Abdullah Bin Che Hassan & 242 Lagi v 1) Wan Rohimi Bin Wan Daud (DA-17D-1-11/2018)

Ini adalah rayuan Pihak Defendan kepada Hakim Dalam Kamar terhadap keputusan Timbalan Pendaftar yang terpelajar (selepas ini dipanggil “L/TP”) selepas prosiding percukaian (taxation) yang membenarkan bil guaman bertarikh 23.1.2018 (selepas ini dipanggil “Bil Guaman 2”) sebanyak RM53,100 sahaja dari sejumlah RM265,500 yang dibilkan.

Pihak Plaintif adalah peneroka-peneroka Lembaga Kemajuan Tanah Persekutuan (selepas ini dipanggil “FELDA”) Kemahang 3, Tanah Merah, Kelantan. 2

Defendan Pertama dan Kedua pula adalah peguamcara yang dilantik Pihak Plaintif bagi mewakili mereka dalam Guaman Sivil No: 22-85-2002 di Mahkamah Tinggi Malaya di Kota Bharu dan selanjutnya di Mahkamah Rayuan dan Mahkamah Persekutuan.

Dalam Guaman Sivil No: 22-85-2002, Pihak Plaintif telah menuntut gantirugi terhadap FELDA dan dua lagi pihak lain kerana menipu dan/atau berkonspirasi menipu dalam menentukan mutu buah sawit dan/atau timbangan buah sawit. Pihak Plaintif telah berjaya dalam tuntutan mereka di peringkat Mahkamah Tinggi dan mendapat gantirugi sebanyak RM7,810,000. Keputusan ini telah dikekalkan apabila rayuan terakhir dibuat ke Mahkamah Persekutuan.

Pihak Defendan kemudiannya telah mengeluarkan bil guaman bertarikh 3.3.2017 (selepas ini dipanggil “Bil Guaman 1”) berjumlah RM5,325,583. Pihak Plaintif telah mempertikaikan jumlah tersebut dan suatu prosiding percukaian (taxation) dibuat. L/TP telah memutuskan bil kos berkenaan adalah berjumlah RM1,067,169. Keputusan L/TP ini telah dikekalkan oleh Mahkamah Tinggi dan Mahkamah Rayuan. Dengan itu bil guaman ini telah dilunaskan oleh Pihak Plaintif.

Kemudian Pihak Defendan mengeluarkan satu lagi bil guaman iaitu Bil Guaman 2 berjumlah RM265,500 sebagai yuran guaman untuk penyimpanan wang penghakiman sebanyak RM11,236,983 dan faedah RM639,181.80 bagi tempoh 8.5.2008 hingga 1.9.2010. 3

Pihak Plaintif mempertikaikan jumlah ini dan selepas prosiding pencukaian, L/TP telah mengurangkan bil guaman tersebut kepada RM53,100.

Mahkamah ini perlu memutuskan sama ada:

Pihak Defendan berhak kepada pembayaran Bil Guaman 2;

(ii) jumlah bil guaman yang diberikan oleh L/TP itu memadai setelah menimbangkan peruntukan undang-undang sedia ada. Kes Pihak Defendan [9] Pihak Plaintif mempertikaikan saman pemula ini kerana lewat difailkan dan tidak mendapat kebenaran (leave) dari mahkamah. Bil Guaman 2 diserahkan kepada setiap Pihak Plaintif pada 12.2.2018 (eksibit “WRD-2”). Berdasarkan Seksyen 126(1) Akta Profesion Undang-Undang 1976, tempoh enam bulan dari tarikh penyampaian bil guaman dibenarkan untuk tujuan percukaian. Tetapi Pihak Plaintif hanya memfailkan saman pemula ini pada 5.11.2018 dan telah berlaku kelewatan selama tiga bulan. Atas alasan ini, saman pemula yang difailkan ini cacat dan seharusnya ditolak. [10] Secara alternatifnya Pihak Defendan menghujahkan mereka layak menuntut bayaran Bil Guaman 2 kerana bayaran yang telah dibuat oleh Pihak Plaintif melalui Bil Guaman 1 adalah berbeza untuk 4 kerja-kerja yang telah dibuat oleh Pihak Defendan. Bil Guaman 1 adalah untuk kerja-kerja penyediaan dan perbicaraan kes-kes di peringkat Mahkamah Tinggi, Mahkamah Rayuan dan Mahkamah Persekutuan. Manakala Bil Guaman 2 adalah untuk keja-kerja sebagai stakeholder bagi penyimpanan dan pengurusan faedah wang penghakiman. [11] Selanjutnya dihujahkan Pihak Plaintif telah menubuhkan suatu jawatankuasa untuk bertindak bagi pihak mereka dalam urusan dengan Pihak Defendan. Mereka juga bersetuju dengan keputusan yang dibuat oleh jawatankuasa dan berjanji akan terikat dengannya. [12] Memandangkan jawatankuasa berkenaan bersetuju dengan kadar kuantum 35% diberikan kepada Pihak Defendan bagi apa-apa bayaran yang diterima dalam tuntutan berkenaan termasuklah juga peratusan dari faedah wang penghakiman. Oleh yang demikian Bil Guaman 2 sejumlah RM265,500 adalah munasabah, adil dan tidak eksesif. Kes Pihak Plaintif [13] Pihak Plaintif menghujahkan jumlah dalam Bil Guaman 2 adalah eksesif, tidak munasabah dan semuanya telah dibayar dalam Bil Guaman 1 dahulu. Selain dari itu jumlah Plaintif telah berkurangan dari seramai 354 orang kepada 271 orang sahaja. [14] Kerja-kerja yang dibuat seperti yang dimasukan dalam Bil Guaman 2 adalah sebagai stakeholder i.e. memegang dan menguruskan wang penghakiman yang disimpan dalam akaun tetap. Dihujahkan 5 kerja-kerja ini bukanlah sesuatu yang rumit dan telah termasuk dalam Bil Guaman 1 sebagai tanggungjawab Pihak Defendan sebagai peguamcara Pihak Plaintif. [15] Jika pun Pihak Defendan berhak kepada bayaran untuk kerja-kerja tersebut, jumlah yang diputuskan oleh L/TP adalah tepat dan munasabah iaitu purata RM150 kepada setiap Plaintif. Penelitian dan penemuan mahkamah [16] Melalui Guaman Sivil No: 22-85-2002, Pihak Plaintif telah berjaya dalam tuntutan mereka terhadap FELDA dan dua pihak lain apabila Mahkamah Tinggi pada 13.1.2008 memberikan gantirugi sebanyak RM7,500,000. Wang penghakiman ini telah di masukan dalam suatu akaun tetap menantikan proses rayuan tamat. Dalam rayuan terakhir terhadap keputusan ini, Mahkamah Persekutuan telah mengekalkan keputusan Mahkamah Tinggi. [17] Setakat 18.3.2008, jumlah penghakiman berkenaan meningkat kepada sejumlah RM11,236,983 dan faedah sebanyak RM639,181.80. Wang penghakiman ini telah diedarkan kepada setiap Plaintif oleh Pihak Defendan. Atas kerja-kerja guaman yang dilakukan, Pihak Defendan mengemukakan Bil Guaman 1 berjumlah RM5,325,583. [18] Pihak Plaintif mempertikaikan jumlah tersebut dan setelah prosiding pencukaian dibuat, L/TP telah memberikan kos guaman sebanyak RM1,067,169 (Saman Pemula No: 17D-01-04/2017). Mahkamah 6 Tinggi dan Mahkamah Rayuan menolak rayuan Pihak Plaintif dan mengekalkan keputusan L/TP. [19] Selanjutnya Pihak Defendan mengeluarkan satu lagi bil guaman iaitu Bil Guaman 2 berjumlah RM265,500 bagi kerja-kerja sebagai stakeholder dalam menyimpan dan menguruskan faedah kepada wang penghakiman berjumlah RM639,181.80 bagi tempoh 8.5.2008 hingga 1.9.2010 (eksibit “S2” dalam affidavit sokongan Pihak Defendan). [20] Pihak Plaintif mempertikaikan bil guaman ini dan memfailkan saman pemula ini (DA-17D-01-11/2018) antara lainnya untuk mendapatkan perintah di bawah Seksyen 132 Akta Profesion Undang-Undang 1976 supaya Bil Guaman 2 ini ditaksirkan dalam prosiding percukaian. Mahkamah Tinggi membenarkan saman pemula ini dan selanjutnya disahkan oleh Mahkamah Rayuan. [21] L/TP telah mendengar prosiding percukaian dan telah memutuskan berdasarkan Bil Guaman 2, Pihak Defendan di awardkan sebanyak RM53,100. Pihak Defendan tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut dan telah membuat rayuan kepada Hakim Dalam Kamar (Lampiran 33). [22] Setelah meneliti keterangan dan hujahan kedua-dua pihak, saya berpendapat dan memutuskan seperti berikut:

isu kelewatan Pihak Plaintif memfailkan saman pemula ini. 7 [23] Saya menolak isu yang ditimbulkan oleh Pihak Defendan ini kerana kes sekarang adalah di peringkat rayuan kepada Hakim Dalam Kamar berhubung dengan keputusan pencukaian Bil Guaman 2 oleh L/TP. Isu sama ada berlakunya kelewatan dalam memfailkan saman pemula ini atau sama ada mendapat kebenaran mahkamah tidak lagi relevan dan menjadi res judicata kerana telah dipertimbangkan dan perintah yang dipohon dalam saman pemula ini telah dibenarkan oleh Mahkamah Tinggi dan telah disahkan oleh Mahkamah Rayuan (perenggan 30 -35, alasan penghakiman Mahkamah Tinggi di Lampiran 19).

(ii) sama ada Pihak Defendan berhak mendapat bayaran untuk kerja-kerja yang dimasukan dalam Bil Guaman 2. [24] Saya mendapati Bil Guaman 1 (eksibit “R-1” dalam affidavit balasan Pihak Plaintif di Lampiran 23) adalah untuk bayaran kepada kerja-kerja penyediaan, litigasi dan pengendalian kes-kes di Mahkamah Tinggi, Mahkamah Rayuan dan Mahkamah Persekutuan. Ini jelas dilihat dalam Item 1 hingga 918. Tiada satu pun yang menyentuh kepada kerja-kerja seperti yang dituntutan dalam Bil Guaman 2. Kerja-kerja dalam Bil Guaman 1 bermula dari tahun 1999 dan berakhir pada 10.2.2010. [25] Manakala bagi Bil Guaman 2 (eksibit “S-2” dalam affidavit sokongan Pihak Plaintif di Lampiran 2) jelas mencatitkan bil ini adalah khusus untuk kerja-kerja stakeholder bagi pendapatan faedah dari wang penghakiman sebanyak RM639,181.80 yang melibatkan seramai 354 Plaintif. Tuntutan Bil Guaman 2 ini juga jelas dicatitkan berdasarkan Seksyen 3, Solicitor’s Accounts 8 (Deposit Interest) Rules 1990 dan Jadual Keenam Perintah Saraan Peguamcara 2005 (Pindaan 2017). [26] Seksyen 3, Solicitor’s Accounts (Deposit Interest) Rules 1990 memperuntukan: “3. Separate fee may be charged In the event under these Rules interest is paid to or earned for the client by the solicitor, the solicitor shall be entitled to charge a separate fee which is fair and reasonable in accordance with the Sixth Schedule to the Solicitors’ Remuneration Order 1980.” [27] Saya berpendapat pendapatan faedah kepada wang penghakiman, dimasukan ke dalam akaun tetap pada akhir tempoh sesuatu simpanan dan jelas ianya tidak pernah dinyatakan dalam Bil Guaman

Oleh yang demikian suatu tuntutan fi berasingan boleh dibuat oleh Pihak Defendan selaras dengan peruntukan Seksyen 3 tersebut. [28] Jadual Keenam Perintah Saraan Peguamcara 2005 (Pindaan 2017) pula memperuntukan:

The remuneration of a solicitor in respect of non-contentious work for which no provision is made by means of a scale or fixed fee shall be such sum as is fair and reasonable having regard to all the circumstances of the case, and in particular the following circumstances: 9 a) the importance of the matter to the client; b) the skill, labour, specialised knowledge and responsibility involved on the part of the solicitor; c) the complexity of the matter or the difficulty or novelty of the question raised; d) where money or property is involved, the amount or value thereof; e) the time expended by the solicitor; f) the number and importance of the documents prepared or perused by the solicitor; g) the place and the circumstances under which the services or business or any part thereof are rendered or transacted. [29] Jumlah Plaintif yang mendapat bayaran penghakiman ini adalah seramai 354 orang pada permulaan saman pemula difailkan. Dalam pengagihan wang faedah penghakiman kepada setiap seorang Plaintif yang berbeza jumlahnya, saya berpendapat ianya amat penting kepada mereka, rumit, memakan masa, memerlukan dokumen yang banyak, perlukan kecekapan serta perlu mengambilkira latarbelakang setiap Plaintif. Oleh yang demikian berdasarkan kepada peruntukan ini juga, saya berpendapat pihak Defendan berhak menuntut bayaran kerja-kerja seperti dalam Bil

[30] Berdasarkan kepada kedua-dua peruntukan tersebut saya bersetuju dengan hujahan Pihak Defendan dan memutuskan Pihak Defendan berhak menuntut untuk kerja-kerja pengurusan faedah wang penghakiman yang di masukan dalam suatu akaun tetap. 10

(iii) sama ada jumlah yang diberikan oleh L/TP memadai. [31] Memandangkan tiada skala atau peruntukan khusus bagi mengukur bayaran berkenaan untuk kerja-kerja yang dianggap “non-contentious” ini, maka berdasarkan kepada Jadual Keenam berkenaan, jumlah tersebut mestilah sesuatu yang adil dan munasabah. [32] Dalam menentukan suatu jumlah yang adil dan munasabah, saya merujuk kepada latarbelakang kes ini. Kesemua Plaintif telah menubuhkan suatu jawatan kuasa bagi mewakili mereka dalam perbincangan dengan peguamcara (Pihak Defendan) dan akan bersetuju dengan keputusan jawatankuasa tersebut. [33] Seorang Pengerusi dilantik dari kalangan mereka iaitu seorang yang bernama Othman bin Hamat (SD1 dalam perbicaraan writ saman dan pernyataan tuntutan kes 22-85-2002). Beliau memberikan keterangan bahawa terdapat persetujuan antara pihak Defendan dan Pihak Plaintif bahawa kuantum bil guaman adalah 35% (nota keterangan SD1 dalam affidavit balasan Pihak Defendan di muka surat 128 -131 dalam Lampiran 22). [34] Dalam kes yang sama sebelum ini di Mahkamah Rayuan iaitu Wan Rohimi bin Wan Daud & Anor v Abdullah Che Hassan & Ors & Anor Appeal [2016] 4 CLJ 125, telah bersetuju dengan penemuan fakta bahawa Pihak Plaintif telah memberikan kuasa kepada jawatankuasa tersebut untuk bertindak bagi pihak mereka. Kes tersebut memutuskan: 11 “Findings of The High Court [13] The learned judge also found that the plaintiffs had given authority to the committee to act on their behalf; and that it was agreed that the legal fees were on a contingency basis - whereby the defendants are entitled to receive 50% of the judgment sum.” [35] Berdasarkan kepada persetujuan inilah Pihak Defendan menuntut sejumlah RM265,500 iaitu anggaran 35% dari jumlah faedah wang penghakiman sebanyak RM639,698.30. Tuntutan ini melebihi 35% dari kadar yang dipersetujui. Namun tuntutan Bil Guaman 2 ini adalah berdasarkan kepada perbelanjaan yang sebenarnya dikeluarkan oleh Pihak Defendan dalam mengagihkan faedah wang penghakiman. [36] Saya bersetuju dengan hujahan Pihak Defendan bahawa hubungan mereka dengan Pihak Plaintif (anak guam) adalah berdasarkan indemnity basis. Ini jelas seperti yang diputuskan dalam kes-kes: Alex Ting Kuang Kuo v Credit Corporation (M) Sdn Bhd [2012] 9 CLJ 352. “(4) Solicitor-Client costs are based on indemnity basis.” Starlike Ceramic Industry Ltd v Huat Pottery [1973] 1 LNS 143. “It is necessary to consider the principles upon which a solicitor is remunerated for prosecuting or defending an action and the general principles applicable when taxation of costs is reviewed by the court. A solicitor's bill is subject to 12 taxation although it may not always be taxed and the taxation of a bill of costs may proceed on one of three basis. These bases which are clearly explained in the case of Giles v. Randall (1915j 1 KB 290 differentiate as between (a) party arid party costs, (b) solicitor client costs, and (c) solicitor and own client costs. A detailed consideration of the principles underlying the segregation of the solicitor's costs into these three classes or headings is not necessary for the purposes of this case. It is sufficient to state that the costs falling under heading (a) are taxed in the strictest manner in conformity with the Rules of the Supreme Court whilst those falling under headings (b) and (c) are taxed on a more generous scale, those under heading (c) being taxed on the principle that all reasonable costs and expenses should be allowed to the solicitor consistent with the retainer given to him by his client.” [37] Untuk tujuan indemnity basis, saya juga merujuk kepada Aturan 59, Kaedah 16(1), Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 yang memperuntukan: Basis of assessment (O. 59, r. 16)

(1) In assessing the costs payable in relation to any item, the Court shall have regard to all relevant circumstances, and in particular to—

the complexity of the item or of the cause or matter in which it arises and the difficulty or novelty of the questions involved; 13

the skill, specialised knowledge and responsibility required of, and the time and labour expended by, the solicitor or counsel;

the number and importance of the documents, however brief, prepared or perused;

the place and circumstances in which the business involved is transacted;

the importance of the cause or matter to the client;

where money or property is involved, its amount or value;

any other fees and allowances payable to the solicitor or counsel in respect of other items in the same cause or matter, but only where work done in relation to those items has reduced the work which would otherwise have been necessary in relation to the item in question. [38] Berdasarkan kepada ulasan-ulasan di atas, jumlah yang perlu dibayar oleh Pihak Plaintif (354 orang) sebanyak RM265,500, puratanya seorang Plaintif hanya membayar sebanyak RM750 sahaja. Saya berpendapat jumlah yang di bilkan dalam Bil Guaman 2 adalah adil, munasabah dan tidak eksesif.

[39] Atas penemuan-penemuan tersebut dan atas imbangan kebarangkalian, saya membenarkan rayuan Pihak Defendan dan keputusan percukaian Bil Guaman 2 oleh L/TP diketepikan. Kos 14 sebanyak RM5,000 diberikan kepada Pihak Defendan (dikongsi) dan tertakluk pada 4% alokatur. Bertarikh: 16 November 2021. (ROSLAN BIN HAJI ABU BAKAR) Hakim Mahkamah Tinggi Kota Bharu. 15 PIHAK-PIHAK: Bagi pihak Plaintif: Azmer bin Md. Saad, Tetuan Lainah Yaacob & Zulkepli, No. 7C-2, 3rd Floor, Jalan Medan Tuanku, 50300 Kuala Lumpur. Bagi pihak Defendan: Mohd Faizi bin Che Abu, Tetuan Amalin & Faizi, 17-04-02, Block A, Jalan Semarak Api 1, Diamond Square, Off Jalan Gombak, 53000 Kuala Lumpur.