Azhar Bin Atan v Tokoh Agro Sdn Bhd (JA-22NCvC-16-02/2025)

AZHAR BIN ATAN [NO. KAD PENGENALAN : 680203-01-5109]

MOHD SHAH BIN MANAF [NO. KAD PENGENALAN : 610826-01-5793]

JIHAN YUSNIZAH BINTI MOHD YUSOF [NO. KAD PENGENALAN : 811210-01-5294]

GOH MON CHIUAN [NO. KAD PENGENALAN : 761028-01-7573]

SONNY YEOW KENG WAN [NO. KAD PENGENALAN : 800225-01-5883] DEFENDAN-DEFENDAN DIDENGAR BERSAMA DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI JOHOR BAHARU DALAM NEGERI JOHOR DARUL TA’ZIM MALAYSIA

GOH MON CHIUAN [NO KAD PENGENALAN : 761028-01-7573]

SONNY YEOW KENG WAN [NO. KAD PENGENALAN : 800225-01-5883] …PLAINTIF-PLAINTIF

1.

LIM SAU CHONG [NO. KAD PENGENALAN : 730723-01-6001] …DEFENDAN-DEFENDAN

Di hadapan Mahkamah ini terdapat dua (2) tindakan sivil yang telah diperintahkan untuk didengar bersama iaitu:

JA-22NCVC-16-02/2025 (“tindakan pertama”); dan

JA-22NCVC-52-04/2025 (“tindakan kedua”). (Rujuk Perintah Mahkamah Mahkamah Tinggi Sivil 4 dalam tindakan JA-22NCVC-52-04/2025 bertarikh 15.10.2025, yang memerintahkan agar tindakan kedua didengar bersama dengan tindakan pertama, iaitu JA-22NCVC-16-02/2025).

Pihak-pihak telah menfailkan affidavit, hujahan bertulis dan ikatan otoriti (kecuali bagi Kandungan 24). Pendengaran kesemua Notis permohonan diadakan pada 15 Oktober 2025 dan keputusan ditangguhkan ke hari ini (1 Disember 2025).

Plaintif (Azhar bin Atan) dalam tindakan pertama merupakan pemilik berdaftar tanah HS(M) 3111, PTD 4221, Mukim Sedili Besar, Kota Tinggi, Johor yang terletak dalam Kawasan Simpanan Melayu, mendakwa bahawa Tokoh Agro Sdn Bhd tanpa sebarang kebenaran telah menceroboh dan menduduki sebahagian hartanah tersebut, membersih serta mengerjakan tanaman seperti pokok pisang dan kelapa dan terus tinggal di atas tanah itu walaupun selepas satu notis bertarikh 18.12.2024 dihantar melalui peguamcara menuntut supaya segala pencerobohan dihentikan dan kawasan dikosongkan. Azhar turut mendakwa mengalami kehilangan manfaat menggunakan hartanah, kerosakan ke atas tanah dan menanggung kos melantik jurukur untuk menyediakan laporan teknikal. Oleh itu tuntutan Azhar terhadap Tokoh Agro Sdn Bhd (“Tokoh Agro”) antara lain adalah untuk deklarasi pencerobohan, perintah pengosongan dan injunksi untuk menghalang pencerobohan lanjut, pemindahan tanaman/struktur yang didirikan serta gantirugi am, gantirugi khas (termasuk kos jurukur) dan relief-relief lanjut yang difikirkan sesuai oleh Mahkamah.

Tokoh Agro selaku Defendan dalam tindakan pertama telah menfailkan pembelaan dan tuntutan balas ke atas tindakan sivil yang difailkan oleh Azhar. Bagi tuntutan balas, Tokoh Agro Sdn Bhd telah menamakan 5 orang lain sebagai Defendan iaitu:

Azhar bin Atan (“Azhar”);

Mohd Shah bin Manaf (“Shah”);

Jihan Yusnizah binti Mohd Yusof (“Jihan”);

Goh Mon Chiuan (“Goh”); dan

Sonny Yeow Keng Wan (“Sonny”).

Pada masa yang sama, menerusi tindakan sivil JA-22NCvC-52- 04/2025, Goh dan Sonny telah menfailkan tindakan sivil terhadap Tokoh Agro dan seorang lain bernama Lim Sau Chong (“Lim”).

Hubungan antara semua pihak-pihak boleh diringkaskan seperti yang berikut – Tindakan Pertama (JA- 22NCVC-16- 02/2025) Tuntutan Balas (Dalam Tindakan Pertama) Tindakan Kedua (JA- 22NCVC-52- 04/2025) Azhar bin Atan PL DF1 - Tokoh Agro Sdn Bhd DF PL DF1 Mohd Shah bin Manaf - DF2 - Jihan Yusnizah Binti Mohd Yusof - DF3 Goh Mon Chiuan - DF4 PL1 Sonny Yeow Keng Wan - DF5 PL2 Lim Sau Chong - -

Prosiding di hadapan Mahkamah pada 15 Oktober 2025 adalah melibatkan lima permohonan interlokutori dalam tindakan pertama dan satu permohonan interlokutori dalam tindakan kedua seperti yang berikut –

Tindakan Pertama (JA-22NCVC-16-02/2025) Kandungan Permohonan Pemohon Kandungan 24 Permohonan untuk meminda Pembelaan Terpinda dan Tuntutan Balas Terpinda Terpinda bertarikh 10.04.2025 (Kandungan 8) di bawah Aturan 20 Kaedah 5, Aturan 92 Kaedah 4 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 dan/atau bidang kuasa sedia ada Mahkamah. Sehingga tarikh perndengaran pada 15 Oktober 2025, tiada afidavit jawapan difailkan memandangkan Defendan-Defendan dalam tuntutan balas Tokoh Agro berpandangan bahawa isu locus peguamcara yang dipertikaikan melalui permohonan dalam Kandungan 26 perlu diselesaikan terlebih dahulu. Kandungan 26 Permohonan untuk melucut kelayakan (disqualification) firma Tetuan Clarence Edwin Law Offices (“CELO”) di bawah Aturan 92 Kaedah 4 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (“ROC 2012”) dan/atau Kaedah 3, 5 dan/atau 28 Kaedah-Kaedah Profesion Undang-Undang (Amalan dan Etika) 1978 dan/atau bidang kuasa sedia ada Mahkamah, daripada mewakili Jihan Yusnizah, Goh Mon Chiuan dan Sonny Yeow Keng Wan; Kandungan 40 Permohonan untuk merekodkan Penghakiman Ingkar Pembelaan terhadap Mohd Shah Bin Manaf dalam tuntutan balas

Tuntutan Balas dan Tindakan Pertama (JA-22NCVC-16- 02/2025) Kandungan Permohonan Pemohon Kandungan 64 Permohonan untuk lanjutan masa memfailkan pembelaan kepada tuntutan balas Tokoh Agro Mohd Shah Bin Manaf Kandungan 67 Permohonan untuk lanjutan masa memfailkan Afidavit dalam Kandungan 54 dan 56. Walau bagaimanapun, pada 15 Oktober 2025, Peguam Mohd Shah Bin Manaf telah menarik balik Kandungan 67.

Tuntutan Kedua JA-22NCVC-52-04/2025 Kandungan Permohonan Pemohon Kandungan 6 Permohonan untuk melucut kelayakan (disqualification) Tetuan CELO daripada terus bertindak mewakili Goh Mon Tokoh Agro dan Lim Sau Chong Chiuan dan Sonny Yeow Keng Wan. Permohonan adalah mirip dan serupa dengan permohonan dalam Kandungan 26 dalam tindakan pertama. ANALISIS MAHKAMAH PERMOHONAN PERTAMA: Permohonan Tokoh Agro untuk melucut kelayakan CELO daripada mewakili Jihan, Goh dan Sonny (Kandungan 26 dalam Tindakan Pertama); dan Permohonan Tokoh Agro dan Lim untuk melucut kelayakan CELO daripada mewakili Goh dan Sonny (Kandungan 6 dalam Tindakan Kedua).

Secara ringkasnya, asas kepada kedua-dua permohonan ini adalah bahawa Datuk Clarance Edwin (Datuk CE) dan CELO telah terlibat secara langsung dan aktif dalam penyediaan, penyaksian dan pengesahan beberapa perjanjian bertulis yang menjadi latar belakang kepada pertikaian dalam kedua-dua tindakan ini, iaitu –

Perjanjian Usahasama bertarikh 21.03.2022 (“PU 2022”);

Business Exit Agreement bertarikh 17.08.2023 (“BEA”); dan

Consultancy Agreement bertarikh 17.08.2023 (“CA”).

Tokoh Agro mendakwa bahawa CA yang menjadi asas tindakan kedua serta sebahagian isu dalam tindakan pertama adalah hasil daripada salah nyata (misrepresentation) dan/atau penipuan oleh Jihan, Goh dan Sonny dan skop “Rights of Management, Business and Development” (“RMBD”) ke atas 67 lot tanah yang dikatakan telah diperolehi melalui PU 2022.

Pemerhatian Mahkamah ini mendapati bahawa, perkara yang berikut adalah tidak dipertikaikan –

PU 2022 telah disediakan, disaksikan dan disahkan oleh Datuk CE/CELO bagi pihak Plaintif (tindakan balas) selaku satu pihak kepada perjanjian tersebut, walaupun arahan dikatakan disalurkan melalui pengurusan ketika itu, termasuk Jihan, Goh dan Sonny;

BEA dan CA telah dirangka oleh CELO dan tandatangan pihak-pihak ke atas perjanjian-perjanjian tersebut turut disaksikan dan disahkan oleh Datuk CE;

dalam tempoh material, hubungan peguamcara–anak guam wujud antara CELO dengan Plaintif dalam tindakan balas serta dengan Jihan, Goh dan Sonny, bergantung kepada setiap perjanjian dan konteks transaksi;

apabila tindakan-tindakan ini difailkan, struktur pegangan saham dan pengurusan Tokoh Agro dalam tindakan balas telah berubah. Tokoh Agro kini berada di bawah kawalan pengurusan baharu Lim, manakala sebahagian pihak yang mengawal dan/atau memberi arahan kepada CELO pada masa PU 2022 dan BEA ditandatangani telah dinamakan sebagai Defendan Kedua dalam tindakan balas dan sebagai Plaintif-Plaintif dalam tindakan kedua;

dalam tindakan pertama, CELO kini bertindak sebagai peguamcara Jihan, Goh dan Sonny untuk membela tuntutan balas yang difailkan oleh Plaintif. Dalam tindakan kedua, CELO bertindak bagi Goh dan Sonny, selaku Plaintif-Plaintif untuk menuntut pelaksanaan dan pembayaran di bawah CA terhadap Tokoh Agro dan Lim.

Tokoh Agro mengemukakan bantahan berhubung kebolehterimaan beberapa afidavit tambahan, iaitu dalam tindakan kedua - Afidavit Klarifikasi Datuk CE (Kandungan 15) dan Afidavit Jawapan No. 2 Plaintif-Plaintif (Kandungan 16); dan dalam tindakan pertama - Afidavit Jawapan No. 2 Jihan, Goh dan Sonny (Kandungan 32).

Alasan bantahan ialah afidavit-afidavit tersebut difailkan tanpa kebenaran Mahkamah dan didakwa bercanggah dengan Aturan 32 Kaedah 13(2) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (“KKM 2012”) serta arahan pengurusan kes terdahulu. Namun, rekod Mahkamah menunjukkan bahawa semua afidavit tambahan itu telah difailkan dalam tempoh 14 hari daripada tarikh afidavit terdahulu diserahkan, iaitu dalam lingkungan masa yang dibenarkan oleh Aturan 32 Kaedah 13(2)(c) KKM 2012 bagi “afidavit jawapan tambahan” dan Tokoh Agro sendiri selaku pihak yang membantah telah memfailkan afidavit balasan masing-masing (Kandungan 18 dalam tindakan kedua dan Kandungan 33 dalam tindakan pertama) bagi menjawabnya.

Dalam keadaan ini, Mahkamah berpendapat bahawa sebarang ketidakpatuhan teknikal (jika ada) telah pun dipulihkan, tiada prejudis yang tidak boleh diperbetulkan telah ditunjukkan dan selaras dengan prinsip di bawah Aturan 1A KKM 2012 yang menekankan penyelesaian adil pertikaian substantif, afidavit-afidavit di Kandungan 15 dan 16 (tindakan kedua) serta Kandungan 32 (tindakan pertama) hendaklah diterima dan dibaca sebagai sebahagian daripada rekod bagi tujuan permohonan di Kandungan 6 dan Kandungan 26.

Secara ringkas, Tokoh Agro berhujah bahawa CELO telah bertindak sebagai peguamcara mereka dalam penyediaan dan pelaksanaan PU 2022, iaitu perjanjian yang menjadi sumber dakwaan bahawa hak RMBD diperoleh oleh Tokoh Agro. CELO kemudiannya turut menyediakan BEA dan CA; CA menjadi asas tuntutan Goh dan Sonny terhadap Tokoh Agro dan Lim dalam tindakan kedua serta sebahagian latar belakang Tuntutan Balas dalam tindakan pertama. Tokoh Agro mendakwa rangkaian PU 2022, BEA dan CA dicemari salah nyata dan/atau penipuan oleh Jihan, Goh dan Sonny berhubung kewujudan dan skop RMBD serta status 67 lot tanah yang dikaitkan dengan ME Resources dan bahawa Datuk CE mengetahui atau sepatutnya mengetahui perkara-perkara tersebut kerana beliau berada di tengah-tengah penyediaan, penyaksian dan pengesahan perjanjian-perjanjian berkenaan.

Berdasarkan itu, Tokoh Agro berhujah bahawa Datuk CE akan dipanggil sebagai saksi material dalam Tuntutan Balas dan dalam tindakan kedua untuk memberi keterangan mengenai proses penyediaan dokumen, komunikasi dan pengetahuan sebenar beliau mengenai RMBD; bahawa wujud konflik kepentingan yang nyata apabila peguam yang sebelum ini bertindak bagi Tokoh Agro kini mewakili Jihan, Goh dan Sonny menentang kepentingan Tokoh Agro; bahawa keadaan ini menimbulkan “embarrassment” di bawah Kaedah 3 dan 5 serta pelanggaran Kaedah 28 Kaedah-Kaedah Profesion Undang-Undang (Amalan dan Etika) 1978 kerana Datuk CE berkemungkinan besar menjadi saksi kepada fakta-fakta material yang dipertikaikan; dan bahawa pengakuan Datuk CE dalam afidavit-afidavitnya bahawa beliau memegang “privileged communications” sebenarnya merujuk kepada komunikasi antara peguam dan Tokoh Agro sebagai klien korporat.

Sebagai jawapan, Defendan Ketiga hingga Kelima dalam Tuntutan Balas (Jihan, Goh dan Sonny) antara lain berhujah bahawa CELO hanyalah “drafting solicitor” yang menyediakan dokumen mengikut terma yang telah dipersetujui tanpa terlibat dalam rundingan substantif atau keputusan komersial; bahawa PU 2022 dan BEA bukan subjek langsung tuntutan dalam tindakan kedua yang hanya bersandarkan CA dan apa-apa isu berhubung PU 2022 dan BEA hanyalah latar belakang yang boleh dibuktikan melalui saksi-saksi lain tanpa perlu memanggil Datuk CE; bahawa Datuk CE bukan saksi fakta yang material kerana tiada fakta khusus yang hanya boleh dibuktikan melalui beliau berbanding pihak yang menandatangani perjanjian atau terlibat terus dalam urus niaga; dan bahawa tiada maklumat sulit yang dikenal pasti oleh pemohon, menjadikan permohonan ini pada hakikatnya sekadar langkah taktikal untuk menyingkirkan peguam pilihan mereka dan Plaintif-Plaintif dalam tindakan kedua serta melengah-lengahkan prosiding.

Secara prinsipnya, Mahkamah mempunyai bidang kuasa sedia ada (inherent jurisdiction) di bawah Aturan 92 Kaedah 4 KKM 2012 untuk mengawal prosiding di hadapannya, termasuk kuasa untuk melucut kelayakan peguamcara dalam keadaan yang sesuai, demi menjaga integriti proses kehakiman dan keyakinan awam terhadap pentadbiran keadilan.

Kaedah 3 dan 5 Kaedah-Kaedah Profesion Undang-Undang (Amalan dan Etika) 1978 melarang seorang peguam daripada menerima atau meneruskan sesuatu brief jika beliau akan berada dalam keadaan “embarrassed” atau jika beliau tidak dapat mengekalkan kebebasan profesional (professional independence), termasuk dalam keadaan wujud konflik kepentingan antara klien semasa dengan klien terdahulu atau klien lain dalam perkara yang sama atau berkaitan.

Kaedah 28 memperuntukkan bahawa peguam tidak sepatutnya hadir sebagai peguamcara dalam sesuatu prosiding jika beliau mempunyai sebab untuk percaya bahawa beliau akan menjadi saksi mengenai apa-apa fakta material yang dipertikaikan, kecuali dalam keadaan-keadaan terhad yang dibenarkan oleh undang-undang.

Mahkamah juga meneliti prinsip yang digariskan dalam kes-kes seperti Prince Jefri Bolkiah v KPMG (A Firm) [1999] 1 AC 222 dan Sykt Pengangkutan Sakti Sdn Bhd v Tan Joo Khing t/a Bengkel Sen Tak [1997] 5 MLJ 705, yang menekankan bahawa –

dalam kes bekas klien, fokus utama adalah sama ada terdapat maklumat sulit yang relevan di dalam pegangan peguam yang berpotensi digunakan terhadap kepentingan bekas klien; dan

dalam kes klien semasa yang berkepentingan bercanggah, hak untuk memilih peguam tidak boleh mengatasai kewajipan peguam untuk mengelakkan konflik kepentingan yang nyata dan untuk memelihara keyakinan awam terhadap profesion guaman.

Berdasarkan latarbelakang di atas, Mahkamah mendapti bahawa isu utama yang perlu diputuskan ialah –

sama ada terdapat hubungan peguam - klien yang terdahulu antara CELO dengan Plaintif dalam tindakan balas berkaitan PU 2022 dan rangkaian transaksi yang sama;

sama ada tindakan ini, walaupun berasaskan CA, mempunyai kaitan yang cukup rapat (“sufficiently connected”) dengan retainer terdahulu bagi membolehkan prinsip berhubung maklumat sulit dan konflik kepentingan terpakai, sebagaimana dihuraikan dalam Prince Jefri Bolkiah dan Ng Siew Lan v.

sama ada Datuk CE adalah saksi fakta yang material berhubung isu-isu yang dipertikaikan; dan

sama ada, adalah wajar Mahkamah melaksanakan kuasa budi bicara untuk melucut kelayakan CELO dan/atau Datuk CE daripada terus bertindak dalam kedua-dua tindakan ini di bawah Aturan 92 Kaedah 4 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012, sejajar dengan prinsip yang digariskan dalam Ee Soon Guan Sdn Bhd v. Leong Wai Har & Anor [2025] MLRHU 1304, Paloh Development Sdn Bhd v. Leong Wai Har [2025] MLRHU 556 dan Perbadanan Pembangunan Pulau Pinang v. Tropiland Sdn Bhd [2010] 2 CLJ 1061.

Pertama, dari segi hubungan peguam - klien, Mahkamah menerima bahawa PU 2022 telah disediakan, disaksikan dan disahkan oleh Datuk CE bagi pihak Plaintif dalam tindakan balas sebagai satu pihak kepada perjanjian tersebut. Walaupun arahan operasi mungkin datang melalui individu tertentu (termasuk Jihan, Goh dan Sonny), klien dari sudut undang-undang kekal sebagai entiti korporat iaitu Plaintif dalam tindakan balas.

Prinsip personaliti undang-undang berasingan syarikat seperti yang dihuraikan dalam kes Hijau Bumi Petroleum Sdn Bhd v. Platinum Green Chemicals Sdn Bhd & Ors [2017] 1 LNS 1253 mengukuhkan kedudukan bahawa Plaintif dalam tindakan balas ialah klien sebenar. Maka, Mahkamah berpuas hati bahawa pada masa PU 2022 dimeterai, CELO telah bertindak sebagai peguamcara untuk Plaintif dalam tindakan balas.

Mahkamah turut menolak hujahan bahawa oleh kerana D3 masih merupakan pemegang saham majoriti 51%, maka hanya D3 yang berhak memohon pelucutan kelayakan. Dalam hal ini, prinsip personaliti berasingan syarikat bermakna Tokoh Agro sebagai entiti korporat mempunyai kepentingannya sendiri yang berbeza daripada kepentingan pemegang saham individunya. Pengurusan baharu syarikat melalui Lim Sau Chong berhak membawa permohonan ini bagi pihak syarikat.

Kedua, walaupun tindakan kedua secara formal hanya berasaskan pelaksanaan CA dan PU 2022 serta BEA tidak menjadi asas tuntutan secara langsung, Mahkamah berpendapat bahawa kedua-dua tindakan ini berkait rapat dengan PU 2022 dan BEA. Dari segi pliding dan afidavit, dakwaan salah nyata dan/atau penipuan yang dikemukakan oleh Tokoh Agro dan Lim dalam tindakan balas dan tindakan kedua, jelas bersandarkan representasi berkaitan RMBD yang dikatakan timbul daripada PU 2022 dan kemudiannya diinstitusikan melalui BEA dan CA.

Oleh itu, transaksi-transaksi yang dikendalikan oleh CELO bukan sekadar latar belakang sejarah, tetapi merupakan sebahagian daripada rangkaian fakta utama yang menjadi asas pertikaian substantif dalam kedua-dua tindakan. Ini memenuhi syarat “same or a related matter” sebagaimana difahami dalam Prince Jefrry Bolkiah yang digunapakai oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Ng Siew Lan v. John Lee Tsun Vui & Anor [2017] 2 CLJ 245.

Ketiga, berhubung kedudukan Datuk CE sebagai saksi, Mahkamah mengambil kira bahawa –

Datuk CE telah mengesahkan peranan beliau dan firma dalam menyediakan PU 2022, BEA dan CA dan turut mengesahkan wujudnya komunikasi dengan pelbagai pihak termasuk peguamcara pihak lawan ketika BEA dan CA dirangka;

isu-isu yang dipertikaikan dalam pliding dan afidavit, khususnya berhubung pengetahuan pihak-pihak ketika perjanjian dimeterai, struktur urus niaga dan maklumat yang disalurkan kepada Plaintif dalam tindakan balas berkenaan RMBD, adalah perkara-perkara yang dalam keadaan biasa berpotensi untuk memerlukan keterangan daripada peguam transaksi yang menyediakan dan menyaksikan perjanjian-perjanjian tersebut; dan

Tokoh Agro dan Lim telah menyatakan dengan jelas bahawa mereka bercadang memanggil Datuk CE sebagai saksi untuk memberi keterangan berhubung perkara-perkara di atas.

Dalam keadaan ini, Mahkamah berpendapat bahawa kebarangkalian Datuk CE menjadi saksi fakta yang material adalah nyata dan bukan sekadar spekulatif. Pendekatan ini adalah selaras dengan pertimbangan Mahkamah dalam Dato’ Sri Bala Krishnan Vellasamy & Ors v. Cityteam Media Sdn Bhd & Anor [2015] 4 CLJ 247 dan David Cheah Seng Chye v. So Miau Song & Ors [2018] 5 CLJ 83, di mana kemungkinan seorang peguam dipanggil sebagai saksi terhadap fakta material yang dipertikaikan di bawah Kaedah 28 boleh menjustifikasikan perintah melucut kelayakan.

Keempat, dari sudut maklumat sulit, Mahkamah mengambil maklum bahawa pihak pemohon tidak memperincikan secara terperinci butiran setiap maklumat sulit yang dikatakan dipegang oleh Datuk CE. Namun, Mahkamah mempertimbangkan bahawa –

Datuk CE sendiri mengakui dalam afidavitnya bahawa beliau memegang komunikasi yang dilindungi keistimewaan (“privileged communications”) berkaitan transaksi-transaksi tersebut. Malah, dokumen-dokumen yang dilampirkan dalam Kandungan 29, khususnya Ekshibit CE-1 dan CE-2, menunjukkan bahawa CELO turut terlibat dalam komunikasi dan rundingan berhubung pindaan terma-terma BEA dan CA bagi pihak Tokoh Agro dan Lim Sau Chong, yang mengukuhkan lagi kewujudan hubungan peguam-klien yang melampaui sekadar "drafting solicitor";

sifat retainer dalam menyediakan dan menyelia tiga perjanjian utama yang menjadi tunjang pertikaian (PU 2022, BEA dan CA) secara munasabah menimbulkan anggapan bahawa CELO terdedah kepada maklumat yang bersifat sulit dan strategik mengenai kedudukan Tokoh Agro dan pihak-pihak lain yang terlibat;

di bawah prinsip-prinsip yang digariskan dalam kes-kes seperti Prince Jefri Bolkiah dan diterima pakai dalam kes Ng Siew Lan, apabila wujud hubungan peguam - klien terdahulu dalam perkara yang jelas berkaitan, anggapan kewujudan maklumat sulit yang relevan boleh terbit dan beban beralih kepada firma untuk menunjukkan bahawa tidak wujud risiko sebenar maklumat tersebut akan disalahgunakan.

Mahkamah turut mendapati penjelasan bahawa CELO hanyalah “drafting solicitor” yang bertindak atas arahan pihak-pihak adalah tidak memadai untuk menyingkirkan kebimbangan yang munasabah berhubung konflik kepentingan dan risiko maklumat sulit digunakan atau dilihat digunakan dalam prosiding ini. Hakikat bahawa CELO tidak terlibat dalam keputusan komersial semata-mata tidak menafikan bahawa firma tersebut mempunyai pengetahuan dalaman tentang struktur urus niaga dan keadaan sekeliling yang relevan kepada isu-isu yang kini dipertikaikan.

Dalam hal ini, kes Mirza Mohamed Tariq Beg Mirza HH Beg v. Margaret Low Saw Lui & Ors [2009] 4 CLJ 303 yang dirujuk oleh pihak Jihan, Goh dan Sonny dapat dibezakan kerana di sana Mahkamah mendapati tiada retainer sebenar oleh syarikat dan tiada maklumat sulit yang relevan, manakala dalam kes ini retainer dan kewujudan maklumat sulit diakui.

Kelima, Mahkamah tidak menafikan bahawa hak pihak-pihak untuk diwakili oleh peguam pilihan mereka adalah hak yang penting. Namun, hak tersebut bukanlah hak yang mutlak dan tertakluk kepada keperluan untuk memelihara integriti pentadbiran keadilan dan standard etika profesion guaman. Dalam keadaan di mana seorang peguam atau firma peguam pernah bertindak bagi sebuah syarikat dalam merangka perjanjian utama dan kini bertindak bagi pihak lain yang berhadapan dengan syarikat yang sama dalam litigasi yang berasaskan perjanjian tersebut, risiko konflik kepentingan dan persepsi ketidakadilan adalah nyata.

Berdasarkan justifikasi di atas, dapatan Mahkamah adalah seperti yang berikut –

terdapat hubungan peguam - klien terdahulu antara CELO dengan Plaintif dalam tindakan balas berkaitan PU 2022 dan rangkaian transaksi yang sama;

tindakan-tindakan semasa adalah cukup berkaitan dengan retainer tersebut kerana pertikaian berhubung CA dan dakwaan misrepresentation tidak dapat dipisahkan daripada PU 2022 dan BEA;

terdapat kebarangkalian yang nyata bahawa Datuk CE akan dipanggil sebagai saksi fakta yang material; dan

wujud risiko konflik kepentingan serta potensi penyalahgunaan atau persepsi penyalahgunaan maklumat sulit yang tidak sejajar dengan kewajipan etika di bawah Kaedah 3, 5 dan 28 Kaedah-Kaedah Profesion Undang-Undang.

Sehubungan dengan itu, selaras dengan prinsip yang digariskan dalam Prince Jefri Bolkiah, Ng Siew Lan, Ee Soon Guan, Paloh Development dan Tropiland, Mahkamah memutuskan bahawa Tokoh Agro dan Lim telah berjaya melepasi beban untuk menunjukkan bahawa ini adalah kes yang wajar bagi Mahkamah melaksanakan kuasa budi bicara di bawah Aturan 92 Kaedah 4 KKM 2012 dan bidang kuasa sedia ada Mahkamah untuk melucut kelayakan peguamcara. PERMOHONAN KEDUA: PERMOHONAN UNTUK KEBENARAN MENFAILKAN PEMBELAAN DI

Bagi tujuan permohonan di bawah Kandungan 64, tarikh-tarikh utama adalah seperti berikut – Tarikh Tindakan 10.04.2025 Tokoh Agro telah memfailkan Pembelaan Terpinda dan Tuntutan Balas Terpinda 02.05.2025 Shah (DF2 Dalam Tuntutan Balas) kemudiannya memasukkan Memorandum Kehadiran 16.05.2025 Tarikh tamat tempoh 14 hari bagi Shah menfailkan Pembelaan terhadap Tuntutan Balas. (Berdasarkan Aturan 18 Kaedah 2 KKM 2012, Shah dikehendaki memfailkan pembelaannya terhadap Tuntutan Balas dalam tempoh 14 hari daripada tarikh pemfailan Memorandum Kehadiran).

07.10.2025 Permohonan Shah di bawah Kandungan 64 untuk melanjutkan masa memfailkan pembelaan.

Prinsip undang-undang di bawah Aturan 3 Kaedah 5 dan Aturan 92 Kaedah 4 KKM 2012 jelas memperuntukan bahawa Mahkamah mempunyai budi bicara untuk melanjutkan masa, tertakluk kepada syarat bahawa budi bicara tersebut digunakan secara saksama (judicially). Dalam Veeravel Metal Sdn Bhd v. Greentech Industries Sdn Bhd & Anor [2019] 1 LNS 1751 dan Thiruchelvasegaram Manickavasegar v. Mahadevi Nadchatiram [1998] 4 CLJ 883, Mahkamah menegaskan bahawa pemohon lanjutan masa mesti menunjukkan bahawa kelewatan bukanlah hasil niat untuk mengingkari atau mempersendakan perintah Mahkamah, dan bahawa kegagalan mematuhi masa berpunca daripada keadaan-keadaan luaran (extraneous circumstances).

Dalam National Union of Bank Employees v. Director General of Trade Unions & Anor [2013] 7 CLJ 957, Mahkamah Persekutuan menghuraikan beberapa faktor relevan dalam menimbang permohonan lanjutan masa, iaitu –

tempoh kelewatan;

sebab kelewatan;

tahap prejudis kepada pihak lawan; dan

sama ada permohonan itu dibuat secara bona fide.

Dalam Afidavit Sokongan di Kandungan 65 yang dibaca bersama afidavit-afidavit lain, Shah menjelaskan bahawa kelewatan memfailkan pembelaan berpunca daripada kekeliruan perwakilan antara dua firma guaman dan masalah teknikal e-Filing: pada peringkat awal beliau diwakili Tetuan Khairul Anan & Partners (“KAP”) yang kemudiannya berpotensi menjadi saksi, lalu KAP meminta Tetuan Bahar & Co (“Bahar & Co”) membantu memfailkan Memorandum Kehadiran pada 02.05.2025 melalui akaun e-Filing Bahar & Co dengan persetujuan bahawa pliding seterusnya akan disediakan dan difailkan oleh KAP; namun berlaku kesilapan teknikal sehingga sistem e-Filing tidak merekodkan Bahar & Co sebagai peguamcara yang sah dan notifikasi e-Review serta tarikh penting tidak diterima, sementara Shah sebagai litigan awam menyangka KAP sedang menguruskan pembelaan; hanya selepas dimaklumkan mengenai Kandungan 40 beliau menyedari kegagalan tersebut, lalu melantik Bahar & Co secara rasmi sekitar pertengahan hingga akhir Ogos 2025, membayar deposit yuran dan mengumpulkan semula dokumen-dokumen penting (termasuk selepas kehilangan satu beg mengandungi dokumen berkaitan tindakan ini) dan menegaskan bahawa kelewatan adalah tidak disengajakan atau bertujuan melengah-lengahkan prosiding tetapi berpunca daripada isu perwakilan, masalah teknikal e-Filing dan kesukaran praktikal mendapatkan semula dokumen asas.

Tokoh Agro menekankan bahawa tarikh akhir pembelaan adalah 16 Mei 2025 dan bahawa Defendan Kedua Dalam Tuntutan Balas hanya memfailkan Notis Permohonan untuk lanjutan masa pada awal Oktober 2025, kira-kira empat hingga lima bulan kemudian. Menurut Tokoh Agro, kelewatan sepanjang ini tidak sejajar dengan prinsip yang digariskan dalam Veeravel Metal dan Thiruchelvasegaram, dan menunjukkan sikap sambil lewa terhadap prosiding. Plaintif dalam Tuntutan Balas juga berhujah bahawa Defendan Kedua Dalam Tuntutan Balas pada setiap masa diwakili peguamcara dan sepatutnya mengambil langkah sendiri untuk memastikan pembelaan difailkan dalam masa, bukannya menunggu sehingga selepas permohonan penghakiman ingkar difailkan.

Mahkamah telah meneliti draf Pembelaan yang dilampirkan. Pada hemat Mahkamah, draf tersebut bukan sekadar penafian umum, tetapi mengandungi jawapan substantif terhadap dakwaan dalam Tuntutan Balas, termasuk pertikaian mengenai –

status dan peranan sebenar ME Resources Sdn Bhd dalam

skop representasi Shah, sama ada beliau secara peribadi menjamin kewujudan dan kesahan hak pengurusan, pengusahaan dan pemajuan tanah-tanah (HPPPT) serta tanggungan indemniti seperti didakwa oleh Tokoh Agro;

pengetahuan dan penglibatan Tokoh Agro sendiri terhadap dokumen-dokumen berkaitan tanah sebelum menandatangani PU 2017 dan PU 2022; dan

sifat serta kaitan (causal link) kerugian yang dituntut oleh Tokoh Agro. Pada pandangan Mahkamah, isu-isu ini jelas menimbulkan sekurang-kurangnya satu pembelaan yang boleh dihujahkan (arguable defence), selaras dengan pendekatan yang diambil dalam kes-kes berhubung penghakiman ingkar dan lanjutan masa.

Sehubungan dengan itu, Mahkamah menerima Shah memfailkan pembelaan adalah kelewatan yang serius dan tidak boleh dipandang ringan dan ini merupakan faktor pertama yang ditekankan dalam National Union of Bank Employees. Namun, seperti yang ditekankan dalam Veeravel Metal dan Thiruchelvasegaram, tempoh kelewatan bukan satu-satunya faktor; Mahkamah juga mesti menilai sama ada kelewatan itu berpunca daripada niat mengingkari perintah atau daripada keadaan luaran serta sama ada wujud prejudis nyata kepada pihak yang menentang.

Dalam kes ini, Mahkamah berpuas hati bahawa –

kelewatan telah dijelaskan secara munasabah sebagai berpunca daripada kekeliruan perwakilan antara KAP dan Bahar & Co serta masalah teknikal e-Filing;

setelah menyedari keadaan sebenar, Shah telah mengambil langkah positif - melantik peguamcara secara rasmi, memfailkan afidavit-afidavit untuk menjawab permohonan Tokoh Agro serta menyediakan draf pembelaan yang terperinci;

Tokoh Agro tidak menunjukkan sebarang prejudis khusus yang tidak boleh diatasi melalui perintah kos dan pengurusan kes yang sesuai; dan

draf pembelaan mengandungi pembelaan yang bonafide.

Mengaplikasi prinsip yang digariskan dalam National Union of Bank Employees, Mahkamah berpendapat bahawa faktor-faktor ini, secara kumulatif, menyokong penggunaan budi bicara untuk memaafkan kelewatan tersebut.

Selanjutnya, Mahkamah menggunakan budi bicara di bawah Aturan 3 Kaedah 5 dan Aturan 92 Kaedah 4 KKM 2012 bagi membenarkan permohonan Shah di dalam Kandungan 64. PERMOHONAN KETIGA:

Tokoh Agro melalui Kandungan 40 memohon penghakiman ingkar pembelaan terhadap Shah di bawah Aturan 19 Kaedah 7 KKM 2012 atas alasan Shah gagal memfailkan pembelaan terhadap Tuntutan Balas dalam tempoh masa (16.05.2025).

Shah telah membangkitkan bantahan awal berhubung pematuhan prosedur, iaitu:

kesilapan yang didakwa dalam pemfailan Memorandum Kehadiran; dan

ketidakpatuhan Borang 14 dalam pengendorsan Pembelaan dan Tuntutan Balas.

Mahkamah telah mempertimbangkan bantahan-bantahan ini. Walau bagaimanapun, bantahan-bantahan tersebut adalah tidak material kepada merit substantif tuntutan Tokoh Agro terhadap Shah. Dengan memasukkan kehadiran, Shah telah menyerahkan diri kepada bidang kuasa Mahkamah ini dan menzahirkan hasratnya untuk membela.

Pada masa yang sama, isu-isu pematuhan prosedur yang dibangkitkan tidak mengurangkan obligasi kontraktual Shah di bawah Klausa 16 Perjanjian Usahasama bertarikh 21.03.2022 atau liabilitinya bagi salah nyata. Sehubungan dengan itu, Mahkamah menolak bantahan awal ini dan mempertimbangkan isu sama ada penghakiman ingkar wajar diberikan berdasarkan merit substantif, dan bukannya isu prosedur tersebut.

Mahkamah mendapati bahawa dari sudut teknikal, syarat asas “default of defence” memang telah dipenuhi pada peringkat itu.

Walau bagaimanapun, peruntukan Aturan 19 Kaedah 7 KKM 2012 tidak menjadikan penghakiman ingkar satu hak automatik. Sebaliknya, ia merupakan kuasa budi bicara Mahkamah. (lihat : Ferco Seating Systems (M) Sdn Bhd v The Product People Pty Ltd [2009] 6 MLJ 874).

Relif yang dipohon oleh Tokoh Agro Dalam Tuntutan Balas melalui Kandungan 40 adalah luas dan substantive, termasuk perintah deklarasi bahawa Shah telah melakukan salahnyata dan/atau fraud berhubung PU 2017 dan PU 2022, perisytiharan berhubung kesahan dan pembatalan perjanjian-perjanjian tersebut, serta tuntutan ganti rugi yang melibatkan nilai projek dan keuntungan masa hadapan. Ini bukanlah tuntutan mudah seperti hutang kontrak yang jelas dan tidak dipertikaikan; sebaliknya ia melibatkan dakwaan serius dengan implikasi yang besar terhadap kedudukan pihak-pihak lain dalam Tuntutan Balas.

Dalam keadaan sedemikian, Mahkamah hendaklah berhati-hati sebelum memberikan penghakiman ingkar yang bersifat muktamad, terutamanya apabila wujud petunjuk bahawa terdapat isu-isu yang wajar dibicarakan.

Mahkamah turut mendapati bahawa Afidavit Sokongan Plaintif Dalam Tuntutan Balas di Kandungan 41 memang membentangkan satu kes yang kelihatan kukuh pada pandangan sebelah pihak. Namun apabila dibandingkan dengan Afidavit Shah dan cadangan Pembelaan, Mahkamah mendapati wujud pertikaian fakta dan undang-undang yang nyata. Antaranya termasuk –

tafsiran terhadap peranan ME Resources;

sama ada Shah secara peribadi telah memberi representasi dan jaminan seperti yang didakwa;

setakat mana Tokoh Agro sendiri telah membuat pemeriksaan sewajarnya terhadap dokumen tanah sebelum menandatangani PU 2017 dan PU 2022; dan

sama ada kerugian yang dituntut benar-benar berpunca daripada representasi Shah. Isu-isu ini tidak boleh disimpulkan sebagai “tiada pembelaan” atau “pembelaan kosong”.

Mahkamah juga mempertimbangkan bahawa melalui keputusan ke atas Kandungan 64, Shah kini diberikan kebenaran untuk memfailkan pembelaan terhadap Tuntutan Balas dan Mahkamah telah mendapati bahawa draf pembelaan mengandungi isu-isu yang bonafide dan boleh dihujahkan.

Sekiranya pada masa yang sama Mahkamah memberikan penghakiman ingkar pembelaan terhadap Shah di bawah Kandungan 40, ini akan bercanggah dengan pendekatan tersebut dan secara praktikal menafikan hak Shah untuk membela diri walaupun Mahkamah sendiri telah mengiktiraf kewujudan pembelaan yang wajar dipertimbangkan.

Dalam Ferco Seating Systems, penghakiman ingkar diberikan dalam konteks di mana Defendan tidak memfailkan pembelaan dan tidak memohon lanjutan masa sama sekali. Keadaan di hadapan Mahkamah adalah berbeza. Shah selaku Defendan Kedua Dalam Tuntutan Balas telah memohon lanjutan masa di bawah Kandungan 64 dan setelah menimbang prinsip yang digariskan dalam Veeravel Metal, Thiruchelvasegaram dan National Union of Bank Employees, Mahkamah telah menggunakan budi bicara untuk membenarkan pelanjutan tersebut. Dalam masa yang sama, Mahkamah telah meneliti draf pembelaan dan afidavit-afidavit Shah dan mendapati bahawa wujud pembelaan yang bonafide, termasuk isu-isu serius mengenai status ME Resources, skop representasi Defendan Kedua Dalam Tuntutan Balas dan sifat kerugian Tokoh Agro.

Mengambil kira bahawa –

syarat teknikal “default of defence” pada peringkat awal kini telah diatasi melalui lanjutan masa yang diberikan di bawah

relif yang dipohon adalah bersifat deklaratori dan kompleks; dan

wujud pertikaian fakta dan undang-undang yang nyata serta pembelaan yang boleh dihujahkan, Mahkamah berpendapat bahawa ini bukan kes yang sesuai untuk penggunaan budi bicara di bawah Aturan 19 Kaedah 7 KKM 2012 bagi memberikan penghakiman ingkar pembelaan terhadap Shah. Prinsip dalam Ferco Seating Systems tidak memaksa Mahkamah untuk berbuat demikian, malah boleh dibezakan berdasarkan fakta.

Oleh itu, permohonan Tokoh Agro dalam Kandungan 40 adalah ditolak. PERMOHONAN KEEMPAT: PERMOHONAN UNTUK MEMINDA PEMBELAAN TERPINDA DAN

Seperti yang telah dinyatakan di atas, Tokoh Agro selaku Plaintif Dalam Tuntutan Balas telah memfailkan permohonan di bawah Kandungan 24 untuk meminda Pembelaan Terpinda dan Tuntutan Balas Terpinda bertarikh 10.04.2025 (Kandungan 8) di bawah Aturan 20 Kaedah 5 dan Aturan 92 Kaedah 4 KKM 2012. Permohonan ini disokong oleh Afidavit Sokongan di Kandungan 25.

Pihak Defendan-Defendan dalam Tuntutan Balas tidak memfailkan sebarang afidavit jawapan terhadap permohonan ini. Penjelasan yang diberikan kepada Mahkamah adalah bahawa afidavit jawapan tidak difailkan kerana isu locus peguamcara mereka sedang dipertikaikan melalui permohonan melucut kelayakan peguamcara di Kandungan 26. Dengan kata lain, Defendan-Defendan berpendirian bahawa selagi isu lokus itu belum diputuskan, mereka tidak perlu atau tidak wajar memfailkan afidavit bagi menjawab permohonan pindaan di Kandungan 24.

Walau bagaimanapun, sehingga tarikh pendengaran dan keputusan Mahkamah pada hari ini, firma CELO masih kekal sebagai peguamcara “on record” bagi Defendan-Defendan yang berkenaan. Tiada perintah interim atau injunksi yang dikeluarkan sebelum ini yang menghalang mereka daripada bertindak bagi pihak Defendan-Defendan Dalam Tuntutan Balas untuk maksud menjawab permohonan di Kandungan 24. Oleh itu, Mahkamah berpendapat bahawa alasan “isu locus” tidak memadai untuk dijadikan justifikasi kegagalan memfailkan afidavit jawapan. Defendan-Defendan mempunyai segala kapasiti prosedural untuk memfailkan afidavit jika mereka ingin mencabar fakta atau asas pindaan yang dimohon.

Dalam keadaan di mana tiada afidavit jawapan difailkan, keterangan dalam Afidavit Sokongan Plaintif Dalam Tuntutan Balas di Kandungan 25 kekal tidak dicabar. Setelah meneliti afidavit tersebut serta draf pindaan yang dicadangkan, Mahkamah berpuas hati bahawa pindaan yang dipohon adalah relevan kepada isu-isu sebenar yang dipertikaikan, tidak membawa sebarang prejudis yang tidak boleh diperbetulkan kepada Defendan-Defendan dan selaras dengan prinsip umum di bawah Aturan 20 Kaedah 5 KKM 2012 bahawa pindaan hendaklah dibenarkan sejauh mungkin bagi membolehkan segala persoalan sebenar antara pihak-pihak diputuskan di atas merit.

Berdasarkan justifikasi di atas, Mahkamah memutuskan seperti berikut: PERMOHONAN PERTAMA:

Bagi tindakan pertama (JA-22NCVC-16-02/2025) - Permohonan di bawah Kandungan 26 adalah dibenarkan. Tetuan Clarence Edwin Law Offices dan semua peguamcara yang beramal di bawahnya dilucutkan kelayakan dan/atau dilarang daripada terus bertindak sebagai peguamcara bagi Jihan, Goh dan Sonny (Defendan Ketiga hingga Kelima) mengikut tindakan balas dalam tindakan pertama ini.

Bagi tindakan kedua (JA-22NCVC-52-04/2025) - Permohonan di bawah Kandungan 6 juga dibenarkan. Tetuan Clarence Edwin Law Offices dan semua peguamcara yang beramal di bawahnya dilucutkan kelayakan dan/atau dilarang daripada terus bertindak sebagai peguamcara bagi Goh dan Sonny yang merupakan Plaintif-Plaintif dalam tindakan kedua ini.

Bagi memastikan kes ini dapat diuruskan secara efisyen, Mahkamah memerintahkan bahawa –

segala pliding dan dokumen yang telah difailkan oleh CELO bagi pihak Jihan, Goh dan Sonny kekal berada dalam rekod, tertakluk kepada apa-apa pindaan lanjut yang mungkin dipohon oleh peguamcara baharu;

Jihan, Goh dan Sonny diberi tempoh selama 2 bulan untuk melantik peguamcara baharu dan memaklumkan kepada Mahkamah serta pihak-pihak lain;

kos bagi permohonan di Kandungan 26 dan Kandungan 6, masing-masing adalah sebanyak RM 6,000.00 tertakluk kepada alokatur. PERMOHONAN KEDUA:

Selaras dengan alasan yang telah dihuraikan di atas, Mahkamah menggunakan budi bicara di bawah Aturan 3 Kaedah 5 dan Aturan 92 Kaedah 4 KKM 2012 untuk membenarkan permohonan Shah selaku Defendan Kedua dalam Tuntutan Balas di bawah Kandungan

Shah diberikan lanjutan masa untuk memfailkan pembelaannya terhadap Tuntutan Balas.

Walau bagaimanapun, Mahkamah mempertimbangkan bahawa permohonan ini menjadi perlu disebabkan kegagalan Shah mematuhi tempoh masa asal, yang telah memprejudiskan Tokoh Agro selaku Plaintif dalam tuntutan balas. Dalam keadaan ini, Mahkamah berpandangan adalah adil jika Shah membayar kos permohonan kepada Tokoh Agro.

Oleh itu, permohonan di bawah Kandungan 64 adalah dibenarkan dengan kos sebanyak RM7,000.00 dibayar oleh Defendan Kedua Dalam Tuntutan Balas kepada Plaintif Dalam Tuntutan Balas, tertakluk kepada alokatur.

Selaras dengan dapatan di atas, Mahkamah berpendapat bahawa ini bukan kes yang sesuai untuk penggunaan budi bicara di bawah Aturan 19 Kaedah 7 KKM 2012 bagi memberikan penghakiman ingkar pembelaan kepada Shah selaku Defendan Kedua Dalam Tuntutan Balas.

Mahkamah juga menegaskan bahawa permohonan di bawah Kandungan 40 timbul akibat kegagalan awal Shah mematuhi tempoh masa untuk memfailkan pembelaan dan afidavit yang telah memprejudiskan Tokoh Agro selaku Plaintif Dalam Tuntutan Balas. Sehubungan dengan itu, adalah wajar Tokoh Agro dipampas menerusi pemberian kos permohonan ini kepadanya.

Oleh itu, permohonan Plaintif Dalam Tuntutan Balas di bawah Kandungan 40 adalah ditolak dengan kos sebanyak RM8,000.00 dibayar oleh Shah kepada Tokoh Agro, tertakluk kepada alokatur. PERMOHONAN KEEMPAT: PERMOHONAN UNTUK MEMINDA PEMBELAAN TERPINDA DAN

Permohonan Tokoh Agro di bawah Kandungan 24 adalah dibenarkan. Selaras dengan itu, Tokoh Agro selaku Plaintif Dalam Tuntutan Balas diberikan kebenaran untuk memfailkan dan menyampaikan Pembelaan Terpinda dan Tuntutan Balas Terpinda (yang dipinda selanjutnya) dalam tempoh 14 hari dari tarikh pembelaan terpinda bermeterai diperoleh.

Defendan-Defendan Dalam Tuntutan Balas turut diberikan kebenaran untuk meminda pembelaan-pembelaan mereka secara konsekual, jika difikirkan perlu, dalam tempoh yang sama 14 hari dari tarikh penerimaan dan Plaintif Dalam Tuntutan Balas dibenarkan untuk membuat pindaan keapda jawapan sekiranya perlu.

Kos permohonan ini adalah kos dalam kausa. Bertarikh : 1 Disember 2025 -sgd-Dr. Noradura binti Hamzah Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sivil 2 Johor Bahru Peguambela bagi Pihak Plaintif : : Saiful Zaman Tetuan Saifuz & Co Peguambela bagi Pihak Defendan : : Lim Pang Kiat Tetuan Pang Kiat, Yu Qi Law Chambers Peguambela bagi Pihak Defendan (Mengikut Tuntutan Balas) : : R Paramanandan Tetuan Clarence Edwin Law Offices Peguambela bagi Pihak Defendan (Mengikut Tuntutan Balas) : : Baharudin Baharim Tetuan Bahar & Co. Peguambela bagi Pihak Defendan (Mengikut Tuntutan Balas) : :