Alliance Bank Malaysia Berhad v Mohd Halim Why Bin Abdullah (WA-A72NCC-26996-06/2025)

Pengenalan Ini ialah permohonan Plaintif di bawah Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 bagi penghakiman terus atas tuntutan berjumlah RM99,027.53 yang didakwa merupakan baki tertunggak pinjaman selepas pelaksanaan lelongan awam terhadap hartanah cagaran Defendan.

Plaintif menyandarkan permohonan ini atas perjanjian pinjaman, dokumen cagaran, rekod kewangan, dan Sijil Keberhutangan yang mengesahkan jumlah baki. Defendan tidak menafikan kemudahan pinjaman tersebut, namun mengemukakan bantahan terhadap harga lelongan dan ketepatan jumlah hutang.

Mahkamah telah meneliti afidavit-afidavit, dokumen sokongan dan hujahan bertulis kedua-dua pihak.

Latar Fakta Berdasarkan Afidavit Sokongan Plaintif, Defendan telah memohon dan diberi kemudahan pinjaman. Dokumen perjanjian, surat tawaran, borang penerimaan, dan instrumen cagaran dilampirkan. Rekod ini dengan jelas menunjukkan kewujudan hubungan pembiayaan antara pihak-pihak.

Apabila berlaku ketidakpatuhan pembayaran, Plaintif melaksanakan kuasa statutori melalui lelongan awam. Penyata akaun yang dilampirkan menunjukkan hasil lelong dimasukkan dalam akaun pinjaman, namun masih terdapat baki RM99,027.53.

Sijil Keberhutangan bertarikh 20 Ogos 2025, yang menyatakan baki setakat 30 Mei 2025, turut dikemukakan oleh Plaintif. Sijil ini adalah konsisten dengan rekod akaun dan tidak dicabar secara khusus oleh Defendan melalui sebarang angka alternatif ataupun dokumen bercanggah.

Defendan dalam Afidavit Jawapan mengadu harga lelong “tidak memuaskan” dan jumlah hutang “perlu diteliti”, namun tiada laporan penilaian, tiada pengiraan alternatif, tiada dokumen perbankan balas, dan tiada permohonan audit akaun dikemukakan.

Prinsip Undang-Undang Aturan 14 memberikan ruang untuk penghakiman tanpa bicara di mana tiada pertikaian material yang layak dibicarakan. Tujuan peruntukan ini ialah mengelakkan perbicaraan yang tidak perlu apabila liabiliti telah jelas pada rekod.

Mahkamah Persekutuan dalam Bank Negara Malaysia v Mohd Ismail [1992] 1 MLJ 400 menegaskan bahawa penafian umum tanpa dokumen sokongan tidak mencukupi untuk menafikan penghakiman terus. Beban untuk menimbulkan isu yang sah beralih kepada Defendan setelah Plaintif menunjukkan asas prima facie hutang.

Dalam SME Development Bank v Armada TPCE [2020] MLJU 1215, Mahkamah Tinggi menekankan bahawa cabaran terhadap jumlah hutang mesti disokong angka alternatif atau dokumen setara, bukan sekadar ungkapan tidak puas hati.

Golden Rock Sdn Bhd v Mayban Finance Bhd [2025] MLJU 2742 (CA) menegaskan bahawa Sijil Keberhutangan adalah bukti mencukupi hutang melainkan Defendan menunjukkan manifest error melalui bukti angka atau dokumen bercanggah. Spekulasi tidak melepasi ambang Aturan 14.

Secara keseluruhannya, prinsip-prinsip ini menuntut Defendan mengemukakan isu sebenar yang disokong dokumen atau angka alternatif yang mampu menggugat asas tuntutan. Dalam ketiadaan sedemikian, Mahkamah bukan sahaja berhak, malah wajar untuk memberikan penghakiman terus kerana tiada isu triable yang timbul.

(A) Dakwaan harga lelong bawah pasaran

Defendan mendakwa harga lelong rendah. Walau bagaimanapun, tiada laporan penilaian profesional, tiada data perbandingan pasaran, dan tiada asas matematik dikemukakan. Tiada permohonan injunksi dibuat pada peringkat lelong, dan tiada bukti wujud ketidakpatuhan prosedur lelong.

Afidavit Plaintif menunjukkan hartanah telah dilelong lebih dari sekali sebelum berjaya dijual, menunjukkan pendedahan pasaran yang munasabah. Mahkamah tidak boleh andaikan harga lain tanpa asas dokumen.

Dakwaan Defendan adalah kecurigaan komersial, bukan isu undang-undang atau fakta yang memerlukan bicara.

(B) Cabaran terhadap jumlah hutang

Plaintif menyertakan Sijil Keberhutangan dan penyata akaun. Angka konsisten sepanjang rekod. Defendan tidak menyatakan bahagian mana yang salah, tidak memberi angka alternatif walau satu pun, dan tidak melampirkan dokumen bank sendiri untuk menyanggah.

Undang-undang tidak memerlukan Plaintif membuktikan hutang “di luar segala keraguan”; ia hanya menghendaki bukti prima facie. Jika benar terdapat kesilapan nyata, Defendan mampu menunjukkan angka lain. Ketiadaan angka menandakan ketiadaan isu sebenar.

Dengan itu, Mahkamah berpuas hati bahawa bantahan Defendan adalah penafian kosong yang tidak melepasi standard triable issue.

Dapatan Plaintif telah membuktikan kewujudan hutang melalui dokumen pinjaman, penyata akaun, dan Sijil Keberhutangan. Defendan gagal menunjukkan apa-apa asas substantif atau bukti objektif bagi mencabar tuntutan tersebut.

Keseluruhan kes tidak menzahirkan isu sedemikian rupa yang memerlukan perbicaraan. Sekadar menimbulkan ketidakpuasan tanpa angka dan tanpa dokumen tidak mencukupi.

20.

Mahkamah membenarkan permohonan Plaintif. Perintah seperti berikut: a) Penghakiman untuk Plaintif sebanyak RM99,027.53; b) Faedah 1.67% di bawah BLR (6.67%) dari 31.5.2025 hingga penyelesaian penuh; c) Faedah tambahan 1% setahun atas jumlah tertunggak sehingga penyelesaian penuh; d) Kos RM1,000.00.

Penutup Mahkamah tidak menafikan bahawa kehilangan hartanah melalui lelongan adalah sesuatu yang berat bagi mana-mana peminjam. Namun, keadilan menuntut asas yang konkrit, bukan andaian. Proses kewangan dipandu oleh rekod, dan undang-undang menghendaki cabaran dibuat dengan bukti, bukan persepsi.

Dalam keadaan ini, fakta dan undang-undang berpihak kepada kepastian kontrak dan ketelusan rekod perbankan. Maka penghakiman terus adalah wajar diberikan.Secara keseluruhannya, prinsip-prinsip ini menuntut Defendan mengemukakan isu sebenar yang disokong dokumen atau angka alternatif yang mampu menggugat asas tuntutan. Dalam ketiadaan sedemikian, Mahkamah bukan sahaja berhak, malah wajar untuk memberikan penghakiman terus kerana tiada isu triable yang timbul. Bertarikh pada 13 Oktober 2025 …t.t… NORHANUM HASSAN MAJISTRET SIVIL 5