Alowonle Oluwajuwon Gilbert v Pendakwa Raya (B-05-260-08/2021)

Rayuan Perayu terhadap Sabitan adalah ditolak dan sabitan adalah dikekalkan; dan

(ii) Rayuan Perayu terhadap Hukuman adalah dibenarkan dan susulan itu, hukuman yang dijatuhkan oleh YA HMT adalah diketepikan dan digantikan dengan hukuman penjara untuk tempoh tiga puluh-lima (35) tahun berkuatkuasa dari tarikh tangkapan. Perayu juga diperintahkan disebat dengan rotan sejumlah dua belas (12) kali. [3] Pendakwa Raya yang tidak berpuashati terhadap keputusan kami membenarkan Rayuan Perayu berhubung hukuman, merayu ke Mahkamah Persekutuan Malaysia. Susulan itu, Alasan kami berhubung Hukuman telah disediakan sepertimana Penghakiman bertarikh 08.11.2023 (Judgement of the Court dated 08 November 2023). Pada masa itu tiada Rayuan difailkan oleh Perayu terhadap Sabitan. Oleh itu, tiada Alasan Penghakiman berhubung Sabitan disediakan oleh kami. [4] Susulan kebenaran untuk merayu diluar masa yang beliau perolehi daripada Mahkamah Persekutuan Malaysia pada 19.09.2024, Perayu memfailkan rayuan terhadap keputusan kami di atas. Susulan itu, Alasan Penghakiman ini disediakan. [5] Bagi rayuan Perayu terhadap Sabitan, kami menolak rayuan beliau atas alasan berikutnya: Latar belakang Kes: Pertuduhan [6] Perayu telah dituduh di bawah pertuduhan berikut: “Bahawa kamu pada 9 Mei 2019 jam lebih kurang 12.41 pagi hingga 15 Mei 2019 jam lebih kurang 2.30 petang bertempat di Tower 1, 09- 01, Third Avenue Condominium, Cyberjaya di dalam daerah Sepang dalam negeri Selangor Darul Ehsan, telah melakukan bunuh dengan menyebabkan kematian ke atas Siti Kharina binti Kamarudin (No. K/P: 780919-05-5024). Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan.” Fakta Kes Pendakwaan: [7] Fakta kes Pendakwaan secara ringkas adalah bahawa:

Simati adalah seorang Ketua Jururawat di Hospital Serdang;

(ii) Simati tinggal serumah bersama SP9 rakan sejawat beliau, SP9 di kuarters hospital tersebut;

(iii) Pada masa sama, Simati menyewa sebuah premis lain, di pangsapuri Third Avenue Condominium iaitu, Unit No.1 T11-09-01, Third Avenue Condominium, Cyberjaya (tempat kejadian);

(iv) Simati yang sepatutnya bertugas syif malam pada tarikh 09.05.2019 tidak hadir bertugas. SP9 dan rakan sejawat Simati, gagal menghubungi beliau. Tiada siapa yang melihat Simati atau dihubungi oleh beliau pada bila-bila masa selepas dari jam 12.37 pagi 09.05.2019;

Setelah dimaklum tentang kehilangan Simati, SP8 (adik Simati) telah membuat laporan Polis (Ekshibit P31, P32 dan P33 dirujuk);

(vi) Hasil pencarian yang dibuat di kuarters Simati, dokumen pengenalan Perayu berikut dijumpai dari kamar/bilik Simati:

Kad Pengenalan Nigeria Perayu - Ekshibit P34.

Kad Kesihatan Perayu - Ekshibit P35.

Pasport Antarabangsa Perayu - Ekshibit P36.

(vii) Kira-kira 6 hari selepas itu, pada 15.05.2019 mayat Simati ditemui oleh tuan punya/pemilik premis itu (SP4) dalam keadaan bogel dan berlumuran darah, di atas lantai bilik tidur premis tersebut. SP4 telah pergi ke premis tersebut untuk melakukan kerja pembaikan ekoran aduan yang beliau terima dari penyewa (Simati) sebelum itu. Setiba di premis itu, beliau mendapati pintu hadapan dalam keadaan elok tetapi tertutup dan berkunci. Beliau meminta bantuan pihak pengurusan Pangsapuri itu untuk membuka pintu setelah gagal menghubungi penyewa (Simati) melalui panggilan telefon. Sebaik memasuki premis beliau mendapati kesan darah dan mayat Simati di bilik tidur;

(viii) Bedah siasat oleh pathologist (SP23) mendapati sejumlah 17 kecederaan pada badan Simati, termasuk luka potong dan hiris (cut and slash wounds) pada dada, leher dan kepala. SP23 mengesahkan kecederaan pada leher Simati adalah ‘fatal’ dan menyebabkan kematian sepertimana yang dilaporkan oleh SP23 dalam Laporan Post Mortem beliau (Ekshibit P69);

(ix) Hasil siasatan oleh Polis ke atas rakaman CCTV Pangsapuri (Ekshibit P27[A]) tersebut, menunjukkan kejadian berikut:

Pada 09.05.2019 kira-kira jam 12.37 malam, Simati dan Perayu dilihat memasuki lif pangsapuri tersebut untuk naik ke premis unit sewa tersebut (tempat kejadian).

Pada 09.05.2019 pada jam 7.00 pagi Perayu dilihat meninggalkan pangsapuri tersebut seorang diri.

Perayu memakai pakaian (T-Shirt) yang kemudiannya dirampas oleh Polis. Pakaian tersebut terdapat kesan darah Simati.

Hasil siasatan forensik di tempat kejadian, kesan DNA/darah Simati dan Perayu ditemui di tempat kejadian; dan

(xi) Susulan itu Perayu telah ditangkap. Pakaian yang dipakai oleh beliau, semasa kejadian dirampas. [8] Fakta terperinci pihak Pendakwa adalah sepertimana yang dinyatakan oleh YA HMT di perenggan 2 hingga 26 Alasan Penghakiman (AP) beliau bertarikh 22 November 2021 sepertimana berikut:

Siti Kharina binti Kamarudin (Simati) merupakan seorang Ketua Jururawat di Hospital Serdang. Pada 09.05.2019 jam lebih kurang 9.30 malam, Nurain Farhana binti Shamsuddin (SP9) yang merupakan rakan serumah Simati telah didatangi oleh 2 orang Ketua Jururawat Hospital Serdang bertanyakan di mana Simati. Mereka mencari Simati bagi tujuan untuk menyerahkan laporan syif petang kepada Simati memandangkan Simati tidak datang bertugas. Simati dijadualkan bertugas sebagai Ketua Jururawat untuk syif malam pada 09.05.2019. SP9 menjawab dia tidak tahu dimanakah Simati dan cuba menghubungi nombor telefon bimbit Simati tetapi tidak dapat. SP9 berulang kali mencuba menghubungi telefon bimbit Simati tetapi masih tidak dapat dan panggilan tersebut terus masuk ke peti panggilan suara (voice mail).

Pada 10.05.2019 jam lebih kurang 6.00 pagi, SP9 masih cuba menghubungi Simati tetapi keadaan masih sama. SP9 terus menerus menghubungi Simati tetapi panggilan masih masuk ke peti simpanan suara. SP9 kemudiannya bertindak menghubungi adik Simati, iaitu Siti Khairani binti Kamaruddin (SP8) melalui Facebook dan memberitahu SP8 bahawa simati tidak datang bekerja pada 9.5.2019. SP9 turut meninggalkan nombor telefonnya kepada SP8. SP9 kemudiannya dihubungi oleh SP8 pada hari yang sama dan bertemu dengan SP8 serta adik SP8 bernama Mohd Haqim di kuarters yang dihuninya.

Pada hari yang sama jam lebih kurang 9.30 pagi, Mohd Udzir bin Khalid (SP12) yang merupakan suami Simati telah dihubungi oleh SP8 memaklumkan bahawa Simati tidak datang bekerja. Ketika itu SP12 bekerja di Pusat Dialisis dari jam 6.00 pagi hingga 5.00 petang. Setelah dimaklumkan berita tersebut oleh SP8, SP12 terus memohon cuti separuh hari dan bertolak ke Hospital Serdang pada jam lebih kurang 12.30 tengahari bersama anak-anaknya.

Di Hospital Serdang, SP12 telah berjumpa dengan ketua kepada Simati dan SP12 ditanyakan sama ada Simati ada balik kampung dalam sehari dua sebelum 10.05.2019. SP12 menjawab tidak ada. Selepas itu, SP12 bertemu pula dengan dua orang ketua kepada simati dan dia ditanyakan dengan soalan yang sama. Jawapan SP12 masih sama iaitu tidak ada.

SP12 turut membuat pencarian di Cyberjaya dan Nilai serta di kawasan yang sering dikunjungi oleh Simati tetapi telah gagal menemui Simati.

Sementara itu, SP11 iaitu, Penyelia Jururawat di Hospital Serdang dan penyelia kepada Simati menyatakan bahawa kali terakhir dia bertemu dengan Simati adalah pada 08.05.2019 jam lebih kurang 11.00 pagi kerana Simati ingin memohon cuti bagi tujuan sambutan perayaan Hari Raya.

Pada 09.05.2019, staf kepada SP11 ada menghantar mesej ke telefon bimbit SP11 bagi bertanyakan samada Simati ada memberitahu apa-apa kepada SP11 memandangkan Simati tidak datang bekeria untuk shif malam pada hari tersebut. Walau bagaimanapun, SP11 hanya melihat mesej-mesej tersebut pada 10.05.2019 jam lebih kurang 4.00 pagi dan SP11 menjawab 'Tidak ada'. SP11 ada cuba menghubungi Simati tetapi telefon Simati tidak dapat dihubungi. SP11 memberitahu bahawa Simati tidak datang bekerja dan satu hospital mencari Simati. Mereka cuba menghubungi telefon Simati tetapi tidak dapat dihubungi. Simati juga tidak datang bekerja pada 10.05.2019.

Dalam pada itu SP8 juga turut menerima pesanan melalui Facebook dari rakan sekerja simati bernama Normawati memaklumkan ketidakhadiran Simati bekerja. SP8 merasa keadaan itu adalah sesuatu yang pelik kerana Simati tidak pernah tidak hadir bekerja sehingga pihak hospital menghubunginya. SP8 kemudiannya pada hari 10.05.2019 tersebut cuba menghubungi Simati tetapi tidak dapat. Kemudian, SP8 mengajak adiknya, Mohd Haqim, ke kuarters yang dihuni oleh Simati dan SP9 yang terletak di Hospital Serdang.

Di kuarters Simati, SP8 menghubungi SP9 untuk masuk ke kuarters tersebut. Di kuarters Simati, SP8 mendapati bilik Simati dalam keadaan berkunci dan mereka mengambil keputusan untuk mengumpil pintu bilik simati. SP8 mendapati bilik Simati di dalam keadaan berselerak dan seperti tidak berpenghuni. Di dalam bilik tersebut, SP8 telah menjumpai 2 kad kesihatan dan 1 kad pengenalan warga Nigeria yang mana nama penama bagi ketiga-tiga kad itu adalah sama.

SP8 kemudiannya meneruskan pencarian di sekitar Seri Kembangan dan ada juga SP8 cuba hubungi syarikat Telco Digi bagi mengetahui lokasi terakhir Simati. Namun, syarikat Telco Digi hanya boleh memaklumkan kali terakhir penggunaan adalah pada 09.05.2019 jam lebih kurang 6.00 pagi.

Setelah pencarian tidak membuahkan hasil, SP8 memutuskan untuk membuat laporan Polis di Balai Polis Dato' Abu Bakar Baginda (Ekshibit P31) pada jam 4.20 petang. Selepas itu, SP8 masih meneruskan pencarian di Cyberjaya tetapi masih tidak jumpa simati.

Pada 12.05.2019, SP8 sekali lagi membuat laporan polis di Balai Polis Tampin (Ekshibit P32) bagi membuat penambahan kepada report P31 di mana SP8 memasukkan nombor telefon Simati 0166186158 yang gagal dihubungi.

Pada 13.05.2019, SP8 telah membuat satu laporan Polis di Balai Polis Dato' Abu Bakar Baginda (Ekshibit P33) bagi menyerahkan dokumen- dokumen yang dijumpai di bilik Simati di kuarters Hospital Serdang. Dokumen-dokumen tersebut adalah:

Kad pengenalan Nigeria atas nama Oluwajuwon Gilbert (Ekshibit P34);

(ii) Kad Kesihatan atas nama Alowonle Gilbert Oluwajuwon (No. Pasport B0565543) (Ekshibit P35); dan

(iii) Kad Kesihatan atas nama Alowonle Gilbert Oluwajuwon (No. Pasport A09498902) (Ekshibit P36).

SP8 masih lagi meneruskan pencarian Simati dan turut dibuat 'posting' mengenai kehilangan Simati di dalam Facebook. SP8 turut meminta sesiapa yang melihat kereta Simati iaitu, Honda warna putih no. plat BEY 1361 untuk memaklumkan kepadanya namun tiada sebarang berita yang diterima.

Beberapa hari kemudian, pada 15.05.2019 SP4, iaitu tuan rumah premis No.1, Tingkat 9, Third Avenue Condominium (tempat kejadian) telah pergi ke premis tersebut untuk memperbaiki kerosakan rumah seperti yang telah diadukan oleh Simati.

Sebelum pergi ke premis tempat kejadian, SP4 telah menghubungi Simati beberapa kali tetapi tiada jawapan. Setelah tidak berjaya menghubungi Simati, SP4 telah berusaha dan mendapat bantuan "maintenance office" untuk memasuki unit kejadian.

(q)

SP10 pada jam lebih kurang 2.30 petang telah menghubungi anggota UKB Sepang dan SP26 iaitu, Penyiasat ASP Mohd Anuar bin Hamin. SP26 telah mengarahkan SP21, ASP Mohd Jamil bin Mohd Khalid untuk pergi ke premis tempat kejadian.

SP21 bersama beberapa anggota telah pergi premis tempat kejadian. Di premis tempat kejadian SP21 mendapati kesan darah di lantai dan bilik dalam keadaan berkunci. Setelah pintu bilik dibuka, di dalamnya SP21 mendapati Simati terbaring di atas lantai dengan kesan berlumuran darah dalam keadaan tidak berpakaian. SP21 kemudian memaklumkan penemuan Simati kepada SP26.

SP26 bersama pasukannya telah pergi ke premis unit kejadian dan meminta SP19, ASP Nor Harman bin Ab. Hamid dari Unit Forensik untuk membuat pemeriksaan dan mengutip barang kes di situ. SP19 telah mengutip barang kes di situ yang kemudiannya dihantar ke Jabatan Kimia untuk di analisa. Mayat Simati telah dirujuk ke Hospital Serdang untuk dibedah siasat.

Berdasarkan atas maklumat, pada 16.05.2019 jam lebih kurang 2.00 petang SP21 (ASP Mohd Jamil bin Mohd Khalid) telah menangkap Tertuduh di Camellia Apartment dan merampas beberapa pakaian Tertuduh.

SP12 dan SP8 kemudiannya telah membuat pengecaman ke atas mayat Simati di Hospital Serdang dan telah mengesahkan mayat tersebut adalah Simati, Siti Kharina binti Kamaruddin.

Pada 16.05.2019, SP23 (pathologist) telah menjalankan bedah siasat terhadap Simati. SP23 di dalam Laporan Bedah Siasat beliau (Ekshibit P69) menemui kecederaan-kecederaan berikut pada mayat Simati:

Lebam 3x2 cm di dahi kanan. Lebam 4x1 cm pada kelopak mata atas kanan. Lebam 9x6 cm di dahi kiri.

Lebam 10x8.5 cm di bahagian pipi kiri. Lebam 2x0.5 cm di bahagian atas dan lebam 4.5x2.5 cm di bahagian bawah pipi kanan.

Luka hiris 3x1 cm di sebelah kiri hidung. Luka-luka hiris berukuran 11x1.5 cm dan 10x1 cm di dapati atas dan bawah bibir. Luka hiris bawah bibir ini telah mencederakan tulang alveolar rahang. Tulang maxilla (tulang rahang atas) retak.

Lebam 6x0.5 cm di bahu kiri. Lebam 1.5x1.5 cm di bahagian belakang lengan atas kiri. Lebam 2x1.5 cm dan luka tikam kecil 3x1 cm di siku kiri.

Luka lecet 9x0.5 cm bersama luka hiris cetek (tidak dalam) di fossa cubital kiri. Tiga lebam berukuran 1.5x1 cm, 5.5x1 cm dan 4.5x1.2 cm berada bersebelahan di sepanjang bahagian dalam lengan bawah kiri.

Lebam 1.2x1 cm pada bahagian luar lengan bawah kiri. Luka lecet 3x0.3 cm atas pada pergelangan tangan kiri. Luka-luka hiris berukuran 1.5x0.5 cm dan 2x0.5 cm masing-masing pada telapak tangan kiri dan jari keempat tangan kiri.

Luka lecet bersama luka hiris cetek 7x0.6 cm di bahagian dalam lengan atas kiri. Ke bawah dari luka ini terdapat empat luka lecet lurus berukuran 6x1 cm, 9x1 cm, 8x2 cm dan 9x3 cm.

Lebam 1x1 cm di bahu kanan. Lebam 4x3.5 cm di bahagian luar bawah lengan atas kanan. Lebam 2.5x1 cm di fossa cubital kanan.

Luka hiris cetek 4.5x1 cm di bahagian bawah dalam lengan atas kanan. Lebam-lebam 4.5x2 cm dan 3x3 cm masing- masing di bahagian luar dan dalam pergelangan tangan kanan. Luka hiris 6.5x0.2 cm di telapak tangan kanan.

Luka hiris cetek 1x0.2 cm dan lebam 3.5x1.5 cm berdekatan pangkal ibu jari kanan. Luka lecet kecil 0.3x0.2 cm berhampiran lebam di atas.

Lebam-lebam 3.5x2 cm dan 4x1.5 cm masing-masing di belakang jari ketiga dan keempat tangan kanan.

Lebam 3x2 cm dan luka hiris cetek 4.5x0.3 cm di sekitar tulang selangka kiri. Luka lebam dan lecet 6x0.2 cm ke atas dan ke dalam daripada payudara kiri. Luka hiris cetek bersama lecet 5x1 cm ke atas dan ke luar payudara yang sama.

Tiga luka hiris berukuran 1.2x0.1 cm, 3.5x0.3 cm dan 1.5x0.3 cm terletak di antara tulang selangka kanan dan payudara kanan. Luka hiris yang lebih besar tetapi tidak mencerobohi rongga dada 18.5x9.5 cm di kawasan yang sama.

Luka lecet terputus-putus 11x0.3 cm di depan peha kanan bersama lebam 4.5x1.5 cm di hujungnya.

Luka hiris 28x3 cm di rahang bawah yang telah menghiris pharynx pada bahagian pangkal lidah. Sekeping tulang rahang bawah kiri berukuran 4 cm telah terpotong akibat luka ini yang juga telah memotong hadapan tulang vertebra leher ketiga (C3). Otot leher dan tulang hyoid terdedah akibat luka ini.

Luka hiris 11.5x4 cm ke bawah dari luka (15) yang telah memotong tulang hyoid, kedua-dua arteri karotid dan vena jugular kiri. Ke kanan luka ini terdapat luka hiris 3.5x1.5 cm yang cuma menghiris kulit dan lapisan bawahnya.

Luka hiris 8x3.5 cm di leher hadapan, ke bawah dari luka (16). [9]

Perayu adalah seorang warganegara Nigeria. Beliau datang dan tinggal di Malaysia beberapa kali sejak tahun 2008 hingga tarikh beliau ditangkap. Beliau mula berkenalan dengan Simati pada tahun 2016 dan tinggal bersama di beberapa condominium di Cyberjaya. Beliau dan Simati berpindah dan tinggal bersama di unit T1-09-01, Third Avenue Condomunium (tempat kejadian) sejak tahun 2019.

(ii)

(iii) Tambah Perayu lagi, tidak ramai orang yang menghuni di kondominium tersebut ketika mereka menyewa premis tempat kejadian itu dan kawalan keselamatannya tidak ketat. Tiada buku pelawat disediakan.

(iii) Semasa Pemeriksaan Balas berhubung kejadian pada 08.05.2019 Perayu menyatakan bahawa pada 08.05.2019 di sebelah petang beliau dan Simati telah ke Pasar Borong Seri Kembangan membeli barangan untuk masakan. Kira-kira jam 6 petang mereka balik ke unit kejadian. Simati memberitahu beliau bahawa Simati akan balik ke hostelnya pada malam itu dan akan balik semula ke unit kejadian pada 9.5.2019. Selepas makan malam pada 08.05.2019 kira-kira jam 8.00 Simati telah meninggalkan unit kejadian dan balik ke hostelnya. Simati ada memaklumkan kepada beliau yang tuan rumah unit kejadian akan datang ke unit itu pada esoknya 09.05.2019 dan meminta beliau keluar dari unit itu pada 09.05.2019. Selepas itu beliau tinggal berseorangan.

(iv) Seterusnya Perayu menyatakan pada 09.05.2019 disebelah pagi beliau, seperti yang dirancang dengan Simati, telah meninggalkan tempat unit kejadian memandangkan tuan rumah akan datang memeriksa kerosakan yang diadukan oleh Simati. Beliau meninggalkan tempat kejadian, membawa bersekali dua buah beg dan pakaian kotor. Beliau telah meninggalkan kad akses dan kunci dalam unit tempat kejadian dan mengunci pintu yang boleh dikunci dari luar. Beliau meninggalkan tempat kejadian dengan menaiki kereta grab dan telah pergi menginap di Sri Camellia Apartment, Kajang bersama kawannya “Jimmy”, seorang warganegara Nigeria.

Pada 16.05.2019 semasa berada di Starbuck Coffee, tiba-tiba datang sekumpulan anggota Polis lelaki menahan beliau. Beliau tidak cuba lari. Beliau memberi kerjasama kepada kumpulan Polis dan membawa mereka ke Sri Camellia Apartment. Menurut Perayu, beliau tidak tahu bagaimana terdapat darah di baju merah dan jeans beliau. Malah kesan darah itu bukan di seluar jeans yang dipakainya semasa meninggalkan unit kejadian. Perayu seterusnya mendakwa tiada apa-apa motif untuk beliau membunuh Simati sedangkan beliau amat menyayangi Simati. Perayu mengemukakan Notis alibi bertarikh 01.09.2020 (Ekshibit D87). Keputusan YA HMT di akhir kes Pembelaan: [12] YA HMT mendapati Pembelaan Perayu satu penafian (denial) dan juga ‘alibi’. YA HMT tidak menerima Pembelaan Perayu tersebut, sepertimana dapatan beliau di perenggan 63 Alasan Penghakiman (AP) beliau di mana diputuskan: “(63) Setelah mengatakan begitu dan setelah mempertimbangkan dengan hemat akan keseluruhan keterangan dan hal keadaan kes ini mendapati bahawa naratif pembelaan Tertuduh yang mengatakan Simati (denial) pada selepas 8.00 malam 08.05.2019 hingga pagi 09.05.2019 tidak bersama Tertuduh di unit kejadian dan Tertuduh telah meninggalkan unit kejadian pada pagi 09.05.2019 dan tidak membunuh Simati hanya semata-mata penafian kosong. Sukar untuk Mahkamah ini menerima dan mempercayai keterangan itu”. [13] Seterusnya, YA HMT mendapati Perayu gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes Pendakwaan dan sebaliknya, mendapati pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan terhadap Perayu melampaui keraguan yang munasabah (perenggan 65 AP dirujuk). Isu-Isu untuk diputuskan di peringkat Mahkamah Rayuan: [14] Di peringkat rayuan di hadapan kami, isu utama untuk diputuskan adalah:

Adakah HMT terkhilaf dalam memutuskan/ mendapati satu kes prima facie telah dibuktikan di akhir kes Pendakwaan?

(ii) Adakah YA HMT terkhilaf dalam mendapati pembelaan Perayu telah gagal menimbulkan keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan?

(iii) Adakah HMT terkhilaf dalam mendapati Pendakwaan berjaya membuktikan pertuduhan terhadap Perayu melampaui keraguan munasabah?

(iv) Adakah hukuman yang dijatuhkan wajar dikekalkan? [15] Isu (iv) iaitu, berkaitan hukuman tidak akan disentuh oleh kami dalam Penghakiman ini. Isu sampingan – keboleh percayaan saksi-saksi Pendakwaan [16] Sebelum Mahkamah ini putuskan Isu (i) hingga (iii) di atas, adalah wajar isu berkaitan dapatan YA HMT berhubung penerimaan keterangan saksi-saksi Pendakwaan diputuskan terlebih dahulu. [17] Memandangkan dapatan YA HMT di atas dipertikaikan, adalah wajar isu sampingan ini diputuskan terlebih dahulu kerana ianya mempunyai kesan langsung ke atas dapatan Mahkamah bagi Isu (i) hingga (iii). [18] YA HMT mendapati saksi-saksi Pendakwaan boleh dipercaya (credible) dan telah menerima keterangan mereka sebagai benar. Dapatan YA HMT seterusnya iaitu, bagi Isu-Isu (i), (ii) dan (iii) adalah berpaksikan dapatan tersebut (AP perenggan 54 dirujuk). Oleh itu, pada hemat kami adalah wajar bagi Mahkamah ini memutuskan terlebih dahulu isu sampingan (sub-issue) di atas dahulu iaitu, dapatan HMT berhubung kebolehpercayaan (credibility) saksi-saksi Pendakwaan. [19] Setelah mempertimbangkan hujahan pihak-pihak berhubung isu di atas, kami tidak bersetuju dengan hujahan peguam Perayu. Kami mendapati YA HMT, telah memberikan alasan yang kukuh (cogent) kenapa beliau mendapati saksi-saksi tersebut adalah kredibel dan dalam menerima keterangan mereka. YA HMT mendapati saksi-saksi Pendakwaan khususnya SP9, SP15 dan SP23 adalah telus dan boleh dipercayai di mana keterangan mereka adalah kukuh, konsisten dan selari dengan keterangan lain (perenggan 29, 30 dan 32 AP dirujuk). YA HMT akur bahawa terdapat beberapa percanggahan dalam keterangan saksi-saksi Pendakwaan namun, beliau berpendapat pecanggahan tersebut tidak material dan tidak meranapkan kredibiliti mereka. [20] Setelah diperhalusi perkara tersebut, kami bersetuju bahawa percanggahan pada keterangan saksi-saksi berkenaan adalah tidak material. Tambahan lagi percanggahan tersebut telah diperjelaskan dan yang lebih pentingnya, tidak menggugat keterangan teras/substantif mereka. [21] Mahkamah ini sedar bahawa kami tidak mempunyai kelebihan yang dimiliki oleh YA HMT yang telah dapat memerhati tindak tanduk saksi-saksi berkenaan serta dan mendengar keterangan viva voce mereka tersebut. Justeru, di peringkat rayuan, kami harus berhati-hati sebelum membuat dapatan yang berbeza dengan dapatan Hakim Bicara berkaitan kebolehpercayaan saksi. [22] Prinsip ini telah ditekankan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes-kes Herchun Singh v Public Prosecutor [1969] 2 MLJ 209 dan Lee Ah Seng & Anor v PP [2007] 5 CLJ 1 di mana adalah merupakan satu prinsip undang-undang yang mantap bahawa Mahkamah di peringkat rayuan tidak seharusnya mengganggu dapatan fakta oleh Mahkamah Bicara, melainkan dapatan adalah jelas salah. Bagi kes rayuan kita ini, kami mendapati tidak ditunjukkan bahawa dapatan fakta berhubung kebolehpercayaan saksi-saksi oleh YA HMT adalah salah. Tiada alasan kukuh diketengahkan peguam Perayu bagi mewajarkan kami mengusik dapatan fakta YA HMT berhubung kredibiliti saksi-saksi Pendakwaan tersebut. Dalam keadaan tersebut kami bersetuju dengan dapatan YA HMT. [23] Berteraskan dapatan kami bagi isu sampingan di atas, kami seterusnya memutuskan Isu (i) hingga (iii) sepertimana berikutnya: Isu (i): Adakah YA HMT terkhilaf dalam mendapati satu kes prima facie telah dibuktikan di akhir kes Pendakwaan? [24] Di akhir kes Pendakwaan YA HMT mendapati satu kes prima facie diwujudkan setelah mendapati bahawa setiap intipati pertuduhan berikut telah berjaya dibuktikan:

Simati adalah Siti Khairina bt. Mohd. Kamaruddin dan beliau telah meninggal dunia.

(ii) Kematian Simati diakibatkan kecederaan yang dialaminya;

(iii) Kecederaan pada Simati diakibatkan oleh perlakuan Perayu; dan

(iv) Perayu berniat menyebabkan kematian Simati. Intipati (i) - Simati telah meninggal dunia [25] YA HMT mendapati Simati adalah Siti Khairina Bt. Mohd Kamaruddin sepertimana yang dinamakan dalam Pertuduhan. Identiti Simati telah dibuktikan melalui pengecaman oleh adik Simati (SP8) dan suami Simati (SP12). Walaupun fakta bahawa Simati telah meninggal dunia tidak dipertikaikan dan tidak dicabar oleh Perayu, YA HMT telah menyentuh intipati (i) ini (perenggan 29 AP dirujuk). Kami mendapati YA HMT tidak terkhilaf dalam dapatan beliau bahawa intipati (i) telah terbukti. Intipati (ii) - Simati meninggal dunia akibat kecederaan yang dialaminya [26] Pathologist (SP23) mendapati bahawa kecederaan yang dialami oleh Simati merupakan kecederaan ‘fatal’ yang menyebabkan kematian Simati dengan serta merta. YA HMT menerima keterangan SP23 (perenggan 31 dan 32 AP dirujuk). [27]

Rakaman CCTV (Ekshibit 69) di tempat kejadian, melihatkan Perayu adalah orang terakhir memasuki lif bersama Simati, untuk naik ke unit kediaman sewa (tempat kejadian) sebelum Simati ditemui mati;

(ii) Perayu jugalah individu yang dilihat meninggalkan tempat tersebut berseorangan pada keesokannya. Perayu dilihat memakai baju merah (Ekshibit P19[4]) dan membawa beg kain (Ekshibit P19[3]) pada ketika itu;

(iii) Tiada orang lain selain Perayu dilihat memasuki dan meninggalkan premis tempat kejadian selepas Perayu dilihat meninggalkan premis tersebut, sehingga Simati dijumpai mati;

(iv) Kesan darah Simati ditemui pada baju dan beg kain Perayu (Ekshibit P19[4] dan P19[3]);

Kesan air mani Tertuduh dikesan pada badan Simati;

(vi) Kesan darah Perayu ditemui di tempat kejadian; dan

(vii) Tindakan Perayu yang cuba melari/meloloskan diri selepas SP21 memperkenalkan diri beliau sebagai Polis.

Penemuan kesan DNA dan air mani Perayu [32] Pasukan penyiasat forensik PDRM yang menyiasat di premis tempat kejadian tersebut, telah menemui kesan darah, DNA dan air mani Perayu di situ dan juga pada badan Simati. Fakta/keterangan ini semuanya tidak dipertikaikan. Juga tidak dipertikaikan bahawa tiada kesan DNA individu lain selain Simati dan Perayu yang dijumpai/dikesan ditempat kejadian. YA HMT mendapati bahawa kewujudan/penemuan kesan darah dan air mani Perayu dan kesan DNA Simati di tempat kejadian menyokong dakwaan Pendakwaan bahawa Perayu berada bersama Simati pada masa kejadian. Kami bersetuju dengan dapatan YA HMT tersebut.

Penemuan kesan darah Simati pada baju dan beg Perayu [33] Hasil siasatan, pihak Forensik PDRM juga menjumpai kesan darah Simati pada pakaian Perayu. Dalam keadaan tersebut, hanya Perayu boleh memberikan penjelasan bagaimana kesan darah Simati boleh berada pada pakaian beliau yang berkenaan. YA HMT mendapati kewujudan/penemuan kesan darah Simati pada pakaian Perayu menyokong dakwaan Pendakwaan bahawa Perayu berada bersama Simati pada masa kejadian. Kami juga bersetuju dengan dapatan YA HMT tersebut.

Rakaman CCTV dan imej gambar [34] Perayu mempertikaikan penerimaan masuk dan penandaan sebagai ekshibit oleh Mahkamah akan rakaman CCTV (Ekshibit P69) dan imej gambar (Ekshibit P26) yang dimuat turun dari rakaman CCTV tersebut. TPR terpelajar berhujah bahawa tindakan YA HMT menerima masuk ekshibit tersebut adalah tepat dari sisi undang-undang. Setelah kami mempertimbangkan hujahan kedua-dua pihak, kami bersetuju dengan hujahan TPR di atas. [35] Kami mendapati penerimaan dan penandaan barang kes tersebut dibuat selaras dengan peruntukan undang-undang yang terpakai. Ekshibit P69 dan P26 dikemukakan melalui SP7 iaitu, individu yang mengendalikan alat CCTV tersebut. Tambahan pula, Pendakwaan juga mengemukakan Sijil Perakuan di bawah seksyen 90A Akta Keterangan 1950, walaupun pada hemat kami, keterangan melalui SP7 adalah mencukupi bagi menerima masuk dan menanda sebagai barang kes P69. [36] Atas alasan yang dinyatakan di atas, kami mendapati YA HMT tidak terkhilaf dari segi fakta mahu pun undang-undang dalam menerima masuk barang kes-barang kes tersebut. Kami mendapati Ekshibit P69 dan P26 menyokong kes Pendakwaan bahawa Perayu berada bersama-sama Simati pada masa, tarikh dan di tempat kejadian.

Doktrin “last seen together” [37] Berhubung pemakaian doktrin tersebut, Pendakwaan bergantung kepada rakaman CCTV, imej gambar dari rakaman CCTV tersebut, kad akses bagi premis tempat kejadian dan laporan penggunaan kad akses tersebut (Ekshibit 29 dan P30) bagi membuktikan yang Perayu adalah individu yang terakhir berada bersama Simati sebelum kematian beliau. YA HMT bersetuju dengan hujahan pihak Pendakwaan. [38] Di hadapan kami, TPR terpelajar mengulangi apa yang dihujahkan di hadapan YA HMT. Peguam Perayu sebaliknya mendakwa dan berhujah bahawa YA HMT terkhilaf dalam menerima masuk rakaman CCTV tersebut sebagai ekshibit dan seterusnya dalam menggunapakai doktrin “last seen together” terhadap Perayu. [39] Di perenggan 34 dan 35 di atas, kami mendapati penerimaan dan penandaan ekshibit-ekshibit tersebut oleh YA HMT adalah teratur. [40] Dalam kes Salem Anak Brayon V Public Prosecutor [2023] 1 MLJ 441 berhubung doktrin “last seen together” Mahkamah Rayuan Malaysia memutuskan seperti berikut: “[53] Another important point was also advanced before us by the Respondent concerning the principle of the last person having been seen together with the deceased before she was discovered dead. PW17, the sole eye-witness to the incident, who was accepted by the LJ to be a credible and truthful witness testified that the Appellant was with the deceased when she left the room after the incident when the commotion stopped. Another witness, PW14, testified that she saw the Appellant leave the Deceased's room around 10.20pm. [54] Our attention was drawn to the Indian Supreme Court decision of Ashok v. State of Maharashtra [2015] 4 Supreme Court 393 where the Supreme Court of India held that: "The "last seen together" theory has been elucidated by this Court in Trimukh Marotiu Kirkan v. State of Maharashtra [2006] 10 SCC 106, in the following words: "Where an accused is alleged to have committed the murder of his wife and the prosecution succeeds in leading evidence to show that shortly before the commission of crime they were seen together or the offence takes place in the dwelling home where the husband also normally resided, it has been consistently held that if the accused does not offer an explanation how the wife received injuries or offers an explanation which is found to be false, it is a strong circumstance which indicates that he is responsible for commission of the crime. Thus, the doctrine of last seen together shifts the burden of proof on the accused, requiring him to explain how the incident had occurred. Failure on the part of the accused to furnish any explanation in this regard, would give rise to a very strong presumption against him." [54] Under the circumstances of this case where, in our view, the 'last seen together' theory applies, the burden shifted to the Appellant to proffer a strong and cogent explanation and rebut the presumption that his act or series of acts led to the Deceased's death and the inference that he committed the acts. The absence of such an explanation would be detrimental to his defence. (See Nika Ram v. State of H.P. [1972] 2 SCC 80; Kanhaiya Lal v. State of Rajasthan [2014] 4 SCC 715)”. (Penekanan kami). [41] Setelah kami mempertimbangkan hujahan pihak-pihak berhubung pemakaian doktrin “last seen together” oleh YA HMT terhadap Perayu, dalam keadaan dan fakta kes ini secara menyeluruh, kami bersetuju dengan hujahan TPR terpelajar. Kami mendapati hujahan peguam Perayu tidak bermerit. Pada hemat kami, keterangan ikut keadaan sepertimana yang dinyatakan di atas, setelah diambilkira secara bersama dan menyeluruh, membuktikan bahawa Perayu adalah individu terakhir berada bersama Simati sebelum Simati dijumpai mati. [42] Kami bersetuju dengan rumusan YA HMT bahawa Ekshibit P69, P29 dan P30 mengesahkan bahawa Perayu adalah individu yang dilihat dalam rakaman CCTV tersebut, di pangsapuri tersebut, pada masa dan tempat berkenaan. Dalam keadaan tersebut kami mendapati pemakaian doktrin “last seen together” oleh YA HMT adalah tidak terkhilaf dan bermerit. [43] Kami mendapati rakaman CCTV tersebut berserta imej gambar menyokong kes Pendakwaan bahawa Perayulah individu yang terakhir dilihat bersama Simati sebelum Simati ditemui mati (perenggan 37 AP dirujuk). [44] Berlandaskan dapatan-dapatan di atas kami bersetuju dengan YA HMT dan mendapati intipati (iii) juga berjaya dibuktikan oleh Pendakwaan. Intipati iv - Perayu berniat membunuh Simati [45] Selanjutnya, kami beralih kepada intipati (iv) kesalahan/pertuduhan iaitu, niat membunuh. Berhubung isu niat, kami mulakan dengan merujuk kepada apa yang diputuskan oleh Thompson CJ dalam kes Tan Buck Tee v Public Prosecutor [1961] 1 MLJ 176 bilamana beliau merumuskan: “23. In all cases of homicide the question of the intention of the accused person in doing the act which is the cause of death, supposing such act is made out by the evidence, is of fundamental importance. In all cases that intention is something the existence and the nature of which are to be deduced from the evidence. In some cases the evidence may be such that it becomes necessary to consider with very great care whether or not the intention with which the act was done does or does not come within the definition of criminal intention set out in s 299 of the Code as being necessary to make the act out to be culpable homicide and whether it does or does not come within the definition of criminal intention set out in s 300 as being necessary to make the act out to be murder. In such cases it is necessary for the Judge to spell out with the greatest possible care such portions of ss 299 and 300 as may be appropriate so that the jury may be in no doubt as to the question to which they have to give the answer.” [46] Berbalik kepada kes/Rayuan kita ini, Pendakwaan bergantung kepada seksyen 300 (c) KK iaitu, Perayu berniat mencederakan Simati yang mana kecederaan tersebut pada lazimnya mencukupi untuk menyebabkan kematian. TPR terpelajar berhujah bahawa hal keadaan kecederaan serta senjata yang digunakan boleh dikaitkan dengan niat Perayu untuk mendatangkan kecederaan atas Simati. TPR merujuk antaranya, kepada kes Murugan Arumugam v Public Prosecutor [2017] 3 CLJ 377 dan Mohamad Shamsul bin Abdul Aziz @ Abdul Azis v Public Prosecutor and another appeal [2016] 3 MLJ 215. [47] Sebaliknya Peguam Perayu berhujah bahawa YA HMT terkhilaf apabila gagal menunjukkan wujudnya keterangan bagi penggunaan seksyen 300 (c) KK. [48] Bagi menentukan dan menjawab isu di atas, adalah elok kami merujuk kembali kepada AP YA HMT secara terperinci khususnya, kepada perenggan 49 hingga 53 di mana YA HMT telah memutuskan bahawa: “[49] …Bagi berjaya dalam pertuduhan membunuh, Pihak Pendakwaan mestilah membawa kesnya di bawah mana-mana satu empat cabang perbuatan membunuh yang ditetapkan di bawah s.300 Kanun Keseksaan. Jika Pihak Pendakwaan gagal membuktikan mana-mana satu perbuatan daripada empat cabang s.300 itu maka pertuduhan membunuh tidak terbukti dan kes itu berkemungkinan merupakan satu perbuatan mematikan orang yang tidak tergolong kepada membunuh seperti ditetapkan di bawah s.299 Kanun Keseksaan (Kes Tham Kai Yau v Public Prosecutor [1977] 1 MLJ 174 dirujuk). [50] Bagi kes dihadapan kami, Pihak Pendakwaan bergantung kepada perlakuan membunuh di bawah cabang ketiga kepada s.300 Kanun Keseksaan iaitu, Tertuduh dengan niat untuk menyebabkan kecederaan atau bencana tubuh atas Simati yang kecederaan atau bencana tubuh itu cukup pada lazimnya menyebabkan kematian. Dibawah cabang ini niat untuk membunuh tidak perlu dibuktikan tetapi hanya perlu dibuktikan niat Tertuduh untuk menyebabkan kecederaan atau bencana tubuh ke atas Simati itu pada lazimnya cukup menyebabkan kematian (kes Public Prosecutor v Visvanathan [1978] 1 MLJ 159 dan Shaikh Mahmad v Public Prosecutor [2017] 4 MLJ 250 dirujuk). [51] Niat boleh dibuktikan melalui inferen dari keadaan keseluruhan kes walaupun sukar dibuktikan melalui keterangan langsung. Dalam kes ini hal keadaan kecederaan serta senjata yang digunakan merupakan faktor yang boleh dikaitkan dengan niat Tertuduh untuk mendatangkan kecederaan atas Simati (kes Murugan Arumugam v Public Prosecutor [2017] 3 CLJ 377, Tham Kai Yau & Ors v Public Prosecutor (Supra) dan Mohamad Shamsul bin Abdul Aziz @ Abdul Azis v Public Prosecutor and another appeal [2016] 3 MLJ 215 dirujuk). SP23 mengesahkan luka-luka hiris yang dialami oleh Simati boleh disebabkan senjata tajam seperti pisau. SP23 turut mengesahkan pisau seperti barang kes P21(1)(a) dan P21 (11)(a) yang merupakan pisau yang dijumpai di dalam bilik kejadian boleh menyebabkan luka-luka hiris tersebut termasuk luka di senarai nombor 16 di bahagian leher Simati. [52] Niat untuk membunuh boleh juga diinfer daripada jenis dan sifat kecederaan yang dialami oleh simati (Sainal Abidin bin Mading v Public Prosecutor [1999] 4 MLJ 497). SP23 turut mengesahkan bahawa luka hiris dibahagian leher itu telah menyebabkan urat arteri terputus yang menyebabkan darah tidak dapat disalurkan ke bahagian otak dan kepala serta jantung yang akhirnya menyebabkan otak dan jantung tidak berfungsi dan menyebabkan kematian. Kecederaan di bahagian leher sebegitu rupa menurut SP23 boleh menyebabkan kematian yang sangat cepat. Daripada sifat kecederaan di leher ini yang boleh membawa kepada kematian serta merta jelas menunjukkan Tertuduh berniat mendatangkan kecederaan itu dan mengetahui bahawa kecederaan itu yang dalam keadaan biasanya cukup membawa kematian Simati. Dari jumlah kecederan luka-luka hiris yang banyak dan terdapat luka-luka yang agak dalam serta luka hiris dibahagian leher yang merupakan bahagian anggota badan yang penting yang lukanya agak dalam dan panjang serta jenis senjata yang digunakan menunjukkan Tertuduh mempunyai niat untuk mencederakan Simati. [53] Keterangan SP23 sendiri mengesahkan kecederaan dileher Simati itu merupakan kecederaan di bahagian yang vital dan sufficient in the ordinary cause of nature to cause death. Dalam kes Farose Tamure Mohamad Khan v PP & Other Appeals [2016] 9 CLJ 769 Mahkamah Persekutuan memutuskan: "[120] Upon recall, PW3 explained that "potentially fatal" meant that the stab wound to the neck is highly likely to have caused death due to excessive bleeding. In this particular instance, PW3 was unable to quantify the volume of blood lost. Nevertheless, PW3 testified that "any injury to a major blood vessel, if it is not treated would eventually lead to death due to excessive blood loss". PW3 further confirmed that besides the neck injury, there was no other injury severe enough to cause death. We consider that PW3's evidence to have established that the neck injury, being an injury to the internal jugular vein, was sufficient in the ordinary course of nature to cause death by excessive bleeding. We find that the elements of s. 300(c) have been satisfied." Memandangkan kecederaan pada simati membawa kebarangkalian kematian itu yang amat tinggi maka telah dibuktikan bahawa Tertuduh telah berniat membunuh Simati”. (penekanan kami). [49] Adalah jelas daripada alasan-alasan beliau di atas, YA HMT sebenarnya telah mempertimbangkan seksyen 300 (c) KK dan seksyen 299 KK sewajarnya. Oleh itu, kami mendapati hujahan peguam berkait isu tersebut adalah tidak bermerit. [50] YA HMT menerima keterangan SP23 dalam memutuskan isu niat dan dengan itu dapatan beliau berhubung kredibiliti SP3 tidak lagi menjadi isu. Beliau telah secara tepat didapati oleh YA HMT sebagai saksi yang kredibel (rujuk dapatan kami sebelum ini di perenggan 27). Menurut SP23 berdasarkan jenis senjata, jumlah dan tahap kecederaan yang dilakukan ke atas Simati khususnya kecederaan No. 16, menunjukkan bahawa pelaku tersebut mempunyai niat untuk membunuh Simati. YA HMT menerima dapatan SP23 bahawa kecederaan yang dialami Simati membawa kebarangkalian yang amat tinggi kepada kematian. Kami bersetuju dengan dapatan beliau tersebut. [51] Niat membunuh boleh dirumuskan daripada tahap kecederaan dan juga senjata yang digunakan. Thompson CJ dalam kes Tan Buck Tee v Public Prosecutor [supra], setelah menilai kecederaan mangsa/simati dan jenis senjata yang digunakan oleh Tertuduh dalam kes tersebut, memutuskan: “There was the body with five appalling wounds on it, wounds penetrating to the heart and liver, which must, have been caused by violent blows with a heavy sharp instrument like an axe. In the absence of anything else, whoever inflicted those blows must have intended to kill the person on whom they were inflicted”. [52] Tiada keterangan dari pakar lain dipanggil untuk menyanggah dapatan SP23 tersebut. Kami mendapati kepakaran SP23 tidak digugat oleh Perayu dan dapatan beliau berhubung kecederaan dan kesan kecederaan ke atas Simati, kekal utuh. Dalam keadaan tersebut kami bersetuju dengan dapatan YA HMT berhubung isu niat. Perayu gagal menunjukkan sebarang kekhilafan sama ada berhubung dapatan fakta mahupun undang-undang oleh YA HMT dalam dapatan beliau tersebut, untuk mewajarkan dapatan beliau tersebut diusik di peringkat rayuan ini. Oleh itu, kami bersetuju dengan dapatan YA HMT bahawa intipati (iv) juga telah berjaya dibuktikan. Rumusan kami bagi Isu (i) – kes prima facie [53] Atas dapatan Mahkamah berkaitan intipati (i) hingga (iv) di atas, kami bersetuju dengan dapatan YA HMT bahawa satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan di akhir kes Pendakwaan sepertimana pertuduhan. Susulan itu, pada hemat kami, YA HMT tidak terkhilaf memanggil Perayu untuk membela diri. Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan YA HMT bahawa Isu (i) telah dibuktikan. [54] Selanjutnya, kami berpindah kepada Isu (ii) dan (iii). Isu (ii) dan (iii) yang akan kami putuskan bersekali kena ianya adalah berkaitan. Isu (ii): Adakah YA HMT terkhilaf dalam mendapati pembelaan Perayu telah gagal menimbulkan keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan? Isu (iii): Adakah YA HMT terkhilaf dalam mendapati Pendakwaan berjaya membuktikan pertuduhan terhadap Perayu melampaui keraguan munasabah? [55] Melalui kenyataan pembelaan beliau, Perayu menafi membunuh Simati. Menurut Perayu, tiada motif untuk beliau membunuh Simati kerana beliau amat menyayangi Simati. Dalam menafikan penglibatan beliau dengan jenayah yang berlaku ke atas Simati, Perayu mendakwa tahap kawalan keselamatan kondominium tempat kejadian tersebut adalah tidak ketat. Menurut Perayu sesiapa pun boleh naik ke premis tempat kejadian walaupun tidak memilik kad akses dengan menggunakan tangga kerana pintu tangga tidak dikunci. Mereka juga boleh meminta bantuan pengawal keselamatan untuk naik ke mana-mana unit kediaman di situ. Ringkasnya, Perayu mendakwa bahawa orang ketiga yang turut mempunyai laluan naik ke premis/unit tempat kejadianlah yang telah memasuki unit tempat kejadian dan melakukan pembunuhan ke atas Simati. [56] Keduanya, bagi pembelaan ‘alibi’ pula, Perayu yang mengemukakan Notis alibi bertarikh 1.9.2020 (Ekshibit D87) menyatakan bahawa beliau tidak berada di tempat kejadian, pada masa kejadian. Menurut Perayu dari jam 8.00 malam 08.05.2019 hingga pagi 09.05.2019, Simati tidak bersama beliau di tempat kejadian kerana Simati telah balik ke hostel. Seterusnya, pada pagi 09.05.2019 beliau telah meninggalkan tempat kejadian, dengan membawa beg pakaian beliau. Beliau meninggalkan premis tempat kejadian itu untuk mengelak bertemu pemilik rumah, sepertimana yang diminta oleh Simati terdahulu sebelum itu. Menurut Perayu lagi beliau meninggalkan kad akses kunci rumah di dalam unit rumah tersebut dan mengunci pintu rumah tersebut dari luar. Tambah Perayu, dari kondominium itu, beliau pergi ke Seri Camelia Apartment, Kajang dan tinggal bersama rakan beliau “Jimmy” di situ, sehingga 16.05.2019, bilamana beliau telah ditangkap oleh Polis semasa berada di restoran ‘Starbuck coffee’. Semasa tangkapan, beliau tidak cuba melarikan diri. Beliau telah memberikan kerjasama kepada polis. Berhubung kesan darah pada pakaian beliau pula, meurut Perayu beliau tidak tahu bagaimana kesan tersebut boleh berada di situ. [57] YA HMT mendapati pembelaan beliau sukar dipercayai dan gagal menimbulkan keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan (perenggan 65 AP dirujuk). [58] Peguam Perayu berhujah YA HMT terkhilaf dari segi fakta dan undang-undang apabila memutuskan bahawa Perayu gagal menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes Pendakwaan. Peguam berhujah bahawa YA HMT gagal memberikan pertimbangan sewajarnya kepada Pembelaan Perayu. Menurut peguam Perayu telah memberikan penjelasan tentang keberadaan beliau, namun YA HMT gagal menimbang penjelasan tersebut. [59] Di hadapan kami, peguam mengulangi hujahan di peringkat akhir kes Pendakwaan berhubung dapatan berkait doktrin “last seen principle” terhadap Perayu, penerimaan keterangan yang didakwa tidak boleh diterimapakai (inadmissible evidence) dan kredibiliti saksi-saksi. Seterusnya peguam berhujah bahawa YA HMT gagal menilai kewujudan pembelaan di bawah seksyen 300 KK yang membolehkan YA HMT mendapati kesalahan di bawah seksyen 304 KK. Dapatan Kami bagi Isu (ii) dan (iii): [60] Setelah kami mempertimbang dan menilai hujahan bagi Isu (ii) dan

(iii) di atas dan meneliti AP YA HMT, berpandukan prinsip undang-undang yang mantap, kami mendapati Perayu gagal menunjukkan bahawa YA HMT terkhilaf dalam memutuskan untuk tidak menerima pembelaan Perayu tersebut dan seterusnya dalam mendapati Pembelaan Perayu gagal menimbulkan keraguan yang munasabah ke atas kes Pendakwaan, sepertimana yang diputuskan dalam kes Mohamad Radhi Yaakob v Public Prosecutor [1991] 1 MLJ 158 bahawa: “To earn an acquittal, the Court may not be convinced of the truth of the defence story or version. Raising a reasonable doubt in the guilt of the accused will suffice. It is not, however, wrong for the Court to be conviced that the defence is true, in which case the Court must order an acquittal. In appropriate cases it is also not wrong for the Court to conclude that the defence story is false or not convincing, but in that instance, the Court must not convict until it asks a further questionthat even if the Court does not accept or believe the defence explanation, does it nevertheless, raise a reasonable doubt as to his guilt?”. [61] Kami mendapati, daripada AP beliau, YA HMT telah memberikan pertimbangan sewajarnya kepada keterangan Perayu di peringkat Pembelaan dan kepada keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh kedua-dua pihak. YA HMT juga telah meggunapakai prinsip undang-undang yang betul dalam membuat dapatan dan keputusan beliau. [62] Berkait pembelaan ‘penafian’ dan ‘alibi’ Perayu, YA HMT tidak menerimanya setelah mendapati ianya jelas bercanggah secara keseluruhan dengan ‘silent evidence’ iaitu, rakaman CCTV (Ekshibit P26) yang jelas membuktikan kehadiran Perayu di tempat kejadian pada masa dan tarikh kejadian. Kami mendapati Perayu gagal menunjukkan bahawa YA HMT telah terkhilaf dari segi undang-undang dalam menerima masuk rakaman CCTV tersebut sebagai keterangan. Alasan YA HMT adalah selari dan disokong oleh keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak-pihak. [63] Kami mendapati terdapat keterangan ikut keadaan yang melimpah ruah, yang semuanya menuding ke arah Perayu sebagai individu yang mencederakan Simati, yang mengakibatkan kematian Simati, sepertimana yang disimpulkan oleh YA HMT di akhir kes Pendakwaan. Keterangan ikut keadaan tersebut yang kekal kukuh dan utuh, secara efektifnya memadamkan penafian dan pembelaan ‘alibi’ Perayu. [64] YA HMT mendapati Perayu telah memberikan satu penafian kosong. Berkait pembelaan penafian, YA Zawawi Salleh HMR dalam kes Mahkamah Rayuan Pendakwa Raya v Mohamad Malek Ridzuan Che Hassan [2013] 8 CLJ 359 menyatakan seperti berikut: "Penafian jika tidak disokong oleh keterangan yang kukuh dan boleh dipercayai adalah "self-serving assertion" yang tidak mempunyai apa-apa nilai keterangan di sisi undang-undang". [65] Samalah keadaannya dengan kes kita ini. Kami mendapati dalam keadaan kes ini, pembelaan “penafian” oleh Perayu semata-mata tanpa keterangan yang boleh menyangkal keterangan ikut keadaan Pendakwaan, adalah merupakan satu “self-serving assertion”, tanpa sebarang nilai keterangan. [66] Keduanya, bagi pembelaan “alibi” pula, kami mendapati ianya juga telah dipertimbangkan dengan sewajarnya oleh YA HMT sepertimana yang diputuskan di perenggan 64 AP beliau seperti berikut: “[64] Keterangan Tertuduh yang mengatakan beliau tidak bersama Simati pada 9.5.2019 amat bertentangan dengan rakaman CCTV. Sebaliknya fakta mengenai Simati telah meninggalkan unit kejadian pada 8.00 malam pada 8.5.2019 dan Tertuduh berseorangan sehingga esoknya merupakan perkara baru yang ditimbulkan oleh Tertuduh dalam pembelaannya yang mahkamah ini sifatkan sebagai perkara yang difikirkan kemudian dan hanya rekaan Tertuduh sahaja. Malah Tertuduh juga turut tidak dapat menjelaskan bagaimana kesan darah yang terdapat profil DNA Simati dibaju yang dipakai oleh Tertuduh semasa meninggalkan unit kejadian pada pagi 9.5.2019 Semasa saksi Pendakwaan SP20, SP21 dan SP26 memberi keterangan pihak pembelaan tidak pernah mempertikaikan baju yang dipakai oleh Tertuduh itu. Semasa rakaman CCTV dimainkan dan gambar imej CCTV (P26) dikemukakan Pihak pembelaan tidak pernah mempersoalkan pakaian baju merah berkolar yang dipakai oleh Tertuduh yang kemudiannya didapat mempunyai kesan darah yang terdapat profil DNA Simati. Kegagalan Tertuduh menjelaskannya telah memberi keyakinan pada Mahkamah ini bahawa Tertuduh ada bersama Simati semasa simati dibunuh. Dengan hanya menafikan membunuh Simati tanpa apa-apa penerangan yang munasabah membuktikan bahawa Tertuduhlah yang membunuh Simati pada 9.5.2019 di antara jam selepas 12.35 pagi dan sebelum 7.02 pagi. Selain itu notis alibi (087) Tertuduh juga tidak pernah dijelaskan oleh Tertuduh dalam pembelaannya malah notis yang turut menyatakan Tertuduh tidak berada di unit kejadian di antara 9.5.2019 jam lebih kurang 12.41 pagi hingga 15.5.2019 bercanggah dari rakaman CCTV dan versi penceritaan Tertuduh sendiri.” [67] YA HMT mendapati dakwaan Perayu yang beliau tiada di tempat kejadian antara jam 12.41 pagi 09.05.2019 hingga 15.05.2019 adalah jelas bercanggah dengan rakaman CCTV dan bukti forensik (DNA), keterangan yang mana kekal utuh dan tidak tergugat. Kami mendapati YA HMT tidak terkhilaf dalam dapatan beliau tersebut. Rumusan kami bagi Isu (ii) dan (iii): [68] Setelah menilai fakta dan keterangan berkaitan isu di atas, kami bersetuju dengan dapatan YA HMT sepenuhnya. Kami mendapati tiada sebab kukuh untuk kami mengusik dapatan YA HMT tersebut. Kami bersetuju dengan dapatan YA HMT bahawa Perayu tidak menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes Pendakwaan. Oleh itu, kami bersetuju dengan dapatan YA HMT bahawa Pendakwaan berjaya membuktikan pertuduhan terhadap Perayu melampaui keraguan yang munasabah. [69] Kami mendapati Perayu gagal menunjukkan wujudnya sebarang kekhilafan yang boleh dirayu (appellable error) oleh YA HMT berhubung dapatan beliau bahawa Perayu gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan dan bahawa Pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan terhadap Perayu melampaui keraguan yang munasabah. Kami mendapati sabitan di sini adalah selamat. Oleh itu kami menolak rayuan Perayu terhadap sabitan. - t.t. - AHMAD ZAIDI BIN IBRAHIM HAKIM MAHKAMAH RAYUAN MALAYSIA Bertarikh: 16 Mei 2025 Bagi Pihak Perayu: Afifuddin Ahmad Hafifi, Peguambela & Peguamcara, TETUAN SALEHUDDIN SAIDIN & ASSOCIATE Wisma Salehuddin, No. 14 Jalan Tengku Ampuan Zabedah A 9/A Seksyen 9 40100 Shah Alam Peguam Responden: TPR Sarulatha A/P Paramavathar bersama TPR Eyu Ghim Siang (Jabatan Peguam Negara Malaysia)