Al Hijrah Media Corporation v Yayasan Budi Ihsan Malaysia (WA-A52NCvC-114-02/2024)

PENDAHULUAN Di hadapan mahkamah ini, pada 22.3.2024 Plaintif yang dinamakan di atas telah memasukkan suatu permohonan interlokutori di Kandungan 6 (akan dirujuk sebagai ‘K.6’ selepas ini) bagi mendapatkan suatu perintah di bawah Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 terhadap Defendan yang antara lain memohon perintah seperti berikut: - a) Bahawa Plaintif dibenarkan untuk memasukkan penghakiman terus terhadap Defendan untuk jumlah yang terhutang oleh Defendan kepada Plaintif sebanyak RM118,000.00; 25/03/2025 08:36:49 WA-A52NCvC-114-02/2024 Kand. 41 b) Bahawa Defendan hendaklah membayar kepada Plaintif faedah pada kadar lima peratus (5%) setahun ke atas jumlah yang terhutang sebanyak RM118,000.00 atau amaun yang ditaksirkan oleh Mahkamah yang Mulia ini yang dikira dari tarikh penghakiman sehingga penyelesaian penuh; c) Bahawa kos permohonan dan kos tindakan ini dibayar oleh Defendan kepada Plaintif atas dasar peguamcara dan anakguam; dan d) Lain-lain perintah atau relif yang difikirkan patut dan sesuai oleh Mahkamah yang Mulia ini.

Alasan-alasan ringkas Plaintif dalam permohonan K.6 adalah seperti berikut: i. Defendan berhutang kepada Plaintif untuk jumlah sebanyak RM118,000.00 di bawah satu kontrak perkhidmatan pengiklanan yang telah disempurnakan oleh Plaintif. ii. Plaintif telah menunaikan semua obligasi kontraktualnya dan Defendan tidak pernah membangkitkan apa-apa pertikaian kepada Plaintif sehinggalah Plaintif mula membuat tuntutan wang terhutang melalui peguamcaranya. iii. Defendan telah gagal dan/atau enggan dan/atau cuai dan/atau abai membuat pembayaran ke atas jumlah baki yang terhutang kepada Plaintif. iv. Defendan tidak ada Pembelaan yang sah dan bermerit terhadap tuntutan Plaintif.

Mahkamah ini setelah meneliti keseluruhan kertas kausa, hujahan pihak-pihak beserta otoriti-otoriti yang dirujuk telah pada 24 Oktober 2024 memutuskan dengan membenarkan permohonan Plaintif di K.6 ini. Defendan pada 6 November 2024 telah memfailkan notis rayuan yang merayu atas keputusan tersebut.

RINGKASAN KES PIHAK-PIHAK Secara ringkas fakta kes pihak-pihak adalah seperti berikut:

4.1 Plaintif merupakan syarikat yang menjalankan aktiviti perniagaan antara lain aktiviti penyiaran dan program televisyen, pengeluaran filem dan video untuk program televisyen dan aktiviti pasca penerbitan filem, video dan program televisyen. Salah satu perkhidmatan Plaintif ialah perkhidmatan penyiaran melalui platform penyiaran televisyen Plaintif.

4.2 Defendan pula merupakan sebuah yayasan yang ditubuhkan untuk menjalankan kerja-kerja amal bagi membantu pihak-pihak yang tidak bernasib baik seperti fakir miskin dan anak-anak yatim piatu. Bagi mendapatkan dana dalam menjalankan kerja-kerja amal tersebut, Defendan bergantung kepada antara lain sumbangan dari orang awam. Bagi tujuan tersebut, Defendan telah mendekati Plaintif untuk mendapatkan perkhidmatan pengiklanan untuk menyiarkan aktiviti kerja-kerja amal yang Defendan jalankan.

4.3 Rentetan itu, Plaintif dan Defendan masing-masing telah memasuki satu perjanjian pengiklanan bertarikh 3.9.2020 (selepas ini dirujuk sebagai “Perjanjian Pengiklanan”) yang mana Plaintif akan memberikan perkhidmatan pengiklanan kepada Defendan bagi slot iklan program “MyHaus” di TV AlHijrah. Di antara terma-terma yang terkandung di dalam perjanjian pengiklanan tersebut adalah seperti berikut:

4.2.1 Defendan perlu membayar kepada perkhidmatan yang disediakan Plaintif sejumlah RM1,272,000.00 (perenggan 2(c) perjanjian pengiklanan);

4.2.2 Tempoh penyiaran slot iklan adalah bermula dari 6.8.2020 sehingga 5.8.2021 (selama 12 bulan) dan tempoh penyiaran slot iklan ini boleh dilanjutkan mengikut budibicara mutlak TV AlHijrah (perenggan 9 (3) perjanjian pengiklanan);

4.3 Defendan telah membuat bayaran ansuran pertama kepada Plaintif sejumlah RM424,000.00 pada 11.9.2020. Walaubagaimanapun, Defendan tidak dapat menjelaskan bayaran perkhidmatan pengiklanan tersebut seperti yang dijadualkan dan selanjutnya suatu perjanjian tambahan bertarikh 24.3.2021 (‘perjanjian pindaan’) telah dimasuki oleh pihak-pihak bagi meminda jadual pembayaran tersebut. Di bawah perenggan 3(a) perjanjian tambahan tersebut telah memperuntukkan dan menghendaki Defendan untuk membuat pembayaran secara 6 kali bayaran ansuran berjumlah RM106,000.00 setiap 30hb setiap bulan bermula dari bulan April 2021 sehingga September 2021.

4.4 Defendan selanjutnya telah membuat 5 kali pembayaran tersebut sejumlah RM1,154,00.00 dan baki tertunggak yang masih terhutang kepada Plaintif adalah sejumlah RM118,000.00 sebagaimana tuntutan Plaintif dalam tindakan ini. Jumlah baki terhutang ini sepatutnya merupakan jumlah akhir bayaran ansuran (kali ke-6) yang Defendan perlu jelaskan pada atau sebelum 30hb September 2021 dengan jumlah RM106,000.00 bersama RM12,000.00 cukai perkhidmatan tertunggak.

4.5 Bagi mendapatkan tunggakan terhutang ini Plaintif telah menghantar pelbagai notis peringatan kepada Defendan namun Plaintif gagal mendapat sebarang maklum balas atau jawapan dari Defendan. Selanjutnya Plaintif telah mengarahkan peguamcaranya mengeluarkan notis tuntutan bertarikh 11.5.2023 kepada Defendan.

4.6 Hanya pada 27.6.2023 Defendan telah memberikan maklum balas dengan membangkitkan perkara-perkara berikut dalam pembelaannya dan dalam membantah tuntutan Plaintif di sini:

4.6.1 Rancangan TV dan penyiaran yang dibuat adalah hasrat Menteri Agama pada asalnya dan bukannya hasrat Defendan. Melalui surat tawaran bertarikh 3.9.3020 berkenaan penyiaran iklan produk/ perkhidmatan Defendan di TV AlHijrah ianya adalah pelaburan Defendan membayar kos dan/atau tajaan bagi pembikinan rancangan televisyen (‘TV’) di saluran TV AlHijrah ‘MyHaus’ dan Plaintif bertanggungjawab untuk menghasilkan rancangan tv tersebut dan penyiaran rancangan itu supaya Defendan memperoleh pulangan atas pelaburan yang telah dibuat. Program tv ini rentetan dari Menteri Agama ketika itu yang ingin menjalankan satu program pemberian dan/atau membaik pulih rumah kepada golongan asnaf. Plaintif yang telah memohon kerjasama Defendan dan Plaintif telah gagal melunaskan tanggungjawabnya selaras dengan surat tawaran tersebut.

4.6.2 Defendan mendakwa Plaintif telah melanggar Perjanjian Pengiklanan kerana gagal memastikan pulangan pelaburan kepada Defendan yang berjumlah RM14,236,400.00. Kini Plaintif memaksa Defendan untuk membuat pembayaran penuh sebelum Plaintif melunaskan tanggungjawabnya. Defendan masih mengharapkan pulangan pelaburan yang dijanjikan. Sepanjang penyiaran rancangan tv tersebut Plaintif telah gagal menyiarkan kod QR dengan tempoh memadai bagi mengutip derma dari penonton dan ini telah mengakibatkan kerugian terhadap Defendan untuk mendapatkan pulangan pelaburan.

4.6.3 Tiada sebarang bukti invois-invois dihantar oleh Plaintif kepada Defendan dan diterima oleh Defendan. Sepanjang pembikinan rancangan tv tersebut Defendan telah mengeluarkan sejumlah wang perlaburan RM1,154,000.00 kepada Plaintif untuk kos merakam dan menyiarkan rancangan serta RM800,000.00 kepada kontraktor untuk mengubahsuai rumah-rumah asnaf. Keseluruhan rancangan tv itu dibawah kawalan Plaintif yang mana telah menyebabkan kerugian kepada Defendan dan kini Defendan menuntut balas untuk Plaintif memulangkan keseluruhan wang RM1,154,000.00 dengan faedah 5% atas penghakiman sehingga penyelesaian penuh.

4.7 Berdasarkan perjanjian pengiklanan dan perjanjian pindaan tersebut, ianya telah dimasuki oleh Plaintif dan Defendan sahaja dan tidak melibatkan Menteri Agama sebagaimana dakwaan Defendan. Tandatangan pada kedua-dua perjanjian tersebut juga hanya melibatkan Plaintif dan Defendan sahaja dan tidak melibatkan Menteri Agama. Oleh itu, terma-terma yang terkandung di dalam perjanian tersebut adalah mengikat pihak-pihak di sini sahaja.

ISU-ISU YANG YANG BERBANGKIT Isu-isu yang berbangkit di sini untuk dihujahkan oleh pihak-pihak adalah seperti berikut:

5.1. Plaintif menghujahkan bahawa pembelaan Defendan dan isu-isu yang dibangkitkan merupakan suatu pemikiran terkemudian yang diada-adakan. Plaintif juga menyatakan dakwaan Defendan bahawa penyiaran yang dilakukan Paintif tidak sempurna adalah pertama kali dibangkitkan tanpa bukti dokumen atau keterangan lanjut dan tidak pernah ditimbulkan sebelum ini. Hujahan lanjut Plaintif seterusnya seperti berikut:

5.1.1. Berkenaan ROI di mana Defendan merujuk kepada perenggan 4 (a) perjanjian pengiklanan yang menyatakan “pulangan pelaburan (ROI) atau nilai penyiaran iklan berdasarkan kepada pakej harga slot RM1,200,000.00 adalah pada kadar 11.86% kali ganda dari harga pakej dan butiran kiraannya adalah RM1,200,000.00 x 11.86 = RM14,236,400.00 ROI/ nilai penyiaran iklan yang telah dipersetujui oleh pihak-pihak. Jumlah ini merupakan nilai penyiaran iklan sahaja dan Plaintif tidak bertanggungjawab untuk memastikan Defendan dapat mengutip wang sumbangan sebanyak itu daripada orang awam. Jumlah tersebut bukanlah jumlah wang derma yang perlu diraih oleh Plaintif untuk Defendan sebagai pulangan pelaburan.

5.1.2. Plaintif merujuk kepada perenggan 7 (a) perjanjian pengiklanan menyatakan Plaintif hanya berperanan sebagai penyiar sahaja dan Plaintif tidak bertanggungjawab jika produk atau perkhidmatan Defendan tidak mendapat sambutan. Perjanjian pengiklanan dan perjanjian pindaan tersebut tidak menjanjikan pulangan pelaburan berbentuk tunai dan tiada terma pembayaran pulangan pelaburan kepada Defendan. Plaintif hanyalah berperanan sebagai penyiar iklan dan tiada fungsi sebagai badan pelaburan atau badan kewangan yang boleh menggandakan wang pelanggannya. Tiada obligasi dan/atau representasi oleh Plaintif kepada Defendan untuk memastikan Defendan dapat mengutip derma dari orang awam sehingga mencapai sejumlah ROI/nilai penyiaran iklan tersebut melalui siaran iklan di platform Plaintif. Isu ini tidak pernah dipertikaikan sehinggalah selepas Defendan menerima notis tuntutan Plaintif pada tahun 2023.

5.1.3. Selanjutnya Plaintif menghujahkan bahawa ketiadaan invois yang dikeluarkan Plaintif kepada Defendan, Plaintif merujuk kepada perenggan 3(b) dan 3(c) Pernjanjian pengiklanan tersebut telah menyatakan bayaran perlu dibayar ke akaun Al-Hijrah dengan no. akaun di CIMB ISLAMIC 8600096605 atau akaun MAYBANK 564100011818 dan nama akaun atas nama ALHIJARAH MEDIA CORPORATION. Defendan perlu kemukakan resit bayaran secara email atau dikemukakan kepada Unit Kewangan Korporat TV AlHijrah dan juga jabatan jualan media sebagai pembuktian bayaran harga pakej. Jika Defendan gagal kemukakan resit bayaran ianya dianggap sebagai harga pakej belum dibayar oleh Defendan. Plaintif turut memberikan pelbagai notis pringatan dan tuntutan baki tertunggak untuk Defendan selesaikan namun diabaikan dan/atau tidak diendahkan.

5.1.4. Berkenaan dakwaan Defendan bahawa siaran yang dilakukan oleh Plaintif tidak lengkap langsung tidak dibangkitkan di dalam affidavit jawapannya dan tidak dibuktikan secara terperinci. Ini merupakan suatu dakwaan kosong dan tidak perlu dibicarakan. Defendan telah selama ini membuat pembayaran dengan teratur sehinggalah tamat tempoh penyiaran. Defendan telah mengabaikan pembayaran terakhir hanya setelah tamat tempoh penyiaran. Malah Defendan telah berdiam diri tanpa memberikan sebarang maklum balas kepada notis peringatan yang Plaintif berikan. Penafian Defendan terhadap tuntutan Plaintif ini adalah suatu penafian semata-mata. Hanya setelah Plaintif mengemukakan notis tuntutan melalui peguamnya pada tahun 2023 barulah Defendan membangkitkan isu-isu ini dan kini Defendan adalah disetop dari membangkitkannya. Oleh itu, Plaintif menghujahkan bahawa Defendan telah gagal membuktikan bahawa terdapat isu-isu untuk dibicarakan dan pembelaan serta tuntutan balas Defendan tidak bermerit. Permohonan Plaintif di K.6 di bawah Aturan 14 KKM ini hendaklah dibenarkan.

5.2. Defendan menghujahkan bahawa tindakan ini tidak wajar diputuskan secara penghakiman terus kerana Defendan mempunyai pembelaan bermerit serta telah mengbangkitkan isu-isu untuk dibicarakan seperti berikut:

5.2.1. ISU 1: Sama ada Plaintif mengaku janji untuk Defendan menerima pulangan pelaburan (ROI) sebanyak RM14,236,400.00. Defendan selanjutnya menyatakan bahawa Defendan mempunyai satu pembelaan bermerit berkenaan dengan ROI yang mana Plaintif telah bersetuju agar Defendan menerima pulangan pelaburan sebanyak RM14,236,4000.00 daripada keseluruhan pelaburan tersebut. Ini diakui Plaintif di dalam surat tawwaran bertarikh 11.5.2023. Oleh itu, Plaintif adalah terikat dengan terma-terma surat tawaran tersebut dan Defendan berhak ke atas jumlah pulangan pelaburan tersebut.

5.2.2. ISU 2: Sama ada Plaintif telah gagal memberikan pulangan pelaburan tersebut kepada Defendan dan Defendan berhak menuntut balas atas jumlah bayaran yang telah dilaburkan sejumlah RM1,154,000.00. Merujuk kepada surat tawaran tersbut di perenggan 4 jelas menyatakan persetujuan dan/atau persefahaman di antara Plaintif dan Defendan berkenaan dengan ROI dan jika tidak akan digunakan ianya tidak dihasratkan sedemikian. Oleh itu, Defendan berhujah bahawa Defendan adalah berhak kepada pulangan pelaburan tersebut. Ini merupakan suatu ketidakpatuhan Plaintif dan bertentangan dengan surat tawaran tersebut. Malah Defendan berpegang kepada representasi Plaitif bagi pulangan pelaburan sebagaimana yang disebutkan didalam surat tawaran tersebut. Dengan isu-isu ini, maka tindakan ini hendaklah dibicarakan dan permohonan Plaintif di bawah Aturan 14 ini hendaklah ditolak.

PRINSIP UNDANG-UNDANG Aturan 14 KKM 2012 memperuntukkan seperti berikut: “1. Application by plaintiff for summary judgment (O. 14 r. 1 )

Where in an action to which this rule applies a statement of claim has been served on a defendant and that defendant has entered an appearance in the action, the plaintiff may, on the ground that the defendant has no defence to a claim included in the writ, or to a particular part of such a claim, or has no defence to such a claim or part thereof except as to the amount of any damages claimed, apply to the Court for judgment against that defendant.

Berdasarkan peruntukkan undang-undang, penghakiman terus hanya akan diberikan di dalam keadaan yang jelas (plain and obvious) serta defendan gagal untuk mengemukakan isu-isu untuk dibicarakan. Prinsip undang-undang ini telah dijelaskan di dalam kes CEMPAKA FINANCE BHD V. HO LAI YING & ANOR [2006] 3 CLJ 544; [2006] 2 MLJ 685, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan: “1) In an application under O. 14, the burden is on the plaintiff to establish the following conditions: - that the defendant must have entered appearance; - the statement of claim must have been served on the defendant; and - the affidavit in support of the application must comply with the requirements of r. 2 of the O. 14 in that it must verify the facts on which the claim is based and must state the deponent’s belief that there is no defence to the claim. Once those conditions are fulfilled, the burden then shifts to the defendant to raise triable issues. The law on this is trite (see para. 5); Supreme Leasing Sdn Bhd v. Dior Enterprises & Ors [1990] 2 MLJ 36 followed.”

Kaedah pemakaian A. 14 KKM 2012 juga dapat dilihat melalui kes lain seperti MALAYAN INSURANCE (M) SDN BHD V. ASIA HOTEL SDN BHD [1987] 1 CLJ 246; [1987] CLJ (REP) 182; [1987] 2 MLJ 183, Mahkamah Agung telah memutuskan: “The underlying philosophy in the O. 14 provision is to prevent a plaintiff clearly entitled to the money from being delayed his judgment where there is no fairly arguable defence to the claim. The provision should only be applied to cases where there is no reasonable doubt that the plaintiff is entitled to judgment. Order 14 is not intended to shut out a defendant. The jurisdiction should only be exercised in very clear cases.”

Dalam kes NATIONAL COMPANY FOR FOREIGN TRADE V. KAYU RAYA SDN BHD [1984] 1 CLJ (REP) 283; [1984] 1 MLRA 190; [1984] 2 MLJ 300 Mahkamah Persekutuan memutuskan dalam suatu permohonan penghakiman terus di bawah Aturan 14 KKM 2012, seseorang pemohon mestilah terlebih dahulu memenuhi keperluan awalan (preliminary requirements) yang diperuntukkan dalam Aturan 14 kaedah 2 KKM 2012. Berikut adalah prinsip undang-undang yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan - “... We think it appropriate to remind ourselves once again that in every application under O. 14 the first considerations are (a) whether the case comes within the Order and (b) whether the plaintiff has satisfied the preliminary requirements for proceeding under O. 14. For the purposes of an application under O. 14 the preliminary requirements are: the defendant must have entered an appearance; the statement of claim must have been served on the defendant; and the affidavit in support of the application must comply with the requirements of r. 2 of the O. 14. It is to be observed that a case is not within O. 14:

where no statement of claim has been served on the defendant;

where the indorsement on the writ includes a claim or claims outside the scope of O. 14 as coming within r. 1(2);

where the affidavit in support of the application is defective, e.g. in omitting to state the deponent's belief that there is no defence to the claim or part to which the application relates;

where the application is made in an action against the Government [O. 73 r. 5(1) ]. If the plaintiff fails to satisfy either of these considerations, the summons may be dismissed. If however, these considerations are satisfied, the plaintiff will have established a prima facie case and he comes entitled to judgment. The burden then shifts to the defendant to satisfy the Court why judgment should not be given against him [see O. 14 r. 3 and 4(1)].”

Sehubungan itu Plaintif dalam kes ini terlebih dahulu dikehendaki memenuhi keperluan awalan berikut:

penyataan tuntutan telah diserahkan kepada Defendan;

Defendan telah memasuki memorandum kehadiran; dan

permohonan Plaintif disokong dengan suatu afidavit yang menentusahkan fakta yang menjadi asas tuntutan yang permohonan berkaitan itu diasaskan. Deponen afidavit sokongan tersebut hendaklah juga menyatakan bahawa mengikut kepercayaannya Defendan tidak ada pembelaan terhadap tuntutan dalam penyataan tuntutan.

Sekiranya keperluan awalan tersebut di atas telah dipenuhi, beban beralih kepada defendan untuk membuktikan di bawah Aturan 14 kaedah-kaedah 3 dan KKM 2012 bahawa terdapat isu atau persoalan yang dipertikaikan yang patut dibicarakan atau kerana sesuatu sebab yang lain patut diadakan perbicaraan mengenai tuntutan terhadapnya (lihat juga Cempaka Finance Bhd v. Ho Lai Ying & Anor [2006] 3 CLJ 544; [2006] 2 MLJ 685; United Merchant Finance Bhd v. Majlis Agama Islam Negeri Johor [1999] 2 CLJ 151; [1999] 1 MLJ 657). Penelitian mahkamah ini mendapati intipati awalan ini telahpun dipenuhi oleh Plaintif dan beban kini beralih kepada Defendan untuk menunjukkan kepada Mahkamah ini terdapatnya isu untuk dibicarakan.

Seterusnya bagi menggunapakai peruntukan undang-undang tersebut, sekiranya Defendan dapat menimbulkan sebarang isu yang boleh dibicarakan hatta satu isu sekalipun, maka ianya sudah memadai untuk penghakiman terus ditolak dan kes dibicarakan. Di dalam kes ABDULLAH ROHANI V. PUNCA KLASIK SDN BHD [2004] 1 CLJ 773; [2004] MLJU 754, Mahkamah Rayuan mengatakan bahawa kes wajar dibicarakan sekiranya defendan berjaya memuaskan mahkamah bahawa terdapat “isu yang dipertikaikan” atau satu “isu yang bona fide untuk dibicarakan”.

DAPATAN MAHKAMAH Samada Defendan mempunyai pembelaan bermerit dan terdapat isu-isu untuk dibicarakan. Defendan telah membangkitkan isu pulangan nilai wang pelaburan atau ROI yang mana dinafikan oleh Plaintif. Plaintif tidak pernah merepresentasikan bahawa Defendan akan menerima pulangan tunai sebagaimana dakwaan Defendan. Secara rasionalnya jika terdapat pulangan pelaburan tersebut sudah tentu surat tawaran dan atau perjanjian pengiklanan tersebut akan memasukkan terma-terma pembayaran pulangan dan tempoh pembayaran pulangan tersebut. Namun ianya tidak wujud sama sekali. Plaintif telah menjelaskan bahawa ROI tersebut adalah nilai pulangan iklan mengikut pakej slot iklan yang telah diambil.

Selanjutnya fakta yang tidak dipertikaikan adalah berkenaan pembayaran Defendan telah dibuat sebanyak 5 kali dan hanya bagi pembayaran akhir yang telah diabaikan dan/atau dilengahkan untuk diselesaikan. Setelah Plaintif mengemukakan notis tuntutan melalui peguamnya barulah Defendan membangkitkan isu-isu mempertikaikan dan menafikan kerja-kerja pengiklanan yang dijalankan oleh Plaintif dan bayaran yang dituntut sedangkan sebelumnya ianya tidak pernah dipertikaikan sama sekali.

Mahkamah ini mendapati penafian dan pertikaian tersebut boleh diselesaikan melalui keterangan affidavit pihak-pihak yang telah difailkan disini. Pertikaian dan penafian tersebut tidak disokong dengan pembuktian yang jelas dan nyata untuk meyakinkan mahkamah ini. Oleh itu, mahkamah ini menilai ianya sekadar penafian kosong semata-mata sedangkan sepanjang program tv tersebut berjalan tiada pertikaian atau isu dibangkitkan oelh Defendan terhadap Plaintif. Memandangkan perjanjian pengiklanan dan perjanjian pindaan tersebut telah dimasuki oleh pihak-pihak di sini maka terma-terma tersebut adalah mengikat pihak-pihak di sini.

Mahkamah ini setelah menimbangkan dan membuat penelitian atas isu-isu yang telah dibangkitkan oleh Defendan sebagaimana yang dinyatakan di atas mendapati tidak ada isu yang perlu dibicarakan atau disiasat lebih lanjut melalui perbicaraan penuh kerana isu yang dibangkitkan boleh diselesaikan melalui keterangan afidavit seperti yang telah dibincangkan di atas. Berdasarkan keterangan melalui afidavit, Defendan tidak berjaya untuk membuktikan bahawa terdapatnya isu-isu untuk dibicarakan. Oleh itu, Mahkamah boleh memutuskan berdasarkan dokumen yang dikemukakan melalui afidavit. Selanjutnya, pernyataan pembelaan Defendan juga tidak menunjukkan apa-apa pembelaan yang bermerit dan boleh dipertahankan.

Berdasarkan isu-isu yang telah dihuraikan di atas, Mahkamah mendapati bahawa pihak Plaintif jelas mempunyai kausa tindakan yang munasabah terhadap Defendan dan sebaliknya Defendan tiada pembelaan bermerit dan penafian semata-mata atas tuntutan Plaintif tersebut. Dalam kes BANK NEGARA MALAYSIA V. MOHD ISMAIL ALI JOHOR & ORS [1992] 1 CLJ 14 ianya dtelah menyatakan seperti berikut: "…where such assertion, denial or dispute is equivocal, or lacking in precision or is inconsistent with undisputed contemporary documents or other statements by the same deponent or is inherently improbable in itself, then the Judge has a duty to reject such assertion or denial, thereby rendering the issue as not triable".

KEPUTUSAN DAN ALASAN Mahkamah merujuk kes CHEN HENG PING & ORS V. INTRADAGANG MERCHANT BANKERS (M) BHD [1995] 3 CLJ 690; [1995] 2 MLJ 363, Mahkamah Rayuan memutuskan yang berikut: “When an application is made for summary judgment under O. 14 supported by an affidavit which goes to show that there is no defence, the defendants must show cause why leave to defend must be given. This means that the defendants must provide answers on oath which constitute evidence that they have a defence which is fit to be tried. Denials in a defence do not constitute evidence. They are challenges to the other side to show proof. In the present case the guarantors do not appear to have appreciated this. Their affidavits merely relied on the defence they pleaded, which consists of bare denials and points of law which they could not sustain.” (penekanan ditambah)

Setelah memberi pertimbangan yang sewajarnya ke atas permohonan Plaintif melalui K.6 untuk penghakiman terus, berdasarkan kepada fakta dan undang-undang, afidavit-afidavit yang difailkan oleh kedua-dua pihak serta hujahan bertulis pihak-pihak, Mahkamah ini mendapati isu yang dibangkitkan oleh Defendan tidak terjumlah kepada isu-isu untuk dibicarakan kecuali satu penyataan kosong tanpa sokongan apa-apa dokumen untuk membuktikan sebaliknya dan bersifat pemikiran terkemudian.

Justeru itu, Mahkamah ini telah membenarkan permohonan Plaintif untuk memasukkan penghakiman terus terhadap Defendan dengan perintah-perintah seperti dipohon dan dengan kos sejumlah RM4,000.00. Tarikh: 24 Mac 2025 ………….. Fatimah ………… (SITI FATIMAH BINTI TALIB) HAKIM