Azman Bin Mohamad v Mohd. Farid Bin Misron (JA-12B-44-07/2025)

Ini adalah rayuan oleh Perayu (“Defendan”) terhadap keseluruhan keputusan Hakim Mahkamah Sesyen Johor Bahru (“HMS”) yang diberikan pada 14.7.2025, di mana HMS telah memutuskan Defendan bertanggungan 100% dari segi liabiliti serta perintah bagi gantirugi am dan khas serta kos terhadap tuntutan Responden (“Plaintif”).

Bagi tujuan keselarasan dan kemudahan rujukan, pihak-pihak dalam prosiding rayuan ini adalah dirujuk sebagaimana di Mahkamah Sesyen. Ketidakpatuhan Prosedur Oleh Pihak Perayu

Sebelum Mahkamah meneliti merit rayuan ini, Mahkamah ini ingin menarik perhatian pihak-pihak berhubung ketidakpatuhan prosedur yang serius di pihak Perayu terhadap arahan Mahkamah.

Berdasarkan Pengurusan Kes (Case Management) melalui eReview pada 12 November 2025, pihak-pihak telah diarahkan untuk mematuhi arahan pemfailan seperti berikut –

(a) Hujahan Bertulis (Written Submission) hendaklah difailkan sebelum 26 Januari 2026;

(b) Hujahan Balasan (Submission in Reply) hendaklah difailkan sebelum 16 Februari 2026; dan

(c) Ringkasan Eksekutif (Executive Summary) hendaklah difailkan sebelum 16 Februari 2026.

Berdasarkan semakan ke atas Sistem Pengurusan Kes (CMS) setakat 9 Mac 2026, Mahkamah mendapati bahawa pihak Defendan telah dengan sengaja tidak cakna dan ingkar untuk mematuhi arahan Mahkamah sebagaimana berikut –

(a) Hujahan Bertulis Defendan (Kandungan 12) hanya difailkan pada 29 Januari 2026, iaitu 3 hari selepas tarikh akhir yang ditetapkan;

(b) Pihak Defendan tidak memfailkan sebarang Hujahan Balasan (Submission in Reply) langsung; dan

(c) Ringkasan Eksekutif Defendan (Kandungan 17) hanya difailkan pada 23 Februari 2026, iaitu 7 hari selepas tarikh akhir yang ditetapkan.

Tiada sebarang permohonan menerusi Notis Permohonan, secara bertulis mahupun secara lisan dibuat oleh pihak Defendan untuk melanjutkan tempoh masa penfailan hujahan tersebut. Tiada sebarang penjelasan atau alasan yang dikemukakan untuk ketidakpatuhan ini.

Mahkamah ingin menegaskan bahawa arahan-arahan Mahkamah semasa sesi Pengurusan Kes bukanlah pilihan atau cadangan kepada pihak-pihak. Semua arahan semasa Pengurusan Kes hendaklah dipatuhi oleh pihak-pihak secara ketat demi memastikan pengendalian kes dapat dijalankan secara efisyen dan lancar tanpa memprejudis pihak-pihak. Dalam hal ini, tindakan pihak Defendan yang secara sengaja dan kumulatif tidak mengendahkan, enggan dan mengabaikan perintah Mahkamah adalah satu perbuatan sengaja yang mencabar arahan Mahkamah dan sangat memalukan yang boleh terjumlah kepada tindakan penghinaan Mahkamah.

Tindakan Peguam Defendan sebegini memberikan indikasi bahawa arahan Mahkamah adalah satu perkara yang diambil remeh dan prosiding Mahkamah dikawal sepenuhnya oleh Peguam dan Mahkamah harus akur kepada apa jua tindakan Peguam. Ini adalah satu keadaan yang amat membimbangkan dan tidak boleh dibiarkan berterusan.

Dalam hal ini, Mahkamah ingin menarik perhatian Peguam Defendan bahawa tanggungjawab untuk mewakili anak guam adalah sebagaimana akujanji yang diperuntukkan dalam Kaedah 16 Kaedah-Kaedah Profesion Guaman (Amalan dan Etika) 1978 [Legal Profession (Practice and Etiquette) Rules 1978], bahawa seseorang peguambela dan peguamcara berkewajipan untuk “fearlessly uphold the interest of his client, the interest of justice and dignity of the profession”. Dengan tidak mematuhi arahan Mahkamah dan tidak menfailkan hujahan dalam tempoh yang ditetapkan, Peguam Defendan telah gagal dalam ketiga-tiga aspek kewajipan ini - gagal memelihara kepentingan anak guamnya, gagal memelihara kepentingan keadilan dan gagal memelihara maruah profesion.

Jika Peguam Defendan tidak mengambil berat untuk menghujahkan kes klien mereka dengan sewajarnya dan dalam tempoh masa yang ditetapkan, bagaimana Mahkamah boleh dijangka untuk memberikan pertimbangan serius kepada kedudukan mereka? Mahkamah bukanlah peguam bela untuk mana-mana pihak. Adalah menjadi tanggungjawab setiap pihak untuk mengemukakan hujahan yang komprehensif dan meyakinkan untuk menyokong kes masing-masing. Sikap sambil lewa dan tidak serius dalam mempertahankan kes yang diwakili, sekiranya tidak dibendung, tidak mustahil akan menjejaskan nama baik dan kredibiliti profesion kepeguaman secara keseluruhannya.

Mahkamah turut mengambil notis Kehakiman (judicial notice) bahawa terdapat satu trend yang membimbangkan di mana sesetengah pengamal undang-undang secara sengaja tidak mematuhi arahan Pengurusan Kes tanpa sebarang akibat. Trend ini perlu dibendung dengan tegas. Peguamcara hendaklah bertanggungjawab atas tindakan mereka dan memikul akibat daripada ketidakpatuhan mereka sendiri. Dikhuatiri pengabaian dengan sengaja arahan Mahkamah akan menjadikan Peguamcara menjadi kalis undang-undang dan bertindak sebagai kuasa penentu kepada semua kepatuhan prosedur dan Mahkamah hanyalah menjadi rubberstamp kepada tindakan tersebut.

Berdasarkan sikap dan tindakan pihak Perayu yang nampaknya tidak berminat dan tidak memberikan komitmen yang sewajarnya dalam prosiding ini, Mahkamah menolak Kandungan 12 (Hujahan Bertulis Perayu) dan Kandungan 17 (Ringkasan Eksekutif Perayu). Kedua-dua dokumen ini difailkan di luar tempoh yang ditetapkan tanpa kebenaran Mahkamah dan tanpa sebarang justifikasi.

Sehubungan dengan itu, Mahkamah tidak akan membazirkan masa Kehakiman untuk menjemput pihak Defendan berhujah secara komprehensif. Sebaliknya, bagi memastikan prosiding rayuan ini diputuskan berdasarkan merit dan memberi keadilan kepada pihak-pihak, Mahkamah mengarahkan Peguamcara Defendan dibenarkan membuat hujahan lisan selama 5 minit sahaja untuk membentangkan intipati kes mereka.

Berdasarkan hujahan ringkasan lisan Defendan, hujahan bertulis, ringkasan esekutif bertulis dan ikatan otoriti Plaintif, kertas kausa berkaitan dalam Rekod Rayuan yang difailkan, ini adalah keputusan Mahkamah. Latar Belakang Tuntutan

Tuntutan Plaintif berbangkit daripada satu kemalangan jalan raya yang berlaku pada 15.12.2021, jam lebih kurang 6.10 petang, di Jalan Mahir 1, Taman Perindustrian Cemerlang, di antara motorsikal nombor AJX 3416 yang ditunggang oleh Plaintif dengan motokar JJP 9223 yang dipandu oleh Defendan.

Selepas perbicaraan penuh, HMS pada 14.7.2025 telah memutuskan seperti yang berikut –

(a) Liabiliti : 100% terhadap Defendan.

(b) Kuantum : (seperti jadual di bawah) – NO. BUTIR-BUTIR JUMLAH AWARD 1 Closed comminuted fracture (butterfly fragments) right distal third tibia and fibula with disabilities 80,000.00 2 Closed fracture over right midshaft ulna with disabilities 30,000.00 3 Muscle wasting of the right thigh and calf 20,000.00 4 Multiple scars 30,000.00 5 Abrasion wound over left knee 10,000.00 6 Pain over forearm and right leg with swelling and tenderness over left distal leg 10,000.00 7 Discharging ulcer over the fracture site 15,000.00 8 Knee osteoarthritis 15,000.00 9 Pain and suffering for future surgery - removal implant over right ulna 5,000.00 KOS RAWATAN MASA HADAPAN 10 Kos pembedahan removal of implant over right midshaft ulna 10,000.00 11 Kos intensive physiotherapy di hospital swasta 30,720.00 12 Kos set custom made shoe raise 197,362.50 GANTIRUGI KHAS 13 Kehilangan pendapatan sebenar 48,300.00 JUMLAH KESELURUHAN 501,382.50 Analisa Mahkamah

Sebarang rayuan ke Mahkamah Tinggi adalah dengan cara pendengaran semula (Aturan 55 kaedah 2 Kaedah-kaedah Mahkamah 2012). Di peringkat rayuan ini Mahkamah Tinggi boleh mengakas keputusan Hakim Bicara sekiranya keputusan tersebut adalah jelas terkhilaf atau “plainly wrong”. (Lihat S Quarry Sdn Bhd v. Desaru Development Corporation Sdn Bhd & Ors [2019] 1 LNS 93)

Berhubung isu kuantum, Mahkamah Tinggi boleh mengubah dapatan Hakim Bicara sekiranya beliau telah bertindak atas prinsip undang-undang yang salah, gagal mengambil kira perkara yang relevan atau telah membuat anggaran yang salah (erroneous estimation) terhadap kerosakan yang dialami. (Lihat Topaiwah v Salleh [1968]

Walau bagaimanapun, Mahkamah rayuan hendaklah menghormati kelebihan Hakim Bicara yang telah melihat dan mendengar saksi-saksi secara langsung. (Lihat Yahaya bin Mohamad v Chin Tuan Nam [1975] 2 MLJ 117 dan; Rasidin bin Partorjo v. Frederick Kiai [1976] 2 MLJ 214).

Berdasarkan kepada prinsip undang-undang ini, berikut adalah analisa dan dapatan Mahkamah-Mahkamah turut mempertimbangkan hujahan pihak Plaintif bahawa isu liabiliti merupakan "pure question of facts" yang telah diputuskan oleh HMS setelah mendengar keterangan saksi-saksi dan meneliti keterangan dokumentari serta keterangan senyap dan justeru itu keputusan tersebut tidak harus diganggu oleh Mahkamah di peringkat rayuan ini. Mahkamah menghormati prinsip ini. Walau bagaimanapun, sebagaimana yang dinyatakan di atas, Mahkamah rayuan berhak untuk campur tangan sekiranya Hakim Bicara telah gagal mengambil kira perkara-perkara yang relevan. Dalam kes ini, HMS telah gagal mempertimbangkan keterangan berkenaan tindakan Plaintif memotong kenderaan lain sejurus sebelum kemalangan dan ketiadaan bukti kesan brek di lokasi kemalangan. Kedua-dua fakta ini terbukti melalui Nota Keterangan dalam Rekod Rayuan Tambahan tetapi tidak diberi sebarang pertimbangan dalam Alasan Penghakiman HMS. Sehubungan dengan itu, campur tangan Mahkamah ini adalah wajar dan tidak bercanggah dengan prinsip bahawa Mahkamah rayuan hendaklah menghormati kelebihan Hakim Bicara dalam menilai kredibiliti saksi. Isu Liabiliti

Berdasarkan hujahan lisan ringkas Perayu, Hujahan Bertulis dan Ringkasan Eksekutif Responden, kertas kausa serta penelitian Mahkamah sendiri terhadap keseluruhan Rekod Rayuan bagi prosiding ini, Mahkamah mendapati bahawa HMS adalah betul apabila memutuskan bahawa Defendan menanggung liabiliti utama dalam kemalangan ini. Fakta-fakta berikut tidak dipertikaikan dan terbukti melalui Rekod Rayuan –

(a) Defendan telah memasuki laluan sah Plaintif. Perkara ini diakui oleh Defendan sendiri dalam Laporan Polis Pindaan (Ekshibit D5), semasa pemeriksaan balas dan semasa pemeriksaan semula (Nota Keterangan, Rekod Rayuan Tambahan);

(b) Pegawai Penyiasat SP1 (Sarjan Veeran a/l Krishnan) telah mengesahkan melalui siasatan bahawa motokar Defendan telah menceroboh ke laluan Plaintif;

(c) Saman telah dikeluarkan terhadap Defendan di bawah Rule 10 LN 166/59 dan saman tersebut telah dijelaskan pada 23.1.2022 (Perenggan 28 Alasan Penghakiman HMS); dan

(d) Keterangan Defendan adalah bercanggah di setiap peringkat perbicaraan. Semasa pemeriksaan utama beliau menyatakan motorsikal Plaintif memasuki laluannya, semasa pemeriksaan balas beliau mengakui memasuki laluan motorsikal Plaintif dan semasa pemeriksaan semula beliau menyatakan motorsikal Plaintif melanggar motokarnya sewaktu motokar telah masuk balik ke laluan sah beliau (Perenggan 29–31 Alasan Penghakiman HMS). Defendan sendiri juga mengakui bahawa kedua-dua laporan polisnya tidak betul (Perenggan 31 Alasan Penghakiman HMS).

Walau bagaimanapun, berdasarkan penelitian Mahkamah sendiri terhadap Nota Keterangan Perbicaraan dalam Rekod Rayuan Tambahan, Mahkamah mendapati terdapat unsur kecuaian sertaan di pihak Plaintif yang tidak diambil kira oleh HMS seperti berikut –

(a) Plaintif sedang memotong sebuah kenderaan lain di hadapannya sejurus sebelum kemalangan berlaku (Perenggan 4 Alasan Penghakiman HMS). SP1 mengesahkan fakta ini : bahawa sebelum sampai ke lokasi kemalangan, motorsikal Plaintif ada memotong sebuah kenderaan di hadapannya dan telah ke arah kanan menuju ke arah tengah jalan raya;

(b) tindakan memotong ini telah menyebabkan motorsikal Plaintif menghampiri garisan tengah jalan raya;

(c) titik impak perlanggaran yang ditandakan “X” oleh Pegawai Penyiasat SP1 dalam rajah kasar (Ekshibit P1) adalah berhampiran dengan garisan tengah jalan. SP1 mengesahkan bahawa perlanggaran berlaku “begitu hampir dengan garisan tengah jalan”;

(d) SP1 sendiri bersetuju dalam soal balas bahawa berdasarkan gambar-gambar kemalangan (Ekshibit D7), motokar Defendan hanya “termakan sedikit” laluan motorsikal Plaintif dan tidak terbabas secara keseluruhan ke laluan Plaintif; dan

(e) SP1 bersetuju bahawa tiada bukti kesan brek dari motorsikal Plaintif di lokasi kemalangan, yang menunjukkan Plaintif gagal membrek sewajarnya. Mahkamah turut mempertimbangkan hujahan pihak Plaintif bahawa gambar-gambar dalam ekshibit D7(a)-(h) menunjukkan kedudukan kenderaan selepas perlanggaran ("final resting position") dan bukannya kedudukan semasa impak berlaku dan justeru itu gambar-gambar tersebut tidak boleh digunakan untuk menentukan titik perlanggaran. Mahkamah bersetuju bahawa gambar-gambar polis tersebut menunjukkan kedudukan selepas perlanggaran. Walau bagaimanapun, dapatan Mahkamah mengenai kecuaian sertaan Plaintif tidak bergantung semata-mata kepada gambar-gambar tersebut, tetapi berdasarkan keseluruhan keterangan termasuk keterangan SP1, Rajah Kasar (Ekshibit P1) dan pengakuan pihak-pihak sendiri.

Berkenaan dengan kedudukan tanda "X" dan "Y" dalam Rajah Kasar, Mahkamah mempertimbangkan bahawa pihak Plaintif menghujahkan tanda "Y" yang ditandakan oleh Plaintif dan dipersetujui oleh Defendan semasa pemeriksaan balas adalah lebih tepat sebagai titik perlanggaran berbanding tanda "X" yang ditandakan oleh Pegawai Penyiasat. Mahkamah mendapati bahawa kedua-dua tanda tersebut menunjukkan perlanggaran berlaku berhampiran garisan tengah jalan yang menyokong dapatan Mahkamah bahawa Plaintif juga berada berhampiran garisan tengah jalan pada masa kemalangan. Oleh itu, sama ada tanda "X" atau "Y" dirujuk, fakta asas yang menyokong dapatan kecuaian sertaan tidak berubah.

Mahkamah juga membuat pemerhatian bahawa dapatan kecuaian sertaan di pihak Plaintif tidak berasaskan hujahan pihak Defendan bahawa motorsikal Plaintif telah "overshoot" ke bahagian tengah jalan raya dan merempuh motokar Defendan. Hujahan tersebut adalah andaian pihak Defendan semata-mata yang tidak disokong oleh sebarang keterangan yang kukuh. Sebaliknya, dapatan kecuaian sertaan Mahkamah adalah berdasarkan fakta yang terbukti iaitu –

(a) tindakan Plaintif memotong kenderaan lain sejurus sebelum kemalangan sebagaimana disahkan oleh SP1 dan diakui dalam Alasan Penghakiman HMS sendiri di Perenggan 4; dan

(b) ketiadaan bukti kesan brek di lokasi kemalangan yang menunjukkan Plaintif gagal mengambil langkah berjaga-jaga yang sewajarnya.

Sehubungan dengan itu, Mahkamah memutuskan bahawa pecahan wajar bagi liabiliti dalam kemalangan ini adalah seperti berikut – Defendan : 70% Plaintif (kecuaian sertaan) : 30%

Dalam hal ini, Mahkamah meletakkan Defendan liabiliti tanggungan yang lebih besar berbanding Plaintif kerana beliau adalah pihak yang telah menceroboh laluan Plaintif. Mahkamah berpandangan bahawa seorang pemandu yang melepasi garisan tengah jalan raya memikul tanggungjawab untuk memastikan adalah selamat untuk berbuat demikian. Namun demikian, pada masa yang sama, Plaintif juga menyumbang kepada kemalangan melalui tindakannya memotong kenderaan lain dan menghampiri garisan tengah jalan raya dengan laju tanpa berhati-hati dan tanpa membrek sewajarnya. Kuantum

Sebelum meneliti setiap item kuantum, Mahkamah membuat pemerhatian terhadap hujahan pihak Plaintif yang merujuk kepada Pekeliling Majlis Peguam (Bar Council Circular) No. 210/2014 yang menyatakan bahawa Revised Compendium of Personal Injury Awards (“Revised Compendium”) hanyalah panduan dan bukannya had muktamad dan bahawa Mahkamah bebas untuk memberikan award yang lebih tinggi daripada lingkungan yang dicadangkan sekiranya keadaan kes atau undang-undang kes ("case law or factual circumstances") mewajarkannya. Mahkamah bersetuju dengan prinsip ini. Dalam hal ini, Mahkamah berpandangan bahawa dalam kes ini, sebarang penyimpangan daripada julat Compendium hendaklah disokong oleh justifikasi yang jelas dalam Alasan Penghakiman. Penelitian Mahkamah terhadap Alasan Penghakiman HMS mendapati bahawa HMS tidak memberi sebarang justifikasi khusus mengapa beberapa item award telah diberikan jauh melebihi julat Revised Compendium. Sehubungan dengan itu, Mahkamah menggunakan Revised Compendium sebagai titik rujukan yang berguna sambil mengambil kira keadaan fakta khusus kes ini, trend award terkini, serta nilai susut matawang dan kadar inflasi semasa.

Analisa dan dapatan Mahkamah berhubung isu kuantum adalah seperti yang berikut –

(a) Closed comminuted fracture (butterfly fragments) right distal third tibia and fibula with disabilities’

Mahkamah membuat pemerhatian bahawa award HMS sebanyak RM80,000.00 untuk kecederaan ini adalah berlebihan. Berdasarkan Alasan Penghakiman HMS sendiri, HMS merujuk kepada kes Anazil Nordin lwn. Mohd Zaidy Rahmat & Satu Lagi [2017] PILRU 7 di mana award untuk kecederaan yang setanding adalah RM55,000.00 dan RM50,000.00. Panduan (“Revised Compendium”) mencadangkan julat antara RM36,000.00 - RM60,000.00 untuk kecederaan tibia dan fibula dengan kependekan.

Selanjutnya berdasarkan Revised Compendium yang sama, pemerhatian Mahkamah bagi isu ini juga mendapati bahawa award RM80,000.00 tersebut adalah menghampiri julat award bagi pemotongan di bawah lutut (below knee amputation) iaitu RM66,500.00 - RM79,500.00. Sehubungan dengan itu, adalah jelas bahawa jumlah award yang diberikan adalah tidak berpadanan.

Mahkamah juga turut mempertimbangkan percanggahan mengenai tahap kependekan anggota bawah kanan Plaintif. Laporan pakar Plaintif dari Mahkota Medical Centre melaporkan kependekan 2.5 cm berdasarkan pengukuran pita (tape measure method) dan radiograf. Sebaliknya, laporan pakar Defendan dari Regency Specialist Hospital (Dr Lau Kai Poh) bertarikh 11.4.2023 merekodkan kependekan hanya 1.51 cm berdasarkan CT scannogram yang dinyatakan sebagai “much more accurate as compared to clinical tape measurement and x-ray scannogram”. Mahkamah mendapati bahawa HMS tidak memberi sebarang pertimbangan atau justifikasi dalam Alasan Penghakimannya mengapa beliau menerima angka 2.5 cm dan bukannya 1.51 cm.

Pada masa yang sama, Mahkamah turut membuat pemerhatian bahawa kecederaan Plaintif melibatkan pelbagai komplikasi termasuk infected non-union, varus deformity 15°, implant in situ, keterbatasan pergerakan lutut, buku lali dan jari kaki serta kependekan kekal dan kesan terhadap keupayaan Plaintif untuk berjalan, berlari dan berdiri dalam tempoh yang lama mengambil kira semua faktor ini serta trend semasa, Mahkamah memutuskan untuk mengakas award HMS dan membuat dapatan bahawa kadar award yang munasabah adalah RM60,000.00.

(b) Closed fracture over right midshaft ulna with disabilities

Mahkamah mendapati bahawa jumlah award ini adalah munasabah memandangkan kecederaan melibatkan implant in situ, keterbatasan pergerakan pergelangan tangan, kuasa yang berkurangan dan kelemahan cengkaman. Oleh itu, tiada keperluan untuk Mahkamah mengubah kadar award HMS.

(c) Muscle wasting of the right thigh and calf

Mahkamah ini membuat pemerhatian bahawa berdasarkan Revised Compendium, julat bagi gantirugi ini adalah antara RM3,000.00 - RM5,000.00. Oleh itu, mahkamah mendapati bahawa award HMS sebanyak RM20,000.00 adalah berlebihan.

Pada masa yang sama, nas undang-undang yang dirujuk oleh HMS sendiri hanya mengawardkan RM10,000.00. (Rujuk Azju Mohammad & Anor v. John Foxbat Louis & Anor [2014] PILRU 14 dan Md Ghaus Yahaya v. Sahak Che Mat & Anor [2013] PILRU 51).

Berdasakan Laporan pakar Defendan yang merekodkan dua lokasi wasting, masing-masing adalah muscle wasting 2 cm di paha kanan dan 4cm di betis kanan. Oleh itu, Mahkamah memutuskan bahawa jumlah ganti rugi yang munasabah adalah sebanyak RM10,000.00 bagi kedua-dua bahagian.

(d) Multiple scars

Mahkamah mendapati bahawa jumlah award HMS adalah munasabah memandangkan tujuh parut hypertrophic pembedahan yang kekal dan mencacatkan di pelbagai lokasi sebagaimana didokumenkan dalam laporan pakar. Oleh itu jumlah award ini dikekalkan.

(e) Abrasion wound over left knee

Berdasarkan Revised Compendium, jumlah award yang dicadangkan di bawah kategori abrasion (single and multiple) adalah dalam julat RM1,300.00 - RM5,000.00. Oleh itu, mahkamah mendapati bahawa award RM10,000.00 yang diberikan oleh HMS untuk satu abrasion wound di lutut kiri adalah berlebihan. Sehubungan dengan itu, Mahkamah memutuskan jumlah award di bawah kategori ini adalah sebanyak RM5,000.00.

(f) Pain over forearm and right leg with swelling and tenderness over left distal leg

Mahkamah mendapati bahawa tuntutan di bahawa item ini bertindih (overlapping) dengan kecederaan-kecederaan lain yang telah diawardkan secara berasingan, khususnya kecederaan patah tulang tibia/fibula (Item 1) dan patah tulang ulna (Item 2) yang masing-masing telah merangkumi disabilities termasuk kesakitan, bengkak dan keterbatasan pada anggota yang sama. Pampasan berganda tidak harus dibenarkan. Oleh itu jumlah award ini diketepikan sepenuhnya.

(g) Discharging ulcer over the fracture site

Berdasarkan penelitian Mahkamah terhadap Rekod Rayuan Tambahan, laporan pakar Defendan iaitu Dr Lau Kai Poh dari Regency Specialist Hospital bertarikh 11.4.2023 yang telah dipersetujui oleh Plaintif sendiri menyatakan secara jelas : “No discharging sinus noted on right leg”. Ini menunjukkan kondisi ini telah pulih sepenuhnya pada masa pemeriksaan tersebut. Dalam hal ini, mahkamah mendapati bahawa HMS gagal memberi pertimbangan kepada penemuan perubatan terkini ini dalam Alasan Penghakimannya. Sehubungan dengan itu, jumlah award yang diberikan bagi item ini adalah diketepikan.

Mahkamah mempertimbangkan hujahan pihak Plaintif bahawa walaupun kondisi ulcer telah pulih, Plaintif pernah mengalami kecederaan ini dan telah menjalani pembedahan "removal implant over right tibia" untuk merawat "discharging ulcer" tersebut dan justeru kesakitan serta penderitaan yang dialami oleh Plaintif seharusnya dipampaskan. Walau bagaimanapun, Mahkamah mendapati bahawa kesakitan dan penderitaan berkaitan komplikasi patah tulang tibia/fibula termasuk jangkitan dan pembedahan berkaitan telahpun diambil kira di bawah Item 1 (Closed comminuted fracture right distal third tibia and fibula with disabilities) yang merangkumi segala komplikasi dan disabilities yang timbul daripada kecederaan tersebut. Pemberian award berasingan bagi isu yang sama akan mengakibatkan pampasan berganda.

(h) Knee osteoarthritis

Berdasarkan Laporan pakar Defendan yang dipersetujui Plaintif menunjukkan “Normal right hip and knee joint movement”. Ini menunjukkan Plaintif tidak mengalami osteoarthritis pada masa pemeriksaan. Walau bagaimanapun, Mahkamah mengambil kira bahawa laporan pakar Plaintif dari Mahkota Medical Centre yang menyatakan kependekan anggota bawah boleh membawa kepada knee osteoarthritis dan hip pain pada masa hadapan. Mengambil kira panduan dalam Revised Compendium yang mencadangkan RM5,000 untuk osteoarthritis, Mahkamah ini memutuskan jumlah award di bawah item ini adalah sebanyak RM6,000.00.

Dalam menentukan jumlah award ini, Mahkamah telah mengambil kira sepenuhnya hujahan pihak Plaintif bahawa Plaintif akan mengalami knee osteoarthritis pada masa hadapan sebagaimana yang disahkan oleh Laporan Pakar Plaintif dari Mahkota Medical Centre, dan bahawa award seharusnya mencerminkan risiko kecederaan pada masa hadapan ini. Inilah sebabnya mengapa Mahkamah tidak mengetepikan award ini sepenuhnya tetapi memutuskan untuk mengekalkan award pada kadar yang dikurangkan iaitu RM6,000.00, memandangkan kecederaan ini masih bersifat spekulatif dan belum berlaku pada masa pemeriksaan oleh pakar Defendan. Jumlah ini mencerminkan imbangan yang sewajarnya antara risiko masa hadapan yang dibuktikan secara perubatan dengan hakikat bahawa kondisi tersebut belum nyata pada masa ini.

(i) Pain and suffering for future surgery - removal implant over right ulna

Mahkamah membuat pemerhatian bahawa Item ini tidak dipertikaikan secara substantif. Oleh itu award ini dikekalkan.

(j) Kos pembedahan removal of implant over right midshaft ulna

Berdasarkan penelitian Mahkamah terhadap Rekod Rayuan Tambahan, laporan pakar Defendan melaporkan bahawa implant pada ulna kanan tidak perlu dibuang sekiranya tiada komplikasi, dan kos pembedahan di hospital swasta adalah sebanyak RM7,000.00. Pada masa yang sama, pembedahan tersebut tersedia di hospital kerajaan pada kos yang. Mahkamah membuat pemerhatian bahawa HMS tidak memberi sebarang justifikasi dalam Alasan Penghakimannya mengapa beliau mengawardkan RM10,000.00 berbanding RM7,000.00 yang dikemukakan melalui keterangan perubatan. Oleh itu award ini diakas dan Mahkamah memutuskan award yang munasabah adalah berjumlah RM7,000.00.

(k) Kos intensive physiotherapy di hospital swasta

Berdasarkan penelitian Mahkamah terhadap Nota Keterangan Perbicaraan dalam Rekod Rayuan Tambahan, Mahkamah mendapati award ini tidak berasas atas alasan yang berikut –

(i) Laporan pakar Defendan menyatakan secara jelas – “Physiotherapy is not necessary now as the injury is already more than a year. There is right ankle weakness and stiffness which is permanent and will not improve with physiotherapy” (muka surat 338 - 339 Rekod Rayuan Tambahan);

Oleh itu mahkamah mendapati bahawa berdasarkan Alasan Penghakimannya, HMS gagal memberi pertimbangan kepada keterangan-keterangan ini. Mahkamah mendapati bahawa berdasarkan keterangan Plaintif sendiri sebagaimana di atas, tiada justifikasi untuk membenarkan tuntutan fisioterapi intensif di hospital swasta pada masa hadapan. Sehubungan dengan ini jumlah award di bawah item ini adalah diketepikan.

(l) Kos set custom made shoe raise

Berdasarkan penelitian Mahkamah terhadap Rekod Rayuan Tambahan, HMS membenarkan award berdasarkan sebutharga dari Endolite Asia Sdn Bhd yang dikemukakan oleh pihak Plaintif berjumlah RM197,362.50. Walau bagaimanapun, terdapat juga sebutharga dari Teh Lin Prosthetic & Orthopaedic Co Sdn Bhd yang dikemukakan oleh pihak Defendan berjumlah RM61,360.00. Kedua-dua sebutharga ini telah dipersetujui oleh kedua-dua pihak pada 13.11.2024, tertakluk kepada hujahan (Nota Keterangan muka surat 101 Rekod Rayuan Tambahan). Mahkamah mendapati bahawa HMS tidak memberi sebarang justifikasi dalam Alasan Penghakimannya mengapa beliau menerima sebutharga Plaintif dan menolak sebutharga Defendan.

Mahkamah mendapati bahawa HMS telah terkhilaf dalam menerima sebutharga Plaintif tanpa sebarang pertimbangan terhadap sebutharga Defendan. Kedua-dua sebutharga adalah daripada penyedia prostetik dan ortopedik yang sah. Walau bagaimanapun, sebutharga Endolite Asia Sdn Bhd pada asalnya tidak dipersetujui oleh pihak Defendan dan hanya ditandakan sebagai ID-18 semasa perbicaraan pada 11.6.2024. Sebaliknya, sebutharga Teh Lin Prosthetic & Orthopaedic Co Sdn Bhd telah diterima tanpa bantahan. Tambahan pula, Defendan dalam hujahan bertulisnya di Mahkamah Sesyen telah menghujahkan secara substantif bahawa berdasarkan laporan pakar Defendan, kependekan anggota bawah Plaintif hanyalah 1.51 cm berdasarkan CT scannogram dan hanya kependekan melebihi 2 cm memerlukan intervensi melalui shoe raise.

Mahkamah mempertimbangkan hujahan ini tetapi mendapati bahawa memandangkan HMS telah membenarkan tuntutan shoe raise secara prinsipnya dan dapatan tersebut tidak diganggui, persoalan yang tinggal hanyalah kuantum yang munasabah. Dalam hal ini, Mahkamah menerima pakai sebutharga Defendan sebanyak RM61,360.00 sebagai kos yang lebih munasabah dan realistik. Jumlah ini diawardkan sebanyak RM61,360.00.

Mahkamah tidak menerima pakai pendekatan purata sebagaimana yang dihujahkan oleh pihak Defendan kerana sebutharga Endolite Asia Sdn Bhd pada asalnya tidak dipersetujui oleh Defendan dan hanya ditandakan sebagai ID-18, manakala sebutharga Teh Lin Prosthetic & Orthopaedic Co Sdn Bhd telah diterima tanpa bantahan. Dalam keadaan sedemikian, sebutharga yang diterima tanpa bantahan adalah lebih wajar dijadikan asas pengiraan.

(m) Kehilangan pendapatan sebenar

Mahkamah mendapati bahawa HMS tidak terkhilaf dalam mengawardkan multiplicand sebanyak RM2,300.00 sebulan (gaji purata kasar RM2,620.00 sebulan tolak living expenses RM320.00 sebulan) dan multiplier selama 21 bulan. HMS bertindak atas prinsip undang-undang yang betul dalam menggunakan gaji purata kasar Plaintif sebagai asas pengiraan memandangkan ini merupakan tuntutan kehilangan pendapatan sebenar Plaintif dan bukannya tuntutan tanggungan (dependency claim).

Dapatan HMS ini disokong oleh keterangan Plaintif dan wakil majikan Plaintif (SP2) serta bukti dokumentari termasuk slip-slip gaji, penyata caruman KWSP dan surat pengesahan pekerjaan yang dikemukakan semasa perbicaraan. Oleh itu jumlah award sebanyak RM48,300.00 bagi item ini adalah dikekalkan.

Mahkamah turut meneliti hujahan Defendan bahawa multiplicand sepatutnya berdasarkan gaji bersih (net salary) sebagaimana yang tertera dalam slip-slip gaji Plaintif. Walau bagaimanapun, Mahkamah mendapati bahawa HMS telah betul menggunakan gaji purata kasar sebelum potongan statutori (KWSP dan PERKESO) kerana potongan-potongan tersebut adalah simpanan dan caruman untuk manfaat Plaintif sendiri dan bukannya perbelanjaan yang hilang. Pendekatan ini adalah selaras dengan prinsip yang mantap dalam tuntutan kehilangan pendapatan sebenar. Gantirugi Khas Lain

Mahkamah turut membuat pemerhatian bahawa Plaintif tidak membangkitkan sebarang isu berhubung item-item gantirugi khas lain yang dibenarkan oleh HMS seperti yang berikut – JUMLAH AWARD Kos keluarga melawat 600.00 Kos pengangkutan rawatan susulan 4,200.00 Kos berjumpa doktor pakar 100.00 Kos berjumpa pakar prostetik 500.00 Kos penjagaan 12,000.00 Oleh itu, jumlah award bagi Item-item ini dikekalkan. Keputusan Mahkamah

Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah memutuskan seperti berikut –

(a) Liabiliti Keputusan HMS diketepikan. Defendan bertanggungan 70% dan Plaintif menyumbang cuai 30%.

(b) Kuantum Keputusan HMS diketepikan sebahagian, seperti yang berikut –

(i) Gantirugi Am – AWARD HMS KEPUTUSAN MAHKAMAH PAIN AND SUFFERING (AA) Tibia/fibula fracture 80,000.00 60,000.00 (AB) Ulna fracture 30,000.00 dikekalkan (AC) Muscle wasting 20,000.00 10,000.00 (AD) Multiple scars 30,000.00 dikekalkan (AE) Abrasion wound 10,000.00 5,000.00 (AF) Pain over forearm/right leg 10,000.00 diketepikan (AG) Discharging ulcer 15,000.00 diketepikan (AH) Knee osteoarthritis 15,000.00 6,000.00 (AG) Pain for future surgery 5,000.00 dikekalkan KOS RAWATAN MASA HADAPAN (AH) Implant removal 10,000.00 7,000.00 (AI) Intensive physiotherapy 30,720.00 diketepikan (AJ) Custom shoe raise RM197,362.50 RM61,360.00

Sehubungan dengan itu, jumlah keseluruhan award selepas pindaan– Gantirugi Am 146,000.00 Kos Rawatan Masa Hadapan 68,360.00 Gantirugi Khas 65,700.00 JUMLAH KESELURUHAN 280,060.00

Jumlah tolakan 30% kecuaian sertaan : RM280,060.00 X 70% =

Kadar Faedah adalah seperti yang berikut –

(a) Faedah 5% setahun ke atas gantirugi am dari tarikh penyerahan saman sehingga tarikh penghakiman HMS (14.7.2025);

(b) Faedah 2.5% setahun ke atas gantirugi khas dari tarikh kemalangan (15.12.2021) sehingga tarikh penghakiman HMS (14.7.2025);

(c) Faedah 5% setahun ke atas jumlah penghakiman dari tarikh penghakiman HMS (14.7.2025) sehingga penyelesaian penuh.

Bagi kos rayuan ini, memandangkan rayuan Defendan adalah dibenarkan sebahagian, Mahkamah memerintahkan setiap pihak menanggung kos masing-masing bagi rayuan ini. Perintah kos di Mahkamah Sesyen dikekalkan. Bertarikh : 10 Mac 2026 -tandatangan-Dr Noradura binti Hamzah Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sivil 2 Johor Bahru Peguamcara Perayu / Defendan : : Nik Mohd Hasrul Bin Nik Hamdan Tetuan T.J Goh & Co. Peguamcara Responden / Plaintif : : Maizun Binti Ya'acub Tetuan Thara Singh Sidhu & Kushvinder