Content
1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI MELAKA KES PASCAKEBANKRAPAN NO: MA-29PB-319-08/2024 ANTARA BANK ISLAM MALAYSIA BERHAD …PEMOHON
Loading…
MA-29PB-319-08/2024
High Court of Malaysia23 Dec 2024
The written judgment as the court issued it, with the coram, case number, and source links. Every paragraph has its own anchor.
Citations and treatment detected automatically from later judgments and the authorities this decision relies on.
Later cases and laws citing this decision
Not yet cited by a later decision.
Earlier cases and laws this decision relies on
“(a) that the bankrupt has committed any offence under this Act or under section 421, 422, 423 or 424 of the Penal Code;”
“practice of Counsel giving evidence from the Bar, as was done in this case, is to be deprecated.” [28] Seterusnya, Mahkamah juga merujuk kes Venu Nair & Anor v Public Bank Berhad [2017] 4 MLRA 261; [2016] MLJU 1533 yang mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut:- “[16] Like pleadings, whatever assertion mad”
“kash Singh Wasawa Singh [2009] 8 CLJ 379 ; Re Chew Kean Kor [1957] 1 MLJ 34 ; Datuk Bandar Kuala Lumpur v Zain Azahari Zainal Abidin [1997] 2 CLJ 248 ; Goh Teng Whoo & Anor v Ample Objectives Sdn Bhd [2021] MLJ 159. [10] Responden Pertama pula telah menghujahkan di dalam Afidavit Jawapan ( Lampiran 5) dan hujahannya se”
Auto-detected from judgment text; not a substitute for a citator check.
Content
1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI MELAKA KES PASCAKEBANKRAPAN NO: MA-29PB-319-08/2024 ANTARA BANK ISLAM MALAYSIA BERHAD …PEMOHON
2
NOOR AZLIN BINTI AMAT …RESPONDEN-RESPONDEN _________________________________________________________ ALASAN PENGHAKIMAN (Lampiran 1) PENGENALAN [1] Ini adalah Alasan Penghakiman terhadap keputusan yang telah diberikan oleh saya pada 23.12.2024 yang telah menolak permohonan Pemohon/Pemiutang Penghakiman di Lampiran 1 untuk menggantung pelepasan automatik di bawah Seksyen 33C
4
Akta Insolvensi 1967 oleh Responden Pertama terhadap Responden Kedua. FAKTA KES [3] Secara ringkasnya, satu Perintah Penerimaan dan Perintah Penghukuman telah dimasukkan terhadap Responden Kedua pada 28.05.2015 di Mahkamah Tinggi Melaka. [4] Pada 28.07.2015, Responden Kedua telah hadir ke Pejabat Responden Pertama untuk memfailkan Penyata Hal Ehwal (‘PHE’). [5] Pada 22.07.2024, Responden Pertama telah mengeluarkan Notis 100 di bawah Seksyen 33C(3) Akta Insolvensi 1967 kepada semua pemiutang termasuk Pemohon untuk memaklumkan pelepasan Responden Kedua berkuatkuasa 21.01.2025. [6] Pemohon telah menerima Notis 100 tersebut pada 05.08.2024 secara pos berdaftar. [7] Pemohon telah memfailkan permohonan di Lampiran 1 pada 30.08.2024. HUJAHAN PIHAK-PIHAK [8] Pemohon telah menghujahkan di dalam Afidavit Sokongan (Lampiran 2), Afidavit Balasan (Lampiran 8) dan hujahannya seperti berikut:- a) Pelepasan Responden Kedua akan memprejudiskan pentadbiran harta dan/atau estet Responden Kedua; b) Responden Kedua telah gagal untuk memberikan kerjasama dan menjalankan tanggungjawabnya di dalam pentadbiran harta dan/atau estet Responden Kedua; c) Jumlah dividen yang diterima adalah rendah dan tidak mencukupi untuk membayar semula hutang Responden Kedua; d) Pemfailan permohonan di Lampiran 1 difailkan dalam tempoh masa 21 hari; e) Tiada maklumat sama ada Responden Kedua telah menyerahkan PHE; f) Tiada maklumat sama ada Responden Kedua telah menyerahkan Penyata Pendapatan dan Perbelanjaan bagi tempoh setiap enam
6
bulan; dan g) Responden Kedua gagal memfailkan PHE dalam tempoh masa yang ditetapkan. [9] Sandaran telah dibuat oleh Pemohon kepada kes Lim Tee Keong v HLG Securities Sdn Bhd [2016] 3 MLJ ; Re Benny Ong Swee Siang v Ex Parte : United Overseas Bank (M) Bhd [2016] 8 MLJ 805; Re Endon Tamseran; Ex P Parkash Singh Wasawa Singh [2009] 8 CLJ 379 ; Re Chew Kean Kor [1957] 1 MLJ 34 ; Datuk Bandar Kuala Lumpur v Zain Azahari Zainal Abidin [1997] 2 CLJ 248 ; Goh Teng Whoo & Anor v Ample Objectives Sdn Bhd [2021] MLJ 159. [10] Responden Pertama pula telah menghujahkan di dalam Afidavit Jawapan ( Lampiran 5) dan hujahannya seperti berikut:- a) Pemohonan Lampiran 1 telah difailkan melebihi tempoh masa yang ditetapkan; b) Responden Kedua telah memberikan kerjasama yang baik dalam pentadbiran estetnya; c) Tiada syarat untuk pembayaran hutang secara sepenuhnya untuk pelepasan di bawah Seksyen 33C Akta Insolvensi 1967; dan d) Pelepasan Responden Kedua tidak memprejudiskan estet kebankrapan. [11] Sandaran telah dibuat oleh Responden Pertama kepada kes Dato’ Seri Ir Hj Mohammad Nizar Jamaluddin v Dato’ Seri Zambry Abdul Kadir ; Attorney General (Intervener) [2010] 2 CLJ 1 ; Abdul Salam Husin v Majlis Angkatan Tentera & Anor [2011] 2 CLJ 1 ; Re Chew Kan Kor [1957] 1 MLJ 34. DAPATAN MAHKAMAH Sama ada pemfailan permohonan di Lampiran 1 difailkan mengikut tempoh masa yang ditetapkan? [12] Responden Pertama telah membangkitkan di dalam Afidavitnya bahawa permohonan yang difailkan oleh Pemohon adalah lewat selama 22 hari. [13] Semakan mahkamah mendapati Notis 100 telah diterima oleh Pemohon pada 05.08.2024 yang mana telah diakui oleh Pemohon sendiri di Perenggan 3 Afidavit Sokongan di Lampiran 2 dan permohonan di Lampiran 1 difailkan oleh Pemohon pada 30.08.2024. [14] Seksyen 33C(4) dan 33C(5) Akta Insolvensi 1967 memperuntukkan seperti berikut:- “33C Automatic discharge and suspension of automatic discharge
4
A creditor who wishes to object to the automatic discharge under paragraph (1)(a) shall, within twenty-one days from the date the notice in subsection (3) is served on him, make an application as prescribed to the court for an order to suspend the automatic discharge under paragraph (1)(a), but no objection shall be made except on the following grounds:
a
that the bankrupt has committed any offence under this Act or under section 421, 422, 423 or 424 of the Penal Code;
b
that the automatic discharge under paragraph (1)(a) would prejudice the administration of the bankrupt's estate; or
c
that the bankrupt has failed to co-operate in the administration of estate.
5
A creditor who fails to file an application in accordance with subsection (4) is deemed to have no objection to the discharge.” [15] Berdasarkan peruntukan di atas, ia adalah amat jelas bahawa merupakan satu peruntukan mandatori bagi pemohon untuk mematuhi tempoh pemfailan bantahan dalam masa 21 hari. Perkataan “shall” di dalam seksyen tersebut merupakan satu peruntukan ketat dan wajib untuk dipatuhi oleh Pemohon . [16] Berbalik kepada kes semasa ini, adakah Pemohon telah mematuhi peruntukan tersebut dengan memfailkan permohonan di Lampiran 1 mengikut tempoh masa yang ditetapkan? Notis 100 telah diterima oleh Pemohon pada 05.08.2024. Tarikh akhir untuk pemohon memfailkan bantahan adalah pada/sebelum 26.08.2024. Walaubagaimanapun, Pemohon telah memfailkan permohonan di Lampiran 1 pada 30.08.2024 iaitu kelewatan selama 4 hari yang mana kelewatan ini tidak langsung dijelaskan oleh Pemohon sehingga dibangkitkan oleh Responden Pertama. [17] Walaupun Responden Pertama membangkitkan isu kelewatan ini namun Pemohon menafikan kelewatan tersebut dan menyatakan bahawa pemfailan telah dibuat mengikut tempoh masa yang ditetapkan. [18] Walaupun Mahkamah ini mempunyai budi bicara untuk membenarkan pelanjutan masa seperti yang diperuntukan di bawah Seksyen 93(4) Akta Insolvensi 1967 namun Mahkamah ini berpandangan bahawa budi bicara tersebut harus digunakan secara berhati-hati dan bukannya secara sewenang-wenangnya. Lebih-lebih lagi di dalam kes ini, Pemohon langsung tidak memfailkan apa-apa permohonan untuk pelanjutan tempoh masa untuk pertimbangan mahkamah ini. [19] Mahkamah merujuk kes Scott & English (M) Sdn Bhd v. Leikie Refrigeration & Stainless Steel Industries Sdn Bhd & Ors [1994] 3 CLJ 11 yang mana Mahkamah Tinggi telah menggariskan kriteria yan kebiasaannya dijadikan panduan dalam permohonan pelanjutan tempoh masa iaitu a) tempoh masa kelewatan; b) alasan kelewatan; c) peluang bahawa rayuan akan berjaya jika pelanjutan masa dibenarkan; dan d) tahap prejudis akan dialami jika permohonan dibenarkan. "The grant of extension of time to appeal is a matter of discretion for the court. The following are normally to be considered:
1
the length of the delay;
2
the reasons for the delay;
3
the chances of the appeal succeeding if time for appealing is extended; and
4
the degree of prejudice to the potential respondent if the application is granted. These factors are merely a framework or guide for the purpose of exercising the discretion and are not intended to be rigid mandatory requirements. It is not necessary that all the four factors must be in favour of an applicant in order that the discretion may be exercised to the applicant's benefit..." [20] Memandangkan tiada apa-apa permohonan pelanjutan masa yang difailkan oleh Pemohon untuk pertimbangan Mahkamah ini, maka Mahkamah ini adalah terikat dengan peruntukan statutori di bawah Seksyen 33C(4) Akta Insolvensi 1967. [21] Oleh itu, Mahkamah memutuskan bahawa bantahan Pemohon di
Lampiran
Lampiran 1 gagal mematuhi peruntukan tempoh masa di bawah Seksyen 33C(4) Akta Insolvensi 1967. Oleh itu, berdasarkan peruntukan Seksyen 33C(5) Akta yang sama, Pemohon dianggap tidak mempunyai bantahan terhadap pelepasan ini Sama ada Responden Pertama telah mematuhi peruntukan pelepasan di bawah Seksyen 33C(1)(a) Akta Insolvensi 1967 [22] Walaupun Mahkamah ini telah memberikan keputusannya mengenai pemfailan permohonan ini melebihi tempoh masa yang ditetapkan, namun Mahkamah ini tetap akan meneliti merit di dalam kes ini [23] Seksyen 33C(1)(a) Akta Insolvensi 1967 memperuntukkan seperti berikut:- “33C Automatic discharge and suspension of automatic discharge (1) A bankrupt shall be- (a) discharged automatically from bankruptcy on the expiration of three years from the date of the submission of the statement of affairs under subsection 16(1)- (i) if the bankrupt has paid the sum of money determined by the Director General of Insolvency, for the purposes of the administration of the bankrupt's estate, having regard to the financial ability of the bankrupt; and (ii) if the bankrupt has complied with the requirement to render an account of moneys and property to the Director General of Insolvency under paragraph 38(1)(b); [23] Responden Kedua telah memfailkan PHE pada 28.07.2015. Pemohon menghujahkan di dalam hujahannya bahawa pemfailan PHE oleh Responden Kedua adalah melebihi tempoh masa seperti yang diperuntukan di bawah Seksyen 16(2) Akta Insolvensi 1967. [24] Seksyen 16(2) Akta Insolvensi 1967 memperuntukkan seperti berikut:- “16. Bankrupt’s statement of affair (2) The statement shall be so submitted within the following times: (a) if the order is made on the petition of the debtor, within seven days from the date of the order; (b) if the order is made on the petition of a creditor, within twenty-one days from the date of the order, but the Director General of Insolvency may in either case for special reasons extend the time by order made under his hand, to be forthwith filed, recording the reasons therefor.” [25] Penelitian Mahkamah ini juga mendapati bahawa Pemohon tidak pernah memplidkan di dalam mana-mana Afidavitnya mengenai pemfailan PHE di luar tempoh masa ini dan hanya membangkitkan isu ini di peringkat hujahan. [26] Mahkamah ini berpandangan bahawa Pemohon adalah terikat kepada isu-isu yang diplidkan di dalam Afidavit sahaja dan segala keterangan melalui “bar table” todak seharusnya dipertimbangkan oleh Mahkamah ini. [27] Sandaran dibuat oleh Mahkamah kepada kes Ng Hee Thoong & Anor v Public Bank Berhad [1995] 1 CLJ 609 ; [1995] 1 MLJ 281 yang mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut:- “[5] The only reference to the delay point is to be found in the address of Counsel for the respondent in the Court below and the explanation is in reality that of Counsel and not of his client under oath. It is a principle fundamental to our system of adversarial litigation that evidence upon a matter must be given on oath. The practice of Counsel giving evidence from the Bar, as was done in this case, is to be deprecated.” [28] Seterusnya, Mahkamah juga merujuk kes Venu Nair & Anor v Public Bank Berhad [2017] 4 MLRA 261; [2016] MLJU 1533 yang mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut:- “[16] Like pleadings, whatever assertion made by a party in his affidavit, shall bind him. In his affidavit to oppose enclosure (71), the 1st appellant merely raised the issue of delay by the respondent in filing enclosure (71), that he was not liable as a partner because the fraud committed by Frankie Tan was a criminal act and not an act relating to the business of the kind carried on by the defendant, and that there was in existence a settlement Agreement between the defendant and Pacific & Orient Insurance Co. Bhd. as a result of which the defendant had withdrawn the Third Party Proceedings against Pacific & Orient Insurance Co. Bhd; and that it was premature for the respondent to enforce the judgment against the partners of the defendant as the defendant was still operational. [17] On the part of the 2nd appellant, except on issue of delay, his affidavit to oppose enclosure (71) also contained the same averment. [18] Therefore we agreed with the respondent that the appellant had never averred or sought for the court to determine their liabilities first before allowing enclosure (71). And as mentioned earlier, they had never brought this issue up at the submission stage before the High Court too. Therefore, although the appellants had now raised the issue in their Memorandum of Appeal, following the Federal Court in Dato’ Tan Chin Woh, supra, we could not and should not allow it as it had gone beyond the four corners of their affidavits, which like pleadings, they were bound to.” [29] Berdasarkan keputusan kes-kes yang dirujuk, Mahkamah ini memutuskan bahawa isu mengenai pemfailan PHE tidak mengikut tempoh masa tidak dapat dipertimbangkan kerana isu ini tidak diplidkan oleh Pemohon di dalam Afidavit dan Pemohon hanya terikat untuk menghujahkan isu yang diplidkan di dalam Afidavit. [30] Seterusnya, Pemohon menghujahkan bahawa dividen yang diisytiharkan oleh Responden Pertama adalah terlalu rendah dan tidak mencukupi untuk membayar semula hutang Responden Kedua. [31] Responden Pertama menghujahkan bahawa jumlah tuntutan yang diperakui hanya berjumlah RM3,112.00 dan telah mengisytiharkan dividen sebanyak 3 kali kepada Pemohon. [32] Mahkamah ini memutuskan bahawa berdasarkan pembacaan di bawah Seksyen 33C Akta Insolvensi 1967 tidak mewajibkan Responden Kedua untuk membayar balik sepenuhnya hutangnya kepada Pemohon dan Pemohon seharusnya membangkitkan mengenai ketidakpatuhan Responden Pertama dalam mentadbir estet Responden Kedua untuk membolehkan Mahkamah ini menggunakan budi bicaranya untuk menggantung pelepasan Responden Kedua di bawah Seksyen 33C (7)(b) Akta Insolvensi 1967. [33] Walaubagaimanapun, Mahkamah ini mendapati Pemohon telah gagal untuk menunjukkan kepada Mahkamah ini bahawa Responden Pertama telah gagal untuk mentadbir kes kebankrapan ini dengan sewajarnya dan bantahan Pemohon juga gagal mematuhi peruntukan Seksyen 33C(4) Akta Insolvensi 1967. Oleh yang demikian, Mahkamah memutuskan bahawa Responden Pertama telah memenuhi peruntukan pelepasan di bawah Seksyen 33C(1)(a) Akta Insolvensi 1967. KEPUTUSAN [34] Atas pertimbangan Mahkamah ini, permohonan Pemohon di Lampiran 1 ditolak tanpa perintah untuk kos. Mahkamah mengekalkan keputusan Responden Pertama untuk melepaskan Responden Kedua di bawah Seksyen 33C(7)(a) Akta Insolvensi 1967. ARTHANA A/P SARMA RAO Penolong Kanan Pendaftar Mahkamah Tinggi Melaka Bertarikh pada 30hb Disember 2024 Bagi pihak Pemohon/Pemiutang Penghakiman (JC) Encik Muhammad Naim (Pelatih Dalam Kamar) Tetuan Zulpadli & Edham Peguambela & Peguamcara No. 24, Jalan Perumahan Gurney 54000 Kuala Lumpur. Bagi pihak Responden Pertama & Responden Kedua Puan Noraslinda binti Ishak Jabatan Insolvensi Malaysia Cawangan Negeri Melaka Aras 12, Menara Persekutuan Jalan Persekutuan, Hang Tuah Jaya 75450 Ayer Keroh, Melaka
Wrong text, a broken link, out-of-date content, or a removal request — tell us and we'll check it against the official source.