Abd Jalil Bin Abd Latib v Pendakwa Raya (BA-42S-6-04/2022)

Abd Jalil bin Abd Latib (“Perayu”) merayu ke atas keputusan sabitan dan hukuman oleh Hakim Mahkamah Sesyen Sepang yang telah mensabitkan dan menjatuhkan hukuman ke atas Perayu bagi 5 pertuduhan kesalahan yang mana kesemuanya merupakan kesalahan-kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan [Akta 574].

Hakim Mahkamah Sesyen Sepang yang bijaksana (“Hakim Sesyen”) telah mengenakan hukuman pemenjaraan selama 12 tahun dan 1 sebatan ke atas setiap kesalahan tersebut. Hukuman pemenjaraan berjalan serentak dari tarikh keputusan 21.3.2022.

Pada 29.5.2023, Mahkamah ini telah mendengar rayuan oleh Perayu tersebut dan memutuskan supaya keputusan sabitan oleh Hakim Sesyen diketepikan serta diperintahkan supaya Perayu dilepas dan dibebaskan daripada kesemua 5 pertuduhan kesalahan di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan tersebut.

Pihak pendakwaan yang tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah ini telah merayu ke Mahkamah Rayuan Malaysia dengan memfailkan Notis Rayuan bertarikh 9.6.2023. S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3

Pertuduhan-pertuduhan ke atas Perayu adalah seperti berikut: Pertuduhan 1(BK-62-15-06/2018) “Bahawa kamu pada 30.5.2018 jam lebih kurang 12.15 tengah malam di hadapan rumah Alamat Lot 2855-2, Lorong Sentosa, Kg. Jenderam Hilir, Dengkil, di dalam Daerah Sepang, dalam Negeri Selangor dengan sengaja telah menyebabkan kecederaan parah kepada lelaki bernama Mohd Ayub bin Mohd Salleh KP: 700222-01- 5097 dengan menikamnya menggunakan sebilah pisau iaitu senjata yang boleh menyebabkan kematian jika digunakan sebagai senjata salah dan oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan.” Pertuduhan 2 (BK-62-16-06/2018) “Bahawa kamu pada 30.5.2018 jam lebih kurang 12.15 tengah malam di hadapan rumah Alamat Lot 2855-2, Lorong Sentosa, Kg. Jenderam Hilir, Dengkil, di dalam Daerah Sepang, dalam Negeri Selangor dengan sengaja telah menyebabkan kecederaan parah kepada lelaki bernama Putera Alif Hakimi bin Raja Azizam KP: 030707- 10-0249 dengan menikamnya menggunakan sebilah pisau iaitu senjata yang boleh menyebabkan kematian jika digunakan sebagai senjata salah dan oleh yang S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4 demikian kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan.” Pertuduhan 3 (BK-62-17-06/2018) “Bahawa kamu pada 30.5.2018 jam lebih kurang 12.15 tengah malam di hadapan rumah Alamat Lot 2855-2, Lorong Sentosa, Kg. Jenderam Hilir, Dengkil, di dalam Daerah Sepang, dalam Negeri Selangor dengan sengaja telah menyebabkan kecederaan parah kepada lelaki bernama Wan Alif Azril bin Zamri KP: 000430-10-0707 dengan menikamnya menggunakan sebilah pisau iaitu senjata yang boleh menyebabkan kematian jika digunakan sebagai senjata salah dan oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan.” Pertuduhan 4 (BK-62-18-06/2018) “Bahawa kamu pada 30.5.2018 jam lebih kurang 12.15 tengah malam di hadapan rumah Alamat Lot 2855-2, Lorong Sentosa, Kg. Jenderam Hilir, Dengkil, di dalam Daerah Sepang, dalam Negeri Selangor dengan sengaja telah menyebabkan kecederaan parah kepada lelaki bernama Muhammad Syahid bin Mohd Fadhillah KP: 000510-10-1021 dengan menikamnya menggunakan sebilah pisau iaitu senjata yang boleh menyebabkan kematian jika digunakan sebagai senjata salah dan oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5 yang boleh dihukum di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan.” Pertuduhan 5 (BK-62-19-06/2018) “Bahawa kamu pada 30.5.2018 jam lebih kurang 12.15 tengah malam di hadapan rumah Alamat Lot 2855-2, Lorong Sentosa, Kg. Jenderam Hilir, Dengkil, di dalam Daerah Sepang, dalam Negeri Selangor dengan sengaja telah menyebabkan kecederaan parah kepada lelaki bernama Muhammad Harrith Haidhar bin Mohd Ayub KP: 000223-01-1437 dengan menikamnya menggunakan sebilah pisau iaitu senjata yang boleh menyebabkan kematian jika digunakan sebagai senjata salah dan oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 326 Kanun Keseksaan.”

Seksyen 326 Kanun Keseksaan memperuntukkan seperti berikut: “Whoever, except in the case provided by section 335, voluntarily causes grievous hurt by means of any instrument for shooting, stabbing or cutting, or any instrument which, used as a weapon as specified under the Corrosive and Explosive Substances and Offensive Weapons Act 1958, or by means of fire or any heated substance, or by means of any poison or any corrosive substance, or by means of any explosive substance, or by means of any substance which it is deleterious to the S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6 human body to inhale, to swallow, or to receive into blood, or by means of any animal, shall be punished with imprisonment for a term which may extent to twenty years, and shall also be liable to fine or to whipping.” (Penekanan ditambah)

Di peringkat kes pendakwaan, seramai 16 orang saksi pendakwaan telah dipanggil untuk memberi keterangan iaitu: SP 1 - Kopral Aini binti Asri (laporan maklumat pertama); SP 2 - Insp. Mohamad Saiful Bakhtiar (Pegawai kawad cam); SP 3 - Insp. Jamil bin Othman (Pegawai tangkapan); SP 4 - Mohd Ayub bin Mohd Salleh (Mangsa); SP 5 - Kopral Abdul Hamid bin Osman (Jurugambar); SP 6 - Muhammad Amirul Asyraf bin Mohd Ayub (Mangsa); SP 7 - Muhammad Harrith Haidhar bin Mohd Ayub (Mangsa); SP 8 - Mohd Zamri bin Zainudin (Saksi awam); SP 9 - Wan Alif Azril bin Zamri (Mangsa); SP10 - Asrah binti Parnaji (Saksi awam); SP11 - Muhammad Syahid bin Mohd Fadhillah (Mangsa); SP12 - Erdiyyana binti Razak (Saksi awam); SP13 - Putera Alif Hakimie bin Raja Azizam (Mangsa); SP14 - Dr. Nor Adaelah binti Noor Azlan (Pegawai Perubatan); SP15 - Jayasilan a/l Sinnathurai (Ahli Kimia); dan SP16 - DSP Chua Hang Loun (Pegawai Penyiasat). S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 7

Pada 29.5.2018 jam lebih kurang 10.30 malam, selepas Wan Alif Azril bin Zamri (SP9) selesai menunaikan solat tarawih, beliau terus pergi ke rumah rakannya iaitu Muhammad Harrith Haidhar bin Mohd Ayub (SP7) untuk melepak bersama dengan rakan-rakannya yang lain di hadapan rumah SP7. Kemudian turut menyertai sama adalah Muhammad Syahid bin Mohd Fadhillah (SP11) dan Putera Alif Hakimi bin Raja Azizam (SP13).

Semasa sedang berborak di hadapan rumah SP7 iaitu beralamat di Lot 2855-2 Lorong Sentosa, Kg. Jenderam Hilir, Dengkil, Selangor (“Rumah tersebut”), tiba-tiba Perayu yang tinggal bersebelahan dengan Rumah tersebut telah keluar dan menegur SP9, SP7, SP11 dan SP13 supaya tidak membuat bising. Kemudian Perayu telah masuk ke dalam rumahnya dan tidak lama kemudian telah keluar semula sambil memegang pisau dan telah menikam di bahagian belakang SP9. SP7 telah bangun dan cuba melawan Perayu tapi telah ditikam juga pada bahagian tangan sebelah kiri serta kanannya.

Perayu kemudiannya telah menikam pula SP11 di bahagian belakang serta menikam SP13 pada bahagian tangan sebelah kiri dan bahagian belakang sebanyak dua kali. Dalam kejadian yang berlaku begitu pantas tersebut, SP9 yang telah ditikam telah berlari masuk ke dalam Rumah tersebut dan kemudiannya melarikan diri ke dalam semak. Manakala SP11 dan SP13 juga telah melarikan diri dengan motorsikal. Melihat SP11 dan SP13 menaiki motorsikal, SP7 telah keluar dari dalam semak dan telah mengikuti mereka dengan menaiki motorsikal menuju ke rumah SP9 serta meminta bantuan ayah SP9 yang bernama Mohd Zamri bin Zainudin (SP8). S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 8

Semasa kejadian tersebut juga, Mohd Ayub bin Mohd Salleh (SP4) yang merupakan bapa kepada SP7, sedang menuju ke dapur untuk minum air dan telah terdengar bunyi bising dari arah luar rumah. Apabila beliau membuka pintu utama rumah, beliau melihat jirannya iaitu Perayu sedang berdiri mengadapnya dalam jarak lebih kurang 5 kaki tetapi pada masa itu kedua-dua tangan Perayu adalah di belakang badannya. Apabila ditanya oleh SP4 mengapa datang, Perayu terus menerkam dan menyerang serta menikam SP4 bertubi-tubi sehingga SP4 terjatuh.

Dalam keadaan jatuh terbaring dan kesakitan, SP4 telah menjerit meminta pertolongan dengan memanggil anaknya iaitu Muhammad Amirul Asyraf bin Mohd Ayub (SP6). SP6 yang telah mendengar panggilan tersebut telah datang dan apabila melihat bapanya sedang ditikam bertubi-tubi oleh Perayu, telah pergi mengambil satu parang yang ada di dalam Rumah tersebut bagi membantu bapanya. Perayu kemudiannya telah melarikan diri. SP4 telah meminta anaknya SP6 untuk menghubungi polis dan ambulan. Tidak lama kemudian, SP8 (bapa kepada SP9) telah datang dengan beberapa orang kampung dan membawa SP4 ke hospital.

Kpl. Arni binti Asri (SP1) yang merupakan anggota polis yang bertugas di Balai Polis Dengkil mengesahkan menerima panggilan telefon Pembantu Perubatan bernama Shafarin daripada Hospital Putrajaya memaklumkan tentang pergaduhan keluarga dan mangsa yang kena tikam di Kg. Jenderam Hulu, Dengkil. SP1 telah menjadikan maklumat panggilan tersebut sebagai report maklumat pertama seperti mana dalam Dengkil Report No. 1641/18 [ekshibit P1].

Pada 31.5.2018 jam lebih kurang 4.10 petang, Inspektor Jamil bin Othman (SP3) bersama sepasukan anggota polis IPD Dengkil telah pergi S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 9 ke Rumah tersebut dan mengarahkan membuat semakan di bahagian belakang Rumah tersebut dan akhirnya mendapati Perayu sedang terbaring dalam semak belukar dengan tidak berbaju dan hanya berseluar pendek berwarna merah. SP3 telah membuat tangkapan Perayu dan merampas sebilah pisau lipat daripada Perayu. SP3 telah membuat laporan tangkapan seperti mana dalam Dengkil Report No. 1660/18 [ekshibit P3].

Dr. Nor Adilah binti Azlan (SP14) yang merupakan Pegawai Perubatan yang telah memeriksa kelima-lima mangsa kejadian tersebut (SP13, SP7, SP4, SP11 dan SP9 secara kolektif dirujuk sebagai ‘mangsa-mangsa’) dan mengesahkan kecederaan yang dialami seperti mana yang dinyatakan dalam -

Laporan perubatan ke atas SP4 [ekshibit P13];

Laporan perubatan ke atas SP7 [ekshibit P14];

Laporan perubatan ke atas SP13 [ekshibit P15];

Laporan perubatan ke atas SP9 [ekshibit P16]; dan

Laporan perubatan ke atas SP11 [ekshibit P17]. [16] DSP Chua Hang Loun (SP16) merupakan Pegawai Penyiasat yang ditugaskan bagi menyiasat kes tersebut dan mengatakan setelah menerima laporan maklumat pertama [ekshibit P1] telah pergi ke tempat kejadian pada 30.5.2018 jam lebih kurang 2.00 pagi dan juga menghubungi Unit Forensik IPK Selangor bagi membantu siasatannya. SP16 juga mengesahkan menerima barang-barang kes forensik daripada Insp. Ahmad Sahiri bin Maasah daripada Unit Forensik IPK Selangor seperti mana dalam Akuan Serah/Terima Barang Kes [ekshibit P40]. S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg [17] SP16 juga telah mengesahkan telah menerima semua laporan perubatan ke atas mangsa-mangsa daripada SP4. Dapatan Hakim Sesyen Di Akhir Kes Pendakwaan [18] Dalam pembuktian kes prima facie, Hakim Sesyen yang bijaksana telah mengarahkan dirinya kepada 3 isu utama yang perlu diberi keutamaan seperti berikut:

berkenaan identiti individu yang mendatangkan kecederaan parah terhadap kesemua 5 mangsa tersebut;

berkenaan jenis kecederaan yang dialami oleh mangsa sama ada ia tergolong dalam kategori kecederaan parah; dan

berkenaan sama ada senjata yang digunakan dalam mencederakan 5 mangsa tersebut boleh menyebabkan kematian. [19] Adalah dapatan Hakim Sesyen bahawa berdasarkan keterangan-keterangan mangsa-mangsa tersebut, identiti pelaku yang menyebabkan kecederaan ke atas 5 mangsa tersebut telah dapat dikenalpasti sama ada melalui pengecaman dalam proses kawad cam mahupun pengecaman dalam Mahkamah (dock identification). [20] Hakim Sesyen juga telah bersetuju dengan pandangan Pegawai Perubatan (SP14) berdasarkan laporan-laporan perubatan ke atas semua 5 mangsa [ekshibit P13 hingga ekshibit P17] bahawa kecederaan-S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg kecederaan yang dialami oleh mangsa-mangsa adalah kecederaan yang serius. [21] Hakim Sesyen telah merujuk kepada jenis-jenis kecederaan yang ditentukan sebagai ‘grievous hurt’ (kecederaan parah) di bawah seksyen 320 Kanun Keseksaan seperti berikut:

emasculation;

permanent privation of the sight of either eye;

permanent privation of the hearing of either ear;

privation of any member or joint;

destruction or permanent impairing of the powers of any member or joint;

permanent disfiguration of the head or face;

fracture or dislocation of a bone;

any gurt which endangers life, or which causes the sufferer to be, during the space of ten days, in severe bodily pain, or unable to follow his ordinary pursuits. [22] Mengenai senjata yang digunakan bagi menyebabkan kecederaan ke atas mangsa-mangsa, Hakim Sesyen dalam perenggan 47 Alasan Penghakimannya mendapati bahawa senjata yang digunakan ialah sebilah pisau [ekshibit P32] yang disahkan oleh kesemua 5 mangsa bahawa mereka ditikam oleh pisau tersebut manakala ‘sebahagian lagi mengesahkan ditikam oleh satu objek tajam seperti pisau’. [23] Namun Hakim Sesyen telah mendapati tidak ada sebarang keraguan yang timbul berkenaan senjata yang digunakan dan ini S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg berdasarkan laporan-laporan perubatan yang memperincikan kecederaan-kecederaan yang dialami oleh magsa-mangsa. [24] Hakim Sesyen juga mendapati bahawa tiada apa-apa keterangan bagi membuktikan elemen provokasi bangkitan marah yang besar (grave) dan mengejut (sudden) yang menyebabkan tercetusnya insiden tersebut. [25] Secara kesimpulannya, Hakim Sesyen merumuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa Perayu telah menggunakan senjata berbahaya iaitu sebilah pisau (yang boleh digunakan untuk membunuh) yang telah mengakibatkan kecederaan parah ke atas semua mangsa dalam kes ini dengan sengaja tanpa didorongi sebarang provokasi. [26] Oleh yang demikian, Hakim Sesyen telah mendapati secara keseluruhan bahawa suatu kes prima facie telah berjaya dibuktikan dan memutuskan supaya Perayu dipanggil untuk membela diri ke atas pertuduhan kesalahan tersebut. Ringkasan Fakta Kes Pembelaan [27] Pihak pembelaan telah memanggil 3 orang saksi untuk memberikan keterangan lisan dalam kes ini iaitu: SD1 : Abd Jalil bin Abd Latib (Perayu) SD2 : Nur Hidayah binti Idris (Isteri Perayu) SD3 : Abdul Aziz bin Darakan (Jiran Perayu). S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg [28] Secara ringkasnya, keterangan kes pihak pembelaan adalah seperti berikut:

Perayu dalam keterangan pembelaannya menyatakan bahawa setiap perbuatan yang dilakukannya bukanlah disengajakan;

(ii) Perayu juga dalam keterangannya cuba membangkitkan isu provokasi disebabkan mangsa-mangsa yang telah membuat bunyi bising yang keterlaluan;

(iii)

(iv) Seterusnya dalam keadaan kelam-kabut melarikan diri, SP4 telah keluar daripada rumahnya sambil memegang parang di tangan dan menghayunkan ke arah Perayu di mana akhirnya kedua-dua mereka telah terluka;

Isteri Perayu iaitu Nur Hidayah binti Idris (SD2) pula melalui laporan polis yang dibuatnya iaitu Dengkil Report No. 1650/18 [ekshibit P43] mendakwa bahawa pada malam kejadian, mangsa-mangsa dikatakan telah membuat bising yang agak keterlaluan sehingga mengganggu beliau dan suami (Perayu) serta anaknya yang hendak tidur; S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg

(vi) Manakala saksi yang merupakan jiran Perayu iaitu Abdul Aziz bin Darakan (SD3) hanya memberikan keterangan secara umum berkenaan peribadi Perayu yang bersopan santun dan tidak pernah menimbulkan sebarang masalah kepada jiran tetangga;

(vii) Malahan menurut SD3 lagi, semenjak salah seorang mangsa tersebut iaitu Mohd Ayub bin Mohd Salleh (SP4) dan keluarganya berpindah ke kawasan kejiranan tersebut, penduduk setempat mengalami masalah bising dan gangguan terutama daripada enjin motorsikal yang bertandang atau melepak di rumah SP4 sehingga larut malam. Dapatan dan Keputusan Hakim Sesyen Di Akhir Perbicaraan [29] Di akhir perbicaraan, Hakim Sesyen telah membuat dapatan (finding) yang berikut:

pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa Perayu telah dengan sengaja mendatangkan kecederaan parah terhadap kelima-lima mangsa seperti mana dalam pertuduhan-pertuduhan;

pihak pendakwaan juga berjaya membuktikan bahawa Perayu telah mengakibatkan kecederaan parah kepada mangsa-mangsa tersebut dengan menggunakan sebilah pisau iaitu sejenis senjata berbahaya yang boleh menyebabkan kematian; S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg

versi pembelaan bahawa Tindakan Perayu itu sebagai satu respons bagi mempertahankan dirinya daripada serangan beberapa orang mangsa (self defence) dan juga berasaskan provokasi daripada mangsa-mangsa adalah ‘a mere afterthought’, rekaan semata-mata dan tidak berasas. [30] Oleh yang demikian, Hakim Sesyen telah berpuas hati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya hingga tiada keraguan yang munasabah. Justeru, Hakim Sesyen telah memutuskan Perayu disabitkan dengan pertuduhan-pertuduhan kesalahan tersebut. [31] Seterusnya, setelah mengambil kira faktor-faktor mitigasi dan pemberatan yang dikemukakan, Hakim Sesyen telah mengenakan hukuman pemenjaraan selama 12 tahun dan 1 sebatan ke atas setiap kesalahan tersebut. Hukuman pemenjaraa berjalan serentak dari tarikh keputusan 21.3.2022. Prinsip Undang-Undang Di Peringkat Rayuan [32] Mahkamah ini dalam mendengar rayuan ini berpandukan kepada prinsip undang-undang sedia ada di mana mahkamah di peringkat rayuan seharusnya mengambil pendirian untuk tidak mengganggu keputusan yang telah dibuat oleh mahkamah perbicaraan melainkan ternyata keputusan tersebut mempunyai salah arah dan tidak menurut undang-undang ini. [33] Dalam kes Amri Ibrahim & Anor v. PP [2017] 1 CLJ 617, Mahkamah Persekutuan telah menyatakan yang berikut: S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg “[51] It is trite law that the view of the trial judge as to the credibility of a witness must be given proper weight and consideration. An appellate court should be slow in disturbing such finding of fact arrived at by the trial judge, who had the advantage of seeing and hearing the witness, unless there were substantial and compelling reasons for disagreeing.” (Penekanan ditambah) [34] Manakala berkenaan dengan hukuman pula, dalam kes Bhandulananda Jayatilake v. PP [1981] 1 MLJ 83 Raja Azlan Shah LP (menyampaikan keputusan Mahkamah Persekutuan) telah menjelaskan: “…Therefore sentences do vary in apparently similar circumstances with the habit of mind of the particular judge. It is for that reason also that this court has said it again and again that it will not normally interfere with sentences, and the possibility or even the probability, that another court would have imposed a different sentence is not sufficient, per se, to warrant this court’s interference. For a discretionary judgment of this kind to be reversed by this court, it must be shown to our satisfaction that the learned judge was embarking on some unauthorised or extraneous or irrelevant exercise of discretion…” (Penekanan ditambah) S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg [35] Manakala berkaitan dengan hukuman pula, Mahkamah ini berpandukan kepada keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim v. PP [2002] 3 CLJ 457, di mana Haidar Mohd Noor HMP (menyampaikan keputusan Mahkamah Persekutuan) telah menyatakan di muka surat 494: “It is of the upmost importance to stress here that the appellate court will not normally alter the sentence unless it is satisfied that the sentence passed by the lower court is manifestly inadequate or excessive or illegal or otherwise not a proper sentence having regard to all the facts disclosed or that the court has clearly erred in applying correct principles in the assessment of sentence.” (Penekanan ditambah) [36] Berpandukan kepada prinsip undang-undang mantap tersebut, Mahkamah ini telah meneliti dan mempertimbangkan alasan dan merit rayuan ini serta bukannya semata-mata atas alasan bahawa Mahkamah ini mempunyai pandangan dan dapatan yang berbeza. Analisis dan Dapatan Elemen mengenai tarikh dan masa dalam pertuduhan [37] Pihak Perayu telah menghujahkan isu mengenai tarikh dan masa dalam pertuduhan-pertuduhan tersebut yang merupakan salah satu elemen penting yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan. Pihak Perayu menghujahkan bahawa adalah menjadi tanggungjawab pihak S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg pendakwaan untuk membuktikan semua elemen pertuduhan kesalahan bagi membuktikan suatu kes prima facie. [38] Menurut pertuduhan-pertuduhan yang dikemukakan, Perayu didakwa melakukan kesalahan-kesalahan tersebut pada 30.5.2018 jam lebih kurang 12.15 tengah malam. [39] Berdasarkan laporan polis yang dibuat pada 17.6.2018 oleh SP4 iaitu Dengkil Report No. 1811/18 [ekshibit P4], SP4 menyatakan bahawa beliau mendengar bunyi bising di luar rumahnya itu adalah pada 30.5.2018 jam lebih kurang 11.30 malam yang merupakan hampir 24 jam daripada masa yang tertera dalam pertuduhan iaitu 12.15 tengah malam pada 30.5.2018. [40] Selain itu, menurut laporan polis yang telah dibuat pada 5.6.2018 oleh SP7 iaitu Dengkil Report No. 1699/18 [ekshibit P11], SP7 juga menyatakan perkara yang sama bahawa beliau berserta 3 orang lagi kawannya itu berada di hadapan Rumah tersebut hingga terjadinya kejadian tersebut adalah pada 30.5.2018 jam lebih kurang 11.30 malam. [41] Malahan keterangan lisan SP4 juga selari dengan tarikh dan masa yang dinyatakan dalam pertuduhan. Mahkamah ini telah meneliti nota keterangan khususnya keterangan SP4 di muka surat 30 dan 31 Nota Keterangan Jilid 2. Apabila ditanya soalan tentang keberadaan beliau pada 30.5.2018 jam lebih kurang 11.30 malam, SP4 menjawab bahawa beliau berada di Rumah tersebut dan selanjutnya menceritakan seperti berikut: S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg “Pada tarikh tersebut, lebih kurang jam 11.30 malam, saya sedang membuat proposal kerja untuk company saya dan saya ke dapur untuk minum air. Sedang saya minum air, saya terdengar bunyi bising dari arah luar rumah. Saya pun buka pintu utama rumah dan keluar dan saya nampak jiran saya Abdul Jalil berdiri dengan jarak 5 kaki dari saya dan saya bertanya kenapa? Dia terus datang dan menerkam saya.” [42] SP7 juga dalam keterangan lisannya menceritakan perkara yang sama apabila ditanya tentang apa yang berlaku pada 30.5.2018. Manakala keterangan mangsa-mangsa yang lain (SP9, SP11 dan SP13) pula tidak dapat menyatakan masa yang spesifik walaupun mereka sekadar menyatakan bahawa kejadian tersebut berlaku pada 30.5.2018. [43] Sekiranya untuk mengatakan sekadar suatu kesilapan tentang tarikh dan masa dalam kedua-dua laporan polis tersebut [ekshibit P4 dan P11], tidak pula didapati apa-apa laporan polis pembetulan perkara tersebut. [44] Begitu juga dengan keterangan lisan SP4 dan SP7, walaupun isu tersebut telah dibangkitkan dalam pemeriksaan balas, namun pihak pendakwaan gagal untuk menjelaskan perbezaan tarikh dan masa tersebut dalam pemeriksaan semula. [45] Suatu kes prima facie dikatakan berjaya dibuktikan hanyalah apabila pihak pendakwaan telah mengemukakan keterangan-keterangan yang kukuh bagi membuktikan setiap dan tiap-tiap intipati/elemen kesalahan yang dipertuduhkan yang mana sekiranya gagal dipatahkan S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg akan membawa kepada sabitan, seperti mana diperuntukkan di bawah seksyen 173(h) para (iii) Kanun Tatacara Jenayah: “For the purpose of subparagraphs (i) and (ii), a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction.” (Penekanan ditambah) [46] Dalam kes PP v. Mohd Azam bin Basiron & Anor. [2011] 3 MLJ 741, Mahkamah Rayuan telah menyatakan tentang pentingnya pihak pendakwaan untuk membuktikan intipati di dalam pertuduhan: “It is trite that in every charge the offence with which an accused person is charged is specified, and in this case of murder under s 302 of the Penal Code. The criminal procedure code further demands that the charge shall contain such particulars as to the time and place of the alleged offence and the person against whom the thing in respect of which it was committed as are reasonably sufficient to give the accused person notice of the matter with which he is charged. For a prima facie case to be established successfully, in order for the defence to be called, the prosecution must prove the main ingredients of the charge. As at this stage, the prosecution only managed to establish the identity of the deceased person and his death.” (Penekanan ditambah) S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg [47] Meneliti kepada rekod rayuan secara umumnya atau alasan penghakiman Hakim Sesyen secara khususnya, Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan pihak Perayu bahawa Hakim Sesyen telah gagal meneliti dan membuat analisa ke atas isu ini yang boleh mewujudkan salah laksana keadilan terhadap Perayu. [48] Oleh yang demikian, Mahkamah ini mendapati isu ini mempunyai merit dan Hakim Sesyen telah terkhilaf apabila tidak membuat penelitian dan membuat analisa secukupnya ke atas keterangan-keterangan lisan mahupun keterangan dokumentar berkenaan tarikh dan masa sebenar kejadian tersebut. Kegagalan membuktikan tentang tarikh dan masa yang tepat seperti mana didakwa dalam pertuduhan-pertuduhan yang merupakan salah satu elemen atau intipati pertuduhan kesalahan akan menyebabkan kegagalan pihak pendakwaan membuktikan suatu kes prima facie ke atas Perayu. Kecederaan parah (Grievous hurt) [49] Pertuduhan-pertuduhan kesalahan ke atas Perayu adalah menyebabkan kecederaan parah (grievous hurt) ke atas mangsa-mangsa dengan menggunakan senjata yang boleh menyebabkan kematian. [50] Seksyen 320 Kanun Keseksaan telah menyenaraikan jenis-jenis kecederaan parah seperti berikut: “The following kinds of hurt only are designated as “grievous’: S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg

emasculation;

permanent privation of the sight of either eye;

permanent privation of the sight of either ear;

privation of any member or joint;

destruction or permanent impairing of the powers of any member or joint;

permanent disfiguration of the head or face;

fracture or dislocation of a bone;

any hurt which endangers life, or which causes the sufferer to be, during the space of ten days, in severe bodily pain, or unable to follow his ordinary pursuits.” [51] Dr. Nor Adilah binti Azlan (SP14) adalah merupakan doktor yang membuat pemeriksaan perubatan ke atas mangsa-mangsa tersebut dan telah menyediakan laporan-laporan perubatan ke atas setiap mangsa [ekshibit P13, P14, P15, P16 dan P17]. [52] SP14 dalam keterangannya semasa disoal dalam pemeriksaan balas di muka surat 245 Rekod Rayuan Jilid 2(a) menyatakan yang berikut: “Q: Doctor juga ada bagi tau kamu sahkan tiada kecederaan kekal. Kalau saya katakan apa yang doctor maksudkan kecederaan yang tidak kekal adalah tiada hilang tenaga kelakian, tidak hilang selama-lamanya penglihatan, pendengaran salah satu telinga dan kehilangan anggota atau sendi, kelima tidak ada binasa atau lemah daya anggota atau sendi, tidak ada cacat S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg kepala atau muka dan ketujuh, tidak ada patah atau selisih sendi, tidak ada cedera membahayakan nyawa atau kecederaan yang tidak boleh buat kerja selama 20 hari. A: Betul.” [53] Tiada keterangan yang spesifik oleh SP14 yang menyatakan kecederaan-kecederaan ke atas mangsa-mangsa tersebut yang merupakan kecederaan parah. Pihak pendakwaan sepatutnya mengemukakan keterangan yang spesifik bagi membuktikan sama ada kecederaan yang dialami oleh mangsa-mangsa tersebut merupakan kecederaan parah bagi menepati peruntukan seksyen 320 Kanun Keseksaan. [54] Dalam kes Pubalan a/l Peremal v PP [2020] 5 MLJ 442, penghakiman Mahkamah Persekutuan telah menekankan keperluan saksi pakar menyatakan dalam keterangannya secara spesifik tentang ‘nature of the injuries and its likely and natural effects, but he was not asked any questions on this crucial point’. [55] Mahkamah ini mendapati bahawa Hakim Sesyen telah gagal untuk menganalisa tentang kegagalan pihak pendakwaan mengemukakan keterangan yang spesifik berkenaan kecederaan parah mangsa-mangsa tersebut. Sebaliknya pihak pembelaan pula telah mengambil langkah ke hadapan dengan menyoal balas SP14 bagi pengesahan tidak ada berlakunya kecederaan parah ke atas mangsa-mangsa tersebut. [56] Kegagalan atau ketinggalan pihak pendakwaan mengemukakan soalan-soalan spesifik bagi melengkapkan elemen kecederaan parah S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg seperti mana jenis-jenis kecederaan parah di bawah seksyen 320 Kanun Keseksaan adalah merupakan suatu perkara yang fatal. Justeru, Mahkamah ini mendapati Hakim Sesyen telah terkhilaf kerana tidak menganalisa keseluruhan keterangan SP14 berdasarkan keterangan lisan mahupun keterangan dokumentar yang dikemukakan melalui SP14. [57] Oleh yang demikian, Mahkamah ini mendapati isu yang dibangkitkan oleh pihak Perayu ini juga mempunyai merit. Senjata yang digunakan untuk menyebabkan kecederaan [58] Menurut keterangan mangsa-mangsa, mereka mengatakan bahawa Perayu dikatakan telah menggunakan sebilah pisau berhulu kuning untuk mencederakan mereka. Namun begitu, melalui keterangan pegawai penyiasat kes (SP16) tiada yang menyatakan tentang rampasan pisau berhulu kuning seperti mana dinyatakan oleh mangsa-mangsa. Tiada keterangan bagi membuktikan pisau berhulu kuning itu ditunjukkan kepada mangsa-mangsa di dalam mahkamah untuk pengecaman ekshibit. [59] Mangsa bernama Mohd Ayub bin Mohd Salleh (SP4) dalam keterangannya menyatakan tidak pasti senjata apa yang digunakan untuk menikam beliau (muka surat 32 Rekod Rayuan Jilid 2). SP4 juga tidak ditunjukkan dengan pisau yang dikatakan digunakan oleh Perayu menikam beliau. Sebaliknya SP4 telah ditunjukkan dengan sebilah parang [ekshibit P6] yang dicamkan oleh beliau sebagai senjata yang diambil oleh anaknya, Muhammad Amirul Asyraf bin Mohd Ayub (SP6). S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg [60] SP6 juga yang menyatakan bahawa beliau melihat pada jarak 2-3 meter Perayu memegang pisau di tangan kanannya dan menikam bapanya (SP4) bertubi-tubi. SP6 juga tidak dapat mengingati warna pemegang pisau itu (muka surat 74 Rekod Rayuan Jilid 2). [61] Hanya keterangan mangsa bernama Wan Alif Azril bin Zamri (SP9) yang ada menyatakan bahawa beliau nampak Perayu keluar dari rumah dengan memegang pisau dengan bahagian pemegang belakangnya berwarna kuning (muka surat 139 Rekod Rayuan Jilid 2). [62] Manakala keterangan mangsa bernama Muhammad Syahid bin Mohd Fadhillah (SP11) menyatakan bahawa Perayu telah keluar semula dari rumahnya dengan membawa 2 pisau iaitu berwarna kuning dan hitam pada kedua-dua belah tangannya (muka surat 174 Rekod Rayuan Jilid 2). [63] Mangsa bernama Putera Alif Hakimi bin Raja Azizam (SP13) pula dalam keterangannya menyatakan tidak dapat mengingati senjata apa yang dibawa oleh Perayu dan SP13 juga tidak tahu senjata apa yang digunakan oleh Perayu untuk menikam sebanyak 2 kali di bahagian belakang beliau (muka surat 216 Rekod Rayuan Jilid 2(a)). [64] SP16 yang merupakan pegawai penyiasat kes telah menyatakan dalam keterangannya bahawa beliau telah hadir ke lokasi kejadian pada 30.5.2018 jam lebih kurang 1.40 pagi. Beliau telah meminta bantuan siasatan daripada Unit Forensik IPK Selangor. Pegawai Forensik iaitu Insp Ahmad Sahiri bin Maasah telah menyerahkan 7 peket sampul berisi barang kes yang diambil dari tempat kejadian kepada SP16 seperti mana disenaraikan dalam Akuan Serah/Terima Barang Kes [ekshibit P40]. S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg [65] Insp. Jamil bin Othman (SP3) yang merupakan pegawai tangkapan dalam keterangannya menyatakan tentang tangkapan yang dibuat ke atas Perayu pada 31.5.2018 jam lebih kurang 4.10 petang. Perayu ditemui di dalam semak belukar di belakang rumah dalam keadaan tidak berbaju dan berseluar pendek warna merah. SP3 juga telah membuat rampasan satu bungkusan plastik lutsinar yang berisi pisau lipat [ekshibit P37] yang sebahagiannya berwarna merah. SP3 telah membuat laporan polis tentang tangkapan dan rampasan tersebut seperti mana dalam Dengkil Report No. 1660/18 [ekshibit P3]. [66] SP16 telah menghantar barang kes untuk tujuan analisis dan disahkan penerimaannya oleh Ahli Kimia bernama Jayasilan a/l Sinnathurai (SP15) seperti mana dalam Resit Rasmi JKM [ekshibit P18]. SP15 telah menjalankan analisis ke atas barang kes tersebut dan menyediakan laporan dengan No. Makmal: 18-FR-B-16330 [ekshibit P19]. [67] Antara barang kes yang telah dihantar untuk analisis oleh SP15 termasuklah beberapa senjata iaitu sebilau pisau bertanda ‘No.2’ [ekshibit P24], sebilah mata pisau bertanda ‘No.4’ [ekshibit P26], sebilah hulu pisau bertanda ‘No.5’ [ekshibit 28], satu bungkusan kertas bertanda ‘No.3’ yang berisi sebilah parang [ekshibit P6] dan sampul surat bertanda ‘9’ yang mengandungi satu peket plastik berisi sebilah pisau lipat [ekshibit P37]. Ekshibit P24, P26, P28 dan P6 mempunyai kesan kehadiran darah yang telah dikesat untuk analisis DNA surih. Ekshibit P37 tidak menunjukkan kesan kehadiran darah. S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg [68] Mahkamah ini telah meneliti alasan penghakiman Hakim Sesyen khususnya perenggan 47, 48 dan 49 (muka surat 42 Rekod Rayuan Jilid 1) yang menyatakan seperti berikut: “[47] Bagi isu ketiga pula, senjata yang digunakan dalam kes ini iaitu P32 adalah sebilah pisau dan ia disahkan oleh kelima-lima mangsa dalam kes bahawa mereka ditikam oleh pisau tersebut manakala sebahagian lagi mengesahkan ditikam oleh satu objek tajam seperti pisau. [48] Meskipun sebahagian daripada mereka menyatakan ditikam oleh satu objek tajam, mahkamah ini mendapati tidak ada sebarang keraguan yang timbul berkenaan senjata yang digunakan dan ini berdasarkan laporan-laporan perubatan yang memperincikan kecederaan-kecederaan yang dialami mangsa-mangsa. [49] Di samping itu, Laporan Kimia (Ekshibit P19) juga mengesahkan bahawa sampel darah yang diambil dari barangan yang dijumpai di rumah berkenaan dan juga bersama tertuduh seperti sebuah pisau (Ekshibit P32), Sebilah parang (Ekshibit P6), satu mata pisau (Ekshibit P26), Hulu Pisau (Ekshibit P28) dan juga seluar pendek yang dipakai tertuduh sewaktu ditangkap di dalam semak di belakang rumahnya (Ekshibit P39), jelas menunjukkan kehadiran sampel DNA lelaki yang bukan kepunyaan tertuduh). Perkara ini membawa Mahkamah kepada kesimpulan bahawa darah-darah tersebut adalah S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg merupakan milik mangsa-mangsa yang dicederakan oleh tertuduh dengan menggunakan senjata-senjata tersebut.” (Penekanan ditambah) [69] Meneliti kepada alasan penghakiman Hakim Sesyen khususnya kepada perenggan 47 hingga 49 tersebut, Mahkamah ini membuat dapatan berikut:

Hakim Sesyen telah terkhilaf apabila membuat rujukan ‘ekshibit P32’ sebagai sebilah pisau sedangkan berdasarkan kepada Rekod Rayuan bahawa P32 adalah merupakan putik kapas yang terdapat kesan kehadiran darah;

Sekiranya sebilah pisau yang itu adalah ekshibit P24, Hakim Sesyen juga terkhilaf dalam menilai keterangan yang ada dengan membuat dapatan bahawa kelima-lima mangsa telah mengesahkan bahawa mereka ditikam dengan pisau P24 tersebut kerana semua mangsa tidak dirujuk dengan ekshibit P24 secara khusus. Sebaliknya mangsa SP4 dan SP13 menyatakan bahawa beliau tidak pasti senjata yang digunakan. Mangsa SP6 pula tidak dapat mengingat warna pemegang pisau yang digunakan. Mangsa SP11 pula dalam keterangannya menyatakan beliau nampak Perayu membawa 2 pisau (rujuk perenggan 68-72 Alasan Penghakiman ini);

Hakim Sesyen juga telah tersalah arah apabila membuat kesimpulan bahawa dengan adanya kesan darah yang bukan S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg darah milik Perayu pada senjata pisau dan beberapa senjata lain (ekshibit P6, P26 dan P28) serta pada seluar pendek yang dipakai Perayu [ekshibit P39] bermakna darah-darah tersebut adalah merupakan darah milik mangsa-mangsa yang dicederakan oleh Perayu dengan menggunakan senjata-senjata tersebut;

Hakim Sesyen telah membuat dapatan berbeza tentang senjata sebenar yang digunakan oleh Perayu untuk menikam mangsa-mangsa sama ada hanya satu senjata atau beberapa senjata serta malahan senjata parang (ekshibit P6) pula telah disahkan oleh SP4 merupakan senjata yang diambil oleh anaknya sendiri, SP6; dan

Hakim Sesyen telah gagal meneliti dan menilai segala keterangan serta membuat analisa keterangan secara menyeluruh berkenaan senjata sebenar yang didakwa digunakan oleh Perayu untuk menyerang dan menikam mangsa-mangsa. [70] Oleh yang demikian, Mahkamah ini mendapati isu tentang senjata sebenar yang digunakan itu mempunyai merit. Mahkamah ini berpandangan bahawa adalah tidak selamat untuk mensabitkan Perayu dengan pertuduhan-pertuduhan kesalahan tersebut berdasarkan kepada dapatan atau kesimpulan yang dibuat oleh Hakim Sesyen tersebut tentang senjata sebenar yang digunakan. S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg Hakim Sesyen gagal untuk mempertimbangkan keseluruhan keterangan di akhir kes pembelaan [71] Peguam Perayu telah membangkitkan isu kegagalan Hakim Sesyen melaksanakan kehendak peruntukan seksyen 173(m)(i) Kanun Tatacara Jenayah yang memperuntukkan seperti berikut: “(m) (i) At the conclusion of the trial, the Court shall consider all the evidence adduced before it and shall decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt.” (Penekanan ditambah) [72] Peguam Perayu telah menghujahkan tentang kegagalan Hakim Sesyen ‘menimbangkan’ (consider) segala keterangan yang ada dan menghujahkan bahawa ‘pertimbangan’ itu hendaklah dinyatakan secara jelas. Dalam alasan penghakiman Hakim Sesyen hanya menyatakan ‘setelah mendengar’ keterangan yang ada dan seterusnya membuat dapatan (muka surat 55 dan 56 Rekod Rayuan Jilid 1). [73] Walau bagaimanapun, Mahkamah ini mendapati bahawa isu ini adalah tidak bermerit. Kegagalan menyatakan secara jelas ‘pertimbangan’ atau ‘menimbang’ segala keterangan yang ada bukanlah sesuatu yang fatal atau memprejudiskan kes pembelaan. Semata-mata kerana kegagalan menyatakan secara zahir atau nyata tentang proses pertimbangan ke atas keterangan dalam kes tersebut tidak mencukupi untuk dibuat inferens bahawa Hakim Sesyen tidak langsung membuat pertimbangan ke atas segala keterangan yang ada di akhir perbicaraan. S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg Rayuan atas hukuman [74] Mahkamah ini berpandukan kepada keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim v. PP [2002] 3 CLJ 457, di mana Haidar Mohd Noor HMP (menyampaikan keputusan Mahkamah Persekutuan) telah menyatakan di muka surat 494: “It is of the upmost importance to stress here that the appellate court will not normally alter the sentence unless it is satisfied that the sentence passed by the lower court is manifestly inadequate or excessive or illegal or otherwise not a proper sentence having regard to all the facts disclosed or that the court has clearly erred in applying correct principles in the assessment of sentence.” (Penekanan ditambah) [75] Oleh yang demikian, Mahkamah ini tidak akan mengganggu dapatan dan hukuman yang dikenakan oleh Hakim Sesyen semata-mata atas alasan bahawa Mahkamah ini mempunyai pandangan dan dapatan yang berbeza. [76] Mahkamah ini mendapati pihak Perayu telah gagal untuk menghujahkan apa-apa kesilapan atau kekhilafan oleh Hakim Sesyen dalam pertimbangan hukuman tersebut. Oleh yang demikian, Mahkamah ini mendapati rayuan ke atas hukuman yang dikenakan oleh Hakim Sesyen tersebut adalah tidak bermerit. S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg S/N igkUclcsHkS961e7gaggvg