Aung Moe Zaw (NA-83-720-06/2021)

Bir 500 ml jenama Atlas Mega Strong - 16 tin

Bir 500 ml jenama Martens Extra Strong - 253 tin

Bir 330 ml jenama Tiger - 216 tin di dalam sebuah premis tiada nama perniagaan beralamat di No.11C-1, Jalan Tuanku Munawir, Medan Suria, 70000, Seremban, Negeri Sembilan yang mana barangan tersebut ditaksirkan bernilai RM 1,822.66 yang mana barang-barang tersebut adalah dilarang pengimportannya kecuali dengan cara yang diperuntukkan di bawah Butiran 3, Bahagian II, Jadual Ketiga, Perintah Kastam (Larangan Mengenai Import) 2017 dan dengan demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan dibawah Seksyen 135 (1) (d) Akta Kastam 1967 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 135 (1) (v) (aa) Akta yang sama. Pertuduhan Kedua Bahawa kamu Aung Moe Zaw (No. Pasport: ME 157411) dengan niat pada tarikh 10.08.2020 kira-kira jam 7.30 malam telah secara dalam milik, jagaan atau kawalannya apa-apa barang-barang yang diatasnya duti eksais yang boleh dilevi di sisi undang-undang tidak dibuktikan sebagai telah dibayar bagi:-

Bir 500 ml jenama Carlsberg Special Brew - 222 tin

Bir 320 ml jenama Royal Stout - 120 tin

Bir 330 ml jenama Calsberg Pilsner - 120 tin di dalam sebuah premis tiada nama perniagaan beralamat di No.11C-1, Jalan Tuanku Munawir, Medan Suria, 70000, Seremban, Negeri Sembilan, justeru kamu telah melakukan kesalahan di bawah Seksyen 74 (1) (a) Akta Eksais 1976. S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw KES PENDAKWAAN [3] Dalam membuktikan kes terhadap OKT, pihak pendakwaan telah memanggil seramai 11 orang saksi pendakwaan dan sebanyak 40 esksibit dikemukakan sepanjang perbicaraan penuh bagi kes ini. [4] Saksi-saksi yang dipanggil oleh Pihak Pendakwaan adalah seperti berikut:- Bil. Nama Saksi Peranan Saksi Pendakwaan 1 Fikrizul Bahri Bin Saleh Anggota Serbuan (Jurugambar) SP1 2 Wan Azian Bin Wan Yusoff Ketua Serbuan SP2 3 Mohammad Faizulhidi Bin Abdul Manan Anggota Serbuan (Pelan Lakar) SP3 4 Som Chai A/L Choi Ahli Kimia SP4 5 Roslina Binti Ali Pegawai Penyedia Laporan Penilaian SP5 6 Fadzil Bin Ali Penghantar Sampel SP6 7 Syarifah Nadzirah Binti Syed Abas Pegawai Penyedia Laporan Klasifikasi SP7 8 Lim Bee Fong Pemilik Premis SP8 9 Rosihan Anuar Bin Mohamed Penghantar Sampel SP9 S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw Safee Bin Awang Pegawai Penilaian Dan Klasifikasi SP10 11 Hafsham Bin Muhamad Pegawai Penyiasat SP11 [5] Berdasarkan keterangan saksi-saksi pendakwaan yang telah dipanggil memberikan keterangan, secara ringkasnya fakta kes yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan adalah seperti berikut: - FAKTA KES a) Pada tarikh 10.08.2020 kira-kira jam 7.30 malam, sepasukan anggota Kastam Bahagian Penguatkuasaan, Negeri Sembilan yang diketuai oleh SP2 bersama-sama 3 orang anggota penguatkuasa kastam telah membuat satu serbuan dan pemeriksaan di sebuah premis tiada nama perniagaan beralamat di No. 11C-1, Jalan Tuanku Munawir, Medan Suria, 70000, Seremban, Negeri Sembilan. b) Sebelum serbuan dibuat ke atas premis tersebut, SP2 telah membuat pemantauan selama lebih kurang 1 jam dan tidak melihat sebarang pergerakan keluar dan masuk ke dalam premis tersebut. SP2 bersama pasukan kemudianya telah memasuki premis melalui satu pintu grill yang tidak berkunci dibahagian bawah dan kemudian mendapati terdapat satu lagi pintu grill yang berkunci secara automatic. SP2 telah mengetuk dan menekan loceng beberapa kali dan pintu grill tersebut telah dibuka oleh OKT dari bahagian dalam premis mengunakan remote. S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw c) Apabila SP2 dan pasukan serbuan masuk ke dalam premis tersebut terdapat seorang sahaja lelaki iaitu OKT sedang berada di dalam premis tersebut. SP2 menyatakan OKT pada ketika itu dilihat berada dalam keadaan gelisah dan cemas. Sebelum pemeriksaan dijalankan, SP2 telah memperkenalkan diri, jabatan dan tujuan pemeriksaan dibuat kepada OKT. Seterusnya pasukan serbuan telah membuat pemeriksaan fizikal di premis tersebut dengan disaksikan oleh OKT. d) Hasil pemeriksaan yang dijalankan ke atas premis perniagaan tersebut, pasukan serbuan telah menjumpai sejumlah bir seperti berikut: i. Bir 500 ml jenama Atlas Mega Strong - 16 tin ii. Bir 500 ml jenama Martens Extra Strong - 253 tin iii. Bir 330 ml jenama Tiger - 216 tin iv. Bir 500ml jenama Carlsberg Special Brew - 222 tin v. Bir 320 ml jenama Royal Stout - 120 tin vi. Bir 330 ml jenama Calsberg Pilsner - 120 tin e) SP2 telah bertanyakan kepada OKT berkenaan dokumen-dokumen atau resit pembelian berkaitan barangan tersebut dan OKT gagal untuk mengemukakan sebarang dokumen atau resit berkaitan. SP2 bersama pasukan serbuan kemudianya telah menyita barang-barang rampasan tersebut dan menahan OKT untuk dibawa balik ke Pejabat Kastam Negeri Sembilan untuk tindakan lanjut. BEBAN PEMBUKTIAN [6] Di bawah seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah, Mahkamah hendaklah memberi pertimbangan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap OKT sebelum OKT dipanggil untuk membela diri. [7] Dalam kes PP v. Mohd. Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393, Mahkamah Persekutuan menyatakan: S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw “...we summaries as follows the steps that should be taken by a trial courts at the close of the prosecution’s case: (i) the close of the prosecution’s case, subject the evidence led by the prosecution in its totality to a maximum evaluation. Carefully scrutinize the credibility of each of the prosecution’s witnesses. Take into account all reasonable inference that may be drawn from that evidence. If the evidence admits of two or more inferences, then draw the inference that is most favourable to the accused; (ii) ask yourself the question: If I now call upon the accused to make his defence and he elects to remain silent am I prepared to convict him on the evidence now before me? If the answer to that question is ‘Yes, then a prima facie case has been made out and the defence should be called. If the answer is ‘No’ then, prima facie case has not been made out and the accused should be acquitted;

(iii) after the defence is called, the accused elects no remain silent, then convict; (iv) after defence is called, the accused elects to give evidence, then go through the steps set out in Mat v. Public Prosecutor [1963] SMCU 82; [1963] 1 LNS 82; [1963] MLJ 263.” ANALISA FAKTA DAN DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN BAGI SEKSYEN 135 (1) (D) AKTA KASTAM 1967 (PERTUDUHAN PERTAMA) [8] Dalam kes ini OKT dituduh dengan kesalahan dengan secara sedar memiliki barang-barang larangan import di bawah seksyen 135 (1) (d) Akta Kastam 1967 yang boleh dihukum di bawah seksyen 135 (1) (iv) (aa) Akta yang sama. [9] Seksyen 135 Akta Kastam 1967 memperuntukkan kesalahan berkenaan berbagai kesalahan menyeludup seperti berikut: Section 135. Penalty relating to smuggling offences, evasion of duty, fraud, etc.

Whoever — .. (d) knowingly harbours, keeps, conceals, or is in possession of, or permits, suffers, causes or procures to be harboured, kept or concealed, any uncustomed or prohibited goods; S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw shall be guilty of an offence and shall, on conviction- ..,(iv) in the case of cigarettes containing tobacco or intoxicating liquor included in a class of goods appearing in an order made under subsection 11(1)— (aa) be liable for the first offence to a fine of not less than ten times the amount of the customs duty or one hundred thousand ringgit, whichever is the greater amount, and of not more than twenty times the amount of the customs duty or five hundred thousand ringgit, whichever is the greater amount, or to imprisonment for a term of not less than six months and not more than five years or to both; and (bb) be liable for a second offence or any subsequent offence to a fine of not less than twenty times the amount of the customs duty or two hundred thousand ringgit, whichever is the greater amount, and of not more than forty times the amount of the customs duty or one million ringgit, whichever is the greater amount, or to imprisonment for a term of not less than six months and not more than seven years years or to both; [10] Oleh itu adalah menjadi tugas pihak pendakwaan untuk membuktikan setiap elemen dalam pertuduhan terhadap OKT sebelum OKT dipanggil untuk membela diri di akhir kes pendakwaan. Dalam kes Park In Keun v. PP [2021] MLJU 1283, Yang Arif Ahmad Shahrir Mohd Salleh menggariskan elemen berikut bagi pembuktian di bawah seksyen 135 (1) (d) Akta Kastam 1967:- “In a charge for knowingly in possession of prohibited goods under section 135(1) (d) of the Customs Act 1967, it is the duty of the prosecution to prove the following ingredients:

that the goods are prohibited goods,

that the accused is in possession of the prohibited goods, and

that the accused has knowledge of the possession of the prohibited goods.” [11] Oleh itu, elemen pertama yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan adalah barang kes iaitu bir yang dirampas daripada OKT adalah barang larangan import S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw seperti yang termaktub didalam Akta Kastam. Namun begitu sebelum Mahkamah pergi lebih lanjut kepada analisa elemen pertama ini, Mahkamah telah merujuk kepada Akta Kastam 1967 bagi memahami maksud “barang larangan import” dan maksud “liquor yang memabukan”. [12] Undang-undang menetapkan tafsiran barang larangan import seperti berikut: Seksyen 2 Akta Kastam 1967 menyatakan: - “prohibited goods” means goods the import or export of which is prohibited, either absolutely or conditionally by an order under section 31 and any subsidiary legislation made under this Act or by any other written law; "intoxicating liquor" includes any alcohol, or any liquid containing more than 1.14 per centum volume over volume of alcohol, which is fit or intended to be or which can by any means be converted for use as a beverage; [13] Seterusnya Undang-undang telah memberikan kuasa untuk menentukan perkara berkaitan barangan larangan import kepada Menteri yang bertanggungjawab seperti mana termaktub di bawah seksyen 31 Akta Kastam 1967: Power of Minister to prohibit imports or exports.

The Minister may, by order –

prohibit the importation into, or the exportation from, Malaysia or any part thereof, either absolutely or conditionally, or from or to any specified country, territory or place outside Malaysia, or the removal from one place to another place in Malaysia of any goods or class of goods; and

prohibit the importation into, or exportation from, Malaysia or any part thereof, or removal from one place to another place in Malaysia of any goods or class of goods, except at specified ports or places.

If any question arises as to whether any particular goods are or are not included in a class of goods appearing in an order made under subsection (1), such question shall be decided by the Director General. S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw [14] Dari segi pemakaian undang-undang berkenaan seksyen di atas, Mahkamah ini merujuk kepada penghakiman Yang Arif Hakim Abu Bakar Katar dalam kes PP lwn. Pang Kim Soong [2020] MLRHU 973 dimana Yang Arif menyatakan seperti berikut:- “YB Menteri diberi kuasa di bawah s. 31 Akta itu menentukan barang-barang larangan import/eksport menerusi Perintah Kastam (Larangan Mengenai Import) 2017.” [15] Dalam kes dihadapan Mahkamah ini SP2 bersama pasukan serbuan telah merampas sejumlah bir dengan pelbagai jenama yang disyaki sebagai barang larangan import seperti mana yang ditakrifkan dibawah seksyen 2 tersebut. Ahli Kimia iaitu SP4 juga telah menganalisa setiap sampel yang dihantar kepada SP4 dan keputusan ujian terhadap sample-sample yang dihantar mendapati minuman keras iaitu bir-bir yang dirampas tersebut adalah liquor yang memabukan seperti mana hasil keputusan yang tercatat dalam Laporan Kimia (P17). [16] Hasil keputusan klasifikasi yang dibuat oleh SP7 terhadap sampel-sample bir yang diberikan kepada beliau mengesahkan kod tariff dibawah Perintah Duti Kastam 2017 bagi setiap barang rampasan tersebut. Laporan Klasifikasi yang disediakan oleh SP7 dan disahkan oleh SP10 berkaitan dengan pengesahan nilai dan harga dagangan kastam serta cukai bagi setiap sample bir adalah sebagaimana di P28. [17]

The conduct of any party, or of any agent to any party, to any suit or proceeding in reference to that suit or proceeding, or in reference to any fact in issue therein or relevant thereto, and the conduct of any person an offence against whom is the subject of any proceeding, is relevant if the conduct influences or is influenced by any fact in issue or relevant fact, and whether it was previous or subsequent thereto. S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw [31] Mahkamah juga merujuk kepada seksyen 135 (2) Akta Kastam 1967 dimana apabila milikan barang kes telah Berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan maka anggapan berkenaan dengan pengetahuan OKT dibawah seksyen ini adalah terpakai seperti yang diputuskan dalam kes PP v Tay Yew Lia [1957] 1 LNS 88 seperti berikut: "The principle underlying the argument of the appellant seems to be that a person who acquires dutiable goods honestly in the ordinary course of business ought to have no difficulty in tracing the goods back to the time and place of importation and showing that import duty has been paid : in which case the Customs, if satisfied of the genuineness of his explanation and the proof of it, would not have to resort to proceedings in Court. If "A" buys a bottle of whisky from a shop in Johore Bahru, and the Customs demand proof that the duty has been paid on it "A" can refer them to the shop where he bought it and the shopkeeper will no doubt be able to satisfy them that it was part of a consignment imported by an importing house in Singapore from which he bought it wholesale in the ordinary course of business. But the appellant's argument in this appeal is that if "A" chooses to buy a bottle of whisky from a person whom he does not know, for example in the street, he has only himself to blame if he cannot prove that the import duty has been paid and if he cannot rebut the presumption under s.132 (2)”. [32] Justeru, bagi mengukuhkan lagi dapatan berkenaan niat, dapatan di atas haruslah juga digabungkan dengan fakta bahawa OKT mempunyai niat untuk memfraud Kerajaan terhadap apa-apa duti dan cukai. Elemen ini adalah perlu dibuktikan bagi melengkapkan kes di bawah seksyen 135 Akta Kastam 1967. Adams J dalam kes Lim Kim Chai v. Public Prosecutor [1963] 1 MLJ 26 (HC) yang menyatakan: “...intent could be presumed from the evidence. Any person who brings goods into the Federation without declaring them or producing them to the customs does so at his own peril. It is the act of a prudent man to enquire, if he is in any doubt, from customs whether or not a specific article carries duty. If he does not do this, then he cannot complain if the prosecution ask the Court to presume that in not doing so he intended to defraud the Government. The question of the intention to defraud remains at all times to S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw be proved by the prosecution in the same way as “intention” is proved in all criminal cases where guilty knowledge is one of the ingredients of the offence.” [33] SP1, SP2 dan SP3 turut mengesahkan barangan yang disita iaitu P7-P27 adalah barang larangan dan SP2 turut menyatakan bahawa barang-barang yang disita mempunyai tandaan MDNP yang bermaksud Malaysian Duty Not Paid dimana barang-barang ini hanya boleh dijual di kawasan bebas cukai seperti di Langkawi, Labuan dan Tioman. [34] Seksyen 119 Akta Kastam 1967 memperuntukkan: Jika dalam mana-mana pendakwaan berkenaan dengan apa-apa barang-barang yang disita kerana tidak membayar duti atau kerana apa-apa sebab perlucuthakan yang lain atau kerana mendapatkan apa-apa penalti atau penalti-penalti di bawah Akta ini, mana-mana pertikaian yang berbangkit sama ada duti kastam telah dibayar berkenaan dengan barang-barang itu, atau sama ada barang-barang itu telah diimport atau dieksport dengan sah atau didaratkan atau dimuatkan dengan sah, atau mengenai tempat dari mana barang-barang itu telah dibawa atau dikecualikan daripada duti di bawah seksyen 14 maka dalam tiap-tiap hal sedemikian beban membuktikan kes itu terletak pada defendan dalam pendakwaan itu. [35] Dalam kes ini, apabila tiada bukti duti dan cukai telah dibayar dan dalam ketiadaan cadangan bahawa barangan larangan ini di buat di Malaysia untuk menafikan bahawa ia berkait dengan proses import atau eksport, perkara ini menunjukkan OKT sememangnya mempunyai niat untuk memfraud Kerajaan terhadap apa-apa duti dan cukai sepertimana yang telah diputuskan dalam kes PP v. Tay Yew Lia [1957] 1 MLJ 17. [36] Dinilai dari keseluruhan fakta dan keterangan di atas, Mahkamah berpendapat OKT sememangnya mempunyai pengetahuan berkenaan barang larangan yang dirampas oleh SP2 (rujuk kes PP v. Ong Boon Siong [2021] SMCU 1738; [2021] 1 LNS 1738) dan untuk itu pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa OKT mempunyai pengetahuan memiliki barang larangan dengan niat memfraud kerajaan terhadap apa-apa duti dan cukai ke atasnya. S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw [37] Oleh itu, dari setiap aspek pembuktian yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, Mahkamah berpuas hati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap OKT. OKT dengan ini dipanggil membela diri terhadap pertuduhan pertama yang dipertuduhkan terhadapnya dan bahawa anggapan dibawah seksyen 119 dan 135 (2) Akta Kastam 1967 adalah terpakai terhadap OKT sehingga la dibuktikan sebaliknya. ANALISA FAKTA DAN DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN BAGI SEKSYEN 74(1)(D) AKTA EKSAIS [38] Seterusnya Mahkamah membuat Analisa dan dapatan bagi pertuduhan kedua dibawah seksyen 74(1)(d) Akta Eksais 1976 yang dipertuduhkan terhadap OKT.Dibawah Seksyen ini antara elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan adalah seperti berikut: I. OKT memiliki dan mempunyai pengetahuan tentang barang-barang berduti eksais yang dirampas; II. Barang-barang tersebut adalah berduti eksais; III. Barang-barang berduti tersebut tidak dibuktikan telah dibayar. [39] Bagi membuktikan elemen pertama, pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa OKT memiliki barang-barang berduti, seperti mana yang telah dibincangkan sebelum ini bagi maksud elemen pemilikan dan pengetahuan rujukan kepada prinsip perundangan akan dibuat kepada seksyen 135 (1) (e) Akta Kastam 1967 memandangkan peruntukan di dalam seksyen ini dan s. 74 (1) (d) Akta Eksais 1976 adalah hampir menyamai in pari materia dengan seksyen tersebut. [40] Seperti mana yang telah dihuraikan sebelum ini pada peringkat kes pendakwaan bagi pertuduhan pertama, Mahkamah telah berpuas hati dan membuat dapatan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen milikan, kawalan dan pengetahuan OKT terhadap barang kes yang dirampas. Oleh itu elemen pertama bagi pertuduhan kedua ini telah dibuktikan oleh pihak pendakwaan seperti mana pertuduhan pertama. S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw [41] Bagi elemen kedua, pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa barang-barang rampasan tersebut adalah berduti eksais. Bagi pembuktian elemen kedua ini Mahkamah merujuk kepada beberapa seksyen dan perintah seperti berikut: i) Seksyen 2 Akta Eksais 1976 mentakrifkan barang-barang berduti: ertinya barang-barang yang tertakluk kepada pembayaran duti eksais dan yang atasnya duti itu belum dibayar. ii) Seksyen 6(1) Akta Eksais 1976 memperuntukkan: “Menteri boleh, dari semasa ke semasa, melalui perintah yang disiarkan dalam Warta, menetapkan duti-duti eksais yang hendaklah dilevi dan dibayar atas—

apa-apa barang yang dikilang dalam Malaysia; atau

apa-apa barang yang diimport ke dalam Malaysia, dan boleh menetapkan cara-cara yang mengikutnya duti itu hendaklah dilevi dan dibayar.” [42] Perintah Duti Eksais 2017 adalah satu perintah yang dibuat oleh Menteri di bawah seksyen 6(1) Akta Eksais 1976. Berdasarkan kepada Laporan Kimia P17 dan Laporan Penjenisan/Klasifikasi P28, kod tariff bagi barang kes dalam pertuduhan kedua ini adalah 2203.00.99 00 (Carlsberg Special Brew), 2203.00.19 00 (Royal Stout) dan 2203.00.91 00 (Carlsberg Danish Pilsner) di mana kesemua barang kes ini tersenarai di bawah Perintah Duti Eksais 2017 sebagai barang berduti eksais. [43] Pihak pendakwaan telah mengemukakan P17 iaitu laporan kimia dan P28 laporan penjenisan dan klasifikasi bagi membuktikan bahawa barang kes yang dirampas adalah barangan berduti yang mana keterangan ini telah membuktikan elemen kedua pertuduhan. Ahli Kimia iaitu SP4 dan pegawai kastam yang membuat klasifikasi iaitu SP7 yang dipanggil memberikan keterangan mengesahkan sendiri perkara ini. Keterangan kedua-dua saksi ini diterima sepenuhnya tanpa sebarang isu atau percanggahan ditimbulkan oleh pihak pembelaan. [44] Selanjutnya bagi elemen ketiga pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa barang-barang berduti tersebut tidak dibuktikan telah dibayar. Bagi elemen ketiga ini Mahkamah mengguna pakai anggapan dibawah seksyen 58 Akta Eksais 1976 yang S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw mana anggapan ini adalah hampir menyamai in pari materia seperti anggapan dibawah seksyen 119 Akta Kastam 1967. [45] Beban untuk mematahkan anggapan tersebut adalah terletak pada OKT untuk membuktikan bahawa duti eksais telah dibayar sepertimana yang diperuntukan dibawah seksyen 59 Akta Eksais 1976 yang memperuntukkan seperti berikut: Jika, dalam sesuatu pendakwaan berkenaan dengan apa-apa barang-barang yang disita kerana tidak dibayar duti eksais,atau kerana sebab lain penyitaan atau bagi mendapatkan apa-apa penalti atau penalti-penalti di bawah Akta ini, suatu pertikaian timbul mengenai sama ada duti telah dibayar berkenaan dengan barang-barang itu, sama ada barang-barang itu telah secara sah dikeluarkan, ditapai, disuling, disadap atau dikilang atau diimpot, atau berkenaan dengan tempat daripada mana-mana barang-barang berduti telah dibawa atau di mana barang-barang berduti itu telah dimuat atau disimpan, maka dalam tiap-tiap satu kes itu, beban membuktikannya terletak pada pihak yang didakwa dalam pendakwaan itu. [46] Mahkamah sedar dan berhati-hati untuk menggunakan anggapan dibawah seksyen 59 ini kerana anggapan hanya boleh digunakan setelah pihak pendakwaan membuktikan berkenaan dengan elemen milikan dan pengetahuan OKT terhadap barang kes. Namun begitu, Mahkamah pada peringkat ini telah membuat dapatan bahawa elemen milikan dan pengetahuan serta kesedaran OKT terhadap barang kes telah dibuktikan dengan kukuh melalui keterangan saksi-saksi dan ekshibit pendakwaan, maka anggapan dibawah seksyen ini adalah terpakai sepertimana anggapan dibawah seksyen 119 Akta Kastam seperti yang telah dihuraikan bagi pertuduhan pertama tadi. [47] Oleh itu, setelah meneliti keseluruhan keterangan kes secara terperinci, Mahkamah mendapati bahawa tiada sebarang keterangan yang menunjukan bahawa OKT ada menunjukan sebarang dokumen berkaitan bagi membuktikan bahawa barang-barang berduti yang dirampas tersebut telah dibayar duti dan cukainya. Maka Mahkamah membuat dapatan bahawa elemen ketiga bagi pertuduhan kedua ini juga telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan. [48] Setelah Mahkamah berpuas hati dengan segala keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan yang telah membuktikan setiap elemen bagi pertuduhan S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw kedua ditahap prima facie. Maka OKT turut dipanggil untuk membela diri bagi pertuduhan kedua dibawah seksyen seksyen 74(1)(d) Akta Eksais 1976 dan OKT perlu mematahkan anggapan yang timbul dibawah seksyen seksyen 59 Akta Eksais 1976. KES PEMBELAAN [49] Setelah tiga pilihan diberikan kepada OKT berikutan dapatan Mahkamah memanggil OKT membela diri, OKT memilih untuk memberikan keterangan secara bersumpah di dalam kandang saksi. [50] Secara keseluruhannya OKT menyatakan pihak pendakwaan telah gagal membuktikan kes melampaui keraguan munasabah terhadapnya dan disebabkan itu, OKT memohon agar dia dilepaskan dan dibebaskan. [51] Bagi kes pembelaan hanya OKT seorang sahaja yang dipanggil menjadi saksi pembelaan. Secara ringkasnya melalui keterangan OKT, pembelaan OKT adalah seperti berikut: a) Pada 10/8/2020 jam lebih kurang 7.30 malam OKT berada di premis yang merupakan sebuah bangunan rumah kedai yang merupakan tempat kejadian. OKT menyatakan bangunan tersebut mempunyai 2 tingkat di bahagian atas di mana tingkat 1 adalah premis tempat serbuan dibuat dan merupakan sebuah kedai dan restoran yang dimiliki oleh seorang lelaki yang bernama Lwin Ko Tin. b) Pada masa serbuan, OKT menyatakan OKT tinggal di hostel yang berada di tingkat 2 premis tersebut. Pada masa serbuan OKT berada seorang diri di hostel tersebut dan sedang tidur di atas katil. OKT terdengar ada orang membunyikan loceng dan mengetuk pintu lalu OKT telah pergi ke tingkat 1 dan membuka pintu grill menggunakan remote. c) Ketika OKT berada didalam premis tempat serbuan dibuat OKT telah ditahan oleh pihak kastam dan kemudianya dibawa ke pejabat kastam bersama-sama dengan barang kes yang S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw dirampas. OKT menafikan bahawa OKT adalah pemilik atau penjaga premis tempat serbuan tersebut dan turut menafikan bahawa barang-barang kes tersebut adalah miliknya. d) OKT turut menyatakan bahawa OKT berada di hostel di tingkat 2 tersebut adalah kerana OKT sedang mencari pekerjaan. OKT turut menyatakan pada masa kejadian juga tiada orang lain di dalam kedai/restoran tempat serbuan dibuat kerana OKT menyatakan penjaga kedai tersebut pergi ke pasar. TUGAS MAHKAMAH DI AKHIR KES PEMBELAAN [52] Di akhir kes pembelaan, Mahkamah harus menimbangkan dan meniliti keseluruhan keterangan yang ada di depannya dan perlu memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah terhadap OKT. Sekiranya Mahkamah mendapati pihak pendakwaan berjaya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah, Mahkamah perlu merekodkan dapatan salah terhadap OKT dan mensabitkannya dengan kedua-dua pertuduhan tersebut. [53] Sebaliknya sekiranya Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah gagal membuktikan kes melampaui keraguan munasabah, Mahkamah seharusnya melepaskan dan membebaskan OKT. Terdapat banyak kes yang menggariskan tugas Mahkamah di akhir kes pembelaan seperti yang terkandung dalam kes Mat v. Public Prosecutor [1963] 1 MLJ 263 dan PP v. Mohd Radzi Bin Abu Bakar [2005] 2 MLRA

DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PEMBELAAN [54] Walaupun OKT berdepan dengan bukti-bukti yang kukuh dikemukakan ketika diperingkat pendakwaan, OKT masih menafikan kesalahanya semasa dipanggil membela diri. Mahkamah juga menekankan ketika kes pembelaan, hanya OKT seorang sahaja dipanggil sebagai saksi dan tiada sebarang dokumen atau ekshibit yang dikemukakan untuk menyokong keterangan OKT. S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw [55] Sebelum Analisa terhadap pembelaan OKT dibuat dengan lebih lanjut, Mahkamah menyatakan hasrat untuk mengguna pakai semua dapatan Mahkamah di akhir kes pendakwaan. Dengan mengambil kira dapatan Mahkamah dan fakta di atas, Mahkamah kini sampai kepada penghakiman di akhir kes pembelaan. Bagi memenuhi tugas Mahkamah di akhir kes pembelaan, Mahkamah telah menilai keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan atas penilaian maksimum dan mengujinya terhadap keterangan oleh saksi pembelaan iaitu OKT sendiri. [56] Pada peringkat ini, Mahkamah mengaplikasikan prinsip yang dinyatakan dalam kes Mohamad Radhi Yaakob v. Public Prosecutor [1991] 1 CLJ Rep 311 di mana Mahkamah Agung memutuskan sebagaimana berikut: “To earn an acquittal, the Court may not be convinced of the truth of the defence story or version. Raising a reasonable doubt in the guilt of the accused will suffice. It is not, however, wrong for the Court to be convinced that the defence version is true, in which case the Court must order an acquittal. In appropriate cases it is also not wrong for the Court to conclude that the defence story is false or not convincing, but in that instance, the Court must not convict until it asks a further question that even if the Court does not accept or believe the defence explanation, does it nevertheless, raise a reasonable doubt as to his guilt? It is for this reason that in dealing with the defence story or explanation, the majority of Judges rightly prefer to adopt straight away the legally established “reasonable doubt” test, rather than to delve in the “believable and convincing” test before applying the “reasonable doubt” test.” [57] Berkongsi pandangan yang sama, dalam kes Amri Ibrahim & Anor v. PP [2017] 1 MLRA 169 apabila Yang Arif Hasan Lah menyatakan: “We are of the view that whenever a criminal case is decided on the basis of the truth of the prosecution case as against the falsity of the defence story, a trial Judge must in accordance with the principle laid down in Mat v. PP [1963] SMCU 82; [1963] 1 LNS 82 go one step further before convicting the accused by giving due consideration as to why the defence story though could not be believed did not raise a S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw reasonable doubt on the prosecution case. Thus, even though a Judge does not accept or believe the accused explanation, the accused must not be convicted until the Court is satisfied for sufficient reason that such explanation does not cast a reasonable doubt on the prosecution case.” [58] Berdasarkan kes-kes yang dinyatakan di atas, pada peringkat ini Mahkamah akan menilai keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi dan dibandingkan dengan dapatan fakta yang didapati dalam kes ini secara keseluruhan. Ini adalah kaedah yang dirujuk oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Sabaruddin bin Non v. PP [2005] 4 MLJ 37 (COA). Yang Arif Gopal Sri Ram dalam kes tersebut dipetik sebagai berkata: “It is settled law that in the evaluating oral evidence, a trier of fact must take into account the whole of that witness’ evidence and test it against the probabilities of the case and whether he had a motive to lie.” [59] Bagi isu pembelaan pertama, OKT menafikan bahwa barang-barang yang dirampas tersebut adalah milik OKT sebaliknya OKT menyatakan barang-barang tersebut adalah milik Lwin Ko Tin. Namun begitu pembelaan berkaitan barang tersebut adalah milik Lwin Ko Tin ini tidak pernah dinyatakan oleh OKT kepada anggota serbuan ketika serbuan dibuat di tempat kejadian. OKT dalam keteranganya tidak pernah sama sekali menyatakan bahawa OKT ada memberitahu kepada pasukan serbuan kastam yang terdiri daripada SP1, SP2 dan SP3 bahawa barang kes atau premis itu dimiliki atau dikawal selia oleh Lwin Ko Tin. Oleh itu, keterangan OKT ini yang hanya dikemukakan di peringkat pembelaan adalah merupakan satu keterangan “afterthought”. [60] Malah ketika saksi pendakwaan dipanggil iaitu SP1, SP2 dan SP3 pihak pembelaan tidak pernah meletak penyataan bahawa barang-barang kes tersebut bukanya milik OKT tetapi milik Lwin Ko Tin kepada kesemua saksi-saksi ini. Malah OKT juga ketika ditahan telah menurunkan tanda tangan di dalam borang bongkar iaitu P3 yang menunjukan perbuat OKT mengesahkan barang-barang kes yang telah dirampas bersamanya. [61] Dalam kes Alcontra a/l Ambross Anthony v. PP [1996] 1 MLJ 209, Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut: S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw “...in criminal trial, the whole point and purpose of the defence having put its case to such prosecution witnesses as might be in a position to admit or deny it, is to enable the prosecution to check on whether an accused’s version of the facts is true or false, and thus avoid the adverse comment, that the defence is a recent invention-in other words, “Kept up its sleeve”, as it were - and revealed for the first time when the accused makes his defence from the witness box or dock, thus detracting from the weight to be accorded to the defence. However failure on the part of the defence to put its case, as aforesaid, can never, by itself, relieve the prosecution of its duty of establishing the case against the accused beyond reasonable doubt.” [62] Sehubungan itu, kegagalan OKT mengemukakan maklumat seawal yang mungkin kepada pihak pendakwaan bahawa barang kes tersebut bukanlah milik OKT tetapi milik Lwin Ko Tin, membolehkan Mahkamah untuk tidak mempercayai keterangan OKT kerana pembelaan seperti ini adalah bersifat “afterthought” (rujuk Teng Howe Seng v. PP [2009] 3 CLJ 733). [63] Seterusnya OKT menyatakan bahwa OKT berada di premis tersebut kerana OKT tinggal di hostel yang berada ditingkat 2 bangunan yang sama. OKT turut menyatakan bahawa OKT tinggal di hostel tersebut pada ketika itu kerana OKT sedang mencari pekerjaan. Keterangan OKT berkenaan perkara ini juga adalah diragui oleh Mahkamah kerana hasil siasatan pegawai penyiasat iaitu SP11 menyatakan bahawa OKT adalah merupakan seorang warga negara Myammar (No. Passport: ME 157411) dan berdasarkan laporan pengesahan Jabatan Immigresen yang diperolehi oleh SP11, OKT mempunyai pas lawatan kerja sementara yang sah sehingga 9.12.2020 sebagai pekeja di kedai runcit/borong di Rahmat Agency Sdn. Bhd. [64] Perkara ini disahkan melalui ekshibit P38A yang dikeluarkan oleh Jabtan Imigresen Malaysia, Negeri Sembilan. Oleh itu, keterangan OKT bahawa OKT tinggal dihostel tersebut untuk mencari pekerjaan adalah bercanggah dengan pengesahan imigresen tersebut kerana OKT sepatutnya perlu berkerja di kedai runcit Rahmat Agency Sdn. Bhd. Pada ketika itu. Mahkamah menekankan fakta bahawa tangkapan dibuat pada 10.8.2020 dan Pas Lawatan Kerja Sementara OKT adalah sah sehingga S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw

9.12.2020. Jika pada ketika itu OKT tidak bekerja mengikut syarat pas lawatan kerja sementara yang dibenarkan, OKT turut melakukan kesalahan imigresen iaitu melanggar syarat pas. Di peringkat pembelaan juga OKT gagal menerangkan berkenaan perkara ini iaitu kenapa OKT tidak bekerja ditempat yang sepatutnya seperti yang dinyatakan dalam Pas Lawatan Kerja Sementara tersebut. [65] Mahkamah juga meragui keterangan OKT yang menyatakan OKT tinggal dihostel tersebut dan secara kebetulan di hostel tersebut tidak ada sesiapa pada waktu kejadian malah secara kebetulan juga di restoran/kedai dimana tempat serbuan dibuat juga tidak ada sesiapa kecuali OKT seorang sahaja. Mahkamah yakin bahawa keadaan yang dikatakan sebagai kebetulan-kebetulan ini tidak dapat diterima sebagai satu pembelaan yang kukuh dan munasabah tanpa saksi-saksi lain pihak pembelaan dipanggil seperti pemilik hostel tempat kononya OKT menetap pada ketika itu, atau rakan OKT yang menetap dihostel tersebut boleh dipanggil mengesahkan bahawa OKT sememangnya menetap di hostel yang dikatakan berada di tingkat 2. Malangnya tiada saksi-saksi lain yang dipanggil untuk menyokong keterangan lemah OKT ini. [66] Malah, OKT juga gagal untuk mengemukakan sebarang bukti seperti dokumen sewaan atau resit pembayaran sewa untuk tinggal di hostel di tingkat 2 bangunan tersebut yang pastinya akan menjadi satu keterangan sokongan yang kukuh terhadap pembelaan OKT ini jika dikemukakan kepada Mahkamah. [67] Tambahan pula, berdasarkan kepada Gambar tempat kejadian P1 (2) dan P1

(3), terteranya papan tanda/banner yang ditulis dalam bahasa Myammar (Burma) yang mana antara perkataan yang terdapat di papan tanda tersebut adalah perkataan “restoran” jika diterjemahkan dalam Bahasa Malaysia. Perkara ini juga diambil kira oleh Mahkamah kerana papan tanda/banner tersebut ditulis dalam Bahasa Myanmar (Burma) dan OKT juga adalah seorang warga negara Myanmar, oleh itu Mahkamah membuat dapatan bahawa OKT sememangnya mempunyai kaitan dengan premis tersebut dan keadaan ini adalah merupakan satu bentuk “circumstantial evidence” yang menyokong kes pendakwaan dan gagal diterangkan oleh OKT ketika kes pembelaan. [68] Mahkamah juga telah memperhalusi setiap satu keterangan OKT dan mendapati terdapat percanggahan dan keraguan material dalam keterangan OKT sebagai saksi tunggal kes pembelaan tersebut yang menyebabkan keterangan OKT S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw di peringkat pembelaan ini adalah merupakan satu penafian kosong semata-mata. Mahkamah merujuk kepada dapatan Mahkamah Rayuan dalam kes Ali Tan bin Abdullah v. PP [2013] 4 CLJ 757 apabila Mahkamah dalam kes ini memutuskan seperti berikut: “Indeed, mere denial or presenting a bare story of innocence, such in the circumstances of the present case, cannot amount to reasonable doubts. The court’s acceptance of explanation offered by an accused person must be based upon reason and common sense, and cannot be illogical or irrational. The existence of reasonable doubt is dependent upon the totality of evidence and on as examination of all the evidence in a fair and reasonable manner and not in isolation.” [69] Seperti yang dinyatakan dalam kes ini keterangan OKT untuk menimbulkan keraguan yang munasabah kepada kes pendakwaan perlulah satu keterangan yang berasakan kepada “reason and common sense, and cannot be illogical or irrational”. Namun begitu sepertimana yang telah dinyatakan, keterangan OKT adalah tidak munasabah dan tidak rasional berdasarkan kepada keterangan saksi-saksi pendakwaan, dokumen dan keterangan keadaan (circumstantial evidence) dalam kes ini. [70] Seterusnya memandangkan terdapat dua versi cerita di antara saksi-saksi pendakwaan terutamanya pasukan serbuan iaitu SP1,SP2 dan SP3 dan versi cerita OKT, Mahkamah mengguna pakai ujian yang ditetapkan dalam Mat v. PP (supra) untuk mengesahkan versi mana yang lebih dipercayai. Prinsip dalam kes tersebut juga diguna pakai dalam kes Amri Ibrahim & Anor v. PP (supra) apabila Yang Arif Hasan Lah menyatakan sebagaimana berikut: “At the end of a trial, s. 182A of the Criminal Procedure Code imposes a duty on a trial court to consider all the evidence adduced before it and to decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt...Whenever a criminal case is decided on the basis of the truth of the prosecution’s case as against the falsity of the defence story, a trial judge must in accordance with the principle laid down in Mat v. PP [1963] SMCU 82; [1963] 1 LNS 82; [1963] MLJ 263 go one step further before convicting an accused by giving due consideration as to why the defence story, though S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw could not be believed, did not raise any reasonable doubt in the prosecution case (see Mohamad Radhi Yaakob v. PP [1991] 3 CLJ 2073; [1991] 1 CLJ (Rep) 311; [1991] 3 MLJ 169).” [71] Oleh itu, maka wajarlah dalam kes ini Mahkamah menerima keterangan saksi pendakwaan sebagai benar berbanding keterangan yang dinyatakan oleh OKT. Tambahan pula saksi-saksi pendakwaan tidak mengenali OKT dan tiada motif untuk menganiaya OKT. Dalam isu ini, Mahkamah mengguna pakai pendekatan yang diambil dalam kes PP v. Mohamed Ali [1962] SMCU 129; [1962] 1 LNS 129 di mana Thomson CJ menyatakan: “When a Police witness says something that is not inherently improbable his evidence must in the first instance be accepted. If he says he saw a cow jumping over the moon his evidence is, of course, not to be accepted, but if he says he saw a cow wandering along one of the main streets of Kuala Lumpur (the sort of thing we all see every day of our lives) there is not the slightest justification for refusing to believe him. Of course if his evidence is contradicted by other evidence or is shaken by cross-examination then it becomes the business of the Magistrate to decide whether or not it should be accepted. In the absence of contradiction, however, and in the absence of any element of inherent improbability the evidence of any witness, whether a Police witness or not, who gives evidence on affirmation, should normally be accepted.” [72] Mahkamah ini juga merujuk kepada prinsip di dalam kes PP v. Zahid Alwi [2017] SMCU 2048; [2017] 1 LNS 2048, dimana Yang Arif Hakim memberi pertimbangan kepada motif “”to weigh the evidence” di antara saksi pihak pendakwaan dan pembelaan seperti berikut: “In this case, ASP Saravanan was merely discharging his duties. He and his raiding team had come to the place of incident on information received. ASP Saravanan had no reason to falsely allege that the sling bag that contained the drugs was recovered from the front passenger seat. The accused on the other hand, had every reason to distance himself from the drugs.” S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw [73] Mahkamah percaya oleh kerana saksi-saksi pendakwaan tidak mempunyai sebarang motif untuk menganiaya OKT dalam kes ini maka keterangan saksi pendakwaan semasa perbicaraan adalah berdasarkan apa yang mereka lihat dan lakukan ketika kejadian tanpa sebarang penambahan. Yang Arif Vazeer Alam Mydin Meera dalam kes Ong Swee An v. PP [2023] SMCU 1101; [2023] 1 LNS 1101 dipetik sebagai berkata: “SP2 was not an interested witness, but a police officer performing his duties. He had related what he actually saw and did on that day. SP2’s evidence is credible and ought to be believed.” [74] Dalam kes Nachilongo Doreen (W/Zimbabwe) v. PP [2014] 2 MLJ 597, Mahkamah Persekutuan mengesahkan dapatan Hakim Mahkamah Tinggi berkenaan ketiadaan motif dari saksi pendakwaan dalam menyabitkan OKT dengan kesalahan mengedar dadah. Yang Amat Arif Tengku Maimun meratifikasi dapatan Hakim Mahkamah Tinggi berkenaan perkara berikut: “… There is no reason as to why the prosecution witnesses or anybody should go all out to fix the accused merely to get the accused convicted”. [75] Mahkamah turut membuat analisa berkenaan keterangan tentang perlakuan OKT sejurus ditahan oleh SP1, SP2 dan SP3 yang mana ketiga-tiga saksi pendakwaan ini menyatakan OKT yang berada di dalam premis tempat serbuan tersebut dilihat dalam keadaan cemas dan gelisah. Reaksi OKT ini adalah fakta yang relevan di bawah seksyen 8 Akta Keterangan 1950 dimana Mahkamah membuat dapatan bahawa OKT berada di dalam keadaan cemas dan gelisah ini kerana beliau tahu dan sedar bahawa beliau memiliki barang-barang kes tersebut secara salah. Ketika di peringkat pembelaan juga OKT gagal untuk memberikan penerangan yang munasabah kepada Mahkamah kenapa pada waktu tersebut OKT berada dalam ketakutan dan gelisah. Mahkamah percaya jika OKT hanya berperanan sebagai orang yang membukakan pintu sahaja, OKT sepatutnya tidak akan berasa cemas atau gelisah. [76] Mahkamah juga merujuk kepada Borang Bongkar (P3) yang memperincikan setiap barang rampasan daripada OKT ditempat kejadian yang mana OKT ada menurunkan tanda tangan di dalam borang bongkar ini. Mahkamah amat jelas dengan fakta bahawa apabila OKT menurunkan tanda tangan dalam borang bongkar tidak S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw boleh diambil sebagai pengakuan bersalah OKT, namun pada masa yang sama perkara ini dapat membuktikan bahawa barang yang disenaraikan ditemui di tempat di mana OKT ditahan. Yang Arif Abdul Wahab Patail dalam PP lwn. Kesavan Petchayo @ Balakrishnan [2000] SMCU 235; [2000] 1 LNS 235 menyatakan: “Senarai geledah ialah pengesahan barang yang dijumpai oleh pegawai polis semasa pencarian ke atas OKT” (rujuk juga San Soo Ha v. Public Prosecutor [1967] SMCU 155; [1967] 1 LNS 155 (HC); PP v. Vinod Raj Uthayakumar [2019] SMCU 845; [2019] 1 LNS 845 (HC). Justeru, apabila OKT mengesahkan tandatangannya di P2, dia mengesahkan barang larangan ada dirampas di tempat kejadian.” [77] Walau bagaimanapun, Mahkamah harus memberi peringatan bahawa bagi tujuan menilai sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah, Mahkamah tidak boleh bergantung sepenuhnya kepada barang rampasan yang disenaraikan dalam senarai bongkar disebabkan ia bersifat corroborative in nature (rujuk: Ekwe Sampson Odii v. PP [2016] 2 CLJ 387). Dalam kes ini Mahkamah hanya membuat dapatan bahawa tindakan OKT menurunkan tanda tangan dalam borang bongkar P3 tersebut adalah perbuatan yang relevan dan menunjukan pengesahan bahawa barang-barang tersebut sememangnya di rampas di dalam premis tempat OKT berada ketika serbuan dibuat. [78] Dalam permbelaan OKT juga tidak pernah diterangkan kenapa OKT menurunkan tanda tangan dalam borang bongkar tersebut jika benar OKT menafikan bahawa barang-barang tersebut adalah miliknya. Di peringkat pembelaan, Mahkamah masih lagi memberikan peluang kepada OKT untuk memberikan penjelasan kepada segala perbuatan OKT dan juga keterangan keadaan dalam kes ini. Perkara ini adalah ihsan terakhir yang dapat diberikan oleh Mahkamah kepada OKT berpandukan penulisan dalam Ratanlal & Dhirajlal’s Law of Crimes, 25th edn, pp 1326 yang menyatakan: “The accused is not also compelled to lead evidence to satisfy the court that the case was brought within (the exceptions). All that may be necessary for the accused is to offer some explanation of the prosecution evidence, and if this appears to be reasonable, even S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw though not beyond doubt, and to be consistent with the innocence of the accused, he should be given the benefit of it.” [79] Namun dalam kes ini Mahkamah mendapati OKT gagal untuk memberikan satu penjelasan yang munasabah yang boleh dipertimbangkan Mahkamah untuk memihak kepada OKT. Dapatan Mahkamah di atas turut diperkukuhkan dengan penghakiman oleh Yang Arif Arifin Zakaria dalam kes PP v. Abdul Rahman Akif [2007] 4 CLJ 337 yang menyatakan tanpa penjelasan munasabah dari OKT, ia akan memberi inferens kuat bahawa OKT juga mempunyai pengetahuan berkenaan kesalahan yang dilakukannya. [80] Oleh itu, Mahkamah dalam kes ini membuat dapatan bahawa keterangan OKT adalah bersifat mere denial, after thought dan fictitiously embellished explanation. Mahkamah turut membuat dapatan di akhir kes pembelaan setelah menilai semula keterangan kes secara keseluruhan bahawa keterangan saksi-saksi pendakwaan adalah lebih munasabah dan atas sebab itu Mahkamah lebih mempercayai versi cerita yang dinyatakan oleh saksi-saksi pendakwaan. Oleh itu, selepas kes diperingkat pembelaan OKT didapati telah gagal untuk menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. OKT dengan ini didapati bersalah terhadap kedua-dua pertuduhan dan disabitkan salah di atas setiap satu pertuduhan tersebut. HUKUMAN [81] Dalam rayuan mitigasi bagi peringanan hukumannya, Peguam bela OKT memohon supaya OKT dikenakan hukuman ringan kerana ini adalah merupakan kesalahan pertama OKT. Peguam bela OKT turut menyatakan bahawa sepanjang berada di negara ini OKT tidak pernah melakukan kesalahan jenayah. OKT hanya datang ke Malaysia untuk mencari pekerjaan. OKT ini dikatakan bekerja sebagai tukang masak untuk menampung isteri dan anaknya. Isteri OKT adalah warganegara Malaysia. OKT menerima pendapatan sebanyak RM 2600 sebulan. Peguambela menyatakan bahawa barang rampasan bukanlah melibatkan kes dadah dan kesalahan OKT ini bukan kesalahan yang melibatkan jenayah berat. Oleh itu, satu hukuman minima pohon dijatuhkan terhadap OKT. [82] Dari pandangan yang berbeza, pihak pendakwaan memohon hukuman berat dijatuhkan terhadap OKT. Pihak Pendakwaan menyatakan kes ini adalah kes diperingkat pembelaan dan telah dibicarakan sejak tahun 2021 sehingga tahun 2024. S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw Pihak pendakwaan memohon supaya hukuman berat dijatuhkan kerana kesalahan OKT ini melibatkan ketirisan cukai dan duti yang tidak dipunggut daripada barang yang dibawa masuk secara haram yang sebenarnya memberi kesan yang besar kepada ekonomi negara. Malah kes-kes tidak membayar cukai dan duti ini telah berleluasa saban hari di Malaysia. Pihak Pendakwaan memohon satu hukuman yang dapat memberikan pengajaran kepada OKT dan masyarakat. Pihak Pendakwaan juga memohon barang kes untuk dilucuthakan dan dilupuskan oleh Jabatan Kastam. [83] Dalam memutuskan hukuman yang bersesuaian, Mahkamah perlu mempertimbangkan sifat (nature) dan keseriusan kesalahan yang disabitkan dengan OKT selain melihat kepada kepentingan OKT serta yang paling utama adalah kepentingan masyarakat. Mahkamah juga mengambil maklum akan tujuan utama hukuman yang bersifat pembalasan, pencegahan, pengajaran dan pemulihan. [84] Berkenaan prinsip hukuman, Mahkamah ini ingin memetik penghakiman oleh Yang Arif Hakim Hashim Yeop A. Sani dalam kes Public Prosecutor v. Loo Choon Fatt [1976] 1 MLRH 23 yang menyatakan sebagaimana berikut: “Presidents and magistrates are often inclined quite naturally to be over sympathetic to the accused. This is a normal psychological reaction to the situation in which the lonely accused is seen facing an array of witnesses with authority. The mitigation submitted by a convicted person will also normally bring up problems of family hardship and the other usual problems of living. In such a situation the courts might perhaps find it difficult to decide as to what sentence should be imposed so that the convicted person may not be further burdened with additional hardship. This in my view is a wrong approach. The correct approach is to strike a balance, as far as possible, between the interests of the public and the interests of the accused.” [85] Pada hemat Mahkamah, hukuman yang dijatuhkan hendaklah setimpal dengan kesalahan yang dilakukan mengikut kepada tahap serius sesuatu kesalahan tersebut. Ini adalah prinsip yang didukung dalam kes PP v. Chong Tze Jun [2023] SMCU 810; [2023] 1 LNS 810 dimana Yang Arif Hakim dalam kes ini menyatakan hukuman sewajarnya dijatuhkan setimpal dengan keseriusan kesalahan yang dilakukan OKT. [86] Dalam kes PP v. Ashfakur [2022] MLJU 573 menyatakan pindaan terbaharu kepada seksyen 135 Akta Kastam 1967 di buat bertujuan memperkasakan undang-S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw undang dalam mencegah aktiviti penyeludupan oleh sindiket-sindiket yang menjual rokok dan arak tiruan serta tidak bercukai dari berleluasa. Di samping itu, tujuan lain adalah untuk memastikan kerajaan dapat mengutip semula cukai yang sepatutnya menjadi hak Kerajaan dan mengelakkan ketirisan cukai yang merugikan Kerajaan. [87] Mahkamah ini mengambil maklum niat dan objektif Parlimen dalam penggubalan Rang Undang-Undang untuk meminda Seksyen 135 Akta Kastam yang jelas bertujuan untuk menghalang penyeludupan barang larangan Kastam dan nilai duti kastam yang perlu dibayar. Pindaan ini juga menunjukan bahawa kesalahan OKT ini adalah merupakan satu kesalahan yang serius dan semakin berleluasa. Mahkamah telah memastikan hukuman yang dijatuh terhadap OKT ini bukanlah satu hukuman yang terlalu berat atau terlalu ringan. [88] Dalam menjatuhkan hukuman dalam kes ini juga Mahkamah telah mengambil kira bahawa OKT telah tidak mengaku bersalah dan mohon untuk dibicarakan. Perkara ini menyebabkan OKT tidak layak diberikan sebarang pengurangan seperti mana kes-kes lain yang mana tertuduh mengaku bersalah ketika kali pertama pertuduhan dibacakan. Oleh itu, setelah mempertimbangkan kesemua prinsip-prinsip undang-undang dalam menjatuhkan hukuman, Mahkamah percaya hukuman yang dijatuhkan terhadap OKT dalam kes ini bagi kedua-dua pertuduhan tersebut adalah satu hukuman yang setimpal dengan keseriusan kesalahan yang dilakukan oleh OKT. Bertarikh: 7 Julai 2024 S/N rfzqxq1jFE2rohPBhRzxw