A'Bidin Bin Abdullah v Asiah Binti Bashah (KB-22NCvC-14-06/2024)

Plaintif menuntut terhadap Defendan hak milik saham-saham syarikat bersama hartanah-hartanah berkaitan di bawah amanah berbangkit atau amanah konstruktif manakala Defendan mengemukakan Tuntutan Balas bagi membeli saham-saham syarikat yang dimiliki oleh Plaintif.

Mahkamah telah menolak tuntutan Plaintif atas bantahan awal Defendan di atas isu bidang kuasa Mahkamah Syariah dan selanjutnya menolak Tuntutan Balas Defendan. 22/06/2026 17:20:33 KB-22NCvC-14-06/2024 Kand. 75 Fakta Kes

Plaintif, A'bidin bin Abdullah dan Defendan, Asiah binti Bashah adalah bekas suami isteri.

Pihak-pihak telah berkahwin pada tahun 1992 dan mempunyai empat orang anak. Semasa tempoh perkahwinan mereka, terdapat berapa perniagaan ditubuhkan dan aset-aset yang diperolehi yang menjadi subjek tuntutan ini.

Pada 18.06.2003, Defendan telah menubuhkan sebuah syarikat AA Sri Gedung Enterprise bagi menjalankan perniagaan produk sejuk beku dan Defendan telah didaftarkan sebagai pemilik tunggal syarikat tersebut.

Seterusnya, pada 11.05.2007, syarikat tersebut telah berkembang dan bagi memohon pembiayaan daripada Perbadanan Usahawan Nasional Berhad ‘PUNB’, syarikat tersebut telah dijadikan sebagai AA Teguh Sdn. Bhd. ("AATSB").

Lanjutan penubuhan AATSB, Plaintif dan Defendan masing-masing telah diperuntukan satu unit saham setiap seorang dan mereka juga dilantik sebagai pengarah syarikat.

Pada 02.07.2007, struktur pemilikan saham AATSB berubah apabila PUNB memegang 45,000 unit saham manakala pegangan Plaintif dan Defendan kekal masing-masing sebanyak 7,000 dan 38,000 unit saham.

Jumlah keseluruhan saham AATSB ketika itu meningkat kepada 90,000 unit. Satu unit Saham Istimewa AATSB telah diperuntukkan kepada PUNB sebagai cagaran bagi pembiayaan perniagaan yang diperoleh.

Kemudian, pada 08.02.2010, kedua-dua pihak telah menubuhkan sebuah lagi syarikat iaitu AA Teguh Venture di mana pemilikan saham adalah sama rata bagi Plaintif dan Defendan.

Pada 30.03.2015, pembiayaan PUNB telah diselesaikan sepenuhnya. Berikutan itu, 45,000 unit saham yang sebelum ini dipegang oleh PUNB telah dipindahkan dan didaftarkan kepada Defendan. Hasilnya, pegangan saham Defendan meningkat kepada 83,000 unit manakala pegangan saham Plaintif kekal sebanyak 7,000 unit.

Pada 19.07.2018, berlaku penambahan saham dalam AATSB yang menyebabkan pegangan saham Plaintif meningkat kepada 67,000 unit manakala pegangan saham Defendan meningkat kepada 433,000 unit. Jumlah saham syarikat ketika itu menjadi 500,000 unit.

Pada 13.08.2019, pihak-pihak telah menubuhkan sebuah lagi syarikat iaitu Pemborong AA Teguh Sdn. Bhd..

Selanjutnya pada 29.12.2020, Defendan memperoleh tambahan 500,000 unit saham dalam AATSB, menjadikan pegangan saham beliau meningkat kepada 933,000 unit manakala pegangan Plaintif kekal sebanyak 67,000 unit. Jumlah saham syarikat meningkat kepada 1,000,000 unit.

Pada 24.09.2021, sebahagian saham Defendan dalam AATSB telah dipindahkan kepada tiga orang anak pihak-pihak iaitu Farris, Fawwaz dan Amirah yang masing-masing menerima 27,990 unit saham. Selepas pemindahan tersebut, Defendan masih memegang 849,030 unit saham manakala Plaintif kekal memegang 67,000 unit saham.

Menurut rekod SSM bertarikh 19.01.2022, struktur pemegangan saham Pemborong AA Teguh Sdn. Bhd. menunjukkan Plaintif memegang 100,000 unit saham, Defendan 481,976 unit saham, Farris 150,260 unit saham, Fawwaz 140,208 unit saham dan Amirah 130,156 unit saham.

Hubungan antara pihak-pihak mula mengalami keretakan sekitar penghujung tahun 2022.

Pada 29.07.2022, berlaku satu lagi penambahan saham dalam AATSB sebanyak 1,000,000 unit kepada Defendan, menjadikan pegangan saham beliau meningkat kepada 1,849,030 unit manakala Plaintif kekal memegang 67,000 unit saham. Jumlah saham terbitan AATSB meningkat kepada 2,000,000 unit.

Sekitar akhir tahun 2022, Defendan telah memfailkan prosiding perceraian di Mahkamah Syariah.

Pada 12.07.2023, Defendan bersama Farris, Fawwaz dan Amirah telah mengeluarkan Notis Rekuisisi bagi pemecatan Plaintif sebagai pengarah AATSB dan pelantikan pengarah baharu. Setiausaha syarikat kemudiannya mengeluarkan e-mel bertarikh 18.07.2023 dan 07.08.2023 berhubung rekuisisi tersebut serta penetapan tarikh mesyuarat.

Pada 16.08.2023, Setiausaha Syarikat mengeluarkan Notis Panggilan Mesyuarat Agung AATSB yang menetapkan mesyuarat pada 14.09.2023. Pada hari yang sama, Plaintif melalui peguamcaranya mengeluarkan surat tuntutan kepada Defendan.

Pada 14.09.2023, Plaintif telah dipecat sebagai pengarah AATSB melalui Mesyuarat Agung syarikat yang diadakan pada tarikh tersebut. Plaintif tidak hadir dalam mesyuarat berkenaan dan hanya dimaklumkan mengenai pemecatan tersebut sekitar Oktober 2023.

Pada 11.07.2024, Mahkamah Syariah mengeluarkan Perintah Perceraian Hakam yang membubarkan perkahwinan pihak-pihak.

Dalam tempoh perkahwinan pihak-pihak juga, beberapa hartanah telah diperoleh dan didaftarkan di bawah nama Defendan iaitu GM 20093, Lot 63225 Seksyen 67, Bandar Sungai Petani, Daerah Kuala Muda, Kedah; HSM 2/1991, PT 11, Mukim Simpor, Daerah Kuala Muda, Kedah; serta GRN 185054, GRN 185055 dan GRN 185056 masing-masing bagi Lot 3835, Lot 3836 dan Lot 3837 Seksyen 67, Bandar Sungai Petani, Daerah Kuala Muda, Kedah.

Selain itu, Plaintif dan Defendan juga memiliki secara bersama dua hartanah di Pulau Pinang iaitu GRN 112912, Lot 4930, Mukim 03, Daerah Seberang Perai Utara dan GRN 112914, Lot 4932, Mukim 03, Daerah Seberang Perai Utara yang kemudiannya dipindah milik kepada dua orang anak pihak-pihak iaitu Fawwaz dan Amirah.

Lanjutan itu, Plaintif memulakan tindakan ini bagi menuntut:

(a) Pemindahan setengah bahagian hartanah-hartanah terdiri daripada GM 20093 Lot 63225 Seksyen 67 Bandar Sungai Petani, HSM 2/1991 PT 11 Mukim Simpor, serta GRN 185054 Lot 3835 Seksyen 67 Bandar Sungai Petani, GRN 185055 Lot 3836 Seksyen 67 Bandar Sungai Petani dan GRN 185056 Lot 3837 Seksyen 67 Bandar Sungai Petani;

(b) pemindahan 891,015 unit saham AATSB; dan

(c) pemindahan 190,988 unit saham Pemborong AA Teguh Sdn. Bhd..

Tuntutan ini dibuat atas alasan bahawa kesemua aset-aset ini diperoleh hasil usaha bersama Plaintif dan Defendan sepanjang tempoh perkahwinan dan Defendan hanya memegang sebahagian aset-aset tersebut sebagai pemegang amanah bagi pihak Plaintif.

Manakala Defendan membuat tuntutan balas terhadap Plaintif bagi Defendan membeli kesemua milikan saham Plaintif dalam syarikat AATSB dan PAATSB pada harga RM1.00 / unit saham. Perbicaraan

Semasa perbicaraan Plaintif telah mengemukakan sebanyak sorang saksi iaitu Plaintif sendiri (SP1) manakala pihak Defendan telah mengemukakan seramai dua orang saksi iaitu Setiausaha Syarikat (SD1) dan Defendan (SD2). Isu-Isu Untuk Dibicarakan

Merujuk pada Kandungan 37, isu-isu untuk dibicarakan adalah seperti berikut:

(i) Apakah atau kadar pemilikan Plaintif terhadap bagi perniagaan/syarikat AA Sri Gedung Enterprise, AA Teguh Sdn. Bhd. (“AATSB”), AA Teguh Venture dan Pemborong AA Teguh Sdn. Bhd. (“PAATSB”);

Defendan melalui hujahannya telah membangkitkan isu awalan bahawa Mahkamah Tinggi Sivil tidak mempunyai bidang kuasa untuk mendengar dan memutuskan tindakan ini. Menurut Defendan, tuntutan ini adalah bagi harta sepencarian yang sepatutnya didengar dan diputuskan oleh Mahkamah Syariah.

Plaintif pula berhujah bahawa tindakan ini bukan merupakan tuntutan harta sepencarian kerana ia berasaskan prinsip amanah konstruktif dan amanah berbangkit.

Oleh itu, Plaintif menghujahkan bahawa ini adalah tuntutan sivil yang berada dalam bidang kuasa Mahkamah ini dan tidak melibatkan undang-undang keluarga Islam di bawah Harta Sepencarian berdasarkan kes Mahkamah Tinggi, Noor Jahan Bte Abdul Wahab v. Md Yusoff Bin Amanshah & Anor [1994]

Malahan, isu awalan yang dibangkitkan oleh Defendan ini tidak diplidkan dalam pliding. Dapatan Mahkamah

Mahkamah maklum bahawa isu bidang kuasa ini tidak diplidkan secara khusus oleh Defendan.

Walau bagaimanapun, Aturan 14A Kaedah 1 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 memperuntukkan bahawa Mahkamah boleh memutuskan mana-mana persoalan undang-undang atau pentafsiran dokumen pada mana-mana peringkat prosiding sekiranya persoalan tersebut berupaya melupuskan keseluruhan atau sebahagian daripada tindakan sebagaimana diputuskan Mahkamah Rayuan di dalam kes Leopad Holdings Sdn. Bhd. v. Asian Shield Warehousing Sdn. Bhd. [2023] MLJU 2948.

Merujuk pada Perkara 121(1A) Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan bahawa Mahkamah Sivil tidak mempunyai bidang kuasa berhubung apa-apa perkara yang terletak dalam bidang kuasa Mahkamah Syariah.

Prinsip ini telah dijelaskan oleh Mahkamah Agung dalam kes Mohamed Habibullah Bin Mahmood v. Faridah Bte Dato' Talib [1992] 2 MLJ 793 yang menegaskan bahawa apabila sesuatu perkara itu berada dalam bidang kuasa Mahkamah Syariah, Mahkamah Sivil tidak lagi mempunyai bidang kuasa untuk mendengar atau memutuskan perkara tersebut. Mahkamah Sivil juga tidak boleh menjalankan bidang kuasa yang pada hakikatnya mempunyai kesan mengambil alih fungsi atau bidang kuasa yang telah diperuntukkan oleh undang-undang kepada Mahkamah Syariah.

Prinsip yang sama kemudiannya diaplikasikan di dalam kes Dalip Kaur v. Pegawai Polis Daerah, Bukit Mertajam [1992] 1 MLJ 1 dan Soon Singh a/l Bikar Singh v. PERKIM Kedah [1999] 1 MLJ 489.

Mahkamah Persekutuan dalam kes di atas menegaskan bahawa dalam menentukan persoalan bidang kuasa, Mahkamah perlu melihat kepada intipati sebenar pertikaian serta perkara pokok yang memerlukan penentuan. Apa yang penting bukanlah bagaimana sesuatu tindakan itu dinyatakan oleh pihak-pihak, tetapi apakah isu sebenar yang perlu diputuskan oleh Mahkamah.

Dengan mengambil kira prinsip-prinsip tersebut, isu utama yang perlu diputuskan terlebih dahulu di dalam kes ini adalah sama ada tuntutan Plaintif ini pada hakikatnya merupakan tuntutan berasaskan amanah atau suatu tuntutan harta sepencarian.

Oleh kerana pihak-pihak dalam tindakan ini berkahwin dan kemudiannya bercerai di Pulau Pinang, maka Mahkamah merujuk kepada Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam Pulau Pinang 2004.

Seksyen 2 Enakmen tersebut mentakrifkan “harta sepencarian” sebagai harta yang diperoleh bersama oleh suami dan isteri semasa tempoh perkahwinan.

Sementara itu, seksyen 122 Enakmen yang sama pula memperuntukkan bahawa Mahkamah Syariah mempunyai bidang kuasa untuk menentukan hak pihak-pihak terhadap aset yang diperoleh semasa perkahwinan dan membuat pembahagian yang sesuai setelah mengambil kira sumbangan pihak-pihak dalam bentuk wang, harta atau usaha ke arah memperoleh aset-aset tersebut.

Daripada peruntukan tersebut, bidang kuasa Mahkamah Syariah tidak terhad kepada soal pembahagian aset semata-mata.

Sebaliknya, Mahkamah Syariah juga diberi kuasa untuk meneliti cara sesuatu aset itu diperoleh, bentuk dan tahap sumbangan yang diberikan oleh setiap pihak serta menentukan hak dan kepentingan masing-masing terhadap aset yang diperoleh semasa tempoh perkahwinan.

Prinsip yang sama turut diterima dalam kes Umi Khalsom Mohamed & Anor v. Haliza Hassan & Anor [2009] MLJU 438. Walaupun pertikaian melibatkan saham syarikat, Mahkamah Tinggi mengiktiraf bahawa persoalan mengenai hak dan kepentingan pihak-pihak terhadap saham sebagai harta sepencarian adalah perkara yang terletak dalam bidang kuasa Mahkamah Syariah. Mahkamah Tinggi hanya bertindak memberi kesan kepada keputusan Mahkamah Syariah dan tidak menentukan sendiri hak pihak-pihak terhadap saham.

Selanjutnya Mahkamah merujuk pada kes Sri Alam Sdn. Bhd. v. Wan Khairani Wan Mahmood & Ors [2013] 6 CLJ 201. Meskipun tuntutan dalam kes tersebut melibatkan saham syarikat dan kepentingan komersial, Mahkamah telah mendapati bahawa perkara utama yang memerlukan penentuan adalah hak pihak-pihak terhadap aset yang diperoleh semasa perkahwinan dan memutuskan bahawa pertikaian tersebut adalah dalam bidang kuasa Mahkamah Syariah.

Dalam menentukan persoalan bidang kuasa, Mahkamah mengambil pendekatan untuk melihat kepada intipati atau subject matter sebenar pertikaian dan bukan semata-mata bentuk tuntutan yang dirangka oleh pihak-pihak.

Walaupun Mahkamah Persekutuan dalam kes Indira Gandhi a/p Mutho v. Pengarah Jabatan Agama Islam Perak & Ors [2018] 1 MLJ 545 menegaskan bahawa Perkara 121(1A) tidak secara automatik menyingkirkan bidang kuasa Mahkamah Sivil setiap kali sesuatu perkara mempunyai kaitan dengan Islam, Mahkamah Persekutuan turut menjelaskan bahawa penentuan bidang kuasa hendaklah dibuat dengan melihat kepada subject matter sebenar pertikaian. Dalam kes tersebut, perkara pokok yang perlu diputuskan adalah keesahan tindakan pentadbiran seorang pegawai awam dalam menjalankan kuasa statutori dan bukannya persoalan yang terletak dalam bidang kuasa Mahkamah Syariah.

Sebaliknya, dalam tindakan ini, perkara utama yang memerlukan penentuan adalah hak dan kepentingan pihak-pihak terhadap aset yang diperoleh semasa tempoh perkahwinan berdasarkan sumbangan masing-masing.

Dalam kes Ajar Bt Taib & Anor v. Majlis Agama Islam dan Adat Istiadat Melayu Perlis [2013] MLJU 951, Abu Bakar bin Katar PK (pada masa itu) menyatakan: “Mahkamah Persekutuan tidak bersetuju dengan pendekatan 'the remedy prayed for' yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan dan mengakaskan keputusan kes Isa Abdul Rahman (supra). Sebaliknya Mahkamah Persekutuan mengambil pendekatan 'subject matter' apabila berhadapan dengan permasalahan bidang kuasa Mahkamah Syariah dan Mahkamah Sivil bagi maksud ruang lingkup Perkara 121 (1A) Perlembagaan Persekutuan”.

Meskipun Plaintif mendakwa bahawa tuntutannya adalah berasaskan amanah konstruktif dan amanah berbangkit, Mahkamah masih perlu melihat kepada subject matter tuntutan dan perkara asas yang memerlukan penentuan.

Pada pandangan Mahkamah, perkara ini terletak dalam kuasa diperuntukkan bawah seksyen 122 Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam Pulau Pinang 2004.

Semasa pemeriksaan balas, Plaintif sendiri bersetuju bahawa aset-aset tersebut diperoleh semasa tempoh perkahwinan dan perniagaan AATSB dan Pemborong AA Teguh Sdn. Bhd. adalah perniagaan keluarga.

Plaintif juga memberi keterangan bahawa beliau menyerahkan gajinya kepada Defendan untuk kegunaan keluarga dan bagi menjalankan perniagaan

Malah, isu-isu yang dipersetujui oleh pihak-pihak sendiri menunjukkan Mahkamah diminta untuk menentukan hak dan kepentingan Plaintif terhadap aset-aset yang didakwa diperoleh hasil usaha pihak-pihak sepanjang perkahwinan mereka.

Penentuan terhadap tuntutan tersebut tidak boleh dibuat secara terasing daripada hubungan perkahwinan pihak-pihak.

Untuk menentukan sama ada Plaintif mempunyai hak atau kepentingan terhadap saham-saham dan hartanah-hartanah tersebut, Mahkamah perlu meneliti bagaimana aset-aset itu diperoleh, apakah sumbangan yang telah diberikan oleh setiap pihak ke arah pemerolehannya dan seterusnya menentukan kadar kepentingan masing-masing terhadap aset berkenaan.

Tambahan pula, keterangan Plaintif sendiri menunjukkan bahawa asas tuntutannya tidak terhad kepada sumbangan kewangan semata-mata.

Sebaliknya, Plaintif bergantung kepada penglibatannya dalam perniagaan keluarga, sumbangan yang diberikan sepanjang tempoh perkahwinan serta peranan yang dimainkan olehnya dalam mendapatkan aset-aset yang dituntut.

Mahkamah juga mengambil perhatian bahawa Plaintif telah dilantik sebagai pengarah dan pemegang saham dalam syarikat-syarikat walaupun beliau tidak memberikan sebarang modal atau sumbangan kewangan secara langsung pada peringkat awal penubuhannya.

Keterangan menunjukkan bahawa kedudukan tersebut diberikan dalam konteks hubungan perkahwinan dan penglibatan pihak-pihak dalam perniagaan keluarga yang dijalankan sepanjang tempoh tersebut.

Dalam keadaan ini, persoalan sebenar yang memerlukan penentuan bukanlah semata-mata sama ada prinsip amanah konstruktif atau amanah berbangkit terpakai.

Pada hakikatnya, Mahkamah diminta meneliti sumbangan yang diberikan oleh Plaintif sepanjang tempoh perkahwinan dan seterusnya menentukan sama ada sumbangan tersebut mewujudkan hak atau kepentingan terhadap aset-aset yang diperoleh semasa perkahwinan.

Penentuan terhadap tuntutan Plaintif dalam tindakan ini pada hakikatnya akan menyebabkan Mahkamah menjalankan fungsi yang telah diperuntukkan oleh undang-undang kepada Mahkamah Syariah.

Setelah meneliti keseluruhan keterangan dan hujahan pihak-pihak, Mahkamah berpuas hati bahawa intipati sebenar tindakan ini adalah berkaitan penentuan hak dan kepentingan pihak-pihak terhadap aset-aset yang diperoleh semasa tempoh perkahwinan serta kadar pembahagian yang sewajarnya diberikan kepada setiap pihak.

Selaras dengan prinsip dalam kes Dalip Kaur dan Soon Singh, perkara tersebut merupakan tuntutan harta sepencarian yang terletak dalam bidang kuasa eksklusif Mahkamah Syariah.

Mahkamah juga tidak melihat bahawa Plaintif akan mengalami sebarang prejudis sekiranya tuntutan ini dibawa ke Mahkamah Syariah.

Mahkamah Syariah mempunyai bidang kuasa untuk meneliti segala bentuk sumbangan yang didakwa telah diberikan oleh Plaintif, sama ada dalam bentuk wang, harta, usaha atau sumbangan lain sepanjang tempoh perkahwinan.

Mahkamah Syariah juga mempunyai kuasa untuk menentukan sama ada sumbangan tersebut mewujudkan apa-apa hak atau kepentingan terhadap aset-aset yang dituntut.

Selaras dengan Perkara 121(1A) Perlembagaan Persekutuan, Mahkamah ini tidak mempunyai bidang kuasa untuk mendengar dan memutuskan tindakan ini. Justeru, bantahan awal Defendan adalah dibenarkan. Isu-Isu Lain

Oleh kerana isu-isu lain sebagaimana yang dinyatakan dalam Kandungan 37 merupakan isu-isu yang terletak dalam bidang kuasa Mahkamah Syariah, Mahkamah ini tidak akan membincangkannya dengan lebih lanjut.

Ini termasuk tuntutan balas Defendan sama ada beliau berhak kepada pembelian kesemua saham Plaintif pada harga RM1.00 seunit.

Sebelum isu tersebut dapat diputuskan, Mahkamah Syariah perlu terlebih dahulu menentukan bahagian pihak-pihak terhadap saham-saham syarikat. Hanya selepas penentuan tersebut dibuat, barulah persoalan Defendan ini boleh dipertimbangkan.

Malahan, Defendan sendiri yang membangkitkan persoalan bidang kuasa Mahkamah Syariah dalam tuntutan ini dan seharusnya tuntutan balas Defendan juga ditentukan di Mahkamah Syariah. Keputusan

Mahkamah telah mendengar keterangan saksi-saksi dan menimbangkan hujahan pihak-pihak serta bantahan awal oleh Defendan dan memutuskan bahawa Mahkamah Sivil tidak mempunyai bidang kuasa untuk mendengar tuntutan Plaintif dan tuntutan balas Defendan.

Berdasarkan alasan-alasan yang diberikan, atas imbangan kebarangkalian, tuntutan Plaintif dan tuntutan balas Defendan ditolak dengan kos ditanggung oleh pihak masing-masing. Bertarikh 15 Jun 2026 (DARMAFIKRI BIN ABU ADAM) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sungai Petani Kedah Darul Aman Peguamcara Plaintif : Tetuan Tan Chuah Shuaib & Co. Peguamcara Defendan : Tetuan Nordin Kassim & Aziz