Agan Marine Sdn Bhd v Berkat Offshore Solution Sdn Bhd (NA-12ANCvC-16-07/2024)

Rayuan ini telah dikemukakan oleh Perayu/Defendan yang tidak berpuashati dengan keputusan Hakim Mahkamah Sesyen bertarikh 05.07.2024 yang telah menolak permohonan Perayu/Defendan untuk 15/10/2025 06:30:21 NA-12ANCvC-16-07/2024 Kand. 39 mengetepikan Penghakiman Ingkar yang telah dimasukkan ke atasnya pada 05.12.2023 atas kegagalannya memfailkan Memorandum Kehadiran dan Pernyataan Pembelaan terhadap Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan.

Plaintif adalah sebuah syarikat yang terlibat di dalam perkhidmatan marin setempat di Malaysia yang menawarkan perkhidmatan-perkhidmatan termasuk keselamatan marin, menyelam, ujian beban kren, kejuruteraan marin dan lain-lain perkhidmatan yang berkaitan dengan marin.

Sekitar bulan Mei 2023, Defendan yang memerlukan perkhidmatan juru selam marin dengan kadar segera telah diperkenalkan kepada Plaintif. Mengikut Plaintif, pihaknya telah diperkenalkan kepada pengarah Defendan yang bernama Chandrasekaran a/l Kannan.

Peraturan-peraturan lazim yang dipersetujui antara kedua-dua pihak dalam pelaksanaan projek-projek tersebut adalah :- i. Selepas Defendan mendapat kerja daripada pemilik kapal tertentu, mereka akan memajukan skop kerja yang harus dijalankan kepada Plaintif dan meminta sebut harga dari Plaintif. ii. Setelah bersetuju dengan sebut harga Plaintif, Defendan akan mengesahkan kerja yang akan diberikan kepada Plaintif dengan mengeluarkan pesanan belian. iii. Selepas Plaintif menjalankan skop kerja yang dipersetujui, Plaintif akan mengeluarkan Pesanan Penghantaran yang akan diperakui oleh Defendan selepas mengesahkan kerja-kerja yang telah selesai dijalankan oleh Plaintif. iv. Selepas kerja-kerja Plaintif selesai, Defendan juga akan mengeluarkan satu laporan bagi setiap kerja yang dijalankan dan laporan tersebut akan dicopkan oleh pihak kapal di mana Plaintif menjalankan kerja-kerjanya sebagai bukti bahawa kerja-kerja yang dijalankan oleh Plaintif bagi pihak Defendan telah selesai dan diterima oleh Defendan.

Pada 18.5.2023, atas pemintaan Defendan, Plaintif telah memberikan perkhidmatan memeriksa sistem navigasi kapal MV Senator di Northport, Port Kelang di mana perkhidmatan tersebut telahpun selesai dan Defendan telahpun membuat bayaran penuh kepada Plaintif. Selepas pelantikan pertama pada 18.5.2023, Defendan telah melantik Plaintif untuk beberapa kerja-kerja lain.

Setakat bulan Jun 2023, Defendan telah melantik Plaintif untuk memberikan perkhidmatan mereka untuk projek lain yang berasingan di beberapa lokasi di dalam negara termasuk Port Dickson dan Melaka serta di luar negara, khususnya di Songkhla dan Laem Chabang, Thailand.

Pertikaian antara pihak-pihak bermula apabila Plaintif diminta oleh Defendan untuk melakukan kerja-kerja pembersihan bawah air badan kapal di Laem Chabang Thailand yang melibatkan sebelas (11) projek. Jumlah harga yang dipersetujui untuk kesemua projek ini adalah RM1,500,000.00. Untuk melaksanakan kerja-kerja ini, Plaintif telah melantik penyelam bebas dari Thailand untuk menjalankan aktiviti tersebut.

Setakat ini, Defendan telahpun secara berperingkat menyelesaikan pembayaran sebanyak RM 1,062,000.00 kepada Plaintif selepas kerja-kerja Plaintif selesai. Walau bagaimanapun Defendan masih gagal menyelesaikan jumlah yang masih berbaki sebanyak

Plaintif telah membekalkan butir-butir terperinci kesemua 11 projek yang dilaksanakan oleh Plaintif kepada Defendan termasuk mengisukan Pesanan Pembelian (Purchase Orders), Butir Pesanan Penghantaran (Delivery Orders), Butir Invois-invois (Invoices) yang berkaitan dan kiraan bayaran-bayaran yang diterima dan kiraan bagi jumlah yang tertunggak sebagaimana peraturan lazim yang telah dipersetujui oleh kedua-duanya. Bagaimanapun, Defendan masih gagal menyempurnakan pembayaran baki sebanyak RM438,000.00 tersebut.

Tuntutan Plaintif adalah untuk jumlah yang masih tertunggak sebanyak RM438,000.00 untuk kerja-kerja berkaitan dengan Barge No. 2102, 3201, 4520 dan 4321 yang dijalankan oleh Plaintif untuk Defendan termasuk faedah dan kos.

Menerusi Lamp. 22, Defendan memohon yang berikut : a. Lanjutan masa untuk memfailkan permohonan ini, jika diperlukan; b. Bahawa Pihak Defendan diberi kebenaran untuk mengetepikan Perintah Perhakiman Ingkar bertarikh 5 haribulan Disember, 2023; c. Bahawa Pihak Defendan dibenarkan lanjutan masa untuk memfailkan Memorandum kehadiran dan/atau Pernyataan Pembelaan dan Tuntutan Balas dalam tempoh masa 1 bulan daripada tarikh perintah mahkamah yang mulia ini; d. Perintah Orang Digarnis Untuk Menunjukkan Sebab bertarikh 28.2.2024 terhadap Malayan Banking Berhad (Lampiran 17) dan Perintah Orang Digarnis Untuk Menunjukkan Sebab bertarikh 28.2.2024 (Lampiran 18) diketepikan; e. Sebarang tindakan atau prosiding untuk pelaksanaan (execution) termasuk, tetapi tidak terhad kepada prosiding garnishi terhadap akaun-akaun Defendan dalam perkara ini akan ditangguh sementara menunggu keputusan permohonan ini; dan f. Bahawa kos Permohonan ini dijadikan Kos dalam Kausa.

Alasan-alasan ringkas yang dikemukakan oleh pihak Defendan untuk menyokong permohonannya adalah :- i. Penghakiman ingkar adalah tidak teratur kerana penyerahan dokumen-dokumen termasuk penghakiman ingkar tidak dibuat secara sempurna ke atas Defendan. ii. Defendan mempunyai pembelaan yang bermerit.

Setelah Mahkamah ini meneliti kertas-kertas kausa, rekod-rekod rayuan serta penghujahan dan otoriti yang telah dikemukakan, Mahkamah ini memutuskan atas imbangan kebarangkalian bahawa notis rayuan Defendan ditolak dengan kos dan dengan keputusan Hakim Mahkamah Sesyen terpelajar bertarikh 5.7.2024 dikekalkan. ANALISA DAN DAPATAN UNDANG-UNDANG Isu pertama adalah sama ada penghakiman ingkar telah diserahkan secara sempurna ke atas Defendan

Dalam penghujahannya, Defendan menafikan bahawa penghakiman ingkar bertarikh 5.12.2023 telah diserahkan secara sempurna ke atas mereka. Defendan menyatakan bahawa penyampaian yang dibuat ke atas mereka melalui pos A.R berdaftar bukan merupakan bukti konklusif bahawa dokumen tersebut telah diserahkan secara sempurna kepada Defendan.

Defendan bergantung kepada Seksyen 12 Akta Tafsiran 1948 dan 1967 dan menyatakan bahawa tiada mana-mana peruntukan dalam Akta tersebut yang menjelaskan bahawa penyampaian melalui pos A.R berdaftar merupakan satu bukti penyampaian konklusif. Penyerahan melalui medium pos A.R berdaftar hanya memberikan tanggapan bahawa penyampaian telah disempurnakan melainkan dibuktikan sebaliknya.

Sebaliknya, Plaintif mendakwa bahawa kesemua dokumen-dokumen i.e. writ saman dan pernyataan tuntutan serta penghakiman ingkar tersebut telah disampaikan kepada secara teratur kepada Defendan. i. Writ saman dan Pernyataan Tuntutan telah diserahkan melalui A.R Berdaftar dan diterima oleh seorang bernama Saravanan pada 1.11.2023 tanpa cop penerimaan syarikat, tetapi penyerahan ini telah ditolak oleh HMS kerana tiada cop penerimaan tersebut. ii. Pada 17.11.2023, Writ saman dan Pernyataan Tuntutan diserahkan secara kediri ke atas Defendan dan diterima oleh individu bernama Veerosshan a/l Chandrasekkaran. Sekali cop penerimaan Syarikat tidak diturunkan. Bagaimanapun, HMS menerima penyerahan ini penerimanya adalah anak kepada Pengarah Syarikat bernama Chandrasekaran. iii. Penghakiman Ingkar telah diserahkan ke atas Defendan pada 9.1.2024 dan diterima oleh seorang bernama Kogilan tanpa menurunkan cop Syarikat Defendan.

Plaintif turut mengemukakan kad-kad akuan penerimaan untuk menyokong kenyataannya bahawa dokumen-dokumen berkenaan telah diserahkan kepada Defendan. Meneliti keterangan-keterangan ini, Mahkamah berpuashati bahawa kesemua dokumen termasuk penghakiman Ingkar telah diserahkan kepada Defendan secara teratur.

Bagaimanapun, pada setiap masa, sudah menjadi tabiat Defendan tidak akan mengecop cop syarikat di atas Kad AR dan ini bermakna tiada bukti penerimaan melalui cop Syarikat Defendan yang dapat dikemukakan oleh Plaintif.

Persoalannya, sama ada penyerahan dokumen-dokumen termasuk penghakiman ingkar tersebut yang diterima oleh Defendan tanpa menurunkan cop penerimaan boleh dianggap penyerahan secara teratur mengikut peruntukan undang-undang yang ada. Mahkamah merujuk kepada Aturan 10 k.1 (1) yang memperuntukkan :- “ (1) Subject to the provisions of any written law and these Rules, a writ shall be served personally on each Defendant or sent to each Defendant by prepaid A.R. registered post addressed to his last known address and in so far as is practicable, the first attempt at service must be made not later than one month from the date of issue of the writ.”

Merujuk kepada fakta-fakta di atas, Mahkamah mendapati bahawa proses penyerahan writ saman dan pernyataan tuntutan telah dilaksanakan ke atas Defendan secara teratur mengikut kehendak yang ditetapkan dibawah A. 10 k. 1 (1) kkm 2012. Berdasarkan peruntukan ini, penyerahan penghakiman ingkar yang dibuat melalui pos A.R Berdaftar dan disampaikan ke alamat terakhir Defendan yang diketahui dan telah diterima oleh wakil Defendan juga boleh dianggap sebagai penyerahan yang sempurna.

Defendan membangkitkan isu bahawa penerimaan dokumen-dokumen tersebut adalah tidak sah kerana tiada cop penerimaan Defendan di atas kad AR tersebut. Mahkamah merujuk kepada kes Yap Ke Huat v Pembangunan Warisan Murni Sejahtera Sdn Bhd [2008] 5 MLJ 112, di mana Mahkamah Rayuan antara lain menegaskan bahawa tiada seberang peruntukan undang-undang yang menyatakan bahawa Plaintif perlu membuktikan bahawa pihak yang menerima penyerahan dokumen tersebut adalah pihak yang dinamakan dalam surat berkenaan.

Ini bermakna, walaupun tiada cop penerimaan oleh Syarikat Defendan pada dokumen atau surat A.R berdaftar tersebut, tetapi penyerahan yang dibuat ke alamat Defendan dan diterima oleh wakil-wakil Defendan masih boleh diterima sebagai penyerahan yang sempurna.

Defendan membangkitkan Seksyen 12 Akta Tafsiran 1948 dan 1967. Mahkamah berpandangan bahawa Defendan telah tersalah arah dalam merujuk kepada peruntukan ini untuk mencabar keesahan penyerahan penyerahan dokumen-dokumen tersebut ke atasnya. Ini adalah kerana peruntukan tersebut menyatakan bahawa mana-mana penyerahan melalui medium pos A.R berdaftar memberikan tanggapan bahawa penyampaian telah disempurnakan melainkan dibuktikan sebaliknya.

Prinsip yang boleh diambil daripada peruntukan di atas adalah apabila writ saman dan pernyataan tuntutan serta penghakiman ingkar tersebut telah diserahkan kepada Defendan melalui pos A.R Berdaftar, ini bermakna bahawa secara prima facie, Plaintif telah mengemukakan bukti penyerahan melainkan jika pihak Defendan boleh menyangkal penyerahan tersebut.

Meneliti keterangan-keterangan yang dikemukakan, Mahkamah mendapati bahawa Defendan gagal mengemukakan sebarang keterangan yang boleh menyangkal atau mencabar keesahan penyerahan dokumen-dokumen tersebut tersebut ke atasnya.

Atas alasan tersebut, Mahkamah memutuskan bahawa penghakiman ingkar yang telah diserahkan kepada Defendan melalui pos A.R Berdaftar adalah satu penyerahan yang sempurna. Kelewatan Defendan dalam pemfailan permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar

27.

Oleh itu, persoalan seterusnya yang perlu diputuskan adalah sama ada Defendan dibenarkan untuk memfailkan permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar yang dibuat diluar tempoh masa yang telah ditetapkan dalam Aturan 42 kaedah 13 KKM 2012.

Dalam memutuskan perkara ini, Mahkamah menggunapakai otoriti yang dirujuk oleh Hakim Mahkamah Sesyen dalam alasannya iaitu kes KHOR CHENG WAH V. SUNGAI WAY LEASING SDN BHD [1997] 1 CLJ 396, dimana Mahkamah Rayuan menyatakan bahawa:- “It is a cardinal principle of law, that when a litigant seeks the intervention of the court in a matter that affects his right, he must do so timeously. The maxim vigilantibus, non dormientibus, jura subveniunt, though having its origin in the Court of Chancery, is of universal application. Even in cases where a right is exercisable ex debito justitiae, a court may refuse relief to an indolent litigant. In all cases in which delay in approaching the court is in issue, the burden is upon the litigant who has delayed to render a satisfactory explanation for it. Whether the explanation in a given case is satisfactory or reasonable depends upon the facts and circumstances of each case. And in a matter which involves the exercise of discretion, it is for the judge in whom the law primarily vests the discretion.”

Berdasarkan otoriti di atas, prinsip undang-undang menetapkan bahawa jika terdapat sebarang kelewatan dalam memfailkan permohonan untuk mengenepikan sesuatu penghakiman, beban adalah terletak pada bahu pemohon, i.e. Defendan dalam tindakan ini, untuk memberikan penjelasan yang munasabah yang boleh menjustifikasikan kelewatan tersebut. Sama ada terdapat penjelasan munasabah terhadap kelewatan dalam pemfailan permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar

Melalui afidavit yang dikemukakan, pihak Defendan mengemukakan beberapa penjelasan untuk menerangkan kepada Mahkamah sebab-sebab yang membawa kepada kelewatan memfailkan permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar tersebut.

32.

Nagamani mengakui menerima dokumen-dokumen berkenaan i.e. writ saman dan pernyataan tuntutan serta penghakiman ingkar daripada peguam Plaintif iaitu Tetuan Nayagam & Partners. Namun, sebagai seorang yang buta huruf, dia tidak berapa faham kandungan surat-surat dan dokumen-dokumen yang diterimanya,

Pada akhir Mac 2024, Syarikat Defendan dimaklumkan bahawa akaun-akaun syarikatnya di Public Bank dan Maybank telahpun dibekukan akibat dari satu prosiding garnisi yang dibawa oleh Plaintif dan hanya pada masa itu, Defendan mula menyedari tentang wujudnya penghakiman ingkar ke atas Syarikat Defendan.

Persoalan yang perlu diputuskan adalah sama ada penjelasan yang telah diberikan oleh Nagamani mengenai kelewatan menfailkan permohonan mengenepikan penghakiman ingkar tersebut adalah penjelasan yang munasabah dan memuaskan.

Pada pandangan Mahkamah, alasan buta huruf yang dikemukakan oleh pengarah Defendan iaitu Nagamani adalah tidak bermerit dan tidak disokong oleh sebarang keterangan. Sebagai pemegang saham majoriti dalam sebuah syarikat yang berskala besar yang menjana keuntungan sehingga RM2 juta dan telah beroperasi sejak 21.11.2012, Nagamani telah menerajui Syarikat ini dalam urusan perniagaan di dalam dan luar negara. Adalah mustahil dan tidak masuk akal untuk seseorang yang berada di kedudukan Nagamani untuk membangkitkan alasan remeh yang sedemikian.

Sekiranya pun benar Nagamani adalah seorang buta huruf, Mahkamah mendapati bahawa melalui keterangan yang ada, sebagai sebuah syarikat berskala agak besar, Defendan mempunyai pelbagai sumber dan tenaga untuk membantu Nagamani melakukan tugasan rutin seperti memahami kandungan surat-surat dan dokumen-dokumen yang dihantar serah kepadanya.

Keterangan menunjukkan bahawa syarikat Defendan terlibat dalam perniagaan antarabangsa merentasi sempadan negara sehingga ke negara jiran seperti Indonesia dan Thailand yang mana segala urusan perniagaan dikendalikan dalam Bahasa Inggeris. Malah, dokumen yang dilampirkan dalam transaksi dengan Syarikat dari luar negara semuanya dalam Bahasa Inggeris (rujuk eks. NS1- sehingga

Nagamani bukan satu-satu pihak yang mengendalikan Syarikat tersebut. Terdapat pihak-pihak lain seperti Chandrasekaran yang merupakan seorang lagi pengarah syarikat tersebut yang boleh dirujuk berkenaan perkara ini. Sebagai Syarikat yang berskala antarabangsa, sudah pasti terdapat kakitangan-kakitangan yang boleh membantu Nagamani untuk memahami kandungan surat tersebut sekiranya dia telah mengambil initiatif untuk bertindak memahami surat-surat dan dokumen-dokumen tersebut.

Prinsip undang-undang jelas menetapkan buta huruf tidak boleh sewenang-wenangnya digunakan sebagai alasan untuk melepaskan diri daripada terikat dengan tanggung jawab undang-undang, (Non est factum).

Inferens yang boleh dibuat didapati daripada fakta-fakta di atas adalah Defendan secara sengaja telah melengah-lengah daripada mengambil tindakan untuk mengenepikan penghakiman ingkar walaupun telah menerima salinan bermeterai penghakiman tersebut lebih awal.

Mahkamah mendapati bahawa pihak Defendan hanya bertindak secara serius memfailkan permohonan ini selepas prosiding garnishi dimulakan dengan tujuan untuk mengetepikan perintah tunjuk sebab garnismen tersebut memandangkan Defendan kini berhadapan dengan tindakan undang-undang untuk membekukan akaun-akaun bank miliknya.

Berdasarkan alasan-alasan tersebut, adalah menjadi dapatan Mahkamah bahawa Defendan gagal mengemukakan sebarang penjelasan yang munasabah bagi menjustifikasikan kelewatan pemfailan permohonan tersebut.

Apatah lagi, perinsip undang-undang jelas menekankan kepentingan untuk bertindak dengan cepat dan pantas dalam memfailkan sebarang tindakan di Mahkamah sekiranya mana-mana pihak mendapati bahawa haknya telah dicerobohi. (Rujuk kes Khor Cheng Wah v Singai Way leasing Sdn Bhd [1996] 2 MLRA 91).

Oleh itu, tindakan Defendan yang hanya memfailkan permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar setelah lebih 3 bulan diserahkan dengan penghakiman tersebut tanpa sebarang alasan yang legit dan muanasabah adalah satu tindakan yang tidak selaras dengan prinsip undang-undang yang terpakai dan wajar ditolak. Isu seterusnya yang harus diputuskan adalah sama ada Defendan berjaya mengemukakan pembelaan yang bermerit.

Prinsip undang-undang menetapkan bahawa Defendan perlu menunjukkan pihaknya mempunyai pembelaan yang bermerit dan mempunyai prospek untuk berjaya dalam perbicaraan.

Mahkamah memetik otoriti yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan iaitu Lai Yoke Ngan v Chin Teck Kwee [1997] 3 CLJ 305 yang menyebut :- The principle of setting aside a default judgment under O.13 rule 8 has been well established and needs no detailed repetition. What is important to observe is that a default judgment is not a judgment on the merits. Accordingly, when such judgment is obtained irregularly, such irregularity would be a suffiecient ground by itself for setting it aside, But where the default judgement has been obtained regularly, in order to succeed the defendant must file an affidavit of merits i.e. the defendant must disclose by affidavit evidence that prima facie he has a defence on the merits. Put inn another way, the affidavit must disclose that he has an arguable or triable issue on the merits..”

Berdasarkan otoriti di atas, Mahkamah perlu melihat sama ada Defendan telah berjaya mengemukakan isu atau pembelaan yang bermerit. Meneliti keterangan-keterangan yang ada, adalah menjadi dapatan Mahkamah bahawa Defendan gagal mengemukakan sebarang isu atau cadangan pembelaan yang wajar dianggap sebagai bermerit.

Pertama, di dalam kes ini, tiada cadangan pembelaan difailkan oleh Defendan maka Mahkamah tidak dapat meneliti sama ada mereka mempunyai pembelaan bermerit atau tidak. Tanpa cadangan pembelaan ini, menunjukan Defendan tidak serius dalam mempertahankan dan/atau menentang tindakan ini [Pengkalen Concrete Sdn Bhd v Chow Mooi & Anor (2003) 6CLJ 326].

Defendan cuba membangkitkan isu-isu seperti berikut :- i. Defendan menerima satu tugasan dari sebuah Syarikat Indonesia yang dikenali sebagai Syarikat P.T EAM Marine Service. Mengikut Syarikat tersebut, mereka mengalami masalah ‘underwater rope tangle’ dan memerlukan perkhidmatan juruselam. Wakil yang bertindak bagi pihak P.T EAM Service bernama Murali. Defendan telah mengupah Plaintif untuk melaksanakan kerja-kerja untuk Syarikat P.T EAM Marine Service. ii. Untuk tujuan pembayaran, selepas selesai projek ini, PT EAM Marine akan membayar Defendan secara deposit tunai (CDM) dengan hanya berdasarkan pengesahan Plaintif tanpa pengesahan fizikal oleh defendan atau pengesahan melalui gambar. iii. Defendan kini mengatakan penama Murali dari Syarikat P.T. EAM Marine melakukan penipuan dan berkemungkinan bersekongkol dengan Satthea (Plaintif) dan kini Murali tidak lagi dapat dikesan. iv. Defendan mendakwa bahawa terdapat penipuan kerana pembayaran yang telah dibuat kepada Plaintif adalah berdasarkan pengesahan kerja siap oleh Plaintif yang tidak berdasarkan kesiapan sebenar kerana kerja tersebut tidak wujud dan Syarikat PT EAM Marine juga tidak wujud.

Bagaimanapun, Mahkamah mendapati bahawa kenyataan Defendan yang Murali dan Syarikat Plaintif telah bersekongkol melakukan penipuan adalah kenyataan-kenyataan yang remeh kerana ianya telah dibuat tanpa bersandar kepada sebarang dokumen sokongan dan hanya bersifat andaian atau spekulasi semata. Malah di dalam afidavit balasannya, Defendan hanya berasa khuatir dan curiga sahaja sama ada kerja-kerja tersebut telah dilakukan plaintif.

Mahkamah bersetuju dengan dapatan HMS yang menyatakan bahawa terdapat keterangan yang menunjukkan bahawa Defendan telah pun mengakui keberhutangan dan ini dapat dibuktikan melalui perbualan secara WhatsApp bertarikh 13.9.2023 di antara Chandrasekaran a/l Kannan, pengarah Defendan (No telefon: +6014-3425331) dan pengarah Syarikat Plaintif. Di dalam mesej tersebut berbunyi : “Hi GD Day Satthea refer to our telecom with Mr. Naga regards to payment matters for completed Barge. We are doing business for long term relationships without fail. We are waiting for payment from MMHE in 2 weeks time. We promise to settle this matter in good manners without legal action from your end. We will advise you to hand over the original report to us in a few days. We are engaged with an anchorage job until Monday. We hope to hear good news from u Tq”.

Mesej di atas menunjukkan kesediaan Defendan untuk membayar Plaintif selepas menerima pembayaran daripada pihak lain. Kegagalan Defendan menerima pembayaran daripada pihak tersebut yang merupakan pelanggan Defendan tidak boleh dijadikan alasan untuk tidak membayar Plaintif untuk kerja-kerja yang telah disempurnakan oleh Plaintif.

Defendan cuba mengutarakan dakwaan bahawa wujud masalah penipuan dan pembayaran dari P.T EAM Marine Services, yang merupakan pelanggan Defendan. Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa sebarang pertikaian antara Defendan dan pelanggannya tiada kaitan dengan Plaintif kerana Plaintif bukanlah privi kepada kontrak antara Defendan dan pelanggan tersebut. Plaintif selaku pihak ketiga tidak boleh diheret dalam permasalahan antara Defendan dan P.T EAM Marine Services.

Apatah lagi, Plaintif telah melampirkan butir-butir mengenai kerja-kerja yang telah dijalankan secara terperinci termasuk nombor kapal (barge), lokasi kerja, tarikh kerja dijalankan dan selesai, pesanan belian, pesanan penghantaran serta invois-invois untuk 11 Projek untuk menyokong tuntutannya terhadap Defendan.

Defendan tidak pernah mengemukakan bantahan selepas penerimaan dokumen-dokumen di atas dan hanya mengemukakan bantahan pada peringkat pemfailan permohonannya untuk mengenepikan penghakiman ingkar. Mahkamah berpandangan bahawa tindakan Defendan yang hanya membantah terhadap dokumen-dokumen tersebut pada peringkat ini menunjukkan bahawa bantahan tersebut bersifat mala fide dan merupakan satu pemikiran terkemudian yang baru muncul setelah berhadapan tuntutan daripada Plaintif.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, adalah jelas bahawa isu-isu pembelaan yang cuba dibangkitkan oleh Defendan adalah satu pemikiran semula, bersifat penafian semata-mata dan bukan pembelaan bona fide.

Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan di atas, Mahkamah memutuskan bahawa rayuan pihak perayu/Defendan ditolak dengan kos. Bertarikh : 13 Oktober 2025 t.t (WAN FADHILAH NOR WAN IDRIS) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA SEREMBAN NEGERI SEMBILAN Peguam bagi pihak Perayu : Pn. Nor Azdiana Aniza binti Ahmad Nizam Tetuan A.M.Zaharil & Co. Peguam bagi pihak Responden : En. Thisinayagam a/l Somasundram