1. ) Nur Nabilah Binti Ahmad Zambala v 1. ) Azlina Binti Arshad (TA-B51NCvC-3-06/2021)

AZLINA BINTI ARSHAD (No K/P: 721123-08-6140)

SUHAILA BINTI MALIM (No K/P: 750103-11-5840)

HUSIN BIN MOHD NOR (No K/P: 660727-10-5377)

KETUA PENGARAH KEMENTERIAN

KERAJAAN MALAYSIA ...DEFENDAN-DEFENDAN 05/03/2026 08:46:49 TA-B51NCvC-3-06/2021 Kand. 110 S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA ALASAN PENGHAKIMAN

Ini merupakan rayuan yang difailkan oleh pihak Plaintif yang tidak berpuas hati terhadap keputusan yang diberikan oleh Mahkamah pada 16.12.2025 yang telah menolak tuntutan Plaintif dengan kos sebanyak RM 10,000 diberikan kepada Defendan-Defendan.

Pihak Plaintif, melalui notis rayuan bertarikh 29.12.2025 telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Tinggi terhadap keseluruhan keputusan yang diberikan oleh Mahkamah. LATAR BELAKANG Tuntutan Plaintif 3. Plaintif merupakan bekas pelajar Sekolah Menengah Kebangsaan Sura pada tahun 2020 (selepas ini dirujuk sebagai “sekolah tersebut”).

Defendan Pertama dan Kedua merupakan guru-guru di sekolah tersebut manakala Defendan Ketiga ialah Pengetua di sekolah tersebut pada tahun 2020 iaitu tahun kejadian berlaku.

Defendan-Defendan Pertama hingga Ketiga ialah pekerja, wakil dan/atau ejen kepada Defendan-Defendan Keempat dan Kelima. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Defendan-Defendan Keempat dan Kelima ialah majikan dan prinsipal kepada Defendan Pertama hingga Ketiga.

Pada 25.10.2020, lebih kurang pukul 11.00 pagi iaitu setelah tamat sesi Peperiksaan Percubaan SPM bagi subjek Sains Rumah Tangga, Defendan-Defendan Pertama dan Kedua secara berasingan dan/atau bersama-sama telah melakukan pemeriksaan badan secara mengejut dan terbuka terhadap Plaintif di hadapan pelajar-pelajar perempuan yang lain di dalam dewan peperiksaan Sekolah tersebut dengan kehadiran dua orang guru lain yang dikenali sebagai Cikgu Nurul Aien dan Cikgu Suhaina.

Semasa pemeriksaan badan tersebut, Defendan Kedua telah meraba bahagian punggung, pinggang, dada, dan kepala Plaintif manakala Defendan Pertama meraba bahagian pinggang, punggung dan bawah perut Plaintif.

Defendan Pertama telah menjumpai sebuah telefon bimbit di dalam seluar dalam Plaintif dan telah memaksa Plaintif untuk mengeluarkan telefon bimbit tersebut dari seluar dalamnya.

Pada 25.10.2020 tersebut juga, iaitu selepas Defendan-Defendan Pertama dan Kedua memeriksa kandungan telefon bimbit Plaintif, Defendan Pertama secara tiba-tiba telah berteriak ke arah Plaintif dengan menyatakan pernyataan berunsur fitnah terhadap Plaintif, di dalam dewan peperiksaan Sekolah tersebut dan di hadapan S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA pelajar-pelajar perempuan dan guru-guru yang lain seperti berikut:- “Ini nota saya, saya akan buat laporan kepada Pengetua.”

Pada masa yang material, Defendan-Defendan Pertama dan Kedua telah merampas telefon bimbit tersebut dan meletakkan catatan pada sampul kertas bersama telefon bimbit Plaintif tersebut dengan pernyataan berbaur fitnah terhadap Plaintif seperti berikut:- “Nama: Nur Nabilah bt Ahmad Zambala Tarikh: 25.10.2020 Kelas: 5u Masa: 815-1045 (meniru paper SnRT) Guru Spot check: Cg Suhaila dan Nurul Aien Catatan: Jenama hp: iPhone model A1586

Telefon bimbit Plaintif yang dirampas serta catatan pada sampul kertas mengandungi pernyataan fitnah tersebut telah disiar dan diakses oleh guru-guru dan pihak pentadbiran Sekolah tersebut termasuk Defendan Ketiga.

Pada 27.10.2020, ibu bapa Plaintif telah ke Sekolah tersebut dan berjumpa dengan pihak pentadbiran Sekolah tersebut iaitu S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Defendan Ketiga selaku Pengetua Sekolah tersebut, dan Cikgu Zunida, Penolong Kanan Hal Ehwal Murid (PKHEM) untuk berbincang mengenai tindakan pihak Sekolah tersebut yang melakukan pemeriksaan badan dan mengendalikan telefon bimbit yang dirampas tanpa mengikut “Standard Operating Procedure” (SOP) yang sewajarnya.

Pada 28.10.2020, ibu bapa Plaintif telah menghadiri mesyuarat sekolah tersebut dengan kehadiran Defendan Ketiga, Ustaz Harun bin Endut iaitu Penolong Kanan Pentadbiran (PKP) Sekolah tersebut, PKHEM Sekolah tersebut dan seorang guru dikenali sebagai Cikgu Suhaina termasuk Defendan-Defendan Pertama dan Kedua. Walau bagaimanapun tiada penyelesaian oleh Defendan Ketiga mengenai tuduhan meniru dalam Peperiksaan Percubaan Peperiksaan SPM oleh Plaintif. Defendan Ketiga seterusnya telah memaklumkan ibu bapa Plaintif bahawa Plaintif akan dipanggil ke sidang kes disiplin untuk siasatan lanjut pihak Sekolah tersebut dan skrip jawapan Peperiksaan Percubaan SPM Plaintif akan diserahkan kemudian.

Walau bagaimanapun, sidang kes disiplin terhadap Plaintif yang telah ditetapkan pada 8.11.2020 telah ditunda dan tiada sebarang maklumat diberikan kepada Plaintif mengenai tarikh baru sidang kes disiplin tersebut. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Tarikh 8.11.2020 tersebut ditunda kerana penutupan Sekolah tersebut pada 7.11.2020 sehingga 20.11.2020 akibat pelaksanaan Perintah Kawalan Pergerakan Bersyarat (PKPB) di Mukim Rasau, Dungun yang turut melibatkan Sekolah tersebut.

Pada 9.11.2020, Plaintif telah menyemak keputusan Peperiksaan Percubaan SPM melalui Sistem Aplikasi Peperiksaan Sekolah (SAPS) dan Plaintif amat terkejut apabila mendapati lima subjek iaitu Bahasa Melayu, Bahasa Inggeris, Matematik, Pendidikan Islam dan Sains memperoleh markah sebanyak 1% dan mengakibatkan Plaintif tidak layak mendapat sijil Peperiksaan Percubaan SPM tersebut.

Kelima-lima subjek tersebut diberikan markah sebanyak 1% kerana didakwa terdapat unsur peniruan berdasarkan laporan daripada guru-guru subjek yang menyemak skrip jawapan Peperiksaan Percubaan SPM Plaintif. Sehingga kini, Defendan Ketiga gagal, enggan dan/atau cuai untuk menyerahkan skrip jawapan tersebut kepada Plaintif.

Defendan Ketiga telah menjatuhkan hukuman disiplin tanpa membuat sidang siasatan kes dengan sepatutnya. Pada setiap masa yang material, Plaintif tidak dipanggil untuk memberikan keterangan di Sekolah tersebut mengenai tuduhan meniru tersebut dan sekali gus telah menafikan hak Plaintif untuk membela diri. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Malah tiada laporan disiplin dan/atau kaunseling disediakan oleh pihak Sekolah tersebut.

Akibat daripada tindakan dan perbuatan Defendan–Defendan Pertama dan Kedua tersebut dan cara pihak Sekolah tersebut menangani kejadian tersebut berserta tuduhan Plaintif meniru dalam peperiksaan tanpa bukti kukuh, Plaintif telah mengalami “Major Depresive Disorder”, kejutan dan kemurungan, kehilangan tumpuan pembelajaran, dan perbelanjaan teruk. Nama baik Plaintif sebagai pengawas sekolah dan pelajar “target” SPM Sekolah tersebut terjejas dan tidak dapat lagi di baik pulih.

Plaintif menyatakan pihak Defendan telah cuai serta gagal mematuhi prosedur yang ditetapkan berkaitan tuduhan meniru, serta pemeriksaan badan dan rampasan telefon bimbit sehingga menyebabkan Plaintif mengalami beberapa kerugian termasuklah kecederaan daripada segi emosi, kewangan serta gagal mendapat keputusan yang sewajarnya dalam peperiksaan SPM.

Plaintif menuntut terhadap Defendan-Defendan sebagaimana berikut:

Ganti rugi Am bagi Trauma dan Tekanan Perasaan sebanyak RM300,000.00 (Ringgit Malaysia: Tiga Ratus Ribu Sahaja) dan faedah;

Ganti rugi Am bagi Pernyataan Fitnah sebanyak RM100,000.00 (Ringgit Malaysia: Satu Ratus Ribu Sahaja) dan faedah; S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Ganti rugi Khas yang ditaksirkan oleh Mahkamah dan faedah;

Ganti rugi Teladan dan/atau Ganti rugi Melampau yang ditaksirkan oleh Mahkamah dan faedah;

Faedah sebanyak 4% setahun ke atas Ganti rugi-Ganti rugi tersebut di atas dari tarikh penghakiman sehingga tarikh penyelesaian penuh;

Kos tindakan ini; dan

Lain-lain relif yang Mahkamah fikirkan adil dan perlu. Pembelaan Defendan-Defendan.

Pihak Defendan-Defendan menyatakan Defendan Keempat tidak wujud dalam perkhidmatan Kerajaan dan Plaintif telah salah menamakan Defendan Keempat.

Defendan Kelima hanya akan bertanggungan secara vikarius untuk Defendan Pertama, Kedua dan Ketiga sekiranya syarat-syarat dalam Seksyen 5 dan 6 Akta Prosiding Kerajaan 1956 dipenuhi oleh Plaintif sepenuhnya.

Defendan-defendan bergantung pada seksyen 8 Akta Fitnah 1957 iaitu justifikasi dan keistimewaan bersyarat ('qualified privilege') di mana Plaintif telah didapati meniru berdasarkan aduan daripada dua orang pelajar yang melihat Plaintif meniru menggunakan telefon bimbit dan perkara ini disahkan dengan penemuan telefon semasa pemeriksaan badan pada Plaintif dan setelah pemeriksaan S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA dilakukan pada telefon bimbit Plaintif yang mengandungi nota dan dokumen sulit Soalan Peperiksaan Percubaan Sebenar MPP3 2020.

Catatan yang tercatat pada sampul kertas bersama telefon bimbit Plaintif adalah tertakluk kepada keistimewaan bersyarat di mana, catatan perlu dilakukan untuk siasatan lanjut kes meniru oleh Plaintif bagi pihak Sekolah tersebut menjalankan siasatan, selain catatan ini tidak disiarkan kepada mana-mana pihak yang tidak terlibat dalam siasatan kes peniruan Plaintif yang dijalankan oleh Sekolah tersebut.

Berdasarkan keterangan guru-guru subjek yang menyemak transkrip jawapan peperiksaan Plaintif, didapati terdapat unsur peniruan bagi subjek Matematik Moden, Sains, Bahasa Melayu, Bahasa Inggeris, Pendidikan Agama Islam dan Sains Rumah Tangga. Berdasarkan penilaian guru subjek terhadap transkrip jawapan Plaintif dan dibandingkan dengan nota-nota dan dokumen sulit Kertas Peperiksaan Percubaan MPP3 2020 yang terdapat dalam telefon bimbit Plaintif, jelas menunjukkan terdapat unsur peniruan telah dilakukan oleh Plaintif.

Defendan-defendan Pertama hingga Ketiga telah mengambil langkah-langkah yang wajar dan munasabah dan mengikut peraturan dalam mengendalikan kes Plaintif bagi memastikan kebajikan dan emosi Plaintif adalah terjaga dengan sepatutnya. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Defendan-defendan Pertama dan Kedua telah menjalankan langkah-langkah yang wajar dan munasabah semasa melakukan pemeriksaan badan terhadap Plaintif dengan membuat pengumuman untuk memberikan peluang kepada Plaintif untuk tampil membuat pengakuan secara sukarela sebelum pemeriksaan badan dijalankan, Defendan Pertama dan Kedua juga telah meminta izin kepada murid yang terlibat dan memohon maaf kerana perlu melakukan pemeriksaan badan.

Tiada sentuhan kulit ke kulit dilakukan terhadap Plaintif. Defendan Ketiga telah memastikan Defendan Pertama dan Kedua menjalankan langkah-langkah yang wajar dan munasabah semasa melakukan pemeriksaan badan terhadap Plaintif di mana kebenaran untuk pemeriksaan mengejut telah diperoleh daripada Defendan Ketiga dan pemeriksaan badan dilakukan berdasarkan peraturan Sekolah tersebut.

Defendan Pertama hingga Ketiga telah mematuhi Peraturan Unit Penilaian dan Peperiksaan SMK Sura dalam mengendalikan rampasan telefon bimbit di sekolah.

Defendan Ketiga telah mengambil langkah-langkah yang wajar dan munasabah dengan mengadakan sidang siasatan kes mengenai tuduhan Plaintif meniru dalam peperiksaan dengan mengadakan mesyuarat bersama guru-guru pengawas peperiksaan dan guru-guru subjek dalam menentukan kesalahan meniru oleh Plaintif. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Defendan Ketiga telah mengendalikan kes Plaintif dengan mengikut tatacara disiplin yang munasabah dan berdasarkan Peraturan Unit Penilaian dan Peperiksaan SMK Sura.

Perbicaraan Seramai 12 orang saksi telah dipanggil dalam perbicaraan ini. Plaintif telah memanggil 7 orang saksi manakala pihak Defendan-Defendan telah memanggil 5 orang saksi.

Saksi-saksi yang dipanggil adalah sebagaimana berikut: a) SP1: Ahmad Zambala Binti Yusof (Bapa Plaintif) b) SP2: Dr. Marliana Binti Musa c) SP3: Zuraini Binti Abd Kadir (Ibu Plaintif) d) SP4: Nur Nabilah Binti Ahmad Zambala (Plaintif) e) SP5: Fatin Shaqila SP5 (Rakan Sekolah Plaintif) f) SP6: Syed Zariel Ziqry Bin Syed Muhamad Zulkifli (Rakan Sekolah Plaintif) g) SP7: Aishah Asiyah Binti Wan Mazlan (Rakan Srkolah Plaintif) h) SD1: Azlina binti Arshad (Defendan Pertama) i) SD2: Suhaila binti Malim (Defendan Kedua) j) SD3: Syahibah Naqiyah Binti Shamsul Bahri (Rakan Sekolah Plaintif) k) SD4: Rafaf Khairina Rumaisa Binti Hasmadi (Rakan Sekolah Plaintif) S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA l) SD5: Husin Bin Mohd Nor (Defendan Ketiga)

Perbicaraan telah berjalan selama 15 hari iaitu pada 06.05.2024 hingga 08.05.2024,

22.09.2024,

13.10.2024,

28.10.2024,

16.12.2024, 19.12.2024, 19.01.2025, 15.04.2025, 04.05.2025,

06.05.2025 dan 16.04.2025, 05.06.2025 dan 22.06.2025.

Saya mengambil alih kes ini daripada Hakim Mahkamah Sesyen terdahulu pada peringkat pemeriksaan balas SP4. Isu-Isu Untuk Dibicarakan.

Pihak-pihak telah memfailkan isu-isu yang hendak dibicarakan sebagaimana berikut: a) Sama ada Defendan Pertama dan Defendan Kedua gagal, enggan dan/atau cuai menjalankan langkah – langkah wajar dan baik (“reasonable and proper steps”) semasa melakukan pemeriksaan badan terhadap Plaintif; b) Sama ada Defendan Pertama hingga Defendan Ketiga gagal, enggan dan/atau cuai dalam mengendalikan rampasan telefon bimbit di Sekolah dan menjalankan siasatan kes disiplin terhadap Plaintif; c) Sama ada pernyataan Defendan Pertama hingga Defendan Ketiga bersifat fitnah, merujuk kepada Plaintif, dan disiarkan atau disampaikan (“published”) kepada pihak ketiga; S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA d) Sama ada Defendan Keempat dan Defendan Kelima adalah secara bersama, berasingan dan vikarius (bertanggungan) bertanggungjawab ke atas segala kecuaian dan tindakan Defendan Pertama hingga Defendan Ketiga; dan e) Sama ada akibat daripada tindakan dan perbuatan Defendan Pertama hingga Defendan Ketiga tersebut, Plaintif telah mengalami kejutan, dan tekanan perasaan, trauma, kehilangan tumpuan pembelajaran dan perbelanjaan yang teruk.

DAPATAN MAHKAMAH Tindakan pihak Plaintif adalah berasaskan kausa tindakan di bawah kecuaian dan juga fitnah. Berdasarkan pada para 37 Penyata Tuntutan Plaintif, Plaintif mendakwa bahawa pihak Defendan Pertama sehingga Defendan Ketiga telah melakukan kecuaian berikut: a) Defendan-Defendan Pertama hingga Ketiga gagal, enggan dan/atau cuai untuk memastikan kebajikan dan emosi Plaintif dengan sepatutnya; b) Defendan-Defendan Pertama dan Kedua gagal, enggan dan/atau cuai untuk menjalankan langkah-langkah wajar dan baik (reasonable and proper steps) semasa melakukan pemeriksaan badan terhadap Plaintif; c) Defendan Ketiga gagal, enggan dan/atau cuai untuk memastikan Defendan-Defendan Pertama dan Kedua sebagai guru di Sekolah tersebut untuk menjalankan langkah-langkah S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA wajar dan baik (reasonable and proper steps) semasa melakukan pemeriksaan badan terhadap Plaintif; d) Defendan-Defendan Pertama hingga Ketiga gagal, enggan dan/atau cuai untuk mematuhi “Standard Operating Procedure” (SOP) dan Surat Pekeliling Ikhtisas oleh Kementerian Pendidikan Malaysia (KPM) dalam mengendalikan rampasan telefon bimbit di sekolah; e) Defendan Ketiga gagal,enggan dan/atau cuai untuk mengambil langkah-langkah yang wajar dan baik (“reasonable and proper steps”) untuk menjalankan sidang siasatan kes mengenai tuduhan Plaintif meniru di dalam peperiksaan; f) Defendan Ketiga telah menghukum Plaintif tanpa mengikut tatacara disiplin sewajarnya dan menafikan hak Plaintif untuk membela diri; dan g) Defendan-Defendan Pertama hingga Ketiga telah melakukan tuduhan berunsur fitnah terhadap Plaintif tanpa asas.

Defendan-Defendan Keempat dan Kelima adalah secara bersama, berasingan dan vikarious (bertanggungan) bertanggungjawab ke atas segala kecuaian dan tindakan Defendan-Defendan Pertama hingga Ketiga.

Ia adalah prinsip perundangan mantap bahawa Plaintif selaku penuntut mempunyai beban pembuktian bagi membuktikan tuntutannya. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Ini selaras dengan Seksyen 101, Akta Keterangan 1950 yang memperuntukkan seperti berikut: “101. Beban Membuktikan

Sesiapa yang berhasrat supaya mana-mana mahkamah memberikan penghakiman tentang apa-apa hak atau liabiliti di sisi undang-undang, dengan bergantung pada kewujudan fakta yang ditegaskan olehnya, mestilah membuktikan bahawa fakta itu wujud.

Apabila seseorang terikat untuk membuktikan kewujudan apa-apa fakta, dikatakan bahawa beban pembuktian terletak pada orang itu. MISALAN

A berhasrat supaya mahkamah memberikan penghakiman supaya B dihukum kerana suatu jenayah yang dikatakan oleh A telah dilakukan oleh B . A mesti membuktikan bahawa B telah melakukan jenayah itu.

A berhasrat supaya mahkamah memberikan penghakiman bahawa dia berhak ke atas tanah tertentu yang ada dalam milikan B atas sebab fakta yang ditegaskan oleh A sebagai benar tetapi dinafikan oleh B . A mestilah membuktikan kewujudan fakta itu.” S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Sama ada Defendan Pertama dan Defendan Kedua gagal, enggan dan/atau cuai menjalankan langkah – langkah wajar dan baik (reasonable and proper steps) semasa melakukan pemeriksaan badan terhadap Plaintif;

Dalam kes Mohd Raihan Ibrahim v The Government of Malaysia [1980] 1 MLRA 10, yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan, kewajipan berjaga-jaga (“duty of care”) oleh seorang guru kepada anak muridnya ialah seperti berikut: “It is settled law that a school teacher is under a duty to exercise supervision over his pupils when they are in the school premises, either in the classroom or the playground. The degree of supervision depends on the circumstances of each case, such as the age of the pupils and what they are doing at the material time.”

Pemeriksaan mengejut dibuat setelah Defendan Pertama menerima dua aduan daripada pelajar yang menyatakan Plaintif ada meniru. Pemeriksaan mengejut tersebut telah dilakukan dalam dewan tertutup tanpa kehadiran mana-mana sama ada pelajar lelaki atau guru lelaki.

Sebelum pemeriksaan dibuat, amaran telah diberikan untuk murid-murid yang ada membawa barang larangan untuk S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA mengeluarkannya dan menyerahkannya kepada guru/pengawas yang bertugas. Oleh itu, peluang untuk sebarang penyerahan secara sukarela telah diberikan.

Pihak Plaintif sendiri yang mengeluarkan telefon bimbit tersebut apabila pemeriksaan badan dibuat dan Defendan Pertama mendapati terdapatnya bonjol pada pinggang Plaintif.

Mahkamah berpendapat pemeriksaan mengejut yang dijalankan adalah munasabah dan wajar dan mengikut peraturan-peraturan yang ada. Perlu dilihat bahawa pemeriksaan mengejut ini adalah pada “setting” sekolah yang melibatkan murid-murid yang ramai. Pemeriksaan secara berseorangan dengan ditemani oleh ibu bapa dalam bilik lain pada masa lain sebagaimana yang dicadangkan oleh pihak Plaintif adalah sesuatu yang tidak munasabah terutamanya apabila melibatkan disiplin murid-murid.

Plaintif menjadi “target” memandangkan terdapatnya aduan terhadap dirinya dan tingkah laku Plaintif telah diperhatikan oleh Defendan Pertama semasa peperiksaan berjalan.

Semasa peperiksaan percubaan berlangsung, terdapat satu rampasan telefon dibuat iaitu melibatkan tangkapan “red handed” oleh rakan sekolah Plaintif iaitu SP5. Peperiksaan percubaan SPM ini merupakan peperiksaan percubaan pada tahun 2020 di mana Covid-19 melanda dan sekolah ditutup untuk tempoh yang lama. Oleh sebab itu, Mahkamah berpendapat, tindakan untuk melakukan S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA pemeriksaan mengejut di dewan adalah satu perkara yang wajar memandangkan boleh melibatkan murid yang ramai dan dapat membuat kawalan disiplin seolah-olah memberi amaran kepada murid-murid lain untuk lebih berhati-hati untuk tidak membawa barangan larangan semasa peperiksaan berlangsung.

Mahkamah berpuas hati bahawa keterangan saksi-saksi Plaintif dan juga Defendan-Defendan terutamanya rakan-rakan sekolah Plaintif yang menyatakan pemeriksaan mengejut bukanlah satu perkara yang asing di sekolah.

Defendan Ketiga juga telah memberikan kebenaran untuk Pemeriksaan Mengejut dijalankan (Rujuk m/s 451, Ikatan G). Pada masa yang sama, kebenaran juga telah diberikan oleh Ibu Bapa pelajar termasuklah Ibu Plaintif (SP3) sebagai mesyuarat PIBG yang diadakan sebelum tarikh kejadian. Oleh yang demikian, pemeriksaan mengejut secara beramai-ramai bukanlah satu perkara yang asing di sekolah dan dalam pengetahuan pihak-pihak.

Pihak Defendan Pertama dan Kedua juga telah membuat pemeriksaan badan Plaintif tetapi tidak ada sentuhan kulit ke kulit yang dibuat. Oleh yang demikian, tiada isu mencabul atau pemeriksaan yang tidak wajar dilakukan. Defendan Pertama dan Kedua membuat pemeriksaan badan untuk mencari barang larangan. Barangan tersebut disorokkan pada badan Plaintif iaitu seseorang perempuan. Oleh yang demikian, sudah pasti akan ada S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA sentuhan-sentuhan tetapi secara berlapik iaitu di atas baju. Pihak Defendan Pertama dan Kedua juga tidak menggunakan sebarang peralatan dan pemeriksaan badan dilakukan dengan cara biasa.

Mahkamah tidak nampak bagaimana pemeriksaan mengejut yang dibuat boleh mendatangkan kecederaan fizikal serta emosi murid-murid. Mahkamah berpendapat, hanya Plaintif yang tercalar emosinya dan terus tidak kembali ke sekolah setelah kejadian berlaku. Plaintif hanya meneruskan peperiksaan percubaan untuk mata pelajaran lain dan telah bertukar sekolah selepas kejadian ini sedangkan pihak sekolah akan menyediakan ruang untuk kaunseling sebagaimana yang diterima oleh SP5 yang telah ditangkap menggunakan telefon bimbit semasa peperiksaan berlangsung.

Plaintif terus tidak muncul di sekolah dan kecederaan emosi atau panggilan-panggilan buruk atau tuduhan meniru kebiasaannya berlaku selepas kejadian. Plaintif tidak menjelaskan bagaimana persepsi atau layanan guru-guru atau pun rakan-rakan sekolah setelah kejadian ini berlaku. Tambahan pula, pada masa tersebut masih lagi dalam fasa pandemik di mana sekatan-sekatan masih lagi berlaku secara berperingkat. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Sama Ada Defendan Pertama Hingga Defendan Ketiga Gagal, Enggan Dan/Atau Cuai Dalam Mengendalikan Rampasan Telefon Bimbit Di Sekolah Dan Menjalankan Siasatan Kes Disiplin Terhadap Plaintif.

Aduan mengenai Plaintif meniru dalam peperiksaan dengan menggunakan telefon bimbit telah diterima sebelum 25.10.2020 lagi. Pada 15.10.2020, Cikgu Azlina/Defendan Pertama telah menerima aduan bahawa Plaintif telah meniru dengan cara melihat kepada telefon bimbit yang dibawanya semasa peperiksaan percubaan SPM tersebut dijalankan.

Pada 20.10.2020, Defendan Pertama telah membuat borang pengakuan/aduan yang menyatakan bahawa dia ada menerima aduan daripada 5 orang murid perempuan yang tidak berpuas hati terhadap “spotcheck” yang dijalankan selepas peperiksaan subjek pendidikan Islam di mana mereka menyatakan bahawa guru tidak dapat mengesan telefon bimbit yang dibawa oleh Plaintif.

Hanya pada 25.10.2020, telefon bimbit Plaintif berjaya dirampas setelah pemeriksaan mengejut dibuat. SD2 meminta Plaintif sendiri mengeluarkan objek tersebut dan didapati objek itu adalah sebuah telefon bimbit.

SD2 kemudiannya terus menyerahkan telefon bimbit Plaintif kepada Cikgu Suhaina untuk tujuan rampasan dan serahan kepada guru disiplin. Defendan Ketiga/SD5 mengesahkan menerima S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA telefon bimbit Plaintif tersebut daripada guru disiplin dan telefon bimbit berada di dalam sampul yang dicatatkan butiran oleh guru disiplin tersebut.

Defendan Ketiga kemudiannya mengarahkan guru-guru mata pelajaran untuk memeriksa kandungan telefon bimbit Plaintif untuk menyiasat sama ada Plaintif telah melakukan peniruan semasa menduduki Peperiksaan Percubaan SPM MPP3.

Semakan oleh guru-guru terlibat mendapati terdapat kandungan telefon bimbit Plaintif yang mengandungi soalan-soalan peperiksaan MPP3 2020 yang telah dijawab, nota-nota serta gambar kandungan buku teks.

Siasatan telah dijalankan oleh semua guru yang terlibat dan mesyuarat telah diadakan pada 2.11.2020 sebelum hukuman dijatuhkan. Hasil siasatan, perbincangan dan mesyuarat yang diadakan, Defendan Ketiga mengarahkan guru-guru mata pelajaran yang terlibat untuk memberikan markah 1% kepada Plaintif selaras dengan peraturan yang ditetapkan di perenggan 2 Peraturan Unit Penilaian dan Peperiksaan SMK Sura.

Semasa telefon tersebut diperiksa, pihak sekolah juga mendapati terdapatnya dokumen sulit Kertas Peperiksaan Percubaan MPP3 2020 di mana pihak Defendan-Defendan ingin mengadakan Sidang Kes Lembaga Disiplin pada08.11.2020 bagi menyiasat daripada sumber mana Plaintif memperoleh dokumen sulit Kertas S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Peperiksaan Percubaan MPP3 2020 tersebut namun terhalang kerana faktor PKP akibat Covid-19.

Pihak Plaintif membangkitkan bahawa pihak Defendan telah gagal mematuhi Pekeliling Ikhtisas Bil. 20/1998 dan Pekeliling Ikhtisas Bil. 2/2009 berkaitan aduan yang diterima oleh pihak sekolah dan peraturan serta larangan yang melibatkan telefon bimbit.

Surat Pekeliling Ikhtisas Bil. 20/1998 bertarikh 10 September 1998 yang dikeluarkan oleh Pejabat Ketua Pengarah Pendidikan Malaysia, ia menekankan bahawa semua aduan yang diterima oleh pihak sekolah, Jabatan Pendidikan Negeri dan Pejabat Pendidikan Daerah hendaklah disiasat serta dilaporkan dengan serta-merta tanpa kelewatan.

Antara perkara utama yang ditekankan dalam Surat Pekeliling Ikhtisas Bil. 20/1998 tersebut ialah:

2.1 Jawapan memaklumkan penerimaan aduan hendaklah diberikan kepada pengadu walaupun Ketua Jabatan memutuskan bahawa aduan itu memerlukan siasatan lanjut;

2.2 Siasatan dan penyediaan laporan mengenainya hendaklah dilakukan dengan segera;

2.3 Dalam menyempurnakan siasatan, jika perundingan dengan ibu bapa atau penjaga murid diperlukan, pemberitahuan hendaklah dibuat dalam tempoh masa yang munasabah, S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA tujuan perundingan hendaklah dimaklumkan dan dijalankan secara terbuka.

2.4 Apabila menerima aduan, tarikh aduan, tarikh siasatan, tarikh laporan disiapkan serta nama penuh dan jawatan pegawai yang membuat siasatan mestilah direkodkan.

2.5 Nama orang yang dituduh hendaklah sentiasa dirahsiakan.

2.6 Hasil siasatan dan laporan mengenainya adalah rahsia jabatan dan kerahsiaannya hendaklah sentiasa terjaga.

Pihak Plaintif membangkitkan terdapat pihak yang membuat aduan bahawa Plaintif telah menggunakan telefon semasa peperiksaan percubaan berlangsung untuk beberapa subjek. Namun begitu, pihak sekolah bukan sahaja gagal memaklumkan kepada ibu bapa Plaintif tentang aduan/dakwaan yang dibuat malah keputusan telah dibuat secara tergesa-gesa tanpa siasatan dan mengikut prosedur yang sewajarnya.

Plaintif dikenakan pemeriksaan mengejut, telefon Plaintif dirampas dan diperiksa, Plaintif dikatakan meniru dan markah beberapa mata pelajaran Plaintif diberikan markah 1% sahaja.

Surat Pekeliling Ikhtisas Bil. 2/2009 bertarikh 25.03.2009 berhubung larangan dan pengurusan telefon bimbit di sekolah. Perenggan 3.1 hingga 3.6 pekeliling tersebut telah menyatakan bahawa:- S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

3.1 Peraturan larangan penggunaan telefon bimbit oleh murid di sekolah hendaklah dimaklumkan kepada semua ibu bapa murid.

3.2 Pihak sekolah hendaklah memaklumkan dan memberi kefahaman kepada ibu bapa perkara berkaitan larangan ini menerusi mesyuarat PIBG dan mesyuarat permuafakatan peringkat sekolah.

3.3 Jika sekiranya ada murid yang melanggar peraturan ini, maka pihak sekolah boleh mengambil dan menyimpan telefon bimbit murid berkenaan.

3.4 Semua telefon bimbit yang diambil oleh pihak sekolah akan direkodkan dan disimpan di tempat yang selamat oleh pihak sekolah.

3.5 Ibu bapa murid yang terlibat akan di maklum dengan segera, sebaik-baiknya pada hari yang sama.

3.6 Ibu bapa juga hendaklah dimaklumkan bahawa mereka boleh menuntut semula telefon bimbit anak mereka daripada simpanan pihak sekolah.

Pihak Plaintif menyatakan bahawa walaupun Plaintif telah dituduh meniru dalam peperiksaan pada 25.10.2020 setelah telefonnya dirampas dalam pemeriksaan mengejut (“spot check”). Walau bagaimanapun, sehingga 27.10.2020, ibu bapa Plaintif tidak pernah S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA dimaklumkan oleh pihak sekolah berkenaan dakwaan salah laku tersebut.

Mereka hanya mengetahui tentang perkara tersebut apabila diberitahu sendiri oleh Plaintif selepas balik dari sekolah dan hadir sendiri ke sekolah setelah tidak menerima sebarang makluman mengenai kejadian yang berlaku melalui telefon mahupun surat.

Apabila ibu bapa Plaintif hadir ke sekolah pada 27.10.2020, mereka telah menuntut semula telefon bimbit Plaintif namun permintaan tersebut ditolak oleh pihak sekolah atas alasan bahawa pihak sekolah perlu membuat siasatan berkenaan isi kandungan telefon bimbit tersebut.

Hal ini jelas bertentangan dengan perenggan 3.6 pekeliling yang memperuntukkan bahawa ibu bapa berhak menuntut semula telefon bimbit berkenaan.

Menurut pihak Plaintif, telefon tersebut bukan sahaja masih ditahan walaupun telah diminta untuk dikembalikan, tetapi telah diperiksa isi kandungannya dan ini merupakan satu pencerobohan privasi dan hak peribadi Plaintif dan ini adalah jelas merupakan penyalahgunaan kuasa oleh pihak sekolah.

Kandungan telefon bimbit Plaintif telah diperiksa oleh pihak sekolah tanpa kehadiran Plaintif mahupun ibu bapa penjaganya, dan tanpa sebarang pengesahan rasmi daripada mana-mana saksi. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Defendan menyatakan bahawa tindakan membawa dan menggunakan telefon bimbit di sekolah merupakan kesalahan disiplin mengikut Surat Pekeliling Ikhtisas Bil. 2/2009.

Tindakan membawa telefon bimbit ke dewan peperiksaan percubaan SPM merupakan kesalahan yang lebih serius dan boleh menimbulkan tanggapan negatif.

Surat Pekeliling Ikhtisas Bil. 2/2009 adalah garis panduan untuk guru dalam melaksanakan rampasan. Walau bagaimanapun, ketidakpatuhan keseluruhan Surat Pekeliling tersebut tidak fatal.

Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Defendan bahawa Surat Pekeliling merupakan garis panduan pihak sekolah sahaja dan bukannya mandatori. Surat Pekeliling Ikhtisas Bil. 20/1998 serta Surat Pekeliling Ikhtisas Bil. 2/2009 merupakan garis panduan yang boleh disesuaikan dengan keadaan semasa dan tidak boleh terlalu rigid.

Defendan Ketiga mengesahkan bahawa SP1 telah membuat aduan ke Pejabat Pendidikan Negeri mengenai ketidakpuasan hati beliau dan mendakwa prosedur pemeriksaan terhadap Plaintif adalah tidak teratur.

Defendan Ketiga menyatakan bahawa beliau disiasat oleh Pegawai-pegawai daripada PPD Dungun dan JPM. Walau bagaimanapun, memandangkan tiada sebarang ketidakpatuhan S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA dan tiada perlanggaran mana-mana peraturan berlaku, Defendan Ketiga sebagai pengetua S.M.K. Sura atau mana-mana guru di S.M.K. Sura tidak dikenakan apa-apa tindakan atau diberikan sebarang amaran.

Pihak Defendan berhujah bahawa pihak sekolah boleh memberikan hukuman yang sewajarnya berkaitan dakwaan meniru memandangkan siasatan telah dijalankan dengan melihat apa yang ada dalam telefon bimbit yang dirampas dan membuat perbandingan dengan skrip jawapan Plaintif.

Markah 1% yang direkodkan bagi mata pelajaran terlibat adalah mengikut Peraturan Unit Penilaian dan Peperiksaan SMK Sura.

Tambahan pula, segala bukti peniruan iaitu nota serta kertas soalan MPP3 yang telah disediakan jawapan telah dinyatakan secara satu persatu oleh Defendan Ketiga ketika memberikan keterangan. Perkara ini juga tidak pernah dicabar oleh pihak Plaintif.

Sidang disiplin yang dicadangkan pada 8.11.2020 merupakan satu perkara yang berlainan dengan isu meniru memandangkan isu meniru telah pun diputuskan dengan memberi markah 1% pada mata pelajaran terlibat.

Sidang Disiplin yang ingin dibuat adalah untuk menyiasat daripada sumber mana Plaintif memperoleh dokumen sulit Kertas Peperiksaan Percubaan MPP3 2020 tersebut. Siasatan mengenai S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA dokumen sulit kertas peperiksaan percubaan dan meniru dalam peperiksaan merupakan dua perkara yang berbeza.

Mahkamah berpendapat bahawa pihak Defendan-Defendan tidak cuai dalam mengendalikan rampasan berkaitan telefon bimbit tersebut. Telefon bimbit tersebut merupakan bahan bukti yang mewajarkan pihak sekolah untuk membuat pemeriksaan lanjut.

Sekiranya ada kesalahan berkaitan dengan sebarang pekeliling mengenai rampasan telefon bimbit tersebut, ia tidak menjadikan keseluruhan tindakan tersebut tidak wajar ataupun terdapat kecuaian pada pihak Defendan-Defendan.

Fakta yang tidak dapat dinafikan bahawa pihak ibu-bapa Plaintif tahu mengenai rampasan ini dan telah bertindak untuk hadir ke sekolah bagi mendapat makluman lanjut dan perbincangan. Pihak sekolah tidak membuat makluman rasmi mengenai perkara ini tetapi pihak ibu-bapa telah pun mengetahui apa yang terjadi dan telah pergi ke sekolah tersebut untuk perbincangan.

Fakta yang tidak boleh dinafikan juga Plaintif telah membawa telefon tersebut ke dewan peperiksaan dan telefon tersebut adalah milik Plaintif. Dengan kata lain, Plaintif telah melakukan satu kesalahan dengan membawa telefon ke sekolah terutamanya ke dewan peperiksaan. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Bagi isu meniru, di mana pihak sekolah telah memutuskan bahawa Plaintif telah meniru kerana terdapatnya persamaan antara jawapan peperiksaan dengan nota-nota yang di dapati dalam telefon dan hukuman markah 1% yang diberikan untuk mata pelajaran terlibat, Mahkamah berpendapat tiada kecuaian oleh pihak Defendan-Defendan memandang terdapatnya Peraturan Unit Penilaian dan Peperiksaan SMK Sura berkaitan perkara ini. Tambahan pula, peperiksaan yang terlibat merupakan peperiksaan percubaan dan bukannya peperiksaan sebenar SPM. Pihak sekolah mempunyai budi bicara yang lebih dalam mengendalikan isu yang melibatkan peperiksaan tersebut.

Sekiranya Plaintif tidak berpuas hati dengan keputusan yang diberikan dan membangkitkan mengenai pendengaran disiplin, forum yang lebih sesuai adalah untuk memfailkan semakan kehakiman (judicial review). Ini kerana Mahkamah berpendapat bahawa penemuan dokumen sulit peperiksaan serta perbandingan nota yang ada serta kertas jawapan dan memberikan keputusan Markah 1% merupakan satu hukuman untuk kesalahan yang seolah-olah tidak memerlukan pembuktian penuh (strict liabiliti).

Sekiranya pihak Plaintif tidak berpuas hati dengan tatacara yang dibuat, Plaintif sepatutnya mencabar keputusan tersebut. Ini kerana keputusan peperiksaan percubaan telah dikeluarkan dan Plaintif telah gagal mendapatkan sijil bagi peperiksaan percubaan SPM

S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Penemuan kertas dokumen sulit Kertas Peperiksaan Percubaan MPP3 2020 tersebut sebenarnya merupakan satu perkara yang serius yang sepatutnya memerlukan siasatan yang lebih terperinci.

Mahkamah tidak pasti sama ada perkara ini disengajakan untuk didiamkan dengan mengambil peluang keadaan Covid-19 yang sedang berlangsung pada masa tersebut dan keadaan negara yang dalam keadaan pandemik dengan segala SOP dan peraturan terkini yang dilaksanakan.

Tidak dapat dinafikan, apabila Covid-19 melanda, semua pihak-pihak tidak mempunyai panduan yang jelas dalam menangani urusan yang melibatkan pandemik. Sekolah ditutup dalam tempoh yang lama tetapi peperiksaan masih perlu diteruskan. Sama ada pernyataan Defendan Pertama hingga Defendan Ketiga bersifat fitnah, merujuk kepada Plaintif, dan disiarkan atau disampaikan (published) kepada pihak ketiga

Plaintif berhujah bahawa Defendan Pertama hingga Defendan Ketiga telah melakukan pernyataan yang bersifat fitnah, merujuk kepada Plaintif dan disiarkan atau disampaikan kepada pihak ketiga dan menjatuhkan maruah dan reputasi Plaintif sebagai seorang pelajar yang bersikap jujur, berdisiplin, mempunyai rekod kokurikulum yang cemerlang dan tidak pernah terlibat dalam salah laku disiplin. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Undang-undang berkenaan tort fitnah adalah mantap (“trite”) di mana ujian (“test”) yang telah ditetapkan adalah sepertimana yang telah diguna pakai dalam kes Dato Seri Mohammad Nizar Bin Jamaluddin V Sistem Televisyen Malaysia Bhd & Anor [2014] 4 MLJ 242 seperti berikut:- “The law on defamation is rather trite. The onus lies on the plaintiff to establish, on the balance of probabilities, that the impugned statement that the defendant had published had in fact referred to the plaintiff and that it had got the tendency of bearing a defamatory meaning. There must be publication on the alleged defamatory statement and it is publication as soon as it is published to a third person.”

Justeru, bagi membuktikan suatu kausa tindakan yang berlandaskan tort fitnah, beban pembuktian adalah pada plaintif untuk membuktikan elemen-elemen yang berikut: - a) Pernyataan-pernyataan Defendan berkenaan dengan Plaintif adalah berbentuk fitnah (“Elemen Pertama”) b) Pernyataan-pernyataan Defendan merujuk kepada Plaintif (“Elemen Kedua”); dan c) Pernyataan-pernyataan Defendan tersebut telah diterbitkan kepada pihak ketiga (“Elemen Ketiga”) S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Fitnah yang dikatakan dilakukan terhadap Plaintif adalah dalam bentuk kata-kata dan juga tulisan.

Fitnah yang pertama adalah pada 25.10.2020, di mana Defendan Pertama secara tiba-tiba berteriak ke arah Plaintif dengan menyatakan pernyataan berunsur fitnah terhadap Plaintif, setelah Defendan Pertama dan Kedua memeriksa kandungan telefon bimbit Plaintif, di dalam dewan peperiksaan Sekolah tersebut dan di hadapan pelajar-pelajar perempuan dan guru-guru lain seperti berikut:-

“Ini nota saya, saya akan buat laporan kepada Pengetua” Fitnah kedua adalah apabila Defendan-Defendan Pertama dan Kedua, telah merampas telefon bimbit Plaintif tersebut dan meletakkan catatan pada sampul kertas bersama telefon bimbit Plaintif tersebut dengan pernyataan berbaur fitnah terhadap Plaintif seperti berikut:- “Nama: Nur Nabilah bt Ahmad Zambala Kelas: 5u Masa: 815-1045 (meniru paper SnRT) Guru Spot Check: Cg Suhaila dan Nurul Aien Catatan: Jenama hp: iPhone model A1586 Warna: Gold Sim: Tiada S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Dalam fitnah kedua ini, perkara utama yang menjadi isu adalah dinyatakan pada sampul tersebut Plaintif meniru paper SnRT iaitu mata pelajaran sains rumah tangga.

Menurut Plaintif, Pernyataan-penyataan Defendan-Defendan Pertama dan Kedua tersebut yang merujuk kepada Plaintif adalah tidak benar, tidak berasas serta suatu fitnah yang jahat ke atas Plaintif kerana telah memberi maknanya secara semula jadi dan biasa (natural and ordinary meaning) bahawa:- a) Plaintif secara langsung atau tidak langsung atau kiasan (“innuendo”) atau pada tanggapan atau pandangan umum telah meniru di dalam Peperiksaan Percubaan SPM tersebut; b) Plaintif telah menyimpan jawapan bagi soalan Peperiksaan Percubaan SPM di dalam telefon bimbit tersebut untuk tujuan meniru; c) Plaintif ialah seorang pelajar yang penipu dan mengambil jalan mudah untuk mendapatkan kecemerlangan dalam peperiksaan; d) Plaintif ialah seorang pelajar yang tidak amanah dan mementingkan diri sendiri; dan e) Plaintif seorang pengawas sekolah yang tidak beretika kerana telah melakukan kesalahan disiplin. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Mahkamah tiada isu berkaitan elemen kedua dan elemen ketiga memandangkan kata-kata dan catatan tersebut merujuk kepada Plaintif. Kata-kata tersebut dikatakan disuarakan kepada orang lain iaitu di hadapan pelajar lain serta guru-guru yang terlibat dalam pemeriksaan mengejut tersebut. Catatan tersebut juga boleh dilihat dan diakses oleh pihak-pihak yang terlibat .

Namun begitu, Mahkamah berpendapat bahawa Plaintif telah gagal memenuhi elemen pertama iaitu kata-kata dan catatan yang dibuat berbentuk fitnah.

Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Defendan bahawa tiada keterangan daripada saksi sepertimana dakwaan Plaintif iaitu Defendan Pertama secara tiba-tiba telah berteriak ke arah Plaintif dengan menyatakan pernyataan berunsur fitnah terhadap Plaintif, di dalam dewan peperiksaan Sekolah tersebut dan di hadapan pelajar-pelajar perempuan dan guru-guru yang lain.

Mahkamah juga berpendapat kata-kata tersebut merupakan kata-kata spontan yang boleh dikeluarkan apabila mendapati telefon bimbit tersebut mengandungi nota. Apabila nota yang didapati dalam telefon bimbit merupakan nota yang diajar oleh guru mata pelajaran, apa perkataan lain lagi yang sesuai untuk menyatakan perkara tersebut. Adakah Defendan Pertama patut senyap dan tidak mengeluarkan apa-apa komen atau maklum balas? Tengok apa dalam telefon dan senyap? S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Perkara yang sama juga melibatkan catatan yang dibuat. Apakah catatan yang sepatutnya dilakukan-“cubaan meniru”? “Dakwaan meniru”? Mungkin perkataan yang sesuai adalah rampasan bagi membawa masuk telefon di dewan peperiksaan. Penggunaan perkataan meniru ini adalah dipadankan dengan situasi telefon bimbit dirampas selepas pemeriksaan mengejut dibuat. Tambahan pula, bagi Mahkamah, apabila barang larangan dibawa masuk ke dewan peperiksaan, tujuan asasnya adalah untuk meniru. Mengapa boleh ada nota, buku atau telefon semasa peperiksaan berlangsung??

Cuma tanya diri sendiri, perkataan pertama yang muncul apabila melibatkan perkara ini adalah meniru. Secara automatiknya meniru. Itu merupakan perkara pertama terlintas di fikiran. Lain-lain perkataan atau alasan hanya akan datang kemudian. Perkara ini sememangnya sentiasa ada dalam pemikiran sesiapa sahaja, terutamanya untuk guru-guru serta murid-murid dalam “setting” sekolah dan peperiksaan.

Dalam kes Rajagopal V Rajan [1972] 1 MLJ 45, Mahkamah telah menggariskan: “In deciding whether the words complained of were per se defamatory, it would be necessary to construe the words in their natural and ordinary meaning in the sense in which S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA reasonable men of ordinary intelligence would be likely to understand them.”

Dalam kes Mahkamah Rayuan, Chok Foo Choo V The China Press Bhd [1999 ] 1 MLJ 371 ujian bagi menentukan perkataan-perkataan fitnah dinyatakan seperti berikut: “In my judgment, the test which is to be applied lies in a question: do the words published in their natural and ordinary meaning impute to the Plaintif any dishonourable or discreditable conduct or motives or a lack of intergrity on his part? If the question invites an affirmative response, then the words complained of are defamatory.”

Justeru, apa yang perlu dilihat adalah maksud semula jadi dan makna lazim perkataan-perkataan tersebut, termasuklah maksud perkataan secara literal, tersirat atau melalui inferen. Melalui kes yang sama, Hakim Rayuan telah mengupas perihal maksud perkataan ini seperti berikut: “The ordinary and natural meaning of words may be either the literal meaning or if may be an implied or inferred or an indirect meaning any meaning that does not require the support of extrinsic facts passing beyond general knowledge but is a meaning which is capable of being detected in the language used can be part of ordinary and natural meaning of words (see S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Lewis v. Daily Telegraph Ltd [1963] 2 All ER 151). The ordinary and natural meaning may therefore include any implication or inference which a reasonable reader, guided not by any special but only by general knowledge and not fettered by any strict legal rules of construction, would draw from the words.”

Oleh yang demikian, bagi kes ini, Mahkamah berpendapat perkataan yang digunakan tidak memberikan maksud fitnah. Mahkamah berpendapat perbuatan Plaintif yang membawa masuk telefon bimbit itu, dan bukannya perkataan atau tulisan yang dibuat, yang sebenarnya memcetuskan pemikiran-pemikiran yang tidak sepatutnya iaitu Plaintif meniru.

Mahkamah juga bersetuju dengan hujahan pihak Defendan berkaitan dengan justifikasi dan keistimewaan bersyarat ('qualified privilege'). Catatan tersebut perlu dilakukan untuk siasatan lanjut kes meniru oleh Plaintif bagi pihak Sekolah tersebut menjalankan siasatan. Pada masa yang sama, catatan tersebut hanya boleh dilihat oleh beberapa orang tertentu sahaja, yang terlibat dengan siasatan kes ini dan tidak disiarkan kepada mana-mana pihak yang tidak terlibat dalam siasatan kes peniruan Plaintif yang dijalankan oleh Sekolah tersebut.

Adakah dengan membaca catatan tersebut, pihak-pihak yang terlibat secara automatiknya akan membuat kesimpulan bahawa S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Plaintif telah meniru?? Pada pendapat Mahkamah tidak. Kumpulan yang disasarkan untuk melihat catatan tersebut akan berpendapat bahawa terdapat isu mengenai peperiksaan tersebut yang memerlukan siasatan lanjut.

Seksyen 8 Akta Fitnah 1957 [Akta 286] memperuntukkan seperti yang berikut: “Section 8. Justification In an action for libel or slander in respect of words containing two or more distinct charges against the plaintiff, a defence of justification shall not fail by reason only that the truth of every charge is not proved if the words not proved to be true do not materially injure the plaintiff's reputation having regard to the truth of the remaining charges”.

Pihak Defendan perlu membuktikan secara fakta bahawa pernyataan-pernyataan yang dipersoalkan tersebut mengenai Plaintif adalah benar-benar wujud.

Dalam kes S. Pakiananthan v Jenni Ibrahim & Anorther Case [1988] 1 CLJ (Rep) 233 di mana Mahkamah Agung telah memutuskan seperti yang berikut: "The burden lies upon the defendant to establish justification. The burden does not lie on the plaintiff to prove that the S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA defamatory words are false, because the law presumes this in his favour: Bett v. Lawes [1882] 51 LJQB at p. 361. To establish justification the defendant must prove that the defamatory imputation is true. It is not enough for him to prove that he believed that the imputation was true: Peters v. Brodlaugh [1884] 4 TLR 467. At the trial of this action the appellant did not make a serious attempt to prove justification. On the contrary, at the end of his examination-in-chief he stated: "I still do not know where all the money is". So his plea of justification fails.".

Dalam kes Abdul Rahman Talib v Seevivasagam & Anor [1966] 1 LNS 5 [1966] 2 MLJ 66 Mahkamah Persekutuan telah menerima justifikasi yang dibangkitkan oleh defendan dalam kes ini. Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti yang berikut: "Since we are only concerned here with the defence of justification, the plaintiff would have established a prima facie cause of action once he had proved publication of the defamatory words. Where the plaintiff proves publication of defamatory words it is for the defendant if he wishes to set up the defence of justification to plead and prove the facts on which he relies to show justification. It is for the defence to show that the defamatory imputation is true. See Belt v. Lawes [1882], 51 LJ QB 359. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA At common law, under the plea of justification, the defendant must prove the truth of all material statements in the libel. There must be a substantial justification of the whole libel. If any material part were not proved true the plaintiff would be entitled to damages in respect of such part, provided, of course, that it would by itself form a substantial ground for an action for libel. By s. 8 of the Defamation Ordinance, 1957, however, it is now provided that in an action for libel or slander in respect of words containing two or more distinct charges, a defence of justification shall not fail by reason only that the truth of every charge is not proved if the words not proved to be true do not materially injure the plaintiff's reputation, having regard to the truth of the remaining charges."

Dalam kes Ahmad Suhaimi Bin Abdullah v Ami Shariffuddin Bin Abd Raub [2020] 1 LNS 687 di mana Mahkamah di muka surat 17 telah memutuskan seperti yang berikut: "[48] Dalam kes Syarikat Bekalan Air Selangor Sdn.Bhd.[supra], Mahkamah Persekutuan memutuskan: "[45] This area of law is well settled. As a matter of general rule, the defence of justification is a complete defence to a defamation action (see Hasnul Abdul Hadi v. Bulat Mohamed & Anor [1977] 1 LNS 33; [1978] 1 MLJ 75 and Tun Datuk Patinggi Haji Abdul Rahman Ya'kub v. Bre Sdn Bhd & Ors [1995] 1 LNS 304; [1996] S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA 1 MLJ 393). The burden is on the Defendant to show that the defamatory inputations are substantially true. [49] Dalam kes Chong Swee Huat & Anor v. Lim Shian Ghee (t/a L & G Consultants & Education Services) [2009] 4 CLJ 113: [2009] 1 LNS 175; [2009] 3 MLJ 665: [2009] 4 AMR 1, Mahkamah Rayuan telah menyatakan seperti berikut: [233] "In other words, a purposive approach is taken in interpreting section 8- when for a defence of justification to be upheld, it is not necessary to prove the truth of every word in the statement said to be defamatory. What is relevant is actually the truth of the imputation of the overall statement. [53] Defendan di dalam pembelaannya tidak menafikan malah mengakui telah menulis dan menerbitkan perkataan-perkataan seperti yang telah disiarkan di muka bukunya 'Facebook'. Walau bagaimanapun, Defendan-Defendan menafikan perkataan-perkataan di dalam posting tersebut merujuk kepada Plaintif atau pekerjaannya atau perkataan-perkataan tersebut merujuk atau difahamkan untuk merujuk atau adalah boleh merujuk kepada Plaintif. [54] Defendan telah bergantung kepada justifikasi sebagai pembelaannya ... [75] Berdasarkan kepada alasan-alasan yang dinyatakan di atas, saya berpandangan pihak Defendan telah berjaya di dalam pembelaan justifikasinya terhadap Plaintif berikutan S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA dengan dapatan dan keputusan mahkamah dalam kes Guaman 165 tersebut yang telah berpihak kepada syarikat Defendan dan juga berdasarkan perintah pembekuan asset dan/atau harta Plaintif dan isteri Plaintif yang dibuat oleh pihak Mahkamah Tinggi Johor Bahru dan pihak polis.".

Mahkamah berpuas hati bahawa siasatan telah dijalankan oleh pihak sekolah dan hasil perbandingan dan semakan dibuat, Plaintif didapati meniru bukan hanya satu mata pelajaran iaitu Sains Rumah Tangga di mana telefon bimbit tersebut telah di bawa masuk ke dalam peperiksaan bagi mata pelajaran Sains Rumah Tangga ini, tetapi juga beberapa mata pelajaran lain. Ini telah membawa kepada keputusan 1% markah untuk peperiksaan percubaan SPM Plaintif bagi Matematik Moden, Sains, Bahasa Melayu, Bahasa Inggeris, Pendidikan Agama Islam dan Sains Rumah Tangga.

Oleh yang demikian Mahkamah berpuas hati bahawa pembelaan justifikasi terpakai dalam kes ini. Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Defendan bahawa kesalahan meniru Plaintif telah dibuktikan dengan pernyataan dua orang murid yang melihat tindakan meniru Plaintif menggunakan telefon bimbit dan disahkan dengan penemuan telefon bimbit pada pinggang Plaintif dan kandungan nota dan dokumen sulit Soalan Peperiksaan Percubaan MPP3 2020 dalam telefon bimbit Plaintif. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Selain itu, keputusan mesyuarat pada 2.11.2020 telah memutuskan bahawa terdapat unsur peniruan bagi subjek Matematik Moden, Sains, Bahasa Melayu, Bahasa Inggeris, Pendidikan Agama Islam dan Sains Rumah Tangga.

Pihak Plaintif berhujah bahawa dengan kedudukan semasa peperiksaan dijalankan bagi Plaintif dan rakan-rakan Plaintif yang dipanggil, sama ada saksi Plaintif atau pun Defendan, ia mustahil untuk melihat Plaintif meniru. Tiada seorang saksi yang betul-betul nampak perbuatan Plaintif meniru dan SD3 iaitu Syahibah menyatakan bahawa dia tidak pasti sama ada Plaintif menyalin apa yang ada dalam telefon bimbit dalam kertas jawapannya.

Nota Keterangan berikut dirujuk: HY: Dan setuju dengan saya bila awak kata telefon bimbit yang disimpan di bahagian celah paha itu, setuju dengan saya awak tak nampak pun? Dengan kedudukan awak tadilah apa yang dipaparkan di dalam skrin pada masa itu awak tak nampak word-by-word atau awak tak nampak visual dekat skrin sebab kedudukan awak jauh? Setuju dengan saya awak tak nampak? SYAHIBAH: Maksudnya tak nampak yang apa yang di dalam phone? HY: Ya. Apa di skrin tersebut S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA SYAHIBAH: Betul HY: Setuju tak nampak SYAHIBAH: Setuju HY: Dan setuju dengan saya kalau saya katakan awak sendiri pun tak pasti sama ada apa yang ditulis oleh Nabilah adalah sama dengan apa yang dipaparkan oleh telefon pada masa itu? SYAHIBAH: Maksudnya? HK: Nabilah sedang menjawab soalan. Awak kata dia meniru sambil exam. Saya katakan awak sendiri pun yak pasti sama ada betul ke apa yang ditulis di jawapan itu sama ada dengan apa yang dalam skrin pada masa itu sebab awak tak nampak.

Plaintif juga berhujah bahawa dakwaan Syahibah bahawa dia melihat Plaintif meniru adalah mencurigakan kerana Syahibah perlu menoleh ke belakang dan apabila berbuat demikian Syahibah juga telah melakukan kesalahan kerana menoleh ke belakang semasa peperiksaan sedang berjalan.

Mahkamah menerima keterangan SD3 iaitu Syahibah ini bahawa dia ada melihat Plaintif meniru. Adalah tidak perlu untuk melihat S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA sama ada Plaintif menulis kembali apa yang dilihat dalam telefon ke kertas jawapan. Sama ada saksi-saksi yang dibawa benar-benar melihat Plaintif secara langsung (“direct”) meniru, situasinya adalah sebagaimana biasa dalam peperiksaan terutamanya di peringkat sekolah iaitu pelajar yang boleh menjawab soalan, akan menumpukan perhatian untuk menjawab soalan, pelajar yang menghadapi masalah untuk menjawab soalan pasti akan melihat ke kiri atau ke kanan atau membuat apa-apa pergerakan yang boleh.

Cubaan untuk bertanya kawan, cubaan untuk mencari idea untuk menjawab soalan pasti akan berlaku. Mahkamah berpendapat tiada yang pelik untuk Syahibah menoleh ke belakang dan ternampak Plaintif berbuat sesuatu dan Syahibah mengakui yang sememangnya dia ada menoleh ke belakang. Sama ada Defendan Keempat dan Defendan Kelima adalah secara bersama, berasingan dan vikarius (bertanggungan) bertanggungjawab ke atas segala kecuaian dan tindakan Defendan Pertama hingga Defendan Ketiga;

Mahkamah telah memutuskan bahawa Defendan Pertama, Kedua dan Ketiga tidak melakukan sebarang kecuaian. Oleh sebab itu, Defendan Keempat dan Kelima tidak perlu bertanggungjawab atas perbuatan Defendan Pertama, Kedua dan Ketiga. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Mahkamah juga bersetuju dengan hujahan pihak Defendan-Defendan bahawa Defendan Keempat tidak wujud dalam perkhidmatan Kerajaan dan Plaintif telah salah menamakan Defendan Keempat.

Jawatan atau entiti yang ada ialah Ketua Pengarah Pendidikan Malaysia dan bukannya Ketua Pengarah Kementerian Pendidikan Malaysia. Kementerian Pendidikan adalah diterajui oleh Menteri dan pada masa tersebut yang tiada Menteri Pendidikan tetapi jawatan yang ada adalah Menteri Kanan Pendidikan kerana berlakunya pertukaran kerajaan dan keadaan Covid-19.

Plaintif telah menambah perkataan “Kementerian” dan ini menyebabkan jawatan yang salah. Setakat ini tiada pindaan dibuat dan tidak dapat dipastikan sama ada itu merupakan kesalahan perkeranian atau tidak. Bagi Mahkamah Ketua Pengarah Pendidikan Malaysia dan Ketua Pengarah Kementerian Pendidikan Malaysia merupakan satu entiti yang berbeza dan pihak Defendan telah menyaman satu entiti yang tidak wujud. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Sama ada akibat daripada tindakan dan perbuatan Defendan Pertama hingga Defendan Ketiga tersebut, Plaintif telah mengalami kejutan, dan tekanan perasaan, trauma, kehilangan tumpuan pembelajaran dan perbelanjaan yang teruk.

Mahkamah telah menolak tuntutan Plaintif berkaitan ganti rugi. Plaintif telah membawa SP2 untuk menerangkan keadaan Plaintif. Plaintif juga telah memberi keterangan bahawa Plaintif telah gagal mendapat kursus yang diidamkan akibat peristiwa yang berlaku ini.

Namun begitu, Mahkamah berpendapat punca kejadian ini berlaku adalah daripada pihak Plaintif sendiri.

Fakta yang tidak boleh dinafikan ialah Plaintif telah membawa telefon bimbit ke sekolah. Plaintif bukan sahaja telah membawa telefon bimbit ke sekolah yang merupakan satu kesalahan, tetapi Plaintif telah membawa telefon bimbit ke dewan peperiksaan semasa peperiksaan percubaan SPM berlangsung.

Menurut Plaintif telefon bimbit tersebut disimpan dalam seluar dalam Plaintif dan alasan telefon tersebut dibawa masuk adalah kerana takut hilang sekiranya diletakkan di luar dewan. Mengapakah Plaintif perlu memasukkan telefon bimbit dalam seluar dalam pada peringkat awalnya?? Mengapa seluar dalam, dan bukannya poket baju? S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Bagi Mahkamah, ini merupakan satu perkara yang dirancang dan bukannya berlaku secara spontan. Plaintif mempunyai latar belakang yang baik dan sepatutnya boleh berfikir kesan dan akibat membawa telefon bimbit ke dewan peperiksaan. Plaintif telah salah pertimbangan dan mengambil risiko yang besar apabila telah membawa masuk telefon bimbit ke dewan peperiksaan.

Telefon bimbit merupakan satu barang larangan di sekolah. Apa yang pihak Plaintif fikir apa akan berlaku sekiranya telefon tersebut dijumpai? Atau Plaintif beranggapan telefon tersebut tidak akan dijumpai apabila dimasukkan dalam seluar dalam?

Tuduhan penipu atau cuba menipu merupakan kesan yang boleh dijangka apabila membawa telefon bimbit ke dewan peperiksaan semasa peperiksaan berlangsung. Kalau dalam undang-undang jenayah, menipu atau cuba menipu tetap merupakan satu kesalahan. Yang membezakannya cumalah daripada segi hukuman.

Oleh yang demikian, Mahkamah berpendapat Plaintif tidak berhak untuk mendapat sebarang ganti rugi kerana Mahkamah berpendapat bahawa Defendan-Defendan bukan sahaja tidak cuai dalam perkara ini, tetapi juga adalah kerana Mahkamah berpendapat tindakan Plaintif sendiri yang mencetus keadaan ini terjadi. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Kejadian berlaku semasa Covid-19 melanda di mana Plaintif merupakan salah seorang yang terkesan dengan penutupan sekolah dan peperiksaan SPM masih perlu dijalankan.

Setiap orang mempunyai tempoh masa kejayaan dan kegagalan masing-masing. Tindakan Plaintif ini sepatutnya boleh diperbaiki pada masa hadapan. Plaintif telah bertindak untuk melarikan diri dan terus berpindah sekolah. Mahkamah berpendapat Plaintif sendiri yang tidak mempunyai tahap “resiliance” yang sepatutnya apabila menghadapi cabaran dan dugaan.

SP5 yang turut ditangkap menggunakan telefon boleh meneruskan persekolahan. Apakah yang membezakan SP5 dan Plaintif? SP5 telah meniru dalam peperiksaan dan telah ditangkap. Plaintif tidak pernah meniru tetapi telah dikatakan meniru apabila telefon bimbit dijumpai pada badan Plaintif selepas pemeriksaan mengejut dibuat selepas peperiksaan berjalan. SP5 meneruskan persekolahan. Plaintif terus hilang daripada sekolah tersebut dan bertukar sekolah dan menjadi murung akibat perbuatannya sendiri tetapi menyalahkan orang lain atas perbuatan sendiri.

Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Defendan-Defendan bahawa Plaintif telah gagal membuktikan ganti rugi khas yang dituntutnya. Ini kerana Plaintif telah gagal memberikan sebarang bukti mengenai perbelanjaan yang telah dikeluarkan oleh Plaintif. S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA

Mahkamah bersetuju dengan pihak Defendan-Defendan bahawa Plaintif hanya berjaya mengemukakan resit bagi membuktikan tuntutan berkaitan item (1) sahaja iaitu kos laporan perubatan yang bernilai RM 200.

Dalam kes Sunlite Textile Sdn Bhd V Motilal Realty Sdn Bhd (Part 2) [2007] 5 MLJ 640 di muka surat 655 yang diputuskan sebagaimana berikut: “... It is correct to say that special damages belong to those class of damages that can be calculated and computed in monetary terms. The respondents under the law must not only specifically plead special damaqes as was rightly done but they need to qo one step further to prove it”.

Mahkamah juga telah menolak tuntutan ganti rugi teladan/ganti rugi melampau kerana Mahkamah berpendapat, tiada niat jahat dibuat oleh Defendan-Defendan dalam kes ini. Defendan-Defendan terutamanya Defendan Pertama dan Kedua telah bertindak sewajarnya apabila menerima aduan berkaitan peniruan di dewan peperiksaan.

Apa yang berlaku semasa pemeriksaan mengejut dan rampasan telefon bimbit merupakan satu perkara yang biasa di sekolah. Apa yang mengejutkan ialah Plaintif telah memperoleh kertas peperiksaan berserta jawapan bagi peperiksaan percubaan SPM S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA 2020 yang melibatkan beberapa mata pelajaran teras. Pada pendapat Mahkamah ini yang menjadi perkara utama tetapi dibiarkan oleh semua pihak.

Berdasarkan alasan-alasan yang telah diberikan, Mahkamah telah menolak tuntutan Plaintif dengan kos sebanyak RM 10,000 diberikan kepada pihak Defendan-Defendan. Bertarikh: 5 Mac 2026 Wan Nor Aklima binti Wan Salleh Hakim Mahkamah Sesyen Sivil Kuala Terengganu Terengganu S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA Peguam cara bagi pihak Plaintif : Encik Hisyam Yusof Tetuan W.A. Wan Adnan & Associates Peguam cara bagi pihak Defendan-Defendan : Puan Nik Rabi'atul 'Adawiah Binti Soupy bersama-sama Tuan Muhammad Faizuan bin Khalid Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Terengganu S/N 2kH1OElI0y8t3ybwcEawA