1. ) LEE KWAI FONG v Pentadbir Tanah Daerah Raub (CB-24NCvC-35-03/2021)

LEE KWAI FONG (NO. K/P: 620907-06-5396) 13/12/2023 10:06:22 CB-24NCvC-35-03/2021 Kand. 74 S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw

WONG HON WAI (NO. K/P: 820912-06-5047) … PLAINTIF-PLAINTIF DAN PENTADBIR TANAH DAERAH RAUB PAHANG … DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN Pendahuluan [1] Plaintif-Plaintif dalam kes ini memohon supaya kaveat persendirian No. Perserahan 934/2020 bertarikh 23.12.2020 yang dimasukkan oleh Defendan dibatalkan. Plaintif-Plaintif juga memohon satu deklarasi bahawa Plaintif-Plaintif adalah merupakan pemilik berdaftar kepada tanah tersebut iaitu Lot 5804 menurut dokumen hakmilik yang dikeluarkan bagi tanah tersebut. [2] Perbicaraan kes ini telah dijalankan mulai 19.12.2022. Pihak Plaintif telah mengemukakan tiga orang saksi dan Defendan mengemukakan dua orang saksi. S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw [3] Berdasarkan kepada keterangan saksi-saksi dan juga dokumen-dokumen yang difailkan adalah didapati bahawa isu yang timbul ialah:

sama ada dakwaan pihak Plaintif bahawa telah terdapat pindaan kepada pelan asal tanah dilakukan secara frod oleh Defendan; dan

adakah pembetulan yang dilakukan oleh Defendan di dalam dokumen hakmilik adalah sejajar dengan seksyen 380 Kanun Tanah Negara (KTN). Fakta dan Keterangan [4] Pihak Plaintif mendakwa bahawa mereka adalah merupakan pemilik berdaftar kepada tanah yang berkenaan. Menurut dokumen hakmilik keluaran kawasan tanah yang digariskan merah dalam pelan yang disertakan bersama-sama dengan hakmilik tersebut adalah diloretkan dengan warna merah atas Lot 5804. [5] Pada Disember 2020 terdapat seorang individu yang dikenali sebagai Encik Kow Tuck Hoong telah memegang hakmilik HSM 260 PT 318 Mukim Gali, Daerah Raub mendakwa bahawa beliau adalah merupakan pemilik tanah tersebut. [6] Plaintif-Plaintif telah melantik seorang juruukur untuk mengukur tanah mereka dan telah memaklumkan kepada Plaintif bahawa tanah tersebut yang dikatakan kepunyaan Encik Kow Tuck Hoong adalah S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw berada di Lot 5804 seperti yang terdapat pada dokumen hakmilik Plaintif. Pihak Plaintif telah melantik peguam untuk membuat semakan berkenaan tanah tersebut dan telah diberitahu secara lisan bahawa tanah tersebut (tanah yang dimiliki oleh Encik Kow Tuck Hoong - HSM 260 PT 318 Mukim Gali) sepatutnya berada di Lot 5803. [7] Pihak Plaintif telah mengambil inisiatif untuk memfailkan keveat persendirian ke atas tanah tersebut iaitu di Lot 5803 tetapi ia telah ditolak oleh Pejabat Tanah. Pihak Plaintif mendakwa bahawa pada 22.01.2021 terdapat seorang individu yang dikatakan sebagai Pegawai Pejabat Tanah Daerah Raub bertemu dengan pihak Plaintif dan meminta mereka menandatangani satu dokumen yang dikenali sebagai Borang 2B Kanun Tanah Negara iaitu notis untuk mengemukakan dokumen dan meminta pihak Plaintif mengemukakan dokumen kepada Pejabat Tanah. [8] Sebaliknya Defendan dalam keterangannya menyatakan bahawa pada 09.12.2020 telah diterima aduan secara bertulis daripada seorang Kow Tuck Hoong iaitu pemilik tanah di HSM 260 PT 318 Mukim Gali Daerah Raub, Pahang. Analisa Isu (a) [9] Peguam pihak Plaintif dalam hujahannya menyatakan bahawa Defendan tidak mempunyai kuasa untuk menukarkan tanah-tanah S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw Plaintif kepada En. Kow Tuck Hoong seperti yang terdapat di dalam muka surat 81 hingga 87 Ikatan A. Pihak Plaintif menyatakan bahawa Saksi Defendan Kedua iaitu Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil tidak mempunyai kuasa untuk membuat pelan yang dikeluarkan. Ia sepatutnya dibuat oleh Ketua Pengarah Jabatan Ukur dan Pemetaan atau pihak yang diberi kuasa. Ini adalah sejajar dengan peruntukan di bawah seksyen 3 Akta Pelan Dan Dokumen Tanah Dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Disemak 1980) yang menyatakan seperti berikut: “3 Pelan yang dikeluarkan secara fotografi, dan salinan pelan tanah adalah mematuhi secukupnya undang-undang yang menghendaki dan salinan pelan dilukis Jika, di bawah peruntukan mana-mana undang-undang bertulis yang ditentukan dalam Jadual, pelan atau salinan pelan mana-mana tanah dikehendaki dilukis, terkandung di dalam atau dilampirkan kepada apa-apa dokumen, atau apa-apa salinan sesuatu dokumen dikehendaki dibuat atau diserahkan kepada seseorang, adalah mencukupi bagi maksud-maksud sesuatu undang-undang bertulis itu bagi melampirkan kepada dokumen tersebut pelan yang dikeluarkan secara fotografi atau salinan pelan tanah tersebut atau membuat atau menyerah satu salinan dokumen tersebut yang dikeluarkan secara fotografi, mengikut mana yang berkenaan: S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw Dengan syarat bahawa-

pelan atau salinan mana-mana pelan atau dokumen yang dikeluarkan secara fotografi dibuat oleh Ketua Pengarah Ukur atau oleh seorang yang diberi kuasa dengan sewajarnya secara bertulis olehnya untuk melakukannya; dan

pelan atau salinan tersebut diakui oleh Ketua Pengarah Ukur atau orang yang membuatnya sebagai pelan yang benar dan betul terhadap tanah sedemikian atau sebagai salinan daripada pelan asal atau dokumen asal yang benar dan tepat, mengikut mana yang berkenaan.” [10] Dalam kes ini mahkamah merujuk kepada pelan tanah bagi GM 10131 di halaman 87 Ikatan A yang menunjukkan bahawa pengesahan dibuat oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abdul Jalil bagi pihak Pentadbir Tanah Raub untuk pelan tersebut. Isu yang dibangkitkan oleh Peguam Plaintif ialah pengesahan pelan tersebut tidak teratur disebabkan ia bercanggah dengan peruntukan seksyen 3 Akta Pelan Dan Dokumen Tanah Dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Disemak 1980). Sebaliknya Peguam Persekutuan berhujah bahawa ianya tidak menjejaskan keesahan pelan tersebut. [11] Oleh itu mahkamah perlu menimbangkan adakah pengesahan daripada Encik Muhammad Fakhri bin Abdul Jalil tersebut adalah berkenaan dengan pelan tersebut seperti yang dikehendaki di bawah seksyen 3 Akta Pelan Dan Dokumen Tanah Dan Lombong (Salinan S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw Fotograf) 1950 (Disemak 1980) atau hanya sekadar pengesahan bahawa dokumen tersebut adalah betul seperti yang tercatat dalam pelan yang disimpan oleh Jabatan Ukur dan Pemetaan. [12] Pelan di halaman 87 Ikatan A juga menunjukkan bahawa salinan yang diakui benar itu adalah pelan bertarikh 26.05.1921 bagi Lot 5803. Mahkamah ini berpendapat pengesahan dokumen yang perlu dibuat di bawah Akta Pelan Dan Dokumen Tanah Dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Disemak 1980) ialah bertujuan untuk memastikan bahawa ia adalah sesuatu yang telah dibuat secara teratur oleh Jabatan Ukur dan Pemetaan. Ia bagi mengelakkan sebarang penyelewengan dokumen-dokumen berkaitan pelan dikemukakan oleh pihak selain daripada Ketua Pengarah Jabatan Ukur dan Pemetaan. Apa yang ada dalam muka surat 87 Ikatan A tersebut adalah hanya merupakan pengesahan daripada Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil terhadap dokumen yang telah dilakukan penyemakan olehnya semasa memberikan keterangan lisan seperti berikut: Ben Ok maksudnya En. Fakhri yang menandatangani sijil pengesahan ini ya? Fakhri Betul. Ben Adakah bermaksud bahawa En. Fakhri membuat pengesahan bahawa salinan pelan ini betul lagi benar sejak tahun 26.05.1921? Fakhri Ya. Mengikut pelan PA 26533 yang dikeluarkan oleh Jupem. S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw Ben Ok yang ini ialah Pelan TANPA SKALA ya? Fakhri Ya. Ben Adakah anda mempunyai surat kuasa dari Ketua Pengarah Ukur untuk menandatangani sijil pengesahan ini? Fakhri Kamu punya kuasa adalah dari Pentadbir Tanah Raub, bukan dari JUPEM. Ben Boleh saya dapatkan jawapan ya atau tidak, adakah anda mempunyai surat kuasa dari Ketua Pengarah Ukur untuk menandatangani sijil pengesahan ini? Fakhri Tidak. [13] Penilaian kepada keterangan tersebut dan juga dokumen di muka surat 87 itu jelas menunjukkan bahawa dokumen tersebut disahkan oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil adalah setelah disemak dengan dokumen yang terdapat di Jabatan Ukur dan Pemetaan. Ia bukannya dokumen yang disediakan oleh pihak Defendan. [14] Adalah tidak dapat dinafikan bahawa Akta Pelan Dan Dokumen Tanah Dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Disemak 1980) menghendaki bahawa dokumen yang termasuk dalam tafsiran Akta tersebut memperuntukkan seperti berikut: “"dokumen" ertinya-

dokumen hak milik berdaftar, dokumen hak milik keluaran atau pajakan, sebagaimana ditakrifkan dalam setiap hal dalam Kanun Tanah Negara [Akta No. 56 tahun 1965]; S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw

apa-apa lesen, permit, notis, perjanjian atau dokumen lain berkaitan dengan tanah yang diberi, dikeluarkan atau dimasuki oleh atau bagi pihak Raja atau Yang Dipertua Negeri bagi sesuatu Negeri; atau

pajakan atau pajakan kecil lombong, pajakan sementara lombong atau perakuan melombong diberi atau dikeluarkan di bawah mana-mana undang-undang bertulis yang ditentukan dalam Jadual.” [15] Ia termasuk dokumen dalam muka surat 87 iaitu pelan tanah bertarikh 26.05.1921 adalah terikat dengan seksyen 3 Akta Pelan Dan Dokumen Tanah Dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Disemak 1980). Begitu juga ia boleh dijadikan sebagai keterangan yang boleh diterima di mahkamah seperti yang dinyatakan di bawah seksyen 4 Akta tersebut yang memperuntukkan seperti berikut: “4 Pelan dan salinan fotograf boleh diterima dalam keterangan Tiap-tiap pelan yang dikeluarkan secara fotografi mengenai mana-mana tanah atau salinan pelan atau dokumen yang dibuat dengan sewajarnya dan diakui menurut peruntukan seksyen 3 dan dilampirkan kepada mana-mana dokumen atau diserahkan kepada mana-mana orang sebagaimana yang dikehendaki oleh, dan bagi maksud, mana-mana S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw undang-undang bertulis berkaitan dengan tanah atau lombong di Semenanjung Malaysia adalah boleh diterima dalam keterangan tanpa pembuktian selanjutnya di semua mahkamah di Semenanjung Malaysia.” [16] Namun demikian dalam kes ini mahkamah berpendapat dokumen berkenaan adalah merupakan pengesahan daripada Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil setelah disemak dengan Jabatan Ukur dan Pemetaan dan bukannya pelan yang dibuat dalam konteks seksyen 3 Akta Pelan Dan Dokumen Tanah Dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Disemak 1980). [17] Oleh itu pelan tersebut adalah tertakluk kepada keterangan-keterangan lain bagi menunjukkan keesahan dokumen tersebut dan terletak kepada pihak Plaintif untuk menunjukkan bahawa dokumen-dokumen tersebut adalah bukannya suatu dokumen yang sah. Ini adalah disebabkan pelan tersebut tidak dikemukakan seperti kehendak seksyen 3 Akta tersebut maka ia tidak boleh dijadikan keterangan dalam kes ini. Walau bagaimanapun mahkamah ini berpendapat ia tidak boleh dihalang daripada dimasukkan sebagai maklumat di dalam Borang B1 Jadual 14 Kanun Tanah Negara bagi geran mukim dalam Borang 5DK bagi tanah yang dipertikaikan ini. [18] Dalam kes ini mahkamah mendapati bahawa kekeliruan yang timbul ialah apabila terdapat di pelan tanah yang dikepilkan dalam Borang B1 yang dikepilkan bersama-sama Geran Mukim tersebut S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw terdapat perakuan yang dibuat oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil bagi pihak Pentadbir Tanah Raub yang menyatakan seperti berikut: Adalah diakui mengikut Seksyen 3 Akta Pelan dan Dokumen Tanah dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Semakan 1980), bahawa ini ialah salinan pelan yang betul lagi benar yang telah dibuat pada 26.05.1921 bagi lot 5804 di dalam Mukim Gali, Daerah Raub, Pahang seperti ditunjukkan di atas pelan PA 26533. Skala TANPA SKALA PETA KADASTER 715-C MUHAMMAD FAKHRI BIN ABD JALIL b/p PENTADBIR TANAH RAUB [19] Ia seolah-olah menunjukkan bahawa pelan tersebut dikeluarkan seperti kehendak seksyen 3 Akta Pelan dan Dokumen Tanah dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Semakan 1980). Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil juga mengesahkan bahawa beliau tidak diberi kuasa untuk menandatangani pengesahan tersebut. Namun begitu mahkamah telah meneliti keterangan Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil yang mengesahkan bahawa tandatangan beliau tersebut dilakukan setelah beliau membuat semakan dengan geran yang dikeluarkan oleh Jabatan Ukur dan Pemetaan. Ini bermakna ia hanyalah merupakan pengesahan berkenaan dengan butiran yang telah diperiksa oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil. Ia lebih sesuai dilihat dalam konteks S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw seksyen 74 Akta Keterangan 1950 iaitu dokumen awam yang mana ia boleh disahkan di bawah seksyen 76 Akta keterangan 1950. Seksyen 74 Akta Keterangan 1950 menyatakan seperti berikut: “74 Public documents The following documents are public documents:

documents forming the acts or records of the acts of-

the sovereign authority;

(ii) official bodies and tribunals; and

(iii) public officers, legislative, judicial and executive, whether Federal or State or of any other part of the Commonwealth or of a foreign country; and

public records kept in Malaysia of private documents.” [20] Seksyen 76 Akta Keterangan 1950 menyatakan seperti berikut: “76 Certified copies of public documents Every public officer having the custody of a public document which any person has a right to inspect shall give that person on demand a copy of it on payment of the legal fees therefor, together with a certificate, written at the foot of the copy, that it is a true copy of the document or part thereof, as the case S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw may be, and the certificate shall be dated and subscribed by the officer with his name and his official title, and shall be sealed whenever the officer is authorized by law to make use of a seal, and the copies so certified shall be called certified copies. Explanation - Any officer who by the ordinary course of official duty is authorized to deliver the copies shall be deemed to have the custody of the documents within the meaning of this section.” [21] Tatacara bagaimana suatu dokumen awam itu boleh disahkan telah dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Yusof bin Omar v Pendakwa Raya [2001] 2 MLJ 209 seperti berikut: “Dalam Bahasa Melayu, kedua-dua perkataan 'mengesahkan' dan 'memperakukan' boleh digunakan, dan digunakan dengan makna yang sama. Demikian juga 'betul' dan 'benar'. Apa yang dikehendaki oleh s 76 Akta tersebut ialah bahawa salinan itu adalah satu salinan yang disahkan atau diakui benar atau betul. Itu sahaja. Ia tidak menghendaki dibuat satu 'sijil' lain untuk mengesah atau memperakui kebenarannya atau bahawa ia betul. Jauh sekali ia menghendaki adanya satu 'sijil' yang berbentuk satu dokumen lain. Kerana seksyen itu sendiri dengan jelas menggunakan perkataan-perkataan '… a certificate, written at the foot of the copy …'. Ertinya S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw pengesahan itu hendaklah ditulis di bahagian bawah salinan itu, bukan pada satu dokumen lain. Kami juga dirujukkan kepada kes Noliana Bte Sulaiman v PP [2000] 4 MLJ 725. Dalam kes itu, disamping terdapat persoalan-persoalan lain yang berkait dengan peruntukan s 76 Akta tersebut dalam kes itu, perkataan yang digunakan ialah 'SALINAN DIAKUI SAH', manakala dalam kes ini 'SALINAN DISAHKAN BENAR'. Kami difahamkan bahawa rayuan terhadap penghakiman itu telah dibuat ke mahkamah ini dan belum didengar. Oleh itu, kami tidak mahu berkata sesuatu yang boleh disifatkan bahawa mahkamah ini telah pun memutuskan rayuan itu sebelum ianya didengar. Kami juga berpendapat bahawa kes-kes lain yang dirujuk seperti Mohamed Hanifah v Public Prosecutor [1956] MLJ 83, di mana pengesahan salinan berkenaan tidak bertarikh, tidaklah perlu dibincang. Persoalan-persoalan dalam kes-kes itu berlainan. Kesimpulannya, kami memutuskan bahawa pengesahan nota-nota keterangan (P2) dalam kes ini, seperti yang dilakukan adalah memadai untuk mematuhi kehendak s 76 Akta tersebut. Satu hujah lagi yang dibangkitkan ialah bahawa pengesahan itu tidak mengatakan bahawa nota keterangan itu adalah S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw cuma sebahagian daripada nota keterangan dalam perbicaraan pertama. P2 adalah nota keterangan perayu dalam prosiding pencabaran itu. Ia bukanlah kesemua nota keterangan dalam keseluruhan perbicaraan pertama itu. Memang benar bahawa s 76 Akta tersebut mengandungi kata-kata 'or part thereof', ertinya atau sebahagian daripadanya. Maka soalannya ialah sama ada ketiadaan kata-kata itu pada pengesahan salinan itu menyebabkan ianya tidak boleh diterima sebagai keterangan. Kami berpendapat ia boleh diterima sebagai keterangan. Pertama, ketiadaan kata-kata itu tidak menjadikan apa yang terkandung dalam salinan itu tidak benar. Apa yang penting adalah kebenaran salinan itu. Malah semua peraturan yang disebut dalam s 76 Akta tersebut hanya mempunyai satu matlamat: untuk memastikan bahawa salinan yang dikemukakan adalah benar, bukan untuk menyusahkan atau kerana sebab-sebab lain. Kedua, pengesahan itu dibuat di bahagian bawah setiap muka surat salinan itu. Ia mengesahkan apa yang ada pada muka surat itu, bukan yang tidak ada. S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw Ketiga, bahagian yang dikemukakan itulah yang berkenaan dengan perbicaraan kedua, bukan yang lain.” [22] Selain daripada itu penelitian keterangan yang dikemukakan oleh pihak Plaintif tidak dapat menunjukkan bahawa pelan di muka surat 87 tersebut dan dokumen-dokumen yang terdapat di muka surat 83 adalah sesuatu yang tidak teratur sehingga tidak boleh digunakan dalam dokumen yang dikeluarkan oleh pihak Defendan. Pengesahan yang dilakukan oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil bukannya dengan tujuan untuk digunakan sebagai keterangan di mahkamah ini bagi kes ini. Sebaliknya ia aalah dokumen yang disahkan oleh beliau setelah semakan dibuat dengan pelan yang dikeluarkan oleh Jabatan Ukur dan Pemetaan yang dimasukkan dalam suratan hakmilik yang dikeluarkan oleh Defendan. Mahkamah ini berpendapat tindakan yang dilakukan oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil adalah dalam urusan rasmi dia sebagai pegawai awam. [23] Dalam hal ini mahkamah juga merujuk kepada seksyen 114 (e) Akta Keterangan 1950 yang memperuntukkan bahawa sebarang perbuatan yang dilakukan oleh pegawai awam hendaklah dianggap sebagai tepat dan betul melainkan sebaliknya. Seksyen 114 (e) Akta Keterangan 1950 menyatakan seperti berikut: “114 Court may presume existence of certain fact “The court may presume the existence of any fact which it thinks likely to have happened, regard being had to the S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw common course of natural events, human conduct, and public and private business, in their relation to the facts of the particular case.

that judicial and official acts have been regularly performed.” [24] Anggapan ini adalah berdasarkan kepada maksim omnia praesumuntur rite esse acta (all acts are presumed to have been rightly and regularly done). Pemakaiannya dapat dilihat dalam kes Commissioners of The Municipality of Malacca v Sinniah [1974] 1 MLJ 77. Ia juga tidak terpakai sekiranya tindakan dilakukan itu bukannya termasuk dalam tugasan rasmi ataupun kehakiman. Ini dapat dilihat melalui keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Nurasmira Maulat bt Abd Jaffar & Ors v Ketua Polis Negara & Ors [2015] 3 MLJ 105 seperti berikut: “[10] In addition, the learned judge had failed to consider that the defendant stands as an ordinary litigant and is not entitled to the benefit of s 114(e) of the Evidence Act 1950 which relates to the presumption 'that judicial and official act have been regularly performed'. The killing of the deceased has nothing to do with judicial or official act. The court should have taken into consideration that all the main witness for the defence were interested witness and no independent witness was called though the incident took place in day light and public place, etc. Further, there was evidential short coming in the S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw case. The pleaded case of the defendant in respect of the gun was a different serial number and the gun produced in the court was another. This itself will be fatal to the defence case. There are many more short comings in the assessment of the evidence which need not be repeated as learned counsel for the plaintiffs have highlighted in the submission.” [25] Dalam kes ini perakuan yang dilakukan oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil itu sepatutnya tidak mengikut seperti yang dinyatakan di perenggan [18] di atas sebaliknya dicatatkan antara lain seperti berikut: “Salinan ini diakui sah atau salinan ini disahkan benar.” [26] Jika ini dilakukan ia dapat mengelakkan kekeliruan yang timbul berkenaan dengan pelan tersebut sama ada ianya adalah disahkan oleh Pengarah Jabatan Ukur dan Pemetaan atau hanya sekadar semakan yang dibuat oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil dan mengesahkan ia adalah teratur dan bukanya dikeluarkan oleh Encik Muhammad Fakhri bin Abd Jalil yang sudah tentu ia bercanggah dengan seksyen 3 Akta Pelan Dan Dokumen Tanah Dan Lombong (Salinan Fotograf) 1950 (Disemak 1980). Walau bagaimanapun dalam konteks kes ini mahkamah berpendapat ia tidak menjejaskan dokumen atau pelan yang disertakan bersama-sama dengan suratan hakmilik tersebut bagi mewajarkan mahkamah ini mengenepikan keesahan suratan hakmilik dan pelan yang dilampirkan bersama-sama ini. S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw Isu (b) Pembetulan kesilapan oleh Pentadbir Tanah [27] Peguam Persekutuan menyatakan bahawa ekoran daripada aduan daripada Encik Kow Tuck Hoong yang terdapat di muka surat 100 satu penyiasatan telah dijalankan oleh Penolong Pegawai Tanah Pejabat Tanah Raub pada 19.08.2021 dan Borang 2B di bawah seksyen 15 Kanun Tanah Negara dikeluarkan kepada kedua-dua Plaintif untuk mengemukakan dokumen surat tersebut bertarikh 20.01.2021 di halaman 98 Ikatan Dokumen A. [28] Ekoran daripada penyiasatan tersebut hakmilik kekal telah dikeluarkan dan diberikan hakmilik kepada pihak-pihak sewajarnya. Seksyen 380 Kanun Tanah Negara memperuntukkan seperti berkut: “380 Correction of errors in documents of title, etc.

Where the Registrar is satisfied—

that any document of title has been registered or issued in the wrong name, or contains any misdescription of land or boundaries, or other error or omission; or

that any memorial or other entry has been made in error on any document of title or other instrument relating to land; or S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw

that any memorial or other entry made on any such document of title or instrument itself contains any error or omission, he may, subject to subsections (2) and (3), make such correction on the document or interest in question as may be appropriate in the circumstances of the case.

The State Director may if he thinks fit direct that, in such cases or class or classes of case as may be specified in the direction, the powers conferred by subsection (1) shall not be exercisable in respect of land held under Land Office title, or the corresponding form of qualified title, except with his prior approval.

The said powers shall not without his prior approval be exercised so as to affect any plan prepared by or on behalf of the Director of Survey and Mapping, except in cases where he has taken action under section 396A.

The Registrar shall maintain for the purposes of this section a book, to be called the "Correction Note-book", in which he shall record details of all corrections made by him thereunder.” S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw [29] Pada hemat mahkamah peruntukan sedemikian adalah bertujuan untuk membolehkan mana-mana kesilapan yang dilakukan oleh pihak Pentadbir Tanah diperbetulkan. Ia adalah bagi mengelakkan sebarang kesilapan berterusan berlaku dan salah satu daripada cara untuk mendapatkan pengesahan maka Pentadbir Tanah memerlukan dokumen-dokumen daripada pemilik tanah yang sedang memegang dokumen hakmilik yang membolehkan ianya dikemukakan atas arahan Pejabat Tanah di bawah seksyen 15 Kanun Tanah Negara. [30] Dalam konteks ini mahkamah perlu melihat adakah pemakaian seksyen 380 Kanun Tanah Negara tersebut sesuai dalam keadaan seperti kes ini. Dalam hal ini mahkamah merujuk kepada buku bertajuk Tenure and Land Dealings in the Malay States oleh David S.Y. Wong Singapore University Press 1975 di halaman 144 seperti berikut: “Mistakes in a grant may also arise with respect to the quantum of the ownership thereby disposed of by the State. For example, a grant in perpetuity may by mistake be effected instead of a term of years. As a general rule, such a grant should become unimpeachable when it passes into the hands of a purchaser in good faith and for valuable consideration. As to whether the State can impeach it as against the alienee, the question has to be considered with regard to the circumstances in which the mistake is made. It hardly needs to be said that it may, for example, be a case of fraud, misrepresentation or one of mutual mistake. If the mistake be merely unilateral on the part of the State, it may perhaps still S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw be regarded as one which may be corrected by the Registrar under section 380.” [31] Mahkamah ini mengambil panduan daripada keputusan Mahkamah Persekutuan berkenaan hakikat seksyen 380 Kanun Tanah Negara serta hubungkaitnya dengan prinsip ketidaksangkalan hakmilik. Ini dinyatakan dalam kes Hassan Seman & Ors v. Jusoh Awang Kechik [1982] CLJ Rep 110 seperti berikut: “In the National Land Code indefeasibility and correction of error are two independent provisions existing side by side. Each has its own sphere and scope of operation. The provision for correction of an error can never be a violation of the indefeasibility principle. The only care the Registrar of Title or the Court making an order for correction should take is to determine that the mistake is a mere error and that it does not cease to be so and does not become something else. In the present case we are satisfied, just as the District Officer was, that the memorial made on the register of title was an error and not something else. In the circumstances we consider it a proper case to order its correction.” [32] Mahkamah juga melihat bagaimana pembetulan itu dilakukan oleh mahkamah dalam memperbetulkan kesilapan dalam Borang 16A dengan mengarahkan pendaftar untuk membetulkannya, Malaysia Building Society Bhd v. KCSB Konsortium Sdn Bhd [2017] 4 CLJ

S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw [33] Penilaian kepada keterangan saksi-saksi dan dokumen-dokumen yang dikemukakan adalah didapati bahawa terdapat keraguan Plaintif terhadap Defendan dalam tindakan memperbetulkan hakmilik dan pelan yang dikemukakan tersebut. Ia hanyalah berdasarkan kepada perbezaan yang dibuat berkenaan dengan pelan asal dan pelan terkini yang disyaki terdapat kemungkinan berlaku pemalsuan ataupun tindakan tidak jujur dalam pengeluaran hakmilik tersebut. Mahkamah juga mendapati keterangan bahawa terdapat inkuiri dilakukan sehingga menyebabkan keputusan pendaftar untuk membuat pindaan yang sewajarnya. [34] Dalam konteks ini adalah mustahak untuk mahkamah membuat keputusan berdasarkan kepada keterangan-keterangan dan bukannya sangkaan (suspicion) semata-mata. Plaintif adalah berkewajipan untuk mengemukakan keterangan-keterangan bagi membuktikan kesnya terhadap Defendan. Ia tidak mencukupi sekadar sangkaan bahawa terdapat penyelewengan atau frod yang dilakukan oleh pihak Defendan. Dalam hal ini mahkamah merujuk kepada Sarkar Law of Evidence Malaysian Edition 2016 Vol. 1 di muka surat 127 yang menyatakan seperti berikut: “Suspicion though a ground for scrutiny of evidence cannot be made the foundation of a judicial decision. A judge is not justified in deciding a case upon his own suspicions or upon mere suppositions after discarding the S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw evidence produced by the parties or when there is no evidence to support a finding.” [35] Ini adalah merupakan asas utama dalam satu tuntutan Plaintif kepada Defendan iaitu mengemukakan keterangan bagi dipertimbangkan oleh mahkamah untuk membenarkan tuntutan pihak Plaintif atau sebaliknya. Dalam hal ini mahkamah berpendapat pihak Plaintif tidak dapat membuktikan tuntutannya terhadap pihak Defendan. [36] Akhirnya tuntutan pihak Plaintif adalah ditolak dengan kos. Bertarikh: 13hb. Disember 2023 (ROSLAN MAT NOR) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA TEMERLOH, PAHANG DARUL MAKMUR S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw PIHAK-PIHAK: Bagi Pihak Plaintif-Plaintif Tan Ben Lee Tetuan AimanLooi & Ben Shah Alam, Selangor Darul Ehsan Bagi Pihak Defendan Umira binti Mohd Noor Pejabat Penasihat Undang-undang Negeri Pahang Kuantan, Pahang Darul Makmur S/N d8JNM9mGka2u7qCBsshw