AHMAD FAIZ BIN ISMAIL @ IBRAHIM v Muhammad Firdaus Bin Mohd Yasin (BA-12B-31-04/2023)

When considering the matter of artificial prosthetic limbs, whether bionic or mechanical, one cannot help but reflect on the fact that the individual who has lost a limb in an accident would likely wish to turn back time and avoid the need for such artificial replacements altogether. Unfortunately, time cannot be reversed, and the law mandates that an accident victim be restored to a position as close as possible to their state before the tort occurred. This dilemma is one of the central questions that this Court must grapple with in the present appeal.

The matter before this Court revolves around an appeal by the Appellant (who was the Defendant at the Sessions Court) against the decision of the Sessions Court. In that decision, the Sessions Court found the Appellant fully liable for a motor vehicle accident involving both the Appellant and the Respondent (who was the Plaintiff at the Sessions Court). Additionally, the Appellant is challenging the ruling of the learned Sessions Court Judge concerning the quantum of damages, particularly concerning the calculation of loss of future earnings and the award associated with acquiring a prosthetic limb.

The primary issue in this appeal concerns whether the learned Sessions Court Judge erred in fact and/or in law in determining that the Appellant was 100% liable for the accident in question.

The second key issue is whether this Court should reconsider the damages awarded by the Sessions Court to the Respondent for loss of future earnings and for the prosthetic leg.

At the time of the accident, the Respondent/Plaintiff was riding a motorcycle registered under the number JEU 8576.

The Appellant/Defendant was the owner and driver of a motor car bearing registration number AKC 7182 at the time of the accident.

The said accident occurred on the 18th of January, 2020 at approximately 7.00pm.

Subsequently, the Respondent/Plaintiff initiated legal proceedings against the Appellant/Defendant in the Sessions Court, alleging negligence and seeking special and general damages, as well as interest and costs.

A total of 7 witnesses testified at the trial at the Sessions Court, 4 witnesses for the Respondent/Plaintiff and 3 witnesses for the Appellant/Defendant.

As noted, the learned Sessions Court Judge found the Appellant/Defendant to be 100% liable for the accident.

The basis for the above conclusion is detailed by the learned Sessions Court Judge in paras [4] – [17] of her Grounds of Judgment. For ease of reference, those parts of the judgment are reproduced below.

Berdasarkan Rajah Kasar & Kunci yang disediakan oleh 10 (SP1) (exh. “P4” di m/s 5 Ikatan C), fa menunjukkan bahawa jalan di tempat kemalangan adalah lurus. Rajah Kasar juga menunjukkan terdapat 3 lorong iaitu lorong kiri, tengah dan kanan. Berdasarkan Kunci Gambarajah, lorong-lcrong telah ditandakan oleh IO seperti berikut:

“A-B” (lorong kiri untuk bergerak terus ke hadapan);

(ii) “B-C” (lorong tengah); dan

(iii) “C-D” (lorong kanan).

5.

Defendan semasa diperiksa balas mengesahkan keterangan plaintif berkenaan kewujudan simpang di sebelah kanan yang dilakarkan sebelum tiba tempat kemalangan. Oleh itu Mahkamah telah menerima keterangan plaintif serta lakaran yang dibuat untuk menunjukkan simpang dari arah plaintif keluar sebelum berlakunya kemaiangan. Peguam plaintif juga telah menyediakan semula Rajah Kasar di daiam hujahan bertulis mengikut lakaran yang telah dibuat oleh oplaintif (m/s 15 Hujahan Bertulis Plaintif).

Semasa lO sampai di tempat kejadian dalam pukul 8.05 malam, beliau mendapati bahawa kedua-dua kenderaan tidak lagi berada di tempat kejadian kerana telah dialinkan. Berdasarkan Rajah Kasar asal yang dilakarkan oleh tO, beliau menyatakan kedua-dua kenderaan dating dari arah bawah naik ke atas. Daripada siasatan, |O mengesahkan bahawa defendan berada di lorong kiri iaitu lorong A - B manakala plaintif berada di lorong B - C.

Defendan juga mengesahkan bahawa motokar beliau berada di Lorong “A. - B". Menurut defendan semasa Pemeriksaan Balas, motokar beliau berada dalam keadaan berhenti pada ketika kemalangan berlaku disebabkan keadaan jalan pada ketika itu sesak dan dan beliau juga sempat menyandar ke belakang disebabkan oleh kesesakan jalanraya tersebut. Namun menurut 1O dan plaintif, keadaan jalan pada ketika itu sederhana sesak.

9.

Namun menurut keterangan plaintif, defendan yang berada di Lorong "A - B” telah secara tiba-tiba menukar haluan ke laluan sah plaintif (iaitu lorong “B - C”) menyebabkan beliau tidak sempat mengelak dan berlaku perlanggaran di bahagian belakang sebelah kanan kereta. Keterangan ini juga disokong oleh laporan polis plaintif ((P2” - m/s 3 Ikatan C) seperti berikut: “Semasa saya melalui jalan tersebut, ada sebuah m/kar no. AKC 7182 jenis Toyota Altis yang berada di sebelah kiri mengubah haluan dan terus masuk ke laluan saya dan menyebabkan saya tidak sempat mengelak lalu terlanggar motokar tersebut di bahagian belakang sebelah kanan.”

Disebabkan oleh dua versi cerita yang berbeza, IO telah mengklasifikasikan kes ini sebagai “RTM” - “P7” di m/s 1 Ikatan C. Kerosakan motokar dan motosikal

Kerosakan motokar defendan adalah lebih kepada sisi kanan belakang iaitu fender tepi sebelah kanan belakang rosak, tayar kanan dan pintu sebelah kanan belakang juga mengalami kerosakan.

Kerosakan motosikal plaintif adalah di bahagian hadapan iaitu coverset sebelah kiri rosak dan fork hadapan rosak.

Berdasarkan kesan kerosakan pada kedua-dua kenderaan, Mahkamah berpendapat adalah berkemungkinan bahawa defendan telah mengubah haluan dan memasuki laluan sah plaintif di loreong B – C (daripada lorong A - B). Keterangan IO (SP1) juga menunjukkan kebarangkalian bahawa defendan telah mengubah haluan. Keterangan IO semasa Pemeriksaan Semula adalah seperti berikut: “S: Boleh inspektor terangkan lagi. Dia ada tanya berdasarkan kerosakan dan siasatan Inspektor, kecualan siapa lagi relevan? Boleh Inspektor jelaskan balik jawapan inspektor tadi tentang soalan itu? Berdasarkan kerosakan, statement 112, kecuaian siapa lagi relevan? Versi siapa lagi relevan? J: Versi penunggang lebih relevan. S: Kenapa inspektor? J: Sebab kerosakan menunjukkan ada unsur ubah haluan daripada pemandu kereta tersebut. Sebab kerosakan bukan menunjukkan bahagian belakang tetapi bahagian fender belakang tepi sebelah kanan.”

Oleh kerana 1O telah mengesahkan daripada siasatannya bahawa plaintif berada di lorong B - C manakala defendan berada di lorong A - B (yang mana keterangan ini juga diakui oleh defendan), dan dengan mengambilkira kerosakan-kerosakan pada motokar dan motorsikal yang dinyatakan di atas, Mahkamah percaya bahawa semasa kemalangan berlaku, defendan telah menukar haluan dari lorong kiri (A - B) telah memasuki lorong plaintif (B - C) sehingga menyebabkan berlakunya perlanggaran. Mahkamah juga berpendapat demikian kerana selepas kemalangan, plaintif tercampak ke lorong paling kanan iaitu lorong “C - D”.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah lebih mempercayai versi plaintif iaitu bahawa kemalangan berlaku semasa defendan mengubah haluan dan memasuki laluan sah plaintif. Mahkamah juga berpendapat adalah tidak benar plaintif telan melanggar di belakang motorkar defendan seperti yang dinyatakan oleh defendan di dalam keterangannya di dalam Q & A no. 3 Pemeriksaan Utama SD1. Mahkamah berpendapat demikian berdasarkan alasan-alasan berikut:

sekiranya benar dakwaan defendan bahawa plaintif telah melanggar di belakang motokar defendan, maka kerosakan motokar juga pastinya akan berlaku di bahagian belakang dan bukannya di sebelah kanan motorkar (iaitu di pintu kanan dan fender belakang kanan);

(ii) ternyata daripada gambar-gambar yang dikemukakan juga, kerosakan motokar adalah di belakang sebelah kanan dan kerosakan tersebut jelasnya menyokong keterangan plaintif bahawa defendan telah mengubah haluan dan memasuki Lorong plaintif;

(iii) Mahkamah juga berpendapat sekiranya benar plaintif telah melanggar defendan dari belakang maka adalah tidak lojik untuk plaintif tercampak ke lorong paling kanan (“C - D"). Mahkamah berpendapat perlanggaran belakang akan menyebabkan plaintif terjatuh di sebelah motosikalnya. Oleh itu Mahkamah berpendapat bahawa defendan telah mengubah haluan dan memasuki Lorong sah plaintif dan impak perlanggaran tersebut menyebabkan plaintif tercampak ke lorong paling kanan; dan

(iv) adalah keterangan defendan sendiri semasa Pemeriksaan Utama bahawa beliau sedang memandu semasa kernalangan berlaku dan tiada keterangan menyatakan motokar beliau sedang berhenti disebabkan oleh kesesakan lalulintas: “Pada waktu kemalangan, saya memandu di lorong kiri dengan tiba-tiba sebuah motosikal No. JEU 9876 telah melanggar motorkar saya di bahagian belakang.”

Dengan itu juga dakwaan defendan bahawa trafik langsung tidak bergerak disebabkan oleh kesesakan jalanraya dan bahawa defendan sedang menyandar ke belakang pada ketika kemalangan berlaku adalah tidak benar.

Di atas alasan-alasan tersebut, Mahkamah mendapati bahawa keterangan plaintif adalah lebih munasabah dan lebih dipercayai (probable) dan dengan itu juga Mahkamah telah memutuskan bahawa defendan telah cuai sepenuhnya serta bertanggungan 100% terhadap kemalangan tersebut. [12] Based on liability of 100%, the damages awarded by the learned Sessions Court Judge were as follows:

Gantirugi Am bagi kecederaan dialami oleh Plaintif (atas dasar 100%) a. Mid-thigh level amputation-Closed comminuted fracture midshaft of left femur, Open fracture midshaft left tibia and fibula and Extensive degloving injury over posterior calf of left lower limb with neurovascular compromise b. Ugly keloid scar at left thigh amputation stump-measuring 13 cm c. Pain and Suffering ____________________________________________________ Global RM100,000.00

(ii) Gantirugi khas Plaintif (atas dasar 100%) a. Bayaran Perubatan Hospital Shah Alam RM 227.00 b. Kos Laporan Pakar dari ANOC Neuroscience RM 860.00 & Orthopaedic Centre c. Kos Laporan Pakar dari Endolite Asia Sdn Bhd RM 3000.00 d. Kos kerusi roda RM 342.007 e. Kehilangan Pendapatan semasa Kemalangan RM 10,500.00 f. Kehilangan pendapatan masa hadapan RM 336,000.00 g. Kos Kaki Palsu darl Endolite Asia Sdn Bhd RM 2,603,352.00

(iii) Faedah:- a. Faedah ke atas Gantirugi Am dalam kadar 5% setahun dari tarikh penghakiman sehingga penyelesaian penuh; b. Faedah atas gantirugi khas dari kadar 2.5% setahun dari tarikh kemalangan sehingga tarikh penghakiman sehingga penyelesaian penuh; c. Faedch atas keseluruhan jumlah penghakiman dalam kadar 5% setahun dari tarikh penghakiman sehingga penyelesaian penuh. d. Kos tindakan sebanyak RM46,266.00 (Ringgit Malaysia Empat Puluh Enam Ribu Dua Ratus Enam Puluh Enam Sahaja) DAN SETERUSNYA ADALAH DIHAKIMI BAHAWA atas permintaan Plaintif keseluruhan jumlah penghakiman hendaklah dibayar kedalam akaun pelanggan Tetuan Khalil, Hafizullah & Hanisah sebagai ganti rugi Am dan Khas termasuk faedah. [13] On the issue of quantum, the Appellant/Defendant appealed against two specific items awarded under special damages. These were the award for loss of future earnings, totalling RM336,000.00 and the award for a prosthetic limb, amounting to RM2,603,352.00. The learned Sessions Court Judge provided the rationale for these awards in paragraphs [19] – [31] for the loss of future earnings and paragraphs [32] – [49] for the prosthetic limb, as detailed in the grounds of judgment. The Contentions of the Parties in the Present Appeal Liability [14] On the findings by the learned Sessions Court Judge that the Appellant/Respondent was 100% liable for the said accident, the Appellant submitted that the learned Sessions Court Judge: • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila tidak mengambil kira fakta bahawa pihak Plaintif/Responden gagal mencabar Perayu/Defendan untuk membuktikan kes Plaintif di mana ianya dialegasi bahawa Defendan/Perayu telah menukar haluan dari kiri ke kanan; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila gagal mengambil kira “general rule” bahawa kegagalan pihak Plaintif/Responden untuk mencabar Defendan/Perayu merupakan satu pengesahan “admission” oleh Responden/Plaintif bahawa Defendan/Perayu berada di lorong A-B sepangjang masa dan tidak menukar laluan; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila membenarkan tuntutan Pihak Plaintif/Responden secara penuh memandangkan yang Pegawai Penyiasat telah mengklasifikan kes sebagai “RTM” kerana terdapat 2 versi di dalam kemalangan ini dan juga kerana mempunyai keterangan bercanggah, tiada CCTV dan tiada saksi bebas; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila tidak mengambil kira/mengendahkan bahawa Plaintif/Responden merupakan pihak yang berkepentingan di dalam kes ini; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila gagal mempertimbangkan bahawa Plaintif/Responden gagal membuktikan kes beliau atas dasar kebarangkalian kerana keterangan Defendan adalah kukuh sepanjang masa dan di mana Defendan/Perayu berada di laluan AB rajah kasar kerana ingin membelok ke kiri untuk menghala ke pasar malam. 7. Puan Hakim telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila tidak memutuskan sebarang kecuaian terhadap Plaintif/Responden memandangkan yang terdapat keterangan-keterangan yang bercanggah; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila mengambil keterangan spekulasi/pendapat daripada Pegawai Penyiasat yang menyatakan bahawa kerosakan pada kenderaan menunjukkan bahawa ada elemen ubah haluan daripada Defendan/Perayu walaupun tiada sebarang pengakuan daripada Defendan/Perayu; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila gagal meneliti kerosakan-kerosakan pada kenderaan pihak-pihak yang menunjukkan bahawa versi daripada Perayu/Defendan adalah lebih munasabah dan logical; dan • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila gagal mengambil kira bahawa kenderaan Perayu/Defendan merupakan kenderaan yang berada di hadapan dan Plaintif/Responden telah melanggar belakang kanan motorkereta Perayu/Defendan. [15] In reply to the Appellant’s above submissions, the Respondent argued, inter alia, that:

Responden dengan ini ingin menghujahkan dan menegaskan bahawa Responden telah membuktikan kes Responden lebih dari “balance of probabilities” berdasarkan keterangan saksi-saksi Perayu, fakta kes, versi, kerosakan kenderaan serta kawasan di tempat kemalangan.

Pernyataan-pernyataan Perayu serta alegasi Perayu bahawa pihak Responden gagal membuktikan kes Responden di atas prinsip imbangan kebarangkalian (balance of probabilities) adalah disangkal sama sekali. Sebaliknya pihak Perayu sendiri telah gagal mengemukakan sebarang bukti serta versi yang lebih berkemungkinan (probable) untuk membuktikan kes Perayu.

Pernyataan-pernyataan Perayu di dalam Hujahan Bertulis dan Hujahan Balas Perayu adalah bersifat andaian tanpa disokong dengan mana-mana bukti yang telah dikemukan berdasarkan kertas siasatan, keterangan saksi serta kerosakan pada kedua-dua kenderaan yang terlibat di dalam kemalangan. Quantum [16] Regarding the award of special damages for loss of future earnings, the Appellant advanced the following arguments, namely, that the learned Sessions Court Judge: • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila membenarkan awad sebanyak RM336,000.00 untuk kehilangan masa hadapan kerana gagal mengambil kira duluan undang-undang yang Plaintif/Responden gagal untuk mitigate his loss kerana berdasarkan keterangan pakar-pakar di Mahkamah Plaintif/Responden berkebolehan untuk mencari pekerjaan yang bersesuaian dengan kecederaan yang dialami; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila gagal mengambil kira keterangan pakar Rehabilitasi daripada Perkeso Puan Nur Hidayah binti Mohd Yusof yang telah menyatakan bahawa Plaintif/Responden telah menjalani program rehabilitasi di Perkeso untuk membuat pekerjaan beliau seperti sebelum kemalangan dengan memakai kaki palsu yang telah diberikan kepada beliau; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila membenarkan awad untuk kehilagan pendapatan masa hadapan secara penuh kerana Responden/Plaintif sudah mempunyai kaki palsu yang telah diberikan oleh Perkeso; dan • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang kerana tidak menilite laporan-laporan pakar di mana ianya tidak menyatakan bahawa Plaintif/Responden tidak boleh bekerja langsung selepas kemalangan dan awad yang diberikan secara penuh ini merupakan satu unjust enrichment kepada Plaintif/Responden. [17] On the other hand, the Respondent relied on Yang Yap Fong & Anor v Leong Pek Hoon & Anor [1987] 2 MLJ 201 which stated the proper test to be applied in determining the quantum to be awarded for loss of future earnings. … The proper test to be applied is whether some time in the future, due to the effect of the injuries sustained by him, the plaintiff will face a substantial risk of either losing his job or getting a less paid employment. It does not matter whether the plaintiff was in employment or not at the time of the trial so long as the Court is satisfied from evidence that there is a real or substantial risk that his earning capacity will be affected in the future. … [18] In view of the risk that the Respondent will not be able to work in the future, the Respondent submitted that the learned Sessions Court Judge was correct in making the award of RM336,000.00. [19] As for the award for a prosthetic limb amounting to RM2,603,352.00, the Appellant raised the following grounds, namely, that the learned Sessions Court Judge: • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang dengan membenarkan awad sebanyak RM2,603,352.00 untuk kas kaki palsu yang telah disarankan oleh pakar prosthetist Endolite Asia Sdn Bhd tanpa mengambil kira fakta bahawa Plaintif/Responden sudahpun mempunyai kaki palsu yang telah diberikan oleh Perkeso; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang dengan gagal memberi tumpuan kepada fakta bahawa, Plaintif/Responden telah dibekalkan dengan kaki palsu daripada Perkeso selepas penilitian yang rapi oleh Perkeso dan telah bersetuju dengan kaki palsu yang dibekalkan oleh Perkeso; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila gagal memberikan sebarang berat kepada keterangan yang telah diberikan oleh Ketua Jabatan Prostetik, Ortotik dan Penyelidikan dari Perkeso yang telah memeriksa/menilai keadaan Plaintif/Responden sebelum beliau dibekalkan dengan kaki palsu yang bersesuaian dengan beliau; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang dengan tidak mengendahkan fakta yang diterangkan oleh Pakar dari Perkeso bahawa tiada sebarang aduan yang telah diterima oleh Plaintif/Responden selepas beliau telah discharge daripada Pusat Rehabilitasi Perkeso; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila tidak mengendahkan fakta bahawa kos kaki palsu yang disarankan oleh Endolite Asia tidak pernah diuji mahupun dipasang ke atas kaki Plaintif/Responden dan hanya merupakan satu spekulasi yang ianya akan berpatutan untuk kegunaan Plaintif/Responden; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang dengan tidak mengambil kira fakta bahawa Plaintif/Responden telah menjalani ujian dan latihan yang rapi di Perkeso dan dibekalkan dengan kaki palsu yang sesuai untuk kegunaannya; • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang apabila gagal untuk mengambil kira keterangan pakar prostetik Mr. Haider di mana kaki palsu yang digunakan oleh Plaintif/Responden adalah sesuai dan hanya memerlukan modifikasi ke atas soket kaki palsu Sahaja; dan • telah tersilap dan terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang dengan tidak mengambil kira keterangan bahawa prostetik yang disarankan oleh Endolite merupakan prostetik yang terlalu advanced memandangkan yang Plaintif/Responden merupakan seorang yang pertama kali menggunakan prostetik. [20] The Respondent disagreed that the learned Session Court Judge had erred in fact and/or in law in making the above award. The Respondent cited the case of Appalasamy a/l Bodoyah v Lee Mon Seng [1996] 3 CLJ 71; [1996] MLJU 30; [1996] 2 MLRH 647 which held that a victim of a tortious act is entitled to seek the best medical facility and the best medical opinion in order to put him back in his original position as though the tort had not been committed. In that case, the plaintiff was awarded the sum of RM132,000 as the cost of acquiring and maintaining an electronic artificial arm. [21] This Court was also urged to take judicial notice of the decision of the High Court in Ramachandran a/l Mayandy v Abdul Rahman bin Ambok Laogan & Anor [1997] 4 MLJ 237; [1996] 3 MLRH 850 which remarked that: The plaintiff is entitled to the best as the purpose of compensation is to put the plaintiff as the victim, so far as money can do the trick, in as near a position as he was before the tort was committed. No one likes to have his leg amputated. A one-legged man should, nevertheless, be showered with sympathy. An advanced prosthesis as recommended by Lee Prosthetic & Orthotic Centre Sdn Bhd, being the most advanced prosthetic in the market, would certainly help the plaintiff to lead a more normal life and he certainly ought to be given a chance to use it. [22] In addition, there was another decision of the High Court in Tan Hui Fang & Anor v Sanmugam a/l Jayaraman [2017] MLJU 1812; [1997] MLRHU 1255, which held as follows: [27] The Sessions Court Judge had allowed the cost of purchasing the prosthesis of the highest end. This was a finding of fact made by the Sessions Court Judge after considering that the other (cheaper) types were not suitable. [28] Based on the trial evidence, the Sessions Court Judge was entitled to arrive at the finding on which prosthesis was best suited, and this shall not be disturbed. The Decision of this Court [23] In adjudicating this appeal, it is incumbent upon this Court to thoroughly assess its merits. To this end, the Court has meticulously reviewed the appeal records, considered the written submissions, and heard the oral arguments before arriving at a decision. [24] In particular, this Court has carefully examined the learned Sessions Court Judge’s grounds of judgment and the authorities relied by the parties. [25] Regarding the findings by the Sessions Court on the issue of liability, the Appellant urged this Court to interfere with the findings by the learned Sessions Court Judge, citing the cases of China Airlines Ltd v Maltran Air Corp Sdn Bhd & Anor Appeal [1996] 2 AMR 2233; [1996] 3 CLJ 163; [1996] 2 MLJ 517; [1996] 1 MLRA 260 and Azimah Basrin Lwn Aziz Abdul Rahman [2014] 1 LNS 19; [2014] MLRHU 9. [26] These cases, together with those cited by the Respondent had expounded on the general principle and the exceptions/situations warranting departure from the established general principle on appellate intervention. [27] The pressing issue for determination in this appeal is whether the learned Sessions Court Judge had erred in fact and/or in law when she held that the Appellant was 100% liable for the said accident. As noted, the basis for the above findings is explained by the learned Sessions Court Judge at paras [4] – [17] of her Grounds of Judgment. [28] This issue relating to liability hinges primarily on questions (and findings) of whether the Appellant had “changed lane” and/or whether the Respondent had proven on a balance of probabilities that the Appellant had indeed changed lane or had all relevant times remained in the same lane. [29] This Court is cognisant of the following facts, that is: that there were two versions as to how the accident had occurred and thus conflicting evidence; that there was no CCTV nor independent witness(es); and that the case has been classified by the Investigating Officer as RTM. [30] Having carefully weighed the evidence before the Court, the submissions by the parties, the relevant authorities and the grounds of judgment by the learned Sessions Court Judge, this Court is of the considered view that the findings by the learned Sessions Court Judge on liability should not be disturbed. [31] On the issue of quantum, I shall first deal with the award for loss of future earnings. As noted, the learned Sessions Court Judge dealt with this aspect of the award at paras [19] – [31] of her grounds of judgment. [32] Once again, the law and authorities on appellate intervention relating to award of damages are trite and uncontroversial. [33] This Court is mindful of the remarks and observations made in cases such as Ong Ah Long v Dr S Underwood [1983] CLJ Rep 300; [1983] 2 MLJ 324; [1983] 1 MLRA 154, Inas Faiqah Mohd Helmi (A Child Suing Through Her Father and Next Friend; Mohd Helmi Abdul Aziz) v Kerajaan Malaysia & Ors [2016] 2 AMR 217; [2016] 2 CLJ 885; [2016] 2 MLJ 1; [2016] 1 MLRA 647 and Sumarni v Yow Bing Kwong & Anor [2008] 1 AMR 259; [2008] 3 CLJ 489; [2008] 1 MLJ 608; [2007] 3 MLRA 504. [34] While this Court is in agreement with the remarks made in the case cited by the Respondent (at paragraph [17]), the Expert Report which the Respondent himself had made reference to, unequivocally stated that while the Respondent “is unlikely to return to current employment” it went on to say that “it is advisable for patient to change the nature of his job”. In other words, on the evidence, the Respondent has not been rendered bedridden for life. The Respondent had also admitted that he has started to carry out light work. [35] This Court thus agrees with the Appellant that the learned Sessions Court Judge should have taken the above factors into account. [36] Considering the factors and available evidence, the award for loss of future earnings is hereby reduced to RM278,400. [37] On the award of 2,603,352 for the prosthetic leg by the Sessions Court, the learned Sessions Court Judge dealt with this head of award at paragraphs [32] – [49] of her grounds of judgment. [38] The Appellant argued that the Sessions Court should have taken into account the Court of Appeal case of Chua Kay Hock & Anor v Lee Hoon Poi [2022] 6 MLJ 88, which is a decision from 2022, rather than solely relying on the two High Court decisions cited by the Respondent, namely, Ramachandran a/l Mayandy v Abdul Rahman bin Ambok Laongan & Anor and Tan Hui Fang & Anor v Sanmugam a/l Jayaraman. [39] This Court’s reading and understanding of the Court of Appeal’s decision in Chua Kay Hock is that when there is an alternative, the “reasonable alternative” ought to be accepted, so as to avoid any form of “unjust enrichment”. [40] This Court finds the reasonings put forward by the learned Judicial Commissioner in Chua Kay Hock (at the High Court) as valid and convincing but more importantly, is bound to take into account the following observations by the Court of Appeal, that is: [40] In our considered view, it was not erroneous or baseless for the LJC to hold that if a bionic prosthesis were to be allowed together with loss of future earnings, it would unreasonably set a precedent for all plaintiffs in similar circumstances to claim for a bionic prosthesis instead of a medium, reasonably-priced hydraulic prosthesis leg. It would be fair for us to observe that the much more reasonably priced mechanical prosthesis had for generations been awarded as compensation for amputation cases. As highlighted by the respondent to us and taken into account by the LJC, the hydraulic leg is used widely in the public service/government sector and known to be popular in Malaysia over the years. More importantly, the sophisticated state of the art bionic leg is not widely used in the country and known to lack facilities for after-sales service or repair if it breaks down. Additionally, it is trite principle that a plaintiff seeking compensatory damages is required to mitigate his loss and is entitled only to reasonable compensation and not exorbitant awards save on grounds of necessity in exceptional circumstances when a reasonable alternative is wholly unavailable or inappropriate. There must be sufficient justification shown by the victim for the award of compensation for well above the trend of contemporary awards. [41] Despite the above, this Court finds merit in the following submissions by the Respondent.

Selanjutnya, Responden juga berhujah bahawa sejak dari mula lagi Responden tidak pernah dibekalkan dengan sebut harga kaki palsu yang dicadangkan oleh pihak Perayu. Sebut harga yang dikemukakan oleh Perayu hanyalah sebut harga yang hanya meliputi penambahbaikan komponen soket semata-mata dan bukanlah sebut harga yang meliputi keseluruhan kaki palsu tersebut. Sekiranya dilihat kepada sebut harga soket yang dicadangkan di dalam laporan Lanzcorp Sdn Bhd yang dikeluarkan oleh SD-2 tersebut, kos sebut harga soket adalah lebih mahal berbanding kos soket yang dicadangkan di dalam laporan protestik daripada Syarikat Endolite Asia Sdn Bhd. [42] In the final analysis, this Court determines that it is equitable for the Respondent to receive 50% of the amount quoted by Endolite Asia Sdn Bhd (as proposed by the Appellant in its alternative request) to facilitate the acquisition of a mechanical prosthesis. [43] Since the Appellant has achieved partial success in this appeal, I make no order as to costs for this appeal. Dated: 1 June, 2024 sgd [CHOONG YEOW CHOY] Judicial Commissioner High Court of Malaya Shah Alam Counsel: Sean Christepher Denis for the Appellant (Messrs. Jayadeep Hari & Jamil) Wan Mohamad Hafizullah bin Wan Mustapha for the Respondent (Messrs. Kharil, Hafizullah & Hanisah)