Ashok Kumar Muthu Raman v 1. ) Kannan A/L Salwom (BE-A73KJ-66-11/2021)

Seterusnya, Mahkamah merujuk kepada keterangan SP1 yang merupakan pegawai penyiasat kes ini. Beliau mengesahkan bahawa kemalangan berlaku pada 8/6/2020 antara Plantif dan motorkar no. plet BFT 3079 yang dipandu oleh Defendan tetapi tiada apa-apa kerosakan pada motorkar tesebut. Kawasan kemalangan adalah satu jalan lurus di kawasan taman perumahan yang mana Defendan bergerak dari bawah ke atas dan titik pertembungan pertama adalah di “x” pada rajah kasar – P4. Tiada apa-apa kesan kemalangan dijumpai di atas jalan raya melainkan beliau menjumpai kesan tanah manusia jatuh ke dalam longkang. Beliau telah ke tempat kemalangan apabila menerima laporan polis yang dibuat SP3 pada 9/6/2020 dan telah berjumpa dengan Defendan (1) di sana. Keputusan kes – P5 telah dikeluarkan SP1 yang mana Defendan (1) telah disaman di bawah Rule 10 Road Traffic Rules 1959. [10] Selanjutnya, Mahkamah merujuk kepada keterangan SP4 yang merupakan Plantif dan keterangan SP2 yang merupakan doktor yang pertama merawat SP4 selepas kemalangan pada 8/6/2020 secara serentak. Adalah fakta yang tidak dipertikaikan bahawa Plantif sememangnya mengalami kecederaan patah kaki seperti yang dinyatakan dalam Laporan Perubatan – P6 pada 8/6/2020. [11] Walaubagaimanapun, Mahkamah mendapati terdapat pecanggahan keterangan berkenaan bagaimana Plantif mengalami kecederaan tersebut atau apakah yang menyebabkan Plantif mengalami kecederaan tersebut. Pada hemat Mahkamah ini adalah pekara atau aspek material dalam kes kemalangan jalan raya. Oleh itu, Mahkamah merujuk kepada kes GUNALAN RAMACHANDRAN & ORS V. PP [2006] 2 MLJ 197 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa: What need to be considered is whether the discrepancies relate to material aspects of the case or otherwise. As stated in Sarkar on Evidence 15th edn. p. 112: Minor discrepancies are possible even in the version of truthful witnesses and such minor discrepancies only add to the truthfulness of their evidence (Sidhan v. State of Kerala [1986] Cri LJ 470, 473 (Ker)). But discrepancies in the statements of witnesses on material points should not be lightly passed over, as they seriously affect the value of their testimony (Brij Lal v. Kunwar, 36 A 187: 18 CWN 649: A 1914 PC 38). The main thing to be seen is whether the inconsistencies go to the root of the matter or pertain to insignificant aspects thereof... [12] Berbalik kepada kes di hadapan Mahkamah, Plantif menyatakan bahawa sebuah motorkar no. plet BFT telah datang dari arah belakang melanggar kaki kanan sehingga beliau terjatuh ke dalam longkang. Namun pada hari kemalangan beliau tidak pasti kenderaan apa yang melanggarnya. Pada setiap masa yang material bermula dari dilanggar hingga ke hospital Plantif tidak pengsan dan sedar apa yang berlaku. S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal

Seterusnya Mahkamah meneliti kepada Laporan Perubatan – P6 di bahagian History dan Laporan Klarifikasi – P7, jelas tertulis bahawa kecederaan yang dialami itu disebabkan oleh Plantif merupakan penunggang motorsikal dan telah terbabas dan jatuh ke dalam longkang kerana mengelak daripada kemalangan dengan sebuah kenderaan. Di sini keterangan SP2 dan Plantif adalah penting dan perlu diperhalusi sebaiknya bagi mengesahkan dan menjelaskan percanggahan tersebut. Melalui keterangan SP2 mengesahkan bahawa sejarah pesakit diperolehi daripada Plantif sendiri pada 8/6/2020 dan Plantif dalam keadaan tidak pengsan, sedar pada keadaan sekeliling dan apa yang beliau katakan semasa SP2 membuat pemeriksaan ke atas Plantif. [13] Berikut adalah keterangan SP2 semasa pemeriksaan utama yang menjelaskan berkenaan percanggahan tersebut: Terdapat percanggahan kerana pesakit hanya memberitahu saya dia jatuh ke dalam longkang sahaja dan tiada perlanggaran dengan apa-apa kenderaan sewaktu saya ambil sejarah perubatan. Rujuk ikatan E m/s 2 dan ikatan D m/s 24, pemahaman saya terhadap motorbike skidded ialah tiada berlaku apa-apa perlanggaran dengan kenderaan yang lain tetapi melalui penceritaan pesakit, dia menyatakan bahawa dia mencuba untuk mengelakkan berlakunya perlanggaran dengan motorkar Berikut adalah keterangan SP2 semasa pemeriksaan balas yang menjelaskan berkenaan percanggahan tersebut: Lihat bahagian history, betul beliau menunggang motorsikal Tidak semestinya motorbike skidded jika tiada kenderaan yang lain terlibat seperti kes ini Setuju ini adalah cerita dari pesakit sediri, motorbike skidded Rujuk P7, Setuju beliau cuba elak dr langar kenderaan lalu beliau terjatuh Berikut adalah keterangan Plantif semasa pemeriksaan balas yang menjelaskan berkenaan percanggahan tersebut: Saya tahu apa itu motorsikal dalam bahasa melayu Saya faham jatuh dalam longkang dalam bahasa melayu Saya faham rider-motorcycle rider Rujuk laporan perubatan, saya tidak setuju saya beritahu saya adalah rider motorsikal Setuju saya ambil risiko sendiri untuk pegi ke hospital swasta dr hospital Kerajaan Setuju saya patah kaki kanan S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal Setuju saya sampai jabatan kecemasan saya sedar dan tidak pengsan Setuju bahawa dalam laporan perubatan semuanya betul kecuali bagaimana kemalangan berlaku Setuju doctor tak kata benar berkenaan bagaimana kemalangan berlaku

Berdasarkan kepada kedua-dua keterangan SP2 & Plantif tersebut, Mahkamah memutuskan bahawa kredibiliti SP2 adalah tidak tercabar dan Mahkamah menerima penjelasan SP2 keseluruhannya di samping beliau adalah saksi bebas yang tidak mempunyai kepentingan. Penjelasan yang dikemukakan di Mahkamah adalah berkeyakinan, konsisten, boleh dipercayai dan munasabah. [15] Manakala bagi Plantif, kredibilitinya adalah diragui dan penjelasan berkenaan percanggahan ini tidak boleh dipercayai. Kendatipun, Mahkamah mempercayai bahawa Plantif mengalami kemalangan pada 8/6/2020 yang menyebabkan beliau menghadapi kecederaan sebegitu rupa yang dinyatakan dalam laporan perubatan. Walaubagaimanapun, Plantif gagal membuktikan bahawa kemalangan tersebut adalah berpunca daripada pelanggaran dengan motorkar yang dipandu oleh Defendan (1). Mahkamah berpendapat peralihan fakta yang berlaku bermula hari kejadian 8/6/2020 ketika Plantif dirawat oleh SP2 kemudian peralihan fakta pada 9/6/2020 apabila laporan polis pertama oleh SP3 dan 24/6/2020 laporan polis Plantif dibuat adalah sebenarnya suatu afterthought. Plantif semasa memberikan keterangan mengesahkan beliau tidak tahu apakah kenderaan yang melanggarnya dan hanya membuat andaian motorkar Defendan (1) yang berbuat demikian apabila beliau bangun dari longkang. Malahan itu, Plantif telah hadir berjumpa dengan SP2 sejurus kemalangan berlaku dalam keadaan beliau sedar dan waras yang mana Mahkamah berpandangan daya ingatan dan kefahaman tentang apa yang terjadi adalah masih segar dalam ingatan Plantif. Tiada keterangan yang menunjukkan Plantif dalam keadaan trauma ataupun tidak waras semasa hadir di hospital. [16] Selanjutnya, Mahkamah mendapati Defendan (1) tidak hadir ke Mahkamah memberikan keterangan bagi membentangkan versi beliau. Oleh yang demikian, Mahkamah hanya boleh merujuk kepada keterangan SP1 yang menyiasat kes ini dan SP2 yang merawat Plantif pada 8/6/2020 usai kemalangan dialami Plantif. Mahkamah berpendapat siasatan yang dilakukan oleh SP1 adalah tidak menyeluruh dan sempurna walhal kertas siasatan kes ini dibuka di bawah Seksyen 43 (1) APJ 1987 yang merupakan kesalahan yang boleh dikategorikan sebagai kesalahan jenayah jalan raya yang mempunyai hukuman yang berat. Mahkamah mendapati SP3 tidak menyiasat berkenaan bagaimana kehadiran Defendan (1) di situ pada hari beliau hadir menyiasat di kawasan kemalangan sehari selepas kemalangan. Hal ini demikian, Defendan (1) secara tiba-tiba muncul semasa beliau hadir di tempat kejadian S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal dan mengakui beliau telah melanggar Plantif dan menunjukkan di mana kejadian berlaku. Lagipun, situasi sebegini adalah amat jarang berlaku walaupun ia tidak mustahil. Fakta sebegini apabila digabungkan dengan fakta bahawa Laporan polis – P2A yang dibuat 16 hari selepas hari kejadian oleh Plantif jelas menimbulkan keraguan di mana kemungkinan isu penipuan wujud dan perlu disiasat sebaiknya oleh SP1. Malah, Plantif mengakui bahawa laporan polis – P2A dibuat atas pertolongan isterinya. Alasan cadangan penyelesaian awal antara pihak-pihak dan Plantif menerima rawatan di hospital adalah tidak mencukupi atas imbangan kebarangkalian bagi membuktikan versi kemalangan Plantif. Mahkamah berpendapat versi kes Plantif ini adalah direka dan suatu afterthought bagi membantu Plantif membuat tuntuan insurans. [17] Mahkamah turut berpendapat semasa siasatan dijalankan SP1 sepatutnya menyedari semasa keterangan SP3 diambil (berdasarkan laporan polis yang dibuat SP3) bahawa SP1 perlu menyiasat lanjut dengan mengambil keterangan isteri SP3. Hal ini kerana, SP3 bukan saksi mata dan pegetahuan SP3 berkenaan kemalangan tersebut adalah diperolehi daripada isterinya. Oleh itu, Mahkamah mendapati tiada apa-apa keterangan yang mampu mengesahkan kenderaan apa yang sebenarnya melanggar Plantif ketika sedang berjalan atau sebenarnya Plantif yang sedang menunggang motorsikal sebenarnya terbabas sendiri lalu jatuh ke dalam longkang untuk mengelak daripada dilanggar oleh mana-mana kenderaan yang gagal dipastikan. Mahkamah berpendapat bahawa tindakan SP1 dalam menyaman Defendan (1) bukan bukti mutlak kecuaian Defendan (1). Malah keterangan SP1 yang menyatakan terdapat kesan tanah manusia jatuh semasa menyiasat di tempat kejadian tidak boleh memberi konklusi nyata ianya disebabkan pelanggaran oleh motorkar Defendan (1) terhadap Plantif. Mahkamah perlu menilai keseluruhan bukti yang dikemukakan seperti yang dibincangkan di atas. Oleh itu, tuntutan Plantif dalam tindakan ini ditolak. B. Kuantum (atas dasar 100%)

Gantirugi am [18] Mahkamah berpendapat jumlah gantirugi am yang tepat yang perlu dibayar kepada Plantif adalah sesuatu yang mustahil untuk dicapai. Akan tetapi jumlah gantirugi am yang diberikan perlulah munasabah agar ianya dilihat berpadanan dengan kesesangaraan dan kesakitan yang dihadapi oleh Plantif. Namun sekiranya jumlah gantirugi yang keterlaluan tinggi akan meyebabkan ketidakadilan kepada Defendan. Sehubungan itu, amat baik bagi Mahkamah ini merujuk kepada Compendium on Personal Injury Awards Revised (setakat 6 Julai 2018) dan otoriti kes duluan yang telah diputuskan di samping hujahan pihak-pihak dalam kes ini. S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw Pekara ini adalah bertepatan dengan apa yang telah dinyatakan dalam kes ABDUL WAFFIY WAHUBBI & ANOR V. AK NAZARUDDIN AHMAD [2017] 5 LNS 52 bahawa: [39] It is axiomatic and imperative that when awarding damages for pain and suffering for personal injuries, the court must endeavour to ensure that the sum awarded falls within the range as stipulated in the Compendium and it would be wrong for trial courts to ignore the range of damages as recommended in the Compendium and to pluck a quantum from the air and make an award for a particular injury which does not resonate with the range in the Compendium. [40] I would also venture to say that it is the duty of counsel on both sides to guide the court to make an award which falls within the range as provided in the Compendium. Of course, even then there has to be medical evidence to support an award which leans towards either the higher or lower end of the range. Having said that, I do accept that the Compendium is not a statutory code but only a guideline which does not fetter the court's discretion and that the court is, subject to exceptional factual circumstances, at liberty to depart from the Compendium. [19] Adalah jelas bahawa Laporan Perubatan Pakar tidak ditanda sebagai Eksibit dan tertakluk kepada hujahan pihak-pihak sebagaimana dimaklumkan kepada Mahkamah pada hari perbicaraan. Hanya laporan perubatan dari Hospital Kerajaan yang dimasukkan dalam Ikatan Dokumen yang dipersetujui dan diterima. Dokumen berkenaan dengan tuntutan Plantif bagi gantirugi am adalah berdasarkan laporan-laporan berikut: a) Laporan perubatan bertarikh 16/2/2022 Hospital Tengku Ampuan Jemaah – P6 b) Laporan perubatan Rawatan Sri Kota Specialist – (ID10) Ikatan D m/s 13 c) Laporan perubatan Pakar Othopedik Plantif – Ikatan D m/s 14-22 d) Laporan perubatan Pakar Othopedik Defendan – Ikatan F m/s 1-4 i. CLOSED FRACTURE RIGHT TIBIA AND FIBULA: RM 35,000.00 -Plantif berhujah jumlah RM40,000.00 mankala Defendan berhujah jumlah RM23,000.00. Manakala Compendium mencadangkan RM 21,500.00 – RM 42,000.00 Mahkamah membenarkan jumlah RM35,000.00. - Sebagai panduan Mahkamah merujuk kes MOHD SHAFRI REHAN V. MOHD NURRUL AMRY MOHD RAHIM [2005] 5 LNS 4: S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw [50] Bagi kecederaan ini, Mahkamah merujuk kepada kes Mohd Shafri Rehan v. Mohd Nurrul Amry Mohd Rahim [2005] 5 LNS 4 di mana Mahkamah memutuskan seperti berikut:- iii) Close fracture right tibia and fibula with 2cm shortening - RM25,000.00 Penilaian pada kecederaan ini telah dilakukan oleh Dr. Ramu dan dalam Laporan Pakar dinyata antara lainnya; - 2cm shortening of right lower limb - able to squat fully. Peguam terpelajar plaintif telah merujuk kepada kes-kes Engketerama a/l Ramasamy v. Zulkifli bin Johari [2000] MCL para 696, Joseph Ng Choon Hiang v. Vittorio Luigi Roveda suit No. 988 of 1995, Vittorio Luigi Roveda v. Singapore Bus Service [1997] MCL para 54 dan berhujah RM45,000.00 wajar diberi untuk kecederaan ini. Di pihak defendan, RM25,000.00 telah dicadangkan. Kes-kes Tan Tong Chin v. Loh Shu Fun [1999] MCL 513, Liew Ah Meng v. Tan Chor Tak [2001] MCL 1170 dan Ng Hoon Kim v. Hong Wei Huang [2002] MCL 1100 dikemukakan sebagai sandaran untuk meyakinkan Mahkamah ini supaya berpihak kepada cadangannya. Secara amnya, amaun gantirugi yang diberi dalam kes-kes yang dirujuk oleh pihak plaintif bukan sahaja setakat kepatahan tulang tibia dan fibula tetapi termasuk juga beberapa kecacatan yang lain. Dalam kes Joseph Ng Choon Hiang (supra), S$30,000.00 adalah untuk fracture of right tibia and fibula with extensive sift tissue, bone loss and limition of knee and ankle movement. Begitu juga dalam kes Vittorio Luigi Roveda (supra), deformity, limitation of right knee, 3cm shortening, scars and ostoearthitis of right knee telah diambil kira untuk membenarkan amaun sebanyak S$45,000.00. Jika dibandingkan dengan kes-kes diatas, plaintif disini hanya mengalami kependekatan 2cm pada bahagian lower limb sahaja. Dengan menerima pakai kes-kes diatas dan setelah membuat perbandingan secara menyeluruh, saya percaya RM25,000.00 adalah satu jumlah yang munasabah dan tidak terlalu rendah untuk apa S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw yang dideritai oleh plaintif disini. Malah jumlah ini adalah selari dengan apa yang pernah diawardkan oleh Mahkamah menerusi kes-kes yang dirujuk oleh pihak plaintif. -Mahkamah berpendapat walaupun Laporan Pakar Defendan adalah pada tahun 2022 manakala Laporan Pakar Plantif adalah tahun 2021 menunjukkan Laporan Defendan adalah yang terkini namun kedua-duanya saling melengkapi bagi membantu Mahkamah memutuskan awad yang munasabah dan adil. Mahkamah ambil maklum Plantif menganggung kecacatan kekal pada kependekan kaki kanan (pendek 1cm) walaupun menurut Laporan Pakar Defendan ianya secara klinikal tidak penting. - Mahkamah mengambil maklum berkenaan pekara-pekara residual disabilities berikut seperti yang dinyatakan dalam rujukan kepada Laporan Pakar Plantif: pain right leg; limitation of movements of the right knee & ankle joint; inability to stand, squat for long time and pain during cold weather and strenuous activities. Rujukan kepada Laporan Pakar Defendan: discomfort over the right leg on prolonged walking, squat and sit cross-legged; he cannot run & jog and difficulty to climb stairs. -Mahkamah mengambil maklum Tahun 2024 adalah tahun yang amat mencabar bagi ekonomi dunia. Malaysia tidak terlepas dalam menghadapi kesan kenaikan harga barang, kos sara hidup dan kadar inflasi yang tidak menentu. Oleh itu, memandangkan kes Mohd Safri Rehan diputuskan hampir 20 tahun yang lepas maka berpendapat peningkatan jumlah award adalah munasabah dan masih dalam lingkungan cadang Compendium. Mahkamah merujuk kepada kes RAJI TRANSPORT SDN BHD V. IDAYU ZULKAFLI [2004] 5 CLJ 479: The considerations of inflation and enhanced cost of living over a period of more than two decades since the decision in Lau Ee Ee v. Tang King Kwong [1983] 1 LNS 72; [1986] 1 MLJ 308 should be given proper weight in the assessment of quantum of damages in personal injury litigation. ii. SCARS: RM 3,000.00 -Plantif berhujah jumlah RM 8,000.00 manakala Defendan berhujah jumlah RM 3,000.00. Manakala Compendium mencadangkan bagi minor scarring to leg adalah RM1,300.00 - RM3,300.00. Mahkamah membenarkan jumlah RM 3,000.00. -Mahkamah mendapati berdasarkan kedua-dua Laporan Perubatan Pakar kesan parut yang wujud pada Plantif adalah; 4cm surgical scar over anterior right knee, 1 cm S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw surgical scar over right upper thigh & 2 cm surgical scar over right distal tibia. Namun berdasarkan Laporan Pakar Defendan “the scars are not hypertrophic or keloid”. -Mahkamah berpendapat jumlah RM 3,000.00 adalah munasabah mengambil kira ketiga-tiga bahagian kakinya dan kecacatan rupa fizikalnya seperti yang ditunjukkan dalam gambar Laporan Pakar Plantif namun ianya tidak terlampau parah dan boleh ditutupi berbanding dengan bahagian muka. -Mahkamah merujuk kepada kes MUHAMMAD SAIFUL SUFFIAN BIN ZULKAFLI V. MUHAMMAD RAZIF BIN HASHIM & ANOR [2020] 2 PIR [17] & MOHAMMED SYUFIAN MOHD NOR V. NG ENG CHENG [2015] 5 LNS 78 sebagai perbandingan kerana berdasarkan kes-kes tersebut, parut-parut yang dialami Plantif adalah lebih parah. Mahkamah berpendapat bahawa awad yang dicadangkan oleh Defendan bagi kecederaan ini adalah memadai dan mengikuti trend-trend kes yang dikemukakan oleh kedua-dua pihak. iii. OSTEOARTHRITIS OF THE RIGHT ANKLE: RM 4,000.00 -Plantif berhujah jumlah RM 2,000.00 manakala Defendan berhujah jumlah RM 3,000.00. Manakala Compendium mencadangkan RM 5,000.00. Mahkamah membenarkan jumlah RM 4,000.00. -Mahkamah mendapati dalam Laporan Pakar Plantif menyatakan there is probability of osteoarthritis of the right ankle joint due to the fracture of right tibia and fibula sustained at the time of the accident which is a permanent disablity. Manakalah dalam Laporan Pakar Defendan menyatakan is predisposed to osteoarthritis of the right ankle. -Mahkamah berpendapat awad berjumlah RM 4,000.00 adalah berpatutan dan adil memandangkan Plantif berusia 46 tahun yang dikategorikan bukan muda dan di samping kesan-kesan yang sedang dialami oleh Plantif seperti yang dinyatakan residual disabilities pada para (i). Mahkamah juga merujuk kepada kes ABDUL WAFFIY WAHUBBI & ANOR V. AK NAZARUDDIN AHMAD [2017] 1 LNS 2296 yang memutuskan seperti berikut: [51] Next, as far as osteoarthritis is concerned, the defendants' medical report seems to agree that the plaintiff maybe pre-disposed to osteoarthritis. As such, I do not think that it is too much of a conjecture that eventually the plaintiff will suffer from S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw osteoarthritis. Looking at the multiple injuries to the right knee area, it is in my view more likely that he would suffer osteoarthritis in due course. The SCJ's award of RM5,000.00 for osteoarthritis is therefore fair and reasonable. Pertindihan (overlapping): 10% penolakan dibenarkan [20] Defendan berhujah bahawa kesemua kecederaan dan residual Plantif yang dinyatakan tersebut adalah tertumpu kepada bahagian kaki yang sama. Oleh itu, satu pengurangan untuk pertindihan (overlapping) wajar dilakukan. Mahkamah bersetuju dengan hujahan Defendan berkenaan pekara ini. Maka, pengurangan atau penolakan sebanyak 10% dalam awad gantirugi am secara keseluruhan adalah dibenarkan oleh Mahkamah ini. Jumlah keselurahan gantirugi am yang dibenarkan adalah RM 37,800.00 [ RM 42,000.00 – (1/10 x RM42,000.00)] [21] Ini adalah berlandaskan kepada Compendium yang telah mencadangkan “Injuries are sometimes overlapping and this need to be taken into account before a figure is decided upon.” Mahkamah juga mengambil panduan daripada kes MOHAMAD SHAHNNY RAHAMAN @ ZAINAL LWN. ORATHAI @ FATIMAN ABDULLAH [2009] 1 LNS 610 di mana Hakim Kamardin Hashim memutuskan pada perenggan 16 dan perenggan 25:

Kesemua kecederaan yang dialami berserta residual adalah di kaki kanan plaintif termasuk kepatahan tulang tibia dan fibula dan 4 cm kependekan, kehilangan tulang sepanjang 1cm, bone grafting, ankle and subtler shift, bengkokan, muscle wasting, calar-calar, osteoarthritis serta parut-parut. Hampir keseluruhan berada di kaki kanan plaintif. HMS telah membuat award yang berasingan untuk kepatahan tibia dan fibula, muscle wasting, calar-calar, osteoarthritis serta parut-parut dan yang kesemuanya berjumlah RM86,000. HMS membenarkan kesemua jumlah tersbut tanpa membuat sebarang tolakan atas pertindihan sedangkan jelas kesemua kecederaan tersebut adalah bertindih. Dalam kes-kes melibatkan kecederaan di bahagian badan yang berbeza, maka cara pemberian award secara berasingan mengikut item adalah wajar (lihat Jamil bin Harun v. Yang Kamsiah [1984] 1 CLJ 11 (Rep); [1984] 1 CLJ 215; [1984] 1 MLJ 217 keputusan Mahkamah Persekutuan). Walau bagaimanapun, Mahkamah mempunyai budi bicara untuk membuat award secara global dan membuat tolakan atas fakta pertindihan seperti yang terjadi dalam kes kita sekarang (lihat Chong Chee Khong & Anor v. Ng Yeow Hin [1997] 4 CLJ Supp. 17; dan Wintsun Durai Samuel

Vidamonickam v. Azlan bin Samad [2002] 1 LNS 239)…… Dalam kes dihadapan saya sekarang, saya telah mengakseskan GRA seperti berikut iaitu item (a) bagi open fracture right tibia and fibula dengan 4 cm kependekan dibenarkan RM35,000, item (b) untuk muscle wasting RM3,000, item (c) untuk abrasions RM2,000, item

untuk osteoarthritis RM5,000 dan item (e) untuk parut-parut RM5,000, berjumlah S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw RM50,000 dan saya menolak 10% untuk pertindihan (RM5,000) dan menjadikan GRA dibenarkan berjumlah RM45,000. Jumlah ini adalah munasabah dan berpatutan dalam keadaan kecederaan yang dialami oleh plaintif dalam kes ini. Kes-kes yang dirujuk oleh peguamcara plaintif dan defendan adalah keputusan HMS yang tidak diketahui samada terdapat rayuan atau tidak terhadap keputusan tersebut. Sebagai panduan saya telah merujuk kepada kes Kanan Subramaniam & satu lagi v. Aman Syah Abadzyuid [2002] 6 CLJ 34 oleh Y.A. Hakim V.T. Singham PK (ketika itu) dimana telah mengekalkan award RM54,000 bagi kecederaan patah kaki yang jauh lebih serius dan dikatakan award itu adalah 'too generous' walau bagaimanapun, tidak digangu kerana dikatakan tidak melampau (not manifestly excessive). Dalam kes Azizi Amran v. Hizzam Che Hassan (supra) untuk 2 kepatahan pada kaki kiri iaitu ditulang femur dan tulang tibia dan fibula dimana telah juga dimasukkan besi, bone grafting, 4 cm kependekkan, muscle wasting, parut-parut, deformity terhadap knee joint diberikan RM28,000 sahaja.

(ii) Gantirugi Khas [22] Adalah menjadi undang-undang mantap bahawa plantif perlu membuktikan dengan ketat apa jua ganti rugi khas yang dituntut. Mahkamah merujuk kepada kes Inggeris tersohor BONHAM CARTER V. HYDE PARK HOTEL [1948] WN 89 yang acapkali telah dirujuk oleh mahkamah-mahkamah tertinggi mahupun mahkamah-mahkamah rendah di Malaysia yang memutuskan bahawa: Plaintiff must understand that if they bring actions for damages it is for them to prove their damages; it is not enough to write down the particulars, and so to speak, throw them at the head of the court, saying, "This is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it. [23] Berpandukan kepada otoriti tersebut, berikut adalah gantirugi khas yang dibenarkan: a) item 1: RM 56.00 b) item 2: RM 10.00 c) item 3: RM 250.00 & RM 40.00 d) item 4: RM 753.00 e) item 12: RM 2400.00 Kos Pembedahan Masa Hadapan [24] Merujuk kepada kedua-dua Laporan Pakar Perubatan, implant yang dipasang pada tulang kaki Plantif boleh dikeluarkan kerana tulangnya telah bercantum yang mana satu S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw pembedahan perlu dijalankan bagi tujuan tersebut. Plantif berhujah kos keseluruhan bagi pembedahan ini adalah RM 10,000.00. Akan tetapi dalam hujahannya menyatakan RM 10,000. Manakala Defendan berhujah bahawa awad ini tidak harus diberikan kepada Plantif kerana item ini tidak diplidkan dengan spesifik. [25] Mahkamah meneliti Penyataan Tuntutan Terpinda, ternyata benar ianya gagal diplidkan secara spesifik. Oleh yang demikian, kos pembedahan di masa hadapan adalah ditolak. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kes merujuk kepada kes NUR FARZANA AIDA FAIZAL & ORS V. KERAJAAN MALAYSIA [2022] 1 CLJ 692 di mana Mahkamah Rayuan menyatakan: [28] There is a plethora authorities on the need to plead special damages in the pleading and to prove them. The general principle is that the plaintiff must be prepared to prove the special damages unless it has been agreed. It is not enough for the plaintiff to write down the particulars and leave them for the court to decide. It is for him to prove them (see Sum Kum v. Devaki Nair & Anor [1963] 1 LNS 131; [1964] MLJ 74,75 and Khoo See Moi v. Tay Teik Chang [1970] 1 LNS 48; [1970] 2 MLJ 249 at p. 250). [26] Selanjutnya, Plantif telah memplidkan item 15 – Penyataan Tuntutan Terpinda; awad bagi kesakitan dan kesengsaraan bagi pembedahan masa hadapan. Walaubagaimanapun, Mahkamah ini telah menolak kos pembedahan masa hadapan atas alasan seperti di atas, maka tidak perlu untuk Mahkamah mempertimbangkan item ini. Kos Rawatan Fisioterapi [27] Mahkamah mengambil maklum bahawa berdasarkan Laporan Pakar Defendan, rawatan fisioterapi adalah tidak diperlukan oleh Plantif berbanding dengan Laporan Pakar Plantif yang menyatakan sebaliknya. Mahkamah membenarkan awad untuk item 12 ini diberikan berdasarkan keperluan kepada rawatan ini bagi pemulihan kecederaan yang dialami oleh Plantif seperti yang disyorkan di dalam Laporan Pakar Plantif. [28] Akan tetapi, Mahkamah tidak bersetuju untuk membenarkan awad berdasarkan kos untuk rawatan tersebut di hospital swasta sepertimana yang dinyatakan dalam Laporan Pakar Plantif tersebut. Mahkamah mendapati Plantif tidak mengemukakan sebarang alasan munasabah untuk mendapatkan rawatan tersebut di hospital swasta sejumlah RM 7200.00 bagi tempoh 3 bulan. Oleh itu, Mahkamah mengambil pendekatan untuk membenarkan awad sejumlah RM 2400.00 sahaja untuk rawatan ini [1/3 x RM 7200.00] dan tanpa faedah. S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw C. Faedah & Kos Mahkamah merujuk kepada Aturan 42 Kaedah 12A KKM 2012 yang mana kecuali yang dipersetujui pihak-pihak, kadar faedah bagi awad mahkamah ditentukan oleh YAA Ketua Hakim Negara yang mana menurut Arahan Amalan Bil. 1 Tahun 2012 iaitu kadar faedah yang ditetapkan adalah sebanyak 5% setahun yang berkuat kuasa bermula 1 Ogos 2012. Berikut adalah faedah yang dibenarkan:

faedah pada kadar 2.5% setahun atas ganti rugi khas yang dikira dari tarikh kemalangan hingga tarikh penghakiman;

(ii) faedah pada kadar 5% atas jumlah penghakiman dari tarikh penghakiman hingga tarikh penyelesaian penuh; Seterusnya kos mengikut skala di mana kos perlu dibayar Plantif kepada Defendan-Defendan. Bertarikh pada 18 Januari 2024 Disediakan oleh: SITI HAJAR BINTI ALI Majistret Mahkamah Majistret Sungai Besar Selangor Peguamcara Plantif --- Chambers of Siva Peguamcara Defendan Pertama & Kedua --- Kalai & Partners Peguamcara Defendan Ketiga --- M. Ravendran & Associates S/N gkjpusU7A0yB7yUgvVsFw