ASHMAAN BIN IBRAHIM v Pendakwa Raya (B-05(SH)-137-04/2023)

lni adalah Rayuan Tertuduh (Ashmaan bin Ibrahim) terhadap keseluruhan keputusan YA Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Shah Alam (YA PKMT) bertarikh 29.03.2023 yang diberikan terhadap Tertuduh.

Dalam kes tersebut di atas, Tertuduh dituduh dengan kesalahan di bawah seksyen 39B (1) Akta Dadah Berbahaya 1952 (ADB 1952) kerana mengedar dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 763.8 gram. Pada 29.03.2023 beliau didapati bersalah dan disabitkan dan susulan itu beliau dijatuhkan hukuman penjara tiga puluh (30) tahun dan lima belas (15) sebatan rotan.

Terkilan dengan Keputusan YA PKMT di atas, Tertuduh merayu ke Mahkamah Rayuan Malaysia. Hatta, Rayuan ini di hadapan kami. Keputusan Mahkamah ini di peringkat Rayuan

Rayuan terhadap Sabitan [5] Setelah meneliti Rekod Rayuan secara menyeluruh dan mempertimbangkan hujahan bertulis dan lisan kedua-dua pihak, kami secara sebulat suara mendapati tiada merit dalam Rayuan Tertuduh terhadap sabitan dan dengan itu Rayuan Tertuduh adalah ditolak. Keputusan YA PKMT berhubung sabitan adalah dikekalkan. Kami mendapati sabitan ke atas Tertuduh adalah selamat.

Rayuan terhadap Hukuman [6] Berhubung dengan rayuan terhadap hukuman pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun, pada hemat kami, tempoh penjara yang dijatuhkan tersebut adalah wajar di dalam keadaan kes ini dan YA PKMT tidak terkhilaf. Oleh itu, hukuman penjara yang dijatuhkan adalah dikekalkan. [7] Namun, berhubung hukuman sebatan rotan sebanyak lima belas

kali, kami mendapati Rayuan Tertuduh adalah bermerit. Dengan itu, kami membenarkan Rayuan Tertuduh. Hukuman YA PKMT tersebut diketepikan dan digantikan dengan hukuman dua belas (12) kali sebatan rotan. Kami akan berikan alasan kami bagi perkara ini selepas Alasan berkaitan Sabitan. Alasan Keputusan Mahkamah ini berhubung Dengan Sabitan: [8] Mahkamah ini menolak Rayuan Tertuduh berhubung sabitan berdasarkan dapatan berikut: Fakta Kes dan Kronologi Kejadian: Fakta Kes Pendakwaan: [9] Secara ringkas, keterangan Pendakwaan adalah:

Pada 07.01.2020 (tarikh kejadian), bertindak atas maklumat tentang kegiatan pengedaran dadah, sepasukan polis dari Cawangan Narkotik IPD Selangor yang diketuai oleh SP4 (Insp Rashshidy Abd Rahman) telah membuat pemerhatian dan “ambush” di tempat kejadian. Pada jam lebih kurang 6.00 petang SP4 melihat sebuah kereta jenis Mazda bernombor VDB8027 (Ekshibit P19), sepertimana dalam maklumat yang diterima, tiba di tempat kejadian;

(ii) Pada masa tersebut, kereta dipandu oleh seorang wanita yang kemudiannya dikenali bernama Nor Saadah Abdullah (SP7). Dalam S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ kenderaan tersebut turut ada seorang lelaki di kerusi penumpang hadapan yang kemudiannya di camkan sebagai Tertuduh. SP4 dan pasukan beliau menyerbu dan menahan kedua-dua pemandu dan penumpang kenderaan tersebut;

(iii) Hasil pemeriksaan ke atas tubuh badan mereka berdua, SP4 tidak menjumpai apa-apa barang salah. Hasil pemeriksaan ke atas kereta tersebut, SP4 menemui satu beg berwarna merah (Ekshibit P7) di bawah kerusi penumpang hadapan. Hasil pemeriksaan lanjut, SP4 mendapati ‘P7’ berisi plastik lutsinar (Ekshibit P6), yang di dalamnya berisi barang (Ekshibit P5A) yang disyaki dadah jenis syabu. Setelah itu, pemandu (SP7) dan penumpang (Tertuduh) dibawa balik ke IPD Serdang bersama-sama kereta (Ekshibit 19), beg merah (Ekshibit P7) mengandungi plastik lutsinar (Ekshibit (P6) berisi dadah (Ekshibit P5A;

(iv) Di IPD Serdang, SP4 membuat penandaan ke atas barang kes yang dirampas, membuat Laporan Polis sepertimana Sri Kembangan Report 319/2020 (Ekshibit P7) sebelum menyerahkan SP7 dan Tertuduh bersama-sama barang kes yang dirampas kepada Pegawai Penyiasat, Insp Eric Lim Chee Chuang (SP8);

Setelah membuat tandaan beliau ke atas barang kes tersebut, SP8 telah kemudiannya menyerahkan barang kes berkenaan kepada Ahli Kimia, Rahman Bin Mamat (SP5) untuk dianalisis. Sebelum itu SP8 telah mengarahkan Jurufoto Kpl Abg Halim (SP2) mengambil gambar barang kes dadah dan kereta (Ekshibit P11(1-16)); dan

(vi) Hasil analisis ke atas barang kes dadah tersebut, SP5 mengesahkan bahawa ianya adalah dadah jenis Methamphetamine seberat 763.8 gram. SP5 telah menyediakan Laporan Kimia beliau bagi analisis tersebut (Ekshibit P22). Setelah itu, SP5 menyerahkan kembali barang kes yang dianalisis bersama Laporan Kimia beliau (Ekshibit P22) kepada SP8. Barang kes tersebut kemudiannya disimpan selamat oleh Jurustor, Kpl Mohd Rizal (SP1). S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ Keputusan MT di akhir kes Pendakwaan: [10] Berlandaskan kepada keterangan di atas, YA PKMT mendapati Pendakwaan telah berjaya mewujudkan kes prima facie di bawah seksyen 180 KTJ terhadap Tertuduh. YA PKMT mendapati pihak Pendakwaan berjaya membuktikan intipati-intipati pertuduhan berikut:

Dadah yang dirampas tersenarai dalam Jadual Pertama ADB 1952. Keterangan SP5 mengesahkan perkara ini;

(ii) Tertuduh mempunyai milikan dan pengetahuan ke atas dadah tersebut. Keterangan SP3, SP6 dan SP7 diterima sebagai benar; dan

(iii) Anggapan pengedaran dadah di bawah seksyen 37(da) ADB 1952 terpakai bagi membuktikan pengedaran. [11] YA PKMT mendapati rantaian keterangan berhubung dengan dadah adalah utuh (perenggan [22] AP dirujuk). YA PKMT juga mendapati kesemua saksi material Pendakwaan adalah tulus dan kredibel (perenggan [23] hingga [32] AP dirujuk). Susulan itu, Tertuduh dipanggil untuk membela diri. Pembelaan Tertuduh – Fakta Kes: [12] Dalam kes Pembelaan, Tertuduh sendiri (SD1) memberikan keterangan bersumpah. Beliau tidak memanggil saksi. Secara ringkas, pembelaan Tertuduh adalah:

Tertuduh mengakui telah menyewa kereta Mazda dari SOCAR pada hari kejadian. Menurut beliau selepas itu beliau telah menjemput tunang (bekas) beliau, SP7 dari rumah beliau di Kuala Selangor. Mereka kemudian pergi ke rumah Tertuduh di Saujana Utama, Sungai Buluh dengan kereta berasingan;

(ii)

(iii) menurut Tertuduh setelah itu, mereka di arah keluar dari kereta dan setelah itu, beliau nampak Polis memeriksa bahagian dalam kereta dan menjumpai beg kertas (P7) dari bahagian belakang kereta itu, dari bawah kerusi penumpang hadapan. Menurut Tertuduh beliau tidak mengetahui tentang beg serta kandungan beg yang dijumpai oleh Polis tersebut. Tertuduh menafikan ada berkata “matilah, habislah”; dan

(iv) menurut Tertuduh lagi, pihak polis juga telah menangkap seorang lelaki Cina bernama Tan Seng Kuan di kedai berdekatan pada masa kejadian. Tertuduh menafikan keterangan SP7 yang menyatakan beliau ada berhenti di Kondominium di Pandan Perdana. Bagi menyokong pembelaan beliau tersebut, Tertuduh merujuk kepada peta perjalanan kereta SOCAR (Ekshibit P27) yang dikemukakan melalui SP6. Keputusan MT di akhir kes Pembelaan: [13] YA PKMT mendapati Tertuduh gagal atas imbangan kebarangkalian, untuk menyangkal peruntukan anggapan di bawah seksyen 37(da) ADB 1952 dan gagal menimbulkan syak yang munasabah ke atas kes Pendakwaan. Susulan itu, YA PKMT mendapati Pendakwaan telah berjaya membuktikan Pertuduhan melampaui keraguan yang munasabah. S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ Isu-Isu di hadapan kami: [14] Di peringkat Rayuan isu-isu untuk diputuskan adalah:

Adakah YA PKMT terkhilaf dalam mendapati satu kes prima facie telah dibuktikan?

(ii) Adakah YA PKMT terkhilaf dalam mendapati bahawa anggapan seksyen 37(da) ADB 1952 gagal disangkal oleh Tertuduh?

(iii) Adakah YA PKMT terkhilaf dalam mendapati bahawa Pendakwaan berjaya membuktikan Pertuduhan terhadap Tertuduh melampaui keraguan yang munasabah? [15] Bagi menjawab isu-isu di atas, adalah wajar keterangan saksi-saksi material Pendakwaan dan juga Pembelaan diperhalusi, iaitu:

SP3 (Mohd Hafiz bin Zaukifli) adalah Penyelia Bahagian Operasi Syarikat SOCAR Mobility Malaysia Sdn. Bhd. yang merupakan pemilik berdaftar kereta (Ekshibit P19). SP3 mengesahkan bahawa Tertuduh adalah individu yang menyewa kereta tersebut pada masa kejadian;

(ii) SP6 (Sky Ooi Shi Kai) adalah pelajar di Kolej IACT - penyewa kereta tersebut sebelum Tertuduh. SP6 mengesahkan tidak meninggalkan sebarang harta kepunyaan beliau dalam kereta tersebut semasa beliau mengembalikan kereta setelah tamat tempoh sewaan. Beliau menafikan beg dan kandungan yang dijumpai dari dalam kereta tersebut milik beliau. Beliau tiada pengetahuan tentang barang kes dadah yang dijumpai dalam kereta tersebut; S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ

(iii) SP7 (Nur Saadah binti Abdullah) - SP7 adalah tunang (bekas) Tertuduh. Menurut SP7 pada hari kejadian, beliau memandu kereta (Ekshibit P19) yang disewa oleh Tertuduh. Tertuduh meminta beliau memandu kereta tersebut ke sebuah Kondominium di Pandan Indah. Setiba di situ, Tertuduh telah turun dan bertemu seorang lelaki Cina. Beliau nampak Tertuduh mengambil beg (Ekshibit P7) daripada lelaki Cina tersebut dan meletakkannya dalam kereta yang beliau pandu, di bahagian belakang. Selepas itu, Tertuduh meminta beliau memandu ke tempat kejadian. Semasa tiba disitu, kereta mereka telah diserbu dan ditahan oleh sekumpulan orang yang kemudiannya memperkenalkan diri sebagai Polis. Mereka berdua telah diarahkan keluar dari kereta dan beliau nampak pasukan Polis tersebut seterusnya memeriksa kereta mereka dan mengambil keluar beg (Ekshibit P7) yang di ambil oleh Tertuduh daripada lelaki Cina di Pandan Indah dan diletakkan di dalam kereta tersebut. SP7 mendengar Tertuduh berkata “matilah, habislah!” semasa itu di tempat kejadian.

(iv) SP4 (Insp. Mohd Rashshidy bin Ab Rahman @ Ab Rahim) adalah Pegawai Operasi di JSJ Narkotik IPK Selangor - pegawai yang menangkap. Menurut SP4 pada tarikh kejadian, bertindak atas maklumat kegiatan pengedaran dadah, beliau dan pasukannya telah membuat pemerhatian dan “ambush” di tempat kejadian. Pada jam lebih kurang 6.00 petang, SP4 telah menahan kereta jenis Mazda bernombor VDB8027 (Ekshibit P19), sepertimana dalam maklumat yang diterima. S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ Kereta itu dipandu SP7 dan Tertuduh adalah penumpang. Hanya mereka berdua berada di dalam kereta tersebut. Seterusnya hasil pemeriksaan ke atas kereta tersebut, SP4 menemui satu beg berwarna merah (Ekshibit P7) dari bawah kerusi penumpang hadapan. SP4 mendapati beg itu berisi plastik lutsinar (Ekshibit P6), yang didalamnya berisi barang (Ekshibit P5A) yang disyaki dadah jenis syabu. Setelah itu, SP7 dan Tertuduh dibawa balik ke balai (IPD Serdang) bersama-sama kereta dan beg merah tersebut bersama isi kandungannya. SP4 membuat penandaan ke atas barang kes yang dirampas dan membuat Laporan Polis (Ekshibit P7). SP4 menyerahkan SP7 dan Tertuduh bersama-sama barang kes kepada Pegawai Penyiasat (SP8). SP4 dapat mengesahkan barang kes yang dirampasnya pada hari kejadian adalah barang kes sama yang dikemukakan di Mahkamah; dan

SP5 (Rahman Bin Mamat - Ahli Kimia) mengesahkan hasil analisis beliau, barang kes dadah tersebut adalah dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 763.8gram sepertimana dalam Laporan Kimia beliau (Ekshibit P22). Hujahan Pihak-Pihak di peringkat Rayuan dan Dapatan Kami: [16] Secara dasarnya di hadapan kami, pihak-pihak mengulangi apa yang telah dihujahkan di hadapan Hakim Bicara, semasa diperingkat akhir kes Pendakwaan dan juga di akhir kes Pembelaan, iaitu isu-isu berikut: S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ Isu (i) - Adakah YA PKMT terkhilaf dalam mendapati satu kes prima facie telah dibuktikan? [17] Isu (i) melibatkan penentuan (determination) Mahkamah Bicara berkaitan isu-isu sampingan berikut:

Kebolehpercayaan (credibility) saksi-saksi Pendakwaan [18] YA PKMT mendapati saksi-saksi Pendakwaan, khususnya SP7 adalah saksi yang tulus dan credible. Susulan itu, YA PKMT menerima keterangan mereka sebagai benar dan boleh dipercayai. Peguam terpelajar Tertuduh berhujah YA PKMT telah terkhilaf berhubung SP7.

Rantaian keterangan bersabit barang kes dadah [21] YA PKMT menerima naratif yang dinyatakan oleh SP4 (pegawai menangkap/merampas), SP8 (pegawai penyiasat), SP5 (Ahli Kimia) dan SP2 (Jurustor) berhubung pengendalian barang kes dadah yang dirampas. YA PKMT menerima keterangan saksi-saksi tersebut yang membuktikan dengan jelas bahawa barang kes yang dirampas/dijumpai oleh SP4 dari dalam kereta Mazda di tempat kejadian adalah barang kes dadah yang sama yang dikemukakan di Mahkamah sebagai Ekshibit P5A. Kami mendapati YA PKMT tidak terkhilaf dalam dapatan beliau bahawa rantaian barang kes dadah adalah utuh dan kukuh.

Tertuduh mempunyai pemilikan dan pengetahuan ke atas dadah tersebut. [22] Berlandaskan keterangan SP3 (pegawai syarikat SOCAR), SP6 (penyewa kereta Mazda sebelum Tertuduh), SP7 (tunang Tertuduh) dan SP4 (pegawai menangkap) secara kolektif, YA PKMT mendapati Pendakwaan berjaya membuktikan bahawa Tertuduh mempunyai milikan dan pengetahuan ke atas dadah tersebut, sepertimana yang dinyatakan oleh beliau di perenggan [14] hingga [21] AP. S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ [23] Peguam Tertuduh berhujah YA PKMT telah terkhilaf kerana menerima keterangan SP7 yang didakwa saksi yang tidak jujur dan tidak kredibel kerana berlawanan dengan bukti dokumentar iaitu, peta perjalanan kereta SOCAR yang dikemukakan oleh SP3. [24] TPR terpelajar berhujah sebaliknya. Menurut TPR YA PKMT tidak terkhilaf dalam menerima keterangan saksi-saksi Pendakwaan, khususnya SP7. Menurut TPR percanggahan pada keterangan SP7 adalah kecil dan tidak material dan telah diperjelaskan secara munasabah oleh saksi-saksi berkaitan termasuklah apa yang dikatakan percanggahan dengan peta perjalanan kereta SOCAR tersebut. [25] Kami bersetuju dengan hujahan TPR terpelajar di atas. Kami mendapati peguam Perayu gagal menunjukkan bahawa YA PKMT telah terkhilaf dalam dapatan/keputusan beliau dalam menerima keterangan saksi-saksi Pendakwaan terutamanya SP7 berhubung pemilikan dadah tersebut. Kami bersetuju dengan dapatan YA PKMT bahawa intipati pemilikan berjaya dibuktikan.

Tertuduh mengedar dadah tersebut [26] Berdasarkan hasil analisis SP5 (Ahli Kimia) yang mengesahkan bahawa dadah yang dianalisa adalah Methampathemine seberat 763.8 gram, YA PKMT menerima penggunaan anggapan di bawah seksyen 37(da) ADB 1952 dan dengan itu memutuskan bahawa intipati di atas juga berjaya dibuktikan. Kami bersetuju dengan dapatan YA PKMT tersebut. Malah, peguam terpelajar tidak mencabar prosedur analisis, kepakaran SP5 dan dapatan hasil analisis beliau. Ringkasnya, penemuan S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ fakta oleh SP5 berhubung dengan jenis dan berat dadah yang dirampas sepertimana dalam Laporan Kimia (Ekshibit P22) tidak tercabar. [27] Berdasarkan alasan yang dinyatakan dalam AP beliau, dalam mendapati satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan, YA PKMT membuat dapatan fakta dan undang-undang berikut:

Dadah yang dilapor adalah “Methamphetamine” seberat 763.8 gram sepertimana dapatan Ahli Kimia (SP5);

(ii) Kepakaran dan analisis serta dapatan SP5 diterima dan didapati tidak tercabar;

(iii) Rantaian keterangan berhubung dadah adalah utuh dan tidak terputus. PKMT mendapati dadah yang dikemukakan di Mahkamah adalah dadah/barang kes yang sama yang dirampas oleh SP4 (Pegawai Penangkap), diserahkan kepada SP8 (Pegawai Penyiasat) untuk diserahkan kepada SP5 untuk analisis dan yang kemudiannya diserahkan kembali oleh SP5 kepada SP8, adalah dadah yang sama; dan

(iv) Tertuduh mempunyai milikan fizikal ke atas dadah tersebut. YA PKMT menerima keterangan SP4 berkaitan tangkapan dan rampasan dadah/barang kes daripada Tertuduh. YA PKMT mendapati SP4 seorang saksi yang bercakap benar. [28] Berdasarkan dapatan-dapatan di atas, kami mendapati YA PKMT tidak terkhilaf dalam mendapati/memutuskan bahawa di akhir kes Pendakwaan satu kes prima facie di bawah seksyen 180 KTJ telah berjaya dibuktikan, sepertimana Pertuduhan dan YA PKMT tidak terkhilaf dalam memanggil Tertuduh untuk membela diri. S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ Isu (ii) - Adakah YA PKMT terkhilaf dalam mendapati bahawa anggapan seksyen 37(da) ADB 1952 gagal disangkal oleh Tertuduh? Isu (iii) - Adakah YA PKMT terkhilaf dalam mendapati bahawa Pendakwaan berjaya membuktikan Pertuduhan terhadap Tertuduh melampaui keraguan yang munasabah? [29] Kedua-dua Isu (ii) dan (iii) diputuskan bersekali kerana ianya adalah berkaitan. [30] Pembelaan Tertuduh adalah sepertimana yang dinyatakan di perenggan [13] di atas sebelum ini. Secara ringkas, pembelaan Tertuduh adalah penafian kosong. Beliau menafikan keterangan SP7 bahawa barang kes dadah di ambil oleh beliau daripada lelaki Cina (Tan Seng Kuan) di Kondominium Pandan Perdana. Beliau menafikan mengetahui tentang beg (Ekshibit P7) dan tentang kandungan beg (Ekshibit P5A) tersebut. Secara ringkasnya, beliau mendakwa dadah yang dirampas dari dalam kereta adalah hasil kegiatan antara SP7 dengan lelaki Cina tersebut. Tertuduh mendakwa keterangan SP7 adalah bercanggah dengan dokumen Pendakwaan iaitu, peta perjalanan kereta tersebut (Ekshibit P23) yang tidak menunjukkan bahawa kereta tersebut telah pergi dan berhenti di kawasan Pandan Perdana sepertimana yang dinyatakan oleh SP7. [31] YA PKMT tidak menerima cerita/versi Tertuduh tersebut. Bagi pencerahan, analisa dan dapatan YA PKMT berhubung Pembelaan yang ditimbulkan oleh Tertuduh dinyatakan di perenggan [41] hingga [46] AP sepertimana berikut: S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ “[41] Pembelaan penafian ini tidak mengubah dapatan mahkamah seperti di para [28] (supra) bahawa P23 adalah dokumen yang mempunyai lompang masa dan bersifat neutral berkaitan isu persinggahan kereta Mazda dalam perjalanan ke Seri Kembangan kerana P23 tidak menunjukkan perincian time stamp antara 09:38:37 pagi hingga 16:59:49 petang perjalanan kenderaan sebelum mereka selepas Tertuduh dan SP7 bergerak dari Saujana Utama, Sungai Buloh dan sebelum mereka sampai di Seri Kembangan. Justeru, penafian Tertuduh sahaja tidak mengganggu penerimaan mahkamah kepada keterangan SP7 tentang kejadian singgah di Pandan Perdana atau di kondominium biru/putih tersebut. [42] Setakat penafian Tertuduh sahaja pada pendapat mahkamah tidak mencukupi untuk mencabar keterangan SP7 tentang persinggahan itu terutama kerana telah dibuktikan bahawa tiada beg kertas yang ditinggalkan oleh SP6 penyewa kereta Mazda sebelum Tertuduh. Selain itu juga tiada cadangan dari pihak pembelaan kepada SP7 yang dia telah meletakkan beg kertas P7 itu dalam kereta Mazda. Mahkamah tidak mempercayai penafian Tertuduh dalam isu ini. [43] Penafian Tertuduh tentang pengucapan kata-kata “matilah, habislah” semasa diserbu tidak dapat menyangkal keterangan SP7 kerana bukan itu sahaja kata-kata yang Tertuduh ucapkan. Tertuduh turut menyuruh SP7 keluar sahaja apabila ditanya “ada masalah ke?”. Soalan lanjut SP7 menunjukkan reaksi seorang yang memang tiada pengetahuan berkaitan serbuan itu. Sedangkan kata-kata Tertuduh menunjukkan pengetahuannya tentang dadah yang dibawa dan mahu SP7 menurut arahan polis sahaja kerana telah dikepung. [44] Tertuduh mendakwa mendengar nama Tan Seng Kuan di balai polis, tetapi tiada dinyatakan dalam konteks apa nama itu disebut sama ada dikaitkan dengan tangkapan Tertuduh. Tidak dikenal pasti siapa anggota polis yang menyebut nama itu dan pihak pembelaan juga tidak memanggil S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ mana-mana anggota serbuan yang ditawarkan. Mahkamah mendapati tiada langsung asas kepada cadangan keujudan ‘sumber’ dalam kes ini. [45] Dakwaan Tertuduh tertidur semasa SP7 memandu kereta Mazda juga tidak munasabah dan keterangan SP7 yang Tertuduh menunjukkan jalan ke lokasi kejadian lebih dipercayai kerana SP7 tidak mahir dengan kawasan Seri Kembangan itu (tidak dicabar oleh pihak pembelaan). Dakwaan Tertuduh terlalu letih dan mengantuk juga tidak menyakinkan kerana Tertuduh mempunyai masa untuk berehat dari waktu sampai ke rumahnya di Saujana Utama (lebih kurang 10.30 pagi berdasarkan keterangan perjalanan dari Sungai Besar mengambil masa satu jam) sehingga waktu mereka keluar pada jam 3.30 – 4.00 petang. [46] Berdasarkan analisa di atas, mahkamah mendapati pembelaan Tertuduh telah gagal membangkitkan apa-apa keraguan ke atas kes pendakwaan berkaitan elemen milikan mens rea.” [32] Setelah meneliti keterangan dalam Pembelaan Tertuduh secara menyeluruh, kami mendapati YA PKMT tidak terkhilaf dalam mendapati Pembelaan gagal mematahkan anggapan seksyen 37(da) ADB 1952, sepertimana yang dinyatakan di atas. PKMT telah mempertimbangkan keseluruhan Pembelaan Tertuduh dengan mendalam. Beliau juga telah menimbang semula keterangan saksi-saksi Pendakwaan sebelum mendapati Pembelaan Tertuduh yang pada dasarnya merupakan penafian, telah gagal memimbulkan sebarang keraguan yang munasabah ke atas kes Pendakwaan dan gagal mematahkan anggapan seksyen 37(da) ADB 1952 terhadap beliau. [33] Kami bersetuju dengan dapatan YA PKMT tersebut. Kami dapati tiada sebarang kekhilafan undang-undang di pihak beliau. Dapatan fakta S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ dan undang-undang YA PKMT kami dapati adalah selari dengan keterangan yang dikemukakan. Dalam keadaan tersebut kami mendapati sabitan ke atas Tertuduh adalah selamat. [34] Susulan dapatan kami di atas, kami mendapati bahawa Pendakwaan berjaya membuktikan Pertuduhan terhadap Tertuduh melampaui keraguan yang munasabah. Oleh itu, pada hemat kami, YA PKMT juga tidak terkhilaf dalam dapatan/keputusan beliau berhubung lsu

(iii). Kami bersetuju dengan YA PKMT bahawa Pendakwaan telah berjaya membuktikan Pertuduhan terhadap Tertuduh melampaui sebarang keraguan yang munasabah. [35] Berlandaskan dapatan di atas kami mendapati rayuan Tertuduh terhadap sabitan adalah tidak bermerit. Oleh itu rayuan beliau adalah ditolak dan sabitan oleh YA PKMT adalah dikekalkan.

Rayuan terhadap Hukuman [36] Berhubung dengan rayuan terhadap hukuman pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun, sepertimana yang kami nyatakan di perenggan [6] di atas di awal Penghakiman ini, pada hemat kami, tempoh penjara yang dijatuhkan tersebut adalah wajar dalam keadaan kes ini dan YA PKMT tidak terkhilaf. Dengan itu, kami kekalkan tempoh penjara tersebut. [37] Namum, bagi hukuman sebatan rotan sebanyak lima belas (15) kali, pada hemat kami, jumlah sebatan tersebut adalah keterlaluan (manifestly excessive) kerana tidak selari dengan trend hukuman bagi kesalahan yang serupa. Oleh itu, hukuman sebatan oleh YA PKMT tersebut kami ketepikan dan gantikan dengan hukuman dua belas (12) kali sebatan S/N Ofenn9D1pEaspjMrQb/DZQ rotan sepertimana hujahan peguam terpelajar, selaras dengan trend hukuman bagi kesalahan yang serupa. - t.t - AHMAD ZAIDI BIN IBRAHIM HAKIM MAHKAMAH RAYUAN MALAYSIA PUTRAJAYA Bertarikh: 15.01.2025 Peguam Perayu: Azamuddin bin Abdul Aziz Muhamad Aizat bin Fakri Azamuddin And Co. Shah Alam Peguam Responden: