1. ) Eow Boon Heow v 1. ) Tang Chang Hoi @ Tang Chiang Teik (KA-24NCvC-85-03/2022)

EOW BOON HEOW

EOW BOON HIN

PEH LIAN HONG (NO. K/P: 600629-02-5504) --- PLAINTIF-PLAINTIF 08/06/2025 12:47:17 KA-24NCvC-85-03/2022 Kand. 61

TANG CHANG HOI @ TANG CHIANG TEIK [NO. K/P: 451229-02-5082]

YEOH FONG KOON [NO. K/P: 730207-02-5235]

YEOH HOOI CHONG [NO. K/P: 690303-02-5581] --- DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN A. PENDAHULUAN [1] Ini ialah permohonan Plaintif-Plaintif untuk menamatkan hak milik bersama antara Plaintif-Plaintif dalam hartanah yang dikenali sebagai Lot 955, seksyen 47, Bandar Alor Setar, Daerah Kota Setar , Negeri Kedah yang dipegang di bawah Geran Mukim 14607 (“Lot 955”) dan perintah-perintah lanjut untuk memecah bahagi Lot 955 kepada dua bahagian untuk diagihkan kepada Plaintif-Plaintif dan Defendan-Defendan, masing-masingnya. [2] Setelah membuat penelitian terhadap keterangan dan bukti yang dikemukakan serta penghujahan pihak-pihak, Mahkamah telah membenarkan permohonan Plaintif-Plaintif. Defendan-Defendan tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut dan membuat rayuan. Di sini disediakan Alasan Penghakiman untuk keputusan tersebut. B. FAKTA KES [3] Plaintif-Plaintif dan Defendan-Defendan merupakan pemilik berdaftar Lot 955 dan masing-masing memiliki 1/6 bahagian tidak berbahagi. Plaintif Pertama dan Kedua merupakan adik beradik dan Plaintif Ketiga ialah adik ipar mereka. Lot 955 tersebut pada asalnya dibeli pada tahun 1962 oleh bapa Plaintif-Plaintif bersama anak saudaranya, iaitu Yeoh Hiap Aun. Semenjak itu Lot 955 dimiliki bersama oleh kedua-dua keluarga tersebut. [4] Lot 955 tersebut telah sekian lama dipajak kepada pengusaha sawah padi dan hanya pada sekitar tahun 2000, ½ bahagian masing-masing itu dipindah milik kepada Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua, dan kepada Eow Boon Tak. Eow Boon Tak kemudiannya pada tahun 2013 telah memindah milk kepada isterinya, iaitu Plaintif Ketiga. Yeoh Hiap Aun pula telah memindah milik ½ bahagiannya kepada Defendan-Defendan. [5] Pada tahun 2011, Plaintif-Plaintif telah mencadangkan kepada keluarga Yeoh untuk memajukan Lot 955 melalui usaha sama dengan pemaju. Secara prinsipnya keluarga Yeoh bersetuju. Namun oleh sebab keluarga Yeoh tidak bersetuju dengan beberapa terma yang ditawarkan oleh pemaju, maka usaha sama itu tergendala. [6] Pada tahun 2020, Plaintif-Plaintif telah mengeluarkan notis kepada keluarga Yeoh tentang niat untuk menamatkan pemilikan bersama dan pecah bahagi Lot 955 namun tiada jawapan yang diterima. Maka, Plaintif-Plaintif telah meneruskan niat tersebut dan pada masa yang sama telah juga mendapat pemaju untuk memajukan bahagian atas Lot 955 yang akan dibahagikan kepada Plaintif-Plaintif. [7] Plaintif-Plaintif menyatakan bahawa mereka telah beberapa kali menghubungi Defendan-Defendan secara rasmi untuk mendapatkan kerjasama dalam memohon untuk pecah bahagi Lot 955 namun tidak diendahkan dan tiada maklum balas diberikan. Oleh itu, Plaintif-Plaintif telah memasukkan permohonan Saman Pemula ini. [8] Plaintif-Plaintif menegaskan bahawa segala usaha telah dibuat untuk menyampaikan niat secara jelas kepada Defendan-Defendan bagi urusan pecah bahagi Lot 955 melalui surat-surat yang telah diekshibitkan dalam Affidavit Sokongan kepada Saman Pemula ini, namun tiada jawapan yang diberikan oleh Defendan-Defendan. Defendan-Defendan hanya kemudiannya membuat bantahan dalam permohonan ini setelah tindakan Saman Pemula ini dimulakan. [9] Dalam permohonan ini, Plaintif-Plaintif telah mengemukakan cadangan pecah bahagi ini dengan menyediakan pelan juruukur bertauliah sebagaimana yang telah dikemukakan dalam Affidavit Sokongannya, yang membahagikan Lot 955 kepada Petak 1 dan Petak 2. Petak 1 diberikan kepada Plaintif-Plaintif dan Petak 2 kepada Defendan-Defendan. [10] Plaintif-Plaintif juga telah memperoleh laporan penilaian yang telah menunjukkan bahawa nilai harga pasaran bagi kedua-dua Petak 1 dan Petak 2 itu adalah sama setiap satunya yang masing-masing bernilai RM2,370,000.00. [11] Plaintif-Plaintif memohon supaya Petak 1 diberikan kepada Plaintif-Plaintif atas alasan seperti yang berikut:

Plaintif-Plaintif ingin memajukan Petak 1 sebagai kawasan perumahan;

Petak 1 adalah bersebelahan dengan tapak perumahan sedia ada;

Defendan-Defendan ingin kekalkan kawasan dalam Petak 2 sebagai tanah sawah padi;

Petak 2 tidak sesuai dijadikan sebagai kawasan perumahan kerana ia akan menjadi sebuah kawasan perumahan yang dikelilingi oleh sawah padi dan tidak wajar dari segi perancangan; dan

Cadangan perumahan akan memperuntukkan akses kepada Petak 2 kelak. [12] Defendan-Defendan dalam membantah permohonan ini menyatakan bahawa mereka tidak bersetuju dengan pembahagian tersebut kerana tanah di Petak 1 itu bernilai tinggi dari segi pasarannya. Ini kerana ia berada bersebelahan dengan tapak bangunan kediaman sedia ada sekarang, manakala Petak 2 terletak di antara tanah sawah padi. Oleh itu cadangan pecah bahagi oleh Plaintif-Plaintif amat memprejudiskan Defendan-Defendan. [13] Selain itu, Defendan-Defendan berhujah bahawa relif Paintif-Plaintif yang memohon supaya Defendan-Defendan juga menanggung kos dan perbelanjaan bagi permohonan pecah bahagi secara bersama-sama juga amat memprejudiskan Defendan-Defendan. Ini kerana cadangan pecah bahagi dicadangkan oleh Plaintif-Plaintif bukan Defendan Defendan dan Defendan-Defendan tidak pernah bersetuju. [14] Defendan-Defendan juga menegaskan bahawa Defendan-Defendan akan menghadapi kerugian sekiranya Petak 1 diberikan kepada Plaintif-Plaintif atas alasan perbezaan nilai harga pasaran antara Petak 1 dan Petak 2. Walaupun Plaintif-Plaintif pernah membuat cadangan kepada Defendan-Defendan untuk memasuki perjanjian usaha sama dengan pihak pemaju, Defendan-Defendan tidak pernah bersetuju dengan cadangan Plaintif-Plaintif tersebut. [15] Defendan-Defendan juga menyatakan bahawa pengusaha padi di atas Lot 955 itu pernah menyatakan bahawa Petak 1 boleh dijadikan tapak perumahan dan juga tanah penanaman padi berbanding dengan Petak 2 yang hanya boleh dijadikan tapak perumahan dan bukan tanah penanaman padi. Ini kerana aras tanah di Petak 1 adalah lebih tinggi dan jika dijadikan tapak perumahan, Petak 2 akan menghadapi masalah menjalankan aktiviti penanaman padi. Disebabkan itulah Defendan-Defendan menyatakan bahawa Defendan-Defendanlah yang sepatutnya mengambil Petak 1 untuk mengekalkannya sebagai tanah penanaman padi. Defendan-Defendan menyatakan bahawa sekiranya Plaintif-Plaintif ingin meneruskan dengan projek perumahan tersebut, maka Plaintif-Plaintif boleh mengambil Petak 2. [16] Defendan-Defendan mendakwa bahawa apa yang dimaksudkan oleh Plaintif-Plaintif tentang akses yang akan dibina itu adalah sebenarnya hanya bagi memudahkan kemasukan jentera padi seperti mesin menuai padi, backhoe, excavator dan lain-lain ke Petak 2. Ia sebenarnya tidak memberikan manfaat kepada Petak 2 kerana jika sekiranya Petak 1 dijadikan kawasan perumahan, laluan air ke tanah sawah di Petak 2 akan tersekat yang mengakibatkan Petak 2 tidak sesuai untuk kegiatan penanaman padi. Fakta-fakta yang dinyatakan itu diperoleh daripada pernyataan seorang pengusaha di atas tanah Lot 955 tersebut. [17] Seterusnya, Defendan-Defendan juga menyatakan bahawa hak Plaintif-Plaintif untuk menikmati kepentingan di atas tanah Lot 955 tidak pernah dinafikan dan jika sekiranya Plaintif-Plaintif ingin membina perumahan, Plaintif-Plaintif boleh memilih Petak 2 untuk tujuan tersebut. [18] Selain itu, Defendan-Defendan menyatakan bahawa terdapat seorang pengusaha /penyewa, Ahmad Tajuddin bin Othman yang telah 33 tahun menyewa tanah dan mengusahakan sawah padi di Lot 955 semenjak tahun 1982 dan dengan mengguna pakai prinsip ekuiti, orang itu secara automatik mempunyai hak ekuiti dan kepentingan ke atas tanah Lot

Bagi maksud itu juga. Defendan-Defendan telah memasukkan dalam Affidavitnya, suatu Affidavit Jawapan yang telah dikrarkan oleh Ahmad Tajuddin yang menjelaskan tentang kedudukannya di tanah Lot 955 tersebut. [19] Oleh itu, Defendan-Defendan berhujah bahawa demi kebaikan semua pihak, Plaintif-Plaintif harus mengambil Petak 2 dan bukannya Petak 1 yang dengan cara itu Defendan-Defendan tidak akan membantah permohonan pecah bahagi ini jika dilakukan. Dengan cara ini juga, bukan sahaja pengusaha/penyewa padi boleh terus mengusahakan penanaman padinya, malah usaha sama Plaintif-Plaintif dengan pemaju juga boleh diteruskan. [20] Plaintif-Plaintif walau bagaimanapun, dalam menjawab kepada hujahan Defendan-Defendan telah menegaskan bahawa dakwaan Defendan-Defendan tentang nilai tanah Petak 1 adalah lebih tinggi kerana bersebelahan dengan binaan perumahan sedia ada, adalah tidak benar dan tanpa asas. Ini kerana Plaintif-Plaintif telah pun mendapatkan suatu laporan penilaian yang jelas menunjukkan bahawa Petak 1 dan Petak 2 mempunyai penilaian yang sama. [21] Plaintif-Plaintif juga menegaskan bahawa pernyataan Defendan-Defendan yang Petak 2 adalah lebih sesuai dijadikan perumahan adalah tidak wajar. Ini kerana jika itu berlaku, kawasan perumahan akan berada di tengah-tengah kawasan padi berbanding jika Petak 1 yang dijadikan perumahan, ia akan berada bersebelahan dengan kawasan perumahan sedia ada. Malah Petak 2 akan kekal menjadi kawasan penanaman padi yang bersebelahan dengan kawasan padi sedia ada. [22] Berkaitan dengan sekatan kepada aliran air atau akses yang dibangkitkan, Plaintif-Plaintif menyatakan bahawa keadaan itu tidak akan berlaku sebagaimana yang didakwa oleh Defendan-Defendan. Malah Plaintif-Plaintif telah mendapat pengesahan daripada pihak MADA, surat yang telah diekshibitkan dalam Affidavitnya berkenaan dengan isu bekalan air di mana MADA telah menjawab dengan menyatakan tiada tegahan atas permohonan Plaintif-Plaintif dengan syarat Plaintif-Plaintif hendaklah memastikan pembangunan Petak 1 dan 2 itu tidak menimbulkan masalah pengairan. [23] Plaintif-Plaintif seterusnya berhujah bahawa Plaintif-Plaintif telah memenuhi prasyarat untuk membuat permohonan pecah bahagi di bawah seksyen 145 KTN ini kerana telah memberikan notis sewajarnya kepada Defendan-Defendan sebelum ini. Selain itu, Plaintif-Plaintif telah mengemukakan pelan cadangan pecah bahagi yang disediakan oleh seorang juruukur bertauliah dan laporan penilaian telah juga diperoleh untuk membuktikan nilai Petak 1 dan Petak 2 adalah sama. [24] Plaintif-Plaintif juga menyatakan bahawa hasrat untuk membuat pemajuan kepada tanah Lot 955 itu telah dicadangkan kepada Defendan-Defendan sejak tahun 2011 di mana pada asalnya Defendan-Defendan telah bersetuju. Ini menunjukkan bahawa Plaintif-Plaintif adalah konsisten dengan niatnya berbanding Defendan-Defendan yang sentiasa bertukar-tukar fikiran dan enggan memberikan kerjasama. [25] Berkenaan dengan kedudukan dan kepentingan pengusaha tanaman padi di atas Lot 955 yang didakwa oleh Defendan-Defendan perlu diambil pertimbangan atas haknya dari segi ekuiti, Plaintif-Plaintif menyatakan bahawa ia tiada kena mengena dengan permohonan ini. Tambahan pula, tiada apa-apa keterangan yang dikemukakan oleh Defendan-Defendan yang menunjukkan bahawa wujud janji daripada tuan punya tanah Lot 955 bahawa pengusaha tersebut boleh menggunakan tanah itu selama-lamanya. Malahan, penggunaan tanah oleh pengusaha tersebut telah pun melewati 33 tahun di mana hak ekuiti telah pun tidak lagi wujud kerana menurut prinsip undang-undang, ia terhad kepada 30 tahun sahaja. [26] Sehubungan dengan itu, Plaintif-Plaintif berhujah bahawa atas imbangan kepentingan, hak untuk pecah bahagi ini menyebelahi Plaintif-Plaintif dan penamatan pemilikan bersama antara Plaintif-Plaintif dan Defendan-Defendan adalah wajar ditamatkan dengan Petak 1 diagihkan kepada Plaintif-Plaintif dan Petak 2 kepada Defendan-Defendan. C. ANALISIS DAN DAPATAN MAHKAMAH [27] Isu utama dalam permohonan ini ialah sama ada Plaintif-Plaintif berhak menamatkan pemilikan bersama dan memohon pecah bahagi Lot 955 kepada dua petak sebagaimana pelan yang dikemukakan oleh juruukur bertauliah. [28] Mahkamah menerima bahawa permohonan ini adalah tertakluk kepada peruntukan seksyen 145 KTN, yang menyebut bahawa mana-mana pemilik bersama boleh memohon kepada Mahkamah untuk pembahagian fizikal harta bersama atau, jika tidak dapat dilakukan, penjualan dan pembahagian hasil jualan. Seksyen 145(1) memperuntukkan: “If any alienated land is held by two or more persons under an express or implied trust, any one or more of them may apply to the Court for an order for the sale or physical partition of the land…” [29] Berdasarkan peruntukan ini, Mahkamah mempunyai budi bicara untuk membenarkan pembahagian fizikal ke atas tanah yang dipegang secara pemilikan bersama, sekiranya syarat-syarat sewajarnya dipenuhi, termasuk adanya pelan pecah bahagi dan penilaian yang munasabah mengenai nilai tanah. Tiada Persetujuan Defendan Tidak Menghalang Pemutusan Pemilikan Bersama [30] Hujahan Defendan-Defendan bahawa mereka tidak bersetuju dengan pembahagian dan permohonan ini tidak menghalang Mahkamah daripada menggunakan bidang kuasanya di bawah seksyen 145 KTN. Persetujuan tidak menjadi prasyarat mandatori dalam permohonan ini. Apa yang penting ialah keadilan dan kesaksamaan dalam pembahagian. [31] Mahkamah mendapati bahawa Plaintif-Plaintif telah memberikan notis sewajarnya kepada Defendan-Defendan berhubung hasrat menamatkan pemilikan bersama dan memohon pecah bahagi Lot

Mahkamah berpandangan bahawa tindakan Defendan-Defendan yang tidak memberikan apa-apa maklum balas sewajarnya kepada Plaintif-Plaintif adalah hanya menunjukkan keengganan untuk bekerjasama, bukan bantahan substantif yang sah dari segi undang-undang. Pelan Pecah Bahagi oleh Plaintif-Plaintif dan Ketidakwujudan Pelan Alternatif oleh Defendan-Defendan [32] Mahkamah mengambil maklum bahawa Plaintif-Plaintif telah mengemukakan pelan pecah bahagi yang disediakan oleh juruukur bertauliah serta laporan penilaian tanah bagi kedua-dua petak, Petak 1 dan Petak 2. Dalam hal ini, tiada pelan cadangan balas dikemukakan oleh Defendan-Defendan untuk menunjukkan pembahagian alternatif yang lebih adil atau praktikal. [33] Defendan-Defendan juga gagal membawa bukti teknikal atau pendapat pakar seperti juruukur tanah, penilai bebas, atau laporan pengairan bagi menyokong dakwaan bahawa Petak 1 lebih bernilai atau lebih sesuai untuk penanaman padi berbanding Petak 2. [34] Sebaliknya, Mahkamah menerima laporan penilaian Plaintif-Plaintif yang menunjukkan nilai pasaran kedua-dua Petak adalah setara, iaitu RM2,370,000.00, masing-masingnya. Tanpa bukti kukuh, Mahkamah tidak dapat menyimpulkan bahawa wujud ketidakseimbangan nilai yang memprejudiskan mana-mana pihak. Isu Kepentingan Pengusaha Padi-Sama ada Ahmad Tajuddin bin Othman mempunyai hak atau kepentingan ke atas Lot 955 atas prinsip ekuiti (proprietary estoppel) [35] Mahkamah menolak hujahan bahawa Ahmad Tajuddin bin Othman, selaku pengusaha padi yang telah menyewa tanah tersebut selama lebih 30 tahun, mempunyai hak ekuiti yang mengikat Plaintif-Plaintif atau membataskan kuasa pemilik berdaftar. [36] Dalam kes ini, Defendan-Defendan telah berhujah bahawa seorang pengusaha sawah padi, iaitu Ahmad Tajuddin bin Othman, mempunyai kepentingan ekuiti ke atas Lot 955 berdasarkan tempoh penggunaan dan penyewaan tanah yang telah berlanjutan lebih 30 tahun. Mereka menyatakan bahawa berdasarkan prinsip keadilan dan ekuiti, kepentingannya harus diiktiraf. [37] Namun demikian, Mahkamah tidak dapat menerima hujahan ini kerana tiada asas undang-undang yang mencukupi telah ditunjukkan bagi menyokong kewujudan hak ekuiti tersebut. Dalam menilai sama ada prinsip proprietary estoppel boleh digunapakai, Mahkamah merujuk kepada kes klasik Willmott v Barber (1880) 15 Ch D 96, di mana Fry J telah merumuskan lima unsur utama yang perlu dibuktikan sebelum estoppel boleh timbul:

Bahawa plaintif membuat andaian atau tersalah faham tentang haknya terhadap hartanah tersebut;

Bahawa pemilik sebenar tahu tentang haknya dan mengetahui bahawa plaintif tersalah faham;

Bahawa pemilik tahu bahawa plaintif akan bertindak atas kepercayaan itu;

Bahawa plaintif benar-benar bertindak berdasarkan kepercayaan tersebut; dan

Bahawa pemilik membenarkan plaintif bertindak tanpa membantah, dan kemudian cuba menafikan hak itu. [38] Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, Mahkamah dapati tiada keterangan langsung atau tidak langsung yang menunjukkan bahawa tuan punya tanah, sama ada Plaintif-Plaintif atau Defendan-Defendan, telah memberi representasi secara nyata atau tersirat kepada Ahmad Tajuddin bahawa dia akan mendapat hak milik, atau bahawa dia akan terus kekal menggunakan tanah itu secara kekal. [39] Tambahan pula, penggunaan tanah oleh Ahmad Tajuddin adalah atas dasar penyewaan semata-mata tanpa sebarang dokumen bertulis atau janji pemindahan hak milik. Bahkan, jika tempoh penggunaan melebihi 30 tahun sekalipun, prinsip undang-undang menyatakan bahawa hak ekuiti hanya boleh timbul sekiranya terdapat representasi yang disengajakan, dan tindakan yang dilakukan oleh pihak yang menuntut itu adalah atas kebergantungan terhadap representasi tersebut. Dalam kes ini, elemen-elemen itu gagal dibuktikan. [40] Mahkamah juga mengambil perhatian bahawa walaupun Ahmad Tajuddin telah mengikrarkan suatu Affidavit Jawapan, namun kandungannya tidak menunjukkan bahawa dia pernah dijanjikan apa-apa hak milik oleh mana-mana pihak berdaftar di dalam geran Lot

Ketiadaan representasi ini adalah fatal bagi apa-apa tuntutan estoppel. [41] Oleh itu, Mahkamah berpandangan bahawa prinsip estoppel berhubung pemilikan tanah (proprietary estoppel) tidak terpakai dalam keadaan kes ini, dan tiada apa-apa hak atau kepentingan ekuiti boleh dikatakan wujud bagi pihak Ahmad Tajuddin ke atas Lot 955. Kesesuaian Pembahagian dan Perancangan Guna Tanah [42] Mahkamah menerima hujahan Plaintif-Plaintif bahawa Petak 1 adalah lebih sesuai untuk pembangunan perumahan kerana lokasinya yang bersebelahan dengan kawasan perumahan sedia ada, manakala Petak 2 lebih sesuai dikekalkan sebagai sawah padi kerana berada di kawasan pertanian. Mahkamah percaya, ini selaras dengan prinsip guna tanah yang mampan dan logik dari sudut perancangan bandar. [43] Cadangan pembinaan akses ke Petak 2 juga dilihat memadai untuk memastikan laluan jentera dan pengairan tidak terhalang. Plaintif-Plaintif turut mengemukakan pengesahan daripada MADA bahawa tiada halangan pembangunan dengan syarat pengairan tidak diganggu. Dengan pengemukaan bukti ini, pada pandangan Mahkamah ia lebih memperkukuh cadangan pembahagian Plaintif-Plaintif. Isu Kos Pecah Bahagi [44] Plaintif-Plaintif dalam permohonan Saman Pemula ini turut memohon agar kos dan perbelanjaan pecah bahagi ditanggung secara bersama oleh semua pemilik bersama, termasuk Defendan-Defendan. Defendan-Defendan membantah permohonan ini atas alasan bahawa mereka tidak pernah bersetuju dengan cadangan pecah bahagi yang dikemukakan, dan oleh itu, tidak wajar mereka menanggung apa-apa kos yang timbul daripada tindakan unilateral Plaintif-Plaintif. [45] Mahkamah bersetuju dengan hujahan Defendan-Defendan bahawa dalam keadaan di mana mereka secara konsisten membantah pelan pecah bahagi dan tidak mengambil bahagian dalam perancangannya, adalah tidak adil untuk mengenakan liabiliti kos terhadap mereka. Prinsip keadilan menghendaki bahawa pihak yang mencetuskan dan melaksanakan sesuatu langkah secara unilateral, khususnya apabila pelan tersebut tidak dipersetujui oleh pihak lain, hendaklah menanggung kos yang terlibat. [46] Tambahan pula, tiada peruntukan undang-undang yang mewajibkan pembahagian kos secara sama rata dalam permohonan pecah bahagi seperti ini. Seksyen 145 KTN memberikan budi bicara kepada Mahkamah dalam menentukan perintah yang wajar dan adil. Dalam kes ini, pelan pembahagian hanya dirangka oleh Plaintif-Plaintif tanpa rundingan yang sebenar dengan Defendan-Defendan. Oleh itu, adalah tidak wajar Defendan-Defendan dipertanggungjawabkan atas kos yang mereka tidak persetujui sejak awal. [47] Maka, Mahkamah memutuskan bahawa kos berkaitan penyediaan pelan pecah bahagi, laporan penilaian dan yuran juruukur serta apa-apa kos yang berkait dengan permohonan ini hendaklah ditanggung sepenuhnya oleh Plaintif-Plaintif selaku pihak yang mencadangkan dan melaksanakan pecah bahagi tersebut. [48] Berdasarkan pertimbangan di atas, Mahkamah berpuas hati bahawa:

Plaintif-Plaintif telah mematuhi syarat di bawah seksyen 145 KTN;

Cadangan pembahagian adalah munasabah dan tidak memprejudiskan hak Defendan-Defendan;

Pelan pecah bahagi dan laporan penilaian adalah lengkap dan sah;

Tiada bukti kukuh daripada Defendan-Defendan untuk menafikan keadilan pembahagian tersebut;

Kepentingan pengusaha padi tidak mengatasi hak sah pemilik berdaftar dan tidak menjejaskan permohonan ini. [49] Sehubungan dengan itu, dengan alasan-alasan yang dinyatakan tersebut, Mahkamah membenarkan permohonan Saman Pemula oleh Plaintif-Plaintif, kecuali permohonan di butiran (i) berkenaan dengan isu kos yang tidak dibenarkan dan ditolak sewajarnya, untuk penamatan pemilikan bersama dan pembahagian Lot 955 seperti pelan yang dikemukakan oleh Plaintif-Plaintif, di mana Petak 1 diberikan kepada Plaintif-Plaintif dan Petak 2 kepada Defendan-Defendan. Bertarikh : 1 Jun 2025 ……………………………………………………… (YA PUAN MAHAZAN BINTI MAT TAIB) Hakim Mahkamah Tinggi Malaya Alor Setar, Kedah Peguam Plaintif-Plaintif : Elson Beh Hong Shien (Tetuan Y.C. Wong) Peguam Defendan-Defendan : Encik Wong Tau Hau (Tetuan T.H. Wong & Co.)