Ariffin bin Hassan v Pendakwa Raya (KA-42H-50-10/2018)

Orang kena tuduh (“OKT”) telah dituduh dengan dua pertuduhan di bawah subseksyen 378(3) Kanun Keseksaan di Mahkamah Sesyen Sungai Petani, Kedah kerana telah merogol penama Siti Noorain binti Abu Bakar (12 tahun pada masa kejadian). Butir-butir pertuduhan adalah seperti berikut: PERTUDUHAN PERTAMA Bahawa kamu pada bulan Mei 2018 jam lebih kurang 9 malam bertempat di kawasan ladang kelapa sawit Kampung Kemumbong Sidam Kiri, di dalam daerah Kuala Muda, di dalam negeri Kedah Darul Aman, telah merogol penama Siti Noorain binti Abu Bakar, No. Kad Pengenalan:060423-10-1132 yang mana oleh kerana perhubungan kamu dengannya adalah tidak dibenarkan di bawah undang-undang, hukum agama, adat atau kebiasaan untuk berkahwin dengannya, dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376(3) Kanun Keseksaan. PERTUDUHAN KEDUA Bahawa kamu pada bulan 13 Jun 2018 jam lebih kurang 5 petang bertempat di di sebuah rumah kosong Kampung Kemumbong Sidam Kiri, di dalam daerah Kuala Muda, di dalam negeri Kedah Darul Aman, telah merogol penama Siti Noorain binti Abu Bakar, No. Kad Pengenalan:060423-10-1132 yang mana oleh kerana perhubungan kamu dengannya adalah tidak dibenarkan di bawah undang-undang, hukum agama, adat atau kebiasaan untuk berkahwin dengannya, dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376(3) Kanun Keseksaan. 3

2.

OKT telah mengaku salah terhadap kedua-dua pertuduhan dan Mahkamah Sesyen Sungai Petani telah menjatuhkan hukuman 10 tahun penjara dan 10 sebatan bagi setiap pertuduhan dan hukuman tersebut berjalan secara berasingan.

OKT telah merayu terhadap hukuman yang dijatuhkan dan Mahkamah Tinggi Alor Setar telah mengekalkan tempoh pemenjaraan dan sebatan. Walau bagaimanapun, Mahkamah memerintahkan supaya hukuman terhadap OKT dijalankan secara serentak.

Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, pihak Pendakwaan telah kemudiannya membuat rayuan.

Dalam membuat keputusan supaya hukuman terhadap OKT dijalankan secara serentak, Mahkamah telah mengambil kira perkara-perkara yang berikut:

sama ada hukuman secara serentak yang dijatuhkan kepada OKT bertepatan dengan prinsip perundangan; dan

sama ada ada hukuman penjara selama 20 tahun dan 20 sebatan yang dijatuhkan kepada OKT adalah wajar mengambil kira OKT berumur 62 tahun semasa hukuman dijatuhkan.

Sama ada hukuman secara serentak yang dijatuhkan kepada OKT bertepatan dengan prinsip perundangan

Pada asasnya, Mahkamah Tinggi dalam melaksanakan kuasa rayuannya tidak akan mengubah hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah perbicaraan (trial 4 court) melainkan jika hukuman itu jelas tidak mencukupi atau keterlaluan. Ini digariskan oleh Hakim Yeop Sani dalam kes PP v Loo Coon Fatt [1976] 1 LNS 102 seperti yang berikut: “The principles to be applied in imposing sentence however are the same in every case. The High Court sitting in exercise of its revisionary powers will not normally alter the sentence unless it is satisfied that the sentence of the lower Court is either manifestly inadequate or grossly excessive or illegal or otherwise not a proper sentence having regard to all the facts disclosed on the record or to all the facts which the Court ought to take judicial notice of, that is to say, that the lower Court clearly has erred in applying the correct principles in the assessment of the sentence. It is a firmly established practice that the Court will not alter a sentence merely because it might have passed a different sentence.”.

Walau bagaimanapun, dalam kes di hadapan saya ini, saya berpandangan bahawa hukuman yang dijatuhkan kepada OKT oleh Hakim Mahkamah Sesyen susulan pengakuan salah OKT adalah dilihat keterlaluan berdasarkan faktor umur OKT dan jumlah sebatan yang dikenakan terhadap OKT. Perkara ini akan dibincangkan dengan lebih lanjut dalam alasan saya pada perenggan-perenggan yang berikutnya.

Mengambil kira perkara ini dan berpandukan kepada perenggan 282(d) Kanun Tatacara jenayah [Akta 593] yang memperuntukkan seperti yang berikut:

“Provisions as to execution of sentences of imprisonment With regard to sentences of imprisonment the following provisions shall be followed:

every sentence of imprisonment shall take effect from the date on which it was passed unless the Court passing the sentence otherwise directs.”, 5 maka, OKT dijatuhkan hukuman 10 tahun penjara dan 10 sebatan bagi setiap pertuduhan dan hukuman dijalankan secara serentak.

Dalam hal ini, berpandukan subsekyen 288(5) Akta 593, hanya hukuman penjara dilaksanakan secara serentak, manakala hukuman sebatan akan dilaksanakan berdasarkan peruntukan subsekyen 288(5) Akta 593 tersebut.

Sama ada ada hukuman penjara selama 20 tahun dan 20 sebatan yang dijatuhkan kepada OKT adalah wajar, mengambil kira OKT berumur 62 tahun semasa hukuman dijatuhkan

Dalam menjatuhkan hukuman pemenjaraan OKT untuk dilaksanakan secara serentak, faktor berikut telah diambil kira:

one transaction rule dan totality principle dalam menjatuhkan hukuman pemenjaraan untuk dilaksanakan secara serentak;

jumlah sebatan yang dikenakan terhadap OKT merupakan salah satu faktor yang diambil kira dalam menjatuhkan hukuman pemenjaraan OKT secara serentak;

purata jangka hayat lelaki di Malaysia; dan

imbangan antara kepentingan umum dan kebajikan OKT.

One transaction rule dan totality principle

Dalam kes Bachik Abdul Rahman v. PP [2004] 2 CLJ 579 Mahkamah Rayuan memutuskan, antara lain, bahawa— “…The exercise of the discretion to determine the date of commencement of the sentence of imprisonment is dependent on the facts and circumstances of each case. In deciding whether the terms of imprisonment should be 6 consecutive or commence at another date the court will be guided by the one transaction rule and the totality principle. Pursuant to the one transaction rule where two or more offences are committed in the course of a single transaction all sentences in respect of these offences should be concurrent rather than consecutive (see R v. Saleem [1964] Crim LR 482; R v. Walsh [1965] Crim LR 248). For there to be one transaction four elements must be present, that is to say, proximity of time, proximity of place, continuity of action and continuity of purpose or design (see Jayaraman & Ors v. PP [1979] 2 MLJ 88; Amrita Lal Hazra v. Emperor 42 Cal 957; Chin Choy v. PP [1955] MLJ 236).

Berdasarkan kes ini, bagi memenuhi elemen one transaction rule dan totality principle, 4 perkara yang hendaklah dipenuhi, iaitu proximity of time, proximity of place, continuity of action and continuity of purpose or design.

Dalam kes ini, jelas bahawa keempat-empat elemen di atas telah dipenuhi. Ini kerana, tempoh (kedua-dua kejadian berlaku dalam tempoh sebulan) dan tempat (kedua-dua kejadian berlaku dalam Kampung Kemumbong Sidam Kiri, Kuala Muda Kedah) berlakunya kejadian rogol tersebut adalah berdekatan, selain ia merupakan satu tindakan berterusan dengan niat dan perlakuan yang sama. Kes ini juga melibatkan mangsa yang sama.

Walau apa pun, jika kesalahan-kesalahan yang dilakukan OKT ini tidak terangkum dalam one transaction rule, namun perkara tersebut tidaklah secara automatik memprejudiskan hak OKT untuk mendapat hukuman pemenjaraan secara serentak. Ini kerana, dalam menjatuhkan hukuman secara serentak atau berasingan, setiap hal keadaan kes hendaklah diteliti. Ini selaras dengan keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Sau Soo Kim v PP yang menggariskan seperti yang berikut: “As regards sentence the question whether the sentences should run consecutively or concurrently must depend upon the particular circumstances of the case.”. 7

Perkara ini selari dengan keputusan Supreme Court of Western Australia Worthington V The State Of Western Australia [2005] Wasca 72, yang mana dalam penghakimannya dinyatakan pada perenggan 21, antara lain, seperti yang berikut: “The underlying principle of the "rule" has been said to be that all the offences taken together constitute a single invasion of the same legally protected interests: D A Thomas, Principles of Sentencing (2nd ed) at 53. However, there are cases in which distinct and unrelated offences have been treated as if they were related for the purposes of concurrency if they have been committed within a short period of time: see, for example, R v Scanlon (1987) 89 FLR 77.”

Selanjutnya, Supreme Court of Western Australia dalam kes Worthington V The State Of Western Australia [2005] Wasca 72 tersebut merujuk kepada kes Pearce v The Queen (1998) 194 CLR 610 at 650 [120] yang mana Kirby J menyatakan seperti yang berikut: “..that a judge may make sentences for multiple offences of which an accused is convicted concurrent if they are "considered to be manifestations of the one criminal enterprise, transaction or episode"

Justeru, berdasarkan nas undang-undang yang dinyatakan di atas, saya berpandangan bahawa hukuman 20 tahun penjara yang dikenakan terhadap OKT adalah keterlaluan. Justeru adalah wajar untuk tempoh ini disemak dan digantikan dengan tempoh kumulatif selama 10 tahun bagi kedua-dua pertuduhan.

Jumlah sebatan yang dikenakan terhadap OKT merupakan salah satu faktor yang diambil kira dalam menjatuhkan hukuman pemenjaraan OKT secara serentak

Dalam kes ini, walaupun perintah Hakim Mahkamah Sesyen untuk hukuman pemenjaraan OKT dijalankan secara berasingan diketepikan oleh Mahkamah ini, namun hukuman sebatan dikekalkan. Ini bermakna, OKT akan menghadapi 8 hukuman sebatan keseluruhannya sebanyak 20 sebatan. Hukuman sebatan ini, pada amnya tidak akan dikenakan kepada OKT lelaki yang berumur lebih 50 tahun. Walau bagaimanapun, hukuman sebatan ini hendaklah dilaksanakan jika OKT disabitkan dengan kesalahan di bawah seksyen 376, 377C, 377CA atau 377E Kanun Keseksaan. Ini selaras dengan perenggan 289(c) Akta 593 yang memperuntukkan seperti yang berikut:

Sentence of whipping forbidden in certain cases No sentence of whipping shall be executed by instalments, and none of the following persons shall be punishable with whipping:

males whom the Court considers to be more than fifty years of age, except males sentenced to whipping under section 376, 377C, 377CA or 377E of the Penal Code.”.

Jumlah 20 sebatan ini adalah jumlah yang dibenarkan menurut undang-undang sebagaimana dalam subseksyen 288(5) Akta 593 yang memperuntukkan seperti yang berikut:

“Mode of executing such sentence

When a person is convicted at one trial of any two or more distinct offences any two or more of which are legally punishable by whipping, the combined sentences of whipping awarded by the Court for any such offences shall not, anything in any written law to the contrary notwithstanding, exceed a total number of twenty-four strokes in the case of adults and ten strokes in the case of youthful offenders.”.

Hukuman sebatan ini merupakan hukuman yang berat bagi OKT lebih-lebih lagi OKT dalam kes yang kini berumur 64 tahun. Sudah pastinya hukuman 20 sebatan ini akan mendatangkan keinsafan yang tidak terbatas kepada OKT disebabkan sifat hukuman ini yang diakui amat digeruni oleh semua pesalah. Menjadi keutamaan Mahkamah untuk memutuskan suatu hukuman yang berbentuk deterrent supaya OKT tidak akan mengulangi kesalahan yang sama. 9

Dalam membuat pertimbangan ke atas OKT, saya merujuk kepada keputusan Mahkamah Tinggi dalam kes Muhammad Ridoan Anor v PP [2013] 5 CLJ904, Mahkamah Tinggi yang memutuskan seperti yang berikut: [16] The public must be protected from these dangerous individuals. One way is for the courts to pass sufficiently deterrent sentences so as to strike fear in the minds of those who harbour thoughts of committing the same offence. The deterrent factor must weigh heavily in the minds of the sentencing courts. The courts must send a strong message to those who contemplate committing the same offence that very severe sentences await them if they are caught and brought to justice. Unless there are extenuating circumstances the sentence of whipping must be imposed in addition to the sentence of imprisonment. If they are brave enough to break into other people's homes and threatening their victims with dangerous weapons they must be brave enough to suffer the excruciating pain of whipping. I am made to understand by the prison authorities that it is whipping, not imprisonment that offenders fear most. Whipping is therefore an effective deterrent. And if the sentence of whipping is to be imposed the number of strokes must be sufficient to deter those who think they can profit from traumatising other people in the safety of their homes.

Selanjutnya rujukan dibuat kepada kes Leken Gerik v PP [2007] 8 CLJ di muka surat 158 yang mana Pesuruhjaya Kehakiman menggariskan seperti yang berikut: [24] To my mind, 30 years of imprisonment in aggregate in this case for unchaste act is excessive and 9 strokes on the facts is too low and does not subscribe to legislative intention. My view is that in cases where it is not a violent crime and in this case where it is moral in nature the reformative considerations must be foremost in mind when sentencing. And for this purpose the sentence of whipping is sufficient deterrence to reflect the seriousness of the offence rather than imprisonment. My reasons are as follows: 10

Section 376B provides for imprisonment as well as whipping. Whipping is seen to be a form of deterrent as well as rehabilitative sentence and enjoys the status of retributive punishment as well. From time immemorial and at least one major religion has made it mandatory for certain grave and serious offences as well as unchaste act without the necessity for imprisonment.

Justeru, mengambil kira jumlah sebatan yang akan dikenakan terhadap OKT, maka saya berpandangan bahawa hukuman 20 tahun penjara (secara berasingan) yang dikenakan terhadap OKT adalah keterlaluan. Justeru adalah wajar untuk tempoh ini disemak dan digantikan dengan tempoh kumulatif selama 10 tahun bagi kedua-dua pertuduhan.

Ini kerana, walaupun tempoh pemenjaraan OKT dikurangkan, namun dengan hukuman 20 sebatan yang bakal dikenakan kepada OKT ini, sudah pastinya kesalahan yang dilakukan telah terbalas dengan hukuman yang bakal dihadapi dan hal ini secara tidak langsung menjadikan public interest sentiasa didahulukan. Perkara ini diharapkan akan menjadi iktibar kepada umum bahawa walaupun seseorang itu berumur lebih 50 tahun, namun jika disabitkan dengan kesalahan di bawah seksyen 376, 377C, 377CA atau 377E Kanun Keseksaan ini, hukuman sebatan tidak akan dikecualikan.

Purata jangka hayat lelaki di Malaysia

Selain faktor yang telah dinyatakan di atas, saya menegaskan bahawa hukuman 20 tahun penjara yang dikenakan terhadap OKT adalah keterlaluan berdasarkan faktor OKT yang kini berumur 64 tahun. Ini kerana, apabila OKT dihukum dengan pemenjaraan selama 20 tahun, OKT dijangka keluar pada tahun 2038 dan pada ketika itu OKT berumur 82 tahun.

Dalam mempertimbangkan perkara ini, rujukan telah dibuat kepada laman sesawang https://www.worldlifeexpectancy.com/malaysia-life-expectancy yang menggariskan jangka hayat penduduk di Malaysia seperti yang berikut: 11 “According to the latest WHO data published in 2018 life expectancy in Malaysia is: Male 73.2, female 77.6 and total life expectancy is 75.3 which gives Malaysia a World Life Expectancy ranking of 71. You can see the leading causes of death data and rankings for Malaysia by clicking on the links below or select the full country health profile at the bottom of the page.”.

Selanjutnya, rujukan juga dibuat kepada Laporan Jabatan Statistik Malaysia bertarikh 23 July 2019 yang menyatakan bahawa jangka hayat seorang lelaki ialah 72 tahun, manakala bagi seorang wanita ialah 77 tahun.

Mengambil kira perkara ini, saya berpandangan tempoh 10 tahun penjara iaitu dengan melaksanakannya secara serentak adalah wajar untuk OKT. Ini berpandukan keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Tuan Mat Tuan Lonik v PP [2009] 4 CLJ 638, yang menyatakan seperti yang berikut: “Punishments may vary due to the desire of arriving at different objectives, and en route to choosing that punishment, the court must weigh the interest of the public and that of the prisoner. Unfortunately many a time, the concept of public interest may take a twisted meaning, and be equated with public opinion. When public opinion takes the front seat then the demand for retribution takes prominence, resulting sometimes in inappropriate or even void sentences. It is statistically accepted that the average life span of a Malaysian man is 70 years whilst that of a Malaysian woman 75 years. In time the average life span will increase. That being so, with the appellant now 48 years old, on average he has 22 years of good life left. To impose a sentence that will take him until the age of 123 years old, and knowing fully well that he never will serve the full term, not only is bizarre but strains the intelligence of the court. Any illogical sentence may attract unnecessary scrutiny and negative comments from the public on how we awkwardly conduct ourselves.”. 12

Tempoh berbaki OKT apabila keluar dari penjara kelak boleh dijadikan sebagai suatu permulaan untuk mendekatkan diri kepada yang esa di samping berbakti kepada masyarakat dengan sisa hidup yang masih berbaki.

Selain itu, dengan umur OKT ketika keluar penjara kelak iaitu 72 tahun, kemungkinan untuk OKT mengulangi kesalahannya atau melakukan apa-apa jenayah lain adalah rendah. Tambahan pula dengan jumlah 20 sebatan yang akan dikenakan kepada OKT, sudah pastinya akan memberi kesan kepada tahap kesihatan semasa OKT.

Imbangan antara kepentingan umum dan kebajikan OKT

Adalah menjadi prinsip penghukuman bahawa selain kepentingan umum yang merupakan keutamaan, kebajikan OKT juga hendaklah diambil kira.

Berhubung dengan perkara ini, rujukan dibuat kepada kes R v. Ball (Kenneth John) [1951] 35 Cr App R 164, yang mana Hilbery J memutuskan bahawa— "In deciding the appropriate sentence a court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public interest in two ways. It may deter others who might be tempted to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from a criminal to an honest life. The public interest is indeed served, and best served, if the offender is induced to turn from criminal ways to honest living. Our law does not, therefore, fix the sentence for a particular crime, but fixes a maximum sentence and leaves it to the court to decide what is, within the maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular circumstances of each case. Not only in regard to each crime, but in regard to each criminal, the 13 court has the right and the duty to decide whether to be lenient or severe.

Rujukan selanjutnya dibuat kepada kes Mohd Asmawi Bin Md Desa & Mohd Saiful Bin Mad Talin v PP [2018] 1 LNS 1670, yang mana Mahkamah Rayuan memutuskan seperti yang berikut: “[22] Selain itu, kami turut telah mempertimbangkan prinsip hukuman yang melibatkan kesan yang teruk (crushing effect) berasaskan kepada prinsip totaliti. Perayu-Perayu telah disabitkan atas tiga pertuduhan kerana memiliki jenis-jenis dadah berbahaya yang berbeza dan telah dihukum dengan 6 tahun penjara dengan 10 sebatan rotan dan 3 tahun penjara dengan 4 sebatan rotan bagi Pertuduhan Kedua dan Pertuduhan Ketiga. Bagi Pertuduhan Pertama yang mewajibkan kami mengenakan hukuman sebatan minimum 10 rotan menjadikan jumlah sebatan maksimum 24 sebatan seperti dibenarkan di bawah seksyen 288(1) Kanun Prosedur Jenayah. Kami mengambil kira bahawa dengan hukuman 24 sebatan rotan akan membawa kesan yang teruk kepada Perayu-Perayu dan hukuman yang kami berikan itu memadai untuk mendatangkan kesan pencegahan (deterrence) terhadap Perayu-Perayu.

Selanjutnya, rujukan sekali lagi dibuat kepada kes Bachik Abdul Rahman v. PP [2004] 2 CLJ 572 yang mana Augustine Paul JCA at p. 579 menggariskan berhubung dengan pengenaan hukuman secara serentak atau berasingan seperti yang berikut: [14] …. It cannot be denied that the cumulative effect of both the sentences will have a crushing effect on the accused …”.

Rujukan seterusnya dibuat kepada kes Kunalan Senaya v PP [2019] 1 LNS 1355 yang mana Pesuruhjaya Kehakiman Dr. Shahnaz Binti Sulaiman menyatakan seperti yang berikut: 14 “[35] Centered on the case of Tuan Mat Tuan Lonik, the Appellant submitted an exception to the one transaction rule is the crushing effect of the sentence. The Appellant is 54 years old. In the event the Appellant serves the sentences consecutively, the Appellant would be 74 years old, and thus would exceed the 70 years average life span of a Malaysian man as stated in the case of Tuan Mat Tuan Lonik.”.

Mengambil kira OKT dalam kes ini telah pun berumur 64 tahun dan akan dikenakan sebatan sebanyak 20 kali, maka saya berpandangan bahawa adalah wajar untuk tempoh pemenjaraan dilaksanakan secara serentak.

Ini kerana, berhubung dengan sebatan, jumlah sebatan yang dikenakan tersebut merupakan kehendak undang-undang yang hendaklah dipatuhi. 10 sebatan yang dikenakan bagi setiap kesalahan merupakan jumlah minimum yang perlu dilaksanakan. Justeru, perkara ini tidak terbuka untuk pertimbangan pada peringkat rayuan.

Walau bagaimanapun, berhubung dengan tempoh pemenjaraan, memandangkan terdapat peruntukan undang-undang iaitu perenggan 282(e) Akta 593 yang memberikan Mahkamah budi bicara untuk menetapkan tarikh kuat kuasa suatu hukuman penjara, maka tempoh ini diberikan pertimbangan sewajarnya terhadap OKT. Justeru, saya tekankan di sini bahawa sebelum hukuman dijatuhkan kepada OKT, semua faktor telah dipertimbangkan secara komprehensif dan hukuman yang dijatuhkan ini adalah adil dan saksama kepada semua pihak termasuk mangsa dan masyarakat umum amnya.

Secara kesimpulannya, Mahkamah mendapati bahawa hukuman yang dijatuhkan kepada OKT oleh Hakim Mahkamah Sesyen susulan pengakuan salah OKT adalah dilihat keterlaluan atas alasan seperti yang berikut:

jelas bahawa keempat-empat elemen bagi one transaction rule dan totality principle, iaitu proximity of time, proximity of place, continuity of action and continuity of purpose or design telah dipenuhi. Ini kerana, tempoh (kedua-dua kejadian berlaku dalam tempoh sebulan) dan 15 tempat (kedua-dua kejadian berlaku dalam Kampung Kemumbong Sidam Kiri, Kuala Muda Kedah) berlakunya kejadian rogol tersebut adalah berdekatan, selain ia merupakan satu tindakan berterusan dengan niat dan perlakuan yang sama. Kes ini juga melibatkan mangsa yang sama;

OKT akan menghadapi hukuman sebatan keseluruhannya sebanyak 20 sebatan. Hukuman sebatan ini, pada amnya tidak akan dikenakan kepada OKT lelaki yang berumur lebih 50 tahun. Walau bagaimanapun, hukuman sebatan ini hendaklah dilaksanakan jika OKT disabitkan dengan kesalahan di bawah seksyen 376, 377C, 377CA atau 377E Kanun Keseksaan;

hukuman sebatan ini merupakan hukuman yang berat bagi OKT lebih-lebih lagi OKT dalam kes yang kini berumur 64 tahun. Sudah pastinya hukuman 20 sebatan ini akan mendatangkan keinsafan yang tidak terbatas kepada OKT disebabkan sifat hukuman ini yang diakui amat digeruni oleh semua pesalah. Menjadi keutamaan Mahkamah untuk memutuskan suatu hukuman yang berbentuk deterrent supaya OKT tidak akan mengulangi kesalahan yang sama;

OKT kini berumur 64 tahun. Apabila OKT dihukum dengan pemenjaraan selama 20 tahun, OKT dijangka keluar pada tahun 2038 dan pada ketika itu OKT berumur 82 tahun. Berdasarkan jangka hayat lelaki di Malaysia adalah selama 72 tahun, maka hukuman ke atas OKT wajar dilaksanakan secara serentak supaya hukuman tersebut dapat dilalui oleh OKT dengan sebaiknya (well-served); dan

mengambil kira OKT dalam kes ini telah pun berumur 64 tahun dan akan dikenakan sebatan sebanyak 20 kali, maka saya berpandangan bahawa adalah wajar untuk tempoh pemenjaraan dilaksanakan secara serentak. 16

Sewajarnya dan dengan alasan yang diberikan ini, Mahkamah dengan ini mengekalkan hukuman yang dikenakan oleh Hakim Mahkamah Sesyen dengan memerintahkan tempoh pemenjaraan dilaksanakan secara serentak. ............................................. MAHAZAN BINTI MAT TAIB Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Malaya Alor Setar, Kedah Bertarikh : 20hb Oktober 2020. Bagi Pihak Perayu : Encik Ariffin bin Hassan (Mewakili diri sendiri) Bagi Pihak Responden : Encik Arif Hakimi bin Abdul Hamid (Timbalan Pendakwa Raya, Negeri Kedah)