1) Muhmed Azroel Bin Hassan v Pendakwa Raya (DA-42S-41-07/2017, DA-42S-43-07/2017 Hingga DA-42S-48-07/2017, DA-42S-50-07/2017 Hingga DA-42S-52-07/2017)

Tertuduh-tertuduh di dalam kes ini telah dituduh di Mahkamah Sesyen dengan Pertuduhan-pertuduhan bagi kesalahan yang boleh di hukum di bawah Seksyen 376(2)(c) Kanun Keseksaan iaitu melakukan rogol ke atas mangsa bernama Norezatuamira binti Ahmad Zaki, No. kad pengenalan 970930-03-5750 dan Mazni Nazira binti Muhamad, No. kad pengenalan 990829-03-5826 pada masa dan tempat seperti di dalam Pertuduhan yang dikemukakan.

Tertuduh-tertuduh pada peringkat awalnya telah dituduh secara berasingan di depan Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) namun kesemua Tertuduh-tertuduh telah dibicarakan bersama di dalam kes ini kerana melibatkan saksi-saksi yang sama dan waktu kejadian yang lebih kurang sama. Untuk kemudahan rujukan HMS telah, di sepanjang perbicaraan, merujuk Tertuduh-tertuduh sebagai Tertuduh Pertama sehingga Ketujuh seperti berikut: 3 i. Tertuduh Pertama : Muhamed Azroel bin Hassan ii. Tertuduh Kedua : Che Azuan bin Che Hassan iii. Tertuduh Ketiga : Muhamad Adib bin Che Hassan iv. Tertuduh Keempat : Anas Mustaqim bin Zainun v. Tertuduh Kelima : Eris bin Che Azmi vi. Tertuduh Keenam : Che Muhamad Farhan Isyrif bin Che Mat vii. Tertuduh Ketujuh : Mohamad Faiz bin Azahan.

Mahkamah ini akan menggunakan gelaran yang sama seperti di Mahkamah bicara.

Setelah mendengar hujahan dan meneliti semula keterangan-keterangan yang ada, membandingkan kes Pendakwaan dan Pembelaan dan membuat penilaian maksima, di akhir kes HMS telah mendapati bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah dan kesemua Tertuduh telah gagal menimbulkan keraguan yang munasabah ke atas kes Pendakwaan. Justeru, kesemua Tertuduh-Tertuduh telah didapati bersalah dan disabitkan dan masing-masing dijatuhkan hukuman masing-masing.

Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, kesemua Tertuduh-Tertuduh telah memfailkan rayuan mereka di atas sabitan dan hukuman kepada Mahkamah ini.

Mahkamah ini setelah mendengar hujahan Tertuduh-Tertuduh dan pihak Pendakwaan (TPR), dan setelah meneliti Rekod Rayuan 4 terhadap sabitan dan hukuman, telah menolak rayuan mereka dan mengesahkan keputusan HMS.

Masih tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, kesemua Tertuduh-Tertuduh telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Rayuan terhadap sabitan dan hukuman.

Ini merupakan alasan-alasan keputusan tersebut. B. PERTUDUHAN Pertuduhan-pertuduhan terhadap Tertuduh-Tertuduh: I. Tertuduh Pertama (Muhamad Azroel bin Hassan): Pertuduhan Pertama: SKB(A)62-98-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Norezatuamira binti Ahmad Zaki, no. kad pengenalan 970930-03-5750, dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2)(c) KK”. Pertuduhan Kedua: SKB(A)62-99-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan 5 Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Mazni Nazira binti Muhamad, no. kad pengenalan 990829-03-5826 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2)(c) KK.” II. Tertuduh Kedua (Che Azuan bin Che Hassan): Pertuduhan Pertama: SKB(A)62JS-100-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Norezatuamira binti Ahmad Zaki, no. kad pengenalan 970930-03-5750 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2)(c) KK.” Pertuduhan Kedua: SKB(A)62JS-101-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Mazni Nazira binti Muhamad, no. kad pengenalan 990829-03-5826 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2)(c) KK” 6 III. Tertuduh Ketiga (Muhamad Adib bin Che Harun) Pertuduhan: SKB(A)62JS-103-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Mazni Nazira binti Muhamad, no. kad pengenalan 990829-03-5826 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2) KK.” IV. Tertuduh Keempat (Anas Mustaqim bin Zainun) Pertuduhan: SKB(A)62JS-104-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Norezatuamira binti Ahmad Zaki, no. kad pengenalan 970930-03-5750 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2) KK.” V. Tertuduh Kelima (Eris bin Che Azmi) Pertuduhan: SKB(A)62JS-105-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, 7 telah didapati merogol Norezatuamira binti Ahmad Zaki, no. kad pengenalan 970930-03-5750 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2)(c) KK.” VI. Tertuduh Keenam (Che Muhamad Farhan Isyrif bin Che Mat) Pertuduhan: SKB(A)62JS-135-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Norezatuamira binti Ahmad Zaki, no. kad pengenalan 970930-03-5750 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2)(c) KK.” VII. Tertuduh Ketujuh (Mohamad Faiz bin Azahan) Pertuduhan Pertama: SKB(A)62JS-136-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Norezatuamira binti Ahmad Zaki, no. kad pengenalan 970930-03-5750 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2)(c) KK.” 8 Pertuduhan Kedua: SKB(A)62JS-137-06/2014 “Bahawa kamu pada 20/05/2014 di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam bertempat di sebuah rumah kosong, Kampung Hutan Pasir, Ketereh, dalam Daerah Kota Bharu dalam Negeri Kelantan, telah didapati merogol Mazni Nazira binti Muhamad, no. kad pengenalan 990829-03-5826 dan telah dilakukan dengan kehadiran orang lain. Oleh itu, kamu telah melakukan kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(2)(c) KK.” C. FAKTA KES

Fakta kes adalah seperti mana dihuraikan di muka surat 113 hingga 119 Rekod Rayuan oleh Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) seperti berikut: “[4] Pada 19.5.2014, jam lebih kurang 8.00 malam, SP1, Norezatuamira binti Ahmad berada di rumah kakak angkatnya Fatmawati di Kg Buloh Poh Ketereh. SP1 telah lari dari rumahnya di Kg Banggol Lepah kerana bergaduh dengan kekasihnya bernama Alif. Di rumah kakak angkatnya itu SP1 telah menghubungi Alif dengan sms, menyuruh Alif mengambilnya dan mereka telah keluar pada pukul 12.00 malam. Alif telah membawa SP1 ke rumah kawannya di Hutan Pasir dan telah sampai di situ lebih kurang pada pukul 1.00 pagi. Sesampainya di situ SP1 telah tidur di ruang tamu. Alif dan kawannya, Iwan, juga tidur di ruang tamu. Tiada apa-apa yang terjadi pada malam itu. Mereka tidur di situ sehingga pukul 6.00 pagi keesokan harinya. SP1 telah mengejutkan Alif untuk membeli nasi. Alif keluar dan 9 membawa balik nasi pada pukul 6.30 pagi. SP1 telah duduk di rumah itu sehingga malam.

Sebelum itu kawan SP1, Ana (Mazni Nazira, SP6), telah menelefonnya dan bertanya kepada SP1 beliau berada di mana. SP1 telah memberikan telefon tersebut kepada Iwan dan Iwan memberitahu SP1 bahawa SP6 suruh pergi mengambilnya. Iwan kemudiannya meminjam motosikal Alif dan beliau telah pergi memgambil SP6 pada lebih kurang pukul 4.00 petang. Masa Iwan pergi mengambil SP6, Keyol dan Eris telah datang ke rumah itu dengan berjalan kaki dan mereka telah berbual Iebih kurang setengah jam. SP1 telah pergi mandi dan Keyol dan Eris balik ke rumah mereka. Pada 6.30 petang Iwan dan Ana telah sampai ke rumah tersebut. SP1 dan SP6 berbual, dan sementara itu Alif dan Iwan tidur, sehingga pukul 7.00 malam.

Pada pukul lebih kurang 9.00 malam beberapa orang telah datang ke rumah tersebut dan memanggil nama Alif dan Iwan. Iwan telah membuka pintu dan mereka telah menarik Alif dan Iwan keluar dan mereka pula yang masuk ke dalam. Yang masuk itu adalah Eris, Anas, Keyol, Faiz, Yusri dan ramai lagi yang SP1 dan Ana tidak kenal pada masa itu, kesemuanya dalam 15 orang.

Eris telah menyuruh SP1 membuka baju tetapi SP1 enggan. Eris telah menampar SP1 dan beliau telah membuka baju, seluar dan pakaian dalam SP1. Eris kemudiannya telah merogol SP1. SP1 minta tolong dan menepis tetapi tidak berjaya dan Eris telah menamparnya. Eris berada di atas SP1 dan memasukkan kemaluannya ke dalam 10 kemaluan SP1. Eris berada di atas SP1 selama Iebih kurang 15 minit. SP1 tahu kemaluan Eris masuk kerana beliau rasa sakit. Selepas 15 minit Eris telah membuang air mani di atas tilam. SP1 nampak kerana beliau memegang telefon bimbit dan menyuluh muka Eris semasa Eris mengeluarkan air maninya di atas tilam.

Eris keluar dan Yusry pula masuk ke dalam bilik. Yusry menyuruh SP1 baring tetapi beliau tidak mahu. Yusry telah menumbuk SP1 di bahagian pipi dan kemudian Yusry berada di atas SP1 dan memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1 selama beberapa minit dan SP1 rasa sakit. Yusry kemudiannya mengeluarkan air maninya di atas tilam dan SP1 nampak kerana beliau menyuluh dengan telefon bimbitnya.

Selepas itu Yusry keluar dan Anas masuk. Anas membuka pakaian yang dipakainya dan telah memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1. Anas memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1 selama 5 minit dan SP1 rasa sakit. Anas kemudiannya telah membuang air maninya di atas tilam. SP1 nampak kerana menyuluh dengan telefon bimbit yang dipegang olehnya.

Kemudian Keyol masuk dengan berseluar pendek tidak berbaju. Keyol menanggalkan seluar pendeknya dan terus memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1. SP1 bertempik meminta tolong. Keyol yang berada di atas SP1 memekup mulut SP1 dengan tangan kanannya. Setelah memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1 selama Iebih kurang 5 minit, Keyol telah membuang air 11 maninya ke atas "laymat". SP1 nampak kerana menyuluh dengan telefonnya.

Selepas itu Faiz pula masuk dan turut merogol SP1. Faiz berada di atas SP1 Iebih kurang 5 minit dan selepas itu telah mengeluarkan air mani di atas perut SP1. SP1 telah menyuluh Faiz dengan telefonnya. Selepas Faiz, masuk seorang lagi yang namanya SP1 tidak tahu, tetapi SP1 boleh cam. Orang itu telah membuka seluarnya dan suruh SP1 baring tetapi SP1 enggan. SP1 telah ditampar di pipinya dan orang itu kemudiannya telah memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1. Orang itu selepas itu telah mengeluarkan air maninya dan SP1 nampak dengan menyuluh telefonnya di atas lantai.

Selepas dirogol beramai-ramai, SP1 tertidur dan apabila terjaga SP1 pergi ke bilik air untuk cuci kemaluan dan beliau mendapati ada luka dan beliau rasa pedih dan selepas itu beliau pengsan di atas tilam.

Semasa SP1 dirogol oleh Tertuduh-tertuduh, SP6 turut dirogol. Apabila Faiz dan Eris masuk, mereka suruh SP6 buka seluar dan ada seorang lagi lelaki memegang tangan SP6. SP6 menjerit memanggil nama Alif 4 kali. Dalam pada itu telefon SP6 menyala dengan tiba-tiba dan Faiz berkata, "ho, mu ada". Faiz suruh SP6 membuka seluar dan SP6 memberi alasan beliau tidak boleh sembahyang. Mendengarkan itu Faiz berkata, "Aku check mu nipu, terkoyak buritmu". Faiz membuka seluar dan suruh SP6 menghisap kemaluannya. Lepas itu kemaluan Faiz masuk ke dalam mulut SP6 sekejap sahaja kerana SP6 tidak mahu. Kemudian Faiz suruh SP6 baring dan semasa itu SP6 12 nampak bilik itu penuh dengan orang lelaki dan pada masa itu SP1 di dalam keadaan baring dan Eris telah merogolnya. Faiz suruh SP6 baring di tepi SP1 dan SP1 memegang tangan SP6. Faiz suruh SP6 kangkangkan kaki dan SP6 akur kerana takut apabila Faiz mengangkat tangannya seakan-akan hendak memukul. Selepas itu Faiz telah merogol SP6. Faiz memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP6. SP6 mengatakan beliau dapat rasa kemaluan Faiz masuk kerana pertama kali SP6 beritahu Faiz, sakit, Faiz menjawab, "baru masuk sikit je" dan kemudian mengeluarkan kemaluannya. Selepas Faiz, ada beberapa orang lagi merogol SP6, dalam 12 ke 13 orang. SP6 tidak boleh kira sebab beliau rasa pening, terlalu sakit, pandangan berpinar-pinar dan tidak boleh membuka mata. SP6 tidak boleh bergerak kerana badannya terasa lembik dan tidak larat hendak bangun.

Setelah Alif dan Iwan ditarik keluar dari bilik, mereka berada di luar dan tidak masuk di sepanjang kejadian. lwan tidak pergi ke mana-mana dan tidak boleh masuk kerana ada orang memegang tangannya di luar dan beliau dihalang daripada masuk. Selepas Faiz dan kawannya masuk dan selepas dua orang lagi masuk, Iwan pun masuk sekali dan semua yang berada di luar turut masuk. Turut berada di dalam bilik itu adalah Faiz, Juwe, Iwan, Halif, Keyol, Eris, Anas, Amir, Yusri, yang lain tidak dikenali oleh Iwan, kesemuanya 14 orang. Semasa Iwan masuk, SP1 dan SP6 masih dirogol dan ketika itu Iwan melihat "Juwe" dan "Yusry" sedang merogol SP1 dan SP6. Iwan boleh nampak dengan menggunakan "lighter". Iwan berkata kepada mereka, "bo bo lah (cukup cukup lah)," tetapi tidak diendahkan oleh 13 mereka. Disebabkan tidak tahan dengan panas, gelap dan bau di dalam bilik itu, Iwan pun keluar.

Sementara itu, sedang kejadian rogol itu berlaku, setelah ditarik keluar bersama Iwan, Alif telah cuba masuk ke dalam bilik tersebut tetapi tidak dapat kerana dikunci dari dalam. Alif kemudiannya duduk dekat rumah datuk Iwan dan mundar mandir di situ. Setelah beliau nampak Ielaki-lelaki yang di dalam bilik itu keluar Alif dan Iwan pun masuk ke dalam bilik itu dan membantu SP1 dan SP6 untuk mengenakan semula pakaian mereka. lwan melihat SP1 dan SP6 di dalam keadaan tidak berseluar tetapi sudah memakai baju, lalu Iwan menyuruh kedua-dua mangsa tersebut memakai seluar. Iwan membawa SP6 ke rumah kawannya yang bernama Fadhil untuk menyembunyikan SP6. Iwan meninggalkan SP6 di situ dan beliau balik ke rumah untuk mandi. Di rumah Fadhil SP6 telah dirogol lagi oleh 8 orang termasuk Fadhil. Yang pertama sekali masuk adalah Faiz, dan beliau berkata kepada SP6, "Ho, yang mula-mula tadi, aku la yang pecah dara mu" Kemudian Faiz menyuruh SP6 kangkang dan Faiz telah memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP6. Selepas Faiz keluar Fadhil pula masuk. Fadhill juga berbuat seperti Faiz, menyuruh SP6 kangkang dan memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP6. Selepas Fadhil, kawan mereka yang yang dicamkan oleh SP6 sebagai Mohd Adib (Tertuduh Ketiga) telah merogol SP6. SP6 ada melihat Tertuduh Ketiga sebelum itu semasa SP6 sampai ke bilik itu dan Tertuduh Ketiga telah menghalang SP6 daripada keluar. Tertuduh Ketiga juga menyuruh SP6 kangkang dan memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP6. Lagi lima orang, 14 SP6 tidak tahu siapa mereka kerana SP6 sudah tidak berdaya dan tidak boleh membuka matanya.

Selepas itu lwan kembali ke rumah Fadhil dan membawa SP6 balik ke tempat kejadian yang pertama. SP6 mendapati Alif dan SP1 masih lagi berada di situ. Iwan membawa SP6 ke rumah "Pok Wa" untuk mandi. Semasa di rumah Pok Wa itu SP6 nampak bapa saudara Pok Wa yang merogol SP6 di tempat kejadian yang pertama. SP6 cam sebab bapa saudara Pok Wa itu memakai rantai dan ada bekas parut. SP6 mengatakan bahawa semasa kejadian rogol beliau tersentuh lengan dan rantai leher bapa saudara Pok Wa itu. Di rumah itu ada anak saudara kepada Pok Wa, iaitu Mira dan Mira yang tunjukkan tandas semasa SP6 hendak mandi.

SP6 memberitahu Iwan bahawa beliau rasa sakit semasa hendak kencing dan keluar darah. SP6 rasa sakit di dalam perut, dekat rahim. lwan telah mendapatkan ubat tahan sakit untuk SP6 namun SP6 enggan ke hospital kerana tidak ada kad pengenalan. Iwan bertanya SP6 sama ada hendak membuat Laporan Polis tetapi SP6 mengatakan bahawa beliau tidak tahu sebab beliau takut dan tidak boleh berfikir semasa itu. SP6 juga takut perkara beliau dirogol beramai-ramai ini menjadi tular dan memalukan ibunya. Semasa di rumah Pok Wa, SP6 ada memberitahu kepada Mira bahawa beliau sakit di dalam perut dekat rahim dan apabila Mira bertanya sebab apa, SP6 memberitahu sebab kena rogol. SP6 memberitahu Mira beliau cam bapa saudaranya yang rogol beliau dan nenek Mira juga 15 dimaklumkan mengenai ini. Nenek Mira menyuruh SP6 pergi ke klinik tetapi SP6 tidak mahu pergi.

lwan kemudiannya menghantar SP6 ke rumah kakak sepupu SP6 yang dipanggil "Kak Yana". SP6 memaklumkan kakak sepupunya bahawa beliau sakit perut dan darah banyak keluar sehingga membasahi tilam. Bapa SP6 kemudiannya datang dan membawa SP6 ke Hospital untuk pemeriksaan.” D. UNDANG-UNDANG BERKAITAN DENGAN RAYUAN

Prinsip undang-undang yang terpakai di dalam sesuatu rayuan telah dijelaskan dalam kes Ping Hun Sun v. Dato’ Yip Yee Foo [2013] 1 LNS 320; Rayuan Sivil No: W-02-528-2010, apabila Mahkamah Rayuan menyatakan: “When the finding of the trial judge is factual, however, the fact finder’s decision cannot be disturbed on appeal unless the decision of the fact finder is plainly wrong (see China Airline Ltd v. Maltran Air Corp Sdn Bhd & Another Appeal [1996] 3 CLJ 163); Zaharah bt A Kadir v. Ramuna Bauxite Pte Ltd & Anor [2011] 1 LNS 1015, Kyros International Sdn Bhd v. Ketua Pengarah Hasil Dalam Negeri [2013] 3 CLJ 813; [2013] 1 LNS 1). The findings of fact of the trial judge can only be reversed when it is positively demonstrated to the appellate court that: 16

by reason of some non-direction or mis-direction or otherwise the judge erred in accepting the evidence which he or she did accept; or

in assessing and evaluating the evidence the judge has taken into account some matter which he or she ought not to have taken into account, or failed to take into account some matter which he or she ought to have taken into account; or

it unmistakenly appears from the evidence itself, or from the unsatisfactory reasons given by the judge for accepting it, that he or she cannot have taken proper advantage of his or her having seen and heard the witnesses’; or

in so far as the judge has relied on manner and demeanour, there are other circumstances which indicate that the evidence of the witnesses which he or she accepted is not credible, as for instance, where those witnesses have on some collateral matter deliberately given an untrue answer.” [11] Di dalam masa yang sama di dalam kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim v. PP & Another Appeal [2004] 3 CLJ 737, Abdul Hamid HMP (sebagaimana beliau ketika itu) berkata di muka surat 752: “Clearly, an appellate court does not and should not put a brake and not going any further the moment it sees that the trial judge says that is his finding of facts. It should go further and examine the evidence and the circumstances under which that finding is made to see whether, to 17 borrow the words of HT Ong (CJ Malaya) in Herchun Singh’s case (supra) “there are substantial and compelling reasons for disagreeing with the finding.” Otherwise, no judgment would ever be reversed on question of fact and the provision of s. 87 CJA 1964 that an appeal may lie not only on a question of law but also on a question of fact or on a question of mixed fact and law would be meaningless. (lihat juga kes-kes Jagatheesan s/o Krishnasamy v. PP [2006] 4 SLR 45; Yap Giau Beng Terence v. PP [1998] 3 SLR 656; Sakthivel Punithavathi v. PP [2007] 2 SLR 983; PP v. Selvarajoo Ramachandran & Ors [2005] 6 CLJ 114; [2005] 5 MLJ 282,Sheo Swarup v. King Emperor [1934] LR 61 1A 398).” [12] Kesimpulan yang boleh dibuat daripada otoriti-otoriti di atas ialah Mahkamah di peringkat rayuan tidak sepatutnya mengganggu dapatan fakta Hakim bicara melainkan Hakim bicara melakukan kesilapan yang ketara. Namun, Mahkamah Rayuan adalah berkewajipan untuk mengganggu sesuatu keputusan Mahkamah bicara sekiranya didapati Mahkamah bicara tersebut telah secara serius menyalaharahkan dirinya sehingga menyebabkan satu ‘miscarriage of justice’. [13] Bagi kes-kes rogol, Mahkamah juga perlu mengambil perhatian kepada perkara-perkara berikut: a) bahawa adalah senang untuk seseorang membuat tuduhan rogol; tetapi sukar bagi orang yang dituduh, walaupun beliau tidak bersalah, untuk membuktikan sebaliknya. (“An accusation 18 for rape can be made with ease; it is difficult for the person accused, though innocent, to disprove it”); b) bahawa memandangkan bentuk intrinsik kesalahan rogol yang pada kebiasaanya melibatkan hanya dua orang (perogol dan mangsa), keterangan Pengadu hendaklah dipertimbangkan dengan secara berhati-hati. (“In view of the intrinsic nature of the crime of rape where two persons are usually involved, the testimony of the complainant must be securitised with extreme caution”); dan c) bahawa jatuh-bangun kes pihak pendakwaan hendaklah bergantung sepenuhnya kepada meritnya sendiri, dan ia tidak boleh dibenarkan untuk mendapat kekuatan daripada kelemahan atau kecacatan dalam keterangan pihak pembelaan (“The evidence for the prosecution must stand or fall on its merits, and cannot be allowed to draw strength from the weaknesses of the evidence for the defence”). [14] Mengenai intipati pertuduhan, ada 2 elemen yang perlu dibuktikan iaitu: 1) Wujudnya ‘penile penetration’ di mana zakar Tertuduh telah memasuki kemaluan mangsa. 2) Tindakan ini dibuat tanpa kerelaan mangsa. Bagi mangsa SP2 kerelaan adalah tidak relevan kerana beliau berumur di bawah 16 tahun ketika kejadian. 19 3) Tindakan Tertuduh-tertuduh memasukkan zakar mereka masing-masing ke dalam kemaluan SP1 dan SP6 masing-masing adalah di dalam kehadiran orang lain. [15] Di dalam membuat penilaian dan penganalisaan Mahkamah ini telah berpandukan prinsip undang-undang di atas, untuk membuat dapatan sewajarnya. E. PENGANALISAAN DAN DAPATAN MAHKAMAH Di Peringkat Prima Facie [16] Adalah menjadi tanggungjawab pihak Pendakwaan di peringkat kes Pendakwaan untuk membuktikan bahawa satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan seperti mana yang telah diperuntukkan di bawah seksyen 173(f) bagi Mahkamah Rendah dan di bawah seksyen 180 KAJ bagi Mahkamah Tinggi. Ke arah itu Mahkamah perlu membuat penilaian dan penelitian maksima terhadap keseluruhan keterangan saksi-saksi Pendakwaan khususnya yang melibatkan kredibiliti saksi dan juga ‘probability’ sesuatu kes sebelum memutuskan sama ada satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan. Lihat kes Looi Kow Chai & Anor v. PP (2003) 1 CLJ 734; Balachandran v. PP (2005) 1 CLJ 85 dan PP v. Mohd Radzi B. Abu Bakar (2006) 1 CLJ 457. [17] Ke arah itu adalah amat penting di dalam mana-mana penghakiman, Hakim bicara setelah membuat penilaian maksima, membuat dapatan faktanya mengenai kredibiliti saksi-saksi khususnya kredibiliti saksi 20 utama iaitu mangsa. Mengenai kredibiliti saksi-saksi utama iaitu kedua-dua mangsa iaitu SP1 dan SP6 di dalam kes ini, setelah meneliti Rekod Rayuan, Mahkamah bersetuju dengan dapatan Hakim bicara bahawa SP1 dan SP6 adalah saksi-saksi yang kredibel. Mengenai perkara ini, Mahkamah akan bincang kemudian. [18] Mahkamah juga telah menggunakan pendekatan yang diguna pakai oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim v. PP (2015) 1LNS 71 di mana antara lain menyatakan bahawa Mahkamah perlu melihat keterangan mangsa secara keseluruhan. Mahkamah Persekutuan juga mengesahkan bahawa di dalam kes rogol, keterangan mangsa tidak memerlukan keterangan sokongan. [19] Mahkamah ini telah meneliti dan menganalisa keterangan-keterangan saksi-saksi Pendakwaan secara “judicial appreciation”. Dapatan Mahkamah ini adalah seperti perenggan-perenggan berikutnya. [20] Elemen utama yang perlu dibuktikan adalah bahawa Tertuduh-Tertuduh telah merogol mangsa-mangsa, iaitu SP1 dan SP6 dengan memasukkan kemaluan mereka ke dalam kemaluan SP1 dan SP6, pada tarikh dan tempat sebagaimana Pertuduhan, iaitu pada 20.5.2014 jam lebih kurang 7.30 malam dan bagi SP6 di dua tempat, termasuk bertempat di dalam bilik di rumah kosong pada 21.5.2014. Perlu ditekankan di sini bahawa bagi SP6, isu kerelaan adalah tidak relevan, kerana beliau di bawah umur 16 tahun ketika kejadian. Elemen seterusnya adalah bahawa semasa mangsa-mangsa dirogol, 21 kedua-dua mereka adalah di dalam kehadiran ramai orang - iaitu Tertuduh-Tertuduh. Keterangan Terhadap Tertuduh Pertama, Muhmed Azroel bin Hassan (@ “Keyol”) [21] Tertuduh Pertama, Muhmed Azroel bin Hassan atau “Keyol”, telah dituduh merogol kedua-dua mangsa, iaitu SP1 dan SP6 di tempat kejadian yang pertama pada 20.5.2014, di mana mangsa-mangsa, iaitu SP1 berumur 17 tahun ketika itu dan SP6 berumur 15 tahun. Di dalam keterangannya, SP1 telah menceritakan bahawa "Keyol" telah merogolnya, di mana pada waktu petang sebelum kejadian, “Eris” dan "Keyol" telah datang berbual-bual di rumah tersebut. Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa keterangan ini menunjukkan bahawa SP1 telah melihat dan mengecam penama "Eris" dan "Keyol" sebelum kejadian rogol tersebut berlaku. Seterusnya SP1 telah mengesahkaan bahawa beliau telah melihat "Keyol" merogolnya kerana beliau menggunakan cahaya telefon bimbit yang dipegangnya dan menyuluh ke muka "Keyol" tersebut. SP1 telah menjelaskan dengan terperinci kejadian rogol tersebut dan bagaimana “Keyol” (Tertuduh Pertama) memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1. Selain dari itu, “Keyol” ini telah dicamkan di Mahkamah oleh SP1 sebagai Tertuduh Pertama, iaitu Muhmed Azroel bin Hassan. [22] Keterangan SP1 ini disokong oleh keterangan lwan (SP2) dan Alif (SP3) yang turut memberi keterangan bahawa pada waktu petang sebelum kejadian, "Keyol" dan "Eris" ada datang ke rumah tempat 22 kejadian dan berbual-bual dengan mereka. Selain daripada itu Iwan (SP2) dan Alif (SP3) menjelaskan bahawa ketika kejadian "Keyol" turut berada di tempat tersebut bersama-sama dengan 14 orang lelaki lain. [23] Selain daripada keterangan lwan dan Alif ini, terdapat keterangan sokongan lain yang kuat untuk menyokong keterangan SP1, dengan kehadiran DNA Tertuduh Pertama di tempat kejadian, yang telah dikemukakan melalui keterangan Ahli Kimia, Puan Siti Mastura binti Mohamed (SP24). [24] Keterangan sokongan lain ialah keterangan kawad cam yang dilakukan. Berdasarkan Laporan Kawad Cam ("P47"), SP1 telah berjaya mengecam Tertuduh Pertama yang telah merogolnya di tempat kejadian pertama, iaitu di Kampung Hutan Pasir dan kehadiran air mani Tertuduh Pertama di atas cadar yang dirampas di tempat kejadian oleh pasukan Forensik yang dimaksudkan tadi membuktikan bahawa Tertuduh Pertama telah merogol SP1 dengan membuang air maninya di atas cadar tersebut. Keterangan ini adalah konsisten dengan keterangan SP1. [25] Keterangan sokongan lainnya datang daripada keterangan Pegawai Penyiasat di mana Pegawai Penyiasat memaklumkan bahawa siasatan yang dijalankan menunjukkan bahawa SP1 dapat mengenal pasti bahawa Tertuduh Pertama telah merogol SP1 dan kawan SP1, iaitu SP6. Mahkamah berpuas hati bahawa walaupun SP6 tidak mengenal pasti bahawa Tertuduh Pertama turut merogolnya di tempat kejadian pertama, kehadiran air mani Tertuduh Pertama di atas tilam di 23 mana SP1 dan SP6 dirogol menunjukkan bahawa keterangan SP6 ini disokong. Ini adalah kerana SP6 belum pernah melihat Tertuduh Pertama sebelum kejadian tetapi SP1 telah mengenali Tertuduh Pertama sebagai "Keyol" sebelum kejadian dan dapat melihat Tertuduh Pertama telah merogol mangsa (SP6). Keterangan ini adalah logik dan amat probebel kerana SP1 dan SP6 mengatakan bahawa mereka berdua sama-sama menjadi mangsa rogol dan kedudukan mereka ketika dirogol adalah bersebelahan. Ini menunjukkan bahawa keterangan bahawa SP1 melihat Tertuduh Pertama juga merogol SP6 di sebelahnya adalah benar dan boleh dipercayai. [26] Justeru Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa kemasukan kemaluan Tertuduh Pertama ke dalam kemaluan kedua-dua mangsa telah berlaku di dalam kehadiran orang lain, tanpa kerelaan mangsa. Keterangan Terhadap Tertuduh Kedua, Azuan bin Che Hassan (@ “Juan” atau “Juey”) [27] Kini Mahkamah beralih kepada Tertuduh Kedua yang dituduh merogol kedua-dua mangsa. Bagi Tertuduh Kedua yang dituduh merogol SP1 dan SP6, SP1 di dalam keterangannya menyatakan bahawa lelaki yang sedikit tua, yang SP1 tidak kenal tetapi boleh cam, telah merogolnya. Semasa proses kawad cam, SP1 telah berjaya mengecam Tertuduh Kedua sebagai orang yang berada di barisan nombor dua dari kanan dan lelaki itu adalah lelaki yang dikatakan 24 sedikit tua yang telah merogolnya (sila lihat Laporan Kawad Cam – P45). Mengenai mangsa SP6 pula, selepas kejadian rogol tersebut ketika beliau berada di rumah Pok Wa, beliau ternampak Tertuduh Kedua memakai rantai dan melihat keadaan fizikalnya lalu SP6 bertanya kepada “Kak Mira”. "Kak Mira" memaklumkan bahawa itu adalah bapa saudaranya dan SP6 menjelaskan bahawa lelaki itu juga telah merogolnya. Mahkamah berpuas hati bahawa SP6 boleh mengecam Tertuduh Kedua bukan hanya melalui rantai yang dipakai olehnya, bahkan SP6 turut mampu mengecam melalui kesan parut suntikan pada lengan Tertuduh Kedua dan juga keadaan fizikalnya. [28] Keterangan sokongan seterusnya terhadap Tertuduh Kedua datangnya dari keterangan Alif (SP2) dan Iwan (SP3) yang menyokong keterangan SP1 dan SP6, di mana Alif dan Iwan mengatakan bahawa Tertuduh Kedua yang mereka panggil "Juan" turut masuk ke bilik tempat kejadian sebelum SP1 dan SP6 dirogol dan sebelum mereka berdua diarah keluar. Iwan (SP3) nampak muka Tertuduh Kedua kerana beliau mampu melihat cahaya daripada "lighter". Mahkamah juga berpuas hati bahawa SP6 juga dapat mengecam Tertuduh Kedua dengan positif sebagai salah seorang yang merogolnya, berdasarkan Laporan Kawad Cam (P46) dan juga semasa di dalam Mahkamah. [29] Keterangan sokongan lain adalah Laporan DNA yang mengesahkan bahawa DNA Tertuduh Kedua dikesan pada ekshibit "E67", iaitu tilam yang diambil di tempat kejadian yang menunjukkan kehadiran Tertuduh di tempat kejadian. Keterangan SP1 dan SP6 sebelum ini 25 telah mengesahkan bahawa Tertuduh Kedua telah merogol SP1 dan SP6 ie memasukkan zakarnya ke dalam kemaluan SP1 dan SP6 sehingga mengeluarkan air mani di tempat kejadian yang pertama dan intipati ini juga telah dipenuhi terhadap Tertuduh Kedua. Keterangan Terhadap Tertuduh Ketiga, Mohamad Adib (@ “Adib”) [30] Bagi Tertuduh Ketiga yang dituduh merogol SP6 di tempat kejadian yang kedua ini, Mahkamah bersandarkan kepada keterangan SP6 di mana beliau telah memberi keterangan bahawa di tempat kejadian kedua, beliau telah dirogol oleh Tertuduh Ketiga, yang beliau cam sebagai orang yang berdiri di hadapan pintu bilik tempat kejadian kedua dan menghalang beliau melarikan diri. Semasa proses kawad cam, SP6 dapat mengecam Tertuduh Ketiga sebagai orang yang merogolnya, berdasarkan Laporan Kawad Cam P52. [31] Terhadap Tertuduh Kedua ini, tiada terdapat keterangan DNA yang menyokong keterangan SP6, namun ini tidak bermakna keterangan SP6 harus ditolak kerana SP6 telah menjelaskan penglibatan Tertuduh Ketiga merogolnya di tempat kejadian kedua. Menurut kes Ahmad Faizal Ali bin Aulad Ali Ors v. PP [2010] 2 MLJ, walaupun tiada DNA Tertuduh Ketiga di tempat kejadian, ini tidak bermakna Tertuduh Ketiga tidak melakukan rogol terhadap SP6 sebagaimana Pertuduhan. Apa yang penting adalah “penile penetration” iaitu zakar Tertuduh Ketiga telah memasukki kemaluan SP6. 26 [32] Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa oleh kerana SP6 ketika kejadian berumur 15 tahun maka izin dan kerelaan mangsa adalah tidak relevan kerana ini adalah kes "rogol statutari" ie melibatkan mangsa di bawah umur 16 tahun. Keterangan sokongan lain adalah keterangan perubatan melalui Laporan Perubatan mangsa, iaitu P23 dan Laporan awal perubatan, P22 yang menunjukkan berlakunya "penetration" ke dalam kemaluan mangsa. Justeru intipati Pertuduhan telah berjaya dibuktikan oleh pihak Pendakwaan terhadap Tertuduh Ketiga. Keterangan Terhadap Tertuduh Keempat, Anas Mustaqim (@ “Anas”) [33] SP1 menyatakan bahawa Tertuduh Keempat yang dipanggilnya sebagai “Anas” telah merogolnya dengan memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1. SP1 menjelaskan bahawa "Anas" dan "Yusry" merupakan kenalan beliau semasa bersekolah di Sekolah Menengah Kebangsaan Ketereh dan semasa Anas merogolnya SP1 telah menyuluh muka Anas dengan menggunakan telefon bimbitnya. SP1 juga telah dapat mengecam Tetuduh Keempat dengan positif semasa dikawad cam dan juga semasa memberi keterangan di Mahkamah. Tiada keterangan DNA diperolehi terhadap Tertuduh Ketiga namun Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa walaupun tiada keterangan DNA yang menyokong keterangan SP1, ini tidak bermakna keterangan SP1 harus ditolak kerana elemen "penetration" telah dibuktikan dan SP1 telah mengecam Tertuduh Keempat sebagai orang yang merogolnya di tempat kejadian semasa 27 memberi keterangan di Mahkamah. [Kes Ahmad Faizal Ali bin Aulad All & Ors v. PP [2010] 2 MLJ dirujuk]. Keterangan terhadap Tertuduh Kelima, Eris bin Che Azmi (@ “Heri”) [34] SP1 mengesahkan bahawa "Eris" atau "Eri" adalah orang yang pertama merogolnya. Menurut SP1 lagi pada waktu petang sebelum kejadian, "Eris" dan "Keyol" telah datang berbual-bual di rumah tersebut dan ini menunjukkan bahawa SP1 telah mengecam "Eris" dan "Keyol" sebelum kejadian. SP1 mengesahkan "Eris" telah merogolnya di malam kejadian kerana telah melihat mukanya dengan menggunakan cahaya dari telefonnya untuk menyuluh muka perogol. SP1 juga mengesahkan bahawa “Eris” telah memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1. Beliau rasa sakit dan selepas 15 minit SP1 nampak “Eris” telah membuang air maninya di atas tilam melalui cahaya dari telefonnya. [35] Mahkamah berpuas hati bahawa melalui keterangannya, SP1 telah menjelaskan dengan terperinci bagaimana kemaluan Tertuduh Kelima telah masuk ke dalam kemaluan SP1 dan SP1 telah juga mengecam Tertuduh Kelima di Mahkamah. [36] Keterangan Alif (SP2) & Iwan (SP3) telah menyokong keterangan SP1 apabila Alif mengatakan bahawa pada waktu petang sebelum kejadian, "Keyol" dan "Eris" telah datang berbual-bual dengan mereka. Alif juga telah mengatakan bahawa pada malam kejadian, “Eris” dan “Faiz” yang mula-mula masuk ke dalam bilik tempat kejadian dan 28 menutup pintu setelah Alif dan Iwan ditarik keluar. Alif mengesahkan bahawa beliau mendengar SP1 dan SP6 menjerit memanggil namanya dan Iwan. Keterangan Terhadap Tertuduh Keenam, Che Muhamad Farhan Isyrif bin Che Mat (@ “Yusri”) [37] SP1 telah memberi keterangan bahawa “Yusri” telah merogolnya, dengan memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1. SP1 mengesahkan bahawa beliau mengenali “Yusri” dan “Anas” yang merupakan kenalan sekolah beliau di Sekolah Menengah Kebangsaan Ketereh. Semasa dirogol, SP1 telah menyuluh muka Tertuduh Keenam dengan menggunakan telefon bimbitnya. SP1 juga merasa sakit semasa kejadian. [38] Keterangan sokongan adalah diperolehi daripada proses kawad cam di mana pengecaman SP1 terhadap Tertuduh Keenam adalah positif. Tambah-tambah lagi di Mahkamah juga SP1 telah dapat mengecam Tertuduh Keenam sebagai "Yusry" yang turut merogolnya di tempat kejadian pertama tersebut. Mahkamah bersetuju bahawa tiada bukti DNA untuk menyokong keterangan SP1 dikemukakan. Ini tidak bermakna keterangan SP1 harus ditolak kerana penglibatan Tertuduh Keenam ketika kejadian rogol telah dijelaskan oleh SP1, iaitu sebagai orang yang kedua merogolnya, selepas "Eris". [Kes Ahmad Faizal Ali bin Aulad Ali & Ors PP mengenai ujian DNA adalah dirujuk sekali lagi]. 29 Keteranqan Terhadap Tertuduh Ketujuh, Faiz bin Azahan (@ “Faiz”) [39] Tertuduh Ketujuh di dalam kes ini telah dituduh merogol kedua-dua mangsa iaitu SP1 dan SP6 di tempat kejadian yang pertama. Selain daripada keterangan SP1 yang menceritakan beliau dirogol Tertuduh Ketujuh, SP6 di dalam keterangannya mengatakan dan mengesahkan dengan kepastian bahawa Tertuduh Ketujuh adalah orang yang pertama sekali merogolnya. Menurut SP6 Tertuduh Ketujuh ternampak SP6 apabila telefon SP6 tiba-tiba menyala di dalam bilik tempat kejadian dan bermula daripada saat itulah SP6 disuruh membuka seluar, menghisap kemaluan Tertuduh Ketujuh sehingga Tertuduh Ketujuh memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP6. Keterangan SP6 mengenai kemasukan kemaluan Tertuduh Ketujuh ke dalam kemaluannya telah diberikan dengan terperinci dan SP6 telah mengecam Tertuduh Ketujuh yang dipanggilnya Faiz, di Mahkamah. [40] Mahkamah juga mendapati keterangan Alif (SP2) telah menyokong keterangan SP1 dan SP6 bahawa Eris, (Heri - Tertuduh Kelima) dan Faiz (Tertuduh Ketujuh) masuk ke dalam bilik tempat kejadian dan menutup pintu. SP1 juga telah mengatakan bahawa Eris yang mula-mula merogolnya. Keterangan ini mampu menyokong keterangan SP6 bahawa Faiz (Tertuduh Ketujuh) yang mula-mula merogol SP6. Alif dan lwan juga telah memberitahu Mahkamah bahawa ketika Eris dan Faiz masuk ke bilik itu, kedua-dua mangsa, iaitu SP1 dan SP6 menjerit meminta tolong, memanggil nama mereka ie Arif dan lwan. 30 [41] SP6 juga telah memberi keterangan mengenai tempat kejadian yang kedua di mana SP6 telah memberi keterangan bahawa Faiz, iaitu Tertuduh Ketujuh telah merogolnya dan mengatakan kepada SP6, "ho, akulah yang mula-mula pecah daramu," lalu merogol SP6 sekali lagi. SP6 berupaya mengecam Tertuduh Ketujuh ini melalui suara dan bentuk fizikal Tertuduh Ketujuh yang besar dan ketika itu SP6 mengatakan Tertuduh Ketujuh memakai topi. [42] SP1 juga telah memberi keterangan bahawa Faiz, iaitu Tertuduh Ketujuh ini telah merogolnya selepas Keyol. Keterangan SP1 bahawa Tertuduh Ketujuh membuka seluar, berada di atas SP1, memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP1 dan membuang air mani ke atas perutnya menguatkan lagi kes Pendakwaan. SP1 mengatakan beliau dapat menyuluh dengan telefon bimbitnya dan telah berjaya mengecam Tertuduh Ketujuh sebagai orang yang turut merogolnya di tempat kejadian yang pertama di Kampung Hutan Pasir. [43] Mahkamah bersetuju bahawa tiada keterangan DNA Tertuduh Ketujuh diperolehi di tempat kejadian. Sekali lagi, ini tidak bermakna keterangan SP1 dan SP6 mengenai penglibatan Tertuduh Ketujuh harus ditolak. Ini berdasarkan kes Ahmad Faizal bin Aulad AIi & Ors v. PP [2010] 2 MLJ yang dirujuk sebelum ini. [44] Kini Mahkamah akan merujuk kepada sedutan keterangan mangsa SP1 dan SP6 secara verbatim seperti di bawah. [45] Dimuka surat 299 hingga 300 Rekod Rayuan Jilid 2, SP1 berkata: 31 “88. S: Selepas Ana (SP6) balik, Ewan ada sekali, sekarang berapa orang ada dalam rumah tersebut? Yang ada dalam rumah tersebut, saya, Ana, Halif, Ewan.

Ada empat orang semua dalam rumah tersebut. Kamu boleh cam lagi Ana? Boleh. Saya mohon panggil Mazni Nazira (mangsa kedua/SP6) untuk pengecaman.

Kamu kenal? Siapa ini? Saing, nama Ana.

Sekarang ada empat orang dalam rumah tersebut, kemudian apa berlaku? Halif dengan Ewan tidur, Saya dengan Ana duduk berbual. Pintu bilik kunci belaka.

Bilik mana? Bilik mana.

Halif dan Ewan tidur di mana? Bilik bawah itu juga.

Kamu dan Ana berbual di mana? Duduk sekali dalam bilik tersebut.

Berapa lama berbual? 32 Sampai pukul 7.00 malam.

Halif dan Ewan tidur sampai pukul berapa? Pukul 7.00 juga.

Selepas itu ada apa-apa berlaku? Ada.” [46] Di muka surat 301 Rekod Rayuan. “98. S: Boleh cerita? Ada orang mari ketuk pintu bilik. Dia panggil Ewan dengan Halif.

Tadi kamu kata ada orang mari ketuk pintu bilik tersebut. Kamu kata pintu berkunci? Ya. Siapa yang pergi buka? Tidak ada lagi masa itu.

S: Kamu dengar panggil nama Ewan dan Halif, selepas itu? Panggil sampai Halif dengan Ewan keluar. Kemudian Halif buka pintu. Halif dan Ewan keluar. Lepas itu masuk ramai-ramai.

S: Siapa masuk ramai-ramai? Hery, Anas, Keyol, Faiz, Yursri, yang lain tidak kenal. Ramai tetapi tidak kenal. 33

S: Semua berapa orang? Dalam 15 orang.

S: Apa jadi dengan pintu bilik itu. Setelah Halif dengan Ewan keluar kemudian masuk ramai-ramai apa jadi pintu bilik? Dia kunci balik.” [47] Dari muka surat 301 hingga 306 Rekod Rayuan, SP1 ditanya dan menjawab: “104. S: Boleh kamu cerita apa jadi? Hery suruh saya buka baju.

S: Kamu pakai baju apa? Baju lengan panjang berwarna biru. Seluar trek panjang warna hitam.

S: Selepas buka baju? Saya tokse. Dia tampar saya. Dia sendiri buka baju saya.

S: Dia buka macam mana? Dia buka masa saya duduk. Selepas Hery suruh saya buka seluar. Saya tokse buka lepas tu dia tampar. Seluar pun dia sendiri buka.

S: Dia buka macam mana? Dia buka masa saya duduk. 34

S: Macam mana dia boleh buka seluar kamu, dia buat macam mana? Dia suruh saya tidur, lepas tu dia buka lah.

S: Bagaimana dengan pakaian dalam? Baju dalam dia buka, seluar dalam pun dia buka.

S: Selepas itu apa jadi pada kamu? Dia terus rogol saya.

S: Dia ni siapa? Hery.

S: Masa ini Mira keadaan macam mana? Keadaan minta tolong.

S: Mira kata Hery terus rogol, masa rogol posisi, masa rogol Amira, Amira dalam keadaan macam mana? Dalam keadaan bogel. Keadaan baring.” [48] Di muka surat 304 Rekod Rayuan SP1 ditanya dan menjawab: “S: Yang kamu kata Hery rogol kamu, sebenarnya apa yang Hery buat kepada kamu? Dia rogol saya.

S: Tadi kamu kata dia baring atas kamu, lepas itu bila dia baring atas kamu dia buat apa? Berapa lama dia baring atas kamu? 35 15 minit.

S: 15 minit itu lama, apa dia buat atas kita? Kemaluan dia, dia masuk dalam kemaluan saya.

S: Macam mana Amira tahu kemaluan dia masuk dalam kemaluan saya? Kamu faham soalan saya? Kenapa kamu kata begitu? Masa kemaluan dia masuk dalam kemaluan kamu, kamu ada rasa apa-apa? Rasa sakit.

S: Kamu baring, muka ke arah mana? J: Muka ke arah kiri.” [49] Di muka surat 305 Rekod Rayuan: “133. S: Sekarang ini, saya ulang balik, kamu baring, Hery baring atas kamu, muka kamu paling arah kiri, lepas itu kamu kata kemaluan dia, kamu kata rasa sakit, kamu royak kemaluan dia masuk ke dalam kemaluan kamu. Jadi bagaimana kamu boleh tahu yang masuk dalam kemaluan kamu itu adalah kemaluan dia, macam mana kamu boleh tahu? Sebab saya rasa sakit.

S: Dia buat masuk kemaluan dia dalam kemaluan kamu selama 15 minit lepas itu apa jadi? Dia buang air. 36

S: Buang air apa? Air mani.” [50] Di muka surat 306 Rekod Rayuan, SP1 menerangkan bahawa beliau nampak muka Eris (Tertuduh Kelima) selepas dia merogolnya ie semasa membuang “air maninya” ke atas tilam. Berikut SP1 ditanya dan menjawab: “144. S: Keadaan bilik masa Hery rogol kamu, bagaimana pencahayaan dalam bilik? Tidak ada cahaya. Masa itu saya pegang telefon bimbit. Saya pegang telefon saya, selepas itu saya suluh ke muka dia.

S: Bila Mira pegang telefon? Semasa Hery rogol saya.

S: Tadi Mira royak masa Hery rogol Mira dia pegang kedua-dua tangan Mira, masa mana pula Mira pegang telefon? Selepas dia buang air.

S: Hery buang air di mana? Buang atas tilam.” [51] SP1 telah menceritakan selepas Tertuduh Kelima keluar, Yusri pula masuk dan merogolnya. Di muka surat 307 Rekod Rayuan (Jilid 2), SP1 berkata: 37 “150. S: Lepas Hery keluar apa jadi? Lepas itu Yusri pula masuk.

S: Lepas itu? Dia pun rogol saya juga.

S: Dia rogol kamu, apa yang dia buat mula-mula sekali? Dia suruh saya baring. Saya tokse tetapi dia tumbuk muka saya bahagian pipi.

S: Lepas itu? Dia terus masuk kemaluan dia dalam kemaluan saya.” [52] Di muka surat 308 hingga 309 Rekod Rayuan SP1 berkata: “164. S: Berapa lama kemaluan dia masuk dalam kemaluan kamu? 5 minit.

S: Setelah masuk kemaluan dia, apa kamu rasa? Rasa sakit.

S: Lepas 5 minit masuk? Dia terus buang air mani dia.

S: Dia buang di mana? Atas lantai.

S: Macam mana kamu tahu dia buang air mani atas lantai? Saya suluh telefon saya ke muka dia. 38

S: Lepas itu apa yang berlaku? Lepas itu dia keluar. Mahkamah: Keluar ke mana, keluar dari bilik? SP1 : Ya” [53] Di muka surat 309, SP1 menyatakan selepas Yusri keluar Anas (Tertuduh Keempat) pula masuk dan merogolnya. Di muka surat 309 Rekod Rayuan, SP1 berkata: “170. S: Lepas itu? Lepas itu masuk pula Anas.

S: Lepas Anas masuk apa jadi? Dia rogol saya juga.

S: Anas pakai pakaian dia. Dia pakai seluar pendek

S: Selain seluar pendek? Baju.

S: Apa jadi dengan pakaian dia? Dia terus buang pakaian dia. Dia buang seluar. Dia terus masuk kemaluan dia ke dalam kemaluan saya.” [54] Di muka surat 310 Rekod Rayuan, SP1 berkata: 39 “181. S: Semasa kemaluan dia masuk ke dalam kemaluan kamu, apa yang kamu rasa? Saya rasa sakit.

S: Selepas 5 minit apa yang berlaku? J Dia terus buang air mani dia.

S: Dia buang di mana? Atas tilam.

S: Macam mana kamu tahu dia buang atas tilam? Sebab saya suluh dengan telefon saya.” [55] SP1 telah menyatakan selepas Anas keluar “Keyol” (Tertuduh Pertama) pula masuk. Di muka surat 310 hingga 312, SP1 berkata: “185. S: Lepas itu? Lepas itu Keyol pula masuk Mahkamah: Anas duduk di mana masa ini. Anas keluar. Mahkamah : Lepas itu Keyol pula masuk.

S: Setelah Keyol masuk, Keyol buat apa? Keyol rogol saya juga.

S: Keyol pakai apa masa ini? 40 Pakai seluar pendek.

S: Baju pakai? Baju tidak pakai.

S: Apa jadi dengan pakaian dia? Seluar pendek dia, dia pecat. Dia terus masuk kemaluan dia ke dalam kemaluan saya.

S: Tangan? Tangan dia pekup mulut saya. Sebelah tangan kanan.

S: Mengapa dia pekup mulut kamu? Sebab saya minta tolong.

S: Dia pekup mulut kamu mesti kamu buat sesuatu, kamu buat apa? Saya tempik.

S: Kamu royak apa kamu tempik? Tidak ingat.

S: Berapa lama Keyol masuk kemaluan dia ke dalam kemaluan kamu? 5 minit.

S: Lepas 5 minit apa terjadi? Dia terus buang air mani dia.

S: Buang di mana? 41 Dia buang atas tilam.

S: Macam mana kamu tahu dia buang atas lemek? Sebab saya nampak.

S: Nampak macam mana? Saya suluh dengan telefon.” [56] Di muka surat 313 hingga 315 Rekod Rayuan, SP1 berkata seterusnya Faiz (Tertuduh Ketujuh) telah masuk dan merogolnya. SP1 berkata: “205. S: Lepas dia buang air mani dia pergi ke mana? Dia duduk dalam bilik itu sekali.

S: Lepas itu? Lepas itu Faiz pula masuk.

S: Setelah Keyol selepas itu Faiz pula masuk. Apa Faiz buat? Dia masuk dia pun merogol saya juga.

S: Berapa lama Faiz masukkan kemaluan? 5 minit.

S: Lepas 5 minit apa dia buat? Dia keluar air mani dia.

S: Di mana dia keluarkan air mani? Dia keluar atas perut saya. 42

S: Macam mana kamu boleh tahu dia keluarkan ke atas perut kamu? Saya suluh dengan telefon saya atas perut.

S: Semasa dia masukkan kemaluan dia ke dalam kemaluan kamu, apa kamu rasa? Rasa sakit.

S: Apa yang Faiz buat selepas dia masukkan kemaluan dia ke dalam kemaluan kamu, kemudian dia keluarkan air mani ke atas perut kamu, apa lepas itu dia buat? Dia terus keluar dari bilik itu.” [57] Selepas Faiz (Tertuduh Ketujuh) merogol mangsa, seorang lagi Tertuduh yang SP1 tidak tahu namanya masuk dan merogol SP1 pula. SP1 di dalam Rekod Rayuan di muka surat 315 dan 316 berkata: “222. S: Seterusnya apa yang berlaku? Selepas Faiz keluar? Seorang lagi masuk tetapi saya tidak cam, tidak tahu nama. Mahkamah: Selepas seorang lagi masuk, nama tidak tahu?

S: Kamu boleh cam dia?

S: Lelaki ini masuk dia buat apa? 43 Dia rogol saya juga.

S: Masa itu kamu buat apa dia suruh kamu baring? Tiada ingat.

S: Dia suruh kamu baring selepas itu dia buat apa? Kemaluan dia, dia masukkan ke dalam kemaluan saya.

S: Bila dia suruh kamu baring, kamu buat atau tidak? Tidak. Dia pukul saya.

S: Pukul di mana? Dia tampar di pipi saya.

S: Kamu kata suruh kamu baring, kamu tokse, dia pukul kamu dengan cara tampar pipi kamu, lepas itu? Dia suruh saya baring, kemaluan dia, dia masukkan ke dalam kemaluan saya. Mahkamah: Awak kata bila saya tidak mahu baring, dia tampar di pipi saya, selepas itu dia masuk kemaluan dia ke dalam kemaluan saya, begitu?

S: Masa dia masukkan kemaluan dia, awak kedudukan yang macam mana? Dalam keadaan menangis.” [58] Di muka surat 317 hingga 318 Rekod Rayuan, SP1 berkata: 44 “240. S: Kamu kata kemaluan dia masuk ke dalam kemaluan kamu berapa lama? 5 minit.

S: Selepas 5 minit apa yang berlaku? Dia keluarkan air mani dia.

S: Macam mana kamu tahu dia keluarkan air mani dia? Saya nampak.

S: Macam mana kamu nampak? Saya suluh dengan telefon bimbit.

S: Dia keluarkan air mani di mana? Atas lantai.

S: Lepas itu apa jadi dengan lelaki ini? Dia keluar dari bilik itu.

S: Seterusnya? Seterusnya, semua yang ada dalam bilik itu keluar belaka.” [59] SP1 turut memberi keterangan mengenai mangsa kedua ie SP6. Di muka surat 319 hingga 320 Rekod Rayuan, SP1 berkata: “257. S: Daripada cerita kamu, bermula Hery yang rogol kamu, sehinggalah lelaki yang terakhir rogol kamu, Ana duduk di mana? Duduk sebelah saya. 45 Mahkamah: Start mula-mula sampai habis Ana duduk di situ? Ya.

S: Ana, kamu kata duduk di sebelah kita, Ana ni apa-apa terjadi kepada dia? Ada.

S: Jadi apa kepada Ana? Dia kena rogol juga. Tetapi tidak pasti siapa yang rogol dia.

S: Ana kena rogol di mana? Di dalam bilik itu sekali.

S: Di mana? Sebelah saya.

S: Kamu atas tilam, dia di mana? Dia atas lantai.

S: Kamu royak Ana ini kena rogol juga, tetapi kamu tidak pasti siapa yang rogol dia. Macam mana kamu tahu dia kena rogol juga? Dia royak ke saya.” [60] Seterusnya, SP1 pengsan. Di muka surat 221, SP1 berkata: “268. S: Bagaimana keadaan kamu selepas start kena rogol hingga lelaki terakhir bagaimana keadaan kamu? 46 Saya pengsan.

S: Masa mana kamu pengsan? Kamu cakap kamu tidur. Selepas tidur, saya bangun, saya pergi bilik air. Selepas itu pengsan.” [61] Di muka surat 324 Rekod Rayuan, SP1 berkata: “295. S: Siapa nama kakak angkat kamu? Famawati.

S: Dia hantar di mana? Dia hantar di Kampung Buluh Poh.

S: Kamu tahu apa jadi pada Ana? Tidak tahu. Sebab saya telefon dia tidak dapat.

S: Selepas kejadian ada kamu buat laporan polis apa yang terjadi? Ada. Tidak ingat bila.

S: Berapa hari buat laporan polis selepas kamu balik ke rumah? Dalam 3 hari.” [62] Mangsa SP6 juga turut memberi keterangan. Mahkamah ingin merujuk kepada sedutan keterangannya. Di muka surat 569 Rekod Rayuan Jilid 2(a), SP1 berkata: 47 “1. S: Ana kata umur masuk 17 tahun, tidak bersekolah? J: Saya sekarang berumur 17 tahun. Saya tidak bersekolah sejak lepas kejadian kena rogol.

S: Sebelum itu Ana bersekolah di mana? J: Sebelum itu saya bersekolah di SMK Bandar Kuala Krai.

S: Masa kejadian Ana umur berapa? J: Masa itu umur 15 tahun sekolah tingkatan 3.

S: Ana tahu kenapa Ana hadir ke Mahkamah hari ini? J: Saya hadir sebab kes itu.

S: Ana kata masa Ana kena rogol Ana masih bersekolah lagi di tingkatan 3, umur 15 tahun masa itu, ingat hari apa? J: Tarikh 19/5/2014.” [63] Di muka surat 571 hingga 572 Rekod Rayuan, SP6 telah ditanya dan menjawab: “(Saksi di rujuk gambar ID1A-L).

Gambar A apa? J: Gambar A laluan hendak pergi ke tempat kejadian.

S: Gambar B? J: Gambar B, rumah kejadian sebelah tepi.

S: Gambar C? 48 J: Sama.

Gambar D? J: Sama.

Gambar E? J: Pintu kayu tutup, saya di dalam itulah.

S: Gambar F? J: Sama. Mira pun duduk dalam tu.

S: Ana tanya Ewan, Ewan jawab Mira ada di dalam, lepas itu apa berlaku? J: Saya masuk saya tengok Mira ada dalam bilik itu. Saya ajak dia balik dia cakap hendak rehat sebentar sebab letih. Di muka surat 572:

Masa itu siapa ada selain daripada Mira (SP1), Ewan di mana ? J: Mira (SP1), saya Halif dan Ewan, lepas itu Ewan tutup pintu. saya duduk berbual dengan Mira. Masa itu ada orang ketuk pintu. Dengar suara lelaki panggil Ewan dan Halif suruh keluar.

Masa Ana dalam kereta masa berapa lama sebelum sampai ke tempat rumah ini? Tak ingat berapa lama duduk dalam kereta sebab saya rasa tidak larat dan tidak berdaya. Saya tidak tidur tetapi 49 menangis. Dia suruh masuk bilik, dia suruh mandi saya tidak mahu. Selepas itu Ewan cakap dia hendak balik. Saya tidak bagi dia balik tetapi Ewan cakap sekejap saja dia balik nanti dia datang lagi. Selepas Ewan keluar, Fadhil masuk , saya tak ingat Fadhil tanya apa. Fadhil keluar ada kawan dia hok kurus-kurus jaga kat pintu, masa saya hendak keluar dia suruh masuk balik. Saya duduk. Dia kata ho mung la tino yang aku pecah dara. Dia pun suruh saya buka seluar. Dia buat serupa tadi juga dia suruh saya kangkang dia buat masuk kemaluan dia ke dalam kemaluan saya. Sekejap saja dia buat.” [64] Selepas SP6 dibawa ke tempat kedua di mana SP6 dirogol oleh Faiz sekali lagi dan Fadhil. Di muka surat 577 hingga 578, SP6 berkata: “S: Ana pasti yang masuk adalah kemaluan dia? Sebab saya cam dia pakai topi dia gemuk-gemuk. Masa dia kata, “ho, mung la tino tadi aku buat pecah dara”, macam mana Ana tahu? J: Saya cam suara dia. Saya cam bentuk badan dia gemuk. Dia pakai topi. Masa kejadian pertama pun Faiz pakai topi. Lepas sudah dia pergi, Fadhil pula masuk. Dia pun sama Faiz juga, suruh saya kangkang, dia buat masuk kemaluan dia ke dalam kemaluan saya. Lama dia buat masuk. Lama dari Faiz. Lepas tu kawan dia yang kurus-kurus yang tidak bagi saya keluar tu pula buat macam Fadhil buat. 50 S: Berapa orang yang buat Ana? J: Semua 8 orang yang rogol saya. S: Ana tidak Nampak siapa? J: Saya tak boleh buka mata. Saya tidak larat rasa hendak mati di situ. S: Lepas daripada tempat kedua yang 8 orang rogol Ana, apa yang telah berlaku kepada Ana? J: Faiz masuk bilik suruh saya mandi. Dia bagi tuala masa mula-mula mandi. Lepas tu saya ambil tuala pergi mandi. Masa itu boleh bangun? Boleh. Lepas itu? J: Halif hendak pergi hantar Mira (SP1) balik ke rumah kakak angkat dia. Saya pun hendak balik juga, Mira suruh Ewan hantar. Saya rasa tidak sedap badan cakap pada Ewan saya hendak mandi, Ewan bawa pergi ke rumah Pak Wa. Sampai dekat rumah Pak Wa, saya tengok bapa saudara Pak Wa, yang buat saya juga ada di situ, saya cam sebab dia pakai rantai. Masa kejadian pertama dia orang yang keberapa merogol Ana? Selepas Faiz rogol. Saya cam sebab masa rogol saya, saya tersentuh tangan dia dan lepas itu saya nampak rantai dia yang dia pakai. Saya tanya Pak Wa siapa. Pak Wa kata itu bapa saudara dia. 51 Lepas Ana buat report, Ana kata ada Inspektor Alina minta baju pakaian Ana, ada atau tidak selepas kejadian, ada atau tidak mana-mana Pegawai Penyiasat meminta Ana hadir ke Balai Polis untuk sesi kawad cam? Ada. Di Balai Polis Pengkalan Chepa.” Keterangan Sokongan [65] Adalah menjadi undang-undang yang mantap bahawa di dalam kes seksual seperti rogol, keterangan sokongan adalah tidak perlu. Namun di dalam kes ini terdapat banyak keterangan sokongan yang melimpah ruah yang dikemukakan oleh Pendakwa Raya. Mahkamah ini telah menyentuh sebelum ini bahawa keterangan sokongan pertamanya datangnya daripada 2 orang saksi mata di tempat kejadian iaitu Alif (SP2) dan Iwan (SP3) yang mana keterangan mereka adalah konsisten dengan keterangan-keterangan mangsa SP1 dan SP6. [66] Keterangan sokongan kedua ialah proses dan Laporan Kawad Cam yang telah diadakan yang telah disentuh sebelum ini di mana mangsa-mangsa telah berjaya mengecam Tertuduh-Tertuduh yang berkenaan. [67] Keterangan sokongan ketiga datangnya daripada kehadiran air mani Tertuduh Pertama dan Kedua di tempat kejadian yang diperolehi melalui proses DNA. Ini dengan sendiri membuktikan keberadaan mereka di tempat kejadian dan menyokong keterangan mangsa bahawa mereka dirogol oleh Tertuduh-Tertuduh. 52 [68] Keterangan sokongan seterusnya datangnya daripada Doktor-Doktor yang telah memeriksa kedua-dua mangsa SP1 dan SP6. Keterangan SP1 disahkan oleh Doktor Perubatan, SP7 iaitu Doktor yang memeriksa kemaluan SP1 yang telah mengesahkan terdapat kesan koyakan lama pada hymen SP1 di kedudukan jam 3 dan 9, juga "loose area" pada kedudukan jam 12 di mana satu jari boleh dimasukkan dengan mudah dan SP7 juga telah mengesahkan bahawa koyakan itu berlaku di dalam tempoh lebih daripada 72 jam serta koyakan itu boleh disebabkan oleh kemasukan kemaluan lelaki (penis). [Kes Sanusi Mat Karto v. PP [2009] 7 CLJ 236 dirujuk mengenai isu ini]. Laporan perubatan SP1 ("P21") telah disediakan oleh SP7 berhubung pemeriksaan yang dibuat oleh SP7 terhadap SP1 dan juga percakapan Awal Pemeriksaan Pegawai Perubatan ("P20"). SP7 telah memberitahu Mahkamah bahawa sekiranya terdapat kesan koyakan lama pada hymen mangsa, walaupun terdapat kemasukan baru, ada kemungkinan ianya tidak menimbulkan sebarang kesan baru kerana ada kemungkinan saiz kemasukan baru adalah kecil atau sama saiz. [69] Berdasarkan keterangan sokongan daripada SP7 ini, Mahkamah berpendapat bahawa keterangan SP1 adalah konsisten dengan keterangan Doktor SP7 ini dan sekaligus menyokong dapatan pemeriksaan yang dijalankan terhadap mangsa SP1 bahawa beliau telah dirogol. Malahan SP1 telah mengakui pernah melakukan hubungan seks sebelum kejadian dan meskipun kejadian berlaku di dalam tempoh 72 jam, ia tidak meninggalkan sebarang kesan baru. [70] Berikut adalah sedutan daripada keterangan SP7: 53 “J: Pada 28.5.2014 saya menerima satu kes OSCC melibatkan pesakit Nor Ezatul Amira binti Ahmad Zaki. Saya terima pada 28.5.2014. Saya telah semak rekod. Pemeriksaan pada asasnya pada genitalia. Hasil pemeriksaan terdapat hymenal tear. Terdapat koyakan dara pada pukul 3.00 dan 9.00. Ada loose area di pukul 12.00 termasuk posterior fourchette. Ketika menjalankan pemeriksaan saya bersama seorang staf nurse bertugas dan seorang pegawai polis. Mohon tandakan Borang Percakapan dan Pemeriksaan Awal Pegawai Perubatan. Mahkamah: P20 Terdapat koyakan lama pada hymen penama pada pukul 3, 6, 9. Saya ada tandakan pada diagram. Old tear ini untuk menentukan masa pemeriksaan tidak inflammasi, tanda merah/radang pada hymen tersebut semasa pemeriksaan untuk pesakit ini semasa saya periksa, tiada kesan kemerahan saya simpulkan, koyakan lama. Tidak teruk kerana tiada pendarahan. Loose area posterior fourchette menunjukkan teruk. Penetration berlaku banyak kali. Tiada hymeneral residual.” [71] Bagi mangsa SP6 pula, keterangannya disokong oleh Doktor SP8, iaitu Doktor yang membuat pemeriksaan ke atas kemaluan SP6. SP8 54 telah mengesahkan terdapat kesan lebam pada labia minora kanan dan kiri dan juga kesan kesan lecetan pada bahagian posterior forchette mangsa. Pemeriksaan yang dijalankan oleh SP8 ke atas hymen SP6 mendapati bahawa hanya sisa hymen yang kelihatan. SP8 telah ditanya apakah punca dapatan beliau, SP8 menjelaskan bahawa ianya boleh berlaku apabila terdapat kemasukan objek tumpul berulang-ulang ke dalam kemaluan mangsa. Namun SP8 tidak dapat mengesahkan sama ada kemasukan terjadi pada satu masa ataupun terjadi beberapa kali di dalam tempoh yang panjang, tetapi kemungkinan ia berlaku pada satu masa yang sama tetap ada. [72] SP8 juga turut mengesahkan bahawa koyakan tersebut adalah koyakan lama dan berlaku di dalam tempoh 72 jam, serta koyakan tersebut boleh disebabkan oleh kemaluan lelaki (penis). [73] Mengenai kesan lebam, SP8 mengatakan bahawa ianya terjadi di dalam tempoh 2 hingga 5 jam di dalam tempoh kecederaan. Mengenai kesan luka lecetan, SP8 mengatakan bahawa ia biasanya terjadi di dalam tempoh 2 ke 7 hari selepas berlakunya kecederaan. Laporan Perubatan SP6 yang disediakan oleh SP8 telah ditandakan sebagai P23 oleh Mahkamah bicara. [74] Mahkamah mendapati bahawa bahagian “sejarah” di dalam Laporan Perubatan yang disediakan oleh SP8 adalah konsisten dengan keterangan SP6. [75] Sedutan keterangan SP8 adalah seperti berikut: 55 “J: Pada 25.5.2014 saya bertugas. Saya menerima rujukan kes OSCC daripada kecemasan pesakit bernama Mazni Nazira binti Muhamad. Saya dirujuk untuk melakukan pemeriksaan di bahagian vagina. Saya mengisi Borang Percakapan dan Pemeriksaan Awal. Saya buat pemeriksaan pada vagina, pada posterior perineum terdapat kesan lebam, hematoma labia minora kanan dan kiri dan kesan luka lecetan pada bahagian posterior fourchette. Pemeriksaan hymen mendapati hanya terdapat sisa hymen pada vagina. Biasanya pemeriksaan sebegini akan dibuat apabila terdapat kemasukan objek tumpul yang berulang ke dalam vagina mangsa. Pertama, kesan lebam hematoma biasanya terjadi dalam tempoh 2 hingga 5 hari daripada kecederaan dan kedua luka lecetan biasanya terjadi dalam tempoh 2-7 hari daripada tempoh kecederaan. Bahagian kanan dan kiri labia minora terdapat kesan dan lebam dan di bahagian posterior fourchette terdapat abrasion wounds dan di bahagian hymen hanya sisa hymen kelihatan. Untuk merujuk luar vagina, labia minora dan labia majora. Hematoma boleh terjadi apabila terdapat pendarahan di dalam tisu. Saya tulis di sini luaran minora dan majora yang mana kita nampak kesan bengkak dan lebam. 56 Berdasarkan laporan Doktor, Doktor katakan di muka surat pertama, kemasukan objek tumpul. Adakah objek tumpul yang boleh sebab koyakan? Sebagai contoh seperti jari dan penis. Kes selepas 72 jam kemasukan objek tumpul berulang-ulang. Saya ada dapatkan sejarah daripada mangsa. Saya telah menanyakan mangsa berkenaan butir-butir mangsa, sebab kenapa datang hospital dan apakah kejadian yang telah menimpa mangsa. Saya telah diberitahu mangsa dirogol di sebuah rumah. Dia tidak dapat memberikan lokasi rumah itu, oleh 20-30 orang lelaki dan kejadian telah terjadi pada 20 Mei. Sejarah yang mangsa ceritakan adalah bersesuaian dengan kesan koyakan pada hymen mangsa. Kesan koyakan hanya sisa hymen diakibatkan oleh mangsa dirogol. Saya tidak dapat nyatakan bilangan orang yang terlibat. Hasil pemeriksaan saya, biasanya kemasukan objek tumpul yang berulang-ulang dalam vagina mangsa. Apakah yang menyebabkan bruises labia minora? Boleh disebabkan kemasukan objek tumpul pada vagina mangsa. Abrasion wound juga disebabkan kemasukan objek tumpul pada vagina mangsa. Objek tumpul boleh menyebabkan koyakan.” [76] Mahkamah ini berpendapat bahawa keterangan SP8 yang menyatakan terdapat “peninggalan sisa hymen sahaja” dan objek tumpul yang 57 masuk berulang-ulang di dalam vagina mangsa (SP6) menyokong keterangan SP6 bahawa beliau dirogol secara kekerasan berulang kali oleh ramai perogol. [77] Keterangan sokongan lain ialah Laporan Polis yang dibuat oleh mangsa SP1 iaitu P11 dan Laporan Polis P15 yang dibuat oleh SP6, di mana ianya adalah dokumen bertulis yang diterima bagi menyokong keterangan saksi di bawah Seksyen 157 Akta Keterangan 1950. Udang-udang menganggap apa yang ditulis oleh Pengadu di dalam Laporan Polis adalah benar kerana Pengadu-Pengadu tidak akan bersusah-payah untuk datang ke Balai Polis untuk membuat satu laporan yang akan menjejaskan nama baiknya serta keluarga melainkan perkara itu adalah benar belaka. [78] Sehubungan dengan ini, Mahkamah ingin merujuk kepada "Sarkar on the Law of Evidence", 16th edn, vol. 2, ms. 2844 yang menyatakan: “Statement that she was raped some time or shortly after the crime though not admissible under s. 6 is admissible under s. 157 for corroboration (Md Afzal v. R, A 1950 L 151; Bechu v. R, A 1949 C 613 (not following Chamuddin v. R, A 1936 C 18; Sikandar v. R 41 CWN 641; Taser v. R, 44 CWN 835: Nur Md v. R, 38 CWN 108; S v. Pichika, A 1963 Or 58).” [79] Kelewatan SP1 membuat Laporan Polis telah dijelaskan mangsa-mangsa. SP1 menjelaskan beliau tidak membuat Laporan Polis lebih awal kerana takut setelah menerima mesej ugutan. SP6 menjelaskan 58 kelewatan beliau membuat Laporan Polis adalah juga kerana beliau takut hendak pulang ke rumah setelah kejadian tersebut. [80] Keterangan sokongan seterusnya boleh diperolehi dari fakta kes itu sendiri yang menunjukkan keprobebelan yang tinggi bahawa kejadian ini benar-benar berlaku. [81] Ke arah itu Mahkamah ingin merujuk kepada kes Brabakaran v. Public Prosecutor (1966) 1 MLJ 64 di mana Mahkamah Persekutuan menyatakan: “Corroborative evidence is not necessarily restricted to the oral evidence of an independent witness. Corroboration can equally well be afforded by established facts and the logic of established facts sometimes speaks even more eloquently than words. We are of the opinion that if, during the period of her elder sister’s confinement, it was necessary for the girl to remain in her sister’s house in order to help look after her sister’s children, when the appellant’s mother had to go to hospital again and the girl’s services were again called for, it was more than probable that what she said was true and that she, in fact, went to assist her sister’s family during the absence of the appellant’s mother in hospital from April to May.” [82] Apapun, andaikata prosedur kawad cam tidak boleh diterima, Mahkamah masih boleh menerima pengecaman saksi-saksi terhadap Tertuduh-Tertuduh melalui pengecaman mereka di Mahkamah, kerana 59 mereka telah mengecam Tertuduh-Tertuduh ini semasa kejadian rogol berlaku. [83] Di akhir kes Pendakwaan, dengan menggunakan pendekatan yang telah Mahkamah terangkan pada awal Alasan Penghakiman ini dan setelah membuat penganalisaan maksima, Mahkamah bersetuju dengan dapatan Hakim bicara bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes Prima Facie terhadap Tertuduh-Tertuduh dan Tertuduh-Tertuduh dipanggil untuk membela diri. F. KES PEMBELAAN [84] Tertuduh-Tertuduh telah memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah. Berikut adalah penganalisaan Mahkamah secara “judicial appreciation of evidence” terhadap keterangan-keterangan mereka. i) Pembelaan Tertuduh Pertama, Muhmed Azroel bin Hassan [85] Di dalam keterangannya, Tertuduh Pertama mengakui telah pergi ke tempat kejadian selepas balik dari kerja dan mengesahkan telah melihat SPI bersama Alif, kawan kepada anak saudara Tertuduh Pertama dan tempat kejadian itu dikatakan tempat Tertuduh Pertama selalu "lepak" bersama kawan-kawannya. Tertuduh Pertama juga telah mengesahkan melihat SP1 sekali lagi apabila SP1 ingin menumpang mandi di rumahnya. 60 [86] Ini dengan sendirinya mengesahkan lagi keterangan mangsa SP1 bahawa beliau telah melihat Tertuduh Pertama pada sebelah petang sebelum kejadian. Ini juga bermakna SP1 mampu mengecam Tertuduh Pertama dengan baik kerana telah melihat Tertuduh Pertama dalam jangka masa yang agak lama (“recognition” bukan “identification” lagi). Tambah-tambah lagi SP1, dengan menggunakan cahaya daripada telefon bimbitnya, telah dapat melihat dan mengecam Tertuduh Pertama, sebagai orang yang telah merogol beliau dan SP6 pada malam kejadian. Ini membuktikan bahawa SP1 telah bercakap benar dan beliau adalah saksi yang kredibel. [87] Di dalam pembelaan penafian merogol mangsa, Tertuduh Pertama menafikan telah pergi semula ke tempat kejadian pada malam tersebut. Sebaliknya Tertuduh Pertama menceritakan bahawa dia bersama Anas Mustaqim (Tertuduh Keempat) telah keluar pergi beriadah iaitu minum air di sebuah kedai di Bandar Melor selepas Maghrib. Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa ini adalah penafian semata-mata kerana Tertuduh Pertama tidak pernah mengemukakan pembelaan alibi untuk mengesahkan Tertuduh Pertama tidak berada di tempat kejadian pada waktu kejadian seperti di dalam pertuduhan. [88] Oleh itu Mahkamah bersetuju dengan dapatan fakta HMS seperti berikut: “Oleh yang demikian Mahkamah tidak menerima keterangan Tertuduh pertama yang beliau tidak berada di tempat kejadian, satu keterangan 61 yang berbentuk penafian semata-mata. Ini adalah kerana sewaktu disoal balas oleh pihak pendakwaan, Tertuduh pertama bersetuju bahawa lwan dan Alif berada di tempat kejadian. Melihat kembali kepada keteangan di peringkat pendakwaan, lwan dan Alif telah mengatakan yang sama, iaitu Tertuduh Pertama turut berada di tempat kejadian. Mahkamah juga mengambil maklum bahawa SP1 juga telah camkan Teftuduh Pertama di Mahkamah dan mengesahkan bahawa Tertuduh Pertama telah merogol beliau di tempat kejadian sebagaimana pertuduhan”. [89] Mengenai pembelaan Tertuduh Pertama bahawa kehadiran air maninya di tempat kejadian adalah disebabkan bahawa dia pernah beronani semasa "lepak-lepak" di tempat kejadian bersama-sama rakan-rakannya, Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa ia merupakan penafian Tertuduh yang bersifat "afterthought". Ini adalah kerana sewaktu di peringkat pendakwaan Tertuduh Pertama tidak pernah menimbulkan perkara ini. Keterangan DNA yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan telah turut menyokong keterangan mangsa-mangsa bahawa Tertuduh Pertama telah merogol mangsa-mangsa (SP1 dan SP6) di tempat kejadian sehingga mengeluarkan air mani. Keterangan ini juga mengesahkan bahawa kedua-dua mangsa telah memberi keterangan yang benar sekaligus membuktikan mereka adalah saksi-saksi yang kredibel. [90] HMS juga telah membuat dapatan fakta bahawa, Tertuduh Pertama turut mengenali Tertuduh lain. HMS juga berpendapat bahawa pembelaan Tertuduh Pertama telah gagal mencabar keterangan saksi- 62 saksi pendakwaan tetapi memasukkan pembelaan penafian dan “afterthought”. Di muka surat 221 Rekod Rayuan, HMS berkata: “Pihak Pendakwaan merujuk kepada keterangan Tertuduh Pertama yang telah menyatakan di dalam keterangannya bahawa beliau telah mengenali Faiz kerana mereka satu sekolah di Sekolah Menengah Ketereh dan Tertuduh Pertama adalah setahun lebih tua daripada Faiz. Tertuduh Pertama turut mengenali Yusry, Anas, kerana telah berkawan sebelum itu. Kes Shamim Reza bin Abdul Samad v. PP [2009] 2 MLJ yang dirujuk oleh pihak pendakwaan mengenai kegagalan pihak pembelaaan untuk mencabar keterangan di pihak pendakwaan dan pembelaan yang bersifat "afterthought", adalah terpakai di dalam kes ini.” [91] Mahkamah ini mendapati bahawa HMS tidak tersilap di dalam membuat dapatan fakta mengenai pembelaan Tertuduh Pertama ini. Beliau telah meneliti keterangan pembelaan Tertuduh Pertama ini secara teliti dan secara “judicial appreciation of evidence”. Mahkamah berpendapat tidak ada sebab untuk Mahkamah ini mengganggu dapatannya. ii) Pembelaan Tertuduh Kedua, Che Azuan bin Che Hassan [92] Tertuduh Kedua juga turut mengakui berada di tempat kejadian pada malam kejadian dan mengaku telah melihat ramai orang lelaki merogol kedua-dua mangsa. Walaupun Tertuduh Kedua mengatakan dia tidak pasti siapa mereka itu, namun apabila ditanya adakah semua 63 Tertuduh-Tertuduh yang berada di kandang tertuduh ada bersama ketika itu, Tertuduh Kedua telah mengesahkannya. Dari pengakuan Tertuduh Kedua ini sendiri, sekali lagi membuktikan bahawa kedua-dua mangsa telah bercakap benar mengenai kejadian, sekaligus mengesahkan bahawa mereka adalah saksi yang kredibel. [93] Namun Tertuduh Kedua sendiri telah menafikan bahawa dia telah merogol kedua-dua mangsa. Walau bagaimanapun, kedua-dua mangsa telah mengecam Tertuduh Kedua ketika berada di kawad cam dan juga di Mahkamah ketika memberi keterangan sebagai orang yang telah merogol mereka. Penemuan DNA Tertuduh Kedua di tempat kejadian pada ekshibit yang dirampas, telah menguatkan lagi keterangan mangsa-mangsa, SP1 dan SP6 bahawa Tertuduh Kedua telah merogol mereka. Mengenai perkara ini, HMS telah membuat dapatan yang betul apabila mendapati pembelaan Tertuduh Kedua bahawa dia telah melakukan onani di tempat kejadian sehingga kesan DNA air maninya dijumpai di atas item yang dirampas daripada tempat kejadian, adalah merupakan penafian semata-mata dan bersifat "afterthought". Mahkamah mendapati sedemikian kerana Tertuduh Kedua tidak pernah menimbulkan isu melakukan onani ini di peringkat kes pendakwaan. [94] Tertuduh Kedua telah gagal untuk menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah bahawa Tertuduh Kedua telah melakukan rogol terhadap SP1 dan SP6 dan di dalam melakukan rogol tersebut terdapat kehadiran orang lain di tempat kejadian. 64 iii) Pembelaan Tertuduh Ketiga, Muhamad Adib bin Che Harun [95] Tertuduh Ketiga tidak menafikan bahawa dia berada di tempat kejadian namun telah menafikan merogol SP6 walaupun SP6 telah berjaya mengecamnya ketika kawad cam dan juga di dalam Mahkamah. [96] Mahkamah ini telah meneliti alasan penghakiman HMS dan bersetuju dengan dapatan bahawa keterangan Tertuduh Ketiga juga bersifat penafian semata-mata tanpa keterangan sokongan. Kegagalan Tertuduh Ketiga memanggil kawan-kawannya yang dikatakan "lepak" sehingga pukul 2.00 pagi dan berbuat onani di rumah "Fadhil" melemahkan lagi kes pembelaan walaupun Mahkamah perlu menimbangkannya. Apa-apa keterangan sokongan adalah perlu untuk menyokong penafian Tertuduh bagi tujuan menimbulkan keraguan yang munasabah ke atas kes Pendakwaan. Mahkamah bersetuju dengan dapatan HMS bahawa sebaliknya keterangan Tertuduh Ketiga telah menyokong keterangan mangsa, SP6, bahawa ketika kejadian, "Fadhil" juga turut berada di tempat kejadian dan turut merogol mangsa. [97] Mahkamah juga mendapati bahawa tindakan HMS meminda pertuduhan terhadap Tertuduh Ketiga adalah betul. Di muka surat 223 Alasan Penghakiman/Rekod Rayuan HMS telah menyatakan: “Pihak Pendakwaan menyatakan setelah menutup kes pembelaan dan setelah mendengar kesemua keterangan saksi-saksi, pihak 65 pendakwaan telah membuat pindaan secara lisan kepada petuduhan terhadap Tertuduh Ketiga, iaitu dengan meminda kepada pertuduhan di bawah seksyen 376(1) Kanun Kesiksaan yang membawa hukuman boleh dipenjara selama 20 tahun dan sebatan dan perkataan "dengan kehadiran orang lain" dipotong daripada pertuduhan. Ini adalah selaras dengan keterangan yang dikemukakan, iaitu Tertuduh Ketiga didapati telah merogol SP6 dan ketika itu hanya Tertuduh Ketiga dan SP6 berada di dalam bilik tersebut. Setelah pertuduhan pindaan itu dibacakan, Tertuduh Ketiga masih minta dibicarakan dan pihak Pendakwaan perlu mengambil kira semua keterangan-keterangan sebelum ini bagi pertuduhan pindaan tersebut.” iv) Pembelaan Tertuduh Keempat, Anas Mustaqim bin Zainun [98] Tertuduh Keempat di dalam pembelaannya menyatakan bahawa dia tidak berada di tempat kejadian kerana telah pergi minum air di kedai Melor bersama Tertuduh Pertama selepas Maghrib. Dengan ertikata lain Tertuduh Keempat telah menafikan berada di tempat kejadian dengan mengatakan bahawa dia berada di tempat lain, satu bentuk pembelaan yang bersifat alibi. Memandangkan Tertuduh Keempat tidak mengemukakan apa-apa Notis Alibi dan juga pembelaan ini bersifat "afterthought", maka ianya tidak memberi significant kepada pembelaan Tertuduh ini walaupun Mahkamah perlu juga menimbangkannya. Pembelaan Tertuduh Keempat kekal sebagai pembelaan penafian semata-mata. 66 [99] Malahan Tertuduh Keempat telah dicamkan oleh SP1 kerana Tertuduh Keempat merupakan kawan sekolah SP1 di Sekolah Menengah Ketereh dan SP1 juga telah dapat mengenapasti Tertuduh Keempat melalui cahaya telefon yang disuluh ke muka Tertuduh Keempat semasa Tertuduh Keempat merogolnya. v) Pembelaan Tertuduh Kelima, Eris bin Che Azmi [100] Tertuduh Kelima juga menafikan dia berada di tempat kejadian tetapi berada di tempat lain, iaitu pembelaan berbentuk alibi yang Mahkamah mendapati adalah bersifat penafian, memandangkan tiada terdapat apa-apa Notis Alibi dikemukakan di peringkat kes Pendakwaan. Justeru pembelaan ini tidak dapat pertimbangan yang kuat dari kacamata Mahkamah terhadap pembelaan Tertuduh Kelima ini. [101] Malahan Tertuduh Kelima telah dicamkan oleh SP1 sebagai orang pertama yang merogolnya. Tertuduh Kelima di dalam keterangannya mengakui ada pergi ke tempat kejadian namun telah pulang setelah memanggil Alif, setelah diarahkan oleh kawannya yang bernama “Faiz”. Tertuduh Kelima ini juga telah menafikan “Faiz” yang dimaksudkan adalah “Faiz” yang dituduh ie Tertuduh Ketujuh tetapi merupakan “Faiz” yang lain. [102] Ini juga merupakan keterangan “afterthought” kerana tidak ditimbulkan di peringkat kes pendakwaan. Malahan Mahkamah ini bersependapat dengan HMS dan mendapati bahawa apabila pihak pendakwaan meminta Tertuduh Kelima untuk memberikan butiran lanjut mengenai 67 "Faiz" tersebut, Tertuduh Kelima gagal memberikannya. Adalah jelas bahawa ini menunjukkan bahawa cerita tersebut adalah rekaan Tertuduh Kelima semata-mata untuk melindungi rakannya Faiz, Tertuduh Ketujuh yang turut dituduh di dalam kes ini dan dibicarakan bersama. vi) Pembelaan Tertuduh Keenam, Che Muhamad Farhan Isyrif bin Che Mat dan Tertuduh Ketujuh, Mohamad Faiz bin Azahan [103] Mahkamah telah mengambil maklum Notis Alibi di bawah Seksyen 402A(3) dan (4) Kanun Tatacara Jenayah telah dimasukkan oleh Tertuduh-Tertuduh Keenam dan Ketujuh bagi kegunaan pembelaan mereka. Ekoran daripada itu, siasatan telah dijalankan oleh Pegawai Penyiasat Inspektor Siti Alina bt Mohd Adil Kutnasingam (SP27) dan beliau telah merakamkan percakapan saksi yang diberikan di dalam Notis Alibi tersebut. SP27, telah menjelaskan bahawa beliau telah merakam percakapan "Pak Da Zani", tukang urut yang didakwa Tertuduh Keenam dan Ketujuh bahawa mereka telah pergi berurut pada malam kejadian. Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Timbalan Pendakwa Raya bahawa walaupun siasatan dilakukan mengenai dakwaan Tertuduh Keenam dan Ketujuh yang mengatakan mereka tidak berada di tempat kejadian, saksi alibi yang dicadangkan tersebut tidak dapat memastikan bahawa Tertuduh Keenam dan Ketujuh berada di rumahnya kerana tidak menyimpan rekod siapa yang datang berurut di rumahnya sejak 20 tahun menjadi tukang urut. 68 [104] SP27 telah dipanggil semula untuk memberi keterangan "rebuttal". Setelah meneliti alasan penghakiman HMS mengenai pembelaan SP6 dan SP7 ini, Mahkamah mendapati dapatan fakta yang dibuat oleh HMS adalah betul dan tidak wajar Mahkamah ini mengganggu dapatan fakta ini. Berikut adalah alasan HMS di muka surat 253 hingga 254 Rekod Rayuan: “Setelah dipanggil semula SP27 untuk “rebuttal evidence”, Mahkamah mendapati keterangan beliau telah berjaya mematahkan dakwaan Tertuduh Keenam dan Ketujuh bahawa mereka tiada di tempat kejadian pada malam tersebut. Mahkamah mendapati bahawa keterangan Tertuduh Keenam dan Ketujuh juga bersifat fikir semula dan tidak wajar diterima oleh Mahkamah. Di sebaliknya SP27 telah menjelaskan di dalam keterangannya bahawa pertuduhan masih dibuat walaupun di dalam rakaman percakapan, Tertuduh-tertuduh Keenam dan Ketujuh mengatakan mereka berada di tempat lain. Ini menunjukkan dakwaan pihak pembelaan bahawa SP27 langsung tidak menyiasat dakwaan Tertuduh Keenam dan Ketujuh selepas mengambil percakapan mereka di peringkat siasatan awal adalah tidak benar. SP27 telah menyatakan bahawa tiada bukti-bukti yang memihak kepada Tertuduh-Tertuduh kerana bukti-bukti yang ada telah jelas menunjukkan penglibatan Tertuduh-tertuduh Keenam dan Ketujuh di dalam kes rogol ini. Mahkamah mendapati bahawa pembelaan alibi Tertuduh Keenam dan Ketujuh tidak boleh diterima dan wajar ditolak oleh Mahkamah ini dan gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap 69 kes Pendakwaan. Pembelaan Tertuduh Keenam dan Ketujuh juga didapati bersifat penafian walaupun pembelaan alibi cuba ditimbulkan. Ini adalah kerana setelah SP27 dipanggil, siasatan SP27 mendedahkan bahawa pembelaan tersebut bersifat penafian kosong dan tidak disokong oleh sebarang bukti dan tiada sesiapa yang boleh mengesahkan bahawa Tertuduh Keenam dan Ketujuh ada di tempat lain, khususnya di rumah “Pak Da Zani” pada malam tersebut dan “Pak Da Zani” juga gagal hadir ke Mahkamah untuk mengesahkan pembelaan alibi tersebut. Mahkamah merujuk kepada kes Duis Akim & Ors v. PP [2014] 1 MLJ yang telah menggariskan prinsip untuk pembelaan Alibi di mana Mahkamah di antara lain telah memutuskan bahawa pembelaan alibi hendaklah dinilai dengan melihat kembali keterangan di dalam keseluruhan kes dan menimbangkan samada alibi yang dibangkitkan itu berkemungkinan benar atau di sebaliknya. Dengan berpandukan kes tersebut Mahkamah mendapati bahawa pembelaan Tertuduh-Tertuduh adalah tidak berasas dan tidak memberikan kesan kepada pertuduhan dan tidak menyokong dakwaan Tertuduh Keenam dan Ketujuh bahawa mereka tidak berada di tempat kejadian”. [105] Mahkamah ini juga bersetuju dengan dapatan HMS bahawa jikapun benar Tertuduh Keenam dan Ketujuh pergi ke rumah “Pak Da Zani” pada malam tersebut, keterangan tersebut masih tidak berupaya menimbulkan keraguan yang munasabah dan melepaskan mereka daripada pertuduhan. lni adalah kerana mereka masih berpeluang untuk melakukan kesalahan sebagaimana pertuduhan kerana masa 70 yang diambil untuk ke tempat kejadian ke tempat berurut di Melor adalah setengah jam sahaja dengan menaiki motorsikal. Ini adalah dengan mengambilkira, butir-butir di dalam pertuduhan terhadap Tertuduh-Tertuduh Keenam dan Ketujuh menyatakan, "pada 20.5.2014, di antara jam 7.30 malam hingga 11.00 malam." [106] Pembelaan Tertuduh Keenam dan Ketujuh adalah lebih kurang pukul 8.00 malam mereka telah pergi ke rumah "Pak Da Zani" untuk berurut. Mengambil kira jarak tempat kejadian dengan tempat yang dikatakan oleh Tertuduh Keenam dan Ketujuh tempat mereka berurut adalah dekat, peluang untuk Tertuduh Keenam dan Ketujuh berada di tempat kejadian dan merogol mangsa-mangsa pada masa di dalam pertuduhan adalah sangat luas. Malahan keterangan SP1 dan SP6 mengesahkan keberadaan Tertuduh Ketujuh ini di tempat kejadian kerana SP6 telah mengesahkan bahawa Tertuduh Ketujuh adalah orang yang pertama merogolnya dan keterangan SP1 telah menyokong keterangan SP6 ini. [107] Malahan SP1 juga telah mengenalpasti Tertuduh Keenam sebagai "Yusry" yang turut merogolnya kerana Tertuduh Keenam adalah rakan sekolah dengan SP1, iaitu di Sekolah Menengah Ketereh. Walaupun Tertuduh Keenam menafikan mengenali SP1, namun bersetuju dengan cadangan pihak pendakwaan bahawa hanya terdapat satu sahaja Sekolah Menengah Ketereh. [108] Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa pembelaan Alibi oleh Tertuduh Keenam dan Ketujuh telah dapat dipatahkan oleh 71 pihak Pendakwaan dengan memanggil SP27, yang telah melakukan siasatan dan pembelaan alibi itu yang tidak diterima oleh Mahkamah bicara, menjadikan pembelaan mereka sebagai penafian semata-mata. Seperti penjelasan Mahkamah tadi, Mahkamah bersetuju dengan dapatan HMS bahawa ini adalah kerana peluang untuk Tertuduh Keenam dan Ketujuh melakukan kesalahan rogol terhadap mangsa-mangsa pada tarikh dan waktu sepertimana di dalam pertuduhan tetap ada dan gagal dipatahkan dengan pembelaan yang dikemukakan oleh Tertuduh-Tertuduh. Penganalisaan Pembelaan Tertuduh-Tertuduh [109] Setelah meneliti keterangan-keterangan pembelaan Tertuduh-Tertuduh, Mahkamah bersetuju dengan Hakim bicara bahawa keterangan Pembelaan yang dikemukakan oleh Tertuduh-Tertuduh adalah bersifat penafian semata-mata yang tidak disokong oleh keterangan sokongan dan gagal menyangkal kes Pendakwaan. Mahkamah ini berpendapat HMS telah berhati-hati dan telah membuat penganalisaan dengan teliti secara “judicial appreciation of evidence” terhadap keseluruhan keterangan. [110] Mahkamah juga bersetuju dengan dapatan HMS bahawa kedua-dua mangsa iaitu SP1 dan SP6 merupakan saksi-saksi yang kredibel, manakala Tertuduh-Tertuduh adalah sebaliknya. Dari segi prinsipnya, jika seseorang saksi itu telah diputuskan sebagai saksi yang tidak kredibel oleh Mahkamah, maka isu keterangan sokongan tidak timbul kerana keterangan sokongan (jika ada) hanya terpakai kepada saksi 72 yang kredibel sahaja. [Lihat kes Sabarudin bin Man vs PP (2005) 4 MLJ 37; Yap Ee Kong vs PP (1981) 1 MLJ 144]. [111] Lebih parah lagi apabila keterangan penafian semata-mata itu sendiri tidak diiktiraf sebagai pembelaan oleh Mahkamah. Di dalam kes Morteza Hosseinkhani Mostafa Lwn. PP & Satu Rayuan Lain [2017] 1 LNS 78 mahkamah telah menjelaskan berkenaan penafian kosong sebagaimana berikut: “Pada pendapat kami, Hakim bicara tidak khilaf apabila mendapati bahawa pembelaan kedua-dua perayu adalah penafian semata-mata. Dalam hubungan ini petikan berikut dalam penghakiman Mahkamah ini dalam kes Mr Losali v. PP [2012] 2 CLJ 178; [2011] 4 MLJ 694 adalah berkaitan: [53] The learned trial judge rightly held that the defence of the appellant was a bare denial. It is trite law that the defence of bare denial is no defence. What this amounts to is this. That the appellant did not offer any explanation to the two charges and merely denied the evidence advanced by the prosecution. That was indeed a perilous course to take. [54] The bare denial cannot in law raise a reasonable doubt and the appellant must be convicted for both the charges. Raja Azlan Shah CJ (Malaya) (as His Majesty then was) in D.A. Duncan v. Public Prosecutor [1980] 2 MLJ 195, had this to say in regard to the defence of simple denial: 73 "The defence was, in effect, a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came, in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a doubt on the prosecution case against the appellant." [112] Di dalam kes PP v. Ku Lip See [1980] 1 LNS 166; [1981] 1 MLJ 258 Mahkamah memutuskan seperti berikut: “A bare denial should not create a reasonable doubt in the mind of the trial judge.” [113] Mahkamah juga mendapati bahawa pembelaan sesetengah Tertuduh adalah bersifat “atferthought” kerana dikemukakan di peringkat pembelaan buat pertama kali. Di dalam kes Megat Halim Megat Omar v. PP [2009] 1 CLJ 154; [2008] 1 LNS 547, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: “Although in our criminal jurisprudence, there is no burden on an accused person to prove his innocence but merely for him to raise a reasonable doubt as to his guilt, it is trite that his defence should be put to the prosecution at an early stage during the prosecution case. Failure to do so may move the trial court to dismiss a particular line of defence as an afterthought, or a recent invention as happened in this case .” (lihat kes Wong Swee Chin v. PP juga). 74 [114] Di akhir kes Pembelaan adalah menjadi tanggungjawab Mahkamah untuk meneliti keseluruhan keterangan berdasarkan kepada Peruntukan 173 m(ii) Kanun Acara Jenayah. Setelah membuat penelitian dan penganalisaan maksima terhadap segala keterangan-keterangan yang ada dan membandingkan kes Pendakwaan dengan kes Pembelaan, Mahkamah ini mendapati bahawa Hakim bicara (HMS) tidak terkhilaf apabila di atas penilaian maksima tersebut mendapati Tertuduh/Perayu gagal menimbulkan apa-apa keraguan yang munasabah ke atas kes Pendakwaan dan Pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah, dan mendapati Tertuduh-Tertuduh bersalah dan seterusnya mensabitkan Tertuduh-Tertuduh sebagaimana Pertuduhan. [115] Dengan alasan-alasan yang diberikan di atas, Mahkamah mendapati bahawa Hakim bicara adalah betul di dalam keputusannya dan ianya adalah selamat dan tidak ada sebab untuk Mahkamah ini mengganggunya. Justeru itu, rayuan Tertuduh-Tertuduh terhadap sabitan adalah ditolak dan keputusan HMS disahkan. G. RAYUAN TERHADAP HUKUMAN [116] Tertuduh-Tertuduh turut memfailkan rayuan terhadap hukuman yang dijatuhkan oleh HMS seperti berikut: Tertuduh Pertama Muhmed Azroel bin Hassan

Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-98-06/2014 75 Penjara 22 tahun daripada tarikh tangkap 28.9.2014 dan 8 kali sebatan. ii) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-99-06/2014 Penjara 22 tahun daripada tarikh tangkap 28.5.2014 dan 8 kali sebatan. Tertuduh Kedua Che Azuan bin Che Hassan i) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-100-06/2014 Penjara 22 tahun daripada tarikh tangkap 27.5.2014 dan 8 kali sebatan. ii) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-101-06/2014 Penjara 22 tahun daripada tarikh tangkap 27.5.2014 dan 8 kali sebatan. Tertuduh Ketiga Muhamad Adib bin Che Harun i) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-103-06/2014 Penjara 18 tahun daripada tarikh sabitan dan 6 kali sebatan. Tertuduh Keempat Anas Mustaqim bin Zainun i) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-104-06/2014 Penjara 18 tahun daripada tarikh tangkap 16.6.2016 dan 6 kali sebatan. Tertuduh Kelima Eris bin Che Azmi 76 i) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-105-06/2014 Penjara 22 tahun daripada tarikh tangkap 28.6.2016 dan 8 kali sebatan. Tertuduh Keenam Che Muhammad Farhan Isyrif bin Che Mat i) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-135-06/2014 Penjara 22 tahun daripada tarikh sabitan dan 8 kali sebatan. Tertuduh Ketujuh Mohamad Faiz bin Azahan i) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-136-06/2O14 Penjara 22 tahun daripada tarikh tangkap 20.8.2014 dan 8 kali sebatan. ii) Pertuduhan kes SKB(A) 62JS-137-06/2O14 Penjara 22 tahun daripada tarikh tangkap 20.8.2014 dan 8 kali sebatan. Undang-undang Mengenai Rayuan terhadap Hukuman [117] Undang-undang mengenai rayuan terhadap hukuman adalah mantap iaitu Mahkamah di peringkat rayuan sewajarnya tidak mengganggu keputusan yang dibuat oleh Hakim bicara melainkan keputusan itu adalah salah, contohnya hukuman tersebut adalah terlalu berat (manifestly excessive) atau terlalu ringan, (manifestly inadequate). 77 [118] Mahkamah ini akan berpandukan beberapa prinsip penghakiman di dalam mempertimbangkan rayuan mengenai hukuman. Di dalam kes Adam Atan v. PP [2009] 1 CLJ 33 khususnya di m/s 36 YAA Gopal Ram, Hakim Mahkamah Rayuan berkata: “In an appeal against sentence, the initial function of this court is one of review only. The fact that each of us sitting separately or together would have imposed a lesser sentence is irrelevant. The appellant must satisfy this court that the sentencing court has either erred in principle or imposed a sentence that was manifestly excessive. We find it unnecessary to cite any authority in support of this well established principle”. [119] Di dalam kes Bhandulananda Jayatilake [1981] 1 LNS 139, Almarhum Raja Azlan Shah (KHN ketika itu) telah menyatakan: “For a discreationary judgment of this kind to be reversed by this court, it must be shown to our satisfaction that the learned judge was embarking on some unauthorized or extraneous or irrelevant exercise of discretion”. Dapatan Mahkamah Ini Mengenai Hukuman Yang Dijatuhkan Oleh Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) [120] Mahkamah ini mengambil maklum bahawa kesalahan rogol adalah satu kesalahan yang serius. Ini dilambangkan dengan hukuman maksima yang boleh dikenakan bagi kesalahan rogol di dalam 78 keadaan biasa ialah 20 tahun penjara dan boleh dikenakan sebatan. Bagi “aggravated rape”, hukuman maksima adalah 30 tahun, dan minima adalah 5 tahun penjara dan sebatan. Hakim bicara di dalam mengikuti prinsip-prinsip hukuman adalah tidak terkhilaf apabila memberi keutamaan kepada kepentingan awam yang mengatasi kepentingan peribadi Tertuduh/Perayu seperti mana yang ditekankan di dalam kes PP v. Loo Choon Fatt (1976) 2 MLJ 256. [121] Namun kepentingan seseorang Tertuduh tidak boleh diketepikan langsung. (Lihat kes Tan Sri Abdul Rahim Noor v. PP (2001) 1 MLJ 193). Terdapat keadaan di mana kepentingan awam sendiri mewajarkan seseorang tertuduh itu tidak dimasukkan ke dalam penjara di dalam tempoh yang panjang kerana ia akan membawa banyak keburukan daripada kebaikan, dimana seseorang pesalah itu akan menjadi penjenayah tegar (hardened criminal) selepas menjalani hukuman penjara. [122] Justeru itu, Mahkamah perlu menjalankan satu kaedah pengimbangan (balancing exercise) untuk memastikan keadilan dilaksanakan terhadap mangsa-mangsa dan juga Tertuduh-Tertuduh di dalam menentukan hukuman yang sesuai yang akan dijatuhkan. Ke arah itu Mahkamah ini akan menggunakan kaedah ini di dalam menentukan hukuman yang sesuai. [123] Di dalam kes ini, 2 mangsa yang masih muda telah menjadi mangsa rogol kepada 7 orang Tertuduh ini dan beberapa orang lagi. Mereka telah bergilir-gilir merogol mangsa-mangsa tanpa belas kasihan seperti 79 haiwan. Perbuatan ini adalah bukan sahaja tidak berperi kemanusiaan dan kejam bahkan ianya adalah perbuatan yang terkutuk. Keterangan Doktor-Doktor SP7 dan SP8 telah menerangkan tahap keadaan kecederaan kemaluan mangsa-mangsa. Bagi SP6 hymennya hanya tinggal serpihan sahaja. Mangsa SP6 juga berkata darah yang keluar dari kemaluannya adalah amat banyak. Ini menunjukkan mangsa ini telah mengalami kesakitan dan keperitan yang tidak terhingga dan juga ketakutan ketika kejadian akibat daripada tindakan Tertuduh-Tertuduh ini. SP1 pula telah pengsan selepas kejadian. [124] Mahkamah ini berpendapat bahawa HMS tidak terkhilaf apabila mendapati kesemua Tertuduh telah mengambil kesempatan terhadap mangsa-mangsa yang masih muda dan naif. Kedua-dua mangsa ditahan dan dikepung oleh Tertuduh-Tertuduh sebelum dirogol, menunjukkan bahawa kedua-dua mangsa tidak mempunyai peluang untuk melarikan diri. [125] Hakim bicara tidak terkhilaf apabila telah mengambil kira fakta dan keadaan-keadaan ini sebelum menjatuhkan hukuman. Di dalam hal ini, Mahkamah ingin merujuk kepada kes PP v. Mohamad Aziman Hasri (2017) MLJU dan kes-kes mantap yang lain yang mana Mahkamah mengambil kira situasi dan keadaan sekeliling serta kaedah (mode) jenayah tersebut dilakukan sebelum menjatuhkan hukuman. [126] Mangsa-mangsa juga terpaksa melalui trauma dan aib di sepanjang perbicaraan dan mengikut Rekod Rayuan, ada kalanya perbicaraan 80 terpaksa dihentikan seketika kerana mangsa, khususnya SP6 yang di bawah umur semasa kejadian tidak dapat meneruskan keterangan kerana terlalu sedih dan terkesan akibat peristiwa hitam ini. Mahkamah juga mengambil kira bahawa kejadian rogol ini juga bukan sahaja memberikan kesan kepada mangsa-mangsa kerana trauma dan stigma yang berpanjangan bahkan ahli keluarga mereka juga terkesan akibat daripada peristiwa hitam ini. Bagi mangsa SP6, beliau telah berhenti sekolah selepas peristiwa hitam ini. [127] Mahkamah ini juga mengambil kira fakta bahawa Tertuduh-Tertuduh telah didapati bersalah dan disabitkan setelah satu Perbicaraan Penuh dijalankan yang mengambil masa yang panjang, iaitu selama 3 tahun. Undang-undang mantap menyatakan di dalam kes tertentu, Tertuduh-Tertuduh layak diberikan diskaun jika mengaku bersalah kerana ia dapat menjimatkan masa Mahkamah, wang rakyat dan juga pihak-pihak (yang tidak berlaku di dalam kes ini). (Lihat kes PP v. Ravindran & Others (1992) 1 LNS 47 dan Sau Soon Kim v. Paypal

2 MLJ 134). [128] Meskipun Tertuduh-Tertuduh telah mengemukakan rayuan untuk meringankan hukuman, Mahkamah ini, sama seperti Mahkamah bicara telah mengambil kira bahawa kepentingan awam mengatasi kepentingan individu dan Mahkamah harus memberikan hukuman yang setimpal dan berbentuk deteren yang melambangkan keseriusan kesalahan ini dan juga sebagai pengajaran bukan sahaja kepada Tertuduh-Tertuduh, bahkan kepada anggota masyarakat di luar dan juga bakal-bakal pesalah supaya jangan melakukan 81 kesalahan yang sama. (Lihat kes Sidek & Ludan v. Paypal (1995) 1 LNS 219). [129] Tertuduh-Tertuduh telah merayu untuk dikurangkan hukuman memandangkan mereka adalah “pesalah muda” dan ada yang masih kanak-kanak semasa kejadian dan memohon supaya hukuman dijatuhkan bersandarkan kepada Akta Kanak-Kanak 2001. Mahkamah ini telah mengambil kira alasan HMS mengenai hal ini dan mendapati bahawa tidak ada sebab untuk Mahkamah ini mengganggu dapatan tersebut. Malahan Mahkamah ini berpendapat jika Tertuduh adalah terlalu muda untuk melakukan perbuatan ini, mereka adalah tidak terlalu muda untuk merasa padahnya. Di dalam kes PP v. Teh Ah Cheng (1976) 2 MLJ 186, seorang Tertuduh yang berumur 18 tahun lebih telah dijatuhkan hukuman penjara kerana kesalahan memiliki senjata api dan peluru hidup. YA hakim menyatakan “If a person is too young to have in his possession and to handle fire arms and does so unlawfully, then he is certainly not too young to suffer the penalties therefore prescribed by law”. [130] Mahkamah ini bersetuju bahawa dewasa ini kesalahan seksual khususnya rogol adalah berleluasa di negeri Kelantan ini dan ianya sedang meningkat. Pendekatan secara keagamaan dan melalui bimbingan ibu bapa tidak lagi memberi kesan pencegahan seperti sebelum ini. (Lihat kes PP v. Arfah Jasmi (2008) 7 CLJ 836). Hanya hukuman yang deteren di dalam bentuk penjara yang panjang sahaja yang dapat membendung keadaan ini. 82 [131] Ke arah itu, Mahkamah ini mendapati HMS adalah betul apabila membuat dapatan seperti berikut: “Hukuman yang dikenakan terhadap Tertuduh-Tertuduh adalah setimpal setelah mengambil kira kesemua faktor-faktor yang perlu di dalam menjatuhkan hukuman mengikut undang-undang. Mahkamah juga telah mengambil kira kesemua peruntukan undang-undang yang sedia ada, termasuk Seksyen 83, 76, 91 (1) Akta Kanak-Kanak 2001 bagi Teduduh-Tertuduh Ketiga dan Keempat yang membolehkan hukuman pemenjaraan dikenakan mengikut bidangkuasa Mahkamah Sesyen dan juga mengambil kira bahawa Laporan Sosial atau Laporan Akhlak bukanlah mandatori mesti dirujuk sebelum Mahkamah boleh menjatuhkan hukuman.” [132] Perlu ditekankan di sini juga bahawa sebelum Mahkamah bicara (HMS) menjatuhkan hukuman terhadap Tertuduh-Tertuduh, HMS telah mendengar rayuan (mitigasi) daripada Tertuduh-Tertuduh secara teliti melalui Peguambela-Peguambela masing-masing dan juga hujahan untuk memberatkan hukuman daripada Timbalan Pendakwa Raya. HMS telah menimbang mitigasi masing-masing seperti yang dikemukakan oleh Peguam masing-masing seperti berikut: Mengenai Tertuduh Pertama: [133] Tertuduh Pertama berumur 26 tahun dan masih bujang dan tinggal bersama kedua ibubapanya yang telah tua dan tidak berapa sihat. Ini merupakan kesalahan kali pertama Tertuduh Pertama. 83 [134] Tertuduh Pertama pohon dipertimbangkan bahawa berdasarkan fakta kes, tiada kekerasan dilakukan terhadap mangsa SP1. Perbuatan ini tidak dirancang tetapi secara kebetulan. Tertuduh Pertama berada di tempat yang salah dan masa yang salah. Kemungkinan Tertuduh Pertama terpengaruh dengan rakan sebaya. [135] Menurut Peguam, Tertuduh Pertama telah insaf dan berjanji tidak akan melakukan apa-apa kesalahan lagi. Tertuduh Pertama mohon dikenakan hukuman yang paling minima dan sebatan yang minima dan memohon pemenjaraan daripada tarikh tangkap. Mengenai Tertuduh Kedua dan Tertuduh Kelima: [136] Tertuduh-Tertuduh pohon dikenakan hukuman pemenjaraan yang minima, bermula daripada tarikh tangkap. Mengenai Tertuduh Ketiga: [137] Menurut Peguam, Tertuduh Ketiga berusia 20 tahun dan masih tinggal dan menetap bersama-sama bapanya di Kampung Kok Lanas. Tertuduh Ketiga berpendidikan SPM dan disebabkan kes ini dia tidak berpeluang melanjutkan pelajarannya ke mana-mana institusi pengajian atau bekerja. [138] Ini merupakan kesalahan pertama Tertuduh Ketiga dan tiada sabitan lampau yang direkodkan. 84 [139] Semasa kejadian, Tertuduh Ketiga masih di bawah umur dan merupakan kanak-kanak di bawah umur 17 tahun. Tertuduh Ketiga layak mendapat perintah di bawah peruntukan undang-undang di bawah Akta Kanak-Kanak, yang mana satu Laporan Akhlak daripada Jabatan Kebajikan Masyarakat yang membawa syor dan cadangan daripada pihak berkenaan di bawah undang-undang dan Akta Kanak-Kanak perlu diteliti oleh Mahkamah. Mengenai Tertuduh Keempat: [140] Tertuduh Keempat berusia 18 tahun dan pernah dijamin di dalam kes ini tetapi telah direman sejak 10 Mei 2016 untuk kes lain. [141] Semasa ditangkap, Tertuduh Keempat masih belajar di dalam Tingkatan 3 dan menghadapi peperiksaan PT3 di Sekolah Menengah Kebangsaan Ketereh dan di bawah jagaan kedua ibu bapanya. Kesalahan yang dilakukan oleh Tertuduh Keempat bukan dirancang oleh Tertuduh Keempat dan ia berlaku secara kebetulan. Tertuduh Keempat telah insaf dan ingin kembali ke pangkal jalan. Dengan keadaan Tertuduh Keempat yang di bawah umur dan masih kanak-kanak, Tertuduh Keempat memohon diberi peluang dan ruang untuk menyambung pengajian dan memperbaiki kehidupannya. [142] Tertuduh Keempat masih kanak-kanak semasa kejadian dan sama seperti Tertuduh Ketiga, mohon supaya hukuman dikenakan seperti di bawah Akta Kanak-Kanak dan penangguhan hukuman kerana telah 85 menunjukkan kewajaran untuk mendapatkan laporan daripada Pegawai Kebajikan Masyarakat. Mengenai Tertuduh Keenam: [143] Semasa kejadian Tertuduh Keenam berusia 17 tahun 10 bulan. Ini adalah kesalahan atau sabitan Tertuduh Keenam yang pertama. Sebelum ini Tertuduh Keenam tidak pernah disabitkan dengan apa-apa kesalahan jenayah. Ketika kesalahan dilakukan, “state of mind” Tertuduh masih seperti kanak-kanak. [144] Peguambela Tertuduh Keenam mohon Mahkamah mengambil kira niat parlimen dan membezakan hukuman yang dikenakan ke atas pesalah muda, kanak-kanak dan pesalah dewasa, walaupun “nature of the offence” adalah sama, tetapi hukuman adalah berbeza, sepertimana peruntukan Kanun Tatacara Jenayah, Seksyen 293 dan 294. [145] Peguambela pohon Mahkamah mengambil kira sikap Tertuduh Keenam yang pernah direman selama 6 bulan di dalam kes ini tetapi telah dijamin kemudiannya. Semasa dijamin Tertuduh Keenam tidak pernah gagal untuk hadir ke Mahkamah. Setelah dipanggil membela diri Tertuduh Keenam masih hadir. Sifat baik dan tanggungjawab Tertuduh Keenam telah melicinkan dan melancarkan perjalanan kes. [146] Peguam memohon supaya satu Laporan Sosial dapat diambil daripada Tertuduh Keenam atau keluarganya supaya Laporan Akhlak 86 dikeluarkan untuk Tertuduh sebelum Mahkamah boleh memberikan keputusan. Mengenai Tertuduh Ketujuh: [147] Bagi Tertuduh Ketujuh, Mohamad Faiz bin Azahan, dia berusia 21 tahun pada 20 Mei 2017, dalam kategori pesalah muda. Berkelulusan Sijil Perakaunan daripada CIDB Kampar, Perak, Tertuduh Ketujuh tidak dijamin dan ditahan reman sejak 20 Ogos 2014 setelah Tertuduh Ketujuh menyerah diri kepada polis selepas beliau diviralkan di dalam Facebook. lni merupakan kesalahan pertama Tertuduh Ketujuh dan dia telah menyesalinya. [148] Menurut Peguambela, sama seperti Tertuduh Keenam, semasa kejadian Tertuduh Ketujuh yang juga merupakan pesalah muda mempunyai “state of mind” sebagai pesalah muda. Peguambela mohon Tertuduh dijatuh hukuman selepas memperolehi Laporan Sosial. Ini bukan sahaja untuk beliau tetapi juga untuk membantu Mahkamah menjatuhkan hukuman yang lebih adil. Peguambela memohon supaya hukuman berjalan serentak. [149] Mahkamah ini mendapati bahawa HMS tidak terkhilaf apabila telah mengambil kira hujahan kedua-dua pihak ini sebelum menjatuhkan hukuman-hukuman tersebut. Justeru Mahkamah ini tidak mempunyai sebab untuk mengganggunya. 87 H. LAIN-LAIN [150] Untuk melengkapkan Alasan Penghakiman ini, Mahkamah ini akan menjawab beberapa persoalan yang dibangkitkan oleh pihak Peguam-Peguam Tertuduh-Tertuduh. [151] Pembelaan membangkitkan isu bahawa Tertuduh Ketiga dan Tertuduh Keempat adalah kanak-kanak ketika kejadian maka mereka sewajarnya dihukum di bawah Akta Kanak-Kanak. Menurut Seksyen 83 Akta Kanak-Kanak, apabila kanak-kanak di dalam pertuduhan masih “kanak-kanak” dan semasa perbicaraan telah mencapai umur 18 tahun, Mahkamah boleh terus membicarakan kes tersebut terhadap Tertuduh itu dan Mahkamah boleh:

Menjalankan kuasanya di bawah Seksyen 76 Akta Kanak-Kanak; dan

Menjalankan kuasanya di bawah perenggan 91(1)(a),

(b),(c),(d) atau (da) atau 14(b)

Jika kesalahan itu boleh dihukum dengan pemenjaraan, menjatuhkan hukuman penjara yang boleh dijatuhkan oleh Mahkamah Sesyen. [152] Mahkamah ini bersependapat dengan HMS bahawa bersandarkan keadaan sekeliling kes ini (circumstances of the case) dan sikap ganas Tertuduh-Tertuduh, dan berdasarkan peruntukan ini, Tertuduh-Tertuduh Ketiga dan Keempat boleh dan wajar dikenakan hukuman pemenjaraan mengikut peruntukan di bawah Kanun Keseksaan 88 kerana semasa perbicaraan dan ketika jatuh hukum, Tertuduh telah berumur lebih dari 18 tahun. [153] Tambah-tambah lagi Seksyen 91 (1) (h) Akta Kanak-Kanak 2001 memperuntukan bahawa kanak-kanak berumur 14 tahun ke atas boleh dikenakan hukuman pemenjaraan atau apa-apa hukuman yang boleh diberikan oleh Mahkamah Sesyen. Pihak Pendakwaan menghujahkan bahawa Tertuduh Ketiga dan Keempat telah melakukan kesalahan yang serius dan wajar dikenakan hukuman penjara. [154] Pihak Pembelaan juga membangkitkan isu bahawa HMS tidak merujuk kepada Laporan Sosial dan Akhlak sebelum menjatuhkan hukuman. Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa penggantungan terhadap laporan tersebut adalah tidak mandatori tetapi hanya sebagai panduan sahaja. [155] Mahkamah ini berpendapat HMS adalah lebih di dalam kedudukan (in a better position) untuk menentukan hukuman yang sesuai berdasarkan keadaan sekeliling kes ini. Mahkamah ini mendapati tidak ada sebab bagi Mahkamah ini untuk mengganggu dapatan HMS ini berkaitan dengan isu Laporan Sosial. [156] Peguambela juga ada membangkitkan isu bahawa keterangan kedua-dua mangsa adalah tidak konsisten dan kadang kala terdapat percanggahan di antara mereka dan juga saksi Pendakwaan lain. Justeru mereka berdua bukanlah saksi yang kredibel. 89 [157] Mahkamah ini akui bahawa sama seperti di dalam kebanyakan kes, adalah lazim bahawa memang terdapatnya keterangan-keterangan mangsa yang bercanggah, namun Mahkamah ini mendapati percanggahan-percanggahan ini adalah tidak material. Contohnya walaupun SP6 ada mengatakan bahawa orang yang merogolnya adalah lebih daripada 20 orang, itu adalah pandangannya sahaja tetapi hakikatnya adalah lebih dari 7 orang dan Tertuduh-Tertuduh ini sahaja yang dapat di bawa ke muka pengadilan. Keterangan SP1, SP2, SP3 dan SP6 adalah kukuh dan jelas dan telah mengesahkan keterlibatan Tertuduh-Tertuduh di dalam kes ini. Mahkamah juga bersetuju dengan dapatan HMS bahawa SP1 dan SP6 adalah saksi-saksi yang jujur yang sanggup datang ke Mahkamah walaupun di dalam keadaan tertekan kerana terpaksa menanggung malu dan berhadapan dengan soal balas yang bertalu-talu daripada Peguam-Peguam. Seseorang tidak akan bersusah payah untuk datang ke Mahkamah dan sanggup berhadapan dengan keadaan sedemikian jika kejadian rogol ini tidak berlaku. [158] Justeru itu Mahkamah bersetuju dengan dapatan HMS bahawa mereka adalah saksi-saksi yang bercakap benar dan kredibel. Malahan Mahkamah berpendapat keterangan mereka dirogol oleh Tertuduh-Tertuduh gagal dicabar dengan berkesan, malahan mereka tidak goyah walaupun disoal balas dengan bertubi-tubi oleh Peguam-Peguam Tertuduh-Tertuduh. Kedua-dua mereka telah berjaya memberi keterangan mengenai penetrasi iaitu intipati utama pertuduhan dengan terang dan tersusun, seperti dihuraikan sebelum ini. 90 [159] Peguam membangkitkan isu bahawa selain daripada Tertuduh Pertama dan Kedua, tiada terdapat kesan air mani Tertuduh Ketiga hingga Ketujuh di tempat kejadian dan ini menguatkan pembelaan mereka bahawa Tertuduh-Tertuduh tersebut tidak berada di tempat kejadian. Perlu ditekan di sini bahawa di dalam kes PP v. Mohamed Malek Ridzuan bin Che Hassan [2014] 1 MLJ 363 Mahkamah memutuskan bahawa kehadiran air mani tidak perlu dibuktikan untuk menentukan sama ada ada atau tidak perbuatan rogol berlaku. Apa yang penting ialah elemen kemasukan atau penetrasi (penetration). Di dalam kes Razi bin Amin v. PP [2010] 7 MLJ 756 pula, Mahkamah telah menjelaskan mengenai intipati-intipati utama kesalahan rogol, iaitu identiti perogol, dan juga perbuatan rogol itu sendiri, iaitu kemasukan, walau bagaimana sedikit sekalipun kemasukan itu. Keterangan SP1 dan SP6 yang menceritakan dengan terperinci yang mereka dapat rasa kemaluan Tertuduh-Tertuduh masuk ke dalam kemaluan mereka, Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa elemen utama iaitu kemasukan (“penetration” dan bukannya “ejaculation”) telah berjaya dibuktikan oleh pihak Pendakwaan. [160] Pihak Pembelaan juga telah membangkitkan isu mengenai kawad cam yang kononnya tidak mengikuti prosedur. Setelah meneliti Rekod Rayuan, Mahkamah bersetuju dengan dapatan HMS yang menyatakan: “Melalui kawad cam tersebut, SP1 dan SP6 telah berjaya mengecam kesemua suspek yang berjaya ditangkap. Melalui proses kawad cam juga SP1 dan SP6 telah mengecam Tertuduh-Tertuduh sehingga 91 pertuduhan dibuat terhadap mereka. Kesemua Laporan Kawad Cam yang berkenaan telah dikemukakan dan ditandakan sebagai ekshibit. Walaupun disoal balas oleh Peguambela-Peguambela mengenai prosedur kawad cam yang dilakukan dan jenis format laporan yang berbeza dikemukakan, pegawai yang mengendalikan kawad cam telah menjelaskan bahawa prosedur yang dilakukan adalah mengikut standard yang ditetapkan oleh Arahan Ketua Polis Negara dan tidak menyalahi mana-mana prosedur.” [161] Mahkamah ini berpendapat andaikata laporan dan keterangan kawad cam tersebut tidak boleh diterima masuk, namun Tertuduh-Tertuduh telah berjaya dicamkan di kandang tertuduh di Mahkamah. Malahan ada di antara Tertuduh-Tertuduh dikenali mangsa sebelum ini. Malahan Tertuduh-Tertuduh juga telah dicamkan oleh kedua-dua mangsa ketika dirogol mereka ditempat kejadian sebelum ini. Di dalam ertikata lain Tertuduh-Tertuduh bukanlah “total stranger” kepada SP1 dan SP6. [Lihat PP v. Richard Devada Son (2005) 3 MLJ 17, 21 & 22 (CA) dan Arumugam s/o Muthusamy v. PP (1998) 3 MLJ 73, 75 (FC)] [162] Pihak Pembelaan juga membangkitkan isu bahawa oleh kerana mangsa SP6 masih kanak-kanak, di bawah Seksyen 133A Akta Keterangan ianya memerlukan ujian kebolehan (kompetensi) untuk memastikan beliau layak atau tidak untuk memberi keterangan secara bersumpah. Mahkamah tidak bersetuju dengan hujahan ini kerana Seksyen tersebut hanya terpakai kepada kanak-kanak mentah sahaja 92 (child of tender years). SP6 adalah saksi matang dan Seksyen tersebut tidak terpakai. I. KESIMPULAN [163] Di atas alasan-alasan di atas, Mahkamah ini mendapati rayuan Defendan-Defendan adalah tidak bermerit. Sebaliknya Mahkamah ini berpendapat keputusan HMS adalah betul dan selamat. Dengan itu, rayuan Defendan-Defendan mengenai sabitan dan hukuman adalah dengan ini ditolak. Keputusan Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) dengan ini dikekalkan. Tarikh: 28 Jun 2019 (DATO’ AHMAD BIN BACHE) Hakim Mahkamah Tinggi Sivil NCvC 3 Kuala Lumpur 93 Pihak-Pihak Pendakwa Raya: TPR Siti Hajar binti Alias Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Kelantan, Blok 5, Tingkat Bawah, Kota Darulnaim, 15050 Kota Bharu, Kelantan Peguambela-Peguambela: 1) NO. KES (DA-42S-46-07/2017) & (DA-42S-48-07/2017) En. Zuhaidie Akmal bin Hasan Basri, Tetuan Zuhaidie Akmal & Najwa, PT 474, Tingkat 2, Blok K, Jalan Kota Jelasin, Pusat Perniagaan Bandar Baru Tunjong, 16010 Kota Bharu, Kelantan. 2) NO. KES (DA-42S-50-07/2017) & (DA-42S-52-07/2017) En. Nik Mohd Nashriq bin Mohd Nazman, Tetuan Nm Nash & Adlina, PT 419, 2nd Floor, Jalan Kota Jelasin, Pusat Perniagaan Bandar Baru Tunjong, 16010 Kota Bharu, Kelantan. 94 3) NO. KES (DA-42S-43&45-07/2017) En. Mohd Zubairi bin Salleh, Tetuan Rafizi Zubairi & Co, Lot 1384, Jalan Bayam, 15200 Kota Bharu, Kelantan. 5) NO. KES (DA-42S-47-07/2017) En. Ahmad Nizam bin Mohamed, Tetuan Alias Ibrahim & Co, Lot 8013, Tingkat 2, Bandar Satelit Islam Pasir Tumboh, Jalan Pondok, 16150 Kota Bharu, Kelantan. 6) NO. KES (DA-42S-41-07/2017) Pn. Ariyani binti Mohd Amin @ Abdul Hamid, Tetuan Zulfikri, Ariyani, Sh Mahanom & Co, Lot 1704, Batu 3 ½, Kg. Kenali, Jalan Sultan Yahya Petra, 15350 Kota Bharu, Kelantan. 95 7) NO. KES (DA-42S-44-07/2017) & (DA-42S-51-07/2017) En. Ahmad Nurie bin Ab. Rahman Tetuan Nurie Khairuddin & Co, PT 163, Aras 1, Jalan Dusun Muda, 15400 Kota Bharu, Kelantan.