresentation must be given..."

Oleh itu, penggunaan perkataan "tipu helah" atau "fraud" sahaja tidak mencukupi. Plaintif perlu menjelaskan representasi palsu tertentu, pembuatnya, masa dan tempat, pengetahuan atau niat, tindakan AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 53 pergantungan dan kerugian yang berpunca daripadanya. Lebih serius dakwaan itu, lebih penting Mahkamah memastikan dapatan dibuat atas keterangan yang benar-benar boleh diuji.

Dari segi standard pembuktian, Mahkamah Persekutuan dalam Sinnaiyah & Sons Sdn Bhd v Damai Setia Sdn Bhd [2015] 5 MLJ 1; [2015] 7 CLJ 584 memutuskan bahawa fraud dalam tindakan sivil dibuktikan atas imbangan kebarangkalian. Mahkamah menyatakan: “Even if fraud is the subject in a civil claim the standard of proof is on the balance of probabilities.”

Walaupun standardnya kekal atas imbangan kebarangkalian, sifat serius dakwaan menuntut Mahkamah ini meneliti sama ada keterangan yang dikemukakan benar-benar cukup meyakinkan untuk menjadikan fraud lebih berkemungkinan daripada penjelasan yang tidak bersalah. Dalam kes ini, kronologi perkahwinan sebenar, kehidupan bersama, perpindahan ke Sabah dan usaha berdamai merupakan keadaan objektif yang tidak selari dengan inferens bahawa sejak awal lagi keseluruhan perkahwinan ialah muslihat palsu.

Dalam Lai Fee & Anor v Wong Yu Vee & Ors [2023] 3 MLJ 503; [2023] 3 MLRA 495, Mahkamah Persekutuan menghuraikan unsur kontrak serta kepentingan persetujuan sebenar pihak-pihak. Kes itu juga menunjukkan bahawa fraud tidak boleh disimpulkan hanya daripada kegagalan transaksi atau kegagalan memenuhi jangkaan; keadaan fikiran menipu dan perilaku yang menyokongnya perlu dibuktikan. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 54

Kewujudan dan Kebolehlaksanaan Obligasi Kontraktual Perjanjian lisan boleh wujud dan dikuatkuasakan jika elemen kontrak dibuktikan. Namun, Mahkamah ini mesti dapat mengenal pasti tawaran, penerimaan, balasan, niat untuk mewujudkan hubungan undang-undang dan terma yang cukup pasti. Ujian adalah objektif berdasarkan perkataan dan kelakuan pihak-pihak, bukan label yang digunakan selepas pertikaian timbul.

Seksyen 7 Akta Kontrak 1950, walaupun lebih khusus mengenai penerimaan, menggambarkan keperluan asas bahawa penerimaan mestilah mutlak dan tidak bersyarat: "7. In order to convert a proposal into a promise the acceptance must –

(a) be absolute and unqualified;

(b) be expressed in some usual and reasonable manner..."

Dalam konteks kes ini, ungkapan seperti "akan bahagia", "akan hidup penuh kasih sayang", "akan kekal sebagai suami isteri" dan "akan melalui susah dan senang bersama" ialah ungkapan harapan, niat moral dan aspirasi perkahwinan. Tanpa terma objektif mengenai ukuran prestasi, tempoh, keadaan kemungkiran, pihak yang bertanggungan dan akibat kewangan, Mahkamah ini tidak boleh menukarkan setiap harapan keluarga kepada jaminan komersial yang menimbulkan ganti rugi.

Mahkamah ini juga membezakan antara janji khusus untuk membayar jumlah tertentu dengan pernyataan kasih sayang atau komitmen moral. Dakwaan pembayaran 50% secara teorinya boleh membentuk obligasi AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 55 jika dibuktikan dengan terma yang pasti. Namun, persoalan itu adalah persoalan fakta, dan Plaintif tetap perlu membuktikan siapa membuat janji, jumlah atau asas kiraan, masa pembayaran dan penerimaan oleh pihak-pihak.

Perjanjian Lisan: Low Kee Kian & Ors v Chu Sau Ben & Ors Mahkamah ini telah meneliti keputusan Mahkamah Tinggi dalam kes Low Kee Kian & Ors v Chu Sau Ben & Ors [2021] 1 LNS 2601, bahawa sesuatu kontrak tidak gagal semata-mata kerana ia tidak dibuat secara bertulis. Undang-undang Malaysia mengiktiraf dan boleh menguatkuasakan kontrak lisan, tertakluk kepada pembuktian semua elemen kontrak. Mahkamah Tinggi dalam Low Kee Kian di perenggan 39 menyatakan: ““It is trite that an agreement can be made between parties orally. There is no law which require such contracts to be reduced in writing.” …… “An oral agreement is of no lesser value compared to a written agreement.”

Pada perenggan 40, Mahkamah Tinggi dalam Low Kee Kian merujuk keputusan Mahkamah Rayuan dalam Mohd Shukri bin Mat v Wan Rahmah binti Wan Abdullah dan memetik prinsip berikut: “A valid and legally binding contract comes into being between two parties if the three elements forming a contract, namely, offer, acceptance and consideration are present.” AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023

Muka surat 56 Oleh itu, ketiadaan dokumen bukan penghalang, tetapi pihak yang bergantung pada perjanjian lisan masih perlu membuktikan; suatu tawaran yang cukup jelas, penerimaan terhadap tawaran itu; terdapat balasan; pihak-pihak yang terikat; dan terma-terma yang cukup pasti untuk dikuatkuasakan.

Walau bagaimanapun, Low Kee Kian tidak menetapkan bahawa dakwaan lisan mesti diterima hanya kerana saksi mengulanginya. Mahkamah dalam kes itu menilai keseluruhan keterangan, konsistensi semasa pemeriksaan balas, sokongan saksi-saksi lain, dokumen sezaman dan pelaksanaan objektif perjanjian. Mahkamah turut mengingatkan bahawa seseorang saksi yang tidak tergugat semasa pemeriksaan balas tidak secara automatik mesti dipercayai.

Selanjutnya Low Kee Kian juga merujuk kes John Ambrose v Peter Anthony & Anor [2017] 6 CLJ 465 yang memutuskan antara faktor yang menyokong kewujudan kontrak lisan dalam kes tersebut ialah: keterangan saksi konsisten semasa pemeriksaan balas; terdapat saksi lain yang mendengar perbincangan yang sama; pihak lawan mengakui pembayaran tertentu; kelakuan pihak-pihak selaras dengan kontrak yang didakwa; dan terdapat surat yang secara nyata menyebut kewujudan perjanjian lisan tersebut. Justeru, keterangan lisan yang meyakinkan lazimnya bukan sekadar pengulangan dakwaan seorang saksi. Ia turut disokong oleh keterangan lain atau tindakan objektif yang konsisten dengan kontrak tersebut.

Fakta Low Kee Kian sangat berbeza. Di sana terdapat tawaran minimum SGD5 juta yang khusus, penerimaan oleh para pemegang AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 57 saham, balasan yang nyata melalui pemindahan saham dan tindakan objektif yang tepat sepadan dengan perjanjian. Dalam kes semasa ini, tiada tarikh, tempat, perkataan khusus, tempoh bayaran, tarikh matang, kaedah kiraan atau pembahagian liabiliti antara D1, D2 dan D3 yang berjaya dibuktikan oleh Plaintif-Plaintif.

Prinsip dalam Low Kee Kian membantu Plaintif-Plaintif hanya pada proposisi bahawa dakwaan mereka tidak boleh ditolak semata-mata kerana jaminan dan pinjaman yang didakwa tidak dibuat secara bertulis. Oleh itu, pengakuan SP1 dan SP3 bahawa tiada dokumen mengenai jaminan, pinjaman atau pembayaran 50% tidak secara automatik menamatkan kes Plaintif. Mahkamah masih perlu menilai sama ada suatu persetujuan lisan telah dibuktikan melalui keterangan dan kelakuan pihak-pihak. Namun, mahkamah ini mendapati bahawa Low Kee Kian tidak menyatakan bahawa setiap dakwaan lisan mesti diterima apabila tiada dokumen. Sebaliknya, kes itu menetapkan kaedah pembuktian yang agak ketat.

Ketiadaan dokumen bukan dengan sendirinya fatal kepada kes Plaintif. Walau bagaimanapun, apabila perkara itu dinilai bersama ketiadaan saksi bebas, ketiadaan pengakuan hutang, tiada tarikh matang, percanggahan mengenai pencetus bayaran dan ketiadaan tindakan objektif yang hanya dapat dijelaskan oleh kontrak, Mahkamah ini mendapati kewujudan kontrak lisan tidak dibuktikan atas imbangan kebarangkalian.

Oleh itu, Low Kee Kian tidak membantu Plaintif-Plaintif pada kesudahannya. Kes itu hanya menolak andaian bahawa kontrak mesti AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 58 bertulis; ia tidak menghapuskan kewajipan membuktikan tawaran, penerimaan, balasan, niat mengikat dan terma yang pasti. Apabila metodologi Low Kee Kian diterapkan, bukti yang dikemukakan Plaintif-Plaintif tidak mencapai tahap yang terdapat dalam kes tersebut. Pembayaran dan Hak Pembayaran Balik: Orian Tower Sdn Bhd v

Shanghai City Sdn Bhd Mahkamah turut meneliti kes Orian Tower Sdn Bhd v Shanghai City Sdn Bhd [2022] 1 LNS 2537. Walaupun kes itu diputuskan pada peringkat penghakiman terus di bawah Aturan 14, dua prinsip substantifnya yang relevan dan boleh digunapakai dalam kes ini adalah seperti yang berikut: i) pertama, bukti bahawa seseorang membuat pembayaran tidak semestinya membuktikan hak kontraktual untuk mendapatkan pembayaran balik; dan ii) kedua, perjanjian kolateral atau lisan yang didakwa mesti merupakan kontrak yang lengkap. “A collateral agreement must be a complete legal contract.”

Orian Tower menerima pakai peringatan bahawa kontrak kolateral hendaklah dibuktikan dengan ketat dan niat untuk berkontrak pada semua pihak mesti ditunjukkan. Dalam kes Azmarina, tiada komunikasi yang membenarkan P2 mendahulukan kos perbelanjaan majlis perkahwinan, bayaran deposit dab renovasi apartmen atau bayaran AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 59 pengajian lalu menuntutnya sebagai hutang daripada ketiga-tiga Defendan.

Mahkamah ini membezakan prinsip Aturan 14 dalam Orian Tower. Pada peringkat penghakiman terus, satu isu bona fide yang patut dibicarakan sudah mencukupi untuk membawa perkara ke perbicaraan berbanding kes ini yang telah selesai selepas dibicarakan sepenuhnya. Oleh itu, ujian sekarang bukan sama ada pertikaian itu patut dibicarakan, tetapi sama ada Plaintif-Plaintif telah membuktikan versi mereka atas imbangan kebarangkalian selepas semua saksi diuji.

Mahkamah ini merujuk kes Port Kelang Authority v Kuala Dimensi Sdn Bhd [2024] 1 MLJ 252, Mahkamah Rayuan menekankan keperluan balasan bagi perubahan atau obligasi kontraktual yang didakwa. Pendekatan itu kemudiannya diperakukan oleh Mahkamah Persekutuan dalam Kuala Dimensi Sdn Bhd v Port Kelang Authority [2025] 2 MLJ 238; [2025] 3 CLJ 497, bahawa niat dan kelakuan semata-mata tidak menyelamatkan suatu persetujuan yang tidak memenuhi unsur balasan yang dikehendaki undang-undang.

Dalam kes 555 Film Sdn Bhd & Ors v Adamancy Construction Sdn Bhd [2023] 1 LNS 884; [2023] MLJU 986, Mahkamah Rayuan menegaskan bahawa sesuatu yang bernilai mesti diberikan sebagai pertukaran bagi perubahan kontrak. Dalam kes ini, Plaintif-Plaintif tidak mengenal pasti dengan tepat apakah balasan undang-undang bagi setiap jaminan luas mengenai kebahagiaan, kekalnya perkahwinan dan pembayaran balik semua perbelanjaan. Autoriti tersebut tidak bermaksud persetujuan keluarga tidak pernah boleh menjadi kontrak. AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 60 Ia bermaksud Mahkamah ini perlu mencari unsur kontrak yang sebenar dan bukan menganggapnya wujud berdasarkan simpati, manfaat umum atau kegagalan hubungan. Pada fakta kes ini, unsur-unsur itu tidak dibuktikan.

Ganti Rugi Reputasi dan Penderitaan Malu Aturan 18 Kaedah 12(1A) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 memperuntukkan: "Tiada pihak boleh menyatakan kuantiti apa-apa tuntutan atau tuntutan balas bagi ganti rugi am."

Selain isu bentuk pliding, sifat ganti rugi yang dituntut perlu selari dengan kausa tindakan. Defendan merujuk kes Milicent Rosalind Danker & Perception Management International Limited v Malaysia-Europe Forum Berhad, Natasha Zulkifli & Anor [2012] 5 MLRH 392, Mahkamah menyatakan bahawa kerugian reputasi tidak boleh dipulihkan hanya dengan menukar label kausa tindakan; "It is also trite law that damages for loss of reputation are not recoverable in an action founded on breach of contract except in three well-known cases, namely, actions against a banker for refusing to pay a customer’s cheque when he has in his hands funds to meet it, actions for breach of promise to marry, and actions where the vendor of real estate, without any fault on his part, fails to make title..."

Walaupun Mahkamah ini menerima bahawa keretakan rumah tangga boleh menimbulkan kesedihan dan malu, ganti rugi sivil memerlukan kausa tindakan yang terbukti, jenis kerugian yang boleh dipulihkan dan AZMARINA BINTI HYDER ALI & ANOR v NASURUDEEN ABDUL NAZAR & ORS | WA-B52-52-07/2023 Muka surat 61 bukti yang mencukupi. Ia tidak boleh diberikan sebagai pampasan umum semata-mata kerana suatu perkahwinan gagal dan atas dasar simpati.

Bidang Kuasa Mahkamah Sivil dan Perkara Keluarga Islam Perkara 74 Perlembagaan Persekutuan dibaca bersama Senarai II,