Ahmad Muizz Bin Ab Ghani (BL-45A-15-08/2023)

OKT tidak mengaku salah dan pihak pendakwaan telah memanggil seramai empat (4) orang saksi bagi membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT. B. FAKTA KES PENDAKWAAN [3] Pada 17.1.2023, SP3 (Insp. Azmi bin Ahmed) melalui satu operasi khas “OPS TAPIS KHAS SE MALAYSIA BIL 01/2023, telah pada telah mendapat maklumat berkenaan aktiviti pengedaran dadah. SP 3 dan 12 anggota serbuan telah kemudiannya membuat pemantauan atas sebuah kediaman beralamat di Lot 617, Jalan Lapis 2, Batu 6 Kg. Sementa, Klang. Maklumat yang diterima adalah berkenaan aktiviti pengedaran dadah jenis ganja melibatkan oleh seorang lelaki melayu yang merupakan seorang penjawat awam (guru).

SP3 kemudiannya telah membuat pemerhatian pada rumah tersebut pada sekitar jam 1.30 pagi dan mendapati dalam tempoh S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 pemantauan selama 15 minit, tiada sesiapa yang keluar masuk dari kediaman tersebut. SP 3 kemudian membuka pintu pagar kediaman itu yang tidak berkunci dan beliau telah mengarahkan anggotanya membuat kepungan di sekeliling kediaman itu. SP3 kemudian mengetuk pintu kediaman itu, yang kemudiannya dibuka oleh seorang lelaki melayu (dicamkan sebagai OKT). Menurut SP3, OKT kelihatan takut dan resah dan setelah SP3 memperkenalkan diri sebagai pegawai polis, SP3 telah mengarahkan OKT duduk di ruang tamu untuk beliau membuat pemeriksaan. Hasil pemeriksaan, SP3 tidak menjumpai apa-apa barang salah.

SP3 kemudian meminta OKT mengeluarkan kad pengenalan dan SP3 telah mengambil butiran kad pengenalan OKT. OKT mengakui bahawa dia seorang guru. Pemeriksaan juga dilakukan di dalam kediaman tersebut dan tidak menjumpai apa-apa barang salah. Pada ketika itu, di dalam kediaman itu, ada isteri OKT dan (3) anak OKT sedang tidur. SP3 kemudian bertanya kepada OKT samada dia ada menyimpan barang salah, OKT kemudian mengambil kunci kenderaan jenis SUV iaitu Honda BR-V No. BQJ 3468 yang diparkir di halaman kediamannya. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4

OKT kemudian mengeluarkan kunci kenderaan itu dari poket seluar sebelah kanan dan membuka pintu kereta bahagian penumpang hadapan dan OKT telah mengambil (1) beg kertas bewarna biru/ putih bertulis “Best Wishes, I wish You Happiness” (ekshibit P8) dari tempat letak kaki penumpang hadapan. OKT telah menyerahkan beg kertas itu kepada SP3. Hasil pemeriksaan di dalam beg kertas tersebut, didapati ada (3) ketulan mampat dedaun kering disyaki ganja yang dibalutidengan plastic lutsinar (ekshibit P8A (1 - 3).

SP3 kemudiannya membawa OKT dan barang kes balik ke pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, IPD Klang Utara, Selangor. Apabila tiba di pejabat, SP3 telah membuat timbangan barang kes di hadapan OKT dan didapati berat kasar adalah 1,216.20 gram. SP3 juga membuat laporan tangkapan (ekshibit P13). OKT juga telah menjalani ujian saringan air kencing dan didapati positif THC. SP3 telah membuat tandaan atas barang kes sebelum diserahkan kepada SP4 (Insp Rasyidah binti Abd Razak) pegawai penyiasat. Selain barang kes dadah, SP3 turut merampas (2) alat kawalan jauh kenderaan Honda BR-V bernombor BQJ 3468. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5

SP4 telah menerima OKT dan barang-barang kes dari SP3 pada 17.1.2023 jam lebih kurang 7 pagi. SP4 kemudian menyimpan barang-barang kes di dalam almari besi di biliknya yang berkunci. Pada hari yang sama juga jam lebih kuran 11 pagi, SP4 bersama dengan SP3 telah pergi ke lokasi kejadian dan telah merakam (4) keeping gambar (ekshibit P10 (1-4). SP4 juga telah membuat semakan mengenai milikan kereta Honda BR-V bernombor BQJ 3468 dan didapati pemiliknya adalah OKT (ekshibit P18).

Pada 19.1.2023 jam lebih kurang 1 petang, SP4 telah ke Jabatan Kimia Malaysia dan telah menyerahkan barang kes kepada SP1 (Dr Saravana Kumar a/l Jayaram - ahli kimia). SP4 juga telah diserahkan dengan satu resit kimia (ekshibit P4) sebagai bukti penerimaan. Barang kes diterima semula oleh SP4 dari SP1 pada 19.4.2023 jam lebih kurang 11 pagi bersama-sama dengan sesalinan laporan kimia (ekshibit P5). SP4 telah membawa balik barang kes dan telah menyerahkan barang kes kepada SP2 (S/Lkpl Amirul Asyraf bin Mohd Fisol) iaitu penjaga stor barang kes IPD Klang Utara.

Hasil analisis oleh SP1, ketulan-ketulan mampat yang diterima dari SP4 adalah bahan tumbuhan jenis Cannabis dengan berat S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6 sejumlah 1170.8-gram dan Cannabis adalah dadah yang ditakrifkan dalam Seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya 1952. C. BEBAN PEMBUKTIAN DI AKHIR KES PENDAKWAAN [11] Undang-undang adalah mantap dan jelas bahawa Mahkamah perlu memutuskan samada pihak pendakwaan berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT di akhir kes pendakwaan selaras dengan Seksyen 180 (1) Kanun Prosedur Jenayah di mana penilaian maksimum atas keterangan saksi-saksi pendakwaan perlu dibuat oleh Mahkamah. Prinsip ini seperti yang dijelaskan di dalam kes PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 dan kes Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301. D. ANALISA DAN DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN [12] Intipati yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan berkaitan pertuduhan dibawah s. 39B(1) (a) ADB 1952 adalah : a) Dadah jenis Cannabis merupakan dadah berbahaya sepertimana yang disenaraikan di bawah Seksyen 2 Akta itu; S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 7 b) OKT mempunyai pemilikan serta pengetahuan akan dadah tersebut; c) Pada masa, tarikh dan tempat tersebut OKT telah melakukan kesalahan mengedar dadah seperti yang dinyatakan di dalam pertuduhan.

Dadah jenis Cannabis merupakan dadah berbahaya sepertimana yang disenaraikan dibawah Jadual Pertama Akta itu [13] Bagi membuktikan ini, pihak pendakwaan telah memanggil ahli kimia iaitu Dr Saravana Kumar (SP1) dari Seksyen Narkotik Jabatan Kimia Malaysia, Petaling Jaya. Beliau telah menganalisa barang-barang kes ini dan mengeluarkan laporan kimia (P5) dan mengesahkan bahan-bahan yang dirampas itu adalah Cannabis dengan berat bersih 1170.8 gram [14] SP1 telah mengesahkan bahawa Cannabis adalah disenaraikan dalam Seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya. Berdasarkan kepada kelulusan dan kepakaran SP1, Mahkamah menerima keterangan beliau sebagai seorang ahli kimia yang berkelayakan untuk S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ menjalankan analisa berkaitan dengan indentiti dan kuantiti dadah tersebut. Mahkamah ini menerima keterangan SP3 secara prima facie seperti yang diputuskan didalam kes Tarmizi bin Yacoob & 1 lagi v PP [2006] 4 CLJ 472 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan: “[25] Panduan pertama yang ditetapkan dalam kes-kes itu ialah supaya Mahkamah perbicaraan menerima prima facie keterangan ahli kimia melainkan ia ternyata sukar dipercayai hingga tiada orang yang berfikiran waras boleh percaya kebenarannya. Keduanya, selagi keterangan itu boleh dipercayai ahli kimia tidak perlu menunjukkan secara terperinci apa yang dibuat di dalam makmal….”[penekanan ditambah] [15] Mahkamah ini mendapati tiada keraguan mengenai identiti dadah-dadah tersebut yang telah dianalisa oleh SP1 seorang ahli kimia yang berpengalaman.

OKT mempunyai pemilikan, kawalan serta pengetahuan akan dadah-dadah tersebut. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [16] Pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa OKT mempunyai bukan sekadar pemilikan, kawalan tetapi pengetahuan akan kewujudan dadah-dadah tersebut. [17] Pihak pembelaan menghujahkan bahawa pendakwaan gagal untuk membuktikan pemilikan serta pengetahuan OKT akan dadah tersebut dan anggapan pengetahuan telah berjaya disangkal. Ini adalah kerana dadah itu tidak dijumpai bersama dengan OKT tetapi di tempat letak kaki penumpang hadapan kenderaan Honda BR-V. [18] Pihak pendakwaan menghujahkan bahawa elemen ini telah berjaya dibuktikan melalui keterangan SP3 yang merupakan pegawai serbuan yang telah menahan OKT di mana barang-barang kes dirampas hasil pemeriksaan di dalam kereta Honda BR-V yang diparkir di halaman rumah OKT. OKT yang membawa polis ke kenderaan tersebut dan OKT yang membuka pintu kenderaan itu. Barang kes juga diambil oleh OKT dan diserahkan kepada SP3. Siasatan awal atas siapa tuan punya kereta tersebut oleh SP4 mendapati kereta tersebut adalah milik OKT. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [18] Berdasarkan keterangan-keterangan ini maka dapat dikatakan bahawa dadah yang dijumpai oleh SP3 itu berada dalam jagaan atau kawalan OKT pada masa yang material dan pendakwaan membangkitkan anggapan di bawah Seksyen 37(d) ADB yang memperuntukkan: “ (37) In all proceedings under this Act or any regulation made thereunder-

any person who is found to have had in his custody or under his control anything whatsoever containing any dangerous drug shall, until the contrary is proved, be deemed to have been in possession of such drug and shall until the contrary is proved be deemed to have known the nature of such drug” [19] Mahkamah ini juga merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan di dalam Ibrahim Mohamad & Anor v PP [2011] 4 CLJ 113. “[15] The law is well settled that having only custody or control over the said drugs is insufficient to establish “possession”. The physical act of custody or control must be accompanied with evidence that the accused had knowledge of the said drugs. In the absence of any statutory presumption, knowledge has to be proved either by direct evidence or circumstantial evidence. Mere knowledge alone without exclusively of either physical custody or control or both is S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ insufficient in law to constitute possession, let alone trafficking. (See the case of Chan Pean Leon v PP [1956] 1 LNS 17. [20] Kesimpulannya daripada keterangan saksi-saksi pendakwaan; OKT mempunyai kawalan dan jagaan atas dadah yang dijumpai di dalam beg berwarna kertas bertulisan “Best Wishes, I wish You Happiness” di dalam kereta Honda BRV No: BQJ 3468 di tempat letak kaki bahagian penumpang hadapan merupakan elemen penting dalam isu pemilikan. OKT sentiasa mempunyai kawalan dan jagaan terhadap barang kes tersebut dan boleh menyimpan atau melupuskannya seperti yang diinginkan. Mahkamah Rayuan di dalam Sahrul Mazlee Mohd Khalid v PP [2022] 1 LNS 4 YA Datuk Vazeer Alam (HMR) memutuskan: “[59] Learned trial judge found that the circumstances showed that the appellant was so situated with respect to the impugned drugs that he had the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons. See: Chan Pean Leon v Public Prosecutor (supra). In the final analysis, the facts and circumstances of the case gives rise to an irresistible inference that the appellant had knowledge of the drugs in the bag. See: PP v Abdul Rahman Akiff [2007] 4CLJ 337, FC” S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [21] Pihak pembelaan menimbulkan seorang individu bernama Nasaie dimana OKT telah berjumpa Nasaie sebelum kejadian. Menurut pihak pembelaan, beg dimana dadah itu dijumpai adalah dibawa oleh Nasaie, namun fakta ini disangkal sama sekali oleh saksi-saksi pendakwaan. Pihak pembelaan juga meletakkan kepada SP3 bahawa selepas OKT dibawa balik ke balai, anggota polis telah membawa OKT ke rumah Nasaie di Flat JKR, Batu 5, Jalan Keretapi Lama, Kapar tetapi SP3 menegaskan, sepanjang masa OKT ada bersamanya di pejabat narkotik. Ketika SP4 memberi keterangan, sekali lagi pihak pembelaan menyatakan bahawa OKT ada memberitahu SP4 bahawa Nasaie ada membawa beg kertas yang mengandungi dadah itu dan telah meninggalkan beg itu dalam keretanya tetapi disangkal oleh SP4. [22] Di dalam kes ini, pemerhatian dilakukan oleh SP3 dan pasukannya selama 15 minit dan tiada sesiapapun keluar atau masuk ke kediaman OKT. Barang kes ada di dalam kenderaan milik OKT dan ini menunjukkan OKT mempunyai “exclusive possession” atas barang-barang kes. Untuk ini Mahkamah merujuk kepada kes Leow Nghee Lim v Regina [1956] MLJ 28: - “The dictionary definition brings in the idea of exclusiveness. It is often said that “possession must be exclusive”. This is ambiguous. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ Possession need not be exclusive to the accused. Two or more persons may be in joint possession of chattels, whether innocent or contraband. The exclusive element of possession means that the possessor or possessors have the power to exclude other persons from enjoyment of the property. Custody likewise may be sole or joint and it has the same element of excluding others. The main distinction between custody and possession is that a custodian has not the power of disposal. The statement that “possession must be exclusive” is often due to confusion of the fact to be proved with the evidence by which it is to be proved. It is essential to keep this distinction clearly in mind, especially when applying presumptions”. (penekanan oleh Mahkamah) [22] Justeru berdasarkan keterangan dan otoriti di atas, Mahkamah ini berpuashati melalui keterangan terus bahawa OKT mempunyai pemilikan ke atas dadah yang dijumpai di dalam kereta tersebut berdasarkan keterangan saksi pendakwaan khususnya SP3 yang merupakan pegawai tangkapan dalam kes ini.

OKT mempunyai pengetahuan ke atas dadah yang dirampas; [23] Setelah dibuktikan bahawa OKT mempunyai milikan atas dadah yang dijumpai di dalam beg kertas yang dijumpai di tempat letak kaki bahagian penumpang hadapan kereta OKT pada hari kejadian, S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ isu seterusnya adakah OKT mempunyai pengetahuan atas dadah tersebut. [24] Mahkamah Persekutuan di dalam PP v Abdul Rahman Akif [2007] 4 CLJ 337; [2007] 1 MLRA 568 Arifin Zakaria FCJ membuat rujukan kepada satu keputusan Mahkamah Atasan Singapura dan England yang memutuskan isu niat bagi pemilikan: “[18] In Ramis a/l Muniandy v Public Prosecutor [2001] 3 SLR 534, the Singapore Court Of Appeal again propounded on the question of knowledge necessary to establish possession and at p. 541 states: Knowledge of drugs The starting point in the consideration of this issue was that we had already concluded that the drugs were already on Ramis’s motorcycles when he entered the vicinity and that he had physical control of the drugs. In the absence of any reasonable explanation by Ramis, there facts were sufficient to lead to a strong inference that Ramis knew that the bag found on his motorcycle contained drugs. In Tan Ah Tee (supra), Wee Ching Jin CJ, delivering the judgement of the court, said [1978 – 1979] SLR 211 at 217 -218 [1980] 1 MLJ 49 at pg 52) Even if there were no statutory presumptions available to the prosecution, once the prosecution had proved the fact of physical S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ control or possession of the plastic bag and the circumstances in which this was acquired by and remained with the second appellant, the trial judges would be justified in finding that she had possession of the contents of the plastic bag within then meaning of the Act unless she gave an explanation of the physical fact which the trial judges accepted or which raised a doubt in their minds that she had possession of the contents within the meaning of the Act.” [25] Mahkamah dalam memutuskan isu pengetahuan OKT akan dadah yang dijumpai di dalam beg kertas di dalam kereta tersebut, turut Mahkamah merujuk kepada kes Shahrul Mazlee bin Mohd Khalid (supra) Mahkamah Y.A Dato’ Vazeer Alam (HMR) memutuskan: - “[51] The mental element of knowledge of the thing possessed is rarely proved by direct evidence. Knowledge is usually inferred from the surrounding circumstances. This was reiterated by this Court in Simon Savarimuthu Thevarajah v PP [2020] 5 CLJ 105 in the following terms: “On the facts before us, we were in as good a position as the trial judge to draw the inference whether the appellant had knowledge of the drugs. It Is trite that proof of knowledge is very often a matter of inference. The material from which the inference of knowledge can be drawn varies from case to case. It is S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ sufficient for the prosecution to prove facts from which it can be properly inferred that an accused person had the necessary knowledge. The court is not concerned with the knowledge of a reasonable man but is concerned with reasonable inferences to be drawn from a concrete situation as disclosed in the evidence as it affects a particular person whose knowledge is in issue (see PP v Chia Leong Foo [2000] 4 CLJ 649: [2000] 6 MLJ 705; Parlan Dadeh v PP (supra)” [penekanan ditambah] [26] Pihak pembelaan cuba mengaitkan beg kertas itu dengan individu bernama Nasaie yang didakwa membawa beg kertas itu ke dalam kenderaan OKT kerana OKT dikatakan berjumpa dengan Nasaie sebelum hari kejadian. Barang kes dijumpai dalam di tempat terbuka di dalam kenderaan tersebut dan beg kertas itu tidak berseal dan boleh dilihat kandungannya. Adalah mustahil untuk OKT tidak melihat kandungan bungkusan tersebut tanpa memastikan kandungan bungkusan tersebut. [27] Di dalam kes Yan Lan Hua v Pendakwaraya [2019] LNS 489, Mahkamah Rayuan memutuskan: “[44] It is settled law that the success of the defence of innocent carrier depends very much on the facts of each case, a matter that falls within the realm of the trial judge. Ignorance simpliciter is not sufficient to S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ let an accused person off the hook as otherwise every other accused person will allude to that defence. It needs more than that. Without any reason for suspicion, or there is no right or opportunity of examination, ignorance can be a good defence… To rebut the presumption under section 37(d) of the Act , it was not sufficient for the accused to merely deny knowledge, she must go further and show she did not suspect and had no reason to be suspicious of the items in the said bag, that is, she was not guilty of willful blindness. Under the doctrine of willful blindness, if a man deliberately shuts his eyes to facts which he would prefer not to know, he is taken to have actual knowledge of the facts to which he shuts his eyes. Di dalam kes ini, beg kertas yang berada di tempat letak kaki bahagian penumpang hadapan kereta OKT didakwa oleh pihak pembelaan kononnya dibawa oleh Nasaie ketika bertemu dengan OKT sebelum dari kejadian. Tempat dimana beg kertas mengandungi dadah itu dijumpai adalah tempat terbuka iaitu di atas tempat letak kaki, ianya jelas dan boleh dilihat oleh sesiapa yang menaiki kereta Honda BRV itu di bahagian tempat duduk hadapan penumpang dan boleh diketahui samada bungkusan tersebut mempunyai sebarang kandungan atau tidak. OKT sebagai pemilik kereta tersebut, mempunyai semua sebab untuk mengesyaki bungkusan tersebut, namun dia memilih untuk tidak mengambil S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ tahu dengan menyatakan beg kertas itu milik Nasaie yang ditinggalkan dalam keretanya. Ini adalah alasan OKT untuk menafikan pengetahuannya terhadap kandungan bungkusan tersebut. Inilah yang dikatakan ‘willfull blindness’. Apa yang penting, tiada bukti ada orang lain selain OKT yang membawa kereta Honda BRV tersebut sebelum kejadian. [28] Pihak pembelaan juga mendakwa terdapat percanggahan antara keterangan SP3 dan SP4 tentang dimana dadah itu dijumpai. SP3 di dalam keterangannya menyatakan bahawa dadah itu dijumpai di tempat letak kaki kenderaan tersebut namun jika dirujuk rajah kasar eksbit P14, kedudukan dimana dadah dijumpai adalah di atas tempat duduk hadapan sebelah penumpang. Ini menurut pihak pembelaan telah mencacatkan kes pendakwaan. Mahkamah mendapati jika ada perbezaan adalah tempat beg kertas yang mengandungi dadah itu dijumpai. Apa yang nyata adalah dadah itu dijumpai di dalam kereta milik OKT iaitu Honda BRV No. BQJ 3468 di bahagian hadapan penumpang kereta tersebut; SP3 sebagai pegawai serbuan mengesahkan beg kertas mengandungi dadah itu dijumpai di atas tempat letak kaki di bahagian penumpang hadapan manakala rajah kasar (P14) yang dibuat oleh SP4 menyatakan S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ dadah itu dijumpai atas tempat duduk penumpang bahagian hadapan kereta tersebut. Mahkamah ini memutuskan percanggahan ini tidak mencacatkan kes pendakwaan kerana akan ada sedikit percanggahan antara saksi-saksi pendakwaan kerana sekiranya saksi-saksi memberi setiap butiran bagaimana kejadian berlaku; akan menimbulkan pula tohmahan bahawa saksi-saksi ini telah diajar untuk memberikan keterangan sedemikian. SP3 dan SP4 masih memberikan kawasan yang sama dadah itu ditemui cuma perbezaan dari segi seorang mengatakan atas tempat letak kaki, manakala seorang lagi mengatakan diatas tempat duduk tapi kedua-dua mengesahkan ianya didalam kereta Honda BRV No. BQJ 3468 di bahagian hadapan penumpang kereta. Ianya akan menimbulkan kelompangan sekiranya SP3 mendakwa barang kes dijumpai di dalam kereta manakala SP4 membuat rajah kasar mendakwa barang kes dijumpai di dalam bilik di kediaman tersebut.

Pada masa, tarikh dan tempat tersebut OKT-OKT telah melakukan kesalahan mengedar dadah seperti yang dinyatakan di dalam pertuduhan. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [29] Persoalan seterusnya adalah samada wujudnya keterangan mengedar dadah tersebut dibuktikan atas OKT. Pihak pendakwaan telah membuktikan keterangan yang menjurus kepada elemen pengedaran dadah seperti yang didefinisikan dibawah Seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya 1952 yang mana definisi pengedaran dibawah Seksyen 2 Akta terjumlah juga kepada perbuatan “concealing, keeping’ dadah tersebut. Mahkamah ini juga berpendapat dengan berat dadah Cannabis seberat 1170.8-gram adalah mustahil untuk kegunaan peribadi OKT kecuali ianya untuk pengedaran. Merujuk kepada penghakiman di dalam kes Teh Geok Hock v. PP [1989] 1 CLJ Rep 160; [1989] 2 CLJ 977; [1989] 3 MLJ 162 yang menjelaskan maksud "pengedaran" seperti berikut: "True, the definition in the Act sounds artificial and not according to the ordinary meaning of the word 'trafficking' which is normally understood to mean to trade in, buy or sell, any commodity, albeit often with sinister implication. See also the Shorter Oxford English Dictionary. The definition of 'trafficking' in the Act is wide and includes not only buying and selling, but also carrying, concealing and keeping. " [penekanan ditambah] S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [30] Mahkamah ini setelah menilai keterangan yang dikemukakan di dalam kes ini dan mendapati tindakan OKT membawa dan menyimpan dadah di dalam beg kertas (P8) itu adalah tergolong di bawah takrifan "pengedaran" di bawah Seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya 1952 bagi Cannabis yang dinyatakan dalam pertuduhan. Mahkamah telah dipandukan dengan kes Mohamed Yazri Minhat v. PP [2003] 2 CLJ 65 di mana Gopal Sri Ram, Hakim Mahkamah Rayuan (ketika itu) telah menyatakan bahawa: “Proof of the purpose for which an act is done, where such purpose is a necessary ingredient of the offence with which an accused is charged, presents a problem with which criminal courts are very familiar. Generally, in the absence of an express admission by the accused, the purpose with which he did an act is a matter of inference from what he did. Thus, in the case of an accused caught in the act of conveying from one place to another controlled drugs in a quantity much larger than is likely to be needed for his own consumption the inference that he was transporting them for the purpose of trafficking in them would, in the absence of any plausible explanation by him, be irresistible - even if there were no statutory presumption such as is contained in section 15 of the Drugs Act. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ As a matter of common sense, the larger the quantity of drugs involved the stronger the inference that they were not intended for the personal consumption of the person carrying them, and the more convincing the evidence needed to rebut it…” [penekanan ditambah] [31] Kesimpulannya,setelah Mahkamah mendengar keterangan saksi-saksi dan meneliti hujah pihak-pihak, Mahkamah memutuskan selepas penilaian maksimum dibuat atas keterangan saksi-saksi pendakwaan, pihak pendakwaan berjaya membuktikan kes prima facie bahawa dadah yang dijumpai bersama OKT merupakan dadah berbahaya sepertimana yang ditakrifkan di bawah Seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya 1952, OKT mempunyai milikan ke atas dadah yang dijumpai berdasarkan keterangan terus pihak pendakwaan dan wujudnya anggapan dibawah Seksyen 37(d) ADB 1952 yang menunjukkan pengetahuan OKT ke atas dadah yang ditemui bersamanya dan tindakan OKT membawa dadah tersebut terjumlah kepada aktiviti pengedaran sepertimana yang ditakrifkan di bawah Seksyen 2 Akta yang sama. [32] Oleh itu, Mahkamah memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ sepertimana yang diperuntukkan di bawah Seksyen 180(1) Kanun Tatacara Jenayah. Oleh itu OKT dengan ini dipanggil untuk membela diri di bawah pertuduhan ini. E. PEMBELAAN OKT [33] OKT telah diterangkan tiga (3) cara untuk membela diri dan dia memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah dari kandang saksi. OKT telah mengemukakan (3) saksi iaitu dia, isterinya dan rakan sekerjanya di Sekolah Menengah Methodist Klang. [34] Pembelaan OKT adalah seperti berikut: [i] Sebelum ditangkap untuk kesalahan ini, OKT adalah seorang guru dan mengajar di Sekolah Menengah Perempuan Methodist Klang. [ii] Pada hari kejadian, jam lebih kurang 1.30 pagi, ketika dia dan keluarganya sedang tidur, dia terjaga dari tidur kereana disebabkan bunyi bising. Turut terjaga adalah isteri dan anknya. Akibat dari bunyi bising itu, OKT telah keluar dari bilik dan mendapati pintu rumahnya di ruang tamu telah dipecah masuk dan ramai orang tidak dikenali berada di dalam rumah. Mereka semua berpakaian biasa. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [iii] OKT menyangka mereka adalah perompak dan salah seorang memperkenalkan diri sebagai pegawai polis. Pegawai itu telah memeriksa badan OKT tetapi tidak menjumpai apa-apa barang salah. Mereka juga telah memeriksa di dalam rumah dan tidak juga menjumpai apa-apa barang salah. Ketika pemeriksaan di dalam rumah dilakukan; OKT dan isterinya berada di ruang tamu manakala anak-anaknya masih berada di bilik tidur. [iv] Apabila pemeriksaan di dalam rumah selesai, tiba-tiba anggota yang berada di luar rumah keluar dan datang ke kereta. OKT terus dibawa ke kereta Honda BRV miliknya dan disuruh membuka pintu kereta itu. OKT mendakwa pada ketika itu, tangannya digari di bahagian belakang dan dia bersusah payah membuka pintu keretanya yang tidak berkunci. OKT kemudian disuruh mengambil (1) beg kertas warna biru putih (ekshibit P8) yang terletak di tempat letak kaki hadapan, namun gagal diambil oleh OKT memandangkan tangannya yang bergari. [v] Pegawai polis dikenali sebagai Tuan Azmi telah mengambil beg tersebut dan menyatakan didalamnya ada dadah dan OKT melihat (3) ketulan mampat yang dikeluarkan dari beg tersebut. OKT seterusnya mendakwa dia dibawa ke balai. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [vi] OKT mendakwa dia tidak pernah mengunci kereta Honda BRV miliknya kerana keliling rumahnya berpagar. Pintu pagar rumahnya juga tidak berkunci dan dia sekadar menutupnya. [vii] OKT mendakwa beg (P8) itu bukan miliknya tetapi milik kawannya Nassaie yang memegang beg tersebut ketika menaiki keretanya. OKT mendakwa dia tidak perasan tentang keberadaan beg itu kerana dia memandu kereta. OKT juga mendakwa dia telah memberitahu Nassaie kepada SP4 (pegawai penyiasat). OKT menafikan pada malam kejadian; dia ada mengambil kunci kereta dan membuka keretanya. [35] Keterangan DW2 dan DW3 adalah lebih kepada keterangan yang hanya menyokong keterangan OKT dan tidak menjelaskan bagaimana beg (P8) boleh berada dalam kereta OKT. [36] Mahkamah telah meneliti keterangan OKT dan mendapati OKT menyalahkan individu bernama Nassaie yang kononnya membawa P8 bersama dan menaiki keretanya. OKT juga mendakwa bahawa pintu hadapan rumahnya telah dipecahkan oleh pihak polis; Mahkamah telah melihat kepada gambar pintu hadapan rumah OKT (ekshibit P10(2)) dan mendapati tiada kesan pecah masuk pada pintu tersebut. Pintu hadapan rumah OKT jika benar didakwa oleh S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ OKT dipecah masuk oleh pasukan polis dengan menghasilkan bunyi yang kuat hingga dia sendiri terjaga dari tidur; kesan pecahan itu akan jelas kelihatan; namun ianya tidak kelihatan pada pintu tersebut [37] Jika dilihat pada pintu itu sendiri, ia lebih kepada ianya dibuka dari dalam dan ini selari dengan keterangan SP3 yang mendakwa pintu itu diketuk olehnya dan beliau melihat dari cermin di tepi pintu bahawa OKT yang datang membuka pintu. SP3 juga ketika pemeriksaan balas menjelaskan OKT yang memandu arah beliau dan pasukannya ke kereta Honda BRV yang diparkir di luar rumah dan menunjukkan dimana P8 berada. Pada ketika itu, kereta itu berkunci dan OKT yang membuka pintu kereta. [38] Berkenaan dengan Nassaie, SP3 menafikan bahawa OKT ada membawa pasukan polis ke rumah Nassaie. SP3 menegaskan bahawa pada setiap masa OKT ada dengannya di pejabat narkotik. OKT juga tidak pernah memaklumkan kepada SP3, bahawa dia jarang menggunakan kereta ke sekolah tetapi sebaliknya menaiki motosikal. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [39] Dadah (P8) dijumpai di tempat letak kaki hadapan penumpang kereta Honda BRV No. BQJ 3468 (P6 (11). Ianya senang dilihat dan bukan diletakkan di tempat tersorok. Kereta ini milik OKT (ekshibit P18). OKT mendakwa Nassaie adalah kawannya. OKT mengemukakan laporan polis Sg Kapar 004914/23 (ekshibit D19), dimana didalam D19, ada disebut nama Nassaie yang kononnya tinggal di flet JKR Batu 5, Jalan Keretapi Lama, Kapar dan Nassie memandu kereta Myvi putih tetapi nombor plet dia tidak ingat. Agak janggal bahawa kenalan OKT sejak kecil dan tinggal sekampung tetapi OKT tidak dapat memberikan butiran lanjut tentang Nassaie kepada pihak polis seperti alamat penuhnya dan juga nombor plet kereta Nassaie. [40] Bagaimana pihak polis boleh menyiasat tentang individu yang bernama Nassaie jika butiran lengkap tidak diberi. Nassaie adalah orang yang didakwa oleh OKT menaiki keretanya sehari sebelum dia ditangkap. D19 tidak diperolehi oleh SP4 untuk siasatan lanjut kerana beliau telah bertukar kerja. Mahkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Rayuan didalam Bavithran a/l Paramisivan lawan Pendakwa Raya [2021] CLJU 829; [2021] MLRHU 672 di mana diputuskan: S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [74] In his statement to the police, the appellant merely mentioned the name Fong, and described him as a Chinese man who is not too thin, about 170 cm tall, and whom the appellant had known for about six months at Pub VIP Sentosa. That was all. PW8, when re-examined, Sexplained that she did visit Pub VIP Sentosa as part of the investigation but could not identify the Fong in question (even if he existed) based on the limited information given especially since she discovered that there were many who were known or named Fong at Pub VIP Sentosa. [75] In addition, despite the appellant maintaining that even at the additional session of statement taking the name Fong was mentioned again in the context of the alleged communication between the two, it was also telling that the appellant did not see it fit for more information to be given to the police on Fong to enable the police to conduct proper and meaningful investigation of whatever leads given by the appellant. [76] The appellant gave evidence that Fong contacted him on the appellant’s handphone when he arrived at the McDonald’s restaurant and it appeared that the appellant was suggesting (but never stated clearly in his testimony as DW1) that it could have been Fong who placed the impugned drugs in the Toyota VIOS. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [77] We however found this narrative lacking in credibility. Despite claiming to have known Fong for about a year (as testified in Court but six months as stated in his cautioned statement), and met him regularly for about four or five times a week, the appellant was not able to give any further relevant information beyond the name ‘Fong’, such as his address, place of work, or other information that would give the police some foundational basis to investigate on the existence let alone involvement of this character in the placing of the impugned drugs in the Toyota VIOS. [78] We therefore were of the view that the learned trial judge was not wrong in holding that if Fong had existed as claimed, proper investigations would have been able to be carried out had the appellant provided information to the police. Simply stated, the information proffered by the appellant was patently insufficient and therefore Fong could not be located. We thus found no flaws in the following analysis and findings of the learned trial judge. “[92] The evidence before this court disclose that the accused had informed the police about a person named Fong. SP8 stated that the accused had mentioned the name Fong who had contacted the accused on the day of the incident. [93] The evidence before this court further reveals that the accused did not know Fong's full name or where Fong lived. SP8 had conducted an S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ investigation on the person named Fong by going to the pub where the accused work. However, the investigation did not reveal yield any results due to the lack of information pertaining to Fong. [94] It is the view of this court that if Fong existed, the accused should be able to provide more information pertaining to Fong. This includes Fong's full name, telephone number and address. This would enable SP8 to carry out an investigation on the individual called Fong. As it stands, the lack of information pertaining to Fong had hindered the investigation into the existence of Fong. [95] For a proper Alcontara notice, comprehensive details should be provided. It is insufficient that a vague notice is given without sufficient information to enable the police to carry out investigations. [See: Phiri Mailesi v. Public Prosecutor [2013] 1 LNS 391]. [98] Founded on the cases above, and applying the principles from those cases to the facts of this case, this court finds that Alcontara notice in this case wanting. It did not have the requisite information such as the full name and address of Fong. The information given was vague and insufficient. It would have been unfeasible for the police to locate Fong based on the information given by the accused. For these reasons, this court finds that Fong is a fictitious person”. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [79] We further observed that there was also no evidence to substantiate the existence of Fong such as from others who worked in the Pub VIP Sentosa, or any of the appellant’s family members or other individuals who could have known or confirmed that this character described as Fong was not fictitious, in order to enable further investigation by the police. We would add that the question of Fong’s existence notwithstanding (which in any event did not raise any reasonable doubt in the case of the prosecution), exactly how Fong could have been involved in the drug trafficking charges had not been made clear either. [80] Our review of the notes of proceedings too did not find any sufficient evidence or information concerning Fong in order to enable the prosecution to investigate or explain to the Court the failure to investigate or call rebuttal evidence at the close of the defence case to deal with the appellant's version, in the context enunciated in Alcontara Ambross Anthony v. PP [1996] 1 CLJ 705 in respect of a good and valid ‘Alcontara Notice’. Nor did the notes of evidence show that the appellant had led credible evidence to support his story and to rebut the presumption of trafficking on the balance of probabilities. Mahkamah Rayuan didalam Rengarajan Thangavelu v. PP [2015] 1 CLJ 993 di mana Hamid Sultan Abu Backer, Hakim Mahkamah Rayuan memutuskan: “We find that the second ground that the investigation officer had not conducted any investigation on the contents of the said cautioned S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ statement we find that it has no merits. If an investigation needs to be done, full information need to be given or at least on the face of the information any reasonable tribunal should be able to say that there is or are sufficient information to investigate the story further. The information on this issue must come from the appellant to earn an acquittal. There is no obligation in law in an offence of this nature where the statutory obligation to rebut trafficking is on the appellant for the prosecution to 'dig' the information from the appellant. The test may be different in other Penal Code offences such as murder, etc and assessment of demeanour of witnesses may play an important part.” [penekanan ditambah] [41] Pihak pembelaan juga menghujahkan bahawa laporan polis (P13) yang dibuat oleh SP3 adalah tidak lengkap dan tidak menyebut bahawa kereta Honda BRV milik OKT itu berkunci dan dibuka oleh OKT menggunakan alat kawalan jauh. Ekshibit P13 adalah “first information report” yang dibuat oleh SP3 sebagai pegawai serbuan. Tujuan P13 dibuat adalah untuk memulakan siasatan lanjut atas penahanan OKT. Sekiranya setiap perkara ingin dimasukkan dalam “first information report”, maka ianya akan merupakan sebuah kertas siasatan. SP3 hanya menyatakan beberapa perkara asas yang menjadi aras untuk SP4 memulakan siasatan. Kegagalan S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ menyatakan kereta Honda BRV berkunci dan OKT membukanya tidak menjadikan P13 itu cacat. [42] Pihak pembelaan juga menghujahkan bahawa SP3 adalah saksi yang tidak boleh dipercayai hanya kerana beberapa fakta tentang apa yang berlaku pada malam kejadian tidak dinyatakan oleh SP3 dalam laporan polisnya (P13). Pihak pembelaan gagal menunjukkan di peringkat kes pendakwaan ketika pemeriksaan balas SP3 bahawa SP3 dan pasukannya mengenali OKT sebelum kejadian dan mempunyai niat untuk menganiaya OKT. Mahkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Rayuan didalam Muhamad Sham bin Azemi dan Pendakwa Raya [2025] CLJU 2278 “[66] Mahkamah ini juga, dalam menerima keterangan pihak pendakwaan tersebut, mendapati tiada sebab bagi saksi-saksi pendakwaan yang terdiri daripada pihak Polis untuk mereka-reka keterangan yang berniat jahat terhadap Perayu kerana mereka hanya menjalankan tugas mereka. Mahkamah Rayuan di dalam Wan Amirul Mubin bin Wan Kamaruddin v PP [2017] CLJU 1478; [2017] 1 LNS 1478 memutuskan seperti berikut: “It is unthinkable that PW4 had fabricated evidence in view of the complete absence of any evidence or allegation by the S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ appellant that PW4 had made up a story regarding Exhibit P30. In fact, the appellant admitted during cross-examination that PW4, PW5 as well as PW7 had absolutely no reasons to lie about him. PW4 and PW5 were police officers who were merely performing their duties and they had no reasons to lie or to frame up the appellant whom they said they did not know. [30] It is significant to bear in mind that since both PW4 and PW5, were carrying on their official duties at the relevant time, in law the court is entitled to presume that their official acts were regularly performed and prima facie they did so honestly and conscientiously. Section 114 illustration (e) of the Evidence Act 1950 in this regard provides that the court may presume that judicial and official acts have been regularly performed. In the case of PP v. Dato' Seri Anwar Ibrahim [2014] 4 CLJ 162, the Court of Appeal said- "It must be borne in mind that s. 114 illustration (e) of the Evidence Act 1950 provides that the court may presume that judicial and official acts have been regularly performed. In State of Punjab v. Rameshwar Dass [1957] Cri LJ 1630, the Punjab and Haryana Court held at p. 1631 as follows: It is well settled that prima facie the public servants must be assumed to act honestly and conscientiously. It would, therefore, be basically wrong, without other cogent ground to consider them as untrustworthy witness in respect of their activities S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ in performance of their official duties merely because of their official status unless the evidence is considered to be suspicious and that the conviction of the accused cannot be sustained on the statement’s official witnesses. The presumption that a person acts honestly applied as much in favour of a police officer as of other persons, and it is not a judicial approach to distrust and suspect him without good grounds? [31] Accordingly, without cogent reasons that would allow us to hold otherwise, it would be manifestly wrong to consider PW4 and PW5 as untrustworthy witnesses in handling this case. In the end what we have before us is nothing more than the bare oral testimony which was a mere denial." [penekanan ditambah] Namun begitu, sebelum pergi lebih jauh, Mahkamah ini telah mengingatkan dirinya kepada prinsip yang diterapkan dalam kes Public Prosecutor v Mohamed Ali [1962] 1 LNS 129; [1962] 1MLJ 257- Thomson J: “When a Police witness says something that is not inherently improbable his evidence must be in the first instance be accepted. If he says he saw a c cow jumping over the moon, his evidence is, of course not to be accepted, but if he says he saw a cow wandering along one of the main streets of Kuala Lumpur (the sort of thing we all see every day of our lives) there is not the slightest justification for refusing to believe him. Of course, if his evidence is contradicted by other S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ evidence or is shaken by cross examination then it becomes the business of the Magistrate to decide whether or not it should be accepted. In the absence of contradiction, however, and in the absence of any element of inherent probability the evidence of any witnesses, whether a Police witness or not, who gives evidence on affirmation, should normally be accepted. [43] Mengambil prinsip yang dijelaskan dalam kes yang dirujuk, saya mendapati SP3 dan pasukan serbuan tidak mengenali OKT sebelum kejadian; dan pada hemat saya, mereka tiada sebab munasabah untuk mereka menganiaya OKT dengan sengaja meletakkan dadah itu di tempat letak kaki bahagian hadapan penumpang kereta OKT. [44] Pihak pembelaan juga menghujahkan SD2 (isteri OKT) telah berjumpa dengan OKT pada jam lebih kurang 3 pagi di balai. Fakta ini tidak diletakkan pada SP3 ketika dia memberi keterangan. Ketika SP3 memberi keterangan, beliau menyatakan OKT hanya bersalaman dengan SD2 di rumah OKT sebelum dia dibawa ke balai. Tiada pada bila-bila masa dinyatakan oleh SP3 bahawa isteri dan anak-anak OKT turut dibawa ke balai semasa penahanan OKT. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [45] Isu samada OKT selalu menggunakan kereta Honda BRV untuk ke sekolah juga tidak relevan. Kes pembelaan adalah OKT ke sekolah dengan menunggang motosikal. Apa yang dibuktikan oleh pendakwaan dalam kes ini adalah dadah dijumpai di dalam kereta OKT dan bukan di tempat lain. F. KEPUTUSAN DI AKHIR KES PEMBELAAN [46] Setelah meneliti dan menimbangkan keterangan pihak pembelaan, Mahkamah mendapati keterangan pihak pembelaan tidak menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan bahawa sebenarnya OKT mempunyai milikan atas barang kes dadah seperti di dalam pertuduhan. Mahkamah juga mendapati OKT gagal menimbulkan sebarang keraguan terhadap dapatan milikan dan pengetahuan dadah ke terhadapnya serta pengedaran seperti yang ditakrifkan di bawah Seskyen 2 ADB 1952. Saya telah mengingatkan diri saya kepada prinsip yang dinyatakan di dalam kes Mahkamah Rayuan Mohamad Nazarie Halidi v. PP & Another Appeal [2019] 6 CLJ 61 apabila Abang Iskandar menzahirkan bahawa: S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [43] He had earlier found that both the accused had failed to raise a reasonable doubt as to their guilt. Although the law says that an accused person charged with a criminal offence only needs to raise a reasonable doubt in order to get an acquittal, that does not mean that he can just advance a defence that would create fanciful doubts in the mind of the trial judge hearing his case. To amount to a 'doubt' that would, in law, entitle him to an acquittal, it must be a 'reasonable doubt'. What would amount, in law, as a 'reasonable doubt' had been defined by Lord Denning in the same case of Miller v. The Minister of Pensions (supra), as may be surmised as follows: it must be a doubt that lingers on the mind of a reasonable person, not of the type which is fanciful nor a fleeting/flitting one. It had also been remarked that a 'reasonable doubt' did not mean some light, airy, insubstantial doubt that may flit through the minds of any of us about almost anything at some time or other; it does not mean a doubt begotten by sympathy out of reluctance to convict; it means a real doubt, a doubt founded upon reasons. (See the case of K Gopal Reddy v. State of Andhra Pradesh (Supreme Court of India, 22 November 1978). Indeed, some legal commentators had also attempted to define a 'reasonable doubt' to mean, the doubt of men of good sense, not that of imbeciles or fools. [penekanan ditambah] Oleh itu, setelah menilai semua keterangan di akhir kes pembelaan, Mahkamah mendapati OKT gagal menimbulkan keraguan yang S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ munasabah terhadap kes pendakwaan dan pihak pendakwaan telah membuktikan kesnya terhadap OKT untuk pertuduhan yang dikenakan terhadapnya melampui keraguan munasabah. [47] Oleh itu, OKT didapati bersalah dan disabitkan dengan pertuduhan di bawah Seksyen 39B(1) (a) yang boleh dihukum dibawah Seksyen 39B(2) ADB 1952. G. HUKUMAN [48] OKT di dalam rayuannya menyatakan dia berumur 38 tahun dan telah berkahwin dan merupakan seorang guru. OKT mempunyai 3 orang anak. OKT memohon agar diringankan hukuman dan dia telah memberi kerjasama pada pihak polis. OKT juga merupakan pesalah pertama dan dia kini telah insaf. [49] Di pihak pendakwaan pula, memohon dikenakan hukuman yang berat dan setimpal dengan kesalahan yang dilakukan. Kes dadah adalah satu kesalahan yang serius dan mendatangkan kesan yang tidak baik kepada masyarakat. Hukuman yang berat akan memberi satu pengajaran yang serius pada masyarakat amnya tentang pentingnya menjauhi gejala ini. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ [50] Mahkamah ini dalam melihat kepada apakah hukuman yang bersesuaian pertuduhan dihadapi OKT ini, turut mempertimbangkan bahawa dengan penggubalan Akta Pemansuhan Hukuman Mati Mandatori 2023, Seksyen 34 Akta yang sama memberikan pilihan kepada Mahkamah ini untuk memberikan hukuman berbentuk pemenjaraan seumur hidup bersama 12 kali sebatan terhadap pesalah yang disabitkan dengan pertuduhan di bawah Seksyen 39B(1) (a) ADB 2952 yang boleh dihukum dibawah Seksyen 39B(2) Akta yang sama ataupun hukuman gantung sampai mati. Untuk ini, Mahkamah mengikuti keputusan yang diberikan oleh Mahkamah Rayuan didalam Md Masud Rana v PP [2024] CLJU 148, walaupun ianya melibatkan OKT yang disabit salah dibawah Seksyen 302 Kanun dimana OKT dan dijatuhkan hukuman gantung sampai mati, Mahkamah ini menuruti prinsip yang digariskan oleh Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut apabila mengulas tentang hukuman yang dikenakan ke atas OKT 1: - “[36] In this situation, we are of the opinion that we can still consider the applicable legal principles in deciding whether the death penalty should be imposed or otherwise. The introduction of Act S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ 846 does not in any way prevent us from referring to the basis of existing sentencing principle. [37] We also refer to the Official Statement of the Dewan Rakyat (Fifteenth Parliament, Second Term First Meeting) on 3.4.2023, which stated that Parliament’s intention to amend the existing law by introducing Act 846 to abolish the death penalty is an initial step in transforming the justice system crime in Malaysia. In addition, the basic principle behind every sentencing in Malaysia is the rehabilitation of prisoners so that they can return to society and become individuals who serve the family, community and country after completing their sentence. The Court also needs to thake this into account. [51] Berdasarkan otoriti di atas, Mahkamah ini mendapati OKT harus diberi peluang untuk berubah dan kembali ke pangkuan masyarakat selepas tamat hukumannya kelak. Hasrat Parlimen memansuhkan hukuman mandatori iaitu gantung sampai mati bagi kes dibawah Seksyen 39B(1) (a) ADB 1952 tetapi memberi Mahkamah budibicara untuk menjatuhkan hukuman penjara seumur hidup dan rotan kepada OKT yang disabit salah untuk kesalahan mengedar dadah; adalah tujuannya untuk memberi peluang kepada mereka untuk kembali ke pangkuan masyarakat selepas menjalani hukuman penjara. S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ Oleh itu, setelah Mahkamah mendengar hujah mitigasi OKT dan hujahan pemberatan hukuman oleh pihak pendakwaan maka Mahkamah menjatuhkan hukuman penjara seumur hidup atas OKT dan 12 kali sebatan rotan. Barang-barang kes disimpan selamat oleh pihak pendakwaan sehingga tamat tempoh rayuan. Bertarikh 7 November 2025 BAGI PIHAK PENDAKWAAN : Nurul Ashiqin Binti Zulkifli Timbalan Pendakwa Raya Kamar Penasihat Undang-Undang, Negeri Selangor Darul Ehsan, Aras 11-13 Corporate Tower, Ideal Convention Centre (IDCC) Shah Alam, Jalan Pahat L 15/L, Seksyen 15, 40200 Shah Alam, SELANGOR DARUL EHSAN PEGUAM BELA BAGI PIHAK TERTUDUH : Tetuan Najib Hisham Isa. Peguambela dan Peguamcara, SB-06-01, Paragon@Pangaea, Persiaran Bestari, Cyber 11, 63000 Cyberjaya, SELANGOR DARUL EHSAN S/N s17jsZs2Nkq8tySydQC2OQ