Puganeswaran a/l Ganesan v Pendakwa Raya (B-05(M)-127-03/2017 Didengar Bersama B-05(M)-129-03/2017 Didengar Bersama B-05(SH)-151-04/2017)

Puganeswaran a/l Ganesan

Annamah a/p Karunagaran

Harichandran a/l S. Nadarajan] KORUM: MOHTARUDIN BIN BAKI, HMR AHMADI BIN HAJI ASNAWI, HMR KAMARDIN BIN HASHIM, HMR PENGHAKIMAN MAHKAMAH Pendahuluan [1] Perayu-Perayu telah dipertuduh dan dibicarakan atas satu pertuduhan dengan niat bersama bagi kesalahan membunuh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan. Pertuduhan terhadap ketiga-tiga Perayu dibacakan seperti berikut: “Bahawa kamu bersama-sama pada jam lebih kurang 2.47 pagi 16 Februari 2012, di alamat No. 3A16, Blok A, Flat Petaling Utama, di dalam Daerah Petaling Jaya, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan, dalam mencapai niat bersama kamu bertiga, telah melakukan bunuh dengan menyebabkan kematian terhadap GANESHAN A/L MUNIANDY (No. KP: 8111301-14-5521) dan oleh yang demikian, kamu telah melakukan suatu Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 3 kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan dibaca bersama seksyen 34 Kanun yang sama.” [2] Di akhir perbicaraan, Hakim Mahkamah Tinggi (‘hakim bicara’) telah mendapati Perayu-Perayu bersalah dan disabitkan atas pertuduhan yang dihadapkan. Perayu Pertama dan Kedua telah dijatuhkan dengan hukuman mati di tali gantung. Manakala Perayu Ketiga telah diperintahkan untuk menjalani hukuman pemenjaraan sehingga mendapat pengampunan daripada DYMM Sultan Selangor di bawah seksyen 97(2)(b), Akta Kanak-Kanak, 2001. Terkilan dengan sabitan dan hukuman tersebut, Perayu-Perayu telah merayu ke Mahkamah ini. [3] Kami telah mendengar rayuan Perayu-Perayu pada 18.10.2018. Setelah mendengar dan menimbangkan hujahan pihak-pihak serta meneliti rekod rayuan, kami telah dengan sebulat suara menolak rayuan Perayu-Perayu dan kami mengesahkan keputusan hakim bicara. Sekarang kami memberikan alasan-alasan penolakan rayuan Perayu-Perayu. Kes Pendakwaan [4] Kejadian pembunuhan dalam kes ini berlaku di dalam bilik tidur utama dalam rumah kediaman si mati dan Perayu Kedua di alamat seperti dalam pertuduhan. Si mati adalah suami kepada Perayu Kedua. Mereka telah berkahwin selama 9 tahun dan mempunyai seorang anak perempuan berusia 5 tahun pada masa kejadian. Si mati bekerja sebagai pemandu lori dan Perayu Kedua sebagai suri rumah sepenuh masa. Rumah tangga mereka mula retak apabila si mati sering pulang ke rumah lewat malam atau awal pagi dalam keadaan mabuk arak dan berbau busuk. Selain itu, Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 4 Perayu Kedua sering dipukul dan keadaan ini telah membuatkan Perayu Kedua menjadi “tension” seperti apa yang disebutkan oleh Perayu Kedua sendiri. [5] Hasil penyiasatan pihak polis mendapati bahawa Perayu Kedua telah menceritakan hal keadaan rumah tangganya kepada Perayu Pertama, jiran sebelah rumahnya. Perayu Pertama dan Perayu Kedua telah menjalinkan hubungan terlarang. Melalui Perayu Pertama, Perayu Kedua telah mengenali Perayu Ketiga. Perayu Ketiga telah memperkenalkan Perayu Pertama dan Perayu Kedua dengan tiga orang saksi utama serta rakan jenayah dalam kes ini, iaitu Geethavan a/l Ravi (SP3); Viknesshen a/l Yogarajoo (SP4) dan Darshan a/l Kanagaraju (SP5). Pembunuhan terhadap si mati telah dirancang melalui satu pakatan jenayah di antara Perayu-Perayu dengan SP3, SP4 dan SP5 hasil dari pertemuan di kalangan mereka yang diaturkan oleh Perayu Pertama bertempat di rumah Perayu Pertama. [6] Melalui keterangan SP3, SP4 dan SP5 menunjukkan bahawa pada petang hari 15.2.2012, saksi-saksi telah pergi ke rumah Perayu Ketiga setelah diajak oleh Perayu Ketiga. Dari sana, Perayu Ketiga telah membawa SP3, SP4 dan SP5 pergi ke rumah Perayu Pertama. Di rumah Perayu Pertama, Perayu Ketiga telah memberi wang kepada SP3 untuk membeli arak. Mereka kemudian pulang ke rumah Perayu Ketiga dan pada jam 9.00 malam, Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 telah pergi semula ke rumah Perayu Pertama. Dalam pertemuan itu, Perayu Kedua turut hadir bersama di rumah Perayu Pertama. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 5 [7] Pada awalnya, SP3, SP4 dan SP5 menolak akan penglibatan mereka dalam perancangan untuk membunuh si mati. Setelah mereka diugut dan belakang badan SP3 dicederakan dengan pisau oleh Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 akhirnya bersetuju untuk terlibat dalam rancangan untuk membunuh si mati yang diusulkan oleh Perayu Pertama. [8] Dalam pertemuan pada malam itu, Perayu Pertama menyatakan rancangannya untuk membunuh si mati, suami Perayu Kedua. Perayu Pertama menjanjikan ganjaran sebanyak RM5,000.00 untuk setiap orang kepada Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 yang akan dibayar dari wang KWSP si mati. Perayu Pertama telah mengatur peranan kepada SP3 untuk memegang kaki si mati dan SP5 berperanan menutup muka si mati dengan bantal yang akan diberikan oleh Perayu Kedua. Manakala peranan SP4 dan Perayu Ketiga pula untuk menikam si mati. [9] Perayu Kedua telah memberikan wang RM50 kepada Perayu Ketiga melalui Perayu Pertama untuk membeli pisau (P6). Selain itu, Perayu Kedua turut berperanan untuk memaklumkan melalui telefon kepada Perayu Pertama apabila si mati telah pulang ke rumah pada malam itu dan apabila si mati telah tidur. Perayu Kedua juga akan membuka pintu rumahnya untuk Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 masuk dan Perayu Kedua akan memberikan bantal/tilam kepada SP5 untuk menutup muka si mati. [10] Perayu Pertama telah memberi sebilah pisau panjang kepada SP4 untuk digunakan bagi menikam si mati. Setelah menunggu beberapa lama, akhirnya Perayu Pertama telah menerima isyarat dari Perayu Kedua bahawa si mati telah pulang ke rumah. Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 6 atas arahan Perayu Pertama terus pergi masuk ke dalam rumah si mati dengan pintu dibuka oleh Perayu Kedua. Perayu Kedua turut memberikan satu biji bantal kepada SP5. Walau bagaimanapun, mereka bergegas keluar semula dari dalam rumah si mati apabila mendapati si mati masih belum tidur. Mereka kembali ke rumah Perayu Pertama untuk menunggu isyarat seterusnya daripada Perayu Kedua. [11] Lebih kurang jam 2.45 pagi, Perayu Pertama telah menerima isyarat daripada Perayu Kedua melalui telefon bimbit memaklumkan bahawa si mati telah tidur. Perayu Pertama terus memberi arahan kepada Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 untuk pergi masuk ke rumah si mati untuk melaksanakan rancangan mereka untuk membunuh si mati. [12] Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 telah pergi ke hadapan pintu rumah si mati, pintu terus dibuka oleh Perayu Kedua. Setelah masuk, Perayu Kedua terus memberikan sebiji bantal kepada SP5. Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 terus masuk ke dalam bilik tidur si mati. SP5 terus menutup muka si mati dengan bantal dan SP3 pula telah memegang kaki si mati. Dalam masa yang sama, Perayu Ketiga terus menikam si mati dengan sebilah pisau yang di bawa bersamanya. SP4 hanya berdiri di belakang Perayu Ketiga sambil memegang sebilah parang. [13] Akibat tikaman itu, si mati terus tersedar lalu menjerit kesakitan. Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 terus melarikan diri. SP4 telah membuang parang yang dipegangnya di ruang tamu rumah si mati. Si mati telah cuba mengejar Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 tetapi terus tersungkur dan meninggal dunia di tempat kejadian. Pisau (P6) yang Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 7 digunakan oleh Perayu Ketiga untuk menikam si mati telah ditemui semula dari rumah Perayu Pertama oleh pihak polis. [14] Siasatan pihak polis bermula apabila L/KpL. Herman Bin Muharam (SP11) yang bertugas di Pusat Kawalan Daerah IPD Petaling Jaya telah menerima satu maklumat dari seorang lelaki Melayu bernama Mohamad Farid memberitahu melalui panggilan kecemasan ‘MERS 999’ bahawa terdapat satu pergaduhan di tempat kejadian. SP11 telah meminta kereta peronda untuk pergi ke tempat kejadian di Tingkat 3, Blok A, Flat Petaling Utama, Jalan PJS 1/52, Petaling Jaya. SP11 telah membuat satu laporan maklumat pertama, Petaling Jaya Report No: 2129/12 (P33). [15] Mayat si mati telah dibawa ke Hospital Universiti, Petaling Jaya. Bedah siasat ke atas jasad si mati telah dilakukan oleh Pakar Patologi Forensik, Dr. Prashant Naresh Sambekar (SP2) pada 16.2.2012. Jasad si mati telah dicamkan oleh abang si mati, Vadivelan a/l Muniandy dan oleh pegawai penyiasat, ASP Charun a/l Aai Beek (SP15). SP2 telah menyediakan satu Laporan Bedah Siasat (P11) di muka surat 58-61, Rekod Rayuan, Jilid

Hasil pemeriksaan luaran jasad si mati, SP2 menemui kecederaan-kecederaan yang berikut: “1. A 5.5 cms x 1.8 cms penetrating stab wound over the right 8th intercostal space, causing soft tissue haemorrhaging over the 7th x 8th ribs over the front of the rib cage, slicing the 8th rib costal cartilage and entering the abdominal cavity, causing entry and exit wound on the lower 1/3rd of right lobe of liver and further entering and exiting the body of the stomach.

A 04 cms x 02 cms incised wound on the outer surface of the left knee.

A 07 cms x 02 cms incised wound on the back of left arm. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 8

A 2.5 cms x 0.3 cms incised wound on the back of lower 1/3rd of left arm.

A 05 cms x 1.5 cms penetrating stab wound on the left loin.

A 05 cms x 01 cms penetrating stab wound on the upper 1/3rd of left gluteal region.

A 05 cms x 0.8 cms penetrating stab wound on the upper and inner 1/3rd of the right gluteal region.” [16] Hasil pemeriksaan dalaman, SP2 mendapati si mati turut mengalami kecederaan dalaman seperti berikut:

(a) Soft tissue - haemorrhaging over right 7th and 8th intercostals space over chest.

(b) Bony cage - incised wound over the outermost rib margin along the 8th rib cartilage consistent with injury no. 01 in external injuries.

(c) The abdominal walls - injury no. 07 on external surface has entered the right psoas muscle partially bisecting it and measuring 09 cms x 06 cms. Injury nos. 05 & 06 on external surface have penetrated the soft tissue at different levels but have converged intra-abdominally causing bisection of the left psoas muscle and penetrating the lower 1/3rd bulk of the muscle measuring 13 cms x 10 cms.

(d) The anterior wall of the stomach showed 03 cms x 01 cms entry wound and 01 cms x 01 cms exit wound on posterior walls.

(e) The lever - right lobe shows penetrating stab wound from external injury no. 1. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 9

(f) The kidneys - incised wound on the lower 1/3rd of left kidney 05 cms x 01 cms consistent with external injury no. 5. [17] SP2 memberikan sebab-sebab kematian si mati sebagai “Haemorrhagic shock due to multiple penetrating stab wounds”. SP2 menyatakan kecederaan no. 1 dan kecederaan no. 5 yang telah menyebabkan kematian kepada si mati oleh kerana dua kecederaan itu telah menyebabkan si mati mengalami kehilangan banyak darah. Dua kecederaan yang sama telah melibatkan luka terhadap organ penting iaitu hati, paru-paru dan juga buah pinggang si mati. SP2 turut mengesahkan bahawa si mati tidak mempunyai sebarang penyakit yang menyebabkan atau yang menyumbang atau mempercepatkan kematian si mati. Walau pun begitu, SP2 turut mengesahkan bahawa perut besar si mati mengandungi makanan yang belum dihadamkan dan mengandungi alkohol. [18] SP2 turut menyatakan bahawa berdasarkan kepada kecederaan-kecederaan yang telah dialami oleh si mati, senjata yang telah digunakan adalah senjata yang tajam dan panjang, antara 10-15 cm atau mungkin lebih panjang dari 15 cm bergantung kepada tekanan (force) yang digunakan. Walau bagaimanapun, SP2 tidak pernah ditanya soalan peluang si mati untuk terus hidup dalam keadaan kecederaan-kecederaan yang telah dialami oleh si mati. Dapatan hakim bicara di akhir kes pendakwaan [19] Di akhir kes pendakwaan, hakim bicara berpuas hati setelah membuat penilaian secara maksimum bahawa satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan terhadap ketiga-tiga Perayu atas pertuduhan yang Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 10 dihadapkan. Hakim bicara mendapati selain keterangan langsung, terdapat juga keterangan mengikut keadaan yang kukuh membuktikan penglibatan Perayu-Perayu dalam perancangan dan pembunuhan si mati. [20] Hakim bicara telah menerima keterangan saksi-saksi SP3, SP4 dan SP5 walaupun sedar tiga saksi itu merupakan rakan jenayah. Hakim bicara menerima keterangan mereka oleh kerana keterangan yang diberikan adalah konsisten, jelas dan terperinci. Hakim bicara telah mengingatkan dirinya tentang bahaya menerima keterangan saksi-saksi rakan jenayah yang tidak disokong oleh keterangan bebas. Namun hakim bicara sedar bahawa seksyen 133, Akta Keterangan, 1950, membenarkan sabitan boleh dikenakan dengan hanya bergantung kepada keterangan rakan jenayah. [21] Dapatan hakim bicara di akhir kes pendakwaan diperturunkan dengan sepenuhnya seperti di muka surat 39-45, Rekod Rayuan (RR), Jilid 1, seperti berikut: “Saya dapati bahawa peguam OKT 1 berhujah bahawa tiada sebarang bukti atau dokumen yang mengaitkan OKT 1 dengan pembunuhan itu. Beliau berhujah walaupun pihak pendakwaan telah merampas daripada rumah OKT 1 barang-barang yang merupakan parang yang dikaitkan dengan pembunuhan si mati, satu seluar yang dipakai oleh OKT 1 pada masa kejadian dan satu mop yang digunakan. Ini adalah kerana seluar dan mop tersebut didapati tidak mempunyai DNA si mati sama sekali seperti dalam laporan kimia dan keterangan SP6 yang merupakan Ahli Kimia. Tambahan pula, parang yang didakwa dirampas dari rumah OKT 1 juga tidak mempunyai sebarang darah atau DNA si mati sama sekali. Ini juga diakui oleh SP15 (Pegawai Penyiasat) dan pegawai forensik kimia. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 11 Saya berpendapat walaupun parang, seluar dan mop tidak mempunyai DNA, saya berpuas hati dengan keterangan SP9 bahawa parang yang digunakan telah dijumpai oleh pihak polis. SP9 dalam keterangannya menyatakan bahawa beliau telah membuat soal siasat terhadap OKT 1. Hasil soal siasat SP9 terhadap OKT 1, OKT 1 telah menunjukkan parang yang digunakan semasa kejadian. Selain itu, hasil penemuan ini SP9 telah membuat laporan polis yang telah ditanda sebagai P26. SP9 telah membuat laporan polis di bawah seksyen 27 Akta Keterangan berkenaan ekshibit yang ditunjukkan oleh OKT 1 terhadap SP9 dan laporan polis ini kemudiannya ditanda sebagai ekshibit P27. Saya telah meneliti hujahan peguam-peguam OKT terutama penghujahan OKT 1. Saya berpendapat siasatan yang dijalankan oleh Pegawai Penyiasat tidak begitu lengkap seperti yang dihujahkan oleh peguam OKT 3 seperti gagal mengemukakan plaster of paris yang membalut tangan OKT 3 pada ketika OKT 3 ditahan di hospital. Selain daripada itu, SP3 telah memberitahu Mahkamah bahawa beliau telah dipukul oleh OKT 3 dan telah mendapat rawatan di hospital. Sepatutnya Pegawai Penyiasat memperolehi rekod daripada hospital atau memanggil doktor yang merawat SP3. Ini boleh menyokong dengan lebih kuat bahawa SP3 telah diugut untuk membunuh si mati. Ini kerana OKT 3 marah kepada SP3, SP4 dan SP5 yang ketakutan pada peringkat awal hendak membunuh si mati. SP5 juga mengesahkan bahawa apabila SP3, SP4 dan beliau sendiri (SP5) enggan menuruti plan untuk membunuh si mati, OKT 3 telah mengugut mereka. Walaupun Mahkamah ini berpendapat pihak pendakwaan gagal untuk membuktikan kecederaan SP3, fakta ini telah disahkan oleh SP4 dan SP5 di dalam keterangan mereka. Pihak pendakwaan sepatutnya memanggil pegawai perubatan daripada hospital untuk mengesahkan kecederaan SP3. Satu lagi kelemahan pihak polis di dalam kes ini adalah SP3 sewaktu pemeriksaan balas oleh peguam OKT 2 menyatakan OKT 1 telah Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 12 menerima panggilan dan sms daripada isteri si mati (OKT 2). Tetapi di dalam kes ini pihak penyiasat gagal membuat sebarang penyiasatan ke atas telefon dan sim kad yang digunakan oleh kedua-dua OKT bagi membuktikan kebenaran kata-kata SP3. Walaupun saya bersetuju bahawa ini telah mencacatkan penyiasatan oleh pihak pendakwaan OKT 1, ini tidak bererti tidak ada kes terhadap OKT 1. Di dalam kes ini, ketiga-tiga Tertuduh telah dituduh dengan niat bersama untuk membunuh seorang lelaki bernama Ganesan a/l Muniandy. Adalah undang-undang mantap bahawa 3 intipati yang berhak dibuktikan adalah pertamanya Ganesan telah mati, keduanya, beliau mati akibat kecederaan yang dialami oleh si mati, ketiga, kecederaan yang dialami oleh Ganesan a/l Muniandy adalah disebabkan perbuatan oleh semua Tertuduh yang dilakukan bagi mencapai tujuan niat secara bersama untuk membunuh si mati. Intipati pertama tidak dipertikaikan oleh pihak-pihak. Bagi intipati kedua pula, saya berpendapat bahawa berdasarkan keterangan SP2 dan dengan merujuk dokumen P11 yang telah dikemukakan, sebab kematian si mati adalah disebabkan haemorrhagic shock due to multiple penetrating stab wound. Intipati ketiga adalah amat penting untuk dibuktikan oleh pihak pendakwaan bahawa kecederaan yang dialami oleh Ganesan a/l Muniandy adalah disebabkan perbuatan oleh semua Tertuduh yang dilakukan bagi mencapai tujuan niat secara bersama untuk membunuh si mati. Bagi keterangan saksi-saksi pihak pendakwaan iaitu SP3, SP4 dan SP5, saya berpendapat telah memberi keterangan secara langsung Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 13 tentang kejadian dan penglibatan OKT 1, OKT 2 dan OKT 3 yang telah menyebabkan kematian si mati. Saya telah meneliti keterangan saksi-saksi utama dan memandangkan saksi-saksi ini telah dipanggil semula untuk memberi keterangan di hadapan saya, Mahkamah ini dapat menilaikan semula keterangan saksi-saksi SP3, SP4 dan SP5 dengan lebih jelas semasa saksi-saksi ini memberi keterangan. Saya dapati saksi-saksi ini telah memberi keterangan secara konsisten mengenai kejadian yang berlaku pada malam itu. Saya juga dapati SP4 dalam keterangannya jelas menyatakan dengan terperinci mengenai kejadian yang berlaku pada malam tersebut. SP4 juga secara terperinci menyatakan peranan yang dibuat oleh SP3, SP4 (saksi) dan SP5. SP4 juga dalam keterangan menyatakan bahawa OKT 3 telah tikam mangsa dan selepas tikaman pertama, SP3 telah melepaskan kaki mangsa dan melarikan diri. Keterangan ini adalah konsisten dengan keterangan SP3 yang menyatakan sebaik sahaja OKT 3 menikam si mati, dia melarikan diri kerana ketakutan. Saya berpendapat di dalam kes ini SP3, SP4 dan SP5 adalah rakan sejenayah dan Mahkamah sedar keterangan saksi-saksi ini perlu diambil kira secara berhati-hati. Mahkamah merujuk kepada s133 Akta Keterangan 1950 yang berbunyi: “An accomplice shall be a competent witness against an accused person; and a conviction is not illegal merely because it proceeds upon the uncorroborated testimony of an accomplice”. Mahkamah ini bersetuju bahawa sebagai langkah prudence practice, terdapat keperluan keterangan daripada rakan sejenayah disokong dengan keterangan bebas yang lain. Keterangan sokongan ini boleh Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 14 sama ada dalam bentuk keterangan langsung atau keterangan hal keadaan (circumstantial). Di dalam kes ini, walaupun SP3, SP4 dan SP5 adalah rakan sejenayah, Mahkamah ini berpendapat keterangan saksi-saksi boleh dipercayai dan konsisten sesama sendiri dan Mahkamah ini menerima keterangan ketiga-tiga saksi ini. Saya bersetuju dengan hujahan pihak pendakwaan mengenai peranan masing-masing. Saya juga bersetuju dengan pihak pendakwaan bahawa setiap OKT mempunyai niat yang sama untuk membunuh si mati seperti yang diperuntukkan di bawah seksyen 34 Kanun Keseksaan. Saya rujuk kepada kes Mimi Wong & Anor v PP [1972] 2 MLJ 75, telah diputuskan antara lain: “There is no doubt that for this section to apply there must be in existence a common intention between all the persons who committed the criminal act, and that a criminal act be done in furtherance of that common intention. When these two requirements are proved, each of such persons would be liable for the entire criminal act in the same manner as if he had done it alone. The Privy Council in Mahboob Shah v Emperor AIR 1945 PC 118 said this of section 34: “Section 34 lays down a principle of joint liability in the doing of a criminal act. The section does not say “the common intentions of all” nor does it say “an intention common to all”. Under the section, the essence of that liability is to be found in the existence of a common intention animating the Respondent leading to the doing of a criminal act in furtherance of such intention. To invoke the aid of section 34 sucessfully, it must be shown that the criminal act complained against was done by one of the Respondent persons in the furtherance of the common intention of all. If this is shown, then liability for the crime may be imposed on any one of the Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 15 persons in the same manner as if the act were done by him alone”. In an earlier case, Barendra Kumar Ghosh v Emperor AIR 1925 PC 1 the Privy Council said: “Section 34 deals with the doing of separate acts, similar or diverse, by several persons; if all are done in furtherance of a common intention, each person is liable for the result of them all, as if he had done them himself, for “that act” and “the act” in the latter part of the section must include the whole action covered by “a criminal act” in the first part, because they refer to it. In other words, “a criminal act” means that unity of criminal hehaviour, which results in something for which an individual would be punishable if it were done by himself alone, that is a criminal offence.” Berdasarkan sebab-sebab di atas, saya berpendapat pihak pendakwaan telah berjaya menimbulkan satu prima facie kes tentang ketiga-tiga OKT dan mereka dipanggil untuk membela diri.” Pembelaan Perayu Pertama [22] Perayu Pertama memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah. Perayu Pertama menyatakan pada hari kejadian waktu di antara jam 2.00 hingga 4.00 pagi dia berada di rumah menonton DVD bersama dengan Perayu Ketiga. Semasa menonton filem, dia mendengar ada orang menjerit dan bunyi seperti orang berlari di luar rumahnya. Pada masa yang sama, pintu rumahnya telah diketuk orang. Apabila dia membuka pintu, dia mendapati Perayu Kedua yang mengetuk pintu. Dia melihat suami Perayu Kedua (si mati) telah jatuh di kawasan luar rumah dalam keadaan berdarah. Perayu Ketiga juga berada bersama di pintu rumah dan mereka hanya memerhatikan keadaan si mati tanpa berbuat apa-apa. Selang beberapa minit ramai orang datang ke situ dan dia kemudian telah menyuruh Perayu Ketiga untuk pulang ke rumah. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 16 [23] Perayu Pertama seterusnya menyatakan bahawa pihak polis dan ambulans tiba tidak lama kemudian. Setelah pihak polis menjalankan tugas mereka di tempat kejadian, dia telah membantu membersihkan darah di koridor tempat kejadian menggunakan mop yang diambil dari rumahnya. [24] Perayu Pertama menyatakan bahawa pada keesokan harinya dia telah ditangkap oleh pihak polis. Perayu Pertama mendakwa bahawa dia telah dipukul dan dipaksa oleh pihak polis supaya mengaku terlibat sama dalam pembunuhan si mati. Pihak polis turut menyatakan bahawa mereka akan menangkap dan menuduh ibu dan bapa Perayu Pertama terlibat dalam pembunuhan itu sekiranya dia enggan mengaku. Pembelaan Perayu Kedua [25] Perayu Kedua turut memberi keterangan secara bersumpah. Perayu menyatakan pada 16.2.2012 jam lebih kurang 2.00 pagi, dia berada di rumah sedang tidur di ruang tamu bersama anaknya yang berusia 5 tahun apabila suaminya, si mati balik ke rumah dalam keadaan mabuk dan berbau busuk. Suaminya telah mengetuk pintu sebelum dia membuka pintu untuk suaminya masuk dan dia bersama anak kembali tidur di ruang tamu selepas menghidangkan makan malam untuk suaminya. [26] Suaminya telah masuk ke dalam bilik tidur untuk salin pakaian dan tidak keluar bilik untuk makan. Perayu Kedua pergi melihat suaminya dari pintu bilik tidur dan nampak suaminya telah tidur baring atas katil. Perayu Kedua kembali berbaring di atas sofa di ruang tamu dan telah terus tertidur. Perayu Kedua menyatakan bahawa dia terkejut dari tidur apabila terdengar suara suaminya dalam keadaan kesakitan dan ada dengar macam orang Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 17 berbual dalam bilik tidur suaminya. Setelah bangun dari tidur, Perayu Kedua nampak 3 orang datang dari bilik tidur suaminya menuju ke pintu depan yang dalam keadaan terbuka. Dia tidak tahu bagaimana pintu dan gril terbuka. Kebiasaannya pintu rumah akan dikunci oleh suaminya setelah suaminya masuk ke dalam rumah. [27] Setelah melihat 3 orang berlari keluar rumahnya, dia terus menjerit dan dia nampak suami keluar dari dalam bilik menuju ke arah pintu hadapan dalam keadaan berlumuran darah. Suami keluar ke koridor dan dia ikut sama keluar sebelum suaminya jatuh di koridor. Dia telah menjerit untuk meminta pertolongan. Dalam beberapa minit, ramai jiran-jiran datang dan tidak lama kemudian polis dan ambulans pun sampai. Pada sebelah malam hari yang sama dia telah ditangkap ketika menghadirkan dirinya di balai polis. Pembelaan Perayu Ketiga [28] Perayu Ketiga juga telah memilih untuk memberi keterangan membela diri secara bersumpah. Perayu Ketiga mengesahkan keterangan Perayu Pertama bahawa pada sepanjang hari kejadian dia berada di rumah Perayu Pertama dan tidak ada pergi ke rumah si mati. Perayu Ketiga menyatakan sejak jam 2.00 pagi 16.2.2012 dia berada di rumah Perayu Pertama menonton televisyen di ruang tamu. Tidak ada orang lain berada atau masuk di rumah Perayu Pertama masa itu dan dia juga tidak pernah keluar dari rumah sehingga melihat si mati di koridor dalam keadaan berlumuran darah. Perayu Ketiga juga menafikan mereka ada minum arak di rumah Perayu Pertama. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 18 [29] Seterusnya Perayu Ketiga menyatakan bahawa mereka mendengar bunyi orang berlari di koridor. Perayu Pertama telah membuka pintu dan Perayu Ketiga nampak seorang lelaki jatuh di hadapan rumah Perayu Pertama. Dia melihat mangsa yang jatuh itu berlumuran darah tetapi masih bernyawa. Selepas itu Perayu Pertama menyuruh dia balik. Dia tidak memberitahu sesiapa tentang kejadian itu kerana dia berasa takut. [30] Setelah pulang ke rumah, dia telah pergi ke PPUM kerana dia ada ‘appointment’. Tangan kirinya telah patah akibat satu kemalangan jalan raya pada bulan Januari 2012. Dia ke hospital bersama ibunya. Peha kaki kanannya juga turut tercedera. Pada masa kejadian dalam kes ini, tangan kirinya dibalut dengan ‘plaster of paris’ (POP) berwarna putih. Dia berada di wad hospital PPUM selama 2 hari sebelum polis datang menangkapnya. Ini berlaku selepas dawai dalam tangan kirinya dan POP dikeluarkan oleh doktor. [31] Di akhir kes pembelaan, hakim bicara telah menolak versi pembelaan Perayu-Perayu dan mendapati bahawa pembelaan Perayu-Perayu telah gagal untuk menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pihak pendakwaan. Sebaliknya hakim bicara mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes mereka terhadap ketiga-tiga Perayu tanpa sebarang keraguan yang munasabah. Hakim bicara mendapati pembelaan Perayu-Perayu bersifat satu pemikiran terkemudian (afterthought) dan bersifat penafian semata-mata (mere denial). Hakim bicara turut mendapati bahawa teras pembelaan Perayu-Perayu tidak pernah ditimbulkan atau dicadangkan kepada saksi-saksi kes pendakwaan. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 19 [32] Dalam penghakimannya, hakim bicara telah memberi alasan-alasan terperinci apabila menolak pembelaan Perayu. Hakim bicara masih berpegang kepada keputusan terdahulunya yang dibuat di peringkat kes prima facie. Hakim bicara mempercayai dan menerima keterangan rakan jenayah, SP3, SP4 dan SP5 dalam kes ini. Setelah meneliti penghakiman hakim bicara tersebut serta meneliti rekod rayuan, kami mendapati tiada alasan untuk kami menyimpang daripada dapatan fakta yang telah dibuat oleh hakim bicara. [33] Hakim bicara mendapati Perayu-Perayu bersalah dan disabitkan atas pertuduhan. Ketiga-tiga Perayu telah dijatuhi hukuman gantung di leher sehingga mati. Justeru, rayuan Perayu-Perayu di hadapan kami. Rayuan Perayu-Perayu [34] Di hadapan kami, peguambela Perayu Pertama telah menghujahkan atas empat (4) alasan rayuan yang berkaitan untuk mengubah keputusan sabitan hakim bicara terhadap Perayu Pertama, iaitu:

(a) Saksi SP3, SP4 dan SP5 adalah rakan sejenayah, keterangan mereka tidak wajar diterima oleh hakim bicara untuk mengenakan sabitan ke atas Perayu-Perayu;

(b) Elemen niat bersama gagal dibuktikan terhadap Perayu Pertama;

(c) Keterangan berkaitan penemuan barang kes tidak wajar diterima masuk di bawah seksyen 27 Akta Keterangan 1950; dan Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 20

(d) Hakim bicara telah gagal dalam membuat penilaian dengan secukupnya terhadap pembelaan Perayu Pertama. [35] Peguambela terpelajar Perayu Kedua menerima pakai (adopt) sepenuhnya penghujahan peguambela Perayu Pertama untuk isu di para [34] (a), (b), (c) dan (d) di atas. Peguambela hanya menambah hujahan atas isu berkaitan niat bersama. Peguambela menghujahkan bahawa hakim bicara gagal menimbang dengan secukupnya peranan dan penglibatan Perayu Kedua sebelum membuat keputusan bahawa Perayu Kedua mempunyai niat bersama dalam melakukan kesalahan pembunuhan ke atas si mati dalam kes ini. [36] Peguambela Perayu Ketiga juga menerima pakai penghujahan oleh peguambela Perayu Pertama dan Perayu Kedua. Seterusnya, peguambela menambah bahawa hakim bicara telah terkhilaf apabila menolak sama sekali pembelaan yang dikemukakan oleh Perayu Ketiga. Dapatan dan keputusan kami [37] Dari penghujahan peguambela ketiga-tiga Perayu, dapat kami fahami bahawa rayuan ini boleh diputuskan atas empat (4) isu utama yang akan kami ulaskan satu persatu seperti berikut:

(a) SP3, SP4 dan SP5 rakan jenayah [38] Isu ini telah dihujahkan oleh peguambela Perayu Pertama dengan panjang lebar dan telah diterima pakai oleh peguambela Perayu Kedua dan peguambela Perayu Ketiga. Perkara-perkara yang telah dihujahkan oleh peguambela terpelajar berkisar kepada hal-hal berikut: Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 21

(i) hakim bicara telah menerima keterangan saksi-saksi SP3, SP4 dan SP5 walaupun mengakui bahawa ketiga-tiga saksi itu rakan jenayah yang telah terlibat sama dalam perancangan untuk membunuh si mati dan turut terlibat dalam pembunuhan si mati. Hakim bicara telah menerima keterangan tiga saksi rakan jenayah tersebut atas alasan bahawa keterangan mereka konsisten dan boleh dipercayai (credible). Bagaimanapun hakim bicara telah gagal untuk memperhalusi keterangan tiga saksi rakan jenayah tersebut yang jelas penuh dengan percanggahan yang material;

(v) kegagalan pihak pendakwaan untuk mengemukakan keterangan sokongan terhadap dakwaan SP3 bahawa dia telah dicederakan oleh Perayu Pertama apabila SP3, SP4 dan SP5 pada mulanya enggan untuk turut bersama dalam rancangan untuk membunuh si mati. SP3 menyatakan dia telah pergi mendapatkan rawatan di Hospital Universiti namun tiada laporan perubatan dikemukakan atau saksi doktor yang merawat SP3 dipanggil untuk memberi keterangan; dan

(i) Keterangan SP3 (Geethavan a/l Ravi) di muka surat 43, RR, Jilid 2A: “Puganes sebenarnya Muniandy. Hari dan Muniandy telah memasuki bilik dan berbincang. Selepas itu Hari dan Muniandy telah Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 23 memanggil kami ke dalam bilik tersebut. Kami telah diberitahu oleh mereka ingin membunuh jiran sebelah dan kami diberitahu juga kami dibayar sebanyak RM5,000.00 setiap seorang. : Siapa nama sebenar Muniandy? : Nama sebenar Muniandy adalah Puganes. TPR : The first accused. : Kamu masih boleh camkan Hari dan Puganes? : Boleh. : Adakah mereka ada di Mahkamah sekarang? : Ada. : Kamu cam dulu Puganes dulu? : Puganes berbaju hitam. : Mana satu Hari? : Baju berwarna kelabu. TPR : OKT 3 dicamkan. : OK teruskan. : Saya memberitahu mereka saya tidak akan membuat perkara itu. Hari tidak berpuas hati dengan saya dan memukul saya di bahagian belakang badan saya dan saya terluka. Setelah perkara berlaku tiga orang yang berda di situ telah takut. : Siapa yang tiga orang di situ sila sebut nama? : Darshan, Vicknes dan saya. Dan kami bersetuju untuk membuat perkara itu. Mereka telah memberitahu plan untuk membuat perkara itu. Mereka menyuruh saya pegang kakinya. : Mereka itu siapa sila sebut nama? : Hari dan Muniandy.” Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 24

(a) saksi SP3, SP4 dan SP5 menyatakan Perayu Pertama ada menjalankan upacara menurun di tempat sembahyang untuk merestui pisau yang akan digunakan oleh Perayu Ketiga untuk menikam si mati. Hasil siasatan mendapati ada bilik sembahyang dalam rumah Perayu Pertama seperti ditunjukkan dalam gambar P7 (gambar 17);

(b) keterangan SP4 menyatakan sebaik sahaja Perayu Ketiga menikam si mati 1-2 kali, SP4 menjadi takut dan melarikan diri sambil membuang parang yang dipegang oleh SP4 ke atas lantai. Parang tersebut ditemui dan dirampas oleh pihak polis seperti dalam gambar P8 (gambar 20);

(c) keterangan SP4 menyatakan bahawa dia tidak menetak atau menikam si mati menggunakan parang yang beliau bawa. Keterangan saksi forensik, Revathi a/p Perumal (SP6) mengesahkan parang yang dirampas dari tempat kejadian tidak ada mengandungi sebarang kesan darah; dan Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 29

(d) keterangan SP5 menyatakan bahawa Perayu Ketiga yang telah menikam si mati menggunakan sebilah pisau dan ketika menikam si mati Perayu Ketiga berada di kawasan perut si mati. Keterangan SP2 mengesahkan bahawa kecederaan yang dialami oleh si mati di bahagian “abdomen, left loin dan gluteal region.” [46] Kami berpendapat lain-lain bantahan peguambela bahawa tiada keterangan sokongan tentang SP3 mendapatkan rawatan perubatan dan telefon bimbit milik Perayu Pertama dan Perayu Kedua tidak disiasat mengenai penghantaran mesej untuk Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5 masuk ke rumah si mati menjadi tidak bermakna apabila Mahkamah menerima keterangan SP3, SP4 dan SP5. Saksi-saksi tersebut telah memberitahu bahawa semasa pertemuan di rumah Perayu Pertama, mereka telah dimaklumkan oleh Perayu Pertama bahawa Perayu Kedua akan menghantar mesej melalui telefon, Perayu Kedua akan membuka pintu dan Perayu Kedua juga akan memberikan sebiji bantal/tilam kepada SP5 untuk digunakan bagi menutup muka si mati. Tanpa keterangan perubatan terhadap luka yang dialami oleh SP3 tidak menjejaskan kebolehpercayaan keterangan SP3, SP4 dan SP5 dalam kes ini. [47] Dalam kes PP v. Lim Kiang Chai [2016] 4 CLJ 173, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan berkaitan dengan isu keterangan rakan sejenayah, seperti berikut: “[74] It is obvious from his judgment that the learned trial judge did not consider PW26’s evidence as wholly unworthy of credit. He had seen and heard PW26 giving evidence and after having evaluated his evidence the learned trial judge was prepared to accept, that except for the said Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 30 contradiction, PW26’s evidence was credible and capable of being believed. There was however one part of the evidence of PW26, that is, on the identity of the rider of the motorcycle which the learned judge overlooked. Here if at all the learned judge erred, he erred in not considering that evidence to the credit of the respondent. [75] Despite the parties’ non-submission before the High Court and before us as to whether PW26 was an accomplice, we hold the view that PW26 was an accomplice. It is trite that an accused person may be convicted solely on the evidence of an accomplice provided that he is fund to be a credible witness and that the court had warned itself on the danger of convicting the accused on an uncorroborated evidence of an accomplice: see s. 133 of the Evidence Act, Lee Choh Pet & ors v. PP (No. 2) [1972] 1 LNS 65; [1972] 1 MLJ 187, Thavanathan Balasubramaniam v. PP [1997] 3 CLJ 150; [1997] 2 MLJ 401. [76] However, we find that there are ample independent evidence to corroborate PW26’s evidence in material particulars. PW16’s evidence that the deceased’s car had been trailed by a golden coloured Proton Wira corroborated PW26’s evidence that he had been trailing the deceased’s car before the deceased was shot. PW20 could even see the Proton Wira car from his office and took down the car’s registration number before passing the information to the police who arrested PW26. PW18 who identified PW26 as the person who waled up the staircase leading to the deceased’s office supported PW26’s evidence that he had been observing the deceased going into and leaving his office. ASP Wong Chee Keong (PW21) gave evidence that PW26 brought him to the place where the badly burnt motorcycle which was allegedly ridden by the respondent on the day of the shooting was found. There is no ground for us to interfere with the assessment of PW26’s evidence by the learned trial judge. [77] It is true that there was no direct evidence that the said motorcycle was the same motorcycle ridden by the respondent to carry the pillion rider Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 31 on the fateful day. But PW10’s and PW13’s evidence that they saw the pillion rider open fire at the deceased’s car and fled on a motorcycle ridden by another person, was consistent with the respondent’s own story in his cautioned statement. [78] In Muniandy & Ors v. PP [1966] 1 LNS 110; [1966] 1 MLJ 257, it was held that the court should not lightly differ from the views of the trial court since he had the advantage of seeing and hearing the witness whose demeanour he was able to study in order to form his opinion as to their credibility. Ong Hock Thye FJ, in delivering the judgment of the Federal Court quoted what Lord Greene MR in Yuill v. Yuill [1945] P.15, 19, [1945] 1 All ER 183 said: We were reminded of certain well known observatiions in the House of Lords dealing with the position of an appellate court when the judgment of the trial judge has been based in whole or in part on his opinion of the demeanour of witnesses. It can, of course, only be on the rarest occasions, and in circumstances where the appellate court is convinced by the plainest considerations, that it would be justified in finding that the trial judge had formed a wrong opinion. But when the court is so convinced it is, in my opinion, entitled and indeed bound to give effect to its conviction. [79] It has been said that being shaken or unshaken in cross-examination is not per se an all-sufficient acid test of credibility. The inherent probability or improbability of a fact in issue must be the prime consideration: see Muniandy & Ors v. PP, supra; PP v. Dato’ Seri Anwar Ibrahim (No. 3) [1999] 2 CLJ 215; [1999] 2 MLJ 1 at p. 79. The learned trial judge had carefully evaluated PW26’s evidence and concluded that PW26 was a truthful witness.” Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 32

(b) Niat Bersama [48] Bantahan peguambela terpelajar untuk ketiga-tiga Perayu adalah bahawa hakim bicara terkhilaf apabila memutuskan elemen niat bersama telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan di kalangan Perayu-Perayu. Peguambela menghujahkan bahawa hakim bicara telah gagal dalam menilai keterangan yang dapat mengaitkan Perayu-Perayu dengan kesalahan yang dipertuduhkan. Peguambela Perayu Pertama dan peguambela Perayu Kedua menghujahkan bahawa anak guaman mereka tidak berada bersama-sama di dalam bilik di mana si mati telah dibunuh. [49] Kami telah meneliti nota keterangan dan penghakiman hakim bicara berkaitan dengan isu niat bersama dan kami berpuas hati bahawa isu niat bersama telah dikupas dan diulas oleh hakim bicara sebelum membuat keputusan bahawa Perayu-Perayu telah dibuktikan mempunyai niat bersama untuk membunuh si mati. Kami mendapati hakim bicara telah membuat penilaian dengan secukupnya keterangan yang ada melalui keterangan langsung dan juga melalui keterangan mengikut keadaan secara keseluruhannya bahawa terdapat bukti jelas tentang penglibatan Perayu-Perayu dalam perancangan awal untuk membunuh si mati. Kami bersetuju dengan dapatan dan keputusan hakim bicara atas isu niat bersama. [50] Seksyen 34 Kanun Keseksaan memperuntukkan niat bersama seperti berikut: “When a criminal act is done by several persons, in furtherance of the common intention of all, each of such persons is liable for that act in the same manner as if the act were done by him alone.” Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 33 [51] Niat bersama telah dijelaskan oleh Mahkamah ini dalam kes Namasiyiam Doraisamy v. PP & Other Cases [1987] 1 CLJ 540 seperti berikut: “In law, common intention requires a prior meeting of the minds and presupposes some prior concert. Proof of holding the same intention or of sharing some other intention, is not enough. There must be proved either by direct or by circumstantial evidence that there was (a) a common intention to commit the very offence of which the accused person are sought to be convicted and (b) participation in the commission of the intended offence in furtherance of that common intention. Where the prosecution case rest on circumstantial evidence, the circumstances which are proved must be such as necessarily lead only to that inference. Direct evidence of a prior plan to commit an offence is not necessary in every case because common intention may develop on the spot and without any long interval of time between it and the doing of the act commonly intended. In such a case, common intention may be inferred from the facts and circumstances of the case and the conduct of the accused.” [52] Untuk elemen niat bersama terpakai, mestilah ditunjukkan terdapatnya satu perancangan awal atas kesepakatan bersama di kalangan tertuduh untuk melakukan satu kesalahan yang telah dirancang bersama. Tiada keperluan untuk seseorang tertuduh itu berada di tempat kejadian atau terlibat dalam perbuatan kesalahan (actus reus) yang dipertuduhkan. (Lihat PP v. Mohd Farid bin Mohd Sukis & Anor [2002] 2 MLJ 401; Shaiful Edham bin Adam & Anor v. PP [1999] 2 SLR 57; Hari Bahadur Gale v. PP [2012] 3 MLRA 402; Mahbub Shah v. King-Emperor [1945] AIR PC 118 dan Dato’ Mokhtar bin Hashim & Anor v. PP [1983] Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 34 2 MLJ 232; Sabarudin Non v. PP [2005] 1 CLJ 466; PP v. Teong Lung Chiong & Ors [2010] 4 CLJ 1). [53] Berbalik kepada kes rayuan Perayu-Perayu di hadapan kami, kami mendapati hakim bicara telah menimbang dengan cermat keterangan berkaitan penglibatan Perayu-Perayu dan memutuskan Perayu-Perayu mempunyai niat bersama untuk membunuh si mati. Dari keterangan yang berada di hadapan Mahkamah, kami mendapati peranan yang telah dimainkan oleh Perayu-Perayu dalam pembunuhan si mati dapat disimpulkan seperti berikut: Perayu Pertama:

(a) Perayu Pertama bersama Perayu Kedua dan Perayu Ketiga telah merancang untuk membunuh si mati;

(b) Perayu Pertama ada hubungan sulit dengan Perayu Kedua;

(c) Perayu Pertama memberitahu SP3, SP4, SP5 dan Perayu Ketiga bahawa si mati seorang suami yang berperangai tidak baik kerana menyuruh isterinya (Perayu Kedua) untuk melakukan perbuatan kotor dengan lelaki lain dan dengan itu si mati perlu dibunuh;

(d) Perayu Pertama telah memberi wang kepada Perayu Ketiga untuk membeli pisau untuk digunakan membunuh si mati;

(e) Perayu Pertama menjadikan rumahnya untuk mengadakan pertemuan dan membuat perancangan awal untuk membunuh si mati; Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 35

(f) Perayu Pertama memberi satu bilah parang kepada SP4 untuk digunakan menyerang si mati;

(g) Perayu Pertama menjanjikan upah RM5,000.00 setiap seorang kepada SP3, SP4 dan SP5 selepas si mati dibunuh;

(h) Perayu Pertama mengugut SP3, SP4 dan SP5 apabila pada mulanya saksi-saksi enggan bekerjasama;

(i) Perayu Pertama menerima mesej dari Perayu Kedua dan memberitahu serta mengarahkan SP3, SP4 dan SP5 dan Perayu Ketiga untuk pergi masuk ke dalam rumah Perayu Kedua untuk melaksanakan perancangan awal mereka untuk membunuh si mati; dan

(j) Perayu Pertama melakukan upacara sembahyang untuk merestui pisau (P6) yang akan digunakan oleh Perayu Ketiga dan parang yang digunakan oleh SP4 untuk membunuh si mati. Perayu Kedua

(a) Perayu Kedua terlibat sama dalam perancangan untuk membunuh si mati;

(b) Perayu Kedua membuka pintu rumahnya sebanyak dua (2) kali untuk membenarkan SP3, SP4, SP5 dan Perayu Ketiga masuk ke dalam rumahnya untuk melaksanakan pakatan dan perancangan awal mereka untuk membunuh si mati;

(c) Perayu Kedua tidak berbuat apa-apa walaupun SP4 membawa parang masuk ke dalam rumahnya untuk menyerang si mati; dan Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 36

(d) Perayu Kedua telah memberi bantal atau tilam kepada SP5 untuk menutup muka si mati sebelum si mati dicederakan. Perayu Ketiga

(a) Terlibat sama dalam perancangan yang diadakan di rumah Perayu Pertama untuk membunuh si mati;

(b) Mengajak serta mengugut SP3, SP4 dan SP5 untuk membunuh si mati;

(c) Telah mencederakan SP3 apabila SP3, SP4 dan SP5 enggan terlibat sama dalam rancangan untuk membunuh si mati;

(d) Telah membeli pisau yang telah digunakan untuk menikam si mati;

(e) Telah membawa pisau yang dibeli masuk ke dalam rumah si mati dan telah menikam badan si mati hingga membawa kematian kepada si mati; dan

(f) Telah menyimpan pisau (P6) yang digunakan untuk menikam si mati di rumah Perayu Pertama. [54] Dalam kes rayuan ini, kami mendapati bahawa Perayu-Perayu mempunyai niat bersama untuk mencederakan dan membunuh si mati seperti yang telah mereka rancangkan dari awal semasa pertemuan di rumah Perayu Pertama. Rancangan untuk membunuh si mati pada asalnya telah dicadangkan oleh Perayu Pertama dan telah dipersetujui oleh lain-lain Perayu dan akhirnya, setelah diugut oleh Perayu Ketiga, SP3, Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 37 SP4 dan SP5 turut sama bersetuju dengan perancangan awal tersebut. Rancangan awal yang disyorkan oleh Perayu Pertama telah disampaikan kepada Perayu Kedua, Perayu Ketiga, SP3, SP4 dan SP5; dan kemudiannya telah dipersetujui bersama. Turut disepakati oleh semua adalah tugas dan peranan yang akan dimainkan oleh Perayu-Perayu dan SP3, SP4 dan SP5. Perayu Pertama sebagai perancang utama menyediakan tempat berkumpul dan Perayu Pertama akan memberi arahan bila masa yang sesuai untuk melaksanakan niat bersama mereka setelah menerima isyarat dari Perayu Kedua. Perayu Kedua akan memberi isyarat kepada Perayu Pertama, membuka pintu dan memberi bantal/tilam kepada SP5. Perayu Ketiga dan SP4 akan menikam/menetak si mati menggunakan pisau/parang. SP3 akan memegang kaki si mati yang sedang tidur dan SP5 akan menutup muka si mati dengan bantal/tilam yang diberikan oleh Perayu Kedua. [55] Apa yang berlaku pada malam pembunuhan si mati adalah seperti apa yang telah dirancangkan. Niat bersama mereka untuk membunuh si mati telah berjaya dilaksanakan dengan masing-masing memainkan peranan seperti yang telah diatur mengikut perancangan awal mereka. Oleh itu adalah penghakiman kami bahawa elemen niat bersama telah berjaya dibuktikan terhadap Perayu-Perayu dalam kes ini.

(c) Penemuan barang kes Pisau (P6) - pemakaian seksyen 27 Akta Keterangan 1950 [56] Isu ini telah dihujahkan oleh peguambela Perayu Pertama kerana ianya berkaitan dengan penemuan pisau (P6) dari dalam rumah Perayu Pertama. Pisau (P6) dapat dilihat keadaannya seperti di muka surat 9, RR, Jilid 3A. Ianya sebilah pisau yang panjang yang menurut keterangan SP2 Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 38 bahawa P6 ini berkemungkinan menyebabkan kecederaan yang dialami oleh si mati. Peguambela terpelajar membantah penerimaan masuk keterangan berkaitan penemuan pisau P6 tersebut yang diberikan oleh saksi ASP Tan Woon Lee (SP9). [57] Bantahan peguambela terhadap penerimaan masuk keterangan SP9 berkaitan penemuan pisau P6 tersebut pada dasarnya adalah atas alasan utama bahawa peruntukan di bawah seksyen 27 Akta Keterangan, 1950 telah gagal dipenuhi. Peguambela memberikan alasan-alasan lain bantahan bahawa:

(a) tiada DNA sesiapa ditemui pada pisau P6 tersebut;

(b) tiada keterangan bertulis dicatatkan menunjukkan butir-butir soal-siasat dan perkataan yang telah didakwa telah keluar dari mulut Perayu Pertama yang membawa kepada penemuan pisau tersebut;

(c) laporan polis P26 dan P27 yang dibuat oleh SP9 selepas penemuan pisau yang didakwa ditunjukkan oleh Perayu Pertama bukanlah keterangan substantif, sebaliknya hanya berbentuk keterangan sokongan sahaja;

(d) pisau P6 berada di atas televisyen di rumah Perayu Pertama tidak dalam keadaan tersorok dan mudah ditemui walaupun tanpa ditunjukkan oleh Perayu Pertama;

(e) tiga hari sebelum rampasan pisau itu, SP9 telah merampas mop dan seluar pendek Perayu Pertama dari dalam rumah Perayu Pertama. Pada hari itu SP9 sepatutnya telah menemui pisau itu Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 39 tanpa perlu bergantung kepada seksyen 27 Akta Keterangan 1950; dan

(f) penemuan pisau P6 itu tidak ‘significance’ kerana tiada bukti saintifik yang dapat mengaitkan pisau itu dengan pembunuhan si mati. [58] Peguambela terpelajar berpegang kepada keputusan Mahkamah Tinggi dalam kes PP v. Basri bin Salihin [1993] 1 CLJ 420 yang menghendaki pembuktian ketat sebelum keterangan penemuan barang kes berdasarkan kepada maklumat yang telah diberikan oleh tertuduh dapat diterima oleh Mahkamah. Kami menolak hujahan peguambela terpelajar mengenai isu ini. Kami telah meneliti keterangan lisan SP9 dan laporan polis P26 dan P27 yang dibuat oleh SP9 sebaik menerima maklumat dari Perayu Pertama yang memberitahu SP9 bahawa pisau P6 ada di rumahnya dan sebaik P6 itu dirampas dari dalam rumah Perayu Pertama. Keterangan lisan SP9 serta laporan polis P26 dan P27 adalah berkaitan dengan penemuan dan rampasan pisau P6 boleh diterima sebagai keterangan. [59] Kami mendapati hakim bicara betul dalam menerima keterangan tersebut di bawah seksyen 27 Akta Keterangan 1950 kerana ianya berkaitan dengan isu di hadapan Mahkamah. Dapatan hakim bicara mengenai isu ini kami rujuk di muka surat 39-40, RR, Jilid 1 seperti berikut: Saya dapati bahawa peguam OKT 1 berhujah bahawa tiada sebarang bukti atau dokumen yang mengaitkan OKT 1 dengan pembunuhan itu. Beliau berhujah walaupun pihak pendakwaan telah merampas daripada rumah OKT 1 barang-barang yang merupakan Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 40 parang yang dikaitkan dengan pembunuhan si mati, satu seluar yang dipakai oleh OKT 1 pada masa kejadian dan satu mop yang digunakan. Ini adalah kerana seluar dan mop tersebut didapati tidak mempunyai DNA si mati sama sekali seperti dalam laporan kimia dan keterangan SP6 yang merupakan Ahli Kimia. Tambahan pula, parang yang didakwa dirampas dari rumah OKT 1 juga tidak mempunyai sebarang darah atau DNA si mati sama sekali. Ini juga diakui oleh SP15 (Pegawai Penyiasat) dan pegawai forensik kimia. Saya berpendapat walaupun parang, seluar dan mop tidak mempunyai DNA, saya berpuas hati dengan keterangan SP9 bahawa parang yang digunakan telah dijumpai oleh pihak polis. SP9 dalam keterangannya menyatakan bahwa beliau telah membuat soal siasat terhadap OKT 1. Hasil soal siasat SP9 terhadap OKT 1, OKT 1 telah menunjukkan parang yang digunakan semasa kejadian. Selain itu, hasil penemuan ini SP9 telah membuat laporan polis yang telah ditanda sebagai P26. SP9 telah membuat laporan polis di bawah seksyen 27 Akta Keterangan berkenaan ekshibit yang ditunjukkan oleh OKT 1 terhadap SP9 dan laporan polis ini kemudiannya ditanda sebagai ekshibit P27.

(d) Pembelaan Perayu-Perayu [60] Peguambela Perayu Pertama dan peguambela Perayu Ketiga telah membangkitkan isu bahawa hakim bicara telah gagal menimbangkan pembelaan Perayu Pertama dan Perayu Ketiga dengan secukupnya. Setelah meneliti penghakiman hakim bicara, kami tidak bersetuju dengan hujahan tersebut. Kami mendapati hakim bicara telah dengan secukupnya menimbangkan keseluruhan keterangan pembelaan Perayu-Perayu dalam kes ini. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-127-03/2017, B-05(M)-129-03/2017, B-05(SH)-151-04/2017 41 [61] Pembelaan Perayu-Perayu secara ringkasnya adalah seperti di dalam penghakiman hakim bicara dan kami perturunkan semula seperti berikut: “Pembelaan OKT 1