1. ) Neshwin Sharma A/L Manimaran (BA-62D-54-02/2022)

Sama ada kedua-dua Tertuduh mempunyai jagaan atau kawalan terhadap dadah yang ditemui (milikan fizikal);

Sama ada kedua-dua Tertuduh mempunyai pengetahuan terhadap dadah tersebut untuk menjadikannya pemilikan (pengetahuan);

Sama ada dadah yang dimiliki adalah dadah berbahaya seperti yang tersenarai dalam Akta Dadah Berbahaya 1952 dengan berat bersih dadah jatuh dibawah Seksyen 39A(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 di mana Tertuduh-Tertuduh tidak diberikan kuasa untuk memiliki, menjaga atau mengawasi dadah tersebut dan tidak disifatkan sebagai telah diberi kuasa di bawah Akta ini atau peraturan yang telah dibuat di bawah Akta ini. Sama ada kedua-dua Tertuduh mempunyai jagaan atau kawalan terhadap dadah yang ditemui. [9] Mahkamah Rayuan telah memberi garis panduan tentang menentukan “possession” iaitu dengan melibatkan kewujudan elemen fizikal dan mental, iaitu bukan hanya memiliki, tetapi mengetahui kepemilikan itu, di mana Tertuduh mempunyai keupayaan untuk mengendalikan dadah itu sewajarnya, yang mana boleh dilihat melalui tindakan Tertuduh. Ini kerana, niat seseorang tidak dapat dilihat secara kasar tetapi dapat dilihat melalui keadaan persekitarannya. Ini dijelaskan dalam kes Chan Pean Leon v PP [1956] 1 MLJ 237 seperti berikut – “...there is a physical element and a mental element which must both be present before possession is made out. The accused must not only be so situated that he can deal with the thing as if it belonged to him, for example to have it in his pocket or have it lying in front of him on a table. It must also be shown that he had the intention of dealing with it as if it belonged to him should he see any occasion to do so, in other words, that he had some animus possidendi. Intention is a matter of fact which in the nature of things cannot be proved by direct evidence. It can only be proved by inference from the surrounding circumstances. Whether these surrounding circumstances make out such intention is a question of fact in each individual case. …. There may be something in the accused’s behaviour that shows knowledge, or the nature of the thing may be so obvious that it is possible to say “he must have known what it was”, or, again in cases under the Dangerous Drugs Ordinance, there may be a statutory presumption which fills in the gap in the evidence.” [10] Dalam kes Mahkamah Persekutuan PP v Denish a/l Madhavan [2009] 2 MLJ 194, telah dinyatakan bahawa terma “milikan” tidak termasuk “exclusive possession” iaitu Tertuduh tidak semestinya dibuktikan memiliki dadah secara ekslusif sebelum boleh disabitkan kerana, apa yang perlu dibuktikan adalah pemilikan tersebut, bukannya pemilikan eksklusif. [11] Elemen milikan fizikal telah dibuktikan jika dadah ditemui pada jarak yang dekat dengan Tertuduh, sebagaimana dalam kes Mahkamah Rayuan Lim Kee Fu v Public Prosecutor and another appeal [2020] 12 MLJ 260 - “[4] …. The proximity of the respondent to the drugs at the front passenger seat is a fact relevant to establish actual physical possession..” DAPATAN MAHKAMAH [12] Dalam kes di sini, Ketua Pasukan Serbuan dan Pengadu iaitu Inspektor Mohd Sabri bin Ayob (arwah Pengadu) telah meninggal dunia sebelum perbicaraan dijalankan, oleh itu Mahkamah memberikan penekanan yang penting terhadap keterangan 2 anggota serbuan (SP3 dan SP5) yang berada bersama-sama arwah Pengadu sepanjang proses berjalan iaitu semasa serbuan dan tangkapan pada 4-11- 2021 jam 1.40 pagi. [13] SP3 dan SP5 adalah anggota serbuan yang menyaksikan setiap tindakan arwah Pengadu semasa proses pemeriksaan, rampasan barang kes, tangkapan terhadap Tertuduh-Tertuduh, proses menimbang dan melabelkan barang kes, penyediaan laporan polis dan penyediaan dokumen-dokumen berkaitan sehinggalah penyerahan barang kes dan Tertuduh-Tertuduh kepada Pegawai Penyiasat kes (SP8). Mahkamah dapati keterangan SP3 dan SP5 adalah konsisten dan saling menyokong antara satu sama lain, oleh itu wajar diterima sebagai keterangan yang kredibel. [14] Melalui keterangan SP3 dan SP5, hasil serbuan dan pemeriksaan badan serta pemeriksaan kereta yang diketuai oleh arwah Pengadu dan diiringi 5 orang anggota serbuan, dadah telah ditemui dalam kereta yang dipandu dan dinaiki kedua-dua Tertuduh, iaitu dalam poket belakang kerusi tempat duduk penumpang hadapan. Ketika serbuan dibuat, tindak-tanduk Tertuduh-Tertuduh adalah mencurigakan kerana mereka dilihat tergesa-gesa memarkir kereta tersebut berdekatan dengan tempat mengisi angin tayar kereta. Pada masa itu, pasukan serbuan sedang berhenti mengisi mintak di stesen tersebut. Menurut SP3 semasa pemeriksaan utama, keadaan mencurigakan dijelaskannya seperti berikut- : Jelaskan bagaimana “keadaan mencurigakan”? : Kenderaan dibawa dalam keadaan laju dan tidak meletakkan kenderaan dengan betul. Dia parking tak masuk petak parking yang betul. : Waktu kereta itu parking dan tak masuk parking dengan betul, kereta tu berhenti di mana? : Di pam angin dalam kawasan stesen minyak shell Seksyen 7 : Waktu kereta tu datang dengan laju dan parking di tempat pam, masa tu koperal dan yang lain tengah buat apa? : Saya dengan Inspektor Sabri tengah isi minyak kereta dan 2 buah motosikal telah berada di hadapan tempat bayaran Shell : Sewaktu koperal dan anggota polis lain menghampiri kereta untuk serbuan, bagaimana reaksi OKT? : Gelisah :Semasa barang itu dijumpai, koperal tengah mengawal OKT, bagaimana reaksi saspek waktu itu? : Resah dan takut [15]

Pada 04.11.2021, jam lebih kurang 4.05 pagi, bertempat di pejabat Narkotik IPD Shah Alam, saya telah menerima tangkapan daripada pengadu Insp G/22902 Mohamad Sabri Bin Ayob bersama dengan beberapa dokumen dan barang kes seperti berikut:

Sesalinan borang senarai geledah antara OKT-OKT dengan pengadu;

sesalinan repot tangkapan iaitu SEK 6/010803/21;

sesalinan borang serah terima barang kes bertarikh 04.11.2021 antara saya dan pengadu;

sesalinan borang serah menyerah OKT bertarikh 04.11.2021 antara saya dan pengadu;

barang kes seperti mana yang tertera dalam borang serah menyerah bertarikh 04.11.2021 antara saya dengan pengadu. Barang kes yang disenarai adalah seperti berikut:-

(4) paket plastik lutsinar mengandungi ketulan/serbuk kristal disyaki dadah jenis syabu anggaran berat 51.00 gram TANDAAN

PENGADU S1 hingga S4

beg plastik warna biru

Serangkai kunci m/kar 4. S5 S6 Sebuah m/kar jenis Honda Stream no S7 pendaftaran WWB8327 warna putih.

Saya juga menerima OKT-OKT yang disenarai seperti yang berikut:

Neshwin Sharma A/L Manimaran (OKТ1);

Suman A/L Kovy (OKT2). [19] Penandaan eksibit pendakwaan yang sepatutnya dikemukakan oleh arwah Pengadu telah ditandakan melalui SP8, iaitu antaranya, P11 Borang Senarai Geledah, P12 Report Tangkapan Tertuduh-Tertuduh, P13 dan P14 Borang Serah Terima Barang Kes dan Tertuduh-Tertuduh daripada Pengadu kepada Pegawai Penyiasat, P2 Borang POL31. Selain itu SP8 juga mengemukakan P24 dan P24A Salinan Asal dan Salinan Fotostat Sijil Mati arwah Pengadu serta P25 Rakaman Percakapan arwah Pengadu. [20] Hasil siasatan SP8 bukan sahaja konsisten dengan keterangan SP3 dan SP5, malah konsisten dengan keterangan oleh SP1 Penghantar Barang Kes ke Jabatan Kimia, SP2 Jurufoto, SP4 Pegawai Kimia, SP6 Pemmilik asal no. pendaftaran kereta di mana dadah ditemui dan SP7 jurustor. Berikut adalah penjelasan tentang hasil siasatan SP8 daripada penyata saksinya di PSP8 –

HASIL SIASATAN Hasil siasatan saya mendapati pada 04.11.2021 jam lebih kurang 1.40 pagi, pengadu bersama Sjn 109132, Kpl 152124, Kpl 162524, Kpl 179061 dan L/Kpl 177924 telah menjalankan penugasan Ops Khas Deepavali di Kawasan Pentadbiran Balai Polis Seksyen 6 Shah Alam. Semasa mereka berada di kawasan Pam Minyak Shell Seksyen 7 Shah Alam, Selangor telah terlihat sebuah kereta jenis Honda Stream berwarna putih no pendaftaran WWB8327 (kereta rampasan) telah masuk kedalam kawasan pam minyak shell tersebut dalam keadaan mencurigakan iaitu kereta masuk secara laju dan berhenti berhampiran tempat pam angin didalam kawasan pam minyak shell tersebut. Kemudian, OKT1 telah keluar dari bahagian pemandu, manakala OKT2 keluar dari bahagian penumpang hadapan kereta tersebut. Pengadu telah mengarahkan kesemua anggota menghampiri OKT1 dan OKT2 dan pengadu memperkenalkan diri sebagai pegawai kanan polis dengan menunjukkan kad kuasa polis serta minta OKT1 dan OKT2 untuk mengemukakan pengenalan diri. OKT1 dan OKT2 semasa ditahan dalam keadaan terkejut dan kelihatan takut.

Kemudiannya pengadu telah melakukan pemeriksaan tubuh badan terhadap OKT1 dan OKT2 tidak menjumpai apa-apa barang salah. Seterusnya dengan di saksikan OKT1 dan OKT2, pengadu dan SJN 109132 telah membuat pemeriksaan didalam kereta tersebut, pengadu telah menjumpai (1) plastik berwarna biru yang didalamnya terdapat (4) paket plastik lutsinar mengandungi serbuk/ketulan kristal disyaki dadah jenis syabu anggaran berat 51.00 gram yang di simpan dalam poket belakang tempat duduk penumpang hadapan. Pengadu telah membuat rampasan kesemua barang kes dan tangkapan OKT1 dan OKТ2. Hasil siasatan saya juga mendapati semasa serbuan hanya OKT1 dan OKT2 sahaja yang berada di dalam kereta rampasan tersebut. Pemilik sebenar kereta Honda Stream no pendaftaran WWB8327 adalah Mohd Abd Jalil Bin Hassan (No. K/P Baru : 691022-03-5227) dan kereta yang dirampas oleh pihak polis telah menggunakan no pendaftaran sama dengan no pendaftaran kereta miliknya. Semakan yang dibuat oleh pihak JPJ berkenaan dengan no chasis dan no enjin kereta rampasan juga mendapati tiada rekod maklumat pemilik dan maklumat kenderaan. [21] Dapat dilihat bahawa keterangan SP8 telah melengkapkan keseluruhan keterangan pihak pendakwaan. SP8 juga telah dicadangkan oleh peguambela tentang fakta pembelaan bahawa Tertuduh Pertama sebenarnya telah meminjam kereta tersebut daripada seorang kawannya yang bernama Burn, namun tiada siasatan dijalankan ke atas kereta ini dan penama ini bagi menentukan akses kepada kereta ini bukan hanya pada Tertuduh-Tertuduh sahaja. Namun, menurut SP8 ketika sesi pemeriksaan semula, penyiasatan terhadap penama Burn tidak dapat dibuat kerana tiada butir-butir yang diperlukan – : Tentang Burn, tiada siasatan dibuat, kenapa? : Saya hanya dapat maklumat Burn sahaja. Tiada maklumat perincian seperti alamat rumah, nombor telefon. Hanya nama Burn saja. Kenal melalui kawan ke kawan. Jadi saya tak buat siasatan. : Apa keperluan maklumat terperinci? : Untuk kita ambil statement betul ke kereta ini dipinjam dari dia. Kat Malaysia ini banyak nama Burn. [22] Jelasnya, SP8 tidak dapat menyiasat tentang kewujudan “Burn” kerana tiada butir-butir yang diperlukan untuk siasatan terhadap Burn. Selain itu, SP3, SP5 dan SP8 mengesahkan tidak pernah mengenali Tertuduh-Tertuduh sebelum hari kejadian dan mereka hanyalah menjalankan tugas sebagai Pegawai Polis. [23] Mahkamah berpendapat keterangan saksi-saksi pendakwaan adalah kredibel dan wajar diterima. Kedudukan di mana barang kes ditemui, iaitu dalam poket belakang tempat duduk penumpang hadapan kereta Honda Stream no. pendaftaran WWB8327 dan tiada orang lain yang berada dalam kenderaan tersebut pada masa serbuan dan tangkapan, memberikan inferens kawalan fizikal adalah pada Tertuduh-Tertuduh. Oleh itu, elemen pertama pertuduhan telah dibuktikan. Sama ada kedua-dua Tertuduh mempunyai pengetahuan terhadap dadah tersebut untuk menjadikannya pemilikan (possession). [24] Setelah mendapati bahawa elemen kawalan fizikal telah dibuktikan, Mahkamah akan melihat pula kepada elemen pengetahuan Tertuduh-Tertuduh dalam kes ini. Bagaimana menentukan “pengetahuan” adalah bergantung kepada pelbagai faktor seperti reaksi Tertuduh-Tertuduh semasa serbuan. Dalam kes terdahulu Mahkamah telah menyatakan bahawa elemen “mens rea milikan” sepertimana elemen “niat” dalam jenayah yang lain, adalah elemen mental yang tidak dapat dilihat dengan keterangan langsung atau dengan mata kasar melainkan jika Tertuduh sendiri yang mengakuinya. Ia biasanya akan ditentukan melalui keterangan circumstantial evidence. Dalam kes Teh Hock Leong v. PP [2008] 4 CLJ 764 di Mahkamah Rayuan menyatakan – [7] It is true that mens rea possession is an element of the offence of trafficking. But it is an element like the mental element in other crimes which cannot be established by direct evidence save in a case where an accused expressly admits the commission of the offence. It has, like the mens rea in other offences, to be established by circumstantial evidence. In other words, it is an ingredient that is to be inferred from the totality of the circumstances of a particular individual case. We can here do no better than to quote from the judgment of Lord Diplock in Ong Ah Chuan v. Public Prosecutor [1980] 1 LNS 181; [1981] 1 MLJ 64, at p. 69: [8] Turning to the facts of the present instance, we agree with the learned trial judge that the method employed to bring the drugs in question from Thailand into Malaysia was done in a most cunning fashion to escape detection by the authorities. The method employed to convey or transport a drug may sometimes furnish evidence of knowledge. For example, an attempt to carefully conceal a drug may indicate an intention to avoid detection and thereby point to knowledge. Of course, it all depends on the facts of each individual case.”. [25] Untuk mendapatkan inferens daripada circumstantial evidence ini, Mahkamah boleh melihatnya melalui respon Tertuduh semasa tangkapan, sebagaimana dijelaskan dalam kes Parlan Dadeh v. PP [2009] 1 CLJ 717 yang menyatakan – “[25] The law is clear and well settled. Proof of knowledge is very often a matter of inference. The material from which the inference of knowledge can be drawn varies from case to case. It would be sufficient for the prosecution to prove facts from which it could properly be inferred that the accused had the necessary knowledge… [38] In this case the reaction of the appellant in looking stunned or shocked upon being approached by the police is clearly admissible under s 8 since it has a direct bearing on the fact in issue as the drugs found were tucked away in the front of the jeans worn by him. The explanation for his reaction must therefore be offered by he himself as required by s 9. The court cannot, on its own, offer an explanation for his reaction. However, in his defence the appellant did not offer any explanation at all for his reaction upon being approached by the police. It can therefore be validly used as evidence against him. The inference to be drawn from the evidence of conduct of the appellant against the background of the other evidence is that he knew what he was carrying (see DPP v. Brooks [1974] 2 All ER 840). It follows that the stand taken by the appellant in relation to the evidence of conduct is not sustainable. Be that as it may, the evidence of conduct in this case is not very significant in view of the manner in which the appellant carried the drugs on his person from which it can reasonably be inferred that he had knowledge of the drugs in his possession (see the cases referred to earlier, and, in particular, Tunde Apatira & Ors v. PP [2000] 1 MLRA 800; [2001] 1 MLJ 259; [2001] 1 CLJ 381; [2001] 1 AMR 577 and PP v. Abdul Rahman Akif [2007] 1 MLRA 568; [2007] 5 MLJ 1; [2007] 4 CLJ 337).” [26] Sehubungan dengan itu, reaksi atau tindak balas yang ditunjukkan oleh Tertuduh semasa serbuan adalah relevan sebagaimana S. 8 Akta Keterangan – Motif, persediaan dan kelakuan yang dahulu atau yang kemudian 8 (2). Kelakuan mana-mana pihak atau kelakuan mana-mana ejen kepada mana-mana pihak dalam apa-apa guaman atau prosiding berkenaan dengan guaman atau prosiding itu, atau berkenaan dengan mana-mana fakta persoalan dalamnya atau yang berkaitan dengannya, dan kelakuan mana-mana orang yang kesalahan terhadapnya menjadi perkara apa-apa prosiding, adalah berkaitan jika kelakuan itu mempengaruhi atau dipengaruhi oleh mana-mana fakta persoalan tau fakta berkaitan, dan sama ada kelakuan itu berlaku dahulu atau kemudian daripadanya. MISALAN (i) A dituduh melakukan suatu jenayah. Fakta bahawa sejurus berlakunya jenayah yang dikatakan itu dia telah melarikan diri, atau memiliki harta atau hasil harta yang telah diperoleh melalui jenayah itu, atau cuba menyembunyikan benda yang telah atau mungkin telah digunakan dalam melakukan jenayah itu adalah berkaitan. [27] Dalam kes Mahkamah Persekutuan PP v. Abdul Rahman Akif [2007] 4 CLJ 337 “pengetahuan” atau “knowledge” adalah di mana kawalan fizikal dadah oleh Tertuduh sewaktu penangkapan dan tiada penjelasan munasabah diberikan oleh Tertuduh menyebabkan inferens kuat bahawa Tertuduh tahu kewujudan dadah tersebut dalam milikannya – [18] In Ramis a/l Muniandy v. Public Prosecutor [2001] 3 SLR 534, the Singapore Court Appeal again propounded on the question of knowledge necessary to establish possession and at p 541 states: Knowledge of drugs The starting point in the consideration of this issue was that we had already concluded that the drugs was already on Ramis's motorcycles when he entered the vicinity and that he had physical control of the drugs. In the absence of any reasonable explanation by Ramis, these facts were sufficient to lead to a strong inference that Ramis knew that the bag found on his motorcycle contained drugs…” [28] Dalam kes Lim Kee Fu v Public Prosecutor (supra), fakta tentang kedudukan dadah ditemui berdekatan dengan Tertuduh boleh menimbulkan inferens bahawa Tertuduh memiliki dan mempunyai pengetahuan tentang kewujudan dadah tersebut. [29] Tentang kedudukan dadah yang hampir dengan Tertuduh menjadi inference kepada pengetahuannya, telah dijelaskan dalam kes Mahkamah Rayuan Tan Lay Hwa v. PP [2016] 1 LNS 507 – “… The facts showed that the appellant was so closely situated to the said drugs that it raised the sole inference that he had possession and the requisite knowledge of the said drugs in the sling bag slung over his shoulders within the four walls of the principles enunciated by the authority referred to above.” [30] Melalui keterangan langsung SP3 dan SP5 yang disokong penemuan siasatan oleh SP8 berkenaan kedudukan barang kes ditemui, iaitu di dalam kereta yang dipandu Tertuduh Pertama yang mana Tertuduh Kedua menumpang di sebelahnya, dan tiada orang lain lagi yang terlibat semasa serbuan, maka Mahkamah menerima inferens bahawa kedua-dua Tertuduh mempunyai pengetahuan terhadap kewujudan dadah tersebut. Ini diikuti dengan keterangan SP3 dan SP5 mengenai reaksi Tertuduh-Tertuduh ketika serbuan dibuat, di mana mereka berada dalam keadaan mencurigakan dan kelihatan cemas. Ini menguatkan lagi inferens bahawa kedua-dua Tertuduh mengetahui kewujudan dadah dalam kereta tersebut. Oleh itu elemen pengetahuan telah dibuktikan. Sama ada barang rampasan adalah dadah berbahaya di bawah Akta di mana Tertuduh tidak diberi kuasa untuk memiliki, menjaga atau mengawasinya dan tidak disifatkan telah diberi kuasa di bawah Akta. [31] Selanjutnya bagi elemen kandungan barang kes yang ditemui adalah dadah, ini telah disahkan oleh Pegawai Kimia (SP4) yang memberikan keterangannya dan merujuk kepada laporan kimia (P17) yang dikemukakan. Hasil analisanya mengesahkan berat bersih dadah adalah sejumlah 47.64gram yang mengandungi 36.63 gram methamphetamine. [32] Berat bersih dadah jatuh di bawah Seksyen 39A (2) Akta Dadah Berbahaya 1952 di mana Seksyen 39A (2) memperuntukkan –

Every person found guilty of an offence against this Act where the offence is not punishable with death and where the subject matter of the offence is—

50 grammes or more in weight of cannabis; [33] Manakala S. 36 ADB 1952 meletakkan Tertuduh di bawah undang-undang untuk membuktikan dirinya mempunyai kuasa yang dimaksudkan, di mana Tertuduh gagal membuktikannya -

Beban membuktikan Tidaklah menjadi perlu dalam mana-mana prosiding terhadap mana-mana orang untuk suatu kesalahan terhadap Akta ini, untuk menyangkal dengan keterangan apa-apa lesen, kebenaran, kuasa, atau lain-lain perkara kecualian atau pembelaan, dan beban membuktikan mana-mana perkara itu hendaklah terletak pada orang yang hendak membela dirinya itu. [34] Mahkamah mendapati kedua-dua Tertuduh tiada kuasa di bawah undang-undang untuk memiliki dadah tersebut. Mahkamah juga berpuas hati rantaian barang kes tidak terputus dan penandaan yang dibuat oleh arwah Pengadu adalah sempurna walaupun beliau tidak memberikan keterangan secara langsung di Mahkamah. Mahkamah berpuas hati elemen ketiga ini telah dibuktikan pihak Pendakwan. [35] Selepas selesai kes pendakwaan, dalam membuat pertimbangan, Mahkamah telah merujuk semula kes Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85 (supra) di mana jika keterangan pihak pendakwaan adalah mencukupi untuk Tertuduh-Tertuduh dipanggil menjawab pertuduhan, maka kes prima facie telah dibuktikan. Mahkamah berpendapat keterangan pihak pendakwaan dalam kes ini hanya dapat dipatahkan melalui keterangan balas daripada pihak pembelaan. Oleh yang demikian, Mahkamah memutuskan pihak Pendakwaan telah membuktikan kes prima facie terhadap Tertuduh-Tertuduh dan sebagaimana S.173(h)(i) KTJ, Tertuduh-Tertuduh dipanggil membela diri. Tertuduh-Tertuduh memilih untuk memberi keterangan bersumpah dari kandang saksi dan disoal balas pihak Pendakwaan. [36] Di peringkat ini sebagaimana Seksyen 173(m) KTJ, Mahkamah akan menimbangkan semula kesemua keterangan serta bukti yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan dan juga pihak pembelaan untuk menentukan sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan pertuduhan terhadap Tertuduh-Tertuduh adalah melampaui keraguan yang munasabah. Pembuktian kes kekal di tangan pihak pendakwaan dan pihak pembelaan tidak perlu membuktikan bahawa Tertuduh-Tertuduh tidak bersalah. Mahkamah akan membebaskan dan melepaskan Tertuduh-Tertuduh daripada pertuduhan sekiranya pembelaan ada membangkitkan keraguan yang munasabah ke atas kes pendakwaan, sebagaimana prinsip undang-undang mapan yang disebut dalam Mat v Public Prosecutor [1963] 1 MLJ 263 dan Mohamad Radhi Bin Yaacob v PP [1991] 3 MLJ 169. [37] Dalam membangkitkan keraguan yang munasabah tersebut, pembelaan tidak boleh mengemukakan keterangan yang berbentuk fictitious, mere denials ataupun afterthought kerana keterangan-keterangan sedemikian tidak akan diterima oleh Mahkamah sebagaimana yang telah dijelaskan dalam Liew Kaling v PP (1960) 26 MLJ 306 – “That degree is well settled. It need not reach certainty, but it must carry a high degree of probability. Proof beyond reasonable doubt does not mean proof beyond the shadow of doubt. The law would fail to protect the community if it admitted fanciful possibilities to deflect the course of justice. If the evidence is so strong against a man as to leave only a remote possibility in his favour which can be dismissed with the sentence 'of course it is possible, but not in the least probable,' the case is proved beyond reasonable doubt, but nothing short of that will suffice… You will not, I am sure, allow yourselves to be bewildered or troubled by such a phrase. What it means is not some whimsical or fanciful doubt, which a person might conjure up for the purpose of creating a difficulty but such a doubt as would govern a man's course of action in some private affair of moment of his own.” [38] Tertuduh-Tertuduh pada peringkat pembelaan hanya perlu menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan sepertimana diputuskan dalam kes PP v. Ho Sek Kong [2006] 5 CLJ - “Although the burden of proof in criminal trial lies throughout in bringing home a conclusion that it had proven its case beyond reasonable doubt, the accused, if called upon to his defence bears the evidential burden of casting that doubt”. FAKTA KES PEMBELAAN [39] Tertuduh Pertama (SD1) dan Tertuduh Kedua (SD2) memberi keterangan secara konsisten tentang aktiviti mereka pada hari kejadian. Menurut SD1 pada 3-11- 2021 di antara jam 12 hingga 1 petang, SD1 telah meminjam kereta kawannya yang bernama Burn dengan tujuan untuk bersiar-siar bersama SD2 dan teman wanita masing-masing sempena Deepavali. SD1 dan SD2 telah berkawan baik sejak 5 tahun lalu kerana sebelum ini mereka tinggal berjiran di Flat Pandamaran, Klang. Jadi, selepas mendapat kereta tersebut, kira-kira jam 4 petang, SD1 telah mengambil SD2 dari rumahnya di Pandamaran dan berpatah balik ke rumah SD1 di i-City Kondo Seksyen 7 Shah Alam. SD1, SD2 dan teman wanita masing-masing telah menghabiskan masa di rumah SD1 sehingga jam 9 malam kemudian barulah SD1 dan SD2 keluar berdua menuju ke rumah nenek SD1 di Port Klang untuk sembahyang dan makan malam. Selepas itu, mereka pulang semula ke rumah SD1 di i-City Kondo di Seksyen 7 Shah Alam. Dalam perjalanan pulang ke Shah Alam, SD1 yang memandu kereta tersebut telah berhenti di Shell Seksyen 7 (tempat kejadian) untuk mengisi angin tayar kereta tersebut. Ketika di stesen Shell, SD1 dan SD2 telah diserbu pihak polis dan selepas pemeriksaan ke atas mereka dan kereta tersebut, polis telah menemui dadah dalam kereta tersebut. SD1 dan SD2 menafikan ada pengetahuan mengenai kewujudan dadah tersebut kerana SD1 telah meminjam kereta tersebut daripada rakannya, Burn yang tinggal di Kapar, Selangor. SD1 tidak mengetahui nama sebenar Burn. Namun, semasa di Penjara Sg. Buloh, SD1 ada berjumpa dengan Burn yang telah ditangkap untuk satu kes dadah yang lain, kira-kira 3 bulan sebelum hari perbicaraan kes ini. Apabila mendapat tahu nama sebenar Burn, SD1 telah memaklumkan peguamnya. [41] Mengenai hubungan SD1 dengan Burn, atau nama sebenarnya Kogolan Moorthy (SD3), keterangan SD1 dan SD3 adalah konsisten. Mereka berkenalan melalui rakan masing-masing yan bernama Tiagu dan telah berkawan sejak setahun sebelum tarikh kejadian dan sering berjumpa. SD3 hanya akan memperkenalkan dirinya sebagai Burn saja kepada rakan-rakannya termasuk SD1. Oleh itu SD1 tidak tahu namanya yang sebenar. Pada 3-11-2021 kira-kira jam 1 tengahari, SD3 telah meminjamkan keretanya iaitu Honda Stream Putih no. pendaftaran WWB 8327 kepada SD1 kerana SD3 memiliki 2 buah kereta dan meminjamkan salah satu kepada SD1. SD3 tahu SD1 meminjam kereta tersebut untuk digunakan pada hari Deepavali iaitu keesokan harinya. SD3 telah pergi ke rumah SD1 di Shah Alam dengan memandu kereta tersebut untuk mengambil SD1 di rumahnya. Kemudian SD1 menghantar semula SD3 ke rumah SD3 yang terletak di Kapar, Klang. Sejak hari itu, SD3 tidak berjumpa lagi dengan SD1 sehinggalah berjumpa semula ketika mendapat rawatan di klinik dalam Penjara Sg. Buloh kira-kira 3 bulan sebelum perbicaraan kes ini. [42] SD3 telah mengecamkan kunci kereta dan gambar kereta tersebut sebagai kereta miliknya namun mengakui kereta tersebut tidak didaftarkan atas namanya. SD3 mengakui telah membeli kereta tersebut tanpa dokumen daripada seorang penjual kereta berbangsa Cina sekitar September 2021. SD3 juga setuju no. pendaftaran yang diletakkan pada kereta tersebut juga bukan no. pendaftaran sebenar kereta tersebut dan setuju jika kereta tersebut mempunyai no. enjin dan no. chassis palsu. SD3 juga mengecamkan keadaan kereta tersebut yang pernah kemalangan dan mempunyai kesan calar di pintu belakang penumpang. [43] SD3 mengakui semasa pemeriksaan utama bahawa dia sememangnya menyimpan dadah syabu dalam kereta tersebut dan lupa memberitahu SD1 apabila meminjamkan kereta tersebut kepada SD1 pada 3-11-2021. : Apabila kamu meminjamkan kereta tersebut kepada Neshwin, adakah apa-apa barang salah dalam kereta tersebut? : Ya, ada. Saya lupa bagitahu Neshwin tentang perkara tersebut : Apakah barang salah tersebut? : Ice, syabu : Di manakah ianya disimpan? : Di poket kerusi penumpang sebelah driver : Ada berapa paket yang disimpan di belakang? : Ada 4 paket : Bagaimana 4 paket tersebut disimpan? : Saya simpan dalam plastik bag, plastik biasa berwarna biru. : Kalau saya tunjukkan gambar, boleh camkan? : Boleh : Saya rujuk kepada P4 (A-D). Apakah barang ini? : Ini adalah syabu yang saya simpan PB : Mohon direkodkan MAH : Pengecaman barang kes direkodkan melalui gambar : Bila kamu simpan barang itu dalam pocket seat kereta tersebut? : Pada 1/11/2021 : Kamu tak maklumkan kepada Neshwin perkara ini? : Ya : Kenapa? : Saya terlupa : Adakah mana-mana polis memanggil kamu untuk siasatan? : Tidak [44] SD3 juga fasih tentang nilai pasaran syabu pada ketika itu apabila menjawab pertanyaan peguam. Reaksi SD3 ini menimbulkan inferens yang dia sememangnya bercakap benar dan sememangnya dadah yang dijumpai dalam kereta tersebut adalah miliknya. : Rujuk P4 gambar (D) - 4 paket plastik lutsinar. Harga pasaran bagi 1 paket itu berapa pada masa tersebut, jika kamu tahu? : RM500 1 paket [45] SD3 kini sedang menjalani reman sementara kesnya dibicarakan. Menurut SD3 dia telah ditangkap pada 24-1-2025 dan sedang direman untuk kes yang akan dibicarakan di Mahkamah Sesyen Klang. : Tadi kamu kata alamat tinggal kamu di Kapar, sekarang kamu di penjara Sg Buloh? : Ya : Kamu di penjara Sg Buloh ini untuk kes apa? : Atas kesalahan S.39B tapi dikurangkan ke S.39A(2), kesalahan menyimpan syabu. Masih reman, kes di Mahkamah Sesyen Klang. Tarikh akan datang pada 24/1/2025. Saya diwakili peguam dalam kes di sana. : Untuk kes di Klang itu kamu ditangkap bila? : 20/5/2024 : Dari 3/11/2021 hingga 20/5/2024 rumah kamu, masih sama di Kapar? : Betul [46] Mahkamah mendapati, penjelasan oleh pembelaan adalah munasabah kerana keterangan SD1 dan SD2 konsisten antara satu sama lain, manakala keterangan SD3 menyokong keterangan SD1. SD3 juga telah mengakui bahawa kereta tersebut adalah miliknya yang dipinjamkan kepada SD1 dan dadah dalam kereta tersebut adalah miliknya. Walaupun tiada keterangan dokumentari yang dikemukakan seperti rakaman percakapan Tertuduh-Tertuduh, geran kenderaan atau gambar CCTV untuk menyokong keseluruhan keterangan pembelaan, namun, keterangan saksi-saksi pembelaan yang saling menyokong ini membangkitkan penglibatan SD3 dalam kes ini sebagai pihak sebenar yang memiliki dadah dalam pertuduhan ini, oleh itu menimbulkan keraguan bagi elemen milikan dan pengetahuan. Tidak ada keterangan yang menunjukkan bahawa SD3 dikemukakan semata-mata untuk menyelamatkan Tertuduh-Tertuduh daripada pertuduhan di sini. Oleh itu keterangan SD3 adalah diterima sebagai keterangan yang kredible. Tambahan pula SD3 sedang berhadapan dengan suatu pertuduhan yang juga melibatkan pemilikan dadah. Tidak ada kewajaran bagi SD3 untuk berbohong dan menjadi pak sanggup bagi pemilikan dadah dalam kes di sini kerana pengakuan SD3 ini hanya akan menyusahkan dirinya sendiri. Mahkamah akur bahawa pihak pendakwaan telah tidak menyiasat kewujudan Burn di peringkat awal sebelum kes dibicarakan kerana tiada maklumat yang diperlukan untuk memulakan siasatan terhadap Burn. Mahkamah juga telah menyimpulkan di peringkat kes pendakwaan bahawa ketiadaan siasatan terhadap Burn tidak menjejaskan kes pendakwaan secara keseluruhannya. Namun, selepas mendengar kes pembelaan, Mahkamah mendapati, kewujudan Burn menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan, kerana jika Burn disiasat dan dipastikan, bermakna terdapat akses terhadap kereta tersebut oleh orang lain selain Tertuduh-Tertuduh. Oleh itu sudah pasti Burn yang akan dituduh dan bukannya Tertuduh-Tertuduh dalam kes ini. [47] Mahkamah akhirnya merujuk semula prinsip perundangan mapan selepas kes pembelaan iaitu Mat v PP [1963] LNS 82 tentang apakah yang perlu dilakukan oleh Mahkamah selepas mendengar kes pembelaan iaitu –

If you are satisfied beyond reasonable doubt as to the accused's guilt. Convict.

If you accept or believe the accused's explanation. Acquit.

If you do not accept or believe the accused's explanation. Do not convict but consider the next steps below.

If you do not accept or believe the accused's explanation and that explanation does not raise in your mind a reasonable doubt as to his guilt. Convict.

If you do not accept or believe the accused's explanation but nevertheless it raises in your mind a reasonable doubt as to his guilt. Acquit”. [48] Dalam hal ini, Mahkamah telah memutuskan untuk menerima penjelasan Tertuduh-Tertuduh dan mendapati pembelaan telah membangkitkan keraguan munasabah kepada kes pendakwaan, oleh itu Mahkamah sewajarnya melepaskan Tertuduh-Tertuduh daripada pertuduhan. KESIMPULAN [49] Kesimpulannya, setelah mendengar keterangan saksi-saksi dan melihat kesemua eksibit yang dikemukakan serta hujahan pihak-pihak, Mahkamah selanjutnya menilai semula keseluruhan keterangan pihak pendakwaan dan mengambilkira keterangan pihak pembelaan, telah mendapati bahawa pengemukaan Burn telah berjaya menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap keseluruhan kes pendakwaan di bawah S.39A(2) ADB 1950. Mahkamah mendapati, pihak Pendakwaan telah gagal membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah. Oleh itu, Mahkamah membebaskan dan melepaskan Tertuduh Pertama dan Tertuduh Kedua daripada pertuduhan terhadap mereka. Seterusnya eksibit dikembalikan kepada pihak pendakwaan dan hendaklah dilupuskan mengikut budibicaranya selepas selesai rayuan. Norazlin binti Othman Hakim Mahkamah Sesyen 3 Shah Alam Disediakan pada 20/3/2025 Pihak Pendakwaan: Timbalan Pendakwaraya, Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Selangor, Tingkat 4 Podium Utara, Bangunan Sutan Salahuddin Abdul Aziz Shah, 40512 Shah Alam, Selangor Pihak Pembelaan: Tetuan Aravind Atifah & Rajvin, Peguamcara bagi Tertuduh yang beralamat di No 60-2, 2nd Floor, Lorong Batu Nilam 4B, Bandar Bukit Tinggi, 41200 Klang, Selangor Darul Ehsan. (Ruj Kami: AAA/CRI/022/04/2022) (Tel No.: 011- 26253572) (Email: law.aaassociates@gmail.com)