1. ) Mohamad Salim Bin Atmor v 1. ) Billion Don Tiling & Renovation (BA-A73KJ-318-03/2024)

C) DAPATAN MAHKAMAH LIABILITI SAMA ADA PLAINTIF-PLAINTIF BERJAYA BUKTIKAN KES ATAS IMBANGAN KEBARANGKALIAN TERHADAP DEFENDAN-DEFENDAN. [11] Dalam sesuatu kes tuntutan sivil bagi kes-kes kemalangan jalan raya, Plaintif perlu membuktikan kecuaian Defendan. Prinsip undang-undang ini diputuskan dalam kes Mahkamah Tinggi Che Pah Itam v. Chang Bek Lee [1998] 4 CLJ 517 sepertimana berikut: “It is trite law that the onus of proving negligence lies on the plaintiff. In Wong Thin Yit V. Mohamed Ali [1971] 1 LNS 151 Ong CJ (as he then was) held: In a negligence action the onus of proof rests wholly on the plaintiff, whether or not the defendant gives evidence. The plaintiff cannot succeed without proof of defendant's negligence. Hashim Yeop A. Sani J (as he then was) addressing the same issue in Ng Chui Sia v. Maimon Ali [1982] 1 LNS 95[1983] 1 MLJ 110 had this to say at p. 111: When an accidental harm is done it is not for the doer to excuse himself by proving that the accident was inevitable and that there was no negligence on his part. It is for the person who suffers the harm to prove affirmatively that the accidental harm was due to the negligence of the other person.” [Emphasis added] [12] Setelah meneliti keterangan saksi-saksi Plaintif seramai 2 orang, tiada keterangan saksi di Mahkamah dari pihak defendan, dokumen-dokumen yang dikemukakan, serta membaca hujahan-hujahan bertulis serta otoriti-otoriti yang difailkan oleh kedua-dua pihak, maka, atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah memutuskan liabiliti yang ditanggung oleh pihak Defendan adalah 100%. [13] Alasan dapatan Mahkamah adalah seperti sebab-sebab berikut:- a. Defendan Langgar Belakang Motorkar Plaintif merupakan satu kesalahan bawah Seksyen 22 Highway Code [14] Mahkamah merujuk Alasan Penghakiman dalam kes Naliny Saminathan V. Nurul Nordiana Nordin & Ors [2024] SMCU 43:- “It is always the position of the law that the vehicle in the rear must maintain a safe distance and pay full attention to the car in front. The above position of law is reflected in Section 22 of the Highway Code which states as follows: If you collide with the rear of a vehicle in front, it is your fault, because it means you have been following it too closely. Allow at least one cars length between you and the vehicle in front for every 10 mph (15 kmh) of your speed for reaction and stopping time. Thus at 30 mph (45 kmh) there should be at least 3 cars length between your vehicle and the one in front. This is particularly important for smaller vehicles like mini cars and motorcycles; a collision is more costly in terms of repair and life for drivers of smaller vehicles. The High Court in the case of Kim Lin Chan v. Lee Hua Sing [2019]CLJU 1576; [2019] 1 LNS 1576 had explained the effect of Section 22 of the Highway Code as follows: [15] It is pertinent to note the Rules governing liability in situations where a vehicle collides with another. The Highway Code in section 22 prescribes the following distance between vehicles so as to avoid colliding with the rear of a vehicle in front. … [16] The Highway Code stems from section 68 of the Road Transport Act 1987 which reads: Section 68 - Highway code

The Minister shall prepare a Code (in this Act referred to as the "Highway Code") comprising such directions as appear to him to be proper for the guidance of persons using roads and may from time to time revise the code by revoking, varying, amending, or adding to the provisions in such manner as he thinks fit. [17] It must be noted that failure on the part of any person to observe any provisions of the Highway Code shall not of itself render that person liable to criminal proceedings of any kind, but any such failure may in anyproceedings, whether civil or criminal, be relied on by any party to the proceedings as tending to establish or to negative any liability which is in question in those proceedings: section 68(3) of the RoadTransport Act 1987.” b. Versi Cerita Plaintif berkenaan bagaimana kemalangan berlaku disokong dengan bukti dokumentari iaitu Laporan Polis Plaintif dan Keputusan Kes oleh Pegawai Penyiasat [15] Laporan Polis Plaintif merupakan satu dokumen awam sepertimana ditakrifkan dalam Seksyen 74 Akta Keterangan 1950 “Seksyen 74 Akta Keterangan 1950

Dokumen Awam Dokumen yang berikut ialah dokumen awam: (a) dokumen yang mengandungi tindakan atau rekod tindakan—

(iii) pegawai awam, perundangan, kehakiman dan eksekutif, sama ada bagi Persekutuan atau Negeri atau bagi mana-mana bahagian lain Komanwel atau bagi sesuatu negara asing; [16] Mahkamah ini turut merujuk dapatan Mahkamah Persekutuan dalam kes Anthony Gomez V Ketua Polis Daerah Kuantan [1977] 2 MLJ 24 [TAB 4, IAP] seperti berikut:- There appears at page 128 of Mallal's Criminal Procedure Code (3rd Edition) the following comment: ‘ Police Report is a Public Document. — A report to Police is a public document within the meaning of section 74 of the Evidence Ordinance as it is a record of the act of a police officer …’ [17] SP1 selaku Pegawai Penyiasat (IO) telah hadir memberi keterangan dan mengesahkan Laporan Polis Plaintif dan berdasarkan Keputusan Penyiasatan Kes dalam kertas siasatan (IP), pihak yang bersalah dalam kemalangan tersebut adalah Defendan Kedua. [18] Keterangan Pegawai Penyiasat (SP1) di Mahkamah adalah seperti berikut:- Soalan 12 Pernyataan Saksi (P1) S: Berdasarkan hasil siasatan Puan, apakah punca kemalangan tersebut? J: Punca kemalangan tersebut berlaku atas kecuaian Pemandu Motokar No. JVG 44 yang melanggar bahagian belakang Motokar No. WHW 4770. Pemandu Motokar No. VJG 44 merupakan Defendan dalam kes ini iaitu Lim Kian Hoong. Soalan 13 Pernyataan Saksi (P1) S: Sila rujuk kepada muka surat 11 Ikatan Dokumen Bersama, adakah ini Keputusan Penyiasatan Kes? J: Ya. Pihak yang didapati bersalah dalam kes ini adalah Defendan iaitu pemandu kenderaan JVG 44. c. Defendan tidak kemukakan sebarang bukti dan saksi semasa bicara di Mahkamah justeru menimbulkan [19] Selepas kes Plaintif telah terbukti, Seksyen 114 (g) Akta Keterangan 1950 adalah terpakai ke atas Defendan. Seksyen 114 (g) Akta Keterangan 1950 memperuntukkan seperti berikut: 114(g) Adverse Inference “The Court may presume – that evidence which could be and is not produced would if produced be unfavourable to the person who withholds it.” [20] Defendan telah memilih untuk plea of no case semasa bicara dan Defendan tidak memfailkan penyata saksi dan tidak memanggil saksi. Keterangan yang dikemukakan oleh Plaintif-plaintif mestilah dianggap benar. [21] Mahkamah merujuk kes Superintendent of Lands And Surveys Department Sibu Division & Anor v Usang Ak Labit & Ors And Another Appeal [2014] 3 MLJ 519 [TAB 6, IAP] di mana Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: “ It is trite that denials and putting the plaintiff to strict proof does not change the standard of proof required in civil cases, which remains as upon a balance of probabilities and is upon the party who relies on that fact to succeed (ss 101, 102 and 103 of the Evidence Act). An assertion that is inherently improbable contributes nothing to the balance. But any evidence that is admitted into evidence, however little it may be, adds to the balance, and if thereis no evidence adduced to contradict and outweigh it, it is accepted that he has discharged the burden of proof that is upon him. The key word in the phrase 'balance of probabilities' is not the word ‘probabilities’, but the word ‘balance’.This explains the principle of the shifting of the balance, that once a plaintiff has adduced some evidence that is not incredible, the burden shifts to the other party to adduce evidence to contradict it.He needs to adduce only sufficient evidence to outweigh the evidence adduced by the plaintiff'. ” But if he fails to do so, then the balance of probabilities is in favour of the plaintiff" [22] Rujukan juga dibuat kepada kes Siven Subramaniam v. Lim Hai Chie [2017] 1 LNS 1384 [Tab 7, IAP]:- “[33] Where the plaintiffs evidence is presumed to be true in a situation where the defendant elects not to call any evidence,it follows that full weight must be given to that evidence. In the case of Nur Islam Bui Rahmatullah & Anor. v. Personal Representative of Lim Eng Hock, Deceased [2017] 1 LNS 572; [2017] MLJU 571 HC;, the High Court also observed that - "In other words, the effect of a plea of no case to answer is that all the evidence adduced by the plaintiff is presumed as true unless the evidence adduced is inadmissible as a matter of law. Otherwise, full weightage has to be accorded to the evidence led by the plaintff." [23] Justeru, kegagalan Defendan untuk mengemukakan sebarang keterangan untuk menyangkal keterangan Plaintif bermaksud Defendan telah mengakui keterangan-keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi pihak Plaintif selain fakta bahawa hasil siasatan kes oleh Pegawai Penyiasat (SP1) juga telah keluarkan saman terhadap Defendan Kedua atas kesalahan melanggar belakang motorkar Plaintif sepertimana ekshibit P2. [24] Kesimpulannya bagi isu liabiliti, Defendan Kedua adalah bertanggungan 100% dalam kemalangan yang berlaku dan Plaintif-Plaintif berjaya membuktikan atas imbangan kebarangkalian berkenaan tuntutannya di Mahkamah ini terhadap Defendan-Defendan.

KUANTUM UNTUK TAKSIRAN GANTI RUGI KENDERAAN [25] Tuntutan Plaintif di Mahkamah ini adalah satu tuntutan Kerugian Kenderaan dan Penentuan kerugian untuk tuntutan Kerugian Kenderaan adalah tertakluk kepada Akta Undang-undang Akta Perkhidmatan Kewangan 2013 dan tertakluk kepada kawalselia dari Bank Negara Malaysia (BNM). [26] Penentuan kerugian bukanlah berdasarkan bil-bil atau resit-resit tetapi bersandarkan Taksiran Gantirugi bagi kerosakan kenderaan akan bergantung kepada Laporan Penyelaras yang disediakan oleh Penyelaras yang bertauliah. TUGASAN UNDANG-UNDANG PENYELARAS (“ADJUSTER”) DAN LAPORAN PENYELARAS (“ADJUSTER REPORT”) [27] Mahkamah merujuk Seksyen 2 Akta Perkhidmatan Kewangan (Financial Services Act) 2013 berkenaan definisi Penyelaras atau adjuster dalam Bahasa Inggeris. “(1) In this Act, unless the context otherwise requires- "adjuster" means a person who carries on adjusting business; "adjusting business" means the business of investigating the cause and circumstances of a loss and ascertaining the quantum of the loss in relation to insurance or takaful claims;” [28] Dalam kes ini, SP2 merupakan seorang Adjuster yang berkelayakan dan bertauliah dengan kelulusan BCILLA dari MALAYSIA INSURANS INSTITUTE (J2 Penyata Saksi P5) dan menurut pengumuman dari BNM bahawa SP2 adalah seorang PENYELARAS (“Adjuster”) yang berkelayakan (Kelayakan BNM). [29] Seorang “Adjuster” merupakan seorang yang mempunyai tanggungjawab dan tugas di bawah undang-undang bagi menyiasat punca dan keadaan kerosakan tersebut berlaku serta menaksir dan menentukan jumlah kerugian dan kerosakan kenderaan. Oleh itu, taksiran yang dibuat oleh Adjuster SP2 mempunyai suatu kuasa undang-undang (“Force of law”). PENGUNAAN SISTEM MRC MERIMEN [30] SP2 telah mengesahkan bahawa beliau telah menyediakan Laporan Adjuster (ekshibit P7) yang dibuat oleh SP2 adalah mengikut Sistem MRC Merimen. [31] Mahkamah ini merujuk kepada kes Mahkamah Tinggi dalam Affin Bank Bhd v Datuk Ahmad Zahid Bin Hamidi (2005) 3 MLJ 361 [Tab 10, IAP] telah menyatakan bahawa:- [36] “It cannot be doubted that the BNM guidelines were put in place in order to prevent any debt from Piraling out of control. It is a matter of policy and it is for the good of the country that all the banks in the country should adhere to the BNM guidelines since Bank Negara being the Central Bank is the regulatory body entrusted to put in place and implement the minimum standards for classification of accounts, income recognition and loan loss provisioning. The BNM guideline are issued pursuant to S126 of the BAFIA and it has the force of law.” [32] Kenderaan yang menuntut pampasan insuran pihak ketiga mestilah tertakluk kepada garis panduan-garis panduan BNM yang mengawal institusi-institusi kewangan seperti Bank-bank dan syarikat-syarikat insurans. Adjuster adalah dibawah kawal selia BNM untuk menjalankan tanggungjawab dengan menyempurnakan proses tuntutan insurans ini dan memastikan pihak insuran mematuhi tanggungjawab dan memberi pampasan yang sewajarnya kepada pihak yang terlibat. [33] Memandangkan jumlah kos kerosakan yang dinyatakan di dalam Laporan Adjuster adalah berdasarkan Sistem MRC Merimen sepertimana yang telah diperuntukkan oleh BNM, maka jumlah tersebut adalah satu taksiran berdasarkan harga yang dijana oleh sistem MRC Merimen yang mempunyai kuasa undang-undang (“Force of Law”), tepat, berpatutan dan seharusnya diterimapakai sebagai satu jumlah kerugian yang nyata. BENGKEL MENGESAHKAN PEMBAIKAN MOTORKAR PLAINTIF SEPERTIMANA LAPORAN ADJUSTER [34] Keterangan saksi ketiga Plaintif iaitu Pemilik Bengkel (“SP3”) telah hadir memberi keterangan dan mengesahkan pembaikan m/kar Plaintif telah dibuat mengikut nasihat Adjuster sepertimana dalam Penyata Saksi (ekshibit P11). Soalan 8 Penyata Saksi (P11) S: Adakah kamu telah membaiki m/kar bernombor pendaftaran WHW 4770 mengikut nasihat Adjuster? J: Ya, saya sudah membaiki spenuhnya, mengetuk, menyembur cat kereta, menukar dan mengganti ala-alat/bahagian-bahagian rosakm/kar bernombor pendaftaran WHW 4770 mengikut nasihat Adjuster. Soalan 9 Penyata Saksi (P11) S: Bilakah m/kar bernombor pendaftaran WHW 4770 tersebut siap dibaiki? J: M/kar bernombor pendaftaran WHW 4770 tersebut telah siap dibaiki selepas lebih kurang dua minggu. Soalan 10 Penyata Saksi (P11) S: Berapakah kos keseluruhan untuk mengetuk, membaiki, mengganti bahagian kereta dan penyemburan cat bagi m/kar bernombor pendaftaran WHW 4770 tersebut? J: Saya siap baiki penuh kereta itu mengikut nasihat Adjuster dan kos keseluruhan adalah mengikut yang ditaksirkan oleh Adjuster yang berjumlah RM10,177.10. [35] Keterangan-keterangan SP2 dan SP3 yang konsisten di Mahkamah adalah selaras Seksyen 106 Akta Keterangan 1950;- “Beban membuktikan fakta yang diketahui secara khusus

Apabila mana-mana fakta diketahui secara khusus oleh mana-mana orang, beban membuktikan fakta itu terletak padanya.” TUNTUTAN GANTI RUGI KHAS DAN GANTI RUGI AM OLEH PLAINTIF-PLAINTIF [36] Prinsip undang-undang Ganti Rugi Khas hanya memerlukan jumlah terplid dan terbukti. Dalam tuntutan ini, Plaintif telah pun memplidkan jumlah tuntutan dalam Pernyata Tuntutan dan telah membuktikannya melalui keterangan-keterangan saksi-saksi Pihak Plaintif, iaitu Penyelaras (SP2) dan Pihak Bengkel (SP3) di Mahkamah. [37] Dalam kes ini, Tuntutan Gantirugi Khas Plaintif-Plaintif adalah seperti berikut:- a) Kerugian atas kerosakan kenderaan : 10, 177.10 b) Yuras Penyelaras (‘Adjuster’s fee’) :

712.00 Jumlah Tuntutan Gantirugi Khas 10,889.10 [38] Manakala Plaintif-Plaintif menuntut Ganti Rugi Am seperti berikut:- a) Kos pengangkutan disebabkan kehilangan penggunaan kenderaan (14 hari x RM150) :RM 2,100.00 b) Kos lain-lain :RM 1,020.00 Jumlah Tuntutan Gantirugi Am RM 3,120.00 [39] Mahkamah merujuk kes Heng Long Motor Trading Co v Osman Bin Abdullah

2 MLJ 456 [Tab 17, IAP] di mana Chong Siew Fai J telah memutuskan bahawa:- “Loss of use may be claimed in the form of general damages. So claimed, it is usually a matter of assessment based on the evidence adduced. To some extent, the damage may have to be inferred or presumed. In our instant case, the customer has adduced evidence to prove that he had suffered loss by reason of the wrongful deprival of his use of the van and has attempted to quantify the loss he thereby suffered in the region of RM30,000. The learned trial magistrate, however, rejected the amount and considered a sum of RM6,000 reasonable. The complaint that the learned trial magistrate failed to give consideration to the evidence as a whole in arriving at the decision has no merit. In my view,considering that the customer was deprived of the use of the vehicle for about five years, the award of RM6,000 is unquestionably modest, just and reasonable. [40] Dalam kes ini, SP2 berdasarkan Laporan Adjuster mengesahkan anggaran 14 hari bagi motorkar Plaintif berada di bengkel untuk dibaiki dan keterangan SP2 ini disokong oleh SP3 yang mengesahkan bahawa m/kar Plaintif siap dibaiki selepas lebih kurang dua minggu. [41] Mahkamah menerima hujahan Plaintif berkenaan Kos kehilangan penggunaan kenderaan tersebut sekurang-kurangnya sebanyak 14 sehari telah dibuktikan sewajarnya. Oleh itu, kos sebanyak RM150.00 sehari merupakan satu amaun yang munasabah berdasarkan kos pengangkutan yang agak tinggi pada masa ini. KESIMPULAN [42] Setelah meneliti keterangan saksi-saksi Plaintif seramai 2 orang, tiada keterangan saksi di Mahkamah dari pihak defendan, dokumen-dokumen yang dikemukakan, serta membaca hujahan-hujahan bertulis serta otoriti-otoriti yang difailkan oleh kedua-dua pihak, maka, atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah memutuskan liabiliti yang ditanggung oleh pihak Defendan adalah 100% dan membenarkan tuntutan Plaintif sepertimana berikut:- a) Gantirugi khas sebanyak RM 10,889.10 b) Gantirugi Am sebanyak RM 2900.00 (pecahan daripada kos pengangkutan disebabkan kehilangan penggunaan kenderaan selama 14 hari sebanyak RM2100 dan kos lain-lain sebanyak RM800) c) Faedah dibenarkan adalah sebagaimana dipohon pihak Plaintif di dalam pernyataan tuntutan. d) Kos dibenarkan adalah kos mengikut skala di bawah Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 [43] Klarifikasi kos telah diputuskan sebanyak RM2235 meliputi kos advokasi RM1350, kos kepeguaman ditolak Kos pemfailan dokumen dibenarkan (item 3-13 sebanyak RM485), Kos kehadiran peguam dan saksi-saksi semasa bicara ditetapkan RM100 seorang (4 saksi) menjadikan jumlah kos tindakan mengikut skala adalah sebanyak RM

Bertarikh pada 17 Oktober 2025 Disediakan Oleh: ……………………t.t……………………