Tee Ah Lek @ Tee Che Long Sebagai Bapa yang Sah dan Penanggungan Kepada Tee Kwee Song Simati, untuk Diri Sendiri v Liew Kam Hon (JA-12B-86-11/2022)

Ini merupakan satu rayuan oleh Perayu-Perayu terhadap sebahagian keputusan Hakim Mahkamah Sesyen (“HMS”) berkenaan dengan isu kuantum sahaja. [2] Setelah membaca Alasan Penghakiman HMS, Rekod Rayuan, hujahan bertulis kedua-dua pihak, dan setelah mendengar hujahan lisan kedua-dua pihak, saya telah membenarkan rayuan Perayu-Perayu atas isu kuantum seperti yang berikut: kehilangan tanggungan yang diawadkan di Mahkamah Sesyen sebanyak RM 288,000.00 (iaitu RM2,000.00 x 12 tahun x 12 bulan) diketepikan dan digantikan dengan kehilangan tanggungan sebanyak RM432,000.00 (iaitu RM3,000.00 x 12 tahun x 12 bulan). [3] Responden-Responden juga diperintahkan untuk membayar kepada Perayu-Perayu kos sebanyak RM2,000.00, tertakluk kepada fi alokatur.

Alasan-alasan Mahkamah berkenaan isu kuantum adalah seperti berikut. FAKTA KES

Fakta kes ini adalah berdasarkan kepada Rekod Rayuan dan hujahan bertulis yang telah difailkan oleh pihak-pihak.

Kes ini merupakan satu kes tuntutan kehilangan tanggungan yang difailkan oleh Plaintif-Plaintif di bawah seksyen 7 Akta Undang-Undang Sibil 1956 [Akta 67] akibat kematian anak lelaki Plaintif-Plaintif, Tee Kee Song (si mati) dalam suatu kemalangan jalan raya yang berlaku pada 05.04.2018 jam lebih kurang 1.30 petang di Jalan Kemahiran SILC, Gelang Patah, Johor. Kemalangan tersebut melibatkan motorsikal bernombor pendaftaran JNQ 4157 yang ditunggang oleh si mati dengan sebuah motorlori bernombor pendaftaran JSL 1531 yang dipandu oleh Responden Pertama, Liew Kam Hon.

HMS telah mengawadkan kepada Perayu-Perayu kehilangan tanggungan seperti yang berikut: RM2,000.00 x 12 tahun x 12 bulan = RM288,000.00.

HMS telah mendapati bahawa sebelum kemalangan berlaku, simati mendapat gaji bulanan seperti yang berikut: SGD2,779.16 x RM3.00 = RM8,337.50 sebulan

Perayu-Perayu berhujah bahawa HMS telah terkhilaf dimana tidak mengambil kadar pertukaran matawang RM3.30 = 1SGD pada masa Penghakiman diberikan tetapi mengambil kadar pertukaran matawang RM3.30 = 1SGD sahaja iaitu pada masa kemalangan berlaku. ISU-ISU YANG PERLU DITENTUKAN [10] Isu yang perlu ditentukan oleh Mahkamah ini adalah seperti yang berikut:

sama ada asas perkiraan pendapatan tahunan si mati berdasarkan Notis Taksiran 2018 adalah tepat dan munasabah;

sama ada penggunaan RM3.00 sebagai kadar pertukaran matawang SGD ke MYR pada masa kemalangan adalah salah dan kadar yang sepatutnya adalah RM3.30 pada masa Penghakiman diberikan; dan

sama ada awad kehilangan tanggungan sebanyak RM2,000.00 yang diberikan oleh HMS adalah berpatutan dan munasabah. ANALISA DAN DAPATAN MAHKAMAH Sama ada asas perkiraan pendapatan tahunan si mati berdasarkan Notis Taksiran 2018 adalah tepat dan munasabah [11] Saya telah meneliti Alasan Penghakiman HMS, mendapati bahawa HMS telah menggunakan Notis Taksiran 2018 sebagai asas perkiraan gaji bulanan si mati memandangkan slip gaji si mati tidak menunjukkan pendapatan yang tepat kerana si mati sebagai pengarah urusan dan pemegang saham syarikat bukan sahaja menerima gaji pokok, si mati juga menerima gaji untuk kerja lebih masa, dividen, fi pengarah, komisyen dan bonus daripada syarikat. Oleh itu, berdasarkan Notis Taksiran 2018, pendapatan tahunan si mati adalah SG33,350.00 dan secara purata, gaji bulanan si mati adalah SGD2,779.16 x RM3.00 =RM8,337.50. [12] Peguam Perayu-Perayu telah berhujah Notis Taksiran 2017 patut digunakan bagi tujuan perkiraan pendapatan bulanan si mati kerana si mati hanya bekerja 3 bulan dan 5 hari di tahun 2018, sebelum meninggal dunia. Maka sekiranya Notis Taksiran 2018 digunakan ia patut dibahagikan kepada 3 bulan sahaja. Oleh itu, Peguam Perayu-Perayu berhujah jika Notis Taksiran 2017 digunakan untuk menentukan pendapatan bulanan si mati, maka pendapatan bulanan si mati secara purata adalah SGD4,307.33 sebulan. [13] Peguam Responden-Responden sebaliknya berhujah bahawa Notis Taksiran 2018 harus digunakan dalam perkiraan pendapatan si mati kerana ia menunjukkan pendapatan sah yang dibayar oleh si mati kepada Lembaga Hasil Dalam Negeri dan juga menunjukkan pendapatan tahunan 2017 si mati sebelum meninggal dunia. [14] SP3 tidak dapat menerangkan pendapatan bulanan si mati kerana SP3 tidak terlibat dalam urusan syarikat dan juga urusan gaji dan hal pembayaran faedah lain yang diterima oleh si mati. Maka, saya mendapati keterangan SP3 tidak dapat membuktikan pendapatan sebenar si mati. [15] Seterusnya, saya mendapati penyata bank OCBC si mati di Singapura bagi tempoh 31.10.2017 hingga 31.03.2018 adalah tidak konsisten dan jumlah bayaran pendapatan bulanan adalah lebih rendah daripada tuntutan Plaintif-Plaintif di dalam pernyataan tuntutannya. [16] Notis Taksiran 2011 sehingga 2017 (muka surat 154 hingga 2018 Rekod Rayuan) yang dikemukakan oleh Plaintif-Plantif menunjukkan pendapatan tahunan si mati adalah tidak konsisten. Pendapatan tahunan si mati adalah dalam lingkungan antara SGD33,349.00 hingga SGD51,688.00. [17] Saya bersetuju dengan dapatan HMS bahawa Notis Taksiran 2018 harus digunakan sebagai asas perkiraan pendapatan pendapatan si mati memandangkan ia merupakan pendapatan si mati terkini dan ia juga menunjukkan pendapatan tahunan si mati bagi tahun 2017. [18] Oleh itu, saya bersetuju pendapatan bulanan si mati secara purata, adalah SGD2,779.16 x RM3.00 =RM8,337.50. Perkiraan itu tidak harus mengambil kira bonus yang diterima oleh si mati berdasarkan subseksyen 7(3) Akta 67 Sama ada penggunaan RM3.00 sebagai kadar pertukaran matawang SGD ke MYR pada masa kemalangan adalah salah dan kadar yang sepatutnya adalah RM3.30 pada masa Penghakiman diberikan [19] Peguam Perayu-Perayu berhujah HMS talah salah menggunapakai kadar pertukaran matawang RM3.00 = 1SGD dalam perkiraan pendapatan si mati dan kadar pertukaran matawang yang digunakan hendaklah berdasarkan kadar pada masa kemalangan berlaku dan bukan pada masa Penghakiman diberikan. [20] Dalam hal ini, saya merujuk kepada keputusan Mahkamah Tinggi dalam kes Wong Li Fatt William (An Infant) v Haidawati Bte Bolhen & Anor [1994] 2 MLJ 497 yang memutuskan bahawa kadar pertukaran yang harus diambil kira adalah tarikh penghakiman dan bukan tarikh kehilangan berlaku. Namun demikian, keputusan Mahkamah Tinggi tersebut adalah tidak mengikat Mahkamah ini. Selanjutnya, saya mendapati Peguam Perayu-Perayu tidak mengemukakan apa-apa bukti menunjukkan bahawa kadar pertukaran matawang adalah RM3.30 = 1 SGD pada masa Penghakiman diberikan. Oleh itu, saya tidak dapat menerima hujahan Perayu-Perayu dalam perkiraan pendapatan bulanan si mati. Justeru itu, kadar pertukaran matawang RM3.00 = 1 SGD digunakan dalam perkiraan pendapatan bulanan si mati. Sama ada awad kehilangan tanggungan sebanyak RM2,000.00 yang diberikan oleh HMS adalah berpatutan dan munasabah [21] Antara perbelanjaan yang dikemukakan oleh SP2 yang membawa kepada jumlah RM7,000.00 sebulan adalah seperti yang berikut:

Barang basah (RM500.00 x 4 minggu) RM2000.00

Barang keperluan harian RM800.00

Sarapan pagi (RM20/sehari x 30 hari) RM600.00

Makan tengahari (RM20/sehari x 30 hari) RM600.00

Ansuran bulanan rumah RM1200.00

Duit minyak kereta Myvi SP2/isteri RM150.00

Servis kereta RM100.00

Roadtax insuran kereta RM41.67

Bil elektrik RM50.00

Bil air RM10.00

Bil telefon rumah RM27.00

Bil telefon bimbit SP2/isteri RM200.00

Beli ubat RM350.00

Susu Ensure Gold RM140.00

Premium Insuran SP2/isteri RM550.00

Belanja dandanan SP2/isteri RM260.00 JUMLAH RM6978.67 [22] Saya bersetuju dengan HMS bahawa kesemua perbelanjaan tersebut hanyalah berdasarkan keterangan lisan SP2 sahaja dan tiada apa-apa bukti dokumentari dikemukakan untuk membuktikan perbelanjaan tersebut dikeluarkan oleh SP2 pada setiap bulan. Saya juga bersetuju dengan dapatan HMS bahawa adalah mustahil si mati memberikan tunai RM7,000.00 sebulan kepada ibubapanya dan hanya meninggalkan baki lebih kurang RM1,300.00 untuk diri sendirinya. Ini adalah kerana si mati perlu menyewa bilik di Singapura dan memerlukan perbelanjaan harian semasa tinggal di Singapura. Si mati hanya balik ke rumah ibubapanya pada hari minggu sahaja. [23] Selanjutnya, sebahagian perbelanjaan adalah bertindih, sebagai contoh barang basah sebanyak RM2,000.00 sebulan untuk Plaintif-Plaintif yang berusia 60 tahun dan pada masa yang sama kedua-dua Plaintif memerlukan perbelanjaan makan pagi dan makan tengah hari di luar sebanyak RM1,200.00 sebulan. Maka tuntutan tersebut adalah tidak logik dan munasabah. [24] Saya berpendapat bahawa Perayu-Perayu telah gagal untuk membuktikan tuntutan sebanyak RM7,000.00 sebulan menurut seksyen 103 Akta Keterangan 1950 [Act 56]. [25] Saya merujuk kepada keputusan di Mahkamah Rayuan dalam kes Child N (claiming through her father) & Ors v Kerajaan Malaysia [2022] 1 MLJ 666 yang telah memutuskan bahawa— “The learned HCJ had disallowed certain items under special damages. The learned HCJ had considered the evidence and gave reasons for her findings in relation to those claims. The court found nothing in the judgment to suggest that the learned HCJ had adopted a different approach regarding the standard of proof to be applied in the claim for special damages or had come to a wholly erroneous award on those damages. There was a plethora of authorities on the need to plead special damages in the pleading and to prove them. The general principle was that the plaintiff must be prepared to prove the special damages unless it had been agreed. It was not enough for the plaintiff to write down the particulars and leave them for the court to decide. The learned HCJ in the present case had also considered the plaintiffs’ claim under the principle of strict proof. On totality, the court affirmed the findings of the learned HCJ in relation to special damages (see paras 27–44).”. [Emphasis added] [26] HMS telah mempertimbangkan keterangan dan memberikan alasan untuk dapatan-dapatannya berhubung dengan tuntutan tersebut. Saya tidak menemui apa-apa dalam Penghakiman yang mencadangkan bahawa HMS telah menggunakan pendekatan yang salah mengenai standard pembuktian yang digunakan dalam tuntutan atau telah membuat award yang salah sepenuhnya. [27] Terdapat banyak autoriti mengenai keperluan untuk memplid gantirugi khas dalam pliding dan membuktikannya. Prinsip amnya ialah Plaintif-Plaintif mesti bersedia untuk membuktikan tuntutan melainkan ia telah dipersetujui. Adalah tidak mencukupi untuk Plaintif-Planitif menulis butiran dan menyerahkannya kepada Mahkamah untuk membuat keputusan. [28] HMS dalam kes ini juga telah mempertimbangkan tuntutan Plaintif di bawah prinsip pembuktian yang ketat. Secara keseluruhannya, saya mengesahkan dapatan-dapatan HMS berhubung dengan cara pengiraan kehilangan tanggungan. [29] Namun demikian, HMS tidak menyatakan bagaimana beliau memutuskan kehilangan tangunggan si mati adalah RM2,000.00 sebulan dalam Alasan Penghakimannya. HMS juga telah gagal untuk mengambil kira kesusutan nilai wang, kadar inflasi, serta kos perbelanjaan harian yang semakin meningkat dalam mengawadkan kehilangan tanggungan itu. [30] Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan di United Plywood And Sawmill Ltd v Lock Ngan Loi [1970] 2 MLJ 237 dimana telah diputuskan seperti yang berikut: “...As has been said again and again, the assessment of damages in cases of personal injury is one of the most difficult things for either a judge in the first instance or a Court of Appeal. When a man has lost his arm there is no sum in the world that can be in the true sense compensate for it. Yet compensation in the form of money is the only way in which he can be granted redress for injury he has suffered. It is neither possible nor desirable for damages for the loss of an arm to be standardised or rigidly classified, as no two cases are ever alike. But in order to maintain some semblance of uniformity, the amount awarded in past cases, which bear reasonable comparison with the case under review, should serve as useful guide. The general principle is that an appellate court can only interfere with an assessment if it is considered so inordinately low or inordinately high as to make the court exclaim, ‘Good gracious, is that the sum which has been awarded that sum must be altered’, or if it is so much out of line with the discernible trend or pattern of awards in reasonably comparable cases that it must be regarded as a wholly erroneous estimate.”. [Emphasis added] [31] Saya berpendapat bahawa jumlah yang diawadkan oleh HMS adalah rendah secara nyata. Maka, saya mengubah jumlah kehilangan tanggungan daripada RM2,000.00 sebulan ke RM3,000.00 sebulan dan jumlah kehilangan tanggungan adalah untuk dikira seperti yang berikut: RM3,000.00 x 12 bulan x 12 tahun = RM432,000.00. [32] Saya telah mengambil kira kesusutan nilai wang, kadar inflasi, serta kos perbelanjaan harian yang semakin meningkat dalam membuat keputusan ini dan saya berpendapat bahawa RM3,000.00 sebulan merupakan satu angka gantirugi yang munasabah dan berpatutan dalam perkara ini. KESIMPULAN [33] Dalam kes ini, saya berpendapat bahawa Peguam Perayu-Perayu telah gagal untuk mengemukakan apa-apa bukti tentang kadar pertukaran matawang pada tarikh penghakiman adalah sebanyak RM3.30 = 1SGD dalam pengiraaan pendapatan bulanan si mati. [34] Saya juga mendapati bahawa SP2 tidak mengemukakan apa-apa bukti dan/atau dokumen untuk membuktikan perbelanjaan bulanan keluarga sebanyak RM7,000.00. [35] Oleh itu, saya mendapati HMS telah menggunapakai prinsip yang betul dalam menentukan kehilangan tanggungan. Namun demikian, HMS telah gagal mengambil kira kesusutan nilai wang, kadar inflasi, serta kos perbelanjaan harian yang semakin meningkat dalam membuat keputusan ini. [36] Kehilangan tanggungan yang diawadkan oleh HMS sebanyak RM288,000.00 diketepikan dan digantikan dengan kehilangan tanggungan sebanyak RM432,000.00. Lain-lain award HMS dikekalkan. [37] Adalah juga diperintahkan bahawa Responden-Responden membayar kepada Perayu-Perayu kos sebanyak RM2,000.00 tertakluk kepada fi alokatur. Bertarikh 5 Disember 2024 Ditandatangani: ………………….. Wong Mee Ling Hakim Mahkamah Tinggi Johor Bahru Johor Darul Ta’zim. Peguam Bagi Plaintif-Plaintif Encik Teo Han Ley Tetuan Teo & Associates Wisma S K Teo No. 84 & 86, Jalan Padi 1, Bandar Baru Uda, 81200 Johor Bahru Peguam Bagi Defendan-Defendan Cik Subashini Ganesan Tetuan Othman Hashim & Co LP Floor, Unit No. LP08-09, Menara TJB, No. 9, Jalan Syed Mohd Mufti, 80000 Johor Bahru

Wong Li Fatt William (An Infant) v Haidawati Bte Bolhen & Anor [1994] 2 MLJ 497

Child N (claiming through her father) & Ors v Kerajaan Malaysia [2022] 1 MLJ 666

United Plywood And Sawmill Ltd v Lock Ngan Loi [1970] 2 MLJ 237

Akta Undang-Undang Sibil 1956 [Akta 67]

Akta Keterangan 1950 [Act 56]