Ahmad Shahrill 'Ariff Bin Zainol (DA-62JSK-13-05/2023)

Ini adalah rayuan daripada Pendakwa raya terhadap perintah pelepasan dan pembebas OKT di akhir kes pendakwaan.

OKT merupakan seorang pengamal perubatan Islam telah dituduh dengan satu pertuduhan sepertimana berikut: Bahawa kamu pada 2 Ogos 2021 jam lebih kurang 11.00 pagi bertempat di alamat lot 1597 Lorong Masjid Kampung. Kubang Siput, Pasir Tumboh, Di Dalam Jajahan Kota Bharu Di Dalam Negeri Kelantan Darul Naim, telah dengan maksud seksual melakukan amang seksual ke atas kanak-kanak bernama Aleeya Maisara Binti Hasbullah (Mykad: 060208030810) dengan menyentuh bahagian kemaluan dan dada. Oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 14(a) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 yang boleh dihukum di bawah seksyen 14 Akta yang sama. Hukuman: Penjara boleh sampai tempoh 20 tahun dan boleh juga dikenakan dengan hukuman sebat.

Pendakwaan mengemukakan empat (4) orang saksi seperti berikut: i. SP1- Aleeya Maisara Binti Abdullah, (Mangsa) ii. SP2- Rozita Binti Ramli (Ibu mangsa) iii. SP3- Siti Nor Bakyah Binti Hasbullah (Kakak ipar mangsa) iv. SP4- Sarjan Che Habsah Binti Che Hassan (Pegawai Penyiasat)

Naratif kes pendakwaan ketika perbicaraan diringkaskan seperti berikut.

OKT pada masa material adalah merupakan seorang Pensyarah Undang-Undang di Universiti Utara Malaysia dan dikenali sebagai Ustaz Perlis. Pada masa yang sama, OKT merupakan pengamal perubatan Islam.

OKT telah dijemput oleh ibu mangsa (SP2) untuk datang ke rumah mereka di Kelantan bagi tujuan memberikan rawatan tradisional kepada anaknya iaitu mangsa(selepas ini rujuk sebagai SP1) yang sering mengalami kerasukan (histeria) yang serius.

Pada 2.8.2021, jam lebih kurang 2.00 pagi, OKT bersama beberapa orang pembantunya telah sampai ke rumah mangsa. OKT datang untuk merawat mangsa yang mengalami masalah histeria.

Pada mulanya, OKT dikatakan menjalankan rawatan di ruang tamu rumah sambil disaksikan oleh ahli keluarga mangsa yang ada pada masa itu.

Rawatan berjalan sepanjang malam dan berterusan hingga selepas subuh. Semasa rawatan di ruang tamu, OKT menggunakan kain pelapik setiap kali menyentuh mangsa.

Pada jam 11.00 pagi, OKT telah menyuruh ahli keluarga mangsa dan pembantunya mengangkat mangsa masuk ke dalam bilik tidur tempat kejadian. OKT kemudiannya meminta semua orang keluar dari bilik tersebut. Kakak ipar mangsa (SP3) membantah dan ingin menemani mangsa semasa rawatan tetapi telah disuruh keluar oleh OKT.

Semasa berduaan dalam bilik tersebut, OKT dikatakan telah memasukkan tangannya ke dalam baju mangsa dan menyentuh bahagian dada mangsa. OKT juga ada memasukkan tangannya ke dalam seluar mangsa dan menggosok kemaluan mangsa.

Ketika itu, OKT tidak menggunakan kain pelapik sebaliknya sentuhan berlaku secara langsung kulit ke kulit. Mangsa sedarkan diri pada masa tersebut tetapi tergamam ketakutan dan hanya mampu mengalirkan air mata. Tidak lama kemudian mangsa mengalami serangan histeria semula dan SP2 meminta OKT pulang.

SP1 mendakwa ketika itu pintu bilik dikunci oleh OKT.

OKT ada datang semula ke rumah mangsa selepas itu untuk meneruskan rawatan namun selepas beberapa hari keadaan histeria mangsa tidak berubah.

SP1 hanya menceritakan kejadian kepada SP2 beberapa hari selepas kejadian. Selepas mendapat tahu perkara tersebut, SP2 bergegas membawa mangsa ke balai polis untuk membuat laporan seperti mana di P3.

Dalam kes ini OKT telah datang ke Kelantan dari Perlis atas dasar ehsan setelah diminta untuk membantu SP1 meskipun dalam tempoh PKP wabak Kovik. Ibu Mangsa sendiri mengakui bahawa tiada apa-apa bayaran diambil oleh OKT bagi membantu rawatan mangsa.

OKT bersama dua (2) pembantunya merawat mangsa dari 30.7.2021 sehingga 4.8.2021 di rumah mangsa di Kota Bharu, Kelantan. Sepanjang tempoh rawatan tradisional, tiada ada aduan atau masalah dibangkitkan oleh mangsa dan ahli keluarga sendiri dan mengakui rawatan yang baik diberikan oleh OKT.

Insiden amang seksual yang didakwa telah dikatakan berlaku adalah pada 2.8.2021 jam 11.00 pagi sedangkan rawatan OKT berterusan sehingga 4.8.2021 sehingga OKT telah dipukul pada awal pagi 5.8.2021 dan mengalami buta mata kiri secara kekal.

OKT telah membuat laporan polis pada 6.8.2021 berhubung dengan tindakan penyarang yang mencederakannya, OKT menerima pesanan-pesanan Whatsapp mengugut OKT untuk menarik balik Laporan Polis tersebut, sekiranya tidak OKT akan menerima kesusahan.

Hakikatnya, salah seorang yang mencederakan OKT adalah merupakan saudara kepada Ibu Mangsa. Kemudiannya hanyalah pada 11.8.2021 mangsa bagi kes ini membuat laporan polis ditemani oleh ibu bapanya. Laporan Polis adalah dibuat setelah Sembilan (9) hari kejadian kejadian amang seksual itu dikatakan berlaku.

Di akhir kes pendakwaan, saya perlu menganalisa secara cermat segala keterangan saksi-saksi pendakwaan beserta eksibit-eksibit yang difailkan.

Seksyen 173 (h) (i) Kanun Tatacara Jenayah telah memberikan garis panduan yang harus dipatuhi di akhir kes pendakwaan seperti berikut; "The following procedure shall be observed by Magistrates in summary trials;

(i) if the Court finds that a prima facie case been made out against the accused on the offence charged, the Court shall call upon the accused to enter on his defence". Kes 'prima facie' bermaksud antara lain seperti berikut; "For the purpose for subparagraphs (i) and (ii), a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction. " Frasa "prima facie" turut disentuh oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Looi Kow Chai & Anor v. PP [2003] 1 CLJ. Kes Looi Kow Chai & Anor (supra) telah dirujuk oleh kes di dalam kes Magendran Mohan v. PP [2011] 1 CLJ 805 yang menyatakan antara lain seperti berikut: "The test at the end of the prosecution's case is "prima facie case" based on a maximum evaluation of evidence. The evidence has to be scrutinized properly and not perfunctorily, cursorily or superficially. If the evaluation of the evidence results in doubts in the prosecution's case, then a prima facie case has not been made out. The defence ought not to be called merely to clear or clarify such doubts. " UNDANG-UNDANG BERKAITAN.

Dalam kes ini, OKT telah dituduh di bawah seksyen 14 (a) dan seksyen (d) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 menyatakan seperti berikut;

Amang seksual fizikal atas kanak-kanak Mana-mana orang yang, bagi maksud seksual-

menyentuh mana-mana bahagian badan seseorang kanak-kanak;

membuatkan seseorang kanak-kanak menyentuh mana-mana bahagian badan orang itu atau bahagian badan mana-mana orang lain;

membuatkan seseorang kanak-kanak menyentuh mana-mana bahagian badan kanak-kanak itu sendiri; atau

melakukan apa-apa perbuatan lain yang melibatkan kontak fizikal dengan seseorang kanak-kanak tanpa persetubuhan, melakukan suatu kesalahan dan hendaklah, apabila disabitkan dihukum dengan pemenjaraan selama tempoh tidak melebihi dua puluh tahun dan boleh juga dihukum dengan hukuman sebat. INTIPATI PERTUDUHAN

Diakhir kes pendakwaan, intipati-intipati berikut perlu di buktikan dengan mengemukan bukti-bukti kredible dan boleh dipercayai; i. Mangsa adalah seorang kanak-kanak ii. OKT telah menyentuh atau melakukan kontak fizikal dengan menyentuh bahagian kemaluan dan dada. iii. Perbuatan sentuhan dibuat bagi maksud seksual. Dapatan Mahkamah Intipati Pertama: Mangsa adalah seorang kanak-kanak 25. Pendakwa perlu membuktikan mangsa adalah seorang yang kanak-kanak berumur bawah 18 tahun yang menepati peruntukkan di dalam seksyen 2 (1) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 antara lain menyatakan;

This Act shall apply to a child who is under the age of eighteen years and where this Act relates to any other written law, to a child of such age as specified in such written law.

Berdasarkan Sijil Lahir Asal yang dikemukakan di mahkamah, mangsa di lahirkan pada 8/2/2006 dan pada masa kejadian umur mangsa adalah 15 tahun 6 bulan. Peguambela OKT tidak mempertikaikan bahawa mangsa pada masa material adalah seorang kanak-kanak sewaktu kejadian.

Setelah meneliti, saya berpuashati mangsa adalah seorang kanak-kanak semasa kejadian. Jelas semasa memberi keterangan, mangsa telah mengemukakan Salinan Asal Sijil Lahir semasa memberi keterangan. rujuk kes Mohd Salleh MK Mohd Yusof v PP [2005] 2 CLJ 655 dan Thee Lian Luan v pp [2016] 1 LNS 388.

Dengan mengambil kira fakta-fakta yang tidak dipertikaikan diatas, saya memutuskan pendakwa telah berjaya membuktikan bahawa mangsa adalah seorang kanak-kanak semasa kejadian seperti di dalam seksyen 2 Akta ini. Intipati Kedua: OKT telah menyentuh atau melakukan kontak fizikal dengan menyentuh bahagian kemaluan dan dada SP1.

Setelah meneliti keseluruhan saksi-saksi pendakwaan, pada hemat saya, secara amnya pihak pendakwa bergantung sepenuhnya kepada keterangan SP1 iaitu mangsa dalam kes ini.

SP3 (Siti Nor Bakyah Binti Hasbullah) yang merupakan kakak ipar mangsa yang turut berada semada kejadian berlaku mengesahkan dia tidak melihat kelakuan sebagaimana didakwa oleh SP1.

Semasa di soal oleh Timbalan Pendawakraya, SP3 dengan jelas menyatakan bahawa dia sendiri tidak nampak insiden serangan seksual tersebut.

SP3 hanya melihat OKT sedang membaca ayat Al-Quran dan merawat SP1 dalam keadaan berlapik dengan kain. Pada ketika itu keadaan SP1 tidak stabil dam masih berada dalam keadaan dirasuk.

Setelah selesai rawatan, SP3 mendakwa dia telah menemani SP1 dan tidur bersama-sama SP1. Pada masa itu, SP1 tidak mencerita apa-apa kejadian serangan seksual kepada SP3, malahan suami SP3 juga ada bersama.

SP3 menyatakan seperti berikut; Pemeriksaan utama SP-3 Apa yang Puan nampak bila Puan intai? Yang saya nampak Ustaz sedang membaca-baca surah-surah lah, lapik kain gitu. Sedang baca surah, di mana dia baca surah? Dia duduk atas kerusi, Aleeya atas katil Lepastu apalagi yang berlaku lepastu? Lepas pada tu Aleeya dirasuk rasuk, lepastu okay. Lepas okay tu, kitorang pun bersurai saya pun tidur teman bersama Aleeya lah. Ha gitu.

Secara ringkasnya, saya berpendapat keterangan SP3 tidak banyak membantu pihak pendakwaan dalam menyokong perbuatan OKT terhadap SP1.

Manakala, Ibu mangsa (SP2) juga tidak melihat kejadian sebagaimana di dakwa oleh SP1. Ibu mangsa hanya mengetahui kejadian cabul tersebut seminggu selepas kejadian dan satu laporan polis dibuat (P3).

Oleh itu, saya perlu menilai keterangan SP1 dalam membuktikan intipati ini.

SP1 telah memberi keterangan secara bersumpah dan keteranganya menyatakan semasa rawatan dalam bilik tersebut, OKT telah memasukkan tangannya ke dalam bajunya dan menyentuh bahagian dada dan kemaluan.

SP1 juga mendakwa OKT ada memasukkan tangannya ke dalam seluarnya dan menggosok kemaluan tanpa menggunakan kain pelapik sebaliknya sentuhan berlaku secara langsung kulit ke kulit.

SP1 juga menyatakan dia dalam keadaan sedar ketika itu, namum tergamam ketakutan dan hanya mampu mengalirkan air mata. Adakah Keterangan SP1 konsisten, munasabah dan selamat diterima

Saya perlu memutuskan samada keterangan SP1 adalah kredibel, kukuh dan boleh dipercayai dalam membuktikan perbuatan OKT terhadap SP1 dengan mengambil kira tiada saksi-saksi lain secara langsung melihat perbuatan OKT semasa rawatan.

Pada hemat saya, kes pendakwaan bergantung sepenuhnya kepada kredibiliti keterangan SP1 kerana tiada keterangan-saksi-saksi lain yang dapat menyokong naratif kes pendakwaaan.

Mengenai keterangan yang diberikan oleh kanak-kanak, adalah menjadi undang-undang yang “trite” bahawa seorang kanak-kanak dianggap kompeten untuk memberi keterangan dalam prosiding di Mahkamah yang melibatkan AKSTK sekiranya kanak-kanak adalah mangsanya. Seksyen 17 AKSTK menyatakan -

Anggapan keupayaan saksi kanak-kanak Walau apa pun apa-apa yang berlawanan dalam mana-mana undang-undang bertulis yang lain, dalam mana-mana prosiding terhadap mana-mana orang yang berhubungan dengan mana-mana kesalahan di bawah Akta ini, atau mana-mana kesalahan yang dinyatakan dalam Jadual sekiranya mangsa ialah kanak-kanak. seseorang kanak-kanak dianggap kompeten untuk memberikan keterangan melainkan jika mahkamah berpendapat selainnya.

Akta yang sama juga memberi kuasa kepada mahkamah untuk mensabitkan seseorang dengan kesalahan berasaskan keterangan tanpa sokongan seseorang kanak-kanak sekiranya mangsa adalah kanak-kanak.

Seksyen 18 menyebut-Keterangan saksi kanak-kanak Walau apa pun apa-apa yang berlawanan dalam mana-mana undang-undang bertulis yang lain, dalam mana-mana prosiding terhadap mana-mana orang yang berhubungan dengan mana-mana kesalahan di bawah Akta ini, atau mana-mana kesalahan yang dinyatakan dalam Jadual sekiranya mangsa ialah kanak-kanak, mahkamah boleh mensabitkan orang itu bagi kesalahan itu berasaskan keterangan tanpa sokongan seseorang kanak-kanak. yang diberikan dengan sumpah atau selainnya.

Peguambela OKT menyatakan bahawa keterangan SP1 tidak selamat untuk diterima kerana ia tidak disokong oleh keterangan yang lain.

Peguam bela berhujah sekiranya OKT telah melakukan amang seksual atau melakukan perkara tidak senonoh sepanjang rawatan itu berlangsung di hadapan keluarga SP1, sudah tentu hal ini sudah ditegah, ditegur dan dilarang oleh mereka.

Akan tetapi, proses rawatan itu diteruskan tanpa bantahan. Setiap sentuhan yang dilakukan oleh OKT adalah sentuhan untuk rawatan dan SP1 pada bila-bila masa tidak pernah mengadu telah di perlaku yang tidak elok oleh OKT.

SP1 juga mendakwa kejadian amang seksual yang kerap kali berlaku itu tidak bermaksud setiap hari. Namun ini juga gagal dilaporkan dalam laporan polis sedangkan fakta-fakta tersebut adalah sangat material.

Secara ringkas. peguam berpendapat bahawa SP1 bukan saksi yang kompeten dan kredibel berdasarkan keterangannya. Rujuk kes Azman V Public Prosecutor 2021] MLJU 1406 yang membincangkan tentang kebolehan intelektual seorang kanak-kanak dalam memberi keterangan di mana; “The intellectual capacity of a child to understand questions and to give rational answers is the sole test of his testimonial competency and not any particular age (see SANTOSH ROY V. STATE OF W.B. [1992] Cr LJ 2493 (Cal). It depends upon the exercise of the trial judge’s

Timbalan Pendakwa raya terpelajar berhujah bahawa mangsa adalah seorang saksi yang boleh dipercayai dan SP1 telah memberi keterangan secara konsisten dan tidak mengubah ceritanya apabila dicabar oleh peguam bela semasa pemeriksaan balas.

Jika ada sebarang percanggahan sekalipun, pendakwaan berhujah bahawa percanggahan yang timbul hanyalah kecil dan tidak fatal kepada kes pendakwaan. rujuk kes Mohamed Alias v PP [1983] 2 MLJ 172 dan Pie Chin v PP [1983] 1 CLJ 316.

Pendakwaan juga menghujahkan meskipun mangsa tidak dapat mengingati butir-butir lain mengenai rawatan tersebut, mangsa dapat mengesahkan kejadian berlaku sewaktu dalam bilik tidur semasa ketiadaan ahli keluarga mangsa untuk memantau OKT melakukan rawatan terhadap mangsa. Lebih penting lagi, mangsa dapat melihat OKT melakukan perbuatan amang tersebut terhadap dirinya kerana mangsa ada membuka mata sewaktu kejadian.

Setelah meneliti dengan cermat keterangan SP1, pada hemat saya SP1 mempunyai intellectual capacity untuk memberi keterangan dan faham maksud sumpah dan soalan-soalan yang dikemukakan oleh pihak-pihak.

SP1 seorang saksi kanak-kanak telah melepasi ujian kompetensi bila mana ujian ini dijalankan diperuntukkan di bawah seksyen 133A Kanun Keseksaan. Semasa memberi keterangan umur SP1 telah melebihi usia 17 tahun.

SP1 layak bersumpah dan memahami akibat sumpah dan berupaya memahami soalan dengan baik dan boleh menjawab soalan-soalan yang dikemukakan terhadapnya. Beliau turut memiliki kecerdikan mencukupi untuk menjawab soalan yang dikemukakan terhadapnya serta mengetahui sifat dan akibat keterangan yang diberikan.

Berdasarkan pemerhatian, saya dapati SP1 boleh membezakan apa yang betul dan apa yang salah. SP1 juga berupaya membezakan apa itu fantasi dan apa itu realiti. Pada peringkat ini, saya memutuskan SP1 faham akan obligasi untuk bercakap benar.

Secara ringkasnya SP1 bukan saksi berumur mentah selaras seksyen 118 Akta Keterangan 1950. Di dalam kes ini, SP1 sudah pun melepasi usia 17 tahun dan melepasi maksud "tender years" yang diperuntukkan di bawah seksyen 118 Akta Keterangan 1950.

Merujuk kepada autoriti dalam kes Razali Silah v. PP [2019] CLJU 1508; [2019] 1 LNS 1508 diputuskan isu ini apabila Mahkamah mengatakan: "The law applicable is Act 792. Section 17 of Act 792 which operates independently of section 118 of the Evidence Act 1950 renders that SP2 is presumed to be competent to give evidence unless the court thinks otherwise. By virtue of the appropriate questions asked and the correct answers given by SP2, the competency of SP2 is not in doubt for the court to opine otherwise, thus the court is justified when it ruled that she is a competent witness to the proceeding involving her modesty. (See the case of Rameshwar v. State of Rajasthan AIR 1952 SC 54; Kee Lik Tian v. PP [1983] CLJU 55; [1983] 1 LNS 55; [1984] 1 MLJ 306)".

Saya sedar bahawa dalam kes melibatkan seksual, kebanyakan kes hanya melibatkan pelaku dan mangsa sahaja. Oleh itu, untuk tujuan sabitan, tiada keperluan di segi undang-undang yang memerlukan keterangan sokongan jika terdapat keterangan mangsa adalah luar biasa meyakinkan (unusually convincing). Dalam kes PP v. Mardai [1949] CLJU 65; [1950] 16 MLJ 33 di mana telah diputuskan - "Whilst there is no rule of law in this country that in sexual offences the evidence of the complainant must be corroborated, nevertheless it appears to me, as a matter of common sense, to be unsafe to convict in cases of this kind unless either the evidence of the complainant is unusually convincing or there is some corroboration of the complainant's story, it would be sufficient, in my view, if that corroboration consisted only of a subsequent complaint by the complainant herself provided that the statement implicated the accused and was made at the first reasonable opportunity after the commission of the offence".

Kesimpulannya, SP1 merupakan kanak-kanak dan tertakluk kepada seksyen 17 dan 18 Akta 792. Pada dasarnya, keterangan SP1 tidak memerlukan keterangan sokongan samada bersumpah atau pun tidak.

Jika tiada keterangan sokongan sekalipun, ia tidaklah mencacatkan kes pendakwaan yang mana OKT masih boleh disabitkan sekiranya keterangan mangsa adalah "unusually convincing".

Dengan mengambil kira kedudukan perundangan diatas, saya menerima keterangan SP1, namum persoalan perlu dijawab samada keterangan SP1 boleh di kategorikan amat meyakinkan “Unusually Convincing” dan boleh disandarkan di bawah peruntukkan seksyen 18 AKSKK 2017.

SP1 mendakwa OKT tidak lagi meneruskan rawatan dan balik ke Perlis. Akan tetapi saya dapati rawatan terhadap mangsa (SP1) diteruskan sehingga 4.8.2021, ini bercanggah dengan naratif SP1 sendiri.

Malah keterangan ibu mangsa (SP2) juga tidak menafikan perkara ini, malah SP4 selaku pegawai menyiasat kes telah mengesahkan OKT masih merawat SP1 selepas 2.8.2021.

Selain itu, SP1 mendakwa OKT telah melakukan beberapa kali serangan seksual terhadapnya, dan apabila disoal oleh Peguam bela, SP1 gagal memberi butiran kejadian dan dakwaan berkenaan. Malahan tidak dinyatakan dalam Laporan Polis yang di buat sebagaimana P3.

Saya dapati kebanyakan rawatan diadakan ditempat terbuka dan dihadiri oleh ramai orang. Oleh itu, dakwaan SP1 adalah sangat meragukan.

Saksi-saksi pendakwa tidak menafikan rawatan masih diberikan oleh OKT sehingga berlaku kejadian pergaduhan antara pihak-pihak di mana OKT telah dipukul pada 5.8.2025 dan mengalami kecederaan yang serius.

Saya bersetuju dengan hujahan peguam bela bahawa fakta-fakta seperti ini sepatutnya ada dalam pengetahuan SP1 dan saksi-saksi yang lain OKT selepas melakukan amang seksual tidak lagi meneruskan rawatan dan OKT selepas melakukan amang seksual terus balik ke Perlis di mana OKT dikatakan telah melarikan diri.

Oleh itu, keterangan SP 1 dan bukan sahaja tidak konsisten malah bercanggah dengan keterangan SP2, SP3 dan SP 4.

Saya meneliti rakaman video RVT yang direkodkan di hadapan Hakim bicara terdahulu; jelas menunjukkan SP1 bersifat evasive dan sering memberikan alasan tidak ingat dan tidak pasti ketika ditanya berkenaan dengan tempoh rawatan dan maklumat-maklumat asas berkaitan dengan diri SP1. Saya dapati Hakim bicara menegur SP1 beberapa kali semasa memberikan jawapan ketika di soal semasa memberi keterangan.

Hakim bicara pada ketika itu dilihat beberapa kali bertanyakan berkenaan dengan tarikh kejadian atas alasan untuk mengingatkan SP1 (refresh her memory) kononnya atas faktor umur kanak-kanak yang masih muda dan takut hadir ke Mahkamah.

SP1 mengakui bahawa OKT datang dari jauh untuk merawatnya secara perubatan tradisional. Maka sentuhan sekiranya ada, adalah untuk rawatan.

Sebelum kejadian, saksi SP1, SP2 dan SP3 mengesahkan rawatan adalah berlapik dan SP2 dan SP3 mengakuinya tidak melihat perbuatan OKT pada 2.8.2021 samada secara berlapik atau sebaliknya.

Saya dapati keterangan SP1 mengakui dia pada masa kejadian mengalami kerasukan yang teruk, tidak sedarkan diri dan hanya tersedar sekejap.

SP1 mengakui pernah menerima rawatan daripada ramai Perawat Tradisional yang lain dimana rawatan melibatkan sentuhan fizikal.

SP1 semasa di soal balas mengakui apabila mengalami histeria dia tidak akan sedar dan tidak mengetahui apa yang berlaku. Perkara ini di sahkan oleh SP2 dan SP3 orang yang paling dekat dan bersama dengan SP1.

Semasa pemeriksaan Balas SP1 menjawab: Kamu bila kena rasuk, kena histeria tu, kamu akan sedar dengan tak sedar. Lepas dah baik tu kamu sedarlah?

Fakta ini jelas menunjukkan bahawa SP1 mengalami histeria yang serius sebelum kejadian serangan seksual dikatakan berlaku sehinggalah 4.8.2021.

Pada hemat saya, dengan mengambil kira fakta tersebut, wujud keraguan yang serius disegi ketepatan naratif SP1 berkaitan dengan perbuatan OKT terhadapnya. Boleh disimpulkan keadaan minda SP1 adalah tidak stabil dalam menentukan sesuatu fakta yang berlaku terhadapnya terutamanya pada masa dan tarikh kejadian.

Faka yang jelas menyatakan selepas kajadian tersebut, SP1 masih lagi mengalami histeria yang serius, malah memerlukan rawatan Oksigen.

Malahan, SP2 dan SP3 tidak manafikan dalam tempoh tersebut SP1 masih berada dalam keadaan meracau dan kadang kala tidak sedarkan diri.

Dengan mengambil kira peruntukan seksyen 18 AKSKK di atas, saya berpendapat adalah tidak selamat untuk membuat dapatan keterangan SP1 dalam ketagori unusually convincing dalam membuktikan intipati-intapi pertuduhan terhadap OKT.

Jelas terdapat keraguan yang material dimana terdapat beberapa percanggahan dalam keterangan-keterangan saksi-saksi pendakwaan yang mana tidak dapat menyokong keterangan SP1.

Berdasarkan alasan-alasan dinyatakan di atas, Mahkamah membuat dapatan fakta bahawa keterangan SP1 bukanlah saksi yang kredibel dan kebolehkepercayaan diragui.

Oleh itu, saya memutuskan pihak pendakwa gagal membuktikan intipati ini.

Peguam bela mendakwa siasatan daripada Pegawai Penyiasat (SP4) adalah tidak menyeluruh sehingga menyebabkan siasatan adalah sia-sia.

Keterangan SP1 berkaitan dengan OKT telah mengunci pintu bilik sehingga menyebabkan orang lain yang berada di dalam rumah (termasuk SP2 dan SP3) tidak dapat masuk ke bilik tersebut.

Sedangkan fakta ini tidak pernah dibangkitkan sebelum ini dan tidak pernah ada di dalam P3 (Laporan Polis SP1).

Untuk merungkai isu ini, saya perlu meneliti keterangan SP4 selaku pengawai penyiasat kes ini.

Keterangan SP4 semasa soal balas adalah material antara lain menegaskan seperti berikut; kita beralih kepada gambar P2 ada A,B,C dan D empat keping gambar ye puan. Di gambar C jika kita lihat disini. Ada gambar selak pintu tak digambar ini? selak tu apa? Yang tempat buka tu ke. yep, yang seperti di kampung? tak ada Walaupun dibahagian dalam pon tak ada kan? Saya tak pasti. Puan pon tak amik gambar di dalam pintu? betul. Pintu ini jeniskan perlukan anak kuncikan? macam mana tu? Kalau ikut jenis pemegang pintu, perlukan anak kunci untuk kunci pintu, setuju?

Berdasarkan keterangan SP4 di atas adalah jelas kesahihan keterangan SP1 yang menyatakan pintu dikunci oleh OKT adalah meragukan.

SP4 tidak dapat mengesahkan bahawa pintu bilik berkenaan boleh dikunci atau sebaliknya bahkan SP4 tidak membuat siasatan terperinci terhadap pintu bilik tersebut.

Saya bersetuju dengan hujahan peguam bela terpelajar; fakta ini adalah sangat material kerana SP1 mendakwa OKT telah mengunci pintu biliknya. Maka, orang lain di rumah tersebut tidak dapat masuk ke bilik tersebut kerana bilik tersebut adalah berkunci.

Fakta ini boleh menunjukkan motif atau niat tidak baik di pihak OKT pada waktu itu terhadap SP1.

Saya juga menerima fakta bahawa perkara ini tidak dinyatakan langsung di dalam Laporan Polis (P3). Saya merujuk kes Mohamed Kasdi v. PP [1968] CLJU 78; [1968] 1 LNS 78 diputuskan: “No hard and fast rule can be laid down for determining the credibility or otherwise of a witness, but when a witness gives or make two statements which differs in material particulars there must necessarily be ground for believing that he is not a truthful witness”

Pada tahap ini saya tidak bercadang untuk membuat dapatan lain terhadap aspek-aspek lain yang ditimbulkan oleh kedua-dua pihak. Adalah memadai bagi saya merumuskan bahawa terdapat banyak percanggahan dan keraguan naratif kejadian oleh SP1 berkaitan dengan serangan seksual yang dikatakan dilakukan oleh OKT terhadapnya.

Oleh itu, setelah memberi pertimbangan ke atas keseluruhan keterangan dan meletakkan pertimbangan yang maksima dikemukakan; saya dapati pihak Pendakwa telah gagal membuktikan kes prima facie terhadap OKT sebagaimana pertuduhan.

Oleh yang demikian, OKT dilepas dan dibebaskan tanpa perlu membela diri bagi pertuduhan di bawah seksyen 14(a) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017.

Wang Jaminan dikembalikan Bertarikh 30hb November 2025 (ZULKIFLI BIN ABLLAH) HAKIM MAHKAMAH SESYEN KOTA BHARU KELANTAN DARUL NAIM Pihak Perayu: Jabatan Peguam Negara Cawangan Pendakwaan Kelantan AG-3-03-06 Al-Waqf @ Tunjong Tingkat 3 Bangunan Hotel H-Elite Design Jalan Kuala Krai 16010 Kota Bharu Kelantan. No. Tel.: 09-7408500 Emel: ptjkelantan[at]kehakiman.gov.my Peguam bagi pihak Responden Tetuan Ammar & Co Peguambela & Peguamcara No.1 Beacon House, No.1, Jalan Gereja, 50100 Kuala Lumpur.