Aznan Bin Osman (RA-82D-5-05/2023)

Content

0 DI DALAM MAHKAMAH MAJISTRET DI KANGAR DALAM NEGERI PERLIS MALAYSIA NO. KES JENAYAH: RA-82D-5-05/2023 ANTARA PENDAKWA RAYA LWN AZNAN BIN OSMAN (NO K/P: 721105026275) r ALASAN PENGHAKIMAN PERTUDUHAN TERHADAP TERTUDUH Pertuduhan: “Bahawa kamu pada 28/03/2023, jam lebih kurang 5.10 petang, bertempat di Balai Polis Mata Ayer, dalam daerah Arau, di dalam negeri Perlis, telah menggunakan dadah berbahaya iaitu 11-nor-delta-9-tetrahydrocannabinol-9-carboxylicacid. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh di hukum di bawah Seksyen 15(1) Akta yang sama.” Pertuduhan telah dibacakan dan diterangkan kepada Tertuduh. Tertuduh faham Pertuduhan dan Minta Bicara bagi Pertuduhan. Pembelaan Tertuduh menafikan Pertuduhan dan meminta untuk dibicarakan. ALASAN PENGHAKIMAN A. PENGENALAN KES 1) Tertuduh telah dituduh melakukan kesalahan sepertimana pertuduhan-pertuduhan di bawah seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952. 2) Pertuduhan telah dibacakan dan difahami oleh Tertuduh. Tertuduh telah menafikan pertuduhan dan minta dibicarakan terhadap pertuduhan tersebut. 3) Kes telah dijalankan dengan 5 orang saksi pendakwaan. Di akhir kes pihak pendakwaan, mahkamah mendapati bahawa pihak pendakwaan telah gagal membuktikan kes prima facie terhadap tertuduh terhadap Pertuduhan di bawah seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 15(1) Akta yang sama. 4) Mahkamah telah memutuskan Tertuduh dilepaskan dan dibebaskan daripada kesalahan bagi Pertuduhan di bawah seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952. 5) Pihak pendakwaan tidak berpuashati dengan keputusan mahkamah dan merayu terhadap keputusan. B. FAKTA KES PIHAK PENDAKWAAN 6) Pada 28/03/2023, pada jam lebih kurang 5.10 petang, SP3 bersama pasukan telah membuat telah mengarahkan Tertuduh untuk memberikan sampel air kencingnya untuk tujuan saringan air kencing di Balai Polis Mata Ayer, Perlis. SP3 telah mengambil 10 pilihan sampul yang berisi botol urin dan Tertuduh telah memilih salah satu daripada bungkusan tersebut tertera nombor siri C0080554 (P5). 7) Seterusnya, SP3 telah mengarahkan SP4 mengiringi Tertuduh dan memungut spesimen air kencing milik Tertuduh di tandas Balai Polis Mata Ayer dengan menggunakan botol yang telah dipilih oleh Tertuduh sendiri. Semasa berada di dalam tandas, SP4 telah memerhatikan Tertuduh kencing ke dalam botol urin tersebut dan paras air kencing adalah melebihi 30ml. 8) Kemudian, setelah Tertuduh kembali semula ke pejabat dengan diiringi SP4, SP1 telah mengarahkan Tertuduh meletakkan di atas meja dan penutup botol telah dibuka oleh Tertuduh sendiri untuk ujian saringan awal air kencing dijalankan oleh SP3 dengan disaksikan oleh SP4. 9) Dengan disaksikan Tertuduh, SP3 mengambil empat (6) test strip iaitu jenis Amphetamine, Methamphetamine, KET, OPI, Benzo dan THC dan mencelup kesemua test strip ke dalam sampel air kencing Tertuduh. SP3 mendapati air kencing Tertuduh mengandungi THC. Setelah mendapati sampel air kencing Tertuduh positif dadah jenis THC, SP3 menutup semula botol urin dengan kemas dan dengan diperhatikan Tertuduh, SP3 menulis butiran pada label putih. 10) SP3 kemudiannya membuat laporan polis, Mata Ayer 490/23 (P6) dan kemudiannya membuat penambahan isi kandungan di dalam laporan Mata Ayer 491/23 (P7). Seterusnya, SP3 melekatkan label keselamatan bewarna biru tertera nombor siri yang sama di bahagian penutup dan badan botol urin sambil diperhatikan Tertuduh serta label yang telah diisi butiran dan nombor laporan polis pada botol urin tersebut. 11) Seterusnya, SP3 telah menyerahkan botol urin beserta spesimen air kencing milik Tertuduh dalam keadaan bersil dan berlabel serta Tertuduh kepada Pegawai Penyiasat, SP5. SP5 kemudiannya telah sil botol urin dengan meterai sil PDRM bewarna merah ‘433’ pada bahagian atas penutup botol urin tersebut. Botol urin tersebut berada dalam simpanan SP5 sepanjang masa dan ia sentiasa disimpan di dalam peti ais yang terletak di dalam bilik yang hanya boleh diakses oleh SP5 sahaja. 12) SP5 kemudiannya pula telah menyerahkan botol urin kepada Juruteknologi Makmal, SP1 dan diserahkan kepada Pegawai Sains, SP2 untuk dianalisa. Setelah dianalisa, air kencing tersebut disahkan mengandungi 11-nor-delta-9- tetrahydrocannabinol-9-carboxylicacid melalui Laporan Patologi (P3). 13) Setelah barang kes siap dianalisa, Laporan Patologi, (P3) diserahkan kepada SP5 untuk tindakan lanjut. 14) Tertuduh kemudiannya dituduh dengan Pertuduhan di bawah seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 15(1) Akta yang sama. C. SAKSI-SAKSI DAN EKSIBIT-EKSIBIT YANG DIKEMUKAKAN 15) Pihak Pendakwaan telah memanggil seramai 6 orang saksi sepanjang perbicaraan di peringkat pendakwaan seperti berikut: SP1: Ahmad Ridzwan bin Dali Juruteknologi Makmal Perubatan SP2: Asmashah binti Arshad Pegawai Sains Kimia Hayat SP3: Inspektor Muhamad Taufiq bin Ibrahim Pegawai Pemungut SP4: Lans Koperal Ku Muhammad Firdaus bin Ku Azizan Anggota Pengiring SP5: Inspektor Muhamad Faridzuan bin Mohd Daud Anggota Pengiring 16) Mahkamah juga meneliti eksibit yang dikemukakan pihak pendakwaan seperti berikut: Pernyataan Saksi SP1 PWS1 Pernyataan Saksi SP2 PWS2 Pernyataan Saksi SP3 PWS3 Pernyataan Saksi SP4 PWS4 Pernyataan Saksi SP5 PWS5 Borang Permintaan Pengesanan Dadah dalam Air Kencing P1 4 Keping Gambar Botol Urin P2 A-D Laporan Patologi P3 Sampul Barang Kes PDRM P4 Satu Botol Urin P5 Mata Ayer rpt 490/23 P6 Mata Ayer rpt 491/23 P7 Borang Serah Terima Barang Kes P8 Satu Sampul PDRM ER U3/23 Botol Urin P9 Satu Sampul Botol Urin C0080554 P10 Satu Sampul Test Strip & Satu Batang Test Strip P11 Sijil Perakuan di bawah seksyen 90A Akta Keterangan P12 Sekeping CD beserta Sampul P13 D. BEBAN PEMBUKTIAN 17) Di peringkat penutupan kes pihak pendakwaan adalah menjadi tanggungjawab mahkamah untuk membuat penilaian yang maksima keseluruhan keterangan saksi-saksi pendakwaan dan membuat keputusan sama ada pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap tertuduh ke atas pertuduhan yang dihadapi oleh tertuduh. 18) Merujuk kepada seksyen 173(f)(i) Kanun Prosedur Jenayah (KPJ) yang memperuntukkan prosedur di akhir kes pendakwaan. Seksyen 173(f)(i) KPJ memperuntukkan seperti berikut: “Apabila kes pendakwaan berakhir Mahkamah akan mempertimbangkan sama ada pihak pendakwa telah membuat suatu kes prima facie terhadap tertuduh.” 19) Selain itu maksud bagi prima facie telahpun diputuskan dalam kes Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85 di mana Yang Arif Hakim Mahkamah Persekutuan, Augustine Paul menyatakan, antara lain (dengan izinl):- “…Section 180(1) makes it clear that the standard of proof on the prosecution at the close of its case to mak out prima facie case …A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal. The phrase "prima facie case" is defined in similar terms in Mozley and Whiteley's Law Dictionary, 11th edn as: A litigating party is said to have a prima facie case when the evidence in his favour is sufficiently strong for his opponent to be called on to answer it. A prima facie case, then, is one which is established by sufficient evidence, and can be overthrown only by rebutting evidence adduced by the other side. The result is that the force of the evidence adduced must be such that, if unrebutted, it is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts exist or did happen… … In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established…” 20) Menurut Yang Arif Hakim Mahkamah Persekutuan, Augustine Paul dalam kes Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85, persoalan yang perlu dipertimbangkan oleh Mahkamah di akhir kes pendakwaan adalah sama ada keterangan-keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan memadai untuk mensabitkan tertuduh sekiranya beliau memutuskan untuk mendiamkan diri. Turut juga dinyatakan bahawa (dengan izin); “…The test at the close of the case for the prosecution would therefore be: Is the evidence sufficient to convict the accused if he elects to remain silent? If the answer is in the affirmative then a prima facie case has been made out…” 21) Di dalam kes Looi Kow Chai & Anor v. Public Prosecutor [2003] 1 CLJ 734, Mahkamah Rayuan menyatakan (dengan izin): “It is therefore follows that there is only ONCE EXERCISE THAT A JUDGE SITTING ALONG UNDER Sectiom 180 of the Code has to undertake at the close of Prosecution case. He, must subject the Prosecution evidence to the maximum evaluation and to ask himself the question, if I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silent, am I prepared to convict him on the totality of the evidence contained in the Prosecution case? If the answer is in negative then no prima facie case has been made out and the Accussed would be entitled to an acquittal”… 22) Dalam kes Pendakwa Raya lwn. Mohd Radzi bin Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457, yang mana Mahkamah Persekutuan juga menerimapakai ujian-ujian yang disyaratkan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Looi Kow Chooi di atas. Secara ringkasnya, kes di atas menyatakan dapatan seperti berikut (dengan izin):

Schedule

Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952 39) Menurut SP2, beliau merupakan Pegawai Sains Hayat yang bertugas di Hospital Tunku Fauziah. Hasil keputusan analisa yang dijalankan SP2 telah mengesahkan sampel air kencing yang diterima di dalam kes ini mengandungi 11-nor-delta-9-tetrahydrocannabinol-9-carboxylicacid. Keputusan analisa juga telah dinyatakan di dalam eksibit P3. 40) Adalah menjadi undang-undang yang mantap bahawa sekiranya keterangan Pegawai Sains atau Kimia adalah kredibel, mahkamah boleh menerimapakai keterangan tersebut. Hanya apabila keterangan tersebut adalah tidak kredibel atau pembelaan memanggil saksi pakar lain untuk mencabar pendapat Pegawai Sains atau Kimia, barulah mahkamah berhak menolak keterangan Pegawai Sains atau Kimia tersebut. Perkara ini dinyatakan di dalam kes Munusamy v. PP [1987] 1 MLJ 429, di mana Mahkamah telah memutuskan bahawa (dengan izin); “As a rule, a chemist in drug cases does not give any opinion as to ownership, control or possession of the substance sent for analysis, but he merely reports the result of the chemical examination of the substance. The only reason for sending the exhibits to the chemist is to determine their identity and to confirm what other witnesses have suspected. This type of opinion must in our view be distinguished from opinions which are of very technical or complicated nature, such as those given by handwriting, trade mark, copy right or ballistic experts... We are therefore of the view, that is this type of cases where the opinion of the chemist is confined only to the elementary nature and identity of substance, the court is entitled to accept the opinion of the expert on its face value, unless it is inherently incredible or the defence calls evidence in rebuttal by another expert to contradict the opinion. So long as some credible evidence is given by the chemist to support his opinion, there is no necessity for him to go into details of what he did in the laboratory, step by step..." 41) Berdasarkan faktor tersebut, mahkamah menerimapakai keterangan dan eksibit yang dikemukakan. Walaubagaimanapun, mahkamah pada peringkat ini masih perlu meneliti terlebih dahulu air kencing yang dianalisa perlu dibuktikan milik Tertuduh. mahkamah tidak menyangkal dan menerimapakai keterangan SP2 bahawa air kencing yang dianalisa mengandungi dadah jenis 11-nor-delta-9-tetrahydrocannabinol-9-carboxylicacid. F. ISU-ISU YANG DIBANGKITKAN Keterangan Saksi-saksi Material 42) SP3 adalah pegawai yang memungut specimen air kencing manakala SP4 adalah anggota yang diarahkan oleh SP3 mengiringi ke tandas. SP3 menyatakan beliau yang mengiringi dan melihat Tertuduh memberikan specimen manakala SP4 menyatakan beliau yang mengambil specimen tersebut dari Tertuduh. Di samping itu, SP5 iaiatu pegawai penyiasat mengesahkan bahawa sampel air kencing diambil dua kali sedangkan SP3 & SP4 menyatakan hanya sekali pengambilan. 43) Percanggahan dalam keterangan saksi-saksi sememangnya akan wujud namun persoalannya adalah samada percanggahan tersebut telah menjejaskan kredibiliti seseorang saksi. Prinsip undang-undang ini adalah sebagaimana yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Public Prosecutor v. Datuk Haji Harun bin Haji Idris [1977] 1 MLJ 15, di mana YA Raja Azlan Shah telah menyatakan seperti berikut: "... In my opinion discrepancies there will always be, because in the circumstances in which the events happened, every witness does not remember the same thing and he does not remember accurately every single thing that happened. It may be open to criticism, or it might be better if they took down a notebookand wrote down every single thing that happened and every single thing that was said. But they did not know that they are going to be witnesses at this trial. I shall be almost inclined to think that if there are no discrepancies, it might be suggested that they have concocted their accounts of what had happened or what had been said because their versions are too consistent. The question is whether the existence of certain discrepancies is sufficient to destroy their credibility. There is no rule of law that the testimony of a witness must either be believed in its entirety or not at all. A court is fully competent, for good and cogent reasons, to accept one part of the testimony of a witness and to reject the other. It is, therefore, necessary to scrutinize each evidence very carefully as this involves the question of weight to be given to certain evidence in particular circumstances." (penekanan diberikan). 44) Mahkamah juga antara lainnya turut merujuk kepada Abdullah Zawawi lwn Timbalan Pendakwaraya [1985] 2 MLJ 16, satu persoalan telah dibangkitkan di mana dinyatakan (dengan izin); “In view of these unsatisfactory features, the learned President should not have called upon the defence and likewise the learned Judge below should have allowed the appeal. However, at our suggestion counsel for the applicant withdrew all the questions and therefor the following question:- “Although the prosecution has the right to call every witness from whom a police statement has been taken, the question is how far does that right extend?” The practice of making available witness or witnesses from whom statements have been taken is to prevent the defence from commenting upon the honesty of the prosecution and thus invoking the of the-quoted presumption of adverse inference under section 114(g) of Evidence Act. But where the prosecution evidence falls short of proving a prima facie at the end of its case, the right to call such witness/witnesses and to make him/them available to the defence will be of no avail. If the doubt consists of the gap out of the matters adumbrated earlier the prosecution must close this gap. It is not for the defence to call the offered witness/witnesses to supplement the prosecution case.” 45) Kes di hadapan mahkamah adalah kes di bawah seksyen 15(1)(a) Akta dadah Berbahaya 1952 di mana keterangan berkenaan tatacara pengambilan air kencing adalah amat penting. Sekiranya timbul keraguan yang munasabah dan wujud lebih dari satu inferen telah melemahkan kes pihak pendakwaan kerana peruntukan dan garis panduan yang dikeluarkan tidak dibuktikan telah dipatuhi atau dalam erti kata lain ia telah menjejaskan versi pihak pendakwaan dalam menguatkan kes. 46) Kegagalan saksi-saksi pihak pendakwaan memberikan keterangan yang konsisten bagi fakta-fakta dan isu-isu yang material turut menyumbang kepada kegagalan pendakwaan untuk mengukuhkan keterangan dan kes pihak pendakwaan memandangkan terdapat banyak lompang di dalam kes pihak pendakwaan. 47) Ekoran dari itu, mahkamah berpendapat terdapat lebih dari satu inferen yang mana ‘benefit of doubt’ (dengan izin) harus diberikan kepada Tertuduh. Tiada keterangan atau bukti yang jitu dalam membuktikan bahawa pengambilan air kencing Tertuduh diambil secara teratur dan selaras dengan undang-undang dan peraturan yang ada. Siasatan Pegawai Penyiasat Tidak Lengkap 48) SP5 merupakan Pegawai Penyiasat di dalam kes ini iaitu bagi kesalahan di bawah seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan SP5 yang bertanggungjawab menjalankan siasatan berkenaan kesalahan yang dipertuduhkan. 49) Perihal pentingnya pegawai penyiasat menjalankan siasatan menyeluruh dan terperinci dan mengumpul kesemua keterangan serta mengelakkan kelompangan dalam kes pendakwaan telah ditekankan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Bunga Jalong v. PP [2015] 5 CLJ 893 yang menyatakan (dengan izin); "The duty of the investigators is to investigate the facts and to collect all the evidence. The police as investigators are public officers. Their concern must be to investigate the facts without fear or favour, so that all wrongdoers may be brought to justice. The completed investigation, compiled in the investigation papers is referred to the Public Prosecutor if an offence is disclosed. A completed investigation is one that includes investigation of the defences that emerged from the investigation. This includes such gaps or weaknesses emerging from the statements of witnesses and of defences from the statement of the accused person. Such investigations may eliminate the gaps or weaknesses, and provide substance to be tested against defences when raised. This is important as it ensures that if charges are to be preferred, there are no gaps or weak links in the prosecution case in the way of a successful prosecution." 50) Merujuk juga kepada kes Deepanraj a/l Subramaniam lwn Timbalan Pendakwaraya [2016] 1 MLJ 413, YA Balia Yusof, Hakim Mahkamah Rayuan menyatakan seperti berikut (dengan izin): “The failure of the police to carry out proper investigation has deprived not only the prosecution but also the defence of the best and must important evidence to resolve the case. Learned counsel further submitted the failure to do so means, there was withholding or suppression of evidence favourable to the defence and thus the s.114(g) presumption ought to be invoked. We were also reminded of the passage from the judgment of the Federal Court in Pang Chee Meng v. Public Prosecutor [1992] 1 MLJ 137 which states: “The accused cannot be penalized for lack of ingenuity in police investigation depriving him of the time honoured benefir of doubt.” 51) Merujuk keterangan SP5 menyatakan siasatan telah dibuat terhadap saksi-saksi namun SP5 gagal menyiasat berkenaan tatacara pengambilan air kencing samada mematuhi perundungan atau tidak. SP5 tidak dapat menyangkal bahawa pengambilan air kencing diambil sekali sahaja dan juga sampel diambil oleh pegawai yang berpangkat Sarjan dan ke atas selaras dengan peruntukan 31A(A) Akta yang sama. 52) Seterusnya, SP5 juga gagal untuk membuat siasatan lanjut berkenaan test strip yang digunapakai. Keterangan lanjut berkenaan test strip yang digunakan gagal diperjelaskan oleh SP5. 53) Tanpa siasatan lanjut dan keterangan berkenaan kelompongan yang wujud dalam penyiasatan SP5 telah meranapkan kes pihak pendakwaan. SP6 sebagai pegawai penyiasat seharusnya menjalankan siasatan penuh dan mengemukakan keterangan yang lebih terperinci tanpa sebarang keraguan yang timbul berkenaan kaitan Tertuduh dengan sampel air kencing yang diperolehi, P5. 54) Keterangan SP6 sendiri menunjukkan bahawa siasatan yang dijalankan oleh pegawai penyiasat tidak menyeluruh dan tidak lengkap. Ianya telah melemahkan kes pihak pendakwaan dan (dengan izin) ‘benefit of doubt’ perlu diberikan kepada Tertuduh. G. DAPATAN MAHKAMAH 55) Atas alasan-alasan tersebut dan setelah membuat pertimbangan secara maksima keterangan-keterangan saksi-saksi pendakwaan, saksi-saksi pembelaan dan juga eksibit-eksibit yang dikemukakan serta meneliti hujahan pihak-pihak, mahkamah mengambil pendekatan bahawa pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa tidak terdapat sebarang lompang dalam kes pihak pendakwaan. tersebut dan setelah membuat pertimbangan secara maksima keterangan-keterangan saksi-saksi pendakwaan, mahkamah mendapati bahawa kes prima facie tidak dapat dibuktikan sekiranya terdapat lompang dalam kes pihak pendakwaan. 56) Begitu juga pihak pendakwaan perlu memastikan bahawa versi yang diberikan tidak lebih daripada satu inferen selain menjurus kepada kebersalahan Tertuduh maka pendakwaan berjaya membuktikan kes terhadap Tertuduh. Pihak pendakwaan perlu berjaya membukti kes melampaui keraguan munasabah manakala pihak pembelaan pula telah gagal menimbulkan keraguan yang musabah. Sekiranya sebaliknya, kebersalahan Tertuduh gagal dibuktikan. 57) Oleh itu, berdasarkan pertimbangan tersebut, mahkamah berpendapat pihak pendakwaan gagal membuktikan satu kes prima facie terhadap tertuduh di atas pertuduhan di bawah seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 15(1) Akta yang sama. 58) Dengan ini, Tertuduh, Aznan bin Osman, dilepaskan dan dibebaskan daripada Pertuduhan tanpa dipanggil untuk membela diri. DISEDIAKAN PADA 18 DISEMBER 2025; nurshahida NURSHAHIDA BINTI ABDUL RAHIM MAJISTRET MAHKAMAH MAJISTRET KANGAR PERLIS