JA-24NCvC-1541-12/2024
High Court of Malaysia21 Aug 2025
The written judgment as the court issued it, with the coram, case number, and source links. Every paragraph has its own anchor.
Content
1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI JOHOR BAHRU DALAM NEGERI JOHOR DARUL TAKZIM, MALAYSIA SAMAN PEMULA NO: JA-24NCvC-1541-12/2024 ANTARA LIM SEH MOI (No. KP : 350508-01-5036) …PLAINTIF PERTAMA CHEE SIEW CHOO (No. KP : 530531-01-5104) ….PLAINTIF KEDUA DAN MOHD KHAIRUDDIN BIN HASSAN (No. KP : 680412-01-5703 ….DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN
1
Rayuan ini Adalah berkenaan dengan Keputusan Mahkamah ini apabila membenarkan Permohonan Defendan di dalam Lampiran 26 bertarikh 24.03.2025 iaitu Notis Permohonan Defendan untuk 19/09/2025 10:00:06 JA-24NCvC-1541-12/2024 Kand. 42 membatalkan Saman Pemula di bawah Aturan 18 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012. Penghakiman dibaca dan disampaikan di Mahkamah terbuka pada 21.08.2025.
2
Melalui Afidavit Sokongan Defendan bertarikh 06.03.2025 alasan utama yang dikemukakan ialah :
i
Plaintif-Plaintif tidak mendedahkan kausa tindakan yang munasabah;
II
(ii) Tuntutan Plaintif-Plaintif adalah remeh atau menyusahkan Defendan;
III
(iii) Tuntutan Plaintif-Plaintif boleh menjejaskan atau menghalang hak Defendan;
IV
(iv) Tuntutan Plaintif-Plaintif adalah suatu penyalahgunaan proses Mahkamah.
3
Mahkamah ini pada 21.08.2025 telah membenarkan permohonan Defendan dibawah A.18 K.9(1) (a),(b),(c) dan (d) KKM 2012 dengan kos sebanyak RM5000.00 dibayar oleh Plaintif-Plaintif kepada Defendan.
4
Oleh kerana tidak berpuashati dengan Keputusan pada tarikh 21.08.2025 pihak Plaintif-Plaintif telah memfailkan rayuan terhadap keseluruhan keputusan Mahkamah Tinggi yang membenarkan permohonan Defendan untuk membatalkan Saman Pemula dan Afidavit Sokongan bertarikh 04.12.2024 dengan kos sebanyak RM5000.00.
5
Ia adalah mengenai pertikaian tentang sebidang tanah yang dipegang di bawah GM887, Lot 1000, Mukim Pengerang, Daerah Pengerang Negeri Johor dengan keluasan 0.3667 yang terletak di Jalan Utama, Pekan Pengerang Johor (dirujuk sebagai ’hartanah tersebut’)
6
Dalam saman ini telahpun diputuskan dalam prosiding terdahulu, atau sepatutnya dibangkitkan dalam prosiding tersebut dan jika benar maka ia akan terjumlah kepada suatu penyalahgunaan proses Mahkamah sepertimana yang diperuntukkan di bawah 0.18 r.19 (1) (d)
7
Di dalam kes terdahulu iaitu di dalam kes JA-22NCvC-139- 10/2020 (selepas ini dirujuk sebagai ’WS 139’) adalah merupakan pertikaian antara Plaintif-Plaintif dan Defendan yang telah didengar di dalam perbicaraan penuh di hadapan Y.A Pn Wong Mee Ling, Hakim Mahkamah Tinggi Sivil 2, Johor Bahru dibawah A.89 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (selepas ini dirujuk sebagai ’KKM 2012’).
8
Di dalam Tuntutan Sivil tersebut Defendan (sebagai Plaintif di dalam WS 139) telah menuntut terhadap Plaintif-Plaintif (Defendan Pertama dan Defendan Kedua di dalam WS 139) agar merobohkan premis P59 dan P55 dan menyerahkan milikan kosong tapak rumah tersebut yang berada di atas hartanah milik Defendan.
9
Plaintif-Plaintif pula membuat tuntutan balas terhadap Defendan untuk diisytiharkan sebagai pemilik benefisial 118.6 meter persegi daripada hartanah tersebut dan seterusnya didaftarkan sebagai pemilik berdaftar bahagian hartanah tersebut.
10
Di dalam WS 139 tersebut Mahkamah Tinggi Sivil 2, Johor Bahru telah memberikan keputusan pada 02.03.2023 (selepas ini dirujuk sebagai Penghakiman bertarikh 02.03.2023) dimana tuntutan Defendan serta tuntutan balas plaintif-plaintif telah ditolak.
11
Defendan kemudiannya memfailkan rayuan terhadap Penghakiman Mahkamah Tinggi tersebut di bawah No. Rayuan Sivil J- 02(NCvC)(W)-1198-07/2023 (selepas ini dirujuk sebagai ’Rayuan tersebut’) namun pada 15.07.2024 Mahkamah Rayuan telah menolak rayuan tersebut atas sebab isu teknikal. Seterusnya tiada rayuan yang dibuat oleh Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua untuk menuntut pemilikan terhadap hartanah tersebut selepas itu.
12
Oleh itu pada peringkat ini Penghakiman bertarikh 02.03.2023 adalah berstatus quo, muktamad dan ianya mengikat pihak-pihak yang mana Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua bukanlah pemilik benefisial untuk menuntut hak ke atas hartanah tersebut dan tuntutan Defendan untuk merobohkan premis P59 dan P55 dan menyerahkan milikan kosong tapak rumah tersebut kepada Defendan juga adalah ditolak berdasarkan Keputusan pada 02.03.2023 tersebut.
13
Di dalam tuntutan sivil yang terkini iaitu Saman Pemula No. JA- 24NCvC-1541-12/2024 (selapas ini dirujuk sebagai ’OS1541’) antara tuntutan yang dibuat oleh Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua terhadap Defendan menurut Saman Pemula bertarikh 04.12.2024 adalah seperti berikut :
i
Pengisytiharan bahawa Defendan tiada apa-apa hak untuk membuat apa-apa jua tuntutan lanjut terhadap Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua berkenaan premis Plaintif Pertama di P-59, Pekan Pengerang, Johor dan premis Plaintif Kedua di P-55, Pekan Pengerang, Johor;
II
(ii) Defendan dikehendaki untuk menarik balik dan menurunkan notis bertarikh 20.11.2024 yang ditampal di premis Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua dengan niat untuk merobohkan premis tersebut;
III
(iii) Injunksi untuk menghalang defendan daripada mengeluarkan notis dan mengeluarkan apa-apa tuntutan terhadap Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua;
IV
(iv) Injunksi kekal terhadap Defendan untuk tidak mengambil apa-apa tindakan dan menghendaki Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua mengosongkan premis Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua;
v
Ganti rugi ditaksirkan untuk dibayar oleh Defendan kepada Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua. Berikut adalah perbandingan tuntutan di antara WS 139 dan OS 1541 secara ringkas : WS 139 OS1541 (Terkini) Plaintif: Mohd Khairuddin bin Hassan
1
Lim Seh Moi.
2
Chee Siew Choo PIHAK-PIHAK Plaintif : 1) Lim Seh Moi 2) Chee Siew Choo. Defendan:: Mohd Khairuddin bin Hassan SUBJEK PERTIKAIAN Sebidang tanah di bawah pemilikan GM87, Lot 1000, Mukim Pengerang, Daerah Pengerang, Negeri Johor dengan keluasan 0.3667 hektar yang terletak di jalan Utama Pekan Pengerang. Tapak rumah no.P59 dan P.55 (selepas ini dirujuk sebagai hartanah tersebut) Sebidang tanah di bawah pemilikan GM87, Lot 1000, Mukim Pengerang, Daerah Pengerang, Negeri Johor dengan keluasan 0.3667 hektar yang terletak di jalan Utama Pekan Pengerang. Tapak rumah no.P59 dan P.55 (selepas ini dirujuk sebagai ‘hartanah tersebut’)
a
Defendan-Defendan hendaklah merobohkan hartanah tersebut dan menyerahkan milikan kosong hartanah tersebut kepada Plaintif,
a
Pengisytiharan bahawa Defendan tiada apa-apa hak untuk membuat apa-apa jua tuntutan lanjut terhadap Plaintif-Plaintif berkenaan hartanah tersebut.
b
Sekiranya Defendan-Defendan gagal mematuhi perintah di
a
(a), Plaintif diberi kebenaran untuk melantik kontraktor dan menjalankan kerja-kerja perobohan dan pemusnahan tapak rumah hartanah tersebut dan kos ditanggung oleh Defendan-Defendan.
b
Defendan dikehendaki untuk menarik balik dan menurunkan notis bertarikh 20.11.2024 yang ditampal di premis Plaintif Pertama dan Plaintif Kedua dengan niat untuk merobohkan premis tersebut.
c
Sewa tapak rumah dari tahun 1989 sehingga tarikh writ saman ini berjumlah RM150,000.00 dan berterusan sehingga Tarikh penghakiman dan penyerahan milikan kosong hartanah tersebut.
c
Injunksi untuk menghalang defendan daripada mengeluarkan notis dan mengeluarkan apa-apa tuntutan terhadap Plaintif-Plaintif dan Injunksi kekal terhadap Defendan untuk tidak mengambil apa-apa tindakan dan menghendaki Plaintif-Plaintif mengosongkan premis Plaintif-Plaintif di atas hartanah tersebut.
d
Gantirugi kehilangan dan pengggunaan hak guna tanah dan gantirugi teladan.
d
Gantirugi ditaksirkan untuk dibayar oleh Defendan kepada Plaintif-Plaintif.
14
Berdasarkan perbandingan matrik ini jelas menunjukkan bahawa selain daripada pihak-pihak yang sama dan tuntutan juga adalah sama walaupun disampaikan dalam ayat yang berlainan tetapi membawa kepada maksud yang sama. Apatah lagi kesemua tuntutan tersebut telah di dengar dan diputuskan di dalam kes WS 139.
15
Kedudukan Undang-Undang berkenaan Pembatalan Pliding: Aturan 18, Kaedah 19(1) KKM 2012 memperuntukkan seperti berikut: 19(1) Mahkamah boleh pada mana-mana peringkat prosiding memerintahkan supaya dibatalkan atau dipind mana-mana pliding atau pengendorsan, apa-apa writ tindakan itu atau apa-apa jua dalam mana-mana pliding atau dalam pengendorsan, atas alasan bahawa ;
a
Ia mendedahkan kausa tindakan atau pembelaan yang tidak munasabah, mengikut mana-mana yang berkenaan;
b
Ia mengaibkan, remeh atau menyusahkan; (c ) Ia boleh menjejaskan, menghalang atau melengahkan perbicaraan tindakan itu dengan adil; atau
c
Ia selainnya adalah suatu penyalahgunaan proses Mahkamah, dan boleh memerintahkan tindakan itu digantung atau ditolak atau penghakiman dicatatkan dengan sewajarnya mengikut mana-mana yang berkenaan.
16
Untuk menggunakan peruntukan ini ia mestilah menyatakaN sama ada ia berada di bawah salah satu atau kesemua limb (a), (b),(c) atau (d) dibawah A.18 K.19(1) KKM 2012 tersebut. Kes Razshah Enterprise Sdn Bhd v Arab Malaysian Finance Bhd [2009] 2 MLJ 102, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: ”Plaintif’s application was flawed since it failed to specify under what limb of RHC O.18 r.19 the application was made”. Begitu juga di dalam kes Dominic Selvam a/l S.Gunapragasan v Kerajaan Malaysia [2007] 2 MLJ 761 memutuskan seperti berikut: “any application under RHC O.18 r.19(1) is entitled to rely on any or all of the grounds specified there in. The limb of r.19(1) (a) to (d) are disjunctive”.
17
Halsbury’s Law of Malaysia secara jelasnya menerangkan bahawa permohonan di bawah Kaedah ini adalah berhak untuk bersandarkan kepada mana-mana atau kesemua alasan yang diperuntukkan dalam Kaedah ini. Apa yang nyata ialah hanya satu permohonan sahaja yang boleh dikemukakan. Para (a) hingga (d) hendaklah dibaca secara berasingan (disjunctively). Namun demikian, ianya tidak bererti bahawa suatu permohonan itu tidak boleh bergantung kepada lebih daripada satu subperenggan dalam permohonan yang sama. Ini bermaksud jika pihak yang memohon dapat membuktikan salah satu daripada limb (a) hingga (d) tersebut adalah memadai untuk Mahkamah membenarkan permohonan tersebut.
18
Kes yang dirujuk adalah kes Bandar Builder Sdn Bhd & Ors v United Malayan Banking Corporation Bhd [1993] 4 CLJ 7, di mana Mahkamah Agung telah memutuskan seperti berikut: Held : “ [1] The principle upon which the court acts in exercising its power under any of the four limbs of O.18 r.19(1) Rules of the High Court 1980 are well settled. It is only in plain and obvious cases that recourse should be had to the summary process under this rule. This summary procedure can only adopted when it can be clearly seen that a claim or answer is on the face of it obviously unsustainable”.
19
Oleh itu sebagaimana yang diputuskan di dalam kes Bandar Builder (supra) untuk Pembatalan Prosiding atau ‘striking out’ tuntutan tersebut mestilah ‘obviously unsustainable’. Samada Prinsip Res Judicata terpakai dan adakah prinsip ini membawa kepada limb(b) Ia mengaibkan, remeh atau menyusahkan dan (d) ia adalah suatu penyalahgunaan proses Mahkamah.
20
Defendan melalui Hujahan Defendan bertarikh 28.05.2025 di
Lampiran
Lampiran 31 dan juga Hujahan Balas Defendan bertarikh 12.06.2025 di Lampiran 37 membangkitkan isu Plaintif-Plaintif gagal mendedahkan kausa tindakan yang munsabah kerana tuntutan plaintif-plaintif terhalang dengan doktrin res judicata atas alasan permohonan plaintif-plaintif utuk didaftarkan sebagai pemilik berdaftar tersebut telah diputuskan dan ditolak oleh Mahkamah Tinggi Johor Bahru melalui kes WS139 dan tuntutan palintif-plaintif juga melibatkan isu yang sama dalam tuntutan di dalam kes OS 1541 yang terkini. 21. Oleh kerana itu tuntutan plaintif-plaintif ini adalah remeh dan menyusahkan, Defendan dan merujuk kepada kes Bandar Bullder (supra) dan kes Tuan Haji Ishak bin Ismail v Leong Hup Holdings Berhad & 5 other Appeals[1996] 1 MLJ 661 dan ekoran daripada itu Defendan menghujahkan bahawa tuntutan plaintif-plaintif juga telah menyalahgunakan proses Mahkamah. Defendan merujuk kepada kes Middy Industries Sdn Bhd & Ors v Arensi Marley (M) Sdn Bhd [20130 3 MLJ. 22. Plaintif pula melalui Hujahan bertulis bertarikh 28.05.25 di lampiran 34 dan Hujahan Jawapan Plaintif bertarikh 11.06.2025 di lampiran 36 bersetuju bahawa tuntutan WS 139 adalah wujud dan lantaran daripada Keputusan bertarikh 02.03.2023 tersebut ianya mengikat pihak-pihak dan ber status quo. Plaintif-plaintif juga menghujahkan bahawa tuntutan untuk kes OS 1541 ini adalah disebabkan oleh tindakan dan kelakuan Defendan yang masih lagi meneruskan usaha untuk merobohkan hartanah tersebut walaupun tuntutan Defendan bagi kes WS 139 telahpun di tolak oleh Mahkamah Tinggi Johor Bahru pada 02.03.2023. 23. Oleh yang demikian Mahkamah ini memutuskan bahawa sememangnya kedua-dua kes ini (WS139 dan OS 1541) adalah mempunyai isu dan fakta yang sama yang mana tuntutan plaintif-plaintif ini adalah terhalang oleh prinsip Res Judicata dan seterusnya membawa kepada limb (b) iaitu mengaibkan, remeh atau menyusahkan dan limb (d) iaitu ia adalah suatu penyalahgunaan proses Mahkamah. 24. Mahkamah ini merujuk kepada kes Orchad Circle Sdn Bhd v Pentadbir Tanah Daerah langat & Ors [2021] 1 CLJ di mana Mahkamah Persekutuan dalam penghakimannya di peranggan 78 dengan merujuk kepada kes Asia Commercial Finance (M) Bhd v Kawal Teliti Sdn Bhd & Anor [1995] 3 MLJ 189, menyatakan perinsip res judicata seperti berikut : [78] The issues regarding the validity of the acquisition proceedings and whether Orchard Circle is the rightful proprietor of the said lands were issues before the learned judge in the first judicial review proceedings, premised on the reliefs sought for in the same. The current reliefs sought by the Orchard Circle in the second Judicial review application are the same reloefs which had been denied by Hinshawati Shariff J in the first judicial review application. Hence the issues have been disposed of in finality by parties then. It would be an abuse of process to allow Orchard Circle to review its challenge on the propriety of the land acquisition proceedings when it challenged Form D in the second judicial review proceedings. This would amount to a back door appeal against the High Court order dated 10 Dicember 2010 in the first Judicial review application”. 25. Dalam ertikata lain dalam kes Asia Commercial Finance (M) Bhd v Kawal Teliti Sdn Bhd & Anor (supra), Mahkamah Agung menekankan bahawa prinsip res judicata bertujuan mengelakkan litigasi berganda yang menindas pihak lawan dan membuang masa Mahkamah 26. Prinsip res judicata adalah prinsip undang-undang yang kukuh, yang menghalang mana-mana pihak daripada mengemukakan semula isu atau tuntutan yang telah diputuskan oleh Mahkamah secara muktamad. Prinsip ini juga meliputi perkara yang boleh dan patut dibawa dalam tindakan terdahulu (rujuk Henderson v Henderson [1843] 67 ER 313). 27. Di dalam kes Seruan Gemilang Makmur Sdn Bhd v Badan Perhubungan UMNO Negeri Pahang Darul Makmur (via his secretary Dato’ Ahmad Tajuddin Sulaiman [2010] 8 MLJ 57, VT Singgam J memutuskan: ”It would be most unjust to permit the plaintiff to make a double claim arising out of the same transaction and this would amount to abusing the process of the court”. 28. Di dalam kes Gabriel Peter & Partners (suing as a firm) v Wee Chong Jin [1998] 1 SLR 374, Mahkamah Rayuan Singapura menekankan maksud perkataan “penyalahgunaan proses Mahkamah” di muka surat 384 seperti berikut : ”The term abuse process of the Court, in O.18 r.19(d), has been given a wide interpretation by the courts. It includes consideration of public policy and the interests of justice. This term signifies that the process of the court mus be used bona fide and properly and must not be abused. The court will prevent the improper used of machinery. It will prevent the judicial process from being used as a means of vexation and oppression in the process of litigation. The categories of conduct rendering a claim frivolous, vexatious or an abuse of process are not closed and will depend on all relevant circumstances of the case. A type of conduct which has been judicially acknowledged as an abuse of process is the bringing of an action for collateral purpose..if an action was not brought bona fide for the purpose of obtaining relief but for some other ulterior or collateral purpose, it might be struck out as an abuse of the process of the court. (emphasis added)”. 29. Mahkamah Persekutuan dalam Govindaraju a/l Nagaiah v The Government of Malaysia [2012] 2 MLJ 297 pula menegaskan bahawa res judicata merangkumi isu yang telah diputuskan serta isu yang boleh dan sepatutnya dibawa dalam prosiding terdahulu. 30. Sehubungan dengan itu kes OS 1541 telah menjadi res judicata dan sekiranya permohonan plaintif-plaintif dibenarkan ianya berasaskan kepada isu yang sama yang telah diputuskan oleh Mahkamah menerusi Perintah Mahkamah bertarikh 02.03.2023 tersebut adalah secara jelas akan menjadi remeh dan menyusahkan serta secara terang-terangan ianya telah menyalahgunakan proses Mahkamah. 31. Plaintif juga turut berhujah dan mengaku tuntutan ini dibuat adalah disebabkan oleh kelakuan Defendan. Rujuk Hujahan Bertulis Plaintif bertarikh 28.05.2025 di lampiran 34 di muka surat 17 para 3.1 yang menyatakan seperti berikut : “Based on the aforesaid facts and authorities, the Plaintiffs resfectfully submit that the Plaintiffs’ application (Enclosure 1) is necessitated by the Defendant’s conduct…….” 32. Di dalam kes Hup Soon Omnibus Co. Sdn Bhd & Anor v Lim Chee @ Lam Kum Chee [2018] 641, Mahkamah Rayuan menekankan kepentingan perintah Mahkamah yang mana perlu dipatuhi melainkan ia diketepikan atau divariasikan dan bukan setakat perkara teknikal yang boleh diabaikan. Didalam kes Wee Choo Keong v MBF Holdings Bhd & Anor and Another Appeal [1993] 3 CLJ 210; [1993] 3 MLJ 123, Mahkamah Agung di muka surat 212 menyatakan; “Obedience to court order” “It is established law that a person against whom an order of the Court has been issued is duty bound to obey that order until it is set aside. It is not open for him to decide for himself whether the order was wrongly issued and therefore does not require obedience. His duty is one of obedience until such time as the order may be set aside or varied. Any person who fails to obey an order of Court runs the risk of being held in contempt with all its attendant consequences” 33. Mahkamah ini mendapati bahawa perkara yang dibangkitkan oleh Plaintif-Plaintif dalam tindakan ini telahpun dibicarakan sejak tahun 2023 lagi dan diputuskan hingga ke peringkat tertinggi yang mereka berhasrat pada masa itu sehingga ke Mahkamah Rayuan dengan No. J-02 (NCvC)(W) -1198-07/2023. Oleh itu tindakan ini adalah terhalang oleh prinsip res judicata kerana ia hanya mengulang isu-isu yang pernah dibangkitkan dan diputuskan oleh mahkamah-mahkamah sebelum ini. 34. Mahkamah ini juga mendapati adalah satu penyalahgunaan proses Mahkamah dengan membawa isu yang sama kerana Plaintif-Plaintif tidak boleh menerima hakikat bahawa mereka bukanlah pemilik benefisiari bagi hartanah tersebut dan juga defendan juga seharusnya mematuhi keputusan yang telah diputuskan pada 02.03.2025 tersebut. Sekiranya jika ada pihak-pihak yang melanggar arahan dan gagal mematuhi keputusan Mahkamah, maka tindakan yang boleh diambil oleh pihak-pihak yang terkesan adalah di bawah peruntukan A.52 KKM 2012 iaitu pengkomitan. 35. Mahkamah ini mendapati melalui Afidavit-afidavit dan juga hujahan-hujahan yang telah difailkan di Mahkamah ini, Plaintif-Plaintif dan juga Defendan faham akan perintah yang diberikan pada 02.03.2023 tersebut namun kedua-dua pihak masih lagi mencuba untuk mendapatkan Perintah yang sama seperti mana yang dipohon di dalam kes WS139 yang telahpun di dengar dan diputuskan oleh Hakim Mahkamah Tinggi Johor Bahru iaitu Y.A Puan Wong Mee Ling pada 02.03.2023. Setakat Keputusan bertarikh 02.03.2023 dan juga Keputusan bertarikh 21.08.2025 yang diberikan oleh Mahkamah ini maka status Plaintif-Plaintif dan juga Defendan berkenaan hartanah tersebut adalah ber status quo dan mengikat kedua-dua pihak. KESIMPULAN 36. Setelah meneliti dokumen, rekod prosiding lepas dan hujahan kedua-dua pihak, Mahkamah berpuas hati bahawa: (a) Tindakan Plaintif dalam saman ini melibatkan isu, fakta dan pihak yang sama dengan tindakan terdahulu; (b) Maka, tindakan ini adalah terikat dengan doktrin res judicata dan remeh serta membawa kepada suatu penyalahgunaan proses Mahkamah (abuse of court’s process). 37. Mahkamah menegaskan segala lagi bahawa prinsip kepastian undang-undang (finality of litigation),iaitu litigasi mesti ada noktahnya dan tidak boleh dihidupkan semula berkali-kali. 38. Justeru, Mahkamah menggunakan kuasa di bawah Aturan 18 r.19 (1) (b) dan (d) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 membenarkan permohonan Defendan membatalkan Saman Pemula dan Afidavit Sokongan bertarikh 04.12.2024 dengan kos sebanyak RM5000.00. BERTARIKH : 12.09.2025 t.t (MANIRA BINTI MOHD NOR) PESURUHJAYA KEHAKIMAN MAHKAMAH TINGGI SIVIL 4 JOHOR BAHRU Peguam bagi pihak Plaintif : Wong Wan Ting/Sin Jia Jing Gan & Lim Peguam bagi pihak Defendan : Siti Raudah binti Mohd Rais Raudah Rais & Associates
Wrong text, a broken link, out-of-date content, or a removal request — tell us and we'll check it against the official source.