Amirul Amin Bin Amirruddin (BL-45B-4-07/2023)

Kes ini telah dijalankan dengan pihak pendakwaan mengemukakan seramai 11 orang saksi dan di akhir kes pendakwaan, Mahkamah mendapati pihak pendakwaan gagal membuktikan elemen kesalahan di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan tetapi keterangan-keterangan yang dikemukakan mencukupi untuk OKT dipanggil untuk membela diri di bawah pertuduhan pilihan di bawah Seksyen 304(b) Kanun Keseksaan. Satu pertuduhan pindaan diberikan kepada OKT di bawah Seksyen 304(b) Kanun Keseksaan dan setelah pertuduhan pindaan ini dibaca, OKT mengaku salah dan faham sebab akibat akan pengakuannya. Mahkamah telah menjatuhkan hukuman penjara 7 tahun dari tarikh tangkap ke atas OKT.

Pihak pendakwaan tidak berpuas hati dengan pertuduhan pindaan ini dan membuat rayuan ke Mahkamah Rayuan. Mahkamah Rayuan telah membenarkan rayuan pihak pendakwaan dan kes dikembalikan untuk didengar pembelaan OKT di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan.

OKT telah memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah dari kandang saksi. Berikut adalah pembelaan OKT: S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 i. Pada tarikh dan hari kejadian iaitu pada 24.8.2022 jam lebih kurang 9.45 pagi, OKT ada pergi ke rumah si mati kerana OKT ingin mengambil telefon bimbitnya yang tertinggal di rumah si mati. ii. Apabila sampai di rumah itu, OKT telah dikunci oleh si mati di dalam sebuah bilik dan si mati meminta OKT menandatangani sepucuk surat perjanjian dan antara kandungan surat perjanjian itu, si mati meminta OKT tidak meninggalkannya. OKT enggan menandatangani surat itu. iii. Apabila OKT enggan menandatangani surat perjanjian itu, ianya telah mendatangkan kemarahan si mati dan berlaku pertengkaran antara si mati dan OKT. Si mati tiba-tiba menjadi agresif dan mengambil pisau dari dapur dan mengacah-acah pisau itu kearah OKT. OKT telah berjaya merampas pisau itu tetapi si mati masih bertindak agresif. iv. OKT dan si mati kemudian bergelut di atas katil apabila OKT cuba keluar dari bilik itu. OKT kemudian mengambil bantal dan menekup muka si mati hingga si mati tidak bergerak. OKT cuba keluar dari rumah itu tetapi sebelum dia keluar, dia telah S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4 membuat panggilan video kepada SP2 memaklumkan apa yang berlaku dan telah menunjukkan jasad si mati. SP2 terkejut dan meminta OKT menghantar lokasi rumah si mati. SP2 dan ayahnya kemudian ke balai polis membuat laporan dan seterusnya polis telah pergi ke lokasi dimana kejadian itu berlaku dan OKT ditangkap.

Pihak pendakwaan bergantung kepada Seksyen 300 (d) Kanun Keseksaan iaitu: “(d) Jika orang yang melakukan perbuatan itu ketahui bahawa perbuatan itu adalah sebegitu sekali berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya menyebabkan kematian atau bencana sebagaimana tersebut.

Pihak pembelaan pula menghujahkan bahawa OKT tidak mempunyai niat untuk membunuh si mati dan apa yang dilakukan oleh OKT adalah secara tidak sengaja dan cuma untuk menenangkan si mati dari meronta-ronta dan menendang OKT. OKT pergi ke rumah si mati hanya untuk mengambil telefon bimbit dan bukan dengan niat untuk melakukan pembunuhan itu. S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5

Mahkamah merujuk kepada satu keputusan Mahkamah Tinggi iaitu PP v Kenneth Fook Mun Lee @ Omar Iskandar Lee Abdullah (No. 2) [2003] 1CLJU 721 keputusan oleh Augustine Paul HMT di mana YA memberi penjelasan berkenaan kedudukan Seksyen 300(d) Kanun Keseksaan. “It will be observed that clauses (a), (b) and (c) of section 300 contemplate intention in one form or another. In clause (a) it is intention to cause death. In clauses (b) and (c) it is intention to cause bodily injury. On the other hand there is no requirement of an intention to cause death or bodily injury in clause (d) of section 300 ("clause (d)"). Thus, intention is not a necessary element in clause (d); all that is required to be proved is knowledge that the act is likely to cause death (see Inder Singh v. Crown [1928] ILR 10 Lah).

Mahkamah Persekutuan didalam Tham Kai Yau & Ors v Public Prosecutor [1976] CLJU 159, Raja Azlan Shah memberi penjelasan terperinci berkenaan perbuatan mematikan orang yang bagaimana akan jatuh dibawah perenggan (a), (b), (c) atau (d) Seksyen 300 Kanun Keseksaan. “The words which I have italized show the marked differences between the two offences. Where there is an intention to kill, as in (a) and (1). the S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6 offence is always murder. Where there is no intention to cause death or bodily injury, then (c) and (4) apply. Whether the offence is culpable homicide or murder depends upon the degree of risk to human life. If death is a likely result, it is culpable homicide; if it is the most probable result, it is murder. Illustration (d) of s. 300, Penal Code is a case of this description.

Dalam kes ini, kematian OKT disebabkan lemas kerana ditekup dengan bantal seperti disahkan oleh SP10 (Dr. Nur Ilyani binti Nor Azmal). SP10 adalah pakar pathologist yang menjalankan bedah siasat atas jasad si mati. Hasil bedah siasat didapati punca kematian si mati adalah “suffocation with Covid 19”. SP10 di dalam keterangannya menyatakan berdasarkan dapatan bintik-bintik pendarahan yang didapati pada si mati ianya disebabkan oleh sekatan pernafasan secara luaran iaitu hidung dan mulut si mati ditekup hingga menyebabkan saluran pernafasan si mati tersekat dan membawa kepada kematiannya. Tekupan adalah dari suatu benda seperti bantal yang ditekup ke muka si mati. Tekupan ini menyebabkan “asphyxia due to suffocation, especially of sudden occlusion of both the nose and mouth by object such as S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 7 cloth or hands that could have not leave any marks on the body, at that moment in time” (ekshibit P44 perenggan 5).

Bagi elemen di bawah Seksyen 300(d) Kanun Keseksaan, pihak pendakwaan tidak perlu membuktikan OKT mempunyai niat untuk membunuh tetapi OKT mempunyai pengetahuan bahawa melalui tindakannya adalah begitu berbahaya hingga boleh menyebabkan kematian atau bencana tubuh kepada si mati.Inilah yang diperjelaskan oleh YA Hakim Augustine Paul di dalam kes PP v Kenneth Fook Mun Lee (supra) yang dirujuk diatas.

Ketika pemeriksaan balas OKT, OKT mengakui ketika dia menekup muka si mati dia melihat si mati bernafas dengan perlahan dan tersekat dan tujuan dia menekup muka si mati adalah untuk tujuan menghentikan perbuatan agresif si mati. OKT juga tahu apabila dia menekup muka si mati dengan bantal maka si mati tidak boleh bernafas kerana seluruh muka si mati telah ditekup dengan bantal dan dia juga tahu manusia hanya bernafas melalui hidung dan apabila hidung dan muka ditekup dengan bantal maka seseorang itu akan sukar bernafas sebab salur pernafasan disekat. S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 8

OKT didalam keterangannya juga mengatakan bahawa dia berhenti menekup muka si mati apabila mendapati si mati tidak lagi melawan dan bernafas dengan perlahan dan tersekat. Samada OKT mempunyai pengetahuan samada perbuatan nya itu begitu berbahaya hingga mungkin sekali menyebabkan kematian atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian dan ia melakukan perbuatan itu dengan tiada apa-apa sebab bagi mendatangkan bahaya yang menyebabkan kematian.

Ini adalah kehendak Seksyen 300 (d) Kanun Keseksaan iaitu OKT mempunyai pengetahuan perbuatannya begitu bahaya hingga boleh menyebabkan kematian atau bencana tubuh dan ia melakukan perbuatan itu tanpa sebab bagi mendatangkan bahaya yang mendatangkan kematian.

Elemen pengetahuan dalam konteks kes ini adalah samada OKT tahu atau tidak perbuatannya menekup bantal ke muka si mati itu berbahaya dan boleh menyebabkan kematian. Mahkamah Rayuan di dalam kes Shahrul Mazlee bin Mohd Khalid v PP [2022] 1 LNS 4, YA Vazeer Alam (ketika menjadi HMR) memutuskan: S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 9 “[51] The mental element of knowledge of the thing possessed is rarely proved by direct evidence. Knowledge is usually inferred from the surrounding circumstances….” Dalam konteks kes ini, jika dibandingkan dari segi fizikal badan OKT dan si mati, fizikal OKT adalah lebih besar dari fizikal si mati (yang kelihatan kecil dan kurus). OKT seorang lelaki yang pastinya kudratnya lebih kuat dari si mati seorang wanita. Alat yang digunakan oleh OKT untuk menekup muka si mati adalah bantal yang mana permukaannya padat dan sekiranya bantal ini ditekup ke muka pastinya seseorang itu akan mengalami kesukaran bernafas. Ketika pemeriksaan balas OKT mengakui dia tahu bahawa jika hidung dan mulut ditutup maka seseorang itu pasti susah bernafas kerana manusia hanya bernafas melalui hidung dan perbuatannya menekup hidung dan mulut si mati sangat membahayakan nyawa si mati.

Dalam konteks pembuktian di bawah Seksyen 300(d) Kanun Keseksaan, tidak perlu dibuktikan niat kerana elemen yang penting adalah sekiranya seseorang itu mempunyai pengetahuan bahawa S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 10 perbuatannya mendaatangkan bahawa hingga boleh menyebabkan kematian, maka elemen di bawah Seksyen 300(d) Kanun Keseksaan telah dipenuhi. Inilah yang berlaku dalam kes ini. Dalam versi pembelaan OKT adalah dia tidak sengaja menekup muka OKT dengan bantal kerana dia sekadar untuk menenangkan OKT dari OKT bertindak agresif. Namun, ketika pemeriksaan balas, OKT bersetuju dengan cadangan pihak pendakwaan bahawa ada cara lain untuk untuk menenangkan si mati selain dari menekup mukanya dengan bantal tetapi dia memilih untuk berbuat demikian. Perbuatan OKT dilakukan tanpa apa-apa justifikasi bagi mendatangkan bahaya yang menyebabkan kematian atau bencana tubuh.

Jika Mahkamah melihat kembali tindakan OKT menekup muka si mati, ianya bermula dengan pergaduhan antara mereka apabila OKT enggan menandatangani surat perjanjian supaya dia tidak meninggalkan si mati. Si mati bertindak agresif dengan menendang OKT. Untuk menenangkan si mati, OKT menekup bantal ke mukanya. Tiada tindakan si mati yang meletakkan nyawa OKT dalam bahaya, oleh itu tiada sebarang justifikasi untuk OKT memilih cara menekup muka si mati dengan bantal yang dia tahu boleh S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 11 menyebabkan bencana tubuh atas si mati yang boleh membawa kepada kematiannya.

Mahkamah mendapati tiada unsur provokasi melampau dalam kes ini hingga menyebabkan OKT bertindak menggunakan bantal untuk mempertahankan dirinya. OKT mempunyai masa untuk memikirkan tindakan lebih rasional dalam menenangkan si mati yang dalam keadaan marah kerana OKT enggan menandatangani surat yang diberi oleh si mati. B. KESIMPULAN [18] Setelah menilai secara keseluruhan pembelaan OKT, ia hanya lebih kepada satu penafian kosong semata-mata. Sekaligus, Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan melampui keraguan yang munasabah iaitu OKT telah melakukan kesalahan dibawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan. Mahkamah ini juga mendapati bahawa OKT yang dipanggil membela diri dengan keterangan bersumpah juga telah gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah yang telah berjaya menangkis kes pendakwaan. Oleh itu, berdasarkan alasan-alasan diatas, Mahkamah mendapati OKT bersalah sepeti pertuduhan di bawah S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 12 Seskyen 302 Kanun Keseksaan dan mensabit salah OKT dengan pertuduhan yang dihadapinya. Bertarikh 30 Jun 2026 BAGI PIHAK PENDAKWAAN : Puan Farah Aqilah Binti Ahmad Fuad Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Pendakwaan Negeri Selangor, Aras 11,12 dan 13 Corporate Tower IDCC, Seksyen 15, 40200 Shah Alam, Selangor Darul Ehsan. PEGUAM BELA BAGI PIHAK TERTUDUH : Tetuan Ashraff Al-Hirzan & Associates, Peguambela & Peguamcara, D-8-1 & D-8-2, Alam Avenue 2, Jalan Serai Wangi M 16/M, Seksyen 16, 40000 Shah Alam Selangor Darul Ehsan S/N uT8YJe14fEWygEg6Ggktqg **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal