Aizulfazli Bin Idris (PB-83D-63-01/2024)

Kes ini telah dibicarakan di hadapan Puan Majistret terdahulu di bawah nombor kes PB-83D-685-04/2021. SP1 telah dipanggil di bawah nombor kes lama sebelum kes ini diberikan arahan DNAA pada 8 Januari 2024. OKT ini kemudiannya dituduh semula di hadapan Mahkamah ini di bawah nombor kes semasa pada hari yang sama. Perbicaraan diteruskan dengan memanggil baki saksi yang lain.

Mahkamah telah menggunapakai keterangan saksi pendakwaan dalam nombor kes terdahulu selaras dengan Seksyen 254A Kanun Tatacara Jenayah. Dalam keadaan ini, Mahkamah membuat rujukan terhadap Seksyen 261 Kanun Tatacara Jenayah. Nas kes Mahendran Batu Malai v PP [2017] CLJU 115 adalah dirujuk yang mana YA Hakim Mahkamah Rayuan Kamardin Hashim memutuskan berikut:- "Kami ingin menambah bahawa sekiranya hakim bicara berpendapat adalah perlu untuk meneliti dan melihat kepada demeanour bagi menentukan kredibiliti saksi-saksi utama pihak pendakwaan, hakim bicara mempunyai pilihan yang mudah untuk merujuk perkara itu kepada rakaman CRT dan transkrip yang berada dalam simpanan Mahkamah."

Berdasarkan prinsip undang-undang tersebut, setelah meneliti rakaman RVT dan juga Nota Keterangan yang telah disediakan oleh Puan Majistret terdahulu, saya berpuas hati bahawa prosiding adalah teratur dan saksi-saksi tidak perlu dipanggil semula untuk memberikan keterangan.

OKT dalam kes ini telah dituduh sepertimana Pertuduhan Pindaan berikut:- PERTUDUHAN PINDAAN BAHAWA KAMU PADA 02/01/2021 JAM LEBIH KURANG 6.00 PETANG, BERTEMPAT DI ALAMAT NO 9738, JALAN KEDAH, PERMATANG TIGA RINGGIT, 13200 KEPALA BATAS, PULAU PINANG TELAH ADA DALAM MILIKAN KAMU DADAH BERBAHAYA IAITU JENIS METHAMPHETAMINE BERAT BERSIH 18.82 GRAM. OLEH ITU, KAMU TELAH MELAKUKAN SUATU KESALAHAN DI BAWAH SEKSYEN 12(2) AKTA DADAH BERBAHAYA 1952 DAN BOLEH DIHUKUM DIBAWAH SEKSYEN 39A (1) AKTA YANG SAMA HUKUMAN JIKA DISABIT KESALAHAN BOLEH DIKENAKAN HUKUMAN PENJARA SELAMA TEMPOH TIDAK KURANG DUA TAHUN DAN TIDAK LEBIH DARI LIMA TAHUN DAN BOLEH DIKENAKAN SEBATAN TIDAK KURANG DARI TIGA SEBATAN DAN TIDAK LEBIH SEMBILAN SEBATAN.

Pada 6 November 2025, di akhir kes Pendakwaan setelah Mahkamah meneliti keterangan saksi-saksi pendakwaan berserta Hujahan-hujahan yang telah difailkan oleh kedua-dua pihak, Mahkamah ini telah melepas dan membebaskan OKS daripada pertuduhan setelah mendapati pihak pendakwaan telah gagal membuktikan suatu kes prima facie ke atas OKS.

Pihak pendakwaan tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut dan telah memfailkan rayuan terhadap keputusan Mahkamah ini.

Berikut merupakan Alasan Penghakiman berkenaan pelepasan dan pembebasan OKT.

Pihak pendakwaan telah memanggil saksi-saksi berikut:-

Insp Muhammad Akmal bin Sahferi

SP1 Kpl Mohd Amirulaini bin Mohd Basri

SP2 En Sabri bin Tajudin Ahli Kimia

Idris bin Ismail

Insp Nur Syafiqah binti Hashim Pemilik rumah Pegawai Penyiasat SP4 SP5 [9] Fakta kes pendakwaan berdasarkan keterangan sedia ada adalah seperti berikut:- i. Pada 2/1/2021 jam lebih kurang 6 petang, SP1 dan pasukan daripada Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik IPD SPU sedang menjalankan tugas Ops Tapis/ Task Force Ops COVID-19. SP1 dan pasukan telah pergi ke sebuah rumah beralamat No.9738, Jalan Kedah, Permatang Tiga Ringgit, 13200 Kepala Batas, Pulau Pinang. ii. SP1 dan pasukan dapati pintu bahagian dapur rumah terbuka semasa tiba di lokasi kejadian. SP1 dan pasukan kemudiannya masuk ke rumah itu dan telah menemukan OKT sedang duduk di atas lantai dalam bilik pertama di sebelah kanan rumah tersebut. iii. SP1 kemudiannya memperkenalkan diri sebagai pegawai polis dan menunjukkan kad kuasa, dan menjalankan pemeriksaan badan terhadap OKT. SP1 tidak menemukan sebarang barang salah. iv. SP1 kemudiannya buat pemeriksaan lanjut terhadap bilik pertama sebelah kanan rumah itu dan telah menemui lapan (8) peket plastik lutsinar yang mengandungi bahan disyaki dadah jenis syabu anggaran berat 31 gram, satu

botol kaca yang telah diubahsuai disyaki peralatan untuk menghisap dadah dan satu (1) pemetik api di kawasan lantai tempat OKT sedang duduk. v. SP1 telah merampas barang kes dan bawa OKT berserta barang kes ke balai untuk siasatan lanjut. vi. Barang kes tersebut diserahkan oleh SP1 kepada SP5 pada hari yang sama. SP5 kemudiannya simpan barang kes dalam almari besi berkunci. Pada 3/1/2021 jam lebih kurang 3:45 petang, SP5 telah pergi mengambil gambar tepat kejadian bersama SP2. vii. Pada 4/1/2021 jam lebih kurang 11:45 pagi, SP5 telah menghantar barang kes disyaki dadah ke Jabatan Kimia Pulau Pinang untuk dianalisa oleh SP3. viii. Hasil analisa SP3 terhadap barang kes menunjukkan berat bersih barang kes tersebut adalah 18.82 gram yang mengandungi dadah jenis Methamphetamine. ix. Methamphetamine adalah dadah berbahaya yang disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952. C. UNDANG-UNDANG DI AKHIR KES PENDAKWAAN [10] Seperti yang diperuntukkan di bawah Seksyen 173(f)(i) Kanun Tatacara Jenayah, Mahkamah ini adalah dikehendaki untuk menentukan di akhir kes Pendakwaan, sama ada wujudnya suatu kes “prima facie” terhadap OKS bagi pertuduhan ini. [11] Nas kes PP V Loow Koi Chai [2003] 2 MLJ dirujuk yang mana Yang Arif Hakim Mahkamah Rayuan menyatakan seperti berikut:- “In Public Prosecutor v Dato' Seri Anwar bin Ibrahim (No 3) [1999] 2 MLJ 1 at p 63, Augustine Paul J made the following observation which has since received approval sub silentio from the Federal Court (see [2002] 3 MLJ 193): A prima facie case arises when the evidence in favor of a party is sufficiently strong for the opposing party to be called on to answer. The evidence adduced must be such that it can be overthrown only by rebutting evidence by the other side. Taken in its totality, the force of the evidence must be such that, if unrebutted, it is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts existed or did happen. As this exercise cannot be postponed to the end of the trial, a maximum evaluation of the credibility of witnesses must be done at the close of the case for the prosecution before the court can rule that a prima facie case has been made out in order to call for the defence. [12] Mengambil kira penghakiman di dalam kes Loow Koi Chai tersebut, adalah jelas bahawa Mahkamah ini perlu mengambil kira keterangan-keterangan semasa yang ada dengan menggunakan “maximum evaluation” sebagai beban pembuktian ke atas pihak pendakwaan. [13] Selanjutnya adalah dirujuk penghakiman yang dinyatakan oleh YAA Gopal Sri Ram dalam kes Public Prosecutor v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393 mengenai beban pembuktian di akhir kes pendakwaan yang dipetik seperti berikut: “For the guidance of the courts below, we summarise as follows the steps that should be taken by a trial court at the close of the prosecution’s case:

the close of the prosecution’s case, subject the evidence led by the prosecution in its totality to a maximum evaluation. Carefully scrutinise the credibility of each of the prosecution’s witnesses. Take into account all reasonable inferences that may be drawn from that evidence. If the evidence admits of two or more inferences, then draw the inference that is most favourable to the accused;

(ii) ask yourself the question: If I now call upon the accused to make his defence and he elects to remain silent am I prepared to convict him on the evidence now before me? If the answer to that question is ‘Yes’, then a prima facie case has been made out and the defence should be called. If the answer is ‘No’ then, a prima facie case has not been made out and the accused should be acquitted;

(iii) after the defence is called, the accused elects to remain silent, then convict;

(iv) after defence is called, the accused elects to give evidence, then go through the steps set out in Mat v Public Prosecutor [1963] MLJ 263. [14] Turut diperturun di sini penghakiman yang disampaikan oleh Yang Amat Arif Tengku Maimun Tuan Mat dalam kes Mahkamah Persekutuan Abdullah Atan v. PP & Other Appeals (supra) [2020] 9 CLJ 151 yang mana pendefinisian “prima facie” diberikan seperti berikut:- “As to what constitutes 'a prima facie ' case, the judgment of Vincent Ng J (as he then was) in PP v. Ong Cheng Heong [1998] 4 CLJ 209 is instructive. Although Ong Cheng Heong (supra) was decided prior to the amendment in 2006, we respectfully endorse His Lordship's views, at p. 225: What then constitutes a 'prima facie case'? 'Prima facie' means on the face of it or at first glance.... perhaps the most appropriate definition of 'a prima facie case' could be found in the Oxford Companion of Law (p. 987), which has it as: "A case which is sufficient for an answer. While prima facie evidence is evidence which is sufficient to establish a fact in the absence of any evidence to the contrary, but is not conclusive". It would follow that there should be credible evidence on each and every ingredient of the offence. Credible evidence is evidence which has been filtered and which has gone through the process of evaluation. Any evidence which is not safe to be acted upon, should be rejected. (emphasis added) At p. 224, His Lordship said: ... to me, maximum evaluation simply means evaluation, on a prima facie basis, of each and every essential ingredient of the charge as tested in cross-examination. In other words, maximum evaluation connotes quantitative rather than qualitative evaluation of the evidence; with focus more on the evidential burden in terms of evidence led, rather than the persuasive burden in terms of qualitative degree of proof.". [15] Berdasarkan nas kes-kes agung tersebut, adalah jelas bahawa di peringkat ini, tanggungjawab Mahkamah dalam meneliti keterangan saksi-saksi pendakwaan adalah untuk melihat perkara berikut:- i) Sama ada berdasarkan keterangan sedia ada, selepas penilaian yang maksima dibuat, maka setiap elemen pertuduhan telah pun dibuktikan; ii) Sama ada Mahkamah ini bersedia mensabitkan OKS ke atas pertuduhan sekiranya OKS memilih untuk tidak membela diri? D. TUNTUTAN UNDANG-UNDANG DI AKHIR KES PENDAKWAAN [16] Intipati-intipati pertuduhan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan bagi kesalahan di bawah Seksyen 39A(1) Akta Dadah Berbahaya adalah:- a) Tertuduh mempunyai jagaan, kawalan dan pengetahuan terhadap barang kes dadah berbahaya; b) Methamphetamine adalah dadah yang disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952; dan bagi hukuman di bawah Seksyen 39A(1) adalah perlu dibuktikan bahawa berat bersih Methamphetamine yang dirampas adalah lebih dari 5 gram dan kurang dari 30 gram. E. ANALISA MAHKAMAH Intipati Pertama: Methamphetamine adalah dadah yang disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952; dan bagi hukuman di bawah Seksyen 39A(1) adalah perlu dibuktikan bahawa berat bersih Methamphetamine yang dirampas adalah lebih dari 5 gram dan kurang dari 30 gram. [17] Dalam pembuktian intipati pertama ini, Mahkamah mengambil kira keterangan saksi pakar SP3. Setelah SP1 merampas barang kes daripada OKT, SP1 telah membuat laporan polis Kepala Batas 40/21 (P1) dan mengisi borang bongkar (P2). Kandungan kedua-dua dokumen ini adalah selari. SP1 pada hari yang sama kemudiannya telah menyerahkan barang kes (P7-P12) kepada SP5. [18] SP5 kemudiannya telah menyimpan barang kes dalam almari berkunci sebelum diserahkan kepada SP3 untuk dinalisa. Keterangan ini telah disokong oleh SP3, P16 dan P17. P16 mengandungi nombor resit makmal 21-FR-P-00014 yang memberikan identiti kepada barang kes untuk menjaga integriti. Nombor resit yang sama ini jugalah yang tertera pada Laporan Kimia P17. [19] Hasil analisa daripada SP3 telah mengesahkan barang kes yang dihantar mengandungi dadah berbahaya berat bersih 18.82 gram Methamphetamine. Methamphetamine adalah disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952. Kesemua barang kes ditunjukkan di Mahkamah dan dicamkan oleh SP1, SP3 dan SP5. [20] Mahkamah ini adalah terikat dengan penghakiman dalam kes Balachandran A/L Selvaratnam v PP [2005] 1 CLJ 85 yang mana Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa keterangan ahli kimia perlu diterima melainkan ia dicabar oleh keterangan ahli kimia lain:- “The second part of the submission of learned counsel relates to the nature if the evidence that must be adduced from the chemist. It is true that the chemist did not give any evidence of the tests carried out by him in arriving at his conclusion. It has been held by the trilogy of the (then) Supreme Court cases if Munusamy v PP (1987) 1 MLJ 492, PP v Lam San (1991) 3 MLJ 426 and Khoo Hi Chiang v PP (1994) 1 MLJ 265 that the Court is entitled to accept the evidence of the chemist on its face value without the necessity for him to go into details of what he did in the laboratory step by step unless it is inherently incredible of the defence calls evidence in rebuttal by another expert…” [21] Pembelaan dalam hujahan mereka telah turut membawa isu rantaian barang kes yang terputus. Ini adalah berikutan isu 1) kewujudan satu anggota lain yang tidak disebut dalam P1 namun wujud dalam borang bongkar, 2) di mana sebenarnya eksibit P11 dan P12 (iaitu pemetik api dan botol kaca) disimpan, 3) selang masa antara tempoh barang kes diterima daripada Jabatan Kimia sehinggalah diserahkan kepada Jurustor. [22] Mahkamah berpendapat bahawa isu-isu ini tidak menggugat identiti barang kes dadah berbahaya atas alasan berikut:- 1) Keterangan SP1 dan SP5 berkenaan kewujudan satu anggota lain tersebut merujuk kepada seorang anggota yang sama. Kewujudan anggota lain ini sama sekali tidak mengubah fakta bahawa barang kes yang dirampas adalah dadah berbahaya memandangkan butiran rampasan pada P1 dan Borang Serah Menyerah Barang Kes (P3) adalah konsisten; 2) Keterangan SP5 pada Perenggan 5 PSP5 adalah jelas merujuk kepada butiran barang kes dalam jadual di Perenggan 4. Ini termasuklah juga dengan P11 dan P12. SP5 telah menyatakan bahawa kesemua barang kes termasuklah P11 dan P12 telah disimpan baik dalam almari besi berkunci. Tambahan pula, barang kes yang lebih penting untuk membuktikan elemen pertuduhan adalah P8 dan P9, dan barang kes ini telahpun terpelihara; 3) Kelewatan sehari untuk barang kes diserahkan kepada Jurustor juga tidak signifikan kerana barang kes yang diserahkan kepada Jurustor itu adalah kesemuanya barang kes yang telahpun siap dianalisa oleh SP3. Kesemua barang kes ini telah dicamkan oleh SP1, SP3 dan SP5 di hadapan Mahkamah. Ini menunjukkan barang kes yang dirampas oleh SP1, dianalisa oleh SP3 dan disimpan semula oleh SP5 adalah barang kes yang sama. Oleh itu, kelewatan sehari dalam penyimpanan semula barang kes itu tidak menjejaskan identitinya. Mahkamah rujuk kes Loh Kan Loon v Public Prosecutor [2011] 5 CLJ 345. [23] Justeru, Mahkamah mendapati bahawa identiti barang kes adalah terjaga daripada SP1 sehinggalah diterima oleh SP3. Tidak dapat disangkal juga bahawa barang kes yang dirampas adalah dadah berbahaya iaitu Methamphetamine sepertimana analisa yang dibuat oleh SP3. Oleh itu, elemen pertama ini telah dibuktikan. Intipati kedua: Tertuduh mempunyai jagaan, kawalan dan pengetahuan terhadap barang kes dadah berbahaya [24] Mahkamah membuat rujukan kepada kes agung Chan Peon Leon v Public Prosecutor [1956] 1 MLJ 237 dan dipetik secara verbatim di sini yang mana Thomson J menjelaskan:- “Of course there can be no possession without knowledge and there can be no possession without some power of disposal but an essential ingredient of all possession is that there must be an intention as owner in case of need to exercise that power to the exclusion of other persons.” “In my experience there is no question which Magistrates find more difficult to deal with than this question of what amounts to "possession" for the purposes of the criminal law. Much of this difficulty arises from a failure to appreciate that in reality there are two separate questions involved. The first is whether the accused party was in possession of the article in question and the second by reason of the application of the maxim actus non facit reum nisi mens sit rea is whether he had knowledge of the nature of the thing possessed.” "Possession" itself as regards the criminal law is described as follows in Stephen's Digest (9th Edition, page 304): "A moveable thing is said to be in the possession of a person when he is so situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons, and when the circumstances are such that he may be presumed to intend to do so in case of need." “To put it otherwise, there is a physical element and a mental element which must both be present before possession is made out. The accused must not only be so situated that he can deal with the thing as if it belonged to him, for example have it in his pocket or have it lying in front of him on a table. It must also be shown that he had the intention of dealing with it as if it belonged to him should he see any occasion to do so, in other words, that he had some animus possidendi.” [25] Adalah jelas digariskan bagi membuktikan pemilikan Tertuduh terhadap dadah berbahaya perlu ditunjukkan bahawa Tertuduh mempunyai; 1) pemilikan fizikal terhadap dadah berbahaya tersebut dan 2) pengetahuan tentang kewujudan dadah berbahaya [26] Dalam membincangkan intipati kedua ini, Mahkamah gariskan terlebih dahulu beberapa isu-isu mendesak yang perlu dijawab oleh pihak pendakwaan sebelum elemen pertuduhan ini diperhalusi.

SAMA ADA TEMPAT TANGKAPAN SEBENAR OKT ADALAH SEPERTIMANA DALAM PERTUDUHAN [27] Ini merupakan isu utama yang dibawa oleh pembelaan di sepanjang perbicaraan. Bagi membuat penjelasan, keterangan saksi-saksi pendakwaan digarap di sini. [28] SP1 merupakan satu-satunya anggota serbuan yang terlibat pada hari kejadian dan yang dipanggil untuk memberikan keterangan. Berdasarkan keterangan SP1, barang kes telah dijumpai berdekatan dengan OKT semasa berada dalam bilik pertama sebelah kanan rumah beralamat No.9738, Jalan Kedah, Permatang Tiga Ringgit, 13200 Kepala Batas, Pulau Pinang (selepas ini disebut sebagai ‘Rumah 9738’). Alamat ini jugalah yang digunakan dalam Pertuduhan ke atas OKT. [29] Keterangan SP1 dalam Pemeriksaan Utama dipetik:- Pemeriksaan Utama SP1 10 keping gambar tempat kejadian, boleh camkan? jelaskan kepada mahkamah gambar-gambar ini? gambar pertama – gambar hadapan rumah gambar 2 – laluan kedapur rumah gambar 3 – pintu dapur rumah dari pandangan laluan gambar 4 – pintu dapur rumah gambar 5 – dapur rumah gambar 6 – laluan ke bilik okt, laluan belok kiri gambar 7 – gambar pintu bilik okt gambar 8 – kunci bilik bilik okt ada kunci? ada (sambung) gambar 9 – pandangan jauh dalam bilik gambar 10 – tempat tangkapan dan barang kes dijumpai [30] Keterangan ini dibaca bersama dengan keterangan SP1 dalam Pemeriksaan Balas:- kalau saya nak kamu rujuk gambar tempat kejadian, pohon rujuk id5 , gambar b kamu kata itu laluan ke dapur rumah, kalau tengok gambar b pintu masuk rumah tu disebelah mana? kiri ke kanan? sebelah kiri kalau tengok gambar b, pintu dapur belah kiri lah ya masih gambar b, setuju tak gambar macam ada pagar sebelah kanan adalah sebuah rumah yang lain, dia bersambung kan? setuju dan gambar 1 , kamu kata gambar depan rumah? setuju? ya insp, boleh tak nyatakan kepada mahkamah bagaimana kamu boleh pastikan bahawa kamu sampai dialamat rumah yang kamu nyatakan tu adalah rumah bernombor 9738, jalan kedah, permatang tiga ringgit 1300 kepala batas pulau pinang semasa kejadian tak ingat berapa orang dalam rumah, tapi ada minta pada keluarga okt bil rumah dan keluarga okt ada bagi bil rumah kamu ada mintak bill pada salah seorang penghuni rumah? ya [31] Berdasarkan keterangan SP1 tersebut, perkara berikut adalah jelas:- a) SP1 sahkan P5A adalah rumah tempat serbuan iaitu rumah 9738; b) SP1 sahkan rumah 9738 yang dimaksudkannya adalah rumah di sebelah kiri dalam Gambar B; c) SP1 sahkan dalam rumah sebelah kiri Gambar B lah tempat barang kes dan OKT dijumpai; d) SP1 sahkan bahawa bilik OKT adalah sebelah kiri dalam gambar P5F; e) SP1 menyatakan alamat rumah tempat kejadian tersebut diperolehi daripada bil rumah yang diminta daripada individu lain yang berada dalam rumah semasa kejadian berlaku, SP1 tidak memberikan maklumat lanjut berkenaan siapakah individu tersebut dan apakah hubung kait mereka dengan OKT. Bil yang dikatakan diterima daripada individu tersebut juga tidak pernah dikemukakan di hadapan Mahkamah ini. Oleh itu, keterangan SP1 ini berdiri dengan sendiri. [32] Pendakwaan turut memanggil SP4 selalu pemilik rumah untuk memberi keterangan. SP4 merupakan ayah kandung OKT. Pendakwaan telah berhujah bahawa SP4 adalah interested witness dan oleh itu Mahkamah ini perlu berhati-hati dalam menerima keterangan SP4. [33] Mahkamah terlebih dahulu merujuk Law of Crimes oleh Ratanlal and Dhirajlal (2nd Edition) di muka surat 1455 yang disebut dalam kes Mahkamah Rayuan PP v. Thenegaran A/L Murugan [2013] 4 CLJ 364; [2013] 3 MLJ 328 dan diperturunkan di sini:- "Related" is not equivalent to 'interested'. The term "interested' postulates that the person concerned had some direct interest in the result of the litigation such as interest in decree in a civil case or seeing that the accused is punished." [34] Mana-mana individu adalah layak untuk memberi keterangan. Dalam menentukan sama ada seseorang saksi itu adalah berkepentingan, Mahkamah perlu meneliti kepentingan secara terus yang dimiliki oleh saksi itu terhadap keputusan akhir sesuatu kes. Hubungan kekeluargaan antara OKT dan SP4 ini tidaklah secara automatik menyebabkan keterangan SP4 untuk diragui. [35] SP4 merupakan saksi yang dipanggil sendiri oleh pendakwaan. Sekiranya SP4 menyatakan perkara yang tidak benar dan bercanggah dengan keterangan yang diberikan kepada Pegawai Penyiasat sebelum ini, pihak pendakwaan berpeluang untuk menggunapakai prosedur di bawah Seksyen 113(2) Kanun Tatacara Jenayah dan Seksyen 155 Akta Keterangan. Perkara ini tidak berlaku di sepanjang perbicaraan ini. Oleh itu, keterangan SP4 masih boleh diterima masuk. Mahkamah pula perlu memutuskan berkenaan “weight” keterangan SP4 itu terhadap kes ini. [36] Mahkamah mendapati, dalam konteks perbincangan berkenaan isu tempat barang kes dijumpai ini, SP4 sudah menyatakan bahawa SP4 tidak melihat dan tidak tahu apa yang berlaku. Keterangan ini disokong oleh SP5. SP4 hanya lihat OKT sudah dibawa oleh beberapa anggota polis sahaja selepas serbuan dibuat. SP4 tidak boleh memberi keterangan dari manakah OKT ini ditahan sebenarnya. Oleh itu, dapat dilihat tujuan SP4 ini dipanggil hanyalah untuk membuktikan pemilikan rumah dan mengenal pasti gambar tempat barang kes dijumpai. [37] Walaupun SP4 memberikan keterangan dalam keterbatasan usia dan tahap kesihatan, yang mana SP4 tidak lagi mempunyai tahap penglihatan yang baik, tidak dinafikan bahawa SP4 selaku pemilik rumah 9738 itu masih boleh untuk mengecam rumahnya sendiri. Keterangan SP4 ini pula akan dilihat bersekali dengan keterangan saksi-saksi lain. Atas alasan ini, Mahkamah mendapati SP4 adalah saksi kredibel untuk menentukan kedudukan rumah serbuan yang sebenar. [38] SP4 mengesahkan bahawa Gambar P5G,H,I dan J adalah kesemuanya gambar bilik yang didiami oleh OKT. SP4 sahkan bilik tersebut boleh dikunci dari luar dan OKT akan mengunci bilik tersebut apabila keluar rumah sahaja. Kunci bilik tersebut pula hanya dipegang oleh OKT seorang. [39] SP4 turut memberi keterangan bahawa dalam gambar-gambar tempat kejadian yang dikemukakan, terdapat dua buah rumah sebenarnya yang terletak di tanah lot yang sama namun disambungkan menggunakan atap yang sama. Kedua-dua rumah ini masing-masingnya bernombor 9738 dan 1068. Rumah milik SP4 adalah rumah nombor 9738 iaitu rumah di sebelah kanan P5B dan SP4 sahkan bahawa gambar P5G-J adalah gambar bilik OKT yang terletaknya dalam rumah nombor 9738. SP4 adalah pemilik berdaftar rumah 9738 sepertimana Eksibit P23. [40] Selanjutnya, SP4 turut sahkan bahawa rumah dalam Gambar P5B di belah kiri adalah rumah nombor 1068 (selepas ini disebut ‘Rumah 1068”) yang didiami oleh emak SP4. Emak SP4 telah meninggal dunia dan tidak dipanggil memberi keterangan. SP4 sahkan bahawa OKT sering berulang alik antara rumah 9738 dengan rumah 1068 tersebut berikutan jarak yang dekat. Pemeriksaan Balas SP4 dirujuk:- rumah depan tu rumah mak – depan rumah mak tu nombor berapa – nombor sama ke rumah nombor lain rumah mak saya 1068 saya tunjuk dekat pakcik nanti pakcik bagitahu mana satu rumah pakcik dengan rumah mak. pohon saksi dirujuk P5 yang atas ni kalau ikut terang dia sebelah rusuk 1068 (saksi rujuk p5A) yang ni yang kata tadi rumah mak tu ya rumah mak 1068 rumah pakcik yang mana satu yang belakang ini jelah rumah ini kira berkembar lah ada lorong tengah tu dalam 8 kaki yang mana satu? (saksi rujuk P5B) kalau ikut yang ni, rumah yang gambar atas ni yang belah kiri rumah pakcik dekat mana rumah saya yang belah ke sini (saksi buat gesture ke belah kanan) (saksi rujuk P5B) M: belah kanan ke? SP5: ha belah kanan [41] Keterangan SP4 berkenaan kewujudan rumah 1068 ini disokong dengan pengemukaan IDD21A-F yang jelas menunjukkan keadaan tempat kejadian yang sama seperti P5. IDD21C jelas menunjukkan terdapat nombor rumah 1068 dipaparkan di hadapan rumah emak SP4 sepertimana yang dinyatakan oleh SP4 semasa memberi keterangan. [42] Apabila dibandingkan keterangan SP1 dan SP4 adalah jelas perkara berikut. Pertamanya, terdapat dua buah rumah di perkarangan yang sama iaitu rumah nombor 9738 dan 1068. SP1 memberi keterangan telah masuk menyerbu ke rumah belah kiri P5B iaitu rumah 1068. SP4 pula menyatakan gambar bilik OKT dalam P5G-J adalah terletak dalam rumah 9738 yang didiami oleh SP4. Kedua-dua keterangan ini jelas bercanggah dan akhirnya menimbulkan persoalan di mana sebenarnya barang kes ini dijumpai dan OKT ditangkap? [43] Persoalan ini tidak jua dijawab oleh SP5 selaku Pegawai Penyiasat kes. SP5 mengesahkan bahawa rumah yang diserbu oleh SP1 adalah rumah di belah kanan P5B iaitu rumah 9738. SP5 menerima maklumat ini dari rakaman percakapan SP1. Sekiranya benar, rakaman percakapan itu jelas berbeza dengan keterangan lisan SP1 di hadapan Mahkamah. SP5 turut menyatakan bahawa SP1 hadir bersama SP5 di tempat kejadian dan telah memandu arah SP5 terhadap rumah tersebut semasa gambar tempat kejadian diambil. [44] Walaubagaimanapun, Mahkamah mendapati bahawa keterangan SP5 ini tidak disokong oleh keterangan SP2 yang menyatakan hanya SP5 dan SP2 sahaja hadir di tempat kejadian semasa proses mengambil gambar. Di sepanjang keterangan SP1 juga, tidak dinyatakan bahawa SP1 ada mengikut SP5 melawat tempat kejadian semula semasa ambil gambar. Inferens boleh dibuat bahawa SP5 hanya berpandukan kepada laporan polis P1 yang dibuat oleh SP1 semasa membuat siasatan terhadap tempat kejadian. [45] Oleh itu, terdapat keraguan dari mana sumber siasatan SP5 terhadap alamat sebenar barang kes dijumpai sekiranya tidak dipandu arah oleh SP1 sendiri? Perkara ini penting memandangkan SP1 telah memberitahu Mahkamah tentang rumah yang berbeza daripada rumah 9738 sepertimana dalam pertuduhan ke atas OKT. [46] Terdapat juga percanggahan berkenaan lokasi sebenar bilik OKT sepertimana dalam Gambar P5G. Pemeriksaan utama SP5 dirujuk:- ada sediakan rajah kasar boleh camkan saya sediakan rajah kasar ini dan saya turunkan tandatangan - gambar P5D adalah pintu yang ditunjukkan dirajah kasar PB – gambar P3 adalah ke arah pintu belakang rumah - rujuk gambar 5 dan 6 ini dan ini adalah bahagian dapur rumah rujuk kepada kepada rajah kasar B1 adalah bilik pertama rumah iaitu bilik tempat kejadian-yang (bilik) ini saya rujuk gambar 7 (gambar G) – masuk ke kanan dan akan jumpa bilik dalam rajah kasar B1 ini – ini adalah bilik OKT [47] SP5 menyatakan apabila dirujuk Gambar P5F, perlu belok ke kanan untuk berjumpa dengan bilik OKT. Bilik OKT ditandakan B1 sepertimana dalam Rajah Kasar P19. Ini berbeza dengan keterangan SP1 semasa ditunjukkan kepada Gambar P5F itu yang mana SP1 sahkan laluan masuk ke bilik OKT adalah laluan belok ke kiri. Pada masa yang sama terdapat empat buah bilik yang terdapat dalam rumah 9738 dalam P19 tersebut. Percanggahan ini bukanlah hanya perbezaan orientasi, namun satu percanggahan yang material kerana SP5 menyiasat kes berdasarkan keterangan SP1, dan keterangan SP1 jelas berbeza dengan keterangan SP5. [48] Mahkamah berpandu kepada penghakiman Mahkamah Agung dalam kes Yussoff Kassim [1992] 1 CLJ (REP) dan dipetik perenggan berikut:- ‘The appellant was insistent that at the time he was detained, he was carrying not just the brown bag as alleged by Customs Officer Hamzah, but also his own green bag and that he had neither obstructed Customs Officer Lim from searching the brown bag nor had he attempted to flee from the scene. Clearly, the question whether or not the appellant was carrying the two bags or just the one bag was a crucial factor having regard to the defence case, which was that he was an innocent carrier, at the behest of Dollah, of the brown bag which contained the cannabis. Upon this question, there was in fact corroboration of the most potent kind of the appellant’s version which came from the lips of Customs Officer Lim himself who had admitted, though only under cross examination, that “it is true that there were two bags on that day,” one being the brown bag containing the cannabis and the other a green bag which contained nothing incriminating. On the other hand, it will be recalled, that Customs Officer Hamzah’s evidence on this point was quite the contrary, he having alleged throughout that the appellant carried only one bag, namely, the brown bag containing the cannabis. There was thus an acute conflict of evidence upon a question of central importance in the case for the prosecution itself, giving rise to more than a reasonable doubt as to whether the appellant carried one or two bags, the benefit to which he was plainly entitled. The matter did not rest there because Customs Officer Lim had also testified, under cross examination, that he could not recall whether there were three to four persons in the queue at the counter behind the appellant when the appellant placed the luggage on the counter. Thus, upon the evidence for the prosecution, the possibility that the man Dollah was amongst the three or four persons who stood in the queue behind the appellant could not be ruled out” [49] Dalam kes tersebut, Yang Amat Arif Hakim mendapati bahawa terdapat “conflicting evidence” yang ditimbulkan oleh saksi pendakwaan berkait dengan tangkapan OKT. Pertamanya adalah berkaitan jumlah beg yang dibawa oleh OKT. OKT dalam kes tersebut menyatakan bahawa dirinya membawa dua buah beg semasa tangkapan. Perkara ini turut disahkan oleh saksi pendakwaan sendiri, iaitu Customs Officer Lim. Keterangan ini bercanggah dengan keterangan seorang lagi saksi pendakwaan iaitu Customs Officer Hamzah yang menyatakan sebaliknya. Percanggahan ini dilihat material dan menyebabkan sabitan terhadap OKT di Mahkamah Tinggi diketepikan. [50] Mengambil kira prinsip dalam kes tersebut, isu di rumah mana, dan lokasi sebenar barang kes dirampas ini adalah elemen utama dalam pertuduhan. Walaupun wujud keterangan SP1 bahawa barang kes dijumpai berdekatan dengan OKT dalam bilik OKT sendiri, Mahkamah masih perlu mengetahui di mana sebenarnya kejadian ini berlaku. Hal ini penting kerana SP1 adalah saksi utama iaitu satu-satunya individu yang hadir di tempat kejadian selain daripada OKT sendiri. Percanggahan dalam keteragan ini juga timbul dalam kalangan saksi-saksi pendakwaan sendiri. [51] Mahkamah ini mendapati bahawa perbezaan keterangan saksi-saksi pendakwaan iaitu SP1, SP4 dan SP7 masing-masingnya berkait dengan tempat sebenar bilik di mana barang kes dijumpai dan serbuan dijalankan adalah suatu ‘acute conflict of evidence’. Persoalan ini tidak pernah terjawab dan dijelaskan sehinggalah ke saksi akhir pendakwaan. Pada akhirnya Mahkamah ini telah diberikan lebih dari satu inferens tentang senario sebenar yang terjadi. [52] Prinsip ini juga telah jelas dinyatakan dalam kes Public Prosecutor v Lee Eng Kooi [1993] 2 CLJ 534 yang dipetik secara verbatim seperti berikut:- ‘The function of the Court in a criminal trial is to find whether the person arraigned before it as the accused is guilty of the offence with which he is charged. For this purpose the Court scans the material on record to find whether there is any reliable and trustworthy evidence upon the basis of which it is possible to found the conviction of the accused and to hold that he is guilty of the offence with which he is charged. If in a case the prosecution leads two sets of evidence, each one of which contradicts and strikes at the other and shows it to be unreliable, the result would necessarily be that the Court would be left with no reliable and trustworthy evidence upon which the conviction of the accused might be based. Inevitably, the accused would have the benefit of such a situation” [53] Adalah jelas bahawa dalam keadaan terwujudnya dua keterangan berbeza, Mahkamah akan menghadapi kekangan untuk bergantung kepada keterangan saksi pendakwaan. [54] Mahkamah turut bersandar kepada nas kes Mahkamah Persekutuan yang dirujuk pembelaan, Kesavan Krishnan lwn PP & Satu Lagi Rayuan [2015] 6 CLJ yang mana dipertik Perenggan Penghakiman berikut:- ‘[26] Pada pandangan kami, set fakta dan keterangan mengenai tempat di mana tangkapan dibuat yang diputuskan oleh hakim bicara sebagai telah menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan berhubung dengan tertuduh kedua dan tertuduh ketiga adalah set fakta dan keterangan yang sama yang dikemukakan terhadap perayu pertama dan perayu kedua. Tempat sebenar mereka ditangkap adalah penting kerana tunjang/akar (root) kes pendakwaan ialah bahawa perayu kedua dikatakan telah keluar daripada kereta dengan memegang eks. P10A dan kemudiannya telah menyerahkan eksibit itu kepada perayu pertama di tempat kejadian. SP3 dan pasukannya telah menyerbu dan menangkap mereka di Jalan Niaga 2 (di hadapan Plaza Kota Tinggi). Pada masa tangkapan, perayu pertama dikatakan masih memegang eks. P10A di tangan kanannya.’ [55] Dalam kes tersebut, Perayu Pertama dan Kedua telah dituduh bersama-sama dua orang lagi OKT. YA Hakim Mahkamah Tinggi di akhir kes telah melepas dan membebaskan dua lagi OKT tersebut dan menyabitkan Perayu Pertama dan Kedua. Alasan utama untuk pelepasan dan pembebasan dua lagi OKT itu adalah kerana percangghan material antara SP3 dan SP4 yang merupakan anggota serbuan, berkenaan dengan tempat tangkapan keempat-empat OKT itu. SP3 menyatakan kesemua OKT ditangkap di tempat berlainan, manakala SP4 menyatakan bahawa kesemua OKT ditangkap di tempat yang sama. Mahkamah Persekutuan seterusnya memutuskan bahawa, percanggahan tersebut adalah material, yang menyentuh akar kepada kes pendakwaan. Oleh itu, faedah keraguan seharusnya diberikan kepada kesemua OKT yang dituduh dan bukan sahaja terhadap dua OKT yang dilepas dan dibebas itu. [56] Aplikasi prinsip dalam kes Kesavan ini boleh dibuat terhadap kes semasa. Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, pertikaian utama adalah berkait dengan tempat sebenar OKT ini ditahan. SP1 adalah satu-satunya saksi terus yang dipanggil memberi keterangan. Keterangan SP1 ini bercanggah pula dengan keterangan SP5. Masing-masing merujuk kepada dua buah rumah yang berbeza yang mana OKT mempunyai akses terhadap kedua-duanya. Tempat kejadian ini adalah elemen utama pertuduhan. Mahkamah tidak memandang enteng percanggahan ini memandangkan ianya menentukan kredibiliti saksi. Oleh itu, ‘benefit of a doubt’ wajar diberikan kepada OKT.

SAMA ADA SP5 TELAH MENJALANKAN SIASATAN YANG LENGKAP? [57] Semasa diperiksa balas, SP5 mengesahkan bahawa kedua-dua rumah yang ditunjukkan dalam P5 adalah rumah yang sama iaitu rumah 9738:- rumah a ini rumah siapa hasil siasatan kamu rumah yang sama cuma ada bahagian hadapan dan belakang dipisahkan oleh lorong di gambar rajah maksudya ini ke rumah alamat 9738 gambar a ini ya benar dan di belakang nya pulak kamu katakan juga adalah rumah 9738 INI benar [58] Namun begitu, apabila ditunjukkan dengan IDD 21, SP5 kemudiannya bersetuju bahawa kedua-dua rumah tersebut adalah sebenarnya berlainan dan merupakan dua lot yang berbeza:- rujuk ms2 gambar 1 ada gambar meter - setuju gambar ini number apa rumah number 1068 …. tadi insp kata rumah depan dan belakang adalah rumah sama setuju saya katakan rumah yang terlibat ini sebenarnya rumah beralamat 1068 setuju jika kamu buat siasatan terperinci dan ambil keterangan individu yang ada kamu akan mengetahui bahawa lokasi sebenar okt ditangkap adalah di rumah sepertim mana gambar a dan bukan di rumah belakang seperti yang kamu nyatakan saya setuju [59] Jawapan SP7 semasa Pemeriksaan Semula adalah berikut:- peguam kata siasatan tak lengkap kenapa tak setuju saya sudah siasat dan saya dah ambil nama pemilik rumah dan saya semak pemilik asla rumah tempat kejadian saya juga telah mengambil statement pemilik rumah tempat kejadian dan saksi pemilik rumah juga sahkan bilik tempat kejadian adalah bilik okt peguam cadangkan bahawa siasatan insp berpandukan keterangan pengadu semata mata kenapa tak setuju tak setuju sebab saya dah jalankan siasatan pergi ke tempat kejadian dan saya dah siasat saksi yang ada dan kenyataan saksi bilik tersebut adalah bilik okt peguam katakan insp tidak ambil statement pemilik rumah atau siapa siapa kenapa tidak setuju sebab saya ambil kenyataan A3 iaitu bapa okt peguam tadi cadangkan sekiranya insp melakukkan siasatan terperinci dan ambil keterangan individu di lokasi kejadian insp akan tahu bahawa lokasi sebenar okt ditangkap di P5A dan bukan rumah belakang kenapa setuju saya setuju kerana rumah tempat kejadian okt ditangkap adalah di rumah bahagaian belakang – jadi kamu setuju ke tak dengan solan peguam saya tidak setuju dengan soalan peguam [60] Adalah jelas bahawa SP5 hanya mengetahui tentang nombor rumah 1068 tersebut semasa pemeriksaan balas dibuat dan IDD 21 dikemukakan. Ini menunjukkan bahawa SP5 gagal menyiasat kedudukan sebenar kedua-dua rumah tersebut berserta pemilikannya dan di manakah tangkapan terhadap OKT berlaku. Tumpuan siasatan SP5 adalah hanya terhadap rumah 9738 yang disebut dalam laporan polis P1. SP5 tidak mendapat naratif sepenuhnya dari mana serbuan bermula berpandukan kepada lokasi sebenar rumah-rumah tersebut. Tiada juga sebarang carian rasmi dibuat ke atas rumah bernombor 1068 tersebut untuk membuktikan ketuanpunyaannya. [61] Mahkamah berpendapat, sekiranya siasatan terperinci dibuat ke atas kedudukan kedua-dua buah rumah ini, SP5 boleh memberikan penjelasan yang baik di hadapan Mahkamah dan sekaligus mendapatkan maklumat yang sebenarnya daripada SP1 berkait tempat barang kes dijumpai dan percanggahan yang wujud ini. SP4 turut menyatakan bahawa terdapat individu lain di rumah tempat kejadian semasa serbuan berlaku selain dirinya dan OKT sendiri. Perkara ini turut disahkan oleh SP1. Namun demikian tiada sebarang keterangan berkenaan individu lain ini dikemukakan di Mahkamah oleh SP5. [62] Rujukan ke atas kes Bunya Jalong v. PP [2015] 5 CLJ 893 dibuat:- "The duty of the investigators is to investigate the facts and to collect all the evidence. The police as investigators are public officers. Their concern must be to investigate the facts without fear or favour, so that all wrongdoers may be brought to justice. The completed investigation, compiled in the investigation papers is referred to the Public Prosecutor if an offence is disclosed. A completed investigation is one that includes investigation of the defences that emerged from the investigation. This includes such gaps or weaknesses emerging from the statements of witnesses and of defences from the statement of the accused person. Such investigations may eliminate the gaps or weaknesses, and provide substance to be tested against defences when raised. This is important as it ensures that if charges are to be preferred, there are no gaps or weak links in the prosecution case in the way of a successful prosecution." [63] Kepentingan siasatan yang lengkap ini juga ditekankan sekali lagi dalam kes Deepanraj a/l Subramaniam lwn Timbalan Pendakwaraya [2016] 1 MLJ 413, yang mana Hakim Mahkamah Rayuan menyatakan seperti berikut:- “The failure of the police to carry out proper investigation has deprived not only the prosecution but also the defence of the best and must important evidence to resolve the case. Learned counsel further submitted the failure to do so means, there was withholding or suppression of evidence favourable to the defence and thus the s.114(g) presumption ought to be invoked. We were also reminded of the passage from the judgment of the Federal Court in Pang Chee Meng v. Public Prosecutor [1992] 1 MLJ 137 which states: “The accused cannot be penalized for lack of ingenuity in police investigation depriving him of the time honoured benefir of doubt.” [64] SP5 selaku Pegawai Penyiasat sepatutnya adalah individu yang mana keterangannya menjadi sandaran Mahkamah dalam meneliti perjalanan siasatan. Dalam keadaan ini, apabila siasatan Pegawai Penyiasat kes tidak menyeluruh, Mahkamah perlu bergantung kepada keterangan saksi-saksi sedia ada. Oleh itu, Mahkamah ini cenderung untuk memberikan faedah keraguan terhadap OKT.

KETIADAAN SAKSI LAIN UNTUK MENYOKONG KETERANGAN SAKSI PENDAKWAAN [65] Secara lazimnya, Mahkamah tidak akan mengganggu percaturan saksi pendakwaan sepertimana prinsip dalam Seksyen 134 Akta Keterangan. Pendakwaan berhak memanggil mana-mana individu untuk memberikan keterangan bagi membina kes pendakwaan. Saksi-saksi yang sudah dipanggil oleh pendakwaan dalam kes ini adalah saksi material. [66] Namun begitu, dalam keadaan wujudnya percanggahan antara keterangan SP1, SP4 dan SP5 ini, Mahkamah berpendapat timbulnya keperluan untuk saksi lain dipanggil untuk memberi sokongan kepada keterangan sedia ada. Apabila perkara ini tidak dilakukan, Mahkamah hanya akan meneliti jalan cerita yang dikemukakan dan perlu membuat keputusan berdasarkan apa yang dibentangkan. KESIMPULAN [67] Memandangkan wujud percanggahan material dalam asas kepada kes pendakwaan, Mahkamah berpendapat bahawa elemen jagaan, kawalaan dan milikan dalam kes ini tidak dibuktikan. Pada akhirnya, sebelum memanggil OKT untuk membela diri, Mahkamah ini perlu bersedia untuk mensabitkan OKT ke atas pertuduhan sekiranya OKT berdiam diri. Jawapan terhadap persoalan itu adalah negatif kerana isu-isu yang disebutkan di atas masih tergantung sehingga ke akhir kes ini. Ini adalah sepertimana prinsip yang disebut dalam kes Jubri v. PP [1962] MLJ 34:- “the case against the appellant was not proved with that certainty which is necessary in order to justify a verdict of guilty” [68] Memandangkan elemen-elemen pertuduhan tidak dibuktikan, pihak pendakwaan tidak boleh bergantung kepada pemakaian anggapan di bawah Akta Dadah Berbahaya semata-mata. Adalah undang-undang mantap bahawa fakta-fakta penting yang membuktikan elemen pertuduhan perlu wujud terlebih dahulu sebelum anggapan undang-undang digunapakai. [69] Berdasarkan sebab-sebab di atas, Mahkamah memutuskan bahawa tidak selamat untuk OKT ini dipanggil membela diri. Oleh itu, OKT dilepas dan dibebaskan atas pertuduhan di bawah Seksyen 39A(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 tersebut tanpa dipanggil membela diri. Bertarikh: 31 Disember 2025 (AINI ADILAH MUHAMMAD FAIZAL) Majistret Mahkamah Majistret Butterworth Pulau Pinang Kaunsel: Bagi pihak Pendakwaan: Timbalan Pendakwa Raya Negeri Pulau Pinang Bagi pihak Pembelaan: