MARCUS MAR HUNG THAN v DING MEE HUONG berniaga sebagai pemilik tunggal yang dikenali sebagai Element Studio (No Pendaftaran Perniagaan (201303311143) (002283763-K)) (WA-22NCvC-703-11/2024)

Ini ialah permohonan Defendan melalui Lampiran 29 di bawah Aturan 18 Kaedah 19(1)(a), (b) dan (d) Kaedah-Kaedah Mahkamah 05/03/2026 08:01:30 WA-22NCvC-703-11/2024 Kand. 42 2012 untuk membatalkan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan Terpinda Plaintif-Plaintif.

Mahkamah telah meneliti keseluruhan pliding, termasuk Writ Saman, Pernyataan Tuntutan asal, Pernyataan Tuntutan Terpinda, Afidavit-Afidavit pihak-pihak, serta hujahan bertulis dan hujahan balasan.

Persoalan utama yang perlu ditentukan ialah sama ada Pernyataan Tuntutan Terpinda, jika diterima pada tahap tertinggi sekalipun, mendedahkan suatu kausa tindakan yang munasabah di sisi undang-undang terhadap Defendan.

Prinsip yang mengawal penggunaan Aturan 18 Kaedah 19 telah lama dimantapkan dalam kes Bandar Builder Sdn Bhd v United Malayan Banking Corporation Bhd [1993] 4 CLJ 7, di mana Mahkamah Agung memutuskan: “It is only in plain and obvious cases that recourse should be had to the summary process under this rule… This summary procedure can only be adopted when it can be clearly seen that a claim or answer is on the face of it obviously unsustainable.”

Mahkamah Persekutuan dalam kes Seruan Gemilang Makmur Sdn Bhd v Kerajaan Negeri Pahang Darul Makmur [2016] 3 CLJ 1 turut mengesahkan bahawa Mahkamah mesti berpuas hati bahawa tuntutan tersebut adalah ‘obviously unsustainable’.

Aturan 18 Kaedah 19(2) pula memperuntukkan bahawa tiada keterangan boleh diterima bagi permohonan di bawah perenggan

(1)(a), dan oleh itu Mahkamah terhad kepada pliding semata-mata. C. ANALISIS MAHKAMAH TERHADAP PERNYATAAN TUNTUTAN TERPINDA

Dalam perenggan 4 dan 8 Pernyataan Tuntutan Terpinda, Plaintif memplidkan bahawa Defendan dilantik sebagai pereka dalaman dan bertanggungjawab menyelia kerja kontraktor pihak ketiga.

Dalam perenggan 10, Plaintif memplidkan bahawa kontrak wujud kerana Plaintif melantik Defendan dan Defendan menyediakan lukisan serta menyelia kerja.

Walau bagaimanapun, Plaintif gagal memplidkan:

terma kontrak khusus,

skop kewajipan undang-undang yang dipersetujui,

peruntukan yang menjadikan Defendan penjamin mutu kerja kontraktor pihak ketiga.

Apa yang diplidkan hanyalah tanggungjawab umum dan kesimpulan undang-undang, bukan fakta material sebagaimana dikehendaki oleh Aturan 18 Kaedah 7.

Mahkamah berpandangan bahawa pliding sedemikian tidak memadai untuk mewujudkan liabiliti kontraktual terhadap kecacatan kerja kontraktor pihak ketiga.

Plaintif gagal memplidkan terma kontrak khusus yang mewujudkan kewajipan undang-undang ke atas Defendan untuk menjamin mutu kerja kontraktor tersebut.

Pliding Plaintif hanya menyatakan kesimpulan undang-undang tanpa menyokongnya dengan fakta material yang mencukupi sebagaimana dikehendaki oleh Aturan 18 Kaedah 7.

Malah, dalam perenggan 12 hingga 24, Plaintif mendakwa bahawa kerja kontraktor adalah defektif dan bahawa Defendan gagal campur tangan. Namun demikian, Plaintif gagal memplidkan kewajipan berjaga-jaga yang sah atau hubungan proksimitas yang diperlukan untuk mewujudkan liabiliti tort.

Tiada fakta material diplidkan bagi menunjukkan kewujudan:

hubungan proksimitas undang-undang;

kewajipan berjaga-jaga khusus;

elemen “foreseeability dan causation”.

Mahkamah berpandangan bahawa Pernyataan Tuntutan Terpinda itu gagal menunjukkan bagaimana Defendan bertanggungjawab secara undang-undang terhadap kecacatan kerja kontraktor bebas.

Oleh itu, Mahkamah mendapati bahawa ini bukan isu kekuatan keterangan, tetapi ketiadaan asas undang-undang dalam pliding itu sendiri.

Dakwaan penipuan dalam perenggan 19(a) hingga 23 juga gagal memenuhi kehendak Aturan 18 Kaedah 12 kerana kekurangan butiran penting seperti representasi khusus, masa representasi dibuat, dan pergantungan Plaintif terhadap representasi tersebut.

Dalam perenggan 19(a) dan perenggan 20 hingga 23, Plaintif memplidkan bahawa Defendan melakukan fraud kerana tidak berdaftar dengan Lembaga Arkitek Malaysia.

Walau bagaimanapun, walaupun beberapa butiran dinyatakan dalam perenggan 20(a) hingga (c), Plaintif gagal memplidkan dengan jelas:

representasi yang dibuat pada tarikh dan konteks tertentu;

niat menipu (intention to deceive);

pergantungan sebenar (actual reliance);

hubungan kausal langsung antara representasi dan kerugian.

Dakwaan fraud memerlukan standard pliding yang lebih tinggi. Kegagalan mematuhi Aturan 18 Kaedah 12 adalah fatal.

Dalam perenggan 13 dan 40, Plaintif memplidkan bahawa Defendan tidak berdaftar dengan Badan Arkitek Malaysia (BAM).

Walau bagaimanapun, Pernyataan Tuntutan tidak memplidkan bagaimana pelanggaran statut tersebut secara automatik mewujudkan suatu hak tindakan sivil terhadap Defendan.

Mahkamah mendapati bahawa pliding tersebut bersifat kesimpulan undang-undang tanpa asas kausal yang jelas.

Sekalipun diambil pada tahap tertinggi, dakwaan tersebut tidak menunjukkan bagaimana ketidakdaftaran secara automatik mewujudkan fraud yang menyebabkan kerugian berjumlah RM746,153.00 dan tuntutan ganti rugi punitif RM2 juta.

Sehubungan dengan itu Mahkamah mendapati bahawa rujukan kepada Akta Arkitek 1967 dalam perenggan 13 dan 40 tidak, dengan sendirinya, mewujudkan suatu kausa tindakan sivil terhadap Defendan.

Selain itu juga, walaupun Plaintif menuntut ganti rugi dalam jumlah yang besar di bawah perenggan 45, asas undang-undang bagi tuntutan tersebut tidak dipadukan dengan fakta material yang mencukupi.

Dalam perenggan 45, Plaintif menuntut:

RM746,153.00 sebagai kerugian khas;

RM2 juta ganti rugi teladan;

RM2 juta ganti rugi punitif;

RM2 juta ganti rugi teruk.

Namun demikian, asas undang-undang bagi jumlah luar biasa tersebut tidak diplidkan dengan fakta material yang mencukupi.

Berdasarkan analisis di atas, Mahkamah mendapati bahawa Pernyataan Tuntutan Terpinda gagal mendedahkan sebarang kausa tindakan yang munasabah. Kegagalan ini bukan sekadar kelemahan keterangan, tetapi kegagalan asas dalam pliding itu sendiri.

Daripada keseluruhan Pernyataan Tuntutan Terpinda, Mahkamah mendapati bahawa:

Tiada asas kontrak yang diplidkan dengan jelas;

Tiada kewajipan tort yang diiktiraf undang-undang diplidkan;

Dakwaan fraud gagal memenuhi kehendak pliding khusus;

Pelanggaran statut tidak mewujudkan kausa tindakan sivil secara automatik.

Oleh itu, tuntutan ini bukan sekadar lemah, tetapi gagal melepasi ambang asas kausa tindakan. Selaras dengan prinsip dalam kes Bandar Builder dan Seruan Gemilang Makmur, ini merupakan suatu kes yang jelas dan nyata di mana tindakan Plaintif adalah obviously unsustainable.

Mahkamah dengan ini, setelah mendapati bahawa Pernyataan Tuntutan gagal mendedahkan kausa tindakan yang munasabah di bawah Aturan 18 Kaedah 19(1)(a), berpendapat bahawa adalah tidak perlu untuk meneliti perenggan (b) dan (d).

Permohonan Defendan melalui Lampiran 29 dibenarkan. Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan Terpinda dibatalkan sepenuhnya. Kos sebanyak RM2,000 diberikan kepada Defendan. Tarikh : 23 Februari 2026 ……..……………………………………… (YA PUAN MAHAZAN BINTI MAT TAIB) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA KUALA LUMPUR Peguam Plaintif : Ooi Chih Jen, See Shu Min Tetuan Chih-Jen & Associates Peguambela & Peguamcara Peguam Defendan : Mohamad Tahir Bin Hj A. Rahman Mohamed A Ali & Assoc. (Johor Bahru)