Ahmad Fahmi Bin Mohd Hasnu v Pendakwa Raya (B-05(SH)-232-05/2024)

Pendakwaan terhadap perayu bermula di Mahkamah Tinggi Shah Alam terhadap pertuduhan seperti yang berikut: “Bahawa kamu pada 08 Oktober 2020, jam lebih kurang 6.45 petang, bertempat di kawasan Rusella Apartment, Jalan Pinggiran Putra, Taman Pinggiran Putra, 43000 Seri Kembangan, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan telah memperedarkan dadah berbahaya iaitu Methamphetamine seberat 1464.5gram dan dengan itu kamu telah melakukan kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 39B (2) Akta yang sama".

Perayu tidak mengaku salah terhadap pertuduhan tersebut dan memohon untuk dibicarakan. Seramai enam (6) orang saksi pendakwaan telah dipanggil untuk memberikan keterangan.

Di akhir kes pendakwaan, pada 22 November 2023, Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana mendapati pihak pendakwaan telah berjaya mengemukakan suatu kes prima facie terhadap perayu dan memanggil perayu untuk membela diri terhadap pertuduhan tersebut. Mahkamah mengguna pakai anggapan di bawah seksyen 37(d) Akta Dadah Berbahaya 1952 terhadap perayu.

Perayu (SD1) memilih untuk memberikan keterangannya secara bersumpah di kandang saksi. Selain daripada perayu, dua (2) saksi lain (SD2 dan SD3) dipanggil oleh pihak pembelaan. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3

Di akhir kes pembelaan, pada 13 Mei 2024, Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana mendapati perayu bersalah dan disabitkan terhadap pertuduhan tersebut. Perayu dijatuhi hukuman pemenjaraan seumur hidup (30 tahun) dari tarikh tangkap (8 Oktober 2020) dan dua belas (12) sebatan.

Terkilan dengan keputusan tersebut, pada 14 Mei 2024, perayu memfailkan satu notis rayuan ke Mahkamah Rayuan Malaysia terhadap sabitan dan hukuman tersebut.

Bagi memudahkan rujukan, selepas ini kami akan merujuk perayu sebagai tertuduh sepertimana panggilannya di Mahkamah Tinggi.

Bertindak di atas maklumat dadah yang diterima, pada 8 Oktober 2020, lebih kurang pukul 6.45 petang, SP5 (Mohd Amel Husny bin Mohd Supian) telah mengetuai sepasukan anggota polis dari Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, Ibu Pejabat Polis Daerah (IPD) Serdang yang terdiri daripada anggota-anggota berikut:

D/SM 125009 Mazli bin Mohamad;

D/Sjn 115696 Hassan bin Md Zain;

D/Sjn 121316 Hairuddin bin Ahmad;

D/Kpl 133815 Mohd Easal Rudin bin Zabidi; S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg

Kpl 144358 Ravendran a/l Govindasamy;

D/Kpl/W 155101 Siti Faridah binti Mohd Salleh;

Kpl 175227 Mahendran a/l Subramaniam;

D/Kpl 176701 Buyong;

Kpl 185369 Lukman Hakim bin Daman Hoori;

L/Kpl Maxwell Jaimin; dan

D/Kpl 204160 Abdul Azim bin Abdul Rahman. telah melakukan satu pemerhatian di sekitar kawasan bawah Ruselia Apartment, Jalan Pinggiran Putra, Taman Pinggiran Putra, 43000 Seri Kembangan, Selangor. [9] Selepas 30 minit kemudian, lebih kurang pukul 7.15 petang, SP5 dan pasukan telah melihat sebuah kereta jenis Perodua Myvi warna merah nombor pendaftaran VCR 5959 memasuki kawasan Apartment Ruselia. [10] SP5 melihat kereta tersebut parkir di dalam petak letak kereta berhampiran kedai runcit di tingkat bawah. Enjin kereta dimatikan dan SP5 melihat tertuduh keluar dari tempat pemandu dan pergi ke bahagian pintu belakang kanan kereta, membuka pintu kereta dan mencapai sesuatu di atas tempat duduk belakang. Ketika itu, jarak antara S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg pemerhatian di antara SP5 dengan kedudukan tertuduh lebih kurang 10 meter sahaja. [11] SP5 dan pasukan serbuan telah bertindak menghampiri tertuduh. SP5 telah menunjukkan kad kuasa polisnya dan memperkenalkan dirinya sebagai pegawai kanan polis dan menahan perayu / tertuduh untuk tujuan pemeriksaan. Tertuduh kelihatan tergamam. Dalam masa yang sama SP5 nampak tertuduh mencampakkan kunci kereta ke atas jalan melalui tangan kanannya. Setelah tertuduh tahu SP5 adalah polis, tertuduh mula kelihatan gelisah dan berpeluh dan tidak banyak cakap. [12] SP5 membuat pemeriksaan fizikal terhadap tertuduh, namun tidak menjumpai apa-apa barang salah. Kemudian SP5 membuat pemeriksaan ke dalam kereta dan arahkan tertuduh untuk menyaksikan pemeriksaan tersebut dilakukan. [13] Hasil pemeriksaan yang dijalankan, SP5 telah menjumpai satu (1) beg galas warna hitam di atas tempat duduk belakang kanan kereta tersebut. Beg tersebut berzip secara penuh dan bukannya di dalam keadaan terbuka. SP5 telah memeriksa kandungan di dalam beg tersebut dan mendapati di dalamnya mengandungi dua (2) paket plastik lutsinar masing-masing mengandungi satu (1) paket plastik hijau bertulis QING SHAN Refined Chinese Tea berisi satu (1) paket plastik lutsinar berisi bahan disyaki dadah jenis syabu. [14] Pemeriksaan lanjut di dalam kereta tersebut tidak menjumpai apa-apa barang salah yang lain. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [15] SP5 kemudiannya telah membuat tangkapan terhadap tertuduh, merampas barang kes dan membawa tertuduh ke Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, IPD Serdang untuk tindakan selanjutnya. [16] Pada tarikh yang sama, lebih kurang pukul 11.30 malam, bertempat di pejabat yang sama, SP5 telah menyerahkan barang-barang kes serta tertuduh kepada pegawai penyiasat kes iaitu Inspektor Aziman bin Anas (SP6). [17] Pada 16 Oktober 2020, SP6 telah menyerahkan kesemua barang kes melibatkan dadah tersebut kepada Ahli Kimia iaitu Dr. Nur Nazihah binti Md Shahari (SP4) di Jabatan Kimia Malaysia Petaling Jaya untuk dianalisis. Hasil analisis yang dijalankan oleh SP4 mendapati seperti yang berikut:

satu bungkusan plastik bertanda "B" berisi satu bungkusan plastik "QING SHAN Refined Chinese Tea" bertanda "B1" mengandungi satu paket plastik bertanda "B2" yang mengandungi bahan kristal jernih. Setelah dianalisis SP6 mendapati berat bersih bahan tersebut ialah 999.9gram yang mengandungi 735.9gram methamphetamine.

satu bungkusan plastik bertanda "C" berisi satu bungkusan plastik "QING SHAN Refined Chinese Tea" bertanda "C1" mengandungi satu paket plastik bertanda "C2" yang mengandungi bahan kristal jernih. Setelah dianalisis SP6 mendapati berat bersih bahan tersebut ialah 1000.9gram yang mengandungi 728.6gram methamphetamine. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [18] Jumlah berat bersih bahan kristal daripada dua (2) paket plastik yang dirampas tersebut adalah seberat 1,464.5gram methamphetamine. [19] Adilla binti Aziz / bekas isteri tertuduh (SP3) mengatakan bahawa pada 8 Oktober 2020, pukul 3.00 petang, tertuduh telah mengambil dan menggunakan kereta SP3 jenis Perodua Myvi VCR 5959 untuk berjumpa kawannya. [20] SP3 ada memeriksa kereta tersebut sebelum diserahkan kepada tertuduh namun SP3 tidak jumpa apa-apa barang salah di dalamnya. SP3 tidak tahu tertuduh terlibat dengan kegiatan dadah. Fakta Kes Pembelaan Keterangan Tertuduh (SD1) [21] Tertuduh bekerja sebagai pemandu lori di sekitar Negeri Kelantan dengan pendapatan sebanyak RM1,500.00 sebulan. [22] SP3 bekerja sebagai polis bantuan dan tinggal bersama-sama anak-anaknya di rumah sewa tertuduh di Lot 52 D1 Jalan Sungai Buloh, Batu 15 Kampung Paya Jaras Tengah, 47000 Sungai Buloh, Selangor. [23] Setiap dua (2) minggu atau cuti persekolahan, tertuduh akan balik ke Sungai Buloh untuk menziarahi SP3 dan anak-anaknya. [24] Selain dari SP3 dan anak-anaknya, adik ipar tertuduh bernama Ahmad Umarizi bin Aziz (SD3) dan Ain Najiha juga tinggal di situ. SD3 S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg bekerja sebagai pengawal keselamatan sementara Ain Najiha menjaga anak-anak tertuduh di rumah. [25] Pada 8 Oktober 2020, lebih kurang pukul 11.00 pagi, tertuduh sampai di Hentian Bas Greenwood Gombak dari Kelantan. [26] Apabila sampai, tertuduh telah menghubungi SP3 untuk menjemputnya di Hentian Bas Greenwood Gombak. [27] Setelah SP3 mengambil tertuduh dan sebelum balik ke rumah sewa tertuduh di Sungai Buloh, tertuduh dan SP3 telah singgah sebentar di rumah saudaranya di Gombak. Selepas itu tertuduh dan SP3 pun pergi makan. [28] Pada lebih kurang pukul 2.30 petang, tertuduh dan SP3 sampai di rumah sewanya di Sungai Buloh. Mereka berehat dan tidur sehingga lebih kurang pukul 3.00 petang sebelum tertuduh keluar untuk membeli bekalan rokok. [29] Memandangkan waktu itu adalah di bawah Perintah Kawalan Pergerakan (PKP), stok rokok di kawasan Sungai Buloh menjadi sukar untuk diperolehi. Namun tertuduh teringat bahawa beliau pernah mendapatkan bekalan rokok di sebuah kedai runcit di Apartment Ruselia, Puchong, Selangor. Oleh itu tertuduh pun pergi ke Apartment Ruselia di Puchong dengan menggunakan kereta Myvi bernombor pendaftaran VCR

S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [30] Lebih kurang pukul 7.00 petang tertuduh sampai di Apartment Ruselia dan meletakkan kenderaannya berhampiran kedai runcit untuk tertuduh mendapatkan bekalan rokok. [31] Setelah enjin kereta dimatikan dan semasa tertuduh turun dari kereta, tiba-tiba tertuduh diserbu oleh pihak polis dan ditangkap kerana disyaki membawa dadah. [32] Serbuan tersebut menyebabkan tertuduh terperanjat sehingga menyebabkan kunci kereta yang dipegang di tangannya terjatuh di bawah kereta. [33] Pihak polis kemudiannya telah memeriksa badan tertuduh namun tidak menjumpai apa-apa barang yang salah. [34] Seterusnya, pihak polis telah memeriksa di dalam kereta dan menjumpai satu (1) beg galas hitam di tempat duduk belakang sebelah kanan kereta. Pihak polis telah membuka beg tersebut dan menjumpai dua (2) bungkusan plastik yang polis kata ianya disyaki dadah. [35] Tertuduh kemudiannya telah dibawa oleh pihak polis ke IPD Serdang, Selangor untuk siasatan lanjut. [36] Menurut tertuduh, SD3 yang tinggal bersama di rumah sewa tertuduh adalah seorang penagih dadah syabu dan SD3 juga pernah ditangkap oleh pihak polis kerana mengedar dadah jenis syabu dan dituduh di bawah seksyen 39B Akta Dadah Berbahaya 1952 dan SD3 kini berada di dalam tahanan reman di Penjara Pengkalan Chepa, Kelantan. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [37] Oleh kerana SD3 juga ada menggunakan kereta Myvi VCR 5959 tersebut, maka tertuduh mengesyaki ada kemungkinan beg galas hitam (ekshibit P8) yang mengandungi dadah yang dijumpai dan dirampas oleh pihak polis adalah kepunyaan SD3. [38] Tertuduh menyatakan bahawa beliau tidak memberitahu pihak polis mengenai kewujudan SD3 kerana pihak polis tidak pernah bertanya dan menyoal siasat tertuduh sepanjang tertuduh ditahan reman di dalam lokap. Keterangan D/Sjn Mejar 125009 Mazli Bin Mohamad (SD2) [39] Pada 8 Oktober 2020, lebih kurang pukul 6.45 petang, bertindak di atas maklumat dadah yang diterima, SD2 bersama-sama SP5 dan tiga belas (13) anggota polis dari Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, IPD Serdang, Selangor telah melakukan satu pemerhatian di sekitar kawasan bawah Ruselia Apartment, Jalan Pinggiran Putra, Taman Pinggiran Putra, 43000 Seri Kembangan, Selangor. [40] Apabila sampai di kawasan Ruselia Apartment tersebut, SP5 telah mengarahkan anggota-anggota untuk mengambil kedudukan masing-masing dan SD2 telah diarahkan oleh SD5 untuk mengambil kedudukan berhampiran kedai runcit di bawah Blok Apartment Ruselia. [41] Selepas (30) minit, pada lebih kurang pukul 7.15 petang, SD2 telah dimaklumkan oleh SP5 bahawa terdapat sebuah kereta jenis Perodua Myvi warna merah no. pendaftaran VCR 5959 telah memasuki kawasan Apartment Ruselia. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [42] SD2 melihat kereta tersebut parkir di dalam petak berhampiran kedai runcit di tingkat bawah. Kemudian SD2 lihat tertuduh keluar dari bahagian pemandu. Ketika itu, jarak pemerhatian SD2 dengan kedudukan tertuduh lebih kurang (5) meter sahaja dan tertuduh tidak menyedari kedudukan SD2. [43] Kemudian, SD2 menerima arahan dari SP5 untuk bertindak dan SD2 terus menuju ke arah tertuduh dan pada masa yang sama SP5 dan Kpl 144358 Ravendran a/l Govindasamy juga menyerbu ke arah tertuduh. [44] Tertuduh ditangkap semasa beliau turun daripada kereta dan lepas itu tertuduh pergi ke pintu sebelah kanan dan membuka pintu sambil membongkok untuk mengambil ekshibit P8 tersebut dan pada masa itu anggota serbuan telah dapat lampu hijau daripada SP5 dan pasukan untuk menyerbu. [45] SP5 telah memperkenalkan dirinya dengan menunjukkan kad kuasa PDRM dan menjelaskan kepada tertuduh tujuannya adalah untuk membuat pemeriksaan. [46] Semasa tangkapan, reaksi tertuduh adalah di dalam keadaan terkejut. [47] SD2 tidak nampak tertuduh mencampakkan kunci keretanya. [48] Kemudian SD2 melihat SP5 membuat pemeriksaan fizikal terhadap tertuduh tetapi tidak menjumpai apa-apa barang salah. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [49] Kemudian SD2 melihat SP5 membuat pemeriksaan di dalam kereta dengan disaksikan oleh SD2, anggota pasukan dan juga disaksikan sendiri oleh tertuduh. [50] Hasil pemeriksaan yang dilakukan, SP5 telah menjumpai ekshibit P8 di dalamnya terdapat dua (2) paket plastik lutsinar masing-masing mengandungi satu (1) paket plastik warna hijau bertulis QING SHAN Refined Chinese Tea berisi satu (1) paket plastik lutsinar berisi bahan disyaki dadah jenis syabu (jumlah anggaran berat 2099.72gram) di atas tempat duduk belakang kanan kereta tersebut. [51] Pemeriksaan lanjut di dalam kereta tersebut tidak menjumpai barang salah yang lain. [52] SP5 telah mengarahkan tertuduh di tangkap dan rampas barang kes dan terangkan sebab tangkapan dan bawa tertuduh ke Pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, IPD Serdang untuk tindakan selanjutnya. Keterangan Ahmad Umarizi bin Aziz (SD3) [53] Berumur 27 tahun. [54] Adik ipar kepada tertuduh. [55] Pada hujung tahun 2019 hingga tahun 2021, SD3 bekerja sebagai pengawal keselamatan di Elmina Sungai Buloh. [56] Tertuduh pula bekerja sebagai pemandu lori di Kelantan. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [57] SD3 kini ditahan di Penjara Pengkalan Chepa, Kelantan berkaitan kes dadah jenis syabu di bawah seksyen 39B. [58] Kakak SD3 iaitu SP3 adalah bekas isteri tertuduh. SP3 bekerja sebagai polis bantuan di Sime Darby. [59] SD3 pernah tinggal bersama SP3, adiknya (Ain Najiha) dan tiga (3) orang anak tertuduh di rumah sewa di Sungai Buloh. [60] Dalam 2-3 minggu sekali tertuduh akan datang ke Sungai Buloh untuk melihat anak-anaknya. [61] SP3 ada dua (2) jenis kereta iaitu Myvi no. pendaftaran VCR 5959 warna merah dan kereta Honda Jazz (no. pendaftaran tidak ingat). [62] SD3 dan adiknya iaitu Ain Najiha pernah membawa kereta Myvi no. pendaftaran VCR 5959 tersebut. [63] Semasa SD3 sedang bekerja, SP3 ada beritahunya bahawa tertuduh telah ditangkap di dalam kereta berkaitan kes dadah jenis syabu dalam beg di belakang tempat duduk kereta. SP3 mengetahui tentang tangkapan tertuduh pada hari kejadian itu kerana pihak polis ada menelefon SP3 dan beritahu SP3. [64] Mengikut SD3, pada pukul 9.00 pagi, SD3 ada menggunakan kereta SP3 (Myvi VCR 5959) untuk beli nasi. Kemudian SD3 lepak di rumah kawannya. Sekitar pukul 11.00 pagi lebih, SD3 balik rumah dan letak semula kereta tersebut. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [65] Lebih kurang pukul 2.00 petang, SD3 menggunakan semula kereta tersebut untuk menghantar kawannya ke stesen bas dekat jalan besar di Merbau Sepat, Sungai Buloh kerana kawannya tidak ada kereta. Kawannya ada membawa 2 ke 3 beg iaitu beg galas dan beg pakaian. [66] Lepas hantar kawannya di stesen bas, SD3 pun balik ke rumah, rehat dan tidur kerana pukul 8.00 malam nanti SD3 akan masuk kerja pula. [67] Masa balik ke rumah, SD3 tidak pasti ada nampak apa-apa beg di dalam kereta tersebut sebab SD3 tidak ada membuat pemeriksaan. [68] Ekshibit P8 ditunjukkan kepada SD3. Mengikut SD3, beg yang lebih kurang ini yang dibawa oleh kawannya. Beg ini kepunyaan kawan SD3 dan berkemungkinan kawannya telah tertinggal beg tersebut di dalam kereta itu. [69] Kawan SD3 bernama Asih. SD3 tidak begitu mengenali Asih tetapi SD3 mendapat tahu bahawa Asih tinggal di Jeli, Kelantan. [70] SD3 tahu bahawa Asih telah tertinggal begnya sebab semasa SD3 bekerja, SD3 ada melihat banyak missed call oleh Asih. Kemudian Asih ada menelefon tertuduh dan beritahu tertuduh bahawa beliau ada tertinggal begnya. [71] SD3 beritahu Asih nanti beliau akan periksa dulu sebab kereta yang ada beg tertinggal itu dibawa oleh tertuduh dan telah kena ditangkap pada masa itu. Jadi SD3 tidak sempat melihat beg itu. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [72] SD3 bersetuju bahawa tujuan beliau hadir untuk memberi keterangan adalah bagi membantu kes abang iparnya (tertuduh) dan untuk membebaskan tertuduh. [73] SD3 tidak ada memaklumkan kepada pihak polis bahawa beliau ada menggunakan kereta Myvi tersebut pukul 9.00 pagi hingga 11.00 pagi. [74] SD3 mengakui bahawa memandangkan beliau tidak ada memaklumkan kepada pihak polis yang beliau ada menggunakan kereta Myvi tersebut antara pukul 9.00 pagi hingga 11.00 pagi, maka keterangan yang diberikannya itu adalah rekaan sahaja bagi melepaskan tertuduh. [75] SD3 mengakui bahawa keterangannya yang mengatakan bahawa kawannya ada membawa beg hanyalah rekaan sahaja kerana SD3 tidak memeriksa semula. [76] SD3 mengatakan bahawa beliau ada mengambil Asih namun tidak memaklumkan kepada pihak polis tentang perkara ini kerana SD3 takut dimarahi oleh SP3. Polis juga tidak ada mengambil kenyataan SD3 pada masa itu. Polis juga tidak ada bertanya kepada SD3. [77] SD3 mengatakan bahawa Asih dan ekshibit P8 memang wujud dan bukan rekaannya. [78] SD3 mengakui pihak polis tidak akan tahu tentang maklumat penting tentang Asih ini jika SD3 sendiri tidak memberitahunya kepada pihak polis. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [79] SD3 yakin ekshibit P8 ini kepunyaan Asih sebab SD3 sendiri yang pergi menghantar Asih ke stesen bas. Bila balik ke rumah, SD3 tidak periksa di dalam bonet atau belakang kereta tersebut. [80] SD3 mengatakan bahawa Asih tinggal di Kubu Gajah, Sungai Buloh. Asih kerja kilang dan Asih ini wujud. [81] SD3 mengatakan bahawa tertuduh tidak pernah menjual rokok. [82] SD3 mengatakan pula bahawa keterangannya bukanlah rekaannya untuk membantu membebaskan tertuduh. [83] SD3 di dalam keterangannya mengakui bahawa pada 8 Oktober 2020, pukul 9.00 pagi, SD3 ada menggunakan kereta tersebut dan kemudian balik semula ke rumah pada pukul 11.00 pagi dan SD3 kemudiannya telah menggunakan semula kereta tersebut pada pukul 2.00 petang untuk mengambil Asih. SD3 mengatakan keterangannya ini hanyalah rekaannya sahaja kerana SP3 dan tertuduh di dalam keterangan mereka telah pun menyatakan bahawa SP3 telah menggunakan kereta itu untuk mengambil tertuduh pada pukul 10 pagi dan hanya kembali ke rumah di Sungai Buloh pada pukul 2.30 petang. Dapatan Hakim Mahkamah Tinggi Di Akhir Kes Pembelaan “[18] The accused in his defence basically denied that the drugs were his. He tried to shift the blame to DW3 his brother in law by the name of Ahmad Umarizi bin Aziz ("DW3") who the accused claimed had apparently used the car before him. The latter in his evidence said the drugs weren't his and shifted the blame to a so-called friend by the name of Aseh whom he S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg had given a lift to the bus stop in the said Myvi just before the accused used the car. DW3 was in remand for another drug trafficking case in Kelantan when he gave evidence in this case. DW3's evidence contradicted with the evidence of the accused whereby DW3 said he took the Myvi car at 2.00 pm to give a lift to his friend Aseh. But the evidence of the accused was that he and his wife PW3, came home only at 2.30 pm on that day. [19] The evidence of PW3 also was as follows: Pada 8/10/2020 dalam jam 3.00 petang, bekas suami saya ada mengambil dan menggunakan kereta saya untuk berjumpa kawan. Saya ada memeriksa kereta tersebut sebelum diserahkan kepada bekas suami dan saya tidak jumpa apa-apa barang salah. [ ] 20…26 [27] In the totality of the evidence, I find that the prosecution has successfully proven its case beyond a reasonable doubt against the accused. For the aforesaid reasons, I find that the accused has failed to raise a reasonable doubt in the prosecution case and has failed to rebut the presumption of possession stated in section 37(d) of the Act on a balance of probabilities for the charge preferred against him. Therefore, I find the accused guilty and I convict him.” S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg Prinsip Undang-Undang Berkaitan Dapatan Fakta Di Peringkat Rayuan [84] Di dalam kes Herchun Singh & Ors v. PP [1969] MLRA 382, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Ong Hock Thye (Malaya) CJ (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: "An appellate Court should be slow in disturbing such finding of fact arrived at by the Judge, who had the advantage of seeing and hearing the witness, unless there are substantial and compelling reasons for disagreeing with the finding.” [85] Di dalam kes Amri Ibrahim & Anor v. PP [2017] 1 CLJ 617, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Hasan Lah HMP (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: “[51] It is trite law that the view of the trial judge as to the credibility of a witness must be given proper weight and consideration. An appellate court should be slow in disturbing such finding of fact arrived at by the trial judge, who had the advantage of seeing and hearing the witness, unless there were substantial and compelling reasons for disagreeing.” (see Herchun Singh & Ors v. PP [1969] CLJU 52; [1969] 1 LNS 52; [1969] 2 MLJ 209).” [86] Di dalam kes Sam Hong Choy v. PP [2000] 1 CLJ 105, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Haidar Mohd Noor HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg “As the finding of the learned judge on this issue is based on finding of facts and credibility of witnesses, the appellate court should be slow to disturb such finding as credibility of a witness is primarily a matter for the trial judge unless the decision was plainly wrong and was against the weight of the evidence (Dato' Mokhtar bin Hashim v. Public Prosecutor [1983] 2 CLJ 10; [1983] 2 MLJ 232). In the circumstances we were not convinced that the learned judge was wrong.” Dapatan Kami [87] Diperturunkan kupasan dan ulasan kami diatas isu-isu yang menjadi subjek pertikaian kedua-dua pihak seperti yang berikut:

(A) Sama Ada Tertuduh Mempunyai Jagaan Dan Kawalan Terhadap Dadah Yang Dirampas. [88] SP5 di dalam keterangannya mengatakan bahawa beliau ada melihat tertuduh keluar dari tempat pemandu dan pergi ke bahagian pintu belakang kanan kereta, membuka pintu kereta dan mencapai sesuatu di atas tempat duduk belakang. Ketika itu, jarak pemerhatian di antara SP5 dengan kedudukan tertuduh lebih kurang 10 meter sahaja. [89] Keterangan SP5 mengenai jagaan dan kawalan dadah yang dirampas daripada tertuduh ini diperkuatkan lagi dengan keterangan saksi pembelaan sendiri iaitu SD2 yang mengatakan bahawa tertuduh ditangkap semasa tertuduh turun daripada kereta dan lepas itu beliau pergi ke pintu sebelah kanan dan membuka pintu sambil membongkok S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg untuk mengambil ekshibit P8 ini dan pada masa itu anggota serbuan telah mendapat kebenaran daripada SP5 dan pasukan untuk menyerbu. [90] Hasil pemeriksaan, SP5 mendapati di dalam ekshibit P8 terdapat dua (2) paket plastik lutsinar (ekshibit P6A & P6C) masing-masing mengandungi satu (1) paket plastik hijau bertulis QING SHAN Refined Chinese Tea (ekshibit P6A(1) & P6C(1) berisi satu (1) paket plastik lutsinar berisi dadah berbahaya jenis methamphetamine seberat 1464.5gram ( P6A(2) & P6C(2)). [91] Kami mendapati tiada sebab kenapa SP5 yang menjalankan tugas rasminya pada ketika itu hendak berbohong atau hendak mereka-reka cerita terhadap tertuduh. [92] Mahkamah Rayuan di dalam Wan Amirul Mubin bin Wan Kamaruddin v. PP [2017] 1 LNS 1478 memutuskan seperti yang berikut: "It is unthinkable that PW4 had fabricated evidence in view of the complete absence of any evidence or allegation by the appellant that PW4 had made up a story regarding Exhibit P30. In fact, the appellant admitted during cross-examination that PW4, PW5 as well as PW7 had absolutely no reasons to lie about him. PW4 and PW5 were police officers who were merely performing their duties and they had no reasons to lie or to frame up the appellant whom they said they did not know. [30] It is significant to bear in mind that since both PW4 and PW5, were carrying on their official duties at the relevant time, in law the S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg court is entitled to presume that their official acts were regularly performed and prima facie they did so honestly and conscientiously. Section 114 illustration (e) of the Evidence Act 1950 in this regard provides that the court may presume that judicial and official acts have been regularly performed. In the case of PP v. Dato' Seri Anwar Ibrahim [2014] 4 CLJ, the Court of Appeal said-It must be borne in mind that s. 114 illustration (e) of the Evidence Act 1950 provides that the court may presume that judicial and official acts have been regularly performed. In State of Punjab v. Rameshwar Dass [1957] Cri LJ 1630, the Punjab and Haryana Court held at p. 1631 as follows: It is well settled that prima facie the public servants must be assumed to act honestly and conscientiously. It would, therefore, be basically wrong, without other cogent ground to consider them as untrustworthy witness in respect of their activities in performance of their official duties merely because of their official status unless the evidence is considered to be suspicious and that the conviction of the accused cannot be sustained on the statements of the official witnesses. The presumption that a person acts honestly applied as much in favour of a police officer as of other persons, and it is not a judicial approach to distrust and suspect him without good grounds? [31] Accordingly, without cogent reasons that would allow us to hold otherwise, it would be manifestly wrong to consider PW4 and PW5 as untrustworthy witnesses in handling this case. In the end what S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg we have before us is nothing more than the bare oral testimony which was a mere denial.” [93] Di dalam kes Amri Ibrahim & Anor v. PP (supra), Mahkamah Persekutuan menyatakan seperti yang berikut: “Based on the entirety of evidence before the court, we find the learned trial judge and the judges of the Court of Appeal were correct in rejecting the first appellant's defence that it was Eddy who handed him the drugs and that he had no knowledge of the offending drugs in the plastic bag. His version was therefore not only inherently improbable but also inherently incredible. Furthermore, there was no reason for the court to disbelieve the evidence of PW4 and PW6. Both of them did not even know the two appellants. There was no reason for PW4 and PW6 to embellish their evidence or to manufacture evidence against both the appellants.” [94] Mengikut SP3, pada pukul 3.00 petang, SP3 telah menyerahkan kereta tersebut kepada tertuduh kerana tertuduh ingin berjumpa kawannya. Menurut SP3 lagi beliau ada memeriksa kereta tersebut sebelum diserahkan kepada tertuduh dan SP3 tidak menjumpai apa-apa barang salah di dalamnya. SP3 juga mengesahkan tidak pernah melihat ekshibit P8 di dalam kereta tersebut mahupun di rumah SP3 apabila ditunjukkan oleh pegawai penyiasat iaitu SP6 semasa SP3 datang ke balai polis untuk direkodkan keterangannya. [95] Selanjutnya, SP3 menyatakan bahawa kali terakhir beliau menggunakan kereta tersebut adalah pada 8 Oktober 2020 lebih kurang pukul 2.30 petang iaitu setelah balik mengambil tertuduh. SP3 S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg mengesahkan bahawa tidak nampak apa-apa beg termasuk ekshibit P8 semasa beliau menggunakan kereta tersebut pada sebelah paginya. [96] Bersandarkan kepada keterangan di atas, sudah terang lagi bersuluh bahawa di antara pukul 2.00 petang sehingga 7.00 petang, tertuduh seorang sahaja yang mempunyai kawalan terhadap kereta tersebut. Bukan setakat itu sahaja, tertuduh juga melalui keterangan yang dikemukakan, mempunyai kawalan dan jagaan terhadap dadah yang berada di dalam kereta tersebut.

(B) Sama Ada Tertuduh Mempunyai Pengetahuan Terhadap Dadah Yang Dirampas. [97] Mengambil kira keterangan bahawa dadah-dadah tersebut berada di dalam kawalan dan jagaan tertuduh, maka adalah munasabah untuk kami membuat inferens bahawa tertuduh juga mempunyai pengetahuan terhadap dadah tersebut. [98] Hanya tertuduh seorang sahaja yang memandu kereta Perodua Myvi warna merah no. pendaftaran VCR 5959 tersebut sebelum tangkapan. Tiada orang lain yang datang menghampiri kereta tersebut pada ketika kejadian itu. [99] Apabila SP5 memperkenalkan dirinya sebagai pegawai kanan polis dan menahan tertuduh untuk tujuan pemeriksaan, tertuduh kelihatan tergaman. Dalam masa yang sama, SP5 nampak tertuduh mencampakkan kunci kereta ke atas jalan melalui tangan kanannya. Tertuduh juga mula kelihatan gelisah dan berpeluh serta tidak banyak cakap. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [100] Reaksi tertuduh seperti yang dinyatakan oleh SP5 ini diteguhkan lagi dengan keterangan SD2. SD2 di dalam keterangannya mengatakan bahawa semasa ditangkap tertuduh berada di dalam keadaan terkejut. [101] Keterangan-keterangan di atas jelas menunjukkan tertuduh mempunyai pengetahuan terhadap dadah-dadah yang terdapat di dalam ekshibit P8 tersebut. Sehubungan dengan itu, Mahkamah Rayuan di dalam kes G Vasan Gunasegaran v. PP [2018] 1 LNS 1604, memutuskan seperti yang berikut: “[26] We have scrutinised the whole evidence on record and with respect we found that the learned counsel ’s argument was misconceived. It was clearly proved that the appellant was the sole occupant of WXV 8540 and was having the sole control of the vehicle from at about 4.00 p.m., until the time of his arrest whilst at the driver’s seat inside the vehicle at about 5.20 p.m. by PW3 and his team. The keys and remote were recovered from the appellant. He was in physical proximity to the plastic bags containing the impugned drugs. All these factors, taken together, showed that the appellant could have dealt with the impugned drugs, though he was not the owner of the vehicle. For the same reason, the appellant was thus also having custody or control of the two plastic bags containing the said drugs (see PP v. Abdul Rahman Akif (supra); Parlan Dadeh v. PP [2008] 6 MLJ 19; Khairuddin Hassan v. PP [2010] 6 MLJ 145 and Aedy Osman v. PP [2011] 1 CLJ 273). S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [27] The presence of the two plastic bags inside the vehicle which were under the exclusive control of the appellant at the material time, and the fact that he needed to guard the plastic bags, must necessarily give rise to a strong inference that the appellant had the requisite knowledge that the two plastic bags contained the said drugs. As said by the Federal Court in PP v. Abdul Rahman Akif (supra): “…again, knowledge cannot be proved by direct evidence, it can be proved by inference from the surrounding circumstances. Again, the possible variety of circumstances which will support such an inference is infinite...” (emphasis added) [102] Menyentuh mengenai reaksi tertuduh pula, di dalam kes Parlan Dadeh v. PP [ 2009] 1 CLJ 717, Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti yang berikut: “[38] In this case the reaction of the appellant in looking stunned or shocked upon being approached by the police is clearly admissible under s. 8 since it has a direct bearing on the fact in issue as the drugs found were tucked away in the front of the jeans worn by him. The explanation for his reaction must therefore be offered by he himself as required by s. 9. The court cannot, on its own, offer an explanation for his reaction. However, in his defence the appellant did not offer any explanation at all for his reaction upon being approached by the police. It can therefore be validly used as evidence against him. The inference to be drawn from the evidence of conduct of the appellant against the background of the other S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg evidence is that he knew what he was carrying (see DPP v. Brooks [1974] 2 All ER 840). It follows that the stand taken by the appellant in relation to the evidence of conduct is not sustainable. Be that as it may, the evidence of conduct in this case is not very significant in view of the manner in which the appellant carried the drugs on his person from which it can reasonably be inferred that he had knowledge of the drugs in his possession (see the cases referred to earlier, and, in particular, Tunde Apatira & Ors v. PP [2001] 1 CLJ 381 and PP v. Abdul Rahman Akif [2007] 4 CLJ 337).” [103] Di dalam kes Aedy Osman v. PP [2011] 1 CLJ 273, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh James Foong HMP (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: "On the evidence as presented at the stage of the prosecution case, we find no error committed by the trial judge in coming to such a decision. Regarding intention derived from the struggle between the appellant and the police officers who apprehended him, this relates to the appellant's conduct which is admissible under s. 8 of the Evidence Act 1950. This element of conduct has been discussed by this court in detail in Parlan Dadeh v. PP (supra). It is not necessary for us to repeat except to say that the trial judge has correctly exercised his discretion in coming to a conclusion that in the circumstances of this case, the struggle between the appellant and the police officers, though in plain clothes, is a factor, amongst others, to imply that the appellant has knowledge of what was inside the bag. We agree that there may be another inference to this: such as the appellant being scared when pounced upon by certain men unknown to him but then, as the trial judge has said, other factors S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg like the appellant walking in a suspicious manner and carrying a bag over his shoulder which contained the incriminating drugs considered as a whole implies that the appellant has knowledge of what was inside the bag." [104] Selanjutnya, tertuduh di dalam keterangannya mengatakan bahawa SD3 juga ada menggunakan kereta Myvi VCR 5959 tersebut. Oleh itu, tertuduh mengesyaki kemungkinan ekshibit P8 yang dijumpai oleh pihak polis (yang mengandungi dadah tersebut) adalah kepunyaan SD3. Bagi menyokong keterangannya, tertuduh telah memanggil SD3 sebagai saksi pembelaan. SD3 mengatakan lebih kurang pukul 2.00 petang, SD3 ada menggunakan semula kereta tersebut untuk menghantar Asih ke stesen bas dekat jalan besar di Merbau Sepat, Sungai Buloh kerana Asih tidak mempunyai kereta. Asih juga ada membawa 2 ke 3 beg iaitu beg galas dan beg pakaian dan Asih telah tertinggal beg galas di dalam kereta tersebut. [105] Persoalan utama yang harus ditangani adalah benarkah SD3 ada menggunakan kereta Myvi kepunyaan SP3 pada jam 2.00 petang untuk menghantar Asih? Pada hemat kami, keterangan SD3 ini adalah suatu pembohongan semata-mata. Kami katakan sedemikian kerana mengikut SP3 beliau mengambil tertuduh di Gombak pada pukul 10.00 pagi dan kembali semula ke rumah dalam pukul 2.00 petang lebih. Pukul 3.00 petang tertuduh pula telah keluar dengan menggunakan kereta tersebut untuk berjumpa kawannya. Yang menghairankan, tiada satu pun soalan yang diajukan, diletakkan atau dicabar kepada SP3 oleh peguam tertuduh untuk mengatakan bahawa SD3 ada menggunakan semula kereta Myvi tersebut pada pukul 2.00 petang pada tarikh tersebut. Kegagalan peguam tertuduh untuk memeriksa balas SP3 tentang perkara yang sangat S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg penting ini terjumlah kepada penerimaan keterangan SP3 tanpa pertikaian. [106] Mengenai isu kegagalan memeriksa balas saksi, di dalam kes Hari Bahadur Ghale v. PP [2012] 2 CLJ 1006, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Abdul Malik Ishak HMR (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: “[83] And where a party fails to cross-examine a witness on his evidence or any particular part of it, like the present appeal, such failure amounts to implied acceptance of the evidence and that party is not allowed to challenge it later (Walter Berkley Hart [1932] 23 Cr. App R 202; R. v. Bircham [1972] Crim. LR 430; Kevin Fenlon, Raymond Frank Neal, Gary Steven Neal [1980] 71 Cr App R 307; and R. v. Wood Green Crown Court, ex. P. Taylor [1995] Crim LR 879). The reason for this simple rule is this. That the rule exists to ensure fairness to the witness and to the court in that it gives an opportunity to the witness to put his case in the face of any contradiction which he plans to make to his testimony (per Lord Halsbury in Browne v. Dunn [1893] 6 R. 67, at p. 76). [84] Witnesses should be challenged when they are in the witness box and the failure to do so should be held against the accused (Re Pichi Muthu [1970] CLJU 138; [1970] 1 LNS 138; PP v. Abang Abdul Rahman [1981] CLJU 169; [1981] 1 LNS 169; Chua Beow Huat v. PP [1968] CLJU 24; [1968] 1 LNS 24; A.E.G. Carapiet v. A.Y. Derderian [1961] AIR Cal 359; Browne v. Dunn (supra); Rosita Baharom & Anor v. Sabedin Salleh [1992] 1 CLJ 180; [1992] 3 CLJ (Rep) 497; Rex v. Velayuthan [1935] CLJU 81; [1935] 1 LNS 81; Aik S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg Ming (M) Sdn Bhd & Ors v. Chang Ching Chuen & Ors and Another Case [1995] 3 CLJ 639 CA; PP v. Mohd Fahmi Hamzah [2002] CLJU 59; [2002] 1 LNS 59; Ayoromi Helen v. PP [2005] 1 CLJ 1, CA; and PP v. Ee Boon Keat [2006] 5 CLJ 436).” [107] Sewajarnya ditekankan bahawa tertuduh sendiri di dalam keterangannya telah menepis keterangan SD3 bila tertuduh mengatakan lebih kurang pukul 2.30 petang, tertuduh dan SP3 sampai di rumah sewa mereka di Sungai Buloh. Mereka berehat dan tidur sehingga lebih kurang pukul 3.00 petang sebelum tertuduh keluar untuk membeli bekalan rokok. Ternyata tiada keterangan daripada tertuduh bahawa SD3 ada menggunakan kereta tersebut sekitar pukul 2.00 petang sepertimana yang didakwa oleh SD3. [108] Bersandarkan kepada keterangan-keterangan di atas, adalah jelas keterangan SD3 yang mengatakan bahawa beliau ada menggunakan kereta tersebut pada pukul 2.00 petang untuk menghantar Asih ke stesen bas bercanggah dengan keterangan tertuduh sendiri. Justeru itu, keterangan SD3 yang mengatakan bahawa penama Asih wujud dan Asih telah tertinggal ekshibit P8 di dalam kereta tersebut tidak boleh dipercayai, pemikiran terkemudian dan rekaan semata-mata. [109] Seperkara lagi, tertuduh di dalam keterangannya mengatakan bahawa lebih kurang pukul 3.00 petang tertuduh telah keluar dengan memandu kereta Myvi itu untuk membeli bekalan rokok sedangkan mengikut SD3 pula, tertuduh tidak pernah menjual rokok. Percanggahan yang ketara ini telah melemahkan dan meruntuhkan lagi versi kes pembelaan. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg

(C) Sama Ada Tertuduh Telah Mengedar Dadah Tersebut. [110] Tertuduh mengaitkan SD3 di dalam pembelaannya dengan mengatakan bahawa beliau mengesyaki kemungkinan ekshibit P8 yang dijumpai oleh pihak polis yang mengandungi dadah tersebut adalah kepunyaan SD3. Ini adalah kerana SD3 juga ada menggunakan kereta Myvi VCR 5959 tersebut. Tambahan lagi SD3 juga pernah ditangkap oleh pihak polis kerana megedar dadah jenis syabu dan dituduh di bawah seksyen 39B Akta Dadah Berbahaya 1952. [111] Tertuduh menyatakan bahawa beliau tidak memberitahu pihak polis mengenai kewujudan SD3 kerana pihak polis tidak pernah bertanya dan menyoal-siasat tertuduh sepanjang tertuduh ditahan reman di lokap. [112] Di sebaliknya pula, SD3 di dalam keterangannya mengesyaki kemungkinan ekshibit P8 yang dijumpai oleh pihak polis yang mengandungi dadah tersebut adalah kepunyaan Asih dan bukannya kepunyaan SD3. [113] Yang peliknya SD3 juga tidak memaklumkan kepada pihak polis bahawa SD3 ada mengambil kawannya Asih atas alasan bahawa pihak polis tidak ada bertanya kepadanya meskipun SD3 mengakui bahawa pihak polis tidak akan tahu tentang maklumat penting ini jika SD3 sendiri tidak memberitahunya kepada pihak polis. [114] Persoalannya, mengapakah tertuduh dan SD3 menyembunyikan maklumat sepenting ini daripada pengetahuan pihak polis? Tidakkah maklumat ini jika didedahkan kepada pihak polis boleh menyelamatkan tertuduh daripada dikenakan sebarang pertuduhan terdapat dirinya. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [115] Pada hemat kami, perkara sepenting ini tidak dimaklumkan kepada pihak polis kerana keterangan mengenai sama ada ekshibit P8 yang mengandungi dadah ini kepunyaan Asih atau SD3 adalah suatu pembohongan, pemikiran terkemudian dan rekaan tertuduh dan SD3 sahaja di dalam usaha mereka untuk cuba membebaskan tertuduh daripada pertuduhan mengedar dadah ini. Malangnya tipu daya mereka berdua ini tidak membuahkan apa-apa hasil yang diharapkan. [116] Pembohongan yang dilakukan oleh tertuduh dan SD3 ini di sebaliknya pula telah menguatkan serta menyokong keterangan kes pendakwaan. Mahkamah Tinggi di dalam kes Kurchang Singh v. PP [1989] 2 CLJ 442 memutuskan seperti berikut: “corroboration may come from the other prosecution witnesses or from the accused. Deliberate lies or incriminating conduct in a material particular can constitute corroboration." [117] Seharusnya ditekankan bahawa tugas dan tanggungjawab pihak pendakwaan di akhir kes pembelaan adalah untuk membuktikan bahawa tertuduh mempunyai kawalan, jagaan dan pengetahuan terhadap dadah yang dirampas bagi tujuan pengedaran dan bukannya untuk membuktikan siapakah empunya dadah tersebut. Kuantiti dadah yang banyak iaitu 1,464.5gram dadah jenis methamphetamine juga memberi satu inferens bahawa ianya diniatkan untuk tujuan pengedaran. [118] Selari dengan itu, di dalam kes PP v. Klong K’ Djoanh & Satu Lagi Rayuan [2016] 5 CLJ 533, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Zakaria Sam HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti berikut: S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg “[33] Di bawah s.39B(1), apa yang perlu dibuktikan ialah milikan dan kawalan dengan pengetahuan dan bukannya kepunyaan (ownership. Walaupun diandaikan dadah itu kepunyaan Brave, tetapi tertuduh dengan penuh pengetahuan membawanya ke Malaysia dari India, itu sudah cukup untuk memenuhi kehendak s.39B(1)ADB. lsu sama ada Brave atau adik Brave adalah pemilik beg P24, tidak relevan sama sekali bagi pertuduhan di bawah s.39B(1)ADB. [34] Bukanlah beban atas pendakwaan untuk menyiasat versi tertuduh mengenai Brave yang dikatakan pengedar sebenar kerana seorang pengedar maslh memerlukan jaringan (networks) seperti tertuduh untuk menjalankan tugas pengedaran bagi pihaknya. [35] Di sini pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa tertuduh mempunyai kawalan, jagaan dan pengetahuan terhadap dadah yang dirampas.”

(D) Ketiadaan Keterangan CCTV Di Tempat Kejadian Atau Kesan Cap Jari Tertuduh Pada Ekshibit P8 Tersebut. [119] Peguam tertuduh yang bijaksana menghujahkan bahawa ketiadaan CCTV di tempat kejadian atau kesan cap jari tertuduh pada ekshibit P8 tersebut menyokong versi pembelaan bahawa tertuduh tidak mempunyai pengetahuan bahawa terdapatnya dadah di dalam beg tersebut. Dengan itu, pergantungan oleh Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana atas anggapan pengetahuan di bawah seksyen 37(d) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan seterusnya pengedaran adalah tidak bersesuaian dan tidak bertepatan sama sekali. S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg [120] Dengan hormatnya, kami tidak bersetuju dengan penghujahan tersebut. Tertuduh telah ditangkap ketika sedang membongkok untuk mengambil ekshibit P8 di dalam kereta tersebut. Maka dengan itu, keterangan forensik seperti CCTV atau kesan cap jari hanya mempunyai nilai sokongan yang kecil sahaja. Keterangan forensik seperti ini adalah relevan dan mempunyai kesan yang significant bila identiti seseorang menjadi isu pertikaian atau keterangan SP5 ditolak atau wholly discredited namun ini bukanlah situasi yang berlaku di hadapan kami ini. [121] Di dalam kes PP v. Mansor Md Rashid & Anor [1997] 1 CLJ 233, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Chong Siew Fai CJSS (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: “We also find ourselves in agreement with the learned Deputy Public Prosecutor that the learned trial Judge had erred in law when he faulted PW13 the investigating officer for not lifting the finger prints off the wrappings of the cannabis and for not taking photographs of the street light in front of the house No. 129. Where the identity of a culprit is in question or required to be proved, fingerprint evidence would be of great significance and immense value. In the present case under appeal, however, the charge alleged trafficking in the form of sale and there is evidence indicating the identities of the alleged offenders and the sale transaction. Fingerprint evidence on the newspaper wrapping, white plastic and the loytape, therefore, assumes little value or significance." [122] Di dalam kes PP v. Ebrahim Mirzaie Hj Ebrahim Deh Mokhtar [2017] 1 CLJ 575, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg yang disampaikan oleh Ahmadi Asnawi HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti berikut: “[38] The evidential value of CCTV evidence. DNA profiles and fingerprint impressions as decided by high authority is only corroborative. The learned trial judge correctly appreciated the position. In PP v Mansor Md Rashid & Anor [1997] 1 CLJ 233, the Federal Court stated that: Where the identity of a culprit is in question or required to be proved, fingerprint evidence would be of great significance and immense value. In the present case under appeal, however, the charge alleged trafficking in the form of sale and there is evidence indicating the identities of the alleged offenders and the sale transaction. Fingerprint evidence on the newspaper wrapping, white plastic and the loytape, therefore, assumes little value or significance. [39] Now, having scrutinised the evidence, we were with the learned DPP that even without the CCTV evidence, DNA profiles and fingerprint impressions, there are sufficient evidence to prove the prosecution's case. [40] The evidence of both PW2 and PW3 (DSM Hairudin bin Abdullah) were uncontroverted that they saw the respondent pulling the bag, exh. P10, before and at the time they approached the respondent. The bag they saw and seized was a brown coloured bag carrying the “Sphere” brand name, exh. P10. It was the respondent himself who had put the said bag in the scanning machine and it was equally the respondent himself who had carried S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg the said bag to the narcotics office. Both testified that the examination of the said bag was done in the presence of the respondent. These are uncontroverted direct evidence which needs no further support for its sustenance.” [123] Di dalam kes Public Prosecutor v. Badrulsham bin Baharom [1987] 1 LNS 72 [1987] CLJU 72, Lim Beng Choon J memutuskan seperti yang berikut: “In the present case, the prosecution had clearly established that the accused was in actual physical custody and control of P3 and its contents. From the totality of the evidence, the prosecution had also clearly established that the accused had the necessary knowledge of P6A-H and the nature of the dangerous drugs in question. In the circumstances, I cannot find fault with the police for failing to send the exhibits to the chemist in order to carry out finger print tests. The contention of the learned defence counsel, with due respect, amounts to nothing more than to ask this court to determine not whether there was sufficient evidence adduced before this court to warrant a conviction of the accused but to determine that the methodology of the police investigation must be 100% correct regardless of the fact that the police had gathered more than sufficient evidence to sustain a conviction of the accused. Besides, the learned defence counsel had failed to question any of the police witnesses as to why they did not send the exhibits for a finger print test. Had such a question been put to any one of them, a satisfactory explanation might have been given. I cannot therefore yield to the suggestion of the learned defence counsel particularly S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg when I am fully satisfied from the totality of the evidence that the accused had knowledge of the dangerous drugs in question. Furthermore, as the bag, P3, and its contents were in his possession at the material time he had ample opportunity to dispose of the dangerous drugs in question when he chose to do so.” Kesimpulan [124] Berdasarkan kepada penilaian-penilaian diatas, kami mendapati bahawa keterangan tertuduh adalah tidak kredibel, suatu pemikiran terkemudian dan penafian semata-mata manakala keterangan SD3 pula tidak dapat menyokong pembelaan tertuduh serta tidak konsisten dengan keterangan tertuduh. [125] Menyentuh mengenai pembelaan bersifat simple denial, Mahkamah Persekutuan di dalam kes DA Duncan v. PP [1980] 2 MLJ 195, melalui penghakiman yang disampaikan oleh Raja Azlan Shah CJ (beliau pada ketika itu) telah memutuskan seperti yang berikut: “The defence was, in effect, a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came, in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a doubt on the prosecution case against the appellant.” [126] Di dalam kes Losali v. PP [2012] 2 CLJ 178, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Abdul Malik Ishak HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg “[54] The learned trial judge rightly held that the defence of the appellant was a bare denial. It is trite law that the defence of bare denial is no defence. What this amount to is this. That the appellant did not offer any explanation to the two charges and merely denied the evidence advanced by the prosecution. That was indeed a perilous course to undertake. [55] The bare denial cannot in law raise a reasonable doubt and the appellant must be convicted for both the charges. Raja Azlan Shah CJ (Malaya) (as His Majesty then was) in D.A. Duncan v. Public Prosecutor [1980] 2 MLJ 195, had this to say in regard to the defence of simple denial: The defence was, in effect, a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came, in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a doubt on the prosecution’s case against the appellant. [59] The defence of mere denial was also considered by the Federal Court in PP v. Abdul Manaf Muhamad Hassan [2006] 2 CLJ 129, FC, and their Lordships (with a coram of Abdul Malek Ahmad PCA, Steve Shim CJ (Sabah & Sarawak), Arifin Zakaria FCJ) did not place much emphasis on such a defence.” [127] Disebaliknya, keterangan SD2 pula adalah amat konsisten dan menyokong keterangan saksi-saksi pendakwaan khususnya keterangan S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg SP5. Ini menambah lagi keyakinan kami akan kebenaran dan kekuatan keterangan kes pendakwaan. [128] Setelah meneliti keseluruhan keterangan yang dikemukakan di peringkat kes pendakwaan dan juga di peringkat kes pembelaan, kami mendapati bahawa pihak pembelaan telah gagal untuk menimbulkan apa-apa keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Kami juga mendapati bahawa pihak pembelaan telah gagal untuk mematahkan anggapan pengetahuan di bawah seksyen 37(d) Akta Dadah Berbahaya

Tiada keraguan di minda kami bahawa dadah yang dirampas daripada milikan tertuduh adalah untuk tujuan pengedaran. Jelas, pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhannya terhadap tertuduh ditahap melampaui keraguan munasabah. [129] Dengan itu kami sebulat suara mendapati tiada merit di dalam rayuan perayu / tertuduh terhadap sabitan bagi mewajarkan kami mengusik keputusan yang telah dibuat oleh Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana. Sabitan adalah selamat untuk dikekalkan. [130] Kami juga menolak rayuan perayu / tertuduh terhadap hukuman. Hukuman pemenjaraan seumur hidup yang berkuatkuasa dari tarikh tangkap (8 Oktober 2020) dan 12 kali sebatan dikekalkan. Tarikh: 15 Mei 2025 - Sgd - Azmi bin Ariffin Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg Kaunsel Bagi Perayu : Richard Ho [Chambers of Richard Ho & Yap] Bagi Responden : Atiqah binti Abdul Karim @ Husaini [Timbalan Pendakwa Raya] S/N wZzoZwhk8kYgX4dZk1VJg