Abdulloh Saofi v Pendakwa Raya (D-05(M)-343-12/2015)

(a) Pada 3.12.2006, lebih kurang pukul 8.00 malam Inspektor Mahendra Seelan a/l Sathiyeaseelan (SP7), yang bertugas di Bahagian Narkotik, IPK Kelantan, telah menerima panggilan telefon daripada sumber yang memaklumkan ada seorang pengedar dadah (dipanggil sebagai “Lah”) yang ingin menjual dadah jenis pil kuda dan meminta sumber mencarikan pembeli. 4

(c) Pada 4.12.2006 hingga 6.12.2006, SP7, sebagai ketua operasi, telah mengaturkan strategi dengan dibantu oleh Sub-Inspektor Busra bin Abdul Kadir (SP4), dari IPD Manjung Perak, yang akan menyamar dan bertindak sebagai pembeli dalam projek jual beli dadah daripada perayu di Rantau Panjang, Kelantan.

(d) Pada 7.12.2006 lebih kurang pukul 3.00 petang, SP4 telah menelefon SP7 menyatakan dia telah tiba di Kota Bharu. Pada pukul 5.00 petang, SP7 dan SP4 telah berjumpa di Hotel Kencana Lodge, Kota Bahru. Dalam perjumpaan tersebut SP4 dimaklumkan sasaran ialah seorang lelaki bernama “Lah”, seorang pengedar dadah jenis pil kuda, dan SP4 akan menjadi penyamar sulit (AP) dengan nama panggilan “Man” dari Kuala Lumpur yang berminat untuk membeli pil kuda tersebut.

(e) Pada pukul 8.30 malam, sumber telah datang berjumpa SP4 dan SP7 di hotel tersebut. Setelah berbincang, sumber menelefon “Lah” dan memberitahu bahawa “Man” telah sampai dari Kuala Lumpur dan bersetuju untuk berjumpa “Lah” pada 8.12.2006 di Rantau Panjang. “Lah” bersetuju. Setelah menelefon “Lah”, sumber beredar dari hotel. Ekoran persetujuan perjumpaan itu, SP7 telah mengarahkan anggota-anggota serbuan agar bersiap sedia esoknya di hotel tersebut.

(f) Keesokannya, pada lebih kurang pukul 10.00 pagi, SP7 telah memberikan taklimat ringkas kepada anggota 5 serbuan. Perjumpaan dengan “Lah” telah diaturkan di sebuah kedai makan di stesen bas Rantau Panjang. [g] Pasukan SP7 sampai di lokasi pada pukul lebih kurang 12.30 tengah hari. Di kedai makan tersebut, sumber telah menelefon perayu. Tidak lama kemudian perayu tiba dengan memandu kereta jenis Toyota dengan nombor Thailand 5269. Sumber memperkenalkan “Man” kepada perayu. Mereka saling bertukar nombor telefon iaitu 019 55570718 (SP4) dan 019 9957660 (perayu), dan sumber tidak masuk campur dalam perbincangan mereka mengenai urusan jual beli pil kuda. Akhirnya selepas perbincangan, perayu bersetuju untuk membekalkan pil kuda sebanyak 3 tongkol dengan harga RM31,000.00 setongkol. Semuanya RM93,000.00. SP4 cuba menawar tetapi ditolak oleh perayu atas alasan pil kuda tersebut adalah daripada jenis kelas ke-2 dan mahal sedikit harganya. SP4 bersetuju. [h] Bagaimanapun perayu memaklumkan bekalan akan tiba dalam masa 3-4 hari. SP4 bersetuju dan memaklumkan dia akan pulang ke Kuala Lumpur dahulu. Selepas itu, SP4 terus balik ke Kota Bharu dan memaklumkan SP7. SP4 kemudiannya pulang ke Perak. [i] Pada 13.12.2006, SP4 menerima panggilan telefon pada pukul 10.30 pagi daripada perayu bertanyakan sama ada urus niaga mereka akan dijalankan atau tidak. SP4 memaklumkan urus niaga tersebut masih berjalan. 6 Lantaran itu, perayu telah meminta SP4 datang ke Kelantan untuk mengambil pil kuda tersebut. SP4 bagaimanapun menjawab yang dia akan menelefon semula perayu pada lebih kurang pukul 5.00 petang hari itu juga. SP4 telah menelefon SP7 dan memaklumkan perkembangan projek. SP7 arahkan SP4 datang pada 14.12.2006. [j] Pada 14.12.2006 SP4 datang dan menginap di hotel yang sama. Di situ, SP7 mengarahkan SP4 untuk memberitahu perayu agar urusan berkenaan ditangguhkan ke tarikh 15.12.2006. SP4 kemudiannya memaklumkan tarikh tersebut dan dipersetujui oleh perayu. [k] Pada hari yang dijanjikan, SP4 telah berjumpa dengan perayu di Rantau Panjang. Namun, urus niaga yang ditetapkan awalnya pada sebelah pagi ditangguhkan ke sebelah petang sekitar waktu maghrib di stesen bas dan teksi di Rantau Panjang kerana dadah tersebut belum boleh lagi dibawa masuk ke Malaysia. [l] SP4 pulang semula ke hotel dan memaklumkan SP7 kedudukan tersebut. SP7 kemudiannya mengarahkan SP4 untuk hadir ke IPK, Kelantan untuk taklimat penugasan. Dalam taklimat tersebut, SP4 diminta untuk memberikan isyarat menggaru kepala atau bermain-main dengan rambut apabila dadah telah disahkan berada dalam tangan perayu. SP4 juga telah dibekalkan oleh SP7 dengan wang tunjuk sebanyak RM 30,000.00. 7 [m] Pada sebelah petang tersebut, SP4 telah bertolak bersendirian ke tempat yang dijanjikan iaitu stesen minyak Caltex. Di sana, SP7 dan anggota serbuan telah bersiap sedia menunggu dan membuat pemerhatian dalam jarak 20-30 meter. Apabila SP7 mengesahkan perayu telah tiba di lokasi, SP4 memasuki lokasi dan memarkir keretanya. SP4 kemudian menyeberangi jalan menemui perayu yang berada di seberang jalan. Setelah bertemu, perayu bertanyakan tentang wang pembelian dan SP4 pula bertanyakan tentang barang berkenaan. kemudiannya menjawab wang berada di dalam kereta yang diparkir di stesen minyak dan berpatah balik ke keretanya. Perayu pula mengekori dengan kereta ke stesen minyak tersebut dan memberhentikan keretanya di situ. Pertemuan berlaku di kawasan parkir kereta stesen minyak Caltex. Perayu kemudiannya menghampiri SP4 dan bertanyakan wang. SP4 menunjukkan wang yang dibawa dan kemudiannya menyimpan semula di dalam kereta. [n] Selepas perayu melihat wang, isteri perayu telah datang dengan memegang satu beg plastik “P8” bersama dua orang kanak-kanak dan menyerahkan “P8” itu kepada perayu. Perayu terus menyerahkan “P8” itu kepada SP4 sambil berbisik bahawa barang ada di dalam kotak. SP4 memeriksa dadah di dalam beg plastik tersebut dan didapati di dalamnya satu kotak bertulis “Appolo Kek 8 Pandan Lapis” (P5A(1-15) dan satu paket makanan ringan “Kuaciku” (P6A (1-8)). Di dalam kotak tersebut, terdapat satu kertas surat khabar bertulisan Thailand (P7) yang mengandungi paket timah berbalut selotape (P9, P10). Setelah memegang dan dapat merasakan biji-biji dalam bungkusan serta berbau seperti pil kuda, menyerahkan semula “P8” itu kepada perayu dengan alasan mahu mengambil wang di dalam kereta. Semasa SP4 berjalan ke arah kereta, dia telah memberikan isyarat menggaru kepala sebagai isyarat tangkapan. [o] Dengan isyarat tersebut, SP7 dan anggota serbuan dengan pantas telah meluru ke arah perayu dan isterinya. SP4 turut ditangkap bersama-sama dan kemudiannya dimasukkan ke dalam kereta yang berasingan dan dibawa keluar dari tempat kejadian. SP7 telah merampas barang kes P8 dan isi kandungannya daripada perayu. Setelah diperiksa, SP7 mendapati kandungan P8 ialah, antara lain, 3 bungkusan setiap satu mengandungi 10 paket kecil berwarna biru (P17A, P18A dan P19A). Didapati lanjut dalam setiap paket kecil tersebut mengandungkan pil-pil sebanyak 196 butir. Kesemua bungkusan mengandungi 5880 butir pil kemerahan yang disyaki dadah berbahaya. Barang kes, perayu dan isterinya serta dua orang anak mereka dibawa ke balai dan diserahkan kepada pegawai penyiasat ASP Mohd Shaifuddin Bin Zulkifli (SP12) untuk tindakan selanjutnya. 9 [p] SP12 telah memasukkan kesemua 5880 dalam paket-paket berkenaan dalam sampul bertanda ‘E’ dan menghantarkannya ke Jabatan Kimia Kuala Terengganu untuk dianalisis. Setelah dianalisis oleh ahli kimia Encik Zainun bin Muhamad (SP3), SP3 mengesahkan dadah tersebut ialah dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 76.39 gram. Dapatan Hakim Bicara di Akhir Kes Pendakwaan [7] Setelah membuat penilaian maksima terhadap keterangan saksi-saksi pendakwaan, Hakim bicara telah mendapati pendakwaan telah berjaya membangkitkan satu kes prima facie terhadap perayu. Hakim bicara mendapati perayu mempunyai jagaan dan kawalan ke atas P8 yang mengandungi dadah berbahaya jenis Methamphetamine tersebut. Lantaran itu, Hakim bicara telah mengguna pakai anggapan di bawah s 37 (d) ADB 1952 iaitu perayu mempunyai milikan ke atas dadah tersebut, dan dianggap juga mengetahui akan jenis dadah berkenaan. Kecuali rujukan kepada “SP7”, kami bersetuju dengan dapatan Hakim bicara yang memutuskan: “[81] Pemakaian anggapan di bawah s. 37(d) Akta, adalah dari penemuan fakta bahawa Tertuduh sebelum mengarahkan isterinya mengambil beg plastik berisi dadah tersebut, Tertuduh telah memastikan wang untuk dibayar kepada beliau oleh SP7 adalah ada. Tertuduh juga telah mengambil beg plastik berkenaan dari tangan isterinya dan memberikan kepada SP7. Kemudiannya, SP7 telah merasakan isi kandungannya dengan memicit paket plastik di dalam bungkusan tersebut dan setelah berpuas hati, SP7 menyerahkannya semula kepada Tertuduh. 10 [82] Dalam keadaan sedemikian, Mahkamah berpuas hati bahawa OKT mempunyai jagaan dan kawalan ke atas dadah di dalam beg plastik cerah P8 dan sekali gus dianggap (deemed) mempunyai pengetahuan tentang jenis (nature) dadah tersebut sehinggalah dibuktikan sebaliknya... [83] Dengan kata lain, walaupun pembuktian kawalan dan jagaan terbukti secara melimpah ruah, namun anggapan di bawah s. 37(d) ini boleh digunakan, penggunaan anggapan ini tidak akan terjumlah kepada suatu “misdirection” atau salah arah oleh Mahkamah ini. Mahkamah ini berkeputusan walaupun di dalam kes ini terdapat AP/SP4 berurusan dengan Tertuduh namun anggapan pemilikan masih boleh menguatkan kes pendakwaan kerana penggunaan anggapan ini akan meletakkan suatu beban yang lebih berat atas imbangan kebarangkalian ke atas tertuduh untuk dipatahkan bahawa beliau tidak mengetahui dan menafikan dadah ada dibawanya...”. Mengenai rujukan kepada “SP7” di perenggan [81] di atas, kami perhatikan telah berlakunya kesilapan menaip (typo error) di situ kerana rujukan seharusnya kepada SP4 (AP). Pada hemat kami kesilapan tersebut tidak memudaratkan memandangkan transaksi jual beli dadah berkenaan telah terbukti berlaku antara perayu dengan SP4 sebagai AP. Itu juga merupakan dapatan kukuh Hakim bicara dalam alasan penghakimannya antaranya di perenggan 64 et seq serta perenggan 84. SP7 merupakan pegawai penangkap dan yang merampas P8 daripada perayu. Dalam keadaan di atas, kesilapan tersebut adalah kecil dan tidak memudaratkan perayu. [8] Mengenai pengedaran, kami bersetuju dengan dapatan Hakim bicara yang memutuskan bahawa pendakwaan telah berjaya membuktikan perayu mengedar dadah berkenaan melalui beberapa 11 perbuatan yang termasuk dalam jaringan maksud pengedaran di bawah s. 2 ADB. Hakim bicara telah mendapati cukup keterangan untuk menunjukkan perayu membekalkan dadah yang diurus niaga bagi tujuan jual beli dengan SP4. Dengan demikian, perayu telah dipanggil untuk membela diri. Kes Pembelaan [9] Perayu memberikan keterangan secara bersumpah. Secara ringkasnya pembelaan perayu ialah dia telah berhutang duit dengan seorang yang bernama “Pok Nik” dan diminta membekalkan pil kuda kepada pembeli (SP4/Man) untuk melangsaikan hutangnya. Kronologi pembabitan dan hutang perayu adalah seperti yang berikut:

(a) Nama panggilan perayu ialah “Pok Lah”. Pada bulan Disember 2006, dia tinggal di Kampung Kuala Tat Wilayah Takbai, Thailand.

(b) Perayu menolong ibunya membuka kedai menjual makanan dan juga membawa pokok bunga ke Sungai Golok, Thailand.

(c) Perayu mengenali SP4 dengan nama “Man” melalui kawan Perayu bernama “Soh” dan “Pok Nik”.

(d) “Soh” memberitahu perayu bahawa kawan mereka bernama “Pok Nik” hendak berjumpa dengan perayu.

(e) Perayu ada berhutang wang dengan “Soh”, namun setelah tidak berjaya membayar hutang tersebut, “Soh” memaklumkan duit yang terhutang itu ialah sebenarnya duit “Pok Nik”. Perayu bersetuju berjumpa dengan “Pok Nik” di 12 Rantau Panjang kerana kebetulan perayu memang berulang alik setiap hari ke Rantau Panjang, Kelantan untuk membeli barangan keperluan kedai makannya.

(f) Pada kali pertama perayu berjumpa “Pok Nik” di Rantau Panjang SP4 masih belum lagi berjumpa “Pok Nik”. Bagaimanapun, semasa perjumpaan kali kedua di stesen bas Rantau Panjang, SP4 turut hadir dan memperkenalkan dirinya sebagai “Man”. Turut ada bersama ialah “Pok Nik”. “Soh” sudah tidak lagi menyertai perjumpaan.

(g) Semasa perjumpaan tersebut, “Pok Nik” memberitahu perayu sekiranya tidak dapat membayar hutangnya, Pok Nik meminta perayu mencarikan satu tongkol pil kuda kerana “Man” ingin membelinya.

(h) Perayu memberitahu “Pok Nik” dia tidak biasa, namun “Pok Nik” memberitahu Perayu untuk berusaha. Selepas itu masing-masing bersurai.

(i) Pada 15.12.2006, perayu berjumpa dengan SP4 pada sebelah pagi. Mereka berjumpa di kedai kopi. Dalam perjumpaan tersebut SP4 bertanyakan sama ada barang yang dipesan telah ada ataupun tidak. Perayu memaklumkan barang tersebut masih belum ada atas alasan dia tidak biasa dan tidak pernah menyentuh pil kuda. SP4 ketika itu meminta perayu untuk mencari lagi.

(j) Sebelah petangnya, “Pok Nik” menelefon perayu dan bertanyakan tentang pil tersebut sama ada dapat atau tidak. Perayu memberitahu “Pok Nik” perkara yang sama. 13 “Pok Nik” mengarahkan perayu berjumpa juga dengan SP4 walaupun tidak berjaya mencari.

(k) Perayu telah pergi berjumpa dengan SP4 bersama isteri dan dua orang anaknya. Ketika berjumpa di hadapan stesen bas, SP4 telah menyeberang jalan untuk berjumpa dengan perayu. Perayu memaklumkan dia ingin pulang kerana ‘barang’ tersebut masih tiada. SP4 memaklumkan dia mahu berjumpa perayu sekejap di Stesen Minyak Caltex.

(l) Selepas itu, perayu membawa keretanya ke stesen minyak Caltex. Dalam perbualan antara Perayu dan SP4, SP4 masih lagi mengarahkan perayu mencarikan pil kuda tersebut. Perayu memaklumkan kesukaran mendapatkan pil kuda tersebut kerana susah untuk mendapatkan wang tunai. SP4 memberitahu dia ada membawa duit, namun perayu menjawab tidak mahu melihat dan tidak mahu terlibat. Perayu melihat ada beg di tempat duduk belakang.

(m) Selepas itu, perayu memberitahu SP4 dia hendak pulang tetapi mereka telah diserbu oleh orang ramai. Perayu melihat isterinya turut digari. Mereka kemudiannya dibawa ke balai polis.

(n) Perayu menyatakan sepanjang ditangkap dia tidak ditunjukkan dengan barang salah yang kononnya dirampas daripada tangannya. SP7 ada menyatakan barang salah tersebut kepunyaan perayu namun barang itu tidak ditunjukkan pada jarak yang dekat. 14 Dapatan Hakim Bicara di Akhir Kes Pembelaan [10] Di akhir kes pembelaan, Hakim bicara mendapati perayu telah gagal menimbulkan satu keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan telah juga gagal mematahkan anggapan pemilikan dadah di bawah s 37(d) ADB atas imbangan kebarangkalian. Oleh itu, perayu didapati bersalah, disabitkan dan dijatuhkan hukuman mati mandatori. Rayuan ini [11] Dalam rayuan ini, perayu telah membangkitkan isu-isu yang berikut iaitu Hakim bicara telah:

(a) khilaf apabila gagal mengambil kira putusnya rantaian keterangan mengenai pergerakan atau kedudukan barang kes semasa tangkapan dibuat;

(b) khilaf apabila gagal mengambil kira kesangsian atau perbezaan jumlah barang kes yang dirampas; dan

(c) khilaf apabila memutuskan perayu melakukan pengedaran sedangkan tidak wujud elemen pengedaran dalam kes ini. [12] Mengenai isu (a) dan (b), peguam mengatakan bahawa mengikut rundingan antara SP4 dan perayu, SP4 telah bersetuju untuk membeli tiga tongkol pil kuda (setiap tongkol mempunyai 10 paket dan setiap paket mengandungi 20 butir). Oleh itu jumlah keseluruhannya ialah 10x20x3=600 butir sebagai jumlah pil kuda dalam rundingan jual beli. Walau bagaimanapun menurut keterangan SP7, keseluruhan 15 jumlah pil kuda yang dirampas dari tempat kejadian ialah sebanyak 5880 butir. Timbul persoalan di sini, adakah 5880 butir pil yang dirampas merupakan pil yang sama ditempah oleh SP4 semasa rundingan jual beli? Menguatkan lagi persoalan mengenai rantaian barang kes ini disyaki telah terputus apabila pihak pembelaan menghujahkan bahawa terdapat keraguan pada identiti barang kes yang dirampas sebelum diserahkan kepada pegawai penyiasat, SP12. Kelompangan ini berdasarkan keterangan oleh SP7 yang mengatakan bahawa dia telah mengambil barang kes daripada SP4 tanpa melihat atau menggeledah ke dalam beg plastik tersebut dan selepas itu terus membawa perayu dan barang kes ke balai polis. Setibanya di balai, barulah dia mengeluarkan barang kes daripada beg plastik dan membuat kiraan. Terdapat tiga bungkusan berwarna perang P14 (A-C), di dalamnya mengandungi 10 paket plastik berwarna biru dan setiap paket mengandungi 196 tablet (10x196=1960 butir x 3 bungkusan =5880 butir) sebelum menyerahkannya kepada pegawai penyiasat. Selanjutnya SP7 mengatakan dia juga membuat laporan polis di Balai Polis Rantau Panjang. Keraguan dan kekeliruan timbul apabila keterangan oleh SP12 pula mengatakan bahawa di bilik tersebut hanya mempunyai kerusi dan meja mesyuarat tanpa komputer. Persoalan yang wujud di sini, barang kes berada dalam kawalan dan jagaan siapa ketika SP7 membuat laporan polis? Mustahil SP7 menjaga dan mengawal barang kes semasa dia dikatakan membuat laporan polis tersebut. Tambahan pula, tiada keterangan mengaitkan keadaan atau siapa yang bertanggungjawab menjaga barang kes tersebut ketika SP7 ke bilik lain untuk membuat laporan polis. Keraguan ini menimbulkan persoalan adakah barang 16 kes yang dirampas tersebut ialah barang kes yang sama dikemukakan ketika perbicaraan. [13] Manakala bagi isu (c), perayu menghujahkan bahawa Hakim bicara telah khilaf kerana memutuskan perayu melakukan pengedaran sedangkan tidak wujud elemen pengedaran dalam keterangan kes. Hal ini diperjelaskan oleh perayu bersandarkan keterangan bahawa wang balasan belum bertukar tangan dan rundingan jual beli tersebut tidak lengkap kerana belum dimuktamadkan. Oleh yang demikian, urus niaga pengedaran belum selesai dan perayu sepatutnya dihukum di bawah seksyen lain yang tidak melibat hukuman gantung sampai mati. Atas alasan-alasan yang dinyatakan di atas, perayu memohon agar rayuannya dibenarkan. [14] Timbalan Pendakwa Raya menyangkal hujahan perayu dan menegaskan bahawa kes ini ialah satu kes berasaskan atau bermotifkan pengedaran dadah secara langsung/pengedaran dadah secara terus oleh perayu selepas rundingan dibuat. Tiada keterangan menunjukkan bahawa dadah berada dalam kawalan dan pengetahuan orang lain melainkan dalam pengetahuan, kawalan, dan milikan perayu. Panggilan telefon, rundingan, persetujuan jual-beli dan pertemuan yang telah diatur antara perayu dengan SP4 jelas menunjukkan perancangan jual beli dan pengedaran dadah telah berlaku. Oleh yang demikian, perayu telah melakukan kesalahan seperti mana didakwa dalam pertuduhan. 17 Keputusan Kami [15] Kami telah mempertimbangkan hujahan bertulis dan hujahan lisan kedua-dua pihak. Pada hemat kami, isu (a) dan (b) tersebut boleh dirungkaikan bersekali dan harus dipertimbangkan berdasarkan fakta dan keadaan kes ini. Kami sebulat suara bersetuju dengan dapatan Hakim bicara bahawa tiada keraguan mengenai identiti barang kes yang dipersoalkan. Hakim bicara jelas telah menilai dan menghalusi semua aspek yang diutarakan oleh peguam perayu dan gagal membangkitkan sebarang keraguan yang boleh menggugat rantaian keterangan barang kes mahupun identiti dadah yang telah dirampas dalam kes ini. Hakim bicara telah membuat penilaian dan perincian yang teliti berkaitan rantaian keterangan barang kes di muka surat 26- 30, RR, Jilid 1 seperti yang berikut: “Rantaian Barang Kes dan Identiti Barang Kes adalah Utuh. [64] SP4-SM Busra adalah orang yang pertama melihat barang kes apabila menerimanya dari Tertuduh satu beg plastik [P8] dan di dalamnya mendapati terdapat satu kotak bertulis “APPOLO KEK PANDAN LAPIS” dan satu paket makanan ringan “KUACIKU”. SP4 memeriksa kandungan di dalam kotak mendapati terdapat satu kertas surat khabar tulisan “Thailand” di dapati terdapat satu paket kertas timah berbalut dengan celotape warna cerah dan SP4 telah memicit kertas timah tersebut dan terasa berbiji-biji dalam bungkusan dan bau wangi pil kuda. Selepas itu, SP4 serahkan semula kepada tertuduh. Tertuduh mengakui tidak melihat pil-pil tersebut hanya merasakan dengan cara memicit-micitnya sahaja. [65] Selepas itu, barang kes beg plastik [P8] yang dipegang oleh Tertuduh telah dirampas oleh SP7 – Insp. Seelan, beliau di dalam keterangannya menyatakan selepas itu beg plastik [P8] dan Tertuduh dan isterinya dan dua anak kecil dibawa ke Balai Polis Rantau Panjang. Barang kes beg plastik [P8] dan isinya sentiasa dipegang oleh SP7 di dalam perjalanan ke Balai Polis. 18 [66] Sampai di Balai Polis SP7 telah membuat pemeriksaan di dalam beg plastik cerah [P8] dan mendapati satu kotak bertulisan “APPOLO KEK PANDAN LAPIS” [P5] ianya dibalut dengan plastik P6 di dalamnya mengandungi 15 paket kek lapis APPOLO [P5A 1- 15] dan 18 paket-paket kuaci [P6A 1-18], bungkusan surat khabar tertulis Thailand [P7] dan diperiksa lanjut dijumpai satu bungkusan kertas timah/aluminium [P9] dan 3 bungkusan/paket plastik lut sinar [P11 A-C] dan 3 bungkusan kertas warna kekuningan P4 A-C. Terdapat celotape cerah bertanda ‘H’ P10. [67] Di dalam bungkusan pertama, kedua dan ketiga P4 ‘A’-‘C’: di dalam setiap satu bungkusan terdapat 10 paket plastik biru kecil P17 ‘A’-‘J’, P18 ‘A’-‘J’ dan P19 ‘A’-‘J’. Di dalam setiap paket plastik biru kecil terdapat 196 pil-pil tablet oren kemerahan yang mana jumlah 30 paket plastik biru kecil di dalam 3 bungkusan ialah sebanyak 5880 biji pil-pil kemerahan. [68] Semasa SP7 memeriksa dan mengira barang-barang kes, Tertuduh dan isterinya ada sama melihatnya. Selepas itu SP7 telah menyediakan BORANG SENARAI PEMERIKSAAN [P26] dengan mana ditandatangan oleh Tertuduh dan isterinya. [69] Di dalam P26, senarai bongkar tersebut SP7 mencatitkan kesemua barang-barang kes yang sama dirampas dan selain dari itu senarai barang-barang kes yang terdapat di dalam beg plastik [P8] SP7 nyatakan di dalam “BORANG AKUAN TERIMA DAN SERAH BARANG KES’ [P27] yang diakui benar oleh SP12 Pegawai Penyiasat. Selain dari itu SP7 ada menyatakan di dalam laporan polisnya P24 akan barang-barang yang diperiksa di dalam beg plastik P8. [70] Selain dari itu SP7 turut merampas dari badan Tertuduh satu handphone jenis Samsung [P12] dan bersama SIM Card [P12A], satu dompet lelaki [P30] dan satu jam tangan Jenama Rado [P29]. [71] Manakala setelah SP12 menerimanya dari SP7, beliau di dalam keterangannya pada 15.12.2006 jam 11.00 malam telah diserahkan dengan Laporan Polis P24 oleh SP7, dua orang suspek [Tertuduh dan isterinya] dan barang-barang kes terdiri dari; 1 beg plastik lut sinar P8, 1 kotak bertulisan yang sama dengan 15 pekek (sic) kek lapis, 1 paket plastik lut sinar dengan 18 paket kecil hijau 19 tulisan Kuaciku, 1 helai kertas surat khabar Thailand, 1 keping aluminium foil, 3 peket (sic) kecil lut sinar, 9 gelang getah dan loy tape [celotape] lut sinar, 3 helai kertas kekuningan, 30 paket plastik warna biru dengan setiap 1 paket berisi 196 pil merah-oren tanda WY setiap satu. [72] Pada awal 16.12.2006, selepas jam 12.00 tengah malam, SP12 telah membuat tandaan kepada barang-barang kes, sepertimana di dalam Pol 31 Lampiran A [P14] selain dari itu barang-barang kes yang tidak dihantar ke JKM adalah tandaan seperti berikut P8-Plastik Beg Cerah ditanda A, P9-kertas aluminium ditanda F, P10-celoteape ditanda H, P11 A-C- 3 paket plastik lutsinar ditanda G1-G3, dan arahkan jurugambar SP6 D/Sjn. Azizi bin Ab Hadi telah mengambil 8 keping gambar barang kes dicamkan P13 A-H. Barang-barang kes disusun oleh SP12 seorang diri. Meneliti gambar-gambar P13 A-H ianya dicamkan oleh SP3, SP4, SP7 dan SP12 gambar-gambar barang kes tersebut selain dari pengecaman barang kes di dalam Mahkamah. Terdapat tandaan yang jelas barang-barang kes di dalam gambar P13 terutamanya bungkusan E1, E2 dan E3 serta paket plastik biru dan pil-pil/tablet warna oren kemerahan. Selain dari itu, terdapat tandatangan dan tarikh. Dengan kata lain, identiti barang kes yang dirampas oleh SP7 dan diserahkan kepada SP12 dan dianalisa oleh SP3 adalah barang kes yang sama walaupun pernah dibuka untuk perbicaraan pertama sebelum ini. [73]