Afendi Bin Hassan v Pendakwa Raya (BA-42S-13-04/2025)

Justeru, pada 8/7/2020 lebih kurang jam 12.00 12.30 tengah malam, perayu telah datang ke rumah tersebut untuk mengubati SP1 daripada gangguan sihir. Semasa menjalani proses rawatan tersebut di ruang tamu, perayu telah mengarahkan SP3 untuk naik ke tingkat atas rumah. Oleh kerana ia adalah pada waktu tengah malam dan esoknya ibunya perlu bekerja, walaupun SP1 bersendirian dengan perayu, dia percaya ia hanyalah satu proses rawatan. [5] Semasa rawatan dijalankan, perayu telah meminta SP1 membuka baju atas alasan perubatan. Perayu juga telah mencabul, meraba dan memasukkan daun sirih ke dalam kemaluan SP1. Perayu juga telah meminta SP1 untuk menghisap zakarnya. Semasa perayu memasukkan zakar ke dalam mulutnya, SP1 nampak zakar perayu dan dapat rasakan zakar perayu dalam mulutnya dan ianya berbau busuk dan mempunyai ciri besar dan pendek. Ia berada dalam mulut SP1 lebih kurang 1-2 minit, keluar dan masuk di dalam mulut SP1 yang berlaku secara berturutan tidak sampai 2 minit. Sewaktu itu, SP1 telah diminta untuk berada dalam keadaan duduk dan menunduk seperti sedang bersujud. Perayu pula dalam keadaan duduk dengan kedua kakinya dibuka (dikangkangkan). Pada masa itu, perayu ada memeluknya.

Pada keesokan harinya, iaitu 9/7/2020, lebih kurang jam 10.00 pagi, perayu telah Whatsapp SP3 untuk datang ke rumah dan membawa sarapan. Pada 9/7/2020, sekitar 10.50 pagi, perayu datang ke rumah tersebut membawa sarapan pagi dan meminta SP1 untuk makan dan selepas itu meneruskan perubatan sekali lagi untuk membuang gangguan sihir. Rawatan dijalankan di ruang tamu. Perayu telah meminta SP1 membuka baju dan bersila di hadapannya. Perayu juga telah meminta SP1 menghisap zakarnya. Pada masa itu, SP1 duduk melutut di hadapan perayu dalam keadaan bersujud yang sedang bersila dengan kedua-dua kakinya terbuka. Perayu juga telah meramas buah dada SP1. SP1 mengatakan bahawa dia nampak dengan jelas zakar perayu masuk ke dalam mulutnya. Ketika perayu memasukkan zakar ke dalam mulut SP1, SP1 berasa pelik, rasa pahit dan zakar perayu berbau busuk. SP1 juga dapat lihat bentuk zakar perayu iaitu besar dan pendek serta berwarna coklat gelap. Ia berlaku dalam 10-15 saat dalam keadaan zakar masuk dan keluar daripada mulut SP1. [7] Semasa kejadian itu berlaku, SP1 berasa tidak suka, tidak rela dan tidak bersetuju dengan perbuatan perayu terhadapnya. SP1 mengatakan dia seperti orang kaku dan tidak boleh meluahkan apa-apa. Mulutnya terdiam tanpa boleh berkata-kata. Sepanjang kejadian itu berlaku, air matanya mengalir, tetapi dia hanya 6 terbaring dan terdiam. Dalam masa yang sama, SP1 berasa marah dan sedih kerana dia tahu perubatan sebegitu tidak betul namun SP1 tidak mampu berbuat apa-apa. Perayu juga memberitahu SP1 agar jangan beritahu apa-apa kepada ibunya kerana ibunya akan dengki dengannya. SP1 mengetahui rawatan itu adalah tidak benar tetapi dia cuba untuk mempercayainya kerana perayu ingin mengubatinya [8] Perayu memberitahu SP1 bahawa perubatan itu dilakukan untuk mengembalikan daranya semula. Ia juga bagi membolehkan setiap percakapannya didengar oleh orang. Perayu juga mengatakan selama tempoh 5 tahun SP1 tidak dibenarkan mempunyai teman lelaki dan tidak boleh berkahwin kerana perayu yang akan menjaga SP1 dan ibunya. [9] Pada 28 Julai 2020, sekitar 1 pagi perayu telah datang ke rumah tersebut tanpa pengetahuan SP3. Dia telah menuju terus ke bilik SP1 serta mengunci pintu. Perayu telah membuka seluar SP1 dan menjilat kemaluannya. SP1 juga bertanyakan beberapa soalan sama ada SP1 ada bermimpi yang pelik-pelik pada malam sebelumnya dan meminta SP1 untuk turun ke tingkat bawah. Bila SP1 sampai di bawah, perayu telah minta SP1 baring di hadapannya tetapi SP1 enggan. SP1 telah meminta untuk naik ke tingkat atas ke biliknya untuk mengambil bantal. Setelah SP1 naik, SP1 terus mengunci pintu. Sekitar 1.24 pagi SP1 merasakan ada orang ingin membuka pintu bilik itu.Pada malam itu, SP1 tidak tidur sehinggalah ibunya bangun untuk pergi ke kerja. Pada masa itu SP1 telah menceritakan semuanya pada ibunya. KES PEMBELAAN [10] Perayu telah memberikan keterangannya secara bersumpah menafikan semua pertuduhan terhadapnya. Perayu mengatakan dia mengenali SP3 melalui aplikasi Tagged dan kemudiannya telah menjalinkan hubungan intim dengan SP3 dimana SP3 telah bersetuju menjadi teman wanitanya. Oleh kerana SP3 sering menceritakan masalah kewangannya, perayu telah membantu SP3 menyewakan rumah tersebut dengan membayar deposit sewa rumah itu. [11] Pada 7/7/2020 jam 8.00, perayu telah ke rumah tersebut atas jemputan SP3 yang hendak memperkenalkan SP1 kepada perayu. Perayu menafikan dia mempunyai kunci rumah tersebut. SP3 telah bercerita tentang masalah SP1 dengan teman-teman lelakinya sebelum ini dan sudah tidak dara lagi. SP3 telah meminta perayu untuk menasihatkan SP1 tentang apa yang perlu dibuat untuk memulihkan kembali keadaannya seperti sedia kala. Perayu telah menasihatkan SP1 untuk mengamalkan petua orang tua-tua seperti 8 merebus daun sirih dan membasuh kemaluan dengan air rebusan tersebut. Perayu menafikan bahawa dia adalah perawat alternatif. [12] Setelah lebih kurang jam 12.00 tengah malam, SP3 memberitahunya bahawa dia penat dan hendak naik ke bilik untuk tidur. Justeru, perayu pun berlalu keluar dari rumah tersebut dan pintu ditutup oleh SP1. Perayu menafikan alegasi SP1 terhadapnya. [13] Pada 9/7/2020, lebih kurang pukul 8.00 pagi, SP3 telah menghubungi perayu memintanya menghantar roti canai ke rumah tersebut untuk SP1. Setelah membungkus makanan tersebut, lebih kurang pukul 10.30 pagi, perayu telah menghubungi SP1 untuk mengambil bungkusan makanan di luar rumah. Dalam masa yang sama SP3 sekali lagi menghubungi perayu memintanya membawa SP1 ke kedai untuk makan bersama. Perayu menafikan alegasi SP1 terhadapnya. [14] Perayu mengatakan motif terhadap alegasi SP1 terhadapnya adalah kerana SP3 telah meminta wang RM10,000 daripada perayu kerana SP3 diugut oleh seorang lelaki bahawa gambar bogel SP3 akan disebarkan di media sosial. Perayu mengatakan dia telah dianiaya oleh SP3 dan SP1. KUASA MAHKAMAH UNTUK CAMPUR TANGAN [15] Undang-undang berkenaan kuasa mahkamah dalam bidang kuasa rayuannya untuk campur tangan berkenaan dapatan fakta Hakim Bicara adalah nyata dan matan. Mahkamah ini hanya boleh campur tangan sekiranya terdapat kekhilafan atau salah arah diri daripada Hakim Bicara dalam menilai dan menentukan keterangan yang material setelah melalui perbicaraan penuh. Saya merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan PP v Mohd Radzi Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 yang memutuskan:- "It is settled law that it is no part or function of an appellate Court in criminal case or indeed any case to make its own findings of fact. That is a function exclusively reserved by the law to the trial court. An appellate court necessarily fettered because it lacks the audio-visual advantage enjoyed by the trial court [16] Selanjutnya dalam kes Mahkamah Persekutuan, Public Prosecutor v. Wan Razali Kassim [1970] CLJU 121; [1970] 1 LNS 121; [1970] 2 MLJ pula diputuskan: "An appellate court should be slow to interfere with the finding of fact by a lower court as an appellate court does not have the advantage of seeing and hearing the witnesses and therefore of assessing their credibility.

Di dalam kes Mahkamah Rayuan, Sivalingam a/l Periasamy v Periasamy & Anor[1996]4 CLJ 545 telah memutuskan berkenaan peranan Mahkamah ini dalam menjalankan bidang kuasa rayuannya seperti berikut: findings of fact arrived at by the Court of first instance to which the law entrusts the primary task of evaluation of the evidence. But we are under a duty to intervene in a case where, as here, the trial Court has so fundamentally misdirected itself, that one may safely say that no reasonable Court which had properly directed itself and asked the correct questions would

Berdasarkan kepada kes-kes yang telah diputuskan, dalam menjalankan bidang kuasa rayuannya, Mahkamah ini hendaklah bertindak perlahan dalam mengusik apa-apa dapatan fakta oleh HMS kecuali ia merekodkan dapatan bahawa pandangan yang diambil oleh mahkamah perbicaraan bukan pandangan yang munasabah terhadap keterangan atas rekod. ISU-ISU YANG DITIMBULKAN OLEH PERAYU [19] Perayu menghujahkan HMS telah terkhilaf apabila gagal membuat dapatan bahawa elemen kemasukan zakar sama sekali gagal 11 dibuktikan oleh pihak pendakwaan. Menurut perayu, SPI hanya memberikan keterangan secara lisan tanpa disokong oleh mana-mana bukti secara klinikal. HMS juga telah terkhilaf apabila gagal membuat dapatan bahawa ketidakmampuan SP1 untuk membantah perbuatan perayu adalah tidak munasabah, di mana SP1 adalah seorang dewasa berumur 19 tahun iaitu umur seorang wanita dewasa yang sudah mampu berfikir secara rasional dan membezakan di antara perkara yang baik dan sebaliknya. [20] Perayu juga menghujahkan seandainya benar kejadian kes ini benar-benar berlaku, SP1 mempunyai banyak peluang dan ruang untuk melepaskan diri atau meminta pertolongan daripada pihak ketiga atau SP3 sendiri. Hal ini kerana tidak ada sebarang ancaman nyawa mahupun keterbatasan pergerakan seperti telah diikat, diacukan dengan senjata membunuh dan lain-lain yang telah dilakukan oleh perayu terhadap SP1. Namun begitu, SP1 kononnya masih memilih untuk berdiam diri dan terus menurut perintah perayu. [21] Bukan itu sahaja, walaupun SP1 telah melalui kejadian pertama pada 08.07.2020 dan sedar bahawa perbuatan tersebut adalah kesalahan seksual, namun SP1 masih lagi tidak membuat sebarang tindakan bantahan terhadap perayu semasa kejadian yang lebih kurang sama berlaku pada kejadian kedua bertarikh 09.07.2020.

HMS telah terkhilaf apabila gagal menilai laporan perubatan (P8 dan P9) yang membuat dapatan bahawa kejadian yang berlaku adalah tidak konklusif. Hasil diagnosis di P8 dan P9 selepas pemeriksaan dijalankan terhadap SP1 ialah Dakwaan Dicabul (Alleged Molested). SP4 (doktor) juga menyatakan bahawa beliau tidak boleh menyimpulkan terdapat sebarang gangguan seksual yang dilakukan terhadap SP1. [23] Di samping itu, HMS telah terkhilaf apabila gagal membuat dapatan bahawa SP3 mempunyai niat dan motif tersembunyi untuk menuntut sejumlah wang daripada perayu serta menuduh perayu dengan perbuatan seperti di dalam pertuduhan-pertuduhan; [24] HMS telah terkhilaf apabila gagal mempertimbangkan keterangan perayu dalam pembelaannya bahawa dengan bentuk badan fizikal perayu yang besar dan gemuk, adalah amat mustahil untuk kejadian menghisap zakar perayu telah berlaku. Di samping itu, siasatan pegawai penyiasat adalah berat sebelah kerana gagal menyiasat pembelaan perayu tetapi lebih memberikan tumpuan terhadap siasatan yang menyebelahi SP1 dan ibunya. Hujahan Responden [25] Responden menghujahkan bahawa HMS adalah betul apabila membuat dapatan bahawa kesemua elemen pertuduhan telah berjaya dibuktikan keatas perayu melalui keterangan saksi-saksi 13 pendakwaan terutamanya daripada SP1. Kesemua keterangan telah dinilai sendiri oleh HMS semasa perbicaraan dan memutuskan bahawa keterangan mangsa adalah konsisten, kukuh dan / kredibel . HMS telah berpeluang untuk menilai sendiri berkenaan dengan kebolehterimaan dan kredibiliti SP1 dan SP3 dan juga perayu semasa mendengar perbicaraan di Mahkamah Sesyen. Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa kredibiliti saksi-saksi adalah di bawah ruang lingkup budi bicara hakim bicara. Ini disebabkan hakim bicara mempunyai peluang untuk melihat saksi-saksi dan membuat penilaian terhadap keterangan tersebut. [26] Responden menghujahkan bahawa keterangan SP1 tidak memerlukan keterangan sokongan dan adalah mencukupi dengan keterangan SP1 sahaja yang kukuh dan boleh dipercayai menceritakan kronologi dan kejadian yang berlaku kerana semasa kejadian hanya ada perayu dan juga mangsa sewaktu rawatan diijalankan oleh perayu terhadap SP1. [27] Responden juga menghujahkan bahawa sewaktu kemasukan zakar perayu ke dalam mulut SP1, dia telah diarahkan untuk berada dalam keadaan duduk dan menunduk seperti sedang bersujud. SP1 juga menyatakan pada ketika itu, perayu ada memeluk SP1. Dalam keadaan tersebut adalah sukar untuk SP1 bergerak bebas dan 14 mempertahankan diri mengambil kira saiz fizikal perayu yang lebih besar daripada SP1. Dalam kedudukan tersebut, responden menghujahkan kejadian kemasukan zakar perayu ke dalam mulut SP1 adalah boleh berlaku dan HMS terpelajar telah membuat dapatan sedemikian. [28] Responden juga menghujahkan bahawa pembelaan perayu bahawa ibu mangsa telah memohon bantuan perayu kerana diugut oleh kenalan di atas talian adalah sesuatu yang tidak pernah dibangkitkan oleh pembelaan sepanjang waktu kes pendakwaan dan ianya hanya timbul sewaktu perayu memberi keterangan. Ini menunjukkan perayu telah menipu, mereka reka cerita dan keterangannya bersifat pemikiran semula. Dapatan HMS Dan Analisa [29] Saya telah meneliti rekod rayuan dan hujahan pihak pihak dan mahkamah memutuskan untuk menolak rayuan perayu. Saya mendapati HMS terpelajar telah membuat dapatan fakta atas rekod keterangan yang dikemukakan dan mahkamah ini tidak akan mengusik dapatan fakta tersebut. [30] Peguam perayu dalam hujahannya menekankan bahawa adalah mustahil untuk kemaluan perayu masuk ke dalam mulut SP1 memandangkan badannya yang besar dalam keadaan posisi yang 15 digambarkan oleh SP1. Berkenaan isu itu dapatan HMS adalah seperti berikut:- viii. Mahkamah mendapati keterangan pembelaan adalah tidak logik dan tidak munasabah, terutama apabila ketika OKT membuat demo cara OKT duduk dan keadaan kakinya yang tidak dapat bersila dan menghadkan kemaluannya ketika di atas lantai kerana faktor saiz badannya. Maka setelah menilai sendiri keadaan yang ditunjukkan oleh OKT dan dibandingkan serta diaplikasikan dengan keterangan mangsa Mahkamah berpendapat adalah tidak mustahil untuk kemaluan OKT dimasukkan ke dalam mulut mangsa. x. Mahkamah berpendapat daripada keseluruhan keterangan yang dibentangkan bermula pada awal kes pendakwaan, keterangan mangsa lebih bersifat konsisten, kuat dan kukuh berbanding keterangan OKT dan saksi pembelaan yang hanya bersifat penafian semata mata. [31] HMS telah mendengar sendiri keterangan yang diberikan oleh SP1 berkenaan bagaimana kemaluan perayu masuk ke dalam mulut SP1 dan mempercayai keterangan SP1 sebagai konsisten kuat dan kukuh berbanding keterangan perayu. Malah, setelah pembelaan dipanggil, perayu telah membuat demo kepada mahkamah berkenaan posisi SP1 dan perayu semasa kemasukan kemaluan 16 perayu ke dalam mulut mangsa. Setelah melihat demo tersebut, HMS telah membuat dapatan bahawa tidak mustahil untuk kemaluan perayu dimasukkan ke dalam mulut SP1. [32] Dalam keadaan ini, HMS terpelajar adalah hakim yang telah mendengar, melihat dan menilai sendiri keterangan SP1 dan SP3 dan telah sampai kepada konklusi untuk mempercayai keterangan SP1 sebagai konsisten, kuat dan kukuh berbanding keterangan perayu yang bersifat pemikiran yang terkemudian. [33] Saya juga telah meneliti rekod rayuan terutamanya keterangan SP1 dan mendapati dapatan HMS adalah berdasarkan keterangan yang dikemukakan oleh SP1 berkenaan posisi SP1 dengan perayu semasa kemasukan kemaluan perayu ke dalam mulutnya. Keterangan SP1 menyatakan dia dalam posisi duduk dan bersujud dan perayu dalam keadaan duduk dengan kedua-dua kakinya terbuka. Berdasarkan posisi ini, tidak mustahil kejadian kemasukan kemaluan perayu ke dalam mulut SP1 telah berlaku. Apatah lagi, SP1 dapat menjelaskan rupa bentuk kemaluan perayu yang dia sendiri nampak dan rasa. [34] Aduan oleh perayu bahawa tiada keterangan klinikal yang boleh menyokong keterangan SP1 adalah tanpa merit memandangkan ia adalah perbuatan memasukkan kemaluan ke dalam mulut. Sudah tentu, laporan daripada doktor tidak dapat merumuskan atau 17 memberikan pendapat yang konklusif sama ada kejadian itu telah berlaku atau tidak. Namun begitu, apa yang penting ialah sama ada HMS mempercayai keterangan SP1 dan membuat dapatan bahawa kejadian tersebut telah berlaku. [35] HMS dalam dapatannya mempercayai keterangan SP1 berbanding keterangan perayu. Beliau mendapati keterangan pembelaan perayu adalah suatu pemikiran terkemudian apabila beliau menyatakan seperti berikut:- ii. Berdasarkan kes di atas adalah jelas peranan pembelaan untuk meletakkan dan mengemukakan pembelaan seawal kes pendakwaan. iii. Namun Mahkamah mendapati tugas ini secara jelas telah gagal dilakukan oleh pihak pembelaan. Keterangan OKT yang menyatakan ibu mangsa telah memohon bantuan OKT kerana diugut oleh kenalan di atas talian adalah sesuatu yang tidak pernah dibangkitkan oleh pembelaan sepanjang waktu kes pendakwaan dan ianya hanya timbul sewaktu OKT memberi keterangan. Ini jelas menunjukkan OKT telah menipu, mereka reka cerita dan keterangannya bersifat afterthought. [36] Saya telah meneliti nota keterangan dan mendapati fakta bahawa SP3 pernah meminta bantuan wang daripada perayu sebanyak RM10,000 kerana dia diugut oleh lelaki atas talian hanya ditimbulkan semasa kes pembelaan sahaja. Ia tidak pernah timbul semasa SP1, SP3 dan pegawai penyiasat iaitu SP6 memberikan keterangan mereka. Perayu cuba menimbulkan motif mengapa SP1 dan SP3 membuat alegasi terhadapnya, namun begitu, jika benar terdapat motif jahat tersebut, semestinya ia telah ditimbulkan semasa saksi-saksi pendakwaan memberikan keterangan mereka. Justeru, dapatan HMS untuk lebih mempercayai SP1 berbanding keterangan perayu adalah berasas. (Rujuk kes kes Mahkamah Persekutuan Wong Swee Chin v Public Prosecutor [1980] CLJU 138). Ia juga menjelaskan mengapa tiada siasatan dilakukan berkenaan perkara ini. Ini adalah kerana, ia tidak pernah ditimbulkan oleh perayu semasa siasatan dijalankan. [37] Perayu juga telah menimbulkan isu berkenaan kerelaan SP1, memandangkan dia adalah seorang perempuan dewasa dan bebas bergerak dan sewajarnya jika dia tidak rela, SP1 boleh melepaskan diri dan meminta pertolongan daripada orang lain atau SP3 sendiri. Saya telah meneliti keterangan dalam rekod rayuan, terutamanya keterangan SP1 dan SP3, dan mendapati kejadian kemasukan kemaluan perayu ke dalam mulut SP1 berlaku atas pembohongan bahawa ia adalah rawatan membuang sihir yang kononnya ada pada SP1. Malah, SP1 juga telah diminta oleh ibunya sendiri untuk 19 menjalani Justeru, ia menjelaskan mengapa SP1 menuruti arahan perayu. Daripada keterangan SP1, telah dinyatakan bahawa dia tidak rela dan tidak bersetuju dengan perbuatan perayu terhadapnya. Namun begitu , dia terkaku dan hanya berdiam tanpa boleh meluahkan apa-apa. Dia juga dilarang oleh perayu daripada memberitahu ibunya dengan alasan ibunya akan berasa dengki kepadanya. [38] Ketidakrelaaan SP1 dapat dilihat apabila pada 28/7/2020, semasa perayu datang ke rumahnya untuk menjalankan proses rawatan, SP1 telah naik ke atas (bilik) dengan alasan hendak mengambil bantal, tetapi telah bertindak mengunci pintu biliknya dan tidak menjalani proses rawatan tersebut. Pada hari yang sama, dia juga telah memberitahu ibunya berkenaan apa yang telah terjadi. Dengan mengambil kira keseluruhan keterangan, aduan SP1 kepada SP3 telah dibuat secepat yang munasabah seperti yang sewajarnya dilakukan oleh SP1 mengikut keadaan kes ini. Keterangan SP3 adalah suatu keterangan sokongan terhadap keterangan SP1 berdasarkan s. 157 Akta Keterangan 1950 dan keterangan yang relevan berdasarkan s. 8(2), Penjelasan 1 dan 2, serta Ilustrasi (j) dan (k) akta yang sama. Saya merujuk kepada kes Mahkamah Tinggi PP v. Mohammad Terang Amit [1999] 5 CLJ 156 yang memutuskan seperti berikut:- Thus, the crucial question to be considered is whether the evidence of PW10 and PW11, in particular, can be admitted by virtue of s. 157 of the Evidence Act 1950. In a Singapore's case of Public Prosecutor V. Teo Eng Chan & Ors. [1988] 2 CLJ 793the words "at or about the time the fact took place" in s. 159 of the Evidence Act of Singapore which is similar to s. 157 of our Evidence Act was discussed and Coomaraswamy J held that: Our law is contained in section 159 of the Evidence Act which provides that a witness' testimony may be corroborated by any former statement made by such witness "... relating to the same fact at or about the time the fact took place or before any legal authority competent to investigate the fact". The expression "at or about the time the fact took place" is not to be limited in terms of hours or days. It is limited by the terms "first reasonable opportunity" or "as speedily as could reasonably be expected". Further, section 159 must be read with section 8(2), Explanation 1 and Illustrations (j) and (k) to that section. On the other hand, the evidence of PW15 suffered from no such infirmity. According to PW15, he was informed by PW7 and another female student in October 1997 that the respondent had disturbed them while they were sleeping. It was revealed that the respondent opened their trousers and inserted his finger into their private parts and also fondled their breasts. It must be remembered that in two of the charges herein, the alleged incidents were said to have occurred between the month of January and November 1997. Furthermore, PW15 was only transferred to the said school in August 1997. From the evidence adduced, it is clear that whatever complaints lodged by PW7 and another female student with PW15 were made as speedily as could reasonably be expected of them under the circumstances of the case. In any event, the complaint lodged by PW7 with PW15 is also relevant by virtue of s. 8(2), explanations 1 and 2, and illustrations (j) and (k) of the Evidence Act 1950 as remarked in the case of Public Prosecutor V. Teo Eng Chan & Ors. [1988] 2 CLJ 793. [39] Peguam perayu dalam hujahan lisannya menimbulkan isu bahawa terdapat keterangan daripada SP1 yang mengatakan bahawa 22 kejadian pada 8/7/2020 tidak berlaku. Saya telah meneliti rekod rayuan dan mendapati ia telah dijelaskan oleh SP1 kepada mahkamah. Jika dilihat kepada pertuduhan pertama, menyatakan masa adalah 8/7/2020 jam 12 malam hingga 12.30 malam iaitu dalam tempoh masa diambang 9/7/2020 dan baru masuk ke tarikh 9/7/2020. Keterangan SP1 berbunyi begini. S: Yang mana Puan telah beri banyak juga keterangan pada hari tersebut dan sekiranya ada keterangan ataupun perkara yang salah Puan tolong betulkan ya. sebelum ini Puan ada kata Puan hadir ke Mahkamah berikutan kes ataupun kejadian di mana Uncle Bob yang mana Puan pun camkan sebagai orang yang turut hadir pada hari ini saya percaya telah membuat gangguan ataupun satu pencabulan, raba dan juga meminta Puan untuk menghisap zakar Uncle Bob dan hubungan Puan diantara kedua-dua dan juga hubungan Puan dengan Uncle Bob adalah berikutan daripada tujuan perubatan yang mana dikatakan ada gangguan sihir, maafkan saya. dan ada beberapa kejadian yang mana melibatkan hisapan zakar ni iaitu pada 8.7, 9.7, 28.7 yang Puan maklumkan kepada pihak Mahkamah yang 23 mulia. Pada hari pertama dan hari kedua iaitu 8.7 dan 9.7, J: Haaa maafkan saya. 8.7 tu tak sebab dia 9.7 pukul 12.30 malam. S: Oh 9.7, 12.30 malam ye? J: Haahh. [40] Keterangan SP1 kekal konsisten bahawa kejadian kemasukan kemaluan perayu ke dalam mulutnya berlaku sebanyak dua kali. Tiada keraguan berkenaan isu tersebut. Kes-kes mahkamah telah memutuskan bahawa tarikh kejadian bukanlah suatu yang fatal, apatah lagi dalam kes ini SP1 telah menjelaskannya dan perayu juga boleh menjawab pertuduhan terhadapnya. Saya merujuk kepada kes Mahkamah Rayuan Mohamad Rosli Naqur Gani v. PP [2024] CLJU 541 yang memutuskan seperti berikut:- [30] The primary prosecution witness, Nasrul (PW14) was unable to provide the precise timing of the events he witnessed, namely, the various assaults on the deceased that started with a quarrel at around 5 p.m. on 16.4.2017. He was not wearing a watch, nor did he possess a smartphone. Nonetheless, we also take the same view as the learned High Court Judge. There is no merit in this ground of appeal. Our reasons are as follows.

In the old English case of R v. Severo Dossi (1918) 12 Cr App R 158 159, Atkin J said as follows: "From time immemorial a date specified in an indictment has never been a material matter unless it is actually an essential part of the alleged offence." [32] This principle was adopted by our former Federal Court in Law Kiat Lang v. PP [1965] CLJU 220; [1965] 1 LNS 220 [1966] 1 MLJ 215 where Thomson LP said that although the dates are wrong and the charge was not amended, that in itself is not important. In the later Federal Court case of Ku Lip See v. Public Prosecutor [1981] CLJU 155; [1981] 1 LNS 155; [1982] 1 MLJ 194, the time of the offence was stated as between the month of May of 1978 and June of 1978. The inability of the prosecution to state the time precisely was not held to be fatal as the appellant was able to answer the charge and there was no issue of alibi defence with respect to the time factor. The Federal Court said as follows: With reference to question (1), we are constrained to observe that although the charge has not stated exactly when the offence was committed during the months of May and June 1978 it has nevertheless specifically defined the time and place sufficiently to enable the 25 applicant to answer the charge. The applicant did not put forward any alibi defence. [33] Similarly, we are of the view that failure to state the time of the offence accurately would only be fatal if the circumstances are such that it would mislead the appellant in his defence. In the instant case, the appellant was in the quarters in question that he shared with the deceased throughout the evening and until the next morning. The appellant did not deny punching and kicking the deceased repeatedly. The only other occupant was Nasrul (PW14). There is no suggestion by the appellant that it was Nasrul (PW14) who injured the deceased or killed him. His defence centred on provocation. The appellant did not put up a defence of alibi by saying that he was away from the quarters during the period specified in the charge and that the deceased died earlier and therefore, he could not have killed him. In the premises, the failure to state time more precisely or accurately did not impact his defence. Therefore, we find no merit in this ground of appeal. KESIMPULAN [41] Atas alasan-alasan yang telah saya nyatakan, sabitan terhadap perayu adalah selamat dan dikekalkan. Mahkamah juga mendapati 26 hukuman dan perintah yang diberikan oleh HMS adalah munasabah, setimpal dengan kesalahan yang dilakukan oleh perayu. Justeru, mahkamah ini mengekalkan hukuman dan perintah yang telah diputuskan oleh HMS. Bertarikh pada 13 Januari 2026 ROSZIANAYATI AHMAD Hakim Mahkamah Tinggi Malaya Shah Alam, Selangor Darul Ehsan Peguam Perayu / Tertuduh Adi Zulkarnain Bin Zulkafli Tetuan Adi Zulkarnain, Peguambela & Peguamcara 47-1, Jalan Sepah Puteri 5/1B, PJU 5, Kota Damansara, 47810 Petaling Jaya, Selangor Responden / Pendakwa Raya Rosnee Binti Mohd Radzuan Timbalan Pendakwa Raya Kamar Peguam Negara Aras 5, No 45, Lot 4G7, Presint 4, Persiaran Perdana 62100 Putrajaya