Anwar Wajdi Bin Azami (WA-62JS-3-02/2024)

OKT mengaku tidak bersalah terhadap pertuduhan tersebut dan memohon untuk dibicarakan. Di akhir kes pendakwaan, saya telah memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie bagi pertuduhan ke atas OKT dan OKT telah diperintahkan untuk membela diri. Selepas diperintahkan untuk membela diri, OKT telah memberikan keterangan secara bersumpah. Tiada saksi lain yang dipanggil dalam kes pembelaannya.

Di akhir kes pembelaan, saya memutuskan bahawa OKT telah gagal untuk menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Saya selanjutnya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan terhadap OKT tanpa keraguan yang munasabah dan OKT telah didapati bersalah dan disabitkan atas pertuduhan di bawah seksyen 377CA Kanun Keseksaan.

Setelah mempertimbangkan faktor-faktor mitigasi dan faktor-faktor pemberat hukuman seperti yang telah dihujahkan oleh pihak pembelaan dan pihak pendakwaan, saya telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama tempoh 11 tahun dan dua kali sebatan ke atas OKT. OKT tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah berhubung dengan sabitan dan hukuman, lalu telah mengemukakan rayuan terhadap keputusan tersebut.

SP-3 merupakan seorang pramugari yang bertugas dengan syarikat penerbangan Ethiopian Airlines. Pada 16.2.2024, SP-3 bersama-sama SP-6, Makeda Gezachew, dan anak-anak kapal pesawat Ethiopian S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 Airlines jenis Dreamliner 787-8 telah mendaftar masuk dan menginap di Hotel Mercure, Shaftsbury Putrajaya, selepas menyelesaikan penerbangan jarak jauh dari Addis Ababa ke Kuala Lumpur yang mengambil masa kira-kira 17 jam.

SP-3 telah mendaftar masuk ke hotel tersebut pada sekitar jam 7.00 malam dan diberikan bilik bernombor 2503. Manakala SP-6 pula telah diberikan bilik bernombor 2502. Setelah masuk ke bilik, SP-3 menukar pakaian seragam pramugarinya kepada pakaian tidur sebelum terus berbaring untuk tidur. Pada malam tersebut, SP-3 tidur bersendirian, dalam keadaan berbaring di tengah-tengah katil dengan posisi mengiring ke sebelah kanan.

SP-3 telah terjaga daripada tidur pada awal pagi. Ketika mengubah posisi tidur dengan mengiring ke sebelah kiri, SP-3 merasakan sentuhan pada hujung jari tangannya, yang dipercayai milik seseorang. Dalam keadaan terkejut, SP-3 perlahan-lahan menggerakkan badannya ke bahagian kiri katil untuk melihat siapakah individu yang berada di atas katil tersebut.

Belum sempat SP-3 melihat individu tersebut, secara tiba-tiba seorang lelaki, yang kemudiannya dicamkan sebagai OKT, telah menerkam ke arahnya dan menekannya ke tilam. SP-3 cuba untuk melarikan diri, namun OKT telah menarik SP-3 ke arahnya dan mencium SP-3. SP-3 cuba menjerit dan bergelut untuk melepaskan diri daripada OKT, tetapi tidak berjaya kerana OKT telah menarik bahu SP-3 dengan menggunakan kedua-dua belah tangannya. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4

Semasa bergelut dengan OKT, SP-3 telah ditekannya dengan cekikan pada leher menggunakan lengan kiri dari arah belakang dan menarik tubuh SP-3 rapat ke badannya. Dalam masa yang sama, OKT menutup mulut SP-3 dengan tangan kanannya untuk menghalangnya daripada menjerit. SP-3 mengalami kesukaran untuk bernafas dan dengan pantas menarik tangan kanan OKT sebelum menggigitnya di celah antara ibu jari dan jari telunjuk, menyebabkan tangan OKT berdarah. Kecederaan OKT tersebut direkodkan dalam gambar yang ditandakan sebagai ekshibit P13 (A - C).

SP-3 masih berusaha untuk menjerit, tetapi tidak berdaya kerana cekikan pada lehernya oleh tangan kiri OKT. OKT kemudian cuba membuka seluar panjang SP-3 (P10) dan menindih tubuh SP-3. Namun, percubaan tersebut gagal kerana SP-3 telah menggunakan kaki kirinya untuk mengunci salah satu kaki OKT. Selepas itu, OKT berbaring di sebelah kiri SP3 sambil menciumnya. Tangan kanan OKT menutup mulut SP-3, manakala tangan kirinya pula dimasukkan ke dalam seluar SP-3. SP-3 cuba melawan, namun tidak dapat menghalang tangan OKT daripada memasuki seluarnya dan menyentuh farajnya. SP-3 kemudiannya merasakan bahawa OKT telah memasukkan dua jarinya ke dalam faraj SP3. SP3 juga dapat merasakan pergerakan keluar dan masuk jari OKT di dalam farajnya. Akibat perbuatan OKT itu, SP3 berasa sakit dan terseksa.

SP3 kemudiannya mencucuk mata OKT menggunakan jarinya. Akibat kesakitan itu, OKT menarik keluar tangan kirinya dari faraj SP3. Selepas itu, OKT memegang tangan SP3 dan memaksanya untuk menyentuh zakar OKT. OKT memberitahu SP-3 bahawa beliau tidak akan dilepaskan sehingga kehendak nafsunya dipenuhi. Namun, SP-3 tetap S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5 enggan memenuhi kehendak OKT dan menangis kerana ketakutan. OKT kemudian memberitahu SP-3 bahawa sekiranya beliau berhenti menangis dan berjanji untuk tidak membuat sebarang aduan, OKT tidak akan memaksanya lagi. Setelah SP-3 berhenti menangis dan berjanji untuk tidak memberitahu sesiapa tentang perbuatan tersebut, OKT beredar keluar dari bilik berkenaan.

Setelah memastikan bahawa OKT telah keluar dari biliknya, SP-3 bergegas pergi ke bilik SP-6 yang terletak di sebelah. SP-3 kemudian menceritakan kejadian yang berlaku kepada SP-6. Selepas itu, SP6 menghubungi bahagian penerimaan tetamu (reception) hotel dan memaklumkan bahawa SP-3 telah diserang secara seksual oleh OKT semasa berada di dalam biliknya.

SP-6 dan SP-3 kemudiannya turun ke lobi hotel dan bertemu dengan Mohd Hamizan bin Fauzi (SP-1), yang bertugas sebagai Pengurus Hotel pada waktu kejadian. Semasa pertemuan tersebut, SP-3 memaklumkan bahawa lelaki yang menyerangnya memakai pakaian yang sama seperti pakaian seragam pekerja hotel yang sedang bertugas ketika itu.

SP-1 kemudiannya telah mengarahkan Muhamad Faizol bin Ramli (SP-2), Penolong Pengurus Hotel, untuk meneliti rakaman kamera litar tertutup (CCTV) sekitar waktu kejadian di kawasan berhampiran bilik SP-

Rakaman CCTV (ekshibit P-4 dan P-5) tersebut menunjukkan bahawa OKT telah memasuki bilik SP-3 sekitar waktu kejadian dan berada di dalamnya selama lebih kurang satu jam. Susulan kejadian itu, SP-3 telah membuat laporan polis yang ditandakan sebagai ekshibit P-6. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w [15] Selepas siasatan dijalankan, OKT telah ditangkap oleh Inspektor Nor Mila binti Jamil (SP-8) pada 17.2.2024. SP-3 juga telah membuat pengecaman positif terhadap OKT melalui prosedur kawad cam (ekshibit P-60) yang dijalankan. Hasil analisis forensik DNA turut menemui kesan darah milik OKT pada pakaian yang dipakai oleh SP-3 semasa kejadian, seperti yang dinyatakan dalam Laporan Kimia 24-FR-B-05655 (P-21). Kedudukan Undang-Undang - Kes Prima Facie [16] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa di akhir kes pendakwaan, saya hendaklah membuat penilaian yang menyeluruh ke atas kesemua keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan dan memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes ‘prima facie’ di atas pertuduhan yang telah dikenakan ke atas OKT sebelum OKT boleh dipanggil untuk membela diri. [17] Mahkamah Rayuan di dalam kes Looi Kow Chai v. Public Prosecutor [2003] 1 CLJ 734 telah menjelaskan mengenai maksud prima facie seperti yang berikut: "It therefore follows that there is only one exercise that a judge sitting alone under s. 180 of the CPC has to undertake at the close of the prosecution case. He must subject the prosecution evidence to maximum evaluation and to ask himself the question: If I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silence, am I prepared to convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution case? If the answer is in the negative then no prima facie case has been made out and the accused would be entitled to an acquittal." S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w [18] Mahkamah Persekutuan di dalam kes Balachandran v. Public Prosecutor [2005] 1 CLJ 85 menyatakan maksud prima facie adalah seperti yang berikut: “A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal.” [19] Saya seterusnya merujuk kepada peruntukan di bawah Seksyen 173 (h) (iii) KTJ yang menyatakan seperti yang berikut:

(iii) For the purpose for subparagraphs (i) and (ii), a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if unrebutted or unexplained would warrant a conviction; [20] Merujuk kes Balachandran v. Public Prosecutor (supra), Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa “In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established.". Maka, untuk menentukan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT atau tidak, saya akan merujuk kepada elemen-elemen pertuduhan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w [21] Pertuduhan terhadap OKT adalah menurut seksyen 377CA Kanun Keseksaan [Akta 574]. Seksyen 377CA Akta 574 memperuntukkan: “Any person who has sexual connection with another person by the introduction of any object or any part of the body, except the penis into the vagina or anus of the other person without the other person's consent shall be punished with imprisonment for a term of not less than five years and not more than thirty years and shall also be liable to whipping.” [22] Berdasarkan pertuduhan dan seksyen 377CA tersebut, elemen-elemen atau ingredients yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan bagi kesalahan tersebut di bawah seksyen 377CA Kanun Keseksaan adalah seperti yang berikut:

OKT telah melakukan hubungan seks dengan mangsa melalui kemasukan objek atau mana-mana bahagian tubuh badan ke dalam kemaluan atau dubur mangsa; dan

(ii) Perbuatan OKT memasukkan objek-objek atau mana-mana bahagian tubuh badan ke dalam kemaluan atau dubur mangsa adalah tanpa kerelaan mangsa. [23] Perlu ditekankan bahawa rule of prudence and practice hendaklah menjadi panduan dalam membuat keputusan untuk kes-kes jenayah seksual. Keterangan mangsa sewajarnya mempunyai keterangan sokongan (corroboration). Perkara ini telah dijelaskan dalam kes Aziz Muhamad Din v Public Prosecutor [1997] 1 CLJ SUPP 523 yang memutuskan bahawa: S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w “Generally in Malaysia there is no specific rule of law that requires the evidence of a witness to be corroborated except in the case of the evidence of a child of tender years under s. 133A of the Evidence Act 1950. However, in certain types of cases there is a rule of practice which requires evidence to be corroborated.This includes the evidence of a complainant in a case involving a sexual offence. Even in such cases a conviction based on uncorroborated evidence is not illegal.But the rule of practice regulates the manner in which uncorroborated evidence is to be treated, that is to say, the Judge must warn himself of the dangers of convicting on such evidence. Alasan Mahkamah Di Akhir Kes Pendakwaan Elemen Kesalahan Di Bawah Seksyen 377CA Kanun Keseksaan [24] Saya akan menyatakan dapatan saya ke atas ketiga-tiga elemen tersebut dan dapatan saya adalah seperti yang berikut: Elemen (i): OKT telah melakukan hubungan seks dengan mangsa melalui kemasukan objek atau mana-mana bahagian tubuh badan ke dalam kemaluan atau dubur mangsa [25] SP-3 memberikan keterangan bahawa pada tarikh dan masa kejadian, OKT telah memasukkan jarinya ke dalam faraj SP-3 semasa menceroboh bilik hotelnya. SP-3 telah menerangkan dengan jelas bahawa beliau merasakan pergerakan keluar masuk jari OKT ketika jarinya dimasukkan ke dalam faraj SP-3. SP-3 juga menjelaskan bahawa beliau berasa sakit dan terseksa ketika jari OKT dimasukkan ke dalam farajnya secara paksa. Keterangan SP-3 ini menunjukkan bahawa OKT telah melakukan hubungan seks dengan SP-3 dengan memasukkan jarinya ke dalam faraj SP-3. Berikut diturunkan keterangan SP-3 dalam S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w pemeriksaan utama berkaitan dengan kemasukan jari OKT dalam farajnya: Which hand he used to try to pull your neck while he lying down beside? It his right side, left hand try to pull down my pants. He went all the way down towards my pants and he force himself into my vagina with his 2 fingers, because I was struggling to get him away from me, I didn’t realize he went all the way down sliding. When he forces his 2 fingers inside of me, I felt the pain. It was very painful and I screamed. You felt pain? Yes, it was very severe, I felt pain all over my vagina all over everywhere” You felt pain? Yes, it was very severe, I felt pain all over my vagina all over everywhere He manage to pull your pants down? No, he didn’t, he slided all the way down Using which hand? His left hand And you felt pain? Ya ‘He push himself into my vagina with 2 fingers’, please tell your position and his position at that point of time? I was lying down straight on the bed, because one leg of mine was lock to the other leg of himself.” S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w [26] Semasa pemeriksaan balas, peguam bela OKT mencadangkan bahawa SP-3 hanya meneka wajah OKT dan tidak dapat membuat pengecaman yang positif terhadapnya. Ini kerana bilik tersebut gelap dan SP-3 tidak dapat melihat wajah OKT dengan jelas. Peguam bela juga berhujah bahawa terdapat kecacatan dalam prosedur kawad cam memandangkan hanya OKT yang mengalami kecederaan di tangan, dan SP-3 telah mengecam OKT berdasarkan kecederaan tersebut. Berikut adalah keterangan SP-3 semasa disoal balas berhubung isu pengecaman OKT: Identification parade, did you identify the accused from his look? What do you mean by gestures? The hair, the face, the moustache, he didn’t have the moustache, the height and the physical body. By gestures you mean by appearances? Yes Room very dark, how do you manage to remember his appearance very well? My hand was on his face trying to push him away from mine, on the time while I was doing so, I touched his face and his head, that is how I knew. You are telling the Court that you can recognize a person by just feeling his face, his moustache and all that? I try to remember that but more of I remember were the scars. Do you agree with me that you can just identify a person by just holding his face, his moustache and all that? It depends on the situation S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Basically, you are just guessing? No, I am not guessing You were telling you only identify the person during ID parade when he waves his hands? They were asked to talk and they were asked to wave, he has the scars that I bite him, my 4 teeth was there During the ID parade, there was only 1 person with scars on the hand? Yes. And that makes you assume that he was the accused? It didn’t make me assume, I’m sure was him. Because I’m struggling with him and I know the size.” [27] Saya dapati keterangan SP-3 yang menyatakan OKT telah memasukkan jarinya ke dalam farajnya adalah konsisten dan utuh walaupun beliau telah disoal balas secara giat oleh peguam OKT. SP-3 juga telah membuat pengecaman yang positif terhadap OKT dalam prosedur kawad cam (ekshibit P-60). Pengecaman di dalam mahkamah juga telah dibuat secara positif oleh SP-3, dan kualiti pengecaman adalah mantap dan tiada sebab untuk mempertikaikannya. Sebelum membuat pengecaman yang positif, SP-3 telah menjelaskan secara terperinci bagaimanakah beliau dapat mengecam OKT: What are the special features that you can feel when you touch the guy? He had no mustache, his hair was short almost clean cut, he doesn’t have much hair, it was short, clean cut almost, his height was not more than mine because I locked his leg, he was not that tall, he was almost my height or a little bit shorter maybe. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w … … From that identification you pick the guy? Yes Was the guy in the court room today? Yes Where? J He is there, he is sitting down there. Color of his shirt? Black Mah: Pengecaman saksi terhadap OKT direkodkan” [28] Adalah menjadi undang-undang yang mantap bahawa keterangan substantif adalah pengecaman ke atas OKT sebagai orang yang telah melakukan kesalahan oleh saksi dalam mahkamah semasa perbicaraan. Keterangan pengecaman dalam kawad cam adalah relevan dan boleh digunakan sebagai keterangan sokongan kepada keterangan substantif (lihat Lim Tiong Seng & Satu Lagi lwn. PP [2011] 5 CLJ 1). Prinsip ini diterangkan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Suthakar Sivakumar Lwn. PP & Rayuan Yang Lain [2024] 10 CLJ 3350: “[57] Berkenaan isu ini, kami bersetuju dengan MT dan MR bahawa kawad cam hanyalah bersifat sebagai keterangan sokongan (corroborative evidence) dan keterangan substantif ialah pengecaman di dalam mahkamah.” [29] Saya juga mendapati bahawa terdapat keterangan yang menyokong keterangan SP-3 bahawa OKT yang telah masuk ke bilik SP-S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w 3 di hotel tersebut pada tarikh dan masa seperti pertuduhan. Rakaman rakaman CCTV, ekshibit P-4 (A) hingga (H), khususnya P-4(D) dan P- 4(E) jelas menunjukkan OKT bergerak masuk ke bilik mangsa pada jam 5.23 pagi dan hanya keluar semula pada 6.41 pagi. SP-1 dan SP-2 mengesahkan bahawa OKT yang telah masuk ke bilik SP-3 pada waktu kejadian. Berikut adalah keterangan SP-1 mengenai rakaman CCTV tersebut: Maksud keputusan CCTV ini apa? Keputusan hasil dari siasatan kami melihat cctv berdasarkan dakwaan mangsa Jadi apabila kamu turun ke kaunter untuk lihat keputusan cctv, apa kamu lihat? Kami melihat pelaku dalam video tersebut. Siapa yang dilihat dalam video tersebut? En Wajdi Apa dia buat dalam keputusan cctv itu? Saya cuma melihat dia masuk ke bilik mangsa, dan keluar Rakaman cctv dia rakam pelaku di bahagian mana? Di bahagian koridor hotel di tingkat 25 dan depan bilik mangsa Kamu kata kamu lihat rakaman cctv, berapa lama En Wajdi masuki ke dalam bilik mangsa dan keluar? Saya tidak ingat, kemungkinan 30 – 40 minit” [30] Selain itu, Muhammad Shahiman bin Isyan Puzi (SP-5) yang bertugas sebagai Pengurus Housekeeping di hotel tersebut juga mengesahkan bahawa OKT telah ditugaskan di public area, termasuk S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w di sekitar bilik SP-3, pada tarikh dan masa kejadian. SP-5 merujuk kepada Duty Roaster (P-19) yang mengesahkan bahawa OKT bertugas di public area yang merangkumi kawasan di luar bilik SP-3. SP-5 juga menerangkan bahawa OKT ada menghubunginya pada hari kejadian. OKT memberitahunya bahawa terdapat seorang tetamu hotel yang menginap di bilik 2053 meminta OKT menghantar sugar dan creamer ke biliknya. Ketika itu, OKT berada di pantry dan penghuni tersebut memanggilnya dari bilik 2053. OKT juga memberitahunya bahawa penghuni bilik 2053 itu (SP-3) telah menyerangnya semasa OKT masuk ke bilik tersebut untuk menghantar sugar dan creamer. Namun, SP-5 tidak mempercayai cerita OKT tersebut kerana ia tidak munasabah memandangkan jarak bilik dengan pantry adalah amat jauh dan sepatutnya tetamu yang ingin meminta sugar dan creamer akan menghubungi receptionist. Keterangan SP-5 ini menyokong keterangan SP-3 bahawa OKT telah masuk ke bilik SP-3 pada tarikh dan masa seperti dalam pertuduhan. [31] Saya juga merujuk kepada keterangan tentang kesan darah yang terdapat pada baju t-shirt yang dipakai oleh SP-3 (P-12), sarung bantal (P-31) dan kesan darah pada cadar yang digunakan oleh SP- 3 (P-33) pada masa kejadian. Kesan-kesan darah pada eksibit-eksibit tersebut telah disahkan berpadanan dengan milik OKT oleh Ahli Kimia, Abdul Hail bin Ahmad Tarmizzi (SP-7). Analisis tersebut telah dikemukan oleh SP-7 dalam Laporan Kimia 24-FR-B-05655 yang ditandakan sebagai ekshibit P-21. Berdasarkan keterangan SP-3 dan keterangan-keterangan sokongan di atas bagi elemen pertama ini, saya mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa OKT telah melakukan hubungan seks dengan SP-3 dengan cara memasukkan jarinya ke dalam faraj SP-3. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Elemen (ii): Perbuatan OKT memasukkan objek-objek atau mana-mana bahagian tubuh badan ke dalam kemaluan atau dubur mangsa adalah tanpa kerelaan mangsa. [32] SP-1 menerangkan bahawa ketika OKT berada di sebelahnya, tangan kanan OKT menutup mulut SP-3, manakala tangan kirinya pula dimasukkan ke dalam seluar SP-3. SP-3 cuba melawan, namun tidak dapat menghalang tangan OKT daripada memasuki seluarnya dan menyentuh farajnya. OKT kemudiannya telah memasukkan jarinya ke dalam faraj SP3. SP3 juga dapat merasakan pergerakan keluar dan masuk jari OKT di dalam farajnya sehingga berasa sakit. SP-3 menerangkan dengan jelas bahawa beliau telah berusaha untuk melawan dan menghalang OKT daripada mencabulnya. SP-3 mengalami kesakitan kerana OKT telah memasukkan jarinya ke dalam faraj SP-3 dengan kasar dan secara paksa. Berikut diturunkan keterangan SP-3 yang menunjukkan bahawa tindakan OKT memasukan jari ke dalam faraj SP- 3 dibuat tanpa kerelaannya: How can you be sure he inserted his fingers? Because it was not a welcome, he force himself, and all the pain that I felt, that was how I know that he forced himself into inside me How did you know that he put in 2 of his fingers? because I felt it in my vagina. After that what happen? I try to pull his hand off my vagina. You mean his left hand? S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Yes. So he started inserting them in and out in and ut frequently. And I cannot stand the pain. It was very painful, I was crying, I was trying to shout again and I was crying again. When I realized I couldn’t take his hand off my vagina, I use my fingers and poke his eyes and then he said why did you do that for? He said or you said? He said that, why did you do that? Why did you do that for? I didn’t have time to answer him I started screaming I started shouting again, because it was very painful. And I asked him why doesn’t he leave me alone? Why is he doing such a thing? And he said he is not leaving until I give what him what he want. And I told him I’m not going to do anything. At that moment he took my hand to show me how he wanted to do this badly, and he put it on his pennis.” [33] Berdasarkan keterangan SP-3 tersebut, adalah jelas bahawa SP-3 dapat merasakan kesan kemasukan jari OKT ke dalam farajnya. Semasa jari OKT berada dalam farajnya, SP-1 dapat merasakan jari OKT keluar dan masuk hingga menyebabkan beliau berada dalam kesakitan dan kesengsaraan. SP-3 juga telah berusaha sedaya-upaya untuk menghalang perbuatan OKT tersebut kerana tidak rela dilakukan sedemikian. [34] Peguam OKT mencadangkan kepada SP-3 bahawa kononnya SP- 3 merelakan perbuatan OKT melakukan hubungan seks dengannya. Ini kerana SP-3 tidak menjerit dengan kuat memandangkan tiada seorang pun yang mendengar jeritannya. Dicadangkan juga bahawa SP-3 tidak melawan tindakan OKT dan tidak berusaha untuk melarikan diri. Berdasarkan cadangan tersebut, peguam OKT menghujahkan bahawa hubungan seks di antara SP-3 dan OKT berlaku atas kerelaan SP-3. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Berikut diturunkan keterangan SP-3 ketika diperiksa balas mengenai isu kerelaannya: I put to you, that you were not screaming in agony but you were screaming in ecstacy? I scream for help and scream of pain, I don’t see how does that make me okay with everything, no one can be okay while forcing himself into somebody elses body, I strongly disagree When his 2 fingers were inside your vagina, what happen to your hands? One if my hands was pushing him away from my face and everything, the other hand was trying to take his hand off my pants. Do you agree that in term of size, you are bigger than him? I might be taller than him He is smaller than you, do you agree? He is not smaller than me, he is almost equal I put it to you, that, during the period of time, you are not trying to escape from him, but you are enjoying the moment with him? No, I was trying to get away from him as much as possible with all my strength, that is why I kept pushing him, that is why I kep screaming, that is why I was struggling. [35] Saya mendapati bahawa cadangan peguam OKT, iaitu SP-3 menjerit kerana kenikmatan dan tidak cuba melarikan diri, telah dinafikan dengan tegas oleh SP-3. Selain itu, SP-3 turut menjelaskan bahawa beliau telah menggigit tangan OKT sehingga berdarah sebagai usaha untuk menghalang OKT daripada terus mencabulnya. Berikut adalah keterangan SP-3 mengenai usahanya melawan OKT: S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Then? He took his left hand off my shoulder and put on my neck, left hand on my neck right hand on my mouth, I couldn’t breathe, I couldn’t do everything, while I get my two hands free, I took his hand downwards and I bite him, my one hand was on his arm the other one on his finger and then I slowly… because his hands was both on my mouth and my nose, I couldn’t even breathe. So, I pull all the way down his arm and then his hand and I bite him. You pull his arm using both hands? Both my hands With your two free hands you put it on his arm and pulled it down all the way? Yes You bite him? Yes Where did you bite him? Its fingers (sambil tunjuk tangan) How you know that his left hand on your neck and right hand on your mouth? After the identification, I saw the biten mark Right after he push you down, and you pulled his hand all down and you bite him, what happen after that? I started screaming again because when I bite him, I bite him till he bleed, he took his hand off my mouth, I got my breath again and I started screaming again for help, his other hand was on my neck I couldn’t go further, I couldn’t shout further more.” S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w [36] Setelah meneliti keterangan SP-3 dan juga cadangan oleh peguam OKT berkenaan isu kerelaan tersebut, saya mendapati keterangan SP-3 adalah meyakinkan, konsisten dan jelas. Keterangan mengenai penetrasi jari OKT ke dalam faraj SP-3 secara paksa adalah bukti secara langsung yang diberikan oleh SP-3. Sewajarnya saya menerima keterangan tersebut tanpa meraguinya kerana ia berbentuk keterangan lansung atau direct evidence. Keterangan langsung SP-3 juga disokong dengan keterangan bahawa kesan-kesan darah pada eksibit-eksibit P-12, P-31 dan P-33 berpadanan dengan darah OKT (P-21). Dapatan saya ini adalah selaras dengan pendekatan Mahkamah Rayuan dalam kes Mohammad Zulkarnain Jemat v. PP [2016] 1 LNS 54 yang menyatakan: “But is there evidence of penetration? The appellant says that the prosecution had failed to prove this main ingredient of the offence. We disagree. There is direct evidence from PW5 testimony that there was penetration by the appellant.” [37] Saya seterusnya merujuk kepada keterangan SP-7 yang menyatakan bahawa terdapat kesan darah pada bahagian kelangkang seluar panjang yang dipakai oleh SP-3 semasa kejadian (P-10). SP-7 turut mengesahkan bahawa kesan darah tersebut berpadanan dengan DNA milik SP-3. Penemuan ini menyokong keterangan SP-3 bahawa ketika beliau mendapatkan rawatan di hospital pada hari kejadian, beliau menyedari bahawa farajnya mengalami kecederaan dan pendarahan akibat kemasukan jari OKT. Berikut adalah keterangan SP-3 yang berkaitan secara verbatim: What did the doctor do to you in the hospital? They did blood test and they took my pyjamas as evidence, I was bleeding and that is why I have the pain from penetration, I was S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w bleeding pretty much so I had to wait for the ovary specialaist, we waited all day long. [38] Saya mendapati bahawa keterangan yang dikemukakan bagi membuktikan elemen kedua (ii) ini adalah kukuh. Pertama, terdapat keterangan langsung (direct evidence) daripada SP-3, yang disokong oleh keterangan SP-7. SP-7 telah mengesahkan bahawa darah yang dijumpai pada baju, bantal, dan cadar adalah milik OKT. Pengesahan ini menyokong keterangan SP-3 bahawa beliau telah menggigit tangan OKT sehingga berdarah dalam usahanya menghalang OKT daripada mencabulnya. Saya juga mendapati nilai keterangan SP-3 adalah boleh dipercayai kerana walaupun beliau tahu apa yang diceritakannya adalah pahit dan juga mengaibkan maruahnya, tetapi beliau dengan tabah menyatakan bahawa OKT telah memasukkan jari ke dalam farajnya secara paksa dan bukan dengan kerelaannya. Keterangan yang menyokong keterangan SP-3 [39] Selain daripada keterangan-keterangan sokongan yang telah saya huraikan dalam setiap pembuktian elemen-elemen pertuduhan, saya mendapati terdapat juga keterangan lain yang menyokong keterangan langsung SP-3. Keterangan tersebut adalah seperti yang berikut:

Sebaik sahaja OKT keluar dari biliknya, SP-3 telah bergegas ke bilik rakannya, SP-6 yang terletak di sebelah biliknya. SP-3 telah menceritakan kepada SP-6 tentang kejadian yang berlaku ke atasnya. Selepas itu, SP-6 membawa SP-3 ke lobi hotel dan bertemu dengan SP-1 dan juga SP-2. SP-3 juga menerangkan S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w kepada mereka apa yang terjadi dan mereka telah menjalankan siasatan dengan melihat kepada CCTV bagi mengenal pasti penceroboh yang telah masuk ke bilik SP-3. SP-1, SP-2 dan SP-6 juga memberikan keterangan yang sama dan konsisten sepertimana keterangan SP-3. Saya mendapati adalah mustahil untuk SP-3 mereka-reka cerita tentang fakta dalam kes ini kerana versi mangsa adalah konsisten dan beliau telah menceritakan versi yang sama kepada SP-1, SP-2, dan SP-6.

Saya mendapati melalui pemerhatian terhadap gerak geri (demeanour) SP-3 bahawa bukanlah sesuatu yang mudah bagi beliau untuk menceritakan pengalaman menakutkan yang dilaluinya di hadapan Mahkamah ini. SP-3 telah menangis ketika menceritakan kejadian tersebut, khususnya semasa beliau berusaha dan bersusah payah menentang kehendak OKT di dalam bilik 2503. Mahkamah ini telah menangguhkan prosiding berkaitan bagi memberi ruang kepada SP-3 untuk bertenang dan memulihkan emosi. Keadaan tersebut jelas menunjukkan bahawa SP-3 masih mengalami trauma sehingga kini. Saya juga telah mencatatkan pemerhatian terhadap gerak geri SP-3 itu dalam nota prosiding selaras dengan Seksyen 271 Kanun Tatacara Jenayah. Keputusan di Akhir Kes Pendakwaan [40] Di akhir kes pendakwaan, saya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie bagi pertuduhan terhadap OKT di bawah seksyen 377CA Kanun Keseksaan. Oleh yang demikian, OKT diperintahkan untuk membela diri atas pertuduhan tersebut S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Kes Pembelaan [41] Setelah OKT diperintahkan untuk membela diri bagi pertuduhan tersebut, OKT diberikan 3 pilihan (lihat PP v. Sanassi [1970] 2 MLJ 198; Ng Hoi Cheu & Anor v. PP [1968] 1 MLJ 53; dan PP v. Krishna Rao Gurumurthi & Ors [2000] 1 CLJ 446), OKT telah memilih untuk memberikan keterangan membela diri secara bersumpah. Tiada saksi lain yang dipanggil oleh pihak OKT dalam kes pembelaannya. Keputusan di Akhir Kes Pembelaan [42] Pada peringkat kes pembelaan ini, persoalan utama yang perlu saya rungkaikan adalah, sama ada saya boleh menerima penjelasan saksi-saksi pembelaan. Sekiranya saya menerima penjelasan mereka, sudah pasti saya perlu melepaskan OKT. Langkah seterusnya, walaupun sekiranya saya tidak mempercayai penjelasan pihak pembelaan, tidak semestinya saya perlu mensabitkan OKT. Ini kerana, OKT masih berhak dilepaskan dan dibebaskan sekiranya pihak pembelaan berjaya menimbulkan keraguan yang munasabah ke atas kes pendakwaan. Panduan undang-undang yang mantap ini telah digariskan di dalam kes Mat v. Public Prosecutor (1963) 1 MLJ 263 yang memutuskan seperti yang berikut: "The position may be conveniently stated as follows:-

If you are satisfied beyond reasonable doubt as to the accused's guilt.....Convict.

If you accept or believe the accused's explanation........ Acquit.

If you do not accept or believe the accused's explanation.. Do not convict but consider the next steps below.

If you do not accept or believe the accused's explanation and that explanation does not raise in your mind a reasonable doubt as to his guilt...........Convict.

If you do not accept or believe the accused's explanation but nevertheless it raises in your mind a reasonable doubt as to his guilt...... Acquit." [43] Maka, di peringkat kes pembelaan ini, adalah memadai untuk pihak pembelaan menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan sebagaimana yang dijelaskan dalam kes Hiew Min Yong v. PP [2001] 5 MLJ 1. [44] Berkenaan dengan tahap keraguan munasabah yang diperlukan untuk menyangkal kes Pendakwaan dalam satu perbicaraan jenayah, saya merujuk kepada panduan yang diberikan oleh kes PP v. Saimin & Ors [1971] 2 MLJ 16 yang memutuskan bahawa: “A reasonable doubt must be a doubt arising from the evidence or want of evidence and cannot be imaginary doubt or conjecture unrelated to evidence”. [45] Dengan berpegang kepada autoriti-autoriti yang telah dinyatakan di atas, saya telah meneliti keseluruhan keterangan yang dikemukakan sepanjang perbicaraan kes pendakwaan. Saya turut meneliti keseluruhan keterangan OKT yang dikemukakan di peringkat kes pembelaan. Secara khusus, saya juga telah menganalisis pembelaan yang dikemukakan oleh OKT bagi pertuduhan tersebut. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Keterangan Pembelaan OKT [46] Saya telah meneliti keterangan pembelaan. Secara ringkasnya, OKT menafikan tuduhan bahawa OKT telah memasukkan jarinya ke dalam faraj SP-3. Namun, OKT tidak menafikan bahawa OKT telah memasuki bilik SP-3 (2503) pada tarikh dan masa seperti dinyatakan dalam pertuduhan. Dalam pembelaannya, OKT menyatakan bahawa OKT hanya masuk ke bilik tersebut untuk menghantar set kopi dan gula yang didakwa telah dipesan oleh SP-3. OKT juga mendakwa bahawa OKT berada dalam bilik itu untuk tempoh yang lama kerana telah diserang oleh SP-3 dan kemudiannya dihalang daripada keluar oleh SP-3. Penemuan di Akhir Kes Pembelaan OKT [47] Setelah meneliti keterangan pembelaan OKT, saya mendapati bahawa keterangan tersebut sukar untuk diterima dan wajar ditolak. Ini kerana dakwaan kononnya OKT memasuki bilik SP-3 untuk menghantar set kopi pada awal pagi adalah tidak munasabah dan bertentangan dengan prosedur kerja OKT sebagai pekerja di bahagian pengemasan (housekeeping). Rakaman CCTV yang ditandakan sebagai P-4(D) dan P- 4(E) jelas menunjukkan bahawa OKT telah memasuki bilik SP-3 pada jam 5.23 pagi dan hanya keluar semula pada jam 6.41 pagi. Adalah tidak munasabah bagi seorang pekerja pengemasan untuk memasuki bilik tetamu hotel tanpa kebenaran penghuni pada jam 5.23 pagi semata-mata untuk menghantar set kopi, lebih-lebih lagi apabila tugas tersebut bukan dalam skop kerjanya. [48] Dakwaan OKT yang menyatakan kononnya beliau dihalang keluar dari bilik tersebut dan dicederakan oleh SP-3 adalah tidak berasas dan S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w wajar ditolak. Ini kerana SP-3 merupakan seorang pramugari yang sedang tidur setelah penat mengharungi penerbangan selama lebih kurang 17 jam. Tiada motif yang munasabah atau logik yang dapat dikemukakan untuk menjawab persoalan tentang tujuan SP-3 menyerang OKT di dalam biliknya. SP-3 ialah seorang wanita dan OKT ialah seorang lelaki. Tidak munasabah seorang wanita dapat meyerang OKT dan juga menahan OKT dalam tempoh yang lama. Keterangan OKT ini jelas tidak munasabah, tidak boleh diterima dan langsung tidak menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah. [49] Saya juga mendapati bahawa ketika SP-3 memberikan keterangan, pihak pembelaan tidak pernah membangkitkan atau bertanyakan tentang versi kononnya OKT masuk ke bilik tersebut pada jam 5.23 pagi untuk menghantar set kopi dan kemudiannya telah diserang dan ditahan oleh SP-3 dalam bilik tersebut selama tempoh lebih sejam. Pihak pembelaan tidak pernah mencadangkan atau membangkitkan dakwaan-dakwaan tersebut semasa peringkat kes pendakwaan. Saksi-saksi pendakwaan terutamanya SP-3 dan SP-8 tidak pernah dicadangkan dengan dakwaan-dakwaan tersebut. Adalah amat penting untuk memeriksa balas SP-3 dan SP-8 dengan dakwaan-dakwaan tersebut bagi mengesahkan kebenaran pembelaan OKT. Namun perkara tersebut tidak berlaku dan kredibiliti SP- 3 dan SP-8 kekal utuh. Kegagalan pihak pembelaan mengemukakan pembelaan ini telah menjejaskan kredibiliti saksi pembelaan iaitu OKT sendiri. Dakwaan OKT mengenai isu tersebut juga boleh dianggap sebagai afterthought atau pemikiran selepas. Dapatan saya ini adalah selaras dengan kes Public Prosecutor v Ho Sek Kong [2006] 2 MLJ 81 yang menyatakan: S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w “[23] The accused chose to give sworn testimony in his defence. The accused stated that he left the house on that evening, at 6pm and that the deceased was then still at home, alive. He said that SP4 was also at home when he went out but on his return at 7.45 pm SP4 was no longer there. This matter was however never put to SP4 during his cross examination, and was in direct contradiction with the evidence of SP4 who said that he went over to the house after work at 6pm. As such, this court rejected this evidence as a recent invention, an afterthought (see Public Prosecutor v Lin Lian Chen [1992] 2 MLJ 561). The weight of such evidence must necessarily be diminished (see Alcontara a/l Ambrose Anthony v Public Prosecutor [1966] 1 MLJ 209). Under cross examination by the learned deputy public prosecutor, the accused denied that he had attacked the deceased as a result of a quarrel. He also denied that he had a shower before leaving the house, and that he was surprised to see SP4 in the house when he came out of the bathroom. He further denied that he told SP4 on what had happened.” [50] Selain itu, saya juga berpendapat bahawa keterangan OKT yang menafikan pertuduhan ke atasnya adalah penafian semata-mata (bare denial) dan wajar ditolak. Dapatan ini adalah selaras dengan kes DA Duncan v Public Prosecutor [1980] 2 MLJ 195 yang menyatakan bahawa: “The defence was, in effect a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a reasonable doubt on the prosecution case against the appellant.” S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w [51] Saya juga mengambil maklum keputusan Mahkamah Persekutuan Di dalam kes D.A Duncan v Public Prosecutor [1980] 2 MLJ 195, dalam kes ini Raja Azlan Shah telah menyatakan : “Now this evidence, if accepted and believed, is clearly sufficient to establish a prima facie case against the appellant. The High Court at Alor Star accepted it and called on the defence. The defence was in effect a simple denial of evidence connecting the appellant with the four boxes. We can see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came, in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a doubt on the prosecution case against the appellant.” Keputusan di Akhir Kes Pembelaan [52] Justeru itu, di akhir kes pembelaan ini, saya telah merujuk kembali kepada prinsip di dalam kes Mat v. PP (supra) seperti yang tersebut di atas dan saya memutuskan bahawa pembelaan OKT bukan sahaja tidak dapat dipercayai dan tidak dapat diterima oleh Mahkamah ini, malahan telah gagal untuk menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. [53] Oleh yang demikian dan berdasarkan alasan-alasan yang telah dijelaskan di atas, secara keseluruhannya, saya memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan terhadap OKT tanpa keraguan yang munasabah dan dengan itu, OKT didapati bersalah dan disabitkan atas pertuduhan di bawah seksyen 377CA Kanun Keseksaan. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Hujahan Mitigasi [54] Mahkamah ini seterusnya menjemput pihak pembelaan untuk mengemukakan hujahan berkenaan faktor-faktor peringanan hukuman, selaras dengan seksyen 176(2)(r) Kanun Tatacara Jenayah. Peguam OKT menghujahkan bahawa OKT menanggung ayahnya yang tinggal di kampung. OKT masih bujang, telah kehilangan pekerjaan, dan masih muda. Tambahan pula, ini merupakan kesalahan seksual pertama yang dilakukan oleh OKT. Sehubungan itu, pihak pembelaan memohon agar Mahkamah menjatuhkan hukuman yang seringan-ringannya Hujahan Pemberat [55] Timbalan Pendakwa Raya (TPR) menghujahkan bahawa hukuman yang setimpal bagi kesalahan seksual wajar diberikan, mengambil kira tahap keseriusan kesalahan tersebut. Rujukan dibuat kepada kes Pendakwa Raya v Abd Halim Ishak & Satu Lagi [2013] 9 CLJ 559. TPR memohon agar hukuman pemenjaraan dan sebatan dikenakan sebagai satu isyarat bahawa kesalahan seksual adalah serius dan tidak boleh dikompromi. TPR seterusnya berhujah bahawa hukuman pemenjaraan maksimum adalah wajar dalam kes ini memandangkan mangsa merupakan seorang warga asing, dan tindakan OKT telah mencemarkan nama baik negara di mata masyarakat antarabangsa. Berdasarkan keterangan dan fakta kes, TPR menegaskan bahawa hukuman pemenjaraan yang berat serta sebatan adalah bersesuaian dan menepati kehendak keadilan [56] Saya memutuskan bahawa OKT didapati bersalah dan disabitkan atas kesalahan di bawah Seksyen 377CA Kanun Keseksaan. Setelah meneliti peruntukan undang-undang berkenaan serta memberikan S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w pertimbangan yang saksama terhadap faktor-faktor pemberatan (aggravating factors) dan faktor-faktor peringanan (mitigating factors) yang akan dihuraikan selepas ini, saya telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama 11 tahun dan dua kali sebatan ke atas OKT. Pertimbangan Kepada Faktor-Faktor Pemberatan (Aggravating Factors) dan Faktor-Faktor Peringanan (Mitigating Factors) [57] Dalam prosiding perbicaraan jenayah, setelah tertuduh mengaku bersalah atau didapati bersalah, Hakim atau Majistret hendaklah menjatuhkan hukuman terhadap pesalah. Jika tertuduh didapati bersalah setelah perbicaraan selesai, seksyen 173 KTJ memperuntukkan bahawa Mahkamah hendaklah menjatuhkan hukuman berdasarkan kepada peruntukan undang-undang. [58] Apakah yang dimaksudkan dengan ‘hukuman berdasarkan kepada peruntukan undang-undang’? Hakim Mohamed Azmi (pada ketika itu) di dalam kes Public Prosecutor v. Jafa Bin Daud [1981] 1 MLJ 315 telah menjelaskan: . “A "sentence according to law" means that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section, but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles. In assessing sentence, one of the main factors to be considered is whether the convicted person is a first offender. It is for this purpose that before passing sentence, a Magistrate is required to call for evidence or information regarding the background, antecedent and character of the accused. Where the convicted person has previous records and admits them as correct, the court must consider whether the offence or offences committed previously were of similar S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w nature as the one with which he is presently charged. The court must then consider the sentences imposed in the previous convictions for similar offences to determine whether they have had any deterrent effect on him. Where he is found to be a persistent offender for a similar type of offences, then it is in the interest of justice that a deterrent sentence should be passed and, in such a case, unless there are exceptional circumstances, the quantity, nature or value of the subject-matter of the offence with which he is currently charged can very rarely constitute a mitigating factor.” [59] Di dalam kes Tan Lay Chen v. Public Prosecutor [2000] 4 CLJ 492, Hakim Augustine Paul (pada ketika itu) menyatakan: “The phrase 'pass sentence according to law' in the subsection means that the sentence imposed must not only be within the ambit of the punishable section but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles” [60] Saya juga akur dengan kedudukan undang-undang yang berkaitan dengan principles of sentencing. Di dalam kes Yusmarin Samsudin v. PP [1999] 4 CLJ 391, Siti Norma Yaakob HMR (sebagaimana beliau ketika itu) menyatakan: “The principles of sentencing have long been entrenched and well settled in our criminal law jurisprudence and a court seized with such jurisdiction is empowered to take into account the following considerations:

the extent and seriousness of the offence committed;

the guilty person's antecedents; and

the public interest” S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Keseriusan Kesalahan [61] Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, kesalahan seksual di bawah seksyen 377CA Kanun Keseksaan adalah kesalahan yang serius. Sebagaimana dihujahkan oleh TPR, hukuman pemenjaraan bagi tempoh yang lama dan juga sebatan wajar dijatuhkan ke atas OKT. Hukuman yang berat perlu dikenakan sebagai isyarat bahawa kesalahan di bawah seksyen 377CA ini adalah kesalahan yang serius dan perlu diberikan perhatian sewajarnya. [62] Saya juga perlu akur bahawa setiap hukuman yang akan dijatuhkan hendaklah berdasarkan kepada nature of the offence, keadaan ketika mana kesalahan dilakukan, sama ada dengan atau tanpa keganasan, umur, character, antecedents, latar belakang tertuduh, rayuan mitigasi dan pandangan pihak pendakwaan. Setelah mempertimbangkan faktor-faktor tersebut, saya berpendapat bahawa hukuman yang dijatuhkan ke atas OKT adalah wajar. Dapatan ini selaras dengan kes Veerian T Latchmanen v. PP [2001] 7 CLJ 466, yang memutuskan: “It must be observed that every sentence passed by the court or a trial court is based on the nature of the offence, the evidence adduced on behalf of the prosecution and the defence, the facts presented by the prosecution, the circumstances in which the offence was committed whether with or without violence, provocation if any, the age, character, antecedents, the background of the offender, the plea in mitigation and the views given by the prosecution. This court is of the view that the power to impose sentence is a judicial discretion and unless and until the lower courts had erred in principle or that the sentence was manifestly excessive or manifestly low or upon considering the particular facts of the case, the S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w High Court sitting in an appellate capacity ought not to disturb or interfere with that discretion just for the sake of pleasing public views. The sentence passed by the court must not only appear to be a judicial pronouncement but seen to be one.” [63] Saya juga merujuk kepada keputusan kes PP v. Mohd Musa bin Ahmad [2013] 5 CLJ 921. YA Hakim Samsudin Hassan telah menyatakan bahawa – “[16] The offence of rape is a rampant offence in Malaysia justifying a deterrent sentence. Thus, in Ong Lai Kim & Ors v. PP [1991] 3 CLJ (Rep) 376; [1991] 2 CLJ 1568, Zakaria Yatim J (as he then was) observed: The offence of rape is rampant in this country. The court will be failing in his duty if it does not impose a deterrent sentence in this case. The punishment must not only deter the appellants from committing a similar offence in the future but it must also deter others from committing such an offence. The punishment inflicted for grave offence including the crime of rape should adequately reflect the revulsion felt by the great majority of society. [17] It is incumbent upon a judge to impose a just and appropriate sentence in rape cases to inspire the public confidence in the rule of law. The judge’s duty to uphold the rule of law is of particular importance when the judge is dealing with the laws which protect the community from crime, such as rape cases. In this context the judge’s preliminary responsibility is the protection of the public. The community must be protected from crime, and, where the exercise of this responsibility arises, the judge should have public protection at the forefront of his mind. S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Kepentingan Awam [64] Dalam menimbangkan faktor kepentingan awam, saya merujuk kepada kes Safee Ing v PP [2006] 6 CLJ 125 sebagai panduan. YA Hakim Ahmad Maarop (pada masa itu) telah menyatakan seperti yang berikut: “[29] Dalam penghakiman saya, kepentingan awam menuntut supaya hukuman yang memperlihatkan kutukan masvarakat terhadap kesalahan-kesalahan yang tersebut dijatuhkan untuk menjadi amaran yang nyata bahawa sesiapa yang melakukan kesalahan-kesalahan rogol seperti dalam kes ini akan menerima padahnya hukuman yang paling berat menanti mereka.” Kesimpulan [65] Dalam melaksanakan prinsip-prinsip yang dinyatakan di atas dan setelah mempertimbangkan semua faktor berdasarkan fakta kes ini, saya berpendapat bahawa hukuman yang dijatuhkan ke atas OKT adalah memadai, wajar, munasabah dan tidak melampau malahan berpadanan dengan jenayah yang telah dilakukan oleh OKT. IZRALIZAM BIN SANUSI Hakim Mahkamah Sesyen Jenayah 7 Kuala Lumpur Bertarikh: 24 April 2025 S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w Pihak Pendakwaan: TPR Faizah Khalilah Zaberi Timbalan Pendakwaraya Jabatan Peguam Negara Unit Pendakwaan Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur Tingkat 7, sayap Kanan Wisma Chase Perdana Off Jalan Semantan, Damansara Height 50512 Kuala Lumpur. Pihak Pembelaan: Encik Azhar bin Ameir Peguambela dan Peguamcara Tetuan Ameir Azhar & Co No.14, Jalan SS14/5A, 47500 Subang Jaya, Selangor Darul Ehsan S/N YArMf2IeEkuzwnFgwIeR/w