Bank Pertanian Malaysia Berhad v Ahmad Badrul Hisyam Bin Ghazali yang Berniaga Sebagai 'Abs Livestock Trading' No. Pendaftaran Syarikat '202203139661(003404412-P) (TA-A52M-172-09/2024)

Ini merupakan rayuan pihak Defendan terhadap keputusan Mahkamah yang diberikan pada 29.9.2025, yang telah membenarkan Notis Permohonan Plaintif [Kandungan 21] di S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A bawah Aturan 14 kaedah 1 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (“KKM 2012”) dengan kos RM 3000 diberikan kepada Plaintif.

Melalui Kandungan 21, pihak Plaintif telah memohon untuk perintah-perintah berikut: 1) Plaintif diberi kebenaran untuk mendapatkan Penghakiman Terus terhadap Defendan yang dinamakan di atas seperti yang dipohon dalam Writ dan Pernyataan Tuntutan bertarikh 8 September 2024 bagi jumlah tuntutan sebanyak RM31,910.09 setakat 31 Ogos 2024 bagi nombor akaun 46411019079200002 berserta Ta’widh dan RM76,383.73 setakat 31 Ogos 2024 bagi nombor akaun 46411019079200003 berserta Ta’widh serta lain-lain tuntutan yang dituntut dalam Pernyataan Tuntutan; 2) Kos bagi permohonan dan tindakan ini adalah ditanggung oleh Defendan; 3) Apa-apa juga Perintah atau relif yang adil dan suaimanfaat yang Mahkamah berkenaan untuk memberi.

Bagi permohonan ini, Mahkamah telah meneliti kertas kausa seperti yang berikut: a) Writ Saman (Kandungan 1) dan Pernyataan Tuntutan yang kedua-duanya bertarikh 8 September 2024 (selepas ini dirujuk secara kolektif sebagai “Writ Saman tersebut”); b) Pembelaan (Kandungan 20) bertarikh 17 Mac 2025 (selepas ini dirujuk sebagai “Pembelaan tersebut’). S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A c) Notis Permohonan (Kandungan 21) bertarikh 26 Mac 2025 (selepas ini dirujuk sebagai ‘Notis Permohonan tersebut’); d) Afidavit Sokongan (Kandungan 22) yang diikrarkan oleh Zuraiman Bin Zahari (No. K/P: 700102-03-7929) pada 26 Mac 2025 (selepas ini dirujuk sebagai “Afidavit Sokongan tersebut”); e) Afidavit Balasan (Kandungan 24) yang diikrarkan oleh Ahmad Badrul Hisyam Bin Ghazali (No. K/P: 830426- 03-5087) pada 24 April 2025 (selepas ini dirujuk sebagai “Afidavit Balasan tersebut”); dan f) Afidavit Jawapan Plaintif (Kandungan 25) yang diikrarkan oleh Zuraiman Bin Zahari (No. K/P: 700102- 03-7929) pada 08 Mei 2025 (selepas ini dirujuk sebagai “Afidavit Jawapan Plaintif tersebut”).

Mahkamah telah membenarkan permohonan Plaintif ini dengan kos diberikan kepada pihak Plaintif.

Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, pihak Defendan telah memfailkan notis rayuan bertarikh 12.10.2025 merayu terhadap keputusan tersebut ke Mahkamah Tinggi.

B. LATAR BELAKANG Plaintif adalah sebuah Institusi Kewangan yang diperbadankan di Malaysia di bawah Akta Syarikat 1965. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Defendan sepanjang masa yang material merupakan Peminjam/Pelanggan yang berniaga sebagai ‘ABS Livestock Trading’ (No. Pendaftaran Syarikat: 202203139661

Atas permohonan Defendan, Plaintif telah memberikan satu kemudahan Pembiayaan kepada Defendan di bawah transaksi Tawarruq kepada Defendan melalui ‘Letter of Offer Cum Agreement for Program Dana Pembiayaan Agromakanan Keluarga Malaysia/ Program Agro-Yes 2.0’ bertarikh 20 April 2023 (selepas ini dirujuk sebagai “Surat Tawaran Dan Perjanjian tersebut”) untuk membiayai modal kerja dengan jumlah pembiayaan tidak melebihi RM150,000.00 (Ringgit Malaysia: Satu Ratus Lima Puluh Ribu Sahaja) (selepas ini di rujuk sebagai “Pembiayaan tersebut”).

Pembiayaan tersebut merupakan perjanjian berlandaskan Syariah iaitu secara transaksi Tawarruq yang melibatkan kontrak jualan dan belian.

Defendan telah membuat pinjaman melalui Nombor akaun 46411019079200002 sebanyak RM75,000.00 dengan harga jualan sebanyak RM75,554.79 dan Nombor akaun 46411019079200003 sebanyak RM75,000.00 dengan harga jualan sebanyak RM75,554.79. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Defendan telah gagal dan/atau enggan menjelaskan sejumlah bayaran balik Pembiayaan Tersebut sebagaimana syarat-syarat yang telah dipersetujui dahulu walaupun telah berulang kali diberi peringatan oleh Plaintif.

Plaintif melalui Peguamcaranya, Tetuan Wan Sabariah Maisurah & Associates telah menghantar Notis Tuntutan / Penamatan bertarikh 15 Ogos 2024 (selepas ini dirujuk sebagai “Notis Tersebut”) melalui pos A.R berdaftar kepada Defendan untuk menamatkan Suratcara-Suratcara Perjanjian Tersebut dan menuntut supaya menjelaskan jumlah ansuran tertunggak namun Defendan telah gagal dan/atau enggan mematuhi Notis tersebut di mana jika Defendan gagal berbuat demikian, Suratcara-Suratcara Pembiayaan Tersebut dengan itu ditamatkan.

Tiada apa-apa bayaran yang telah diterima daripada Defendan selepas Notis tersebut diserahkan, maka tindakan Saman dan seterusnya Notis Permohonan untuk Penghakiman Terus ini telah diambil dan difailkan.

Plaintif melalui penyata tuntutan memohon terhadap Defendan Penghakiman seperti berikut:- a) Baki hutang sebanyak RM31,910.09 setakat 31 Ogos 2024 bagi nombor akaun 46411019079200002 berserta Ta’widh sehingga tarikh penyelesaian penuh (Kadar Ta’widh yang dikenakan berdasarkan garis panduan yang dikeluarkan oleh Bank Negara Malaysia berpandukan kepada resolusi Majlis S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A Penasihat Syariah Bank Negara Malaysia sepertimana berikut : i) Kadar Ta’widh Sebelum Tarikh Matang Sebelum tarikh matang, kadar ta’widh yang dikenakan adalah pada kadar 1% setahun ke atas jumlah bayaran tertunggak dikira secara harian. ii) Kadar Ta’widh Selepas Tarikh Matang Selepas tarikh matang, ta’widh yang dikenakan adalah pada kadar Inter Islamic Money Market (IIMM) ke atas keseluruhan jumlah principal terhutang sepertimana yang ditetapkan oleh pihak Bank dari semasa ke semasa berdasarkan garis panduan yang dikeluarkan oleh Bank Negara Malaysia berpandukan kepada resolusi Majlis Penasihat Syariah Bank Negara Malaysia. b) Baki hutang sebanyak RM76,383.73 setakat 31 Ogos 2024 bagi nombor akaun 46411019079200003 berserta Ta’widh sehingga tarikh penyelesaian penuh (Kadar Ta’widh yang dikenakan berdasarkan garis panduan yang dikeluarkan oleh Bank Negara Malaysia berpandukan kepada resolusi Majlis Penasihat Syariah Bank Negara Malaysia sepertimana berikut : i) Kadar Ta’widh Sebelum Tarikh Matang Sebelum tarikh matang, kadar ta’widh yang dikenakan adalah pada kadar 1% setahun ke atas jumlah bayaran tertunggak dikira secara harian. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A ii) Kadar Ta’widh Selepas Tarikh Matang Selepas tarikh matang, ta’widh yang dikenakan adalah pada kadar Inter Islamic Money Market (IIMM) ke atas keseluruhan jumlah principal terhutang sepertimana yang ditetapkan oleh pihak Bank dari semasa ke semasa berdasarkan garis panduan yang dikeluarkan oleh Bank Negara Malaysia berpandukan kepada resolusi Majlis Penasihat Syariah Bank Negara Malaysia.

Pembelaan Defendan Defendan menyatakan bahawa tiada perjanjian muktamad ditandatangani, hanya surat tawaran semata-mata serta proses sewajarnya telah tidak dipatuhi sekaligus menjadikan bahawa urusan di sini merupakan pinjaman wang semata-mata.

Defendan mempertikaikan tuntutan Plaintif dengan alasan: a) Plaintif gagal memplidkan fakta-fakta material dalam tuntutan yang melibatkan pelbagai perkara tuntutan; b) Tempoh-tempoh masa telah tidak dinyatakan dengan terperinci; dan c) Tuntutan ta’widh adalah bertentangan dengan tawaran yang ada.

Alasan Permohonan Pihak Plaintif menyatakan bahawa pihak Defendan tidak mempunyai pembelaan dan/atau pembelaan bermerit terhadap S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A tuntutan Plaintif serta tiada isu-isu untuk dibicarakan (triable issues) terhadap tuntutan Plaintif ini.

DAPATAN MAHKAMAH Permohonan Plaintif untuk Penghakiman Terus diperuntukkan di bawah Aturan 14 kaedah 1(1) KKM 2012 seperti yang berikut : “1.(1) Jika dalam suatu tindakan yang baginya kaedah ini terpakai suatu pernyataan tuntutan telah disampaikan kepada Defendan dan Defendan itu telah memasukkan kehadiran dalam tindakan itu, Plaintif boleh, atas alasan bahawa Defendan tidak mempunyai pembelaan kepada suatu tuntutan yang termasuk dalam writ, atau kepada suatu bahagian tertentu suatu tuntutan itu, atau tidak mempunyai pembelaan mengenai suatu tuntutan itu atau sebahagian daripadanya kecuali tentang amaun apa-apa ganti rugi yang dituntut, memohon kepada Mahkamah untuk penghakiman terhadap Defendan itu”.

Merujuk kepada kes National Company for Foreign Trade v Kayu Raya Sdn Bhd [1984] 2 MLJ 300 yang mana Mahkamah Persekutuan telah menggariskan syarat awal yang perlu dipenuhi sebelum penghakiman terus diberikan seperti yang berikut: “We think it appropriate to remind ourselves once again that in every application under Order 14 the first S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A considerations are (1) whether the case comes within the Order and (b) whether the plaintiff has satisfied the preliminary requirements for proceeding under Order 14. For the purposes of an application under Order 14 the preliminary requirements are:

the defendant must have entered an appearance;

(ii) the statement of claim must have been served on the defendant; and

(iii) the affidavit in support of the application must comply with the requirements of Rule 2 of the Order 14. ...If the plaintiff fails to satisfy either of these considerations, the summons may be dismissed. If however, these considerations are satisfied, the plaintiff will have established a prima facie case and he becomes entitled to judgement. This burden then shifts to the defendant to satisfy the Court why judgment should not be given against him”.

Dalam kes ini, Mahkamah mendapati Plaintif telah memenuhi syarat awal permohonan di bawah Aturan 14 kaedah 1 KKM 2012 iaitu Memorandum Kehadiran telah difailkan oleh Defendan pada 30.9.2024, Pernyataan Tuntutan telah diserahkan kepada Defendan dan Afidavit Sokongan Plaintif bagi permohonan di bawah Aturan 14 telah mematuhi syarat di bawah Aturan 14 kaedah 2 KKM 2012. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Mahkamah juga merujuk kepada kes Chen Heng Ping & Ors V Intradagang Merchant Bankers (M) Sdn Bhd (1995) 2 MLJ 363 yang menyatakan seperti yang berikut: “When an application is made for summary judgment under O14 supported by an affidavit showing that there is no defence, the defendants must show why leave to defend must be given. The Defendants must provide answers on oath which constitute evidence that they have a defence which is fit to be tried. Denials in defence do not constitute evidence.”

Oleh yang demikian, beban adalah ke atas Defendan untuk menunjukkan bahawa terdapatnya isu dan pembelaan bermerit yang layak dibicarakan dalam perbicaraan penuh.

Dalam kes Bank Negara v Mohd Ismail & Ors [1992] 1 MLJ 400 yang diputuskan oleh Mahkamah Agung. “The scope of O 14 proceedings meant for cases which are virtually uncontested or uncontestable is now determined by the Rules of the High Court 1980. Generally where a defendant shows that he has a fair case for defence, or reasonable grounds for setting up a defence, or even a fair probability that he has a bona fide defence, he ought to have leave to defend. Order 14 is not intended to shut out a defendant. The jurisdiction should only be exercised in very clear cases (Malayan Insurance (M) Sdn Bhd v Asia Hotel Sdn Bhd, Gunung Bayu Sdn Bhd v Syarikat Pembinaan Perlis Sdn Bhd). It was held in the well known S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A House of Lords’ case of Jacob v Booths’s Distillery Co that a complete defence need not be shown. The defence need only show there there is a triable issue or question or that for some other reason there ought to be a trial, and leave to defend ought to be given. In fact, even though the defence is not clearly established, but only reasonable probability of there being a real defence, leave to defend should be given (Manger v Cash).”

Mahkamah Tinggi dalam kes Ampe Sdn Bhd. v. Sweetco Enterprise Sdn Bhd [2023] 1 LNS 2101 juga turut menjelaskan bahawa bagi menentang Aturan 14 KKM 2012, Defendan mempunyai beban untuk menunjukkan wujudnya suatu pembelaan yang bermerit serta menimbulkan isu-isu serius yang memerlukan suatu perbicaraan penuh. “Prima facie case for the Respondent [8] The law is settled – in a summary judgment application, a plaintiff needs only to establish a prima facie case by satisfying the requirements under Order 14 rule 1(1) of the Rules of Court 2012. The burden would then shift to the defendant to satisfy the court why judgment ought not to be granted by raising triable issues or issues which would require a full trial of the action – see National Company for Foreign Trade v. Kayu Raya Sdn Bhd [1984] 1 CLJ Rep 283; [1984] 2 CLJ 220; [1984] 2 MLJ 300; Bank Negara Malaysia v. Mohd Ismail Ali Johor & Ors [1992] 1 CLJ 627 and

Cempaka Finance Bhd v. Ho Lai Ying & anor [2006] 3 CLJ ” S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Dalam kes South East Asia Insurance Bhd v. Kerajaan Malaysia [1998] 1 CLJ 1045 Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa penghakiman terus boleh diberikan sekiranya Plaintif mempunyai kes yang jelas dan nyata (plain and obvious). Namun, sekiranya defendan berjaya membangkitkan isu yang perlu dibicarakan, penghakiman terus tidak wajar diberikan kepada plaintif. Dalam menyampaikan keputusan Mahkamah, Yang Arif Hakim Shaik Daud Ismail HMR telah menyatakan bahawa: “It is well settled that if a defendant in an O. 14 application succeeds in raising even a single triable issue, it will not be a fit case and proper case to order summary judgment. It is only in plain and obvious cases where there are no issues to be tried should recourse be had to O. 14.”.

Pihak Defendan membangkitkan bahawa terdapatnya merit kes pada kes ini iaitu: a) Tuntutan ditambah baik melalui afidavit di mana penyata tuntutan tidak menyatakan berkaitan pengakuan pihak Defendan. Namun begitu dalam afidavit sokongan terutamanya di para 11, Plaintif menyatakan bahawa Defendan mengakui mengenai urusan dan transaksi pembiayaan wang serta tidak menafikan hutang yang dituntut. Tindakan Defendan yang membuat bayaran bagi akaun-akaun pinjaman menunjukkan Defendan mengetahui dan mengakui tentang pinjaman yang dibuat oleh Defendan. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A b) Plaintif telah gagal untuk memperincikan jumlah tuntutan dan kadar ta’widh yang dikenakan. Menurut Defendan, Plaintif telah membuat tuntutan berganda bagi ta’widh. Plaintif menuntut dalam Perenggan 7 (a) Penyata Tuntutan, baki hutang sebanyak RM31,910.09 setakat 31 Ogos 2024 dan ini telah pun merangkumi jumlah prinsipal dan kos-kos lain termasuk ta’widh yang dikenakan sebelum 31.8.2024. Perkara yang sama juga dengan perenggan 7 (b) Penyatakan Tuntuan yang melibatkan akaun kedua. c) Asas pengiraan ta’widh adalah mengikut Perenggan 2 Appendix 5. Namun, asas ini telah tidak dinyatakan dalam pengiraan. Perkara yang sama juga dialami oleh penyata akaun yang dikemukakan iaitu Ekshibit ZZ-3 di mana wujud ketidaktentuan di mana kaedah pengiraan menjadi tanda tanya sama ada penyata akaun itu dikira atas overdue amount, dikenakan atas actual loss atau adakah ibra juga telah diambil kira.

Mahkamah telah meneliti afidavit pihak-pihak dalam permohonan ini berserta dokumen yang telah dikemukakan dan berpendapat bahawa pihak Defendan tidak mempunyai isu dan pembelaan bermerit bagi membolehkan penghakiman terus tidak diberikan.

Dalam kes Lee Choon Beng & Yang Lain V Lee Keng Wang & Yang Lain [2020] 9 CLJ 84 di mana Mahkamah Rayuan di dalam kes tersebut telah memutuskan sepertimana berikut:- S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A Kami telah menimbangkan isu yang telah dibangkitkan oleh defendan satu persatu seperti yang telah dibincangkan di atas. Berdasarkan penelitian kami tidak ada isu yang perlu dibicarakan atau disiasat lebih lanjut melalui perbicaraan penuh kerana isu yang dibangkitkan boleh diselesaikan melalui keterangan afidavit seperti yang kami telah bincangkan di atas. Berdasarkan keterangan melalui afidavit defendan-defendan tidak berjaya untuk membuktikan bahawa terdapatnya isu-isu untuk dibicarakan. Oleh itu tidak ada apa-apa untuk disiasat lebih lanjut dalam perbicaraan penuh. Mahkamah boleh memutuskan berdasarkan dokumen kontemporari yang dikemukakan melalui afidavit. Selanjutnya, pernyataan pembelaan defendan-defendan tidak menunjukkan apa-apa pembelaan yang bermerit dan boleh dipertahankan. Undang-undang adalah jelas berdasarkan nas-nas yang telah diputuskan sebelum ini di bawah A. 14 seperti yang dinyatakan dalam National Company For Foreign Trade v. Kayu Raya Sdn Bhd [1984] 2 CLJ 220; [1984] 1 CLJ (Rep) 283; Bank Negara Malaysia v. Mohd Ismail Ali Johor & Ors [1992] 1 CLJ 627; [1992] 1 CLJ (Rep) 14; [1992] 1 MLJ 400; dan Malayan Insurance (M) Sdn Bhd v. Asia Hotel Sdn Bhd [1987] 1 CLJ 246; [1987] CLJ (Rep) 182 apabila tiada isu untuk dibicarakan, permohonan plaintif hendaklah dibenarkan.

Dalam kes Ganda Kota Sdn Bhd v Malaysian Technology Development Corporation Sdn Bhd [2025] CLJU 995, S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A Mahkamah Tinggi di dalam kes tersebut telah memutuskan bahawa Defendan telah gagal untuk membuktikan sebarang pembelaan bermerit dan Mahkamah telah membenarkan permohonan Penghakiman terus. Mahkamah menyatakan sebagaimana berikut: [38] Di dalam kes ini, Mahkamah mendapati bahawa pembelaan yang diplidkan oleh Defendan-Defendan untuk menafikan tuntutan Plaintif ini adalah hanya merupakan suatu fikiran terkemudian ('afterthought') dan penafian kosong ("bare denial") yang tidak berasas sama sekali, dan ia adalah percubaan yang lemah untuk mengelakkan liabiliti mereka untuk membayar tuntutan Plaintif ini. [39] Mahkamah juga mendapati bahawa dakwaan-dakwaan yang telah dibangkitkan atau yang ditimbulkan oleh Defendan-Defendan ini adalah tidak mempunyai merit dan adalah tidak berasas sama sekali dan oleh itu ia tidak seharusnya diterima oleh Mahkamah ini. [40] Merujuk kepada kes Chen Heng Ping & Ors v. Intradagang Merchant Bankers (M) Bhd [1995] 3 CLJ 690; [1995] 2 MLJ 363 di mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut:- "When an application is made for summary judgement under O. 14 supported by an affidavit which goes to show that there is no defence, the defendants must show cause why leave to defend must given. This means that the S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A defendants must provide answers on oath which constitute evidence that they have a defence which is fit to be tried. Denials in a defence do not constitute evidence. They are challenges to the other side to show proof. In the present case the guarantors do not appear to have appreciated this. Their affidavits merely relied on the defence they pleaded, which consists of bare denials and points of law which they could not sustain."

Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Plaintif bahawa Afidavit Sokongan yang telah difailkan adalah mematuhi dan selaras dengan Borang 13 tersebut serta Plaintif telah memplidkan keseluruhan fakta material dan telah melampirkan kesemua dokumentasi-dokumentasi yang berkaitan sebagai ekshibit-ekshibit bagi membolehkan permohonan ini difailkan.

Pengakuan bertulis yang ditandatangani Defendan sendiri mengenai jual beli yang berlaku sudah memadai untuk membuktikan kewujudan persetujuan dan niat pihak Plaintif dan Defendan secara kontraktual.

Letter Of Offer Cum Agreement For Program Dana Pembiayaan Agromakanan Keluarga Malaysia/ Program Agro-Yes 2.0’ bertarikh 20 April 2023 merupakan perjanjian yang sah dan binding antara plaintif dan defendan. Surat Tawaran dan Perjanjian tersebut bukan sekadar surat tawaran semata-mata bahkan merupakan sekuriti dokumen yang sah dan binding S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A serta mengikat antara kedua-dua pihak iaitu Plaintif dan Defendan dalam perjanjian tersebut.

Menurut Seksyen 10 (1) Akta Kontrak 1950, ia menyatakan bahawa: ‘Perjanjian apa merupakan kontrak.

Semua perjanjian adalah kontrak jika dibuat atas kerelaan bebas pihak-pihak yang layak membuat kontrak, untuk sesuatu balasan yang sah, dan dengan sesuatu tujuan yang sah; dan tidak ditetapkan dengan nyata di bawah peruntukan Ordinan ini bahawa ia batal hanya perjanjian yang memenuhi syarat-syarat tertentu boleh dianggap sebagai kontrak yang sah dan boleh dikuatkuasakan.’

Seterusnya merujuk ke Seksyen 92 Akta Keterangan 1950 ia menyatakan bahawa:

Penyingkiran keterangan mengenai perjanjian lisan Apabila terma mana-mana kontrak, pemberian atau pelupusan lain harta, atau apabila apa-apa perkara yang dikehendaki oleh undang-undang supaya diubah ke dalam bentuk dokumen, telah dibuktikan mengikut seksyen 91, tiada keterangan mengenai apa-apa perjanjian atau pernyataan lisan boleh diterima antara pihak kepada mana-mana surat cara itu atau wakilnya daripada segi kepentingan bagi maksud menyangkal, mengubah, menambah atau mengurangkan termanya.’ S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Pihak Defendan tidak pernah sama sekali menafikan pembiayaan dan dan keberhutangan wang yang dibuat dengan pihak Plaintif. Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Plaintif bahawa berdasarkan Sijil keberhutangan atau Penyata Akaun yang dikemukakan dan diekshibitkan pada ekshibit ‘ZZ- 3’ pada Afidavit Sokongan tersebut yang menunjukkan tindakan Defendan membuat bayaran bagi akaun-akaun pinjaman yang dinyatakan, adalah menunjukkan secara tidak langsung bahawa Defendan mempunyai pengetahuan dan mengakui tentang pembiayaan yang dibuat oleh Plaintif. Pengakuan mengenai pinjaman wang dan hutang yang dituntut oleh Plaintif diakui secara tidak langsung melalui cara pembayaran yang telah dibuat tersebut.

Penyata Akaun setakat 31 Ogos 2024 yang dilampirkan pada ekshibit ‘ZZ-3’ Afidavit Sokongan tersebut, di mana Defendan telah membuat bayaran bagi Nombor Akaun 46411019079200002 setakat 31 Ogos 2024 sebanyak RM44,587.42 dan mempunyai baki pembiayaan bagi akaun tersebut sebanyak RM31,910.09. Ini jelas menunjukkan bahawa Defendan mempunyai pengetahuan yang jelas berkaitan pinjaman ini dan tidak menafikan sama sekali berkenaan pinjaman ini.

Dakwaan mengenai pengakuan yang dibuat oleh pihak Defendan bila mana Defendan membuat bayaran bagi pinjaman ini pada pendapat Mahkamah bukanlah satu penambahbaikan melalui afidavit. Ini boleh dimasukkan dalam S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A hujahan atau di mana sahaja di mana penelitian pada penyata akaun sentiasa dibuat oleh pihak Mahkamah. Perkara biasa yang dilihat dan diberi perhatian pada kebiasaan kes yang melibatkan hutang ialah tingkah laku pihak Defendan semasa menerima jumlah yang dipinjam dan sama ada sebarang bayaran ada dibuat. Sama ada pihak-pihak membangkitkan perkara tersebut dalam penyata tuntutan, afidavit, hujahan atau tidak sekali-kali membangkitkan perkara tersebut bukanlah satu perkara yang fatal atau terlalu penting kerana Mahkamah pada kebiasaannya akan melihat perkara tersebut juga.

Tuntutan utama dalam penyata tuntutan ialah pihak Plaintif menuntut setakat 31 Ogos 2024, Defendan masih lagi berhutang kepada Plaintif sebanyak RM31,910.09 bagi nombor akaun 46411019079200002 dan RM76,383.73 bagi nombor akaun 46411019079200003. Plaintif telah mengemukakan Baki Hutang tersebut berdasarkan pengiraan jumlah tuntutan sebagaimana Penyata Akaun pada ekshibit ‘ZZ-3’ Afidavit Sokongan. Keterangan mengenai pengakuan dan lain-lain ini merupakan penerangan mengenai tuntutan pihak Plaintif dan tidak timbul ia merupakan satu penambahbaikan kepada penyata tuntutan.

Pihak Defendan membangkitkan pengiraan ta’widh yang tidak jelas dan terperinci. Berdasarkan Perenggan 2 Appendix 5, ta’widh di muka surat 83 KM 22 adalah sebanyak RM788.94 tidak dapat dikira pada kadar 1% jika ditambah disbursement sebanyak RM75,000.00, unearned profit (RM554.79) dan juga S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A other charges. Sama juga dengan pengiraan di muka surat 82 KM 22. Ekshibit ZZ-3 juga tidak menyatakan tarikh mula dan atas jumlah apakah ia dikenakan. Menurut pihak Defendan, perkara ini perlu dijelaskan oleh saksi dan tidak boleh secara keterangan afidavit kerana adalah jelas, afidavit Plaintif gagal menyentuh perkara ini dengan jitu dan kemas.

Mahkamah di sini, tidak menerima hujahan pihak Defendan bahawa Ekshibit ZZ-3 ini, tidak boleh dijadikan keterangan prima facie kerana Surat Tawaran sendiri menyatakan ia adalah setakat keterangan (proof) sahaja, bukan prima facie proof. Menurut Defendan, pihak Plaintif tidak boleh bergantung kepada Ekshibit ZZ-3 ini dengan meletakkannya setaraf bersama keterangan prima facie.

Ini kerana, Mahkamah melihat secara keseluruhan kes sama ada Defendan mempunyai pembelaan yang bermerit atau tidak. Exhibit ZZ-3 merupakan sebahagian daripada perkara yang dilihat oleh pihak Mahkamah dalam menentukan permohonan yang dibuat oleh pihak Plaintif ini.

Dalam kes ini, tempoh pinjaman telah dinyatakan dalam perjanjian. Tempoh ‘tenure’ yang dinyatakan adalah selama 90 hari. Merujuk Klausa 5 (5.2) kepada Surat Tawaran Dan Perjanjian tersebut, ia menyatakan bahawa: ‘The Tenure for each transaction will be up to a maximum of 90 days and the maturity date of each transaction shall be determined as stipulated below: S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

For sale Financing or Reimbursement-The maturity date shall be calculated from the date of Invoice and/ or any other document deemed acceptable by the Bank.

For Cash Financing, and Purchase Financing-The maturity date shall be calculated from the date of disbursement of the financing.’

Merujuk Klausa 7 kepada Surat Tawaran Dan Perjanjian tersebut, ia menyatakan bahawa: ‘Payment of the Sale Price can be made in the following manners:

At maturity date for all financing (cash financing, purchase financing and sale financing); or

Payment before due date (Advance Payment) -Any payment made before the maturity date and is sufficient to settle the Facility will be considered as advance payment. Bank will give Ibra’ on the advance payment.’

Tempoh matang untuk pembayaran semula pinjaman Defendan iaitu pada tarikh ‘disbursement’ iaitu pada 29 November 2023 bagi Nombor akaun: 46411019079200002 dan 29 Januari 2024 bagi Nombor akaun: 46411019079200003 telah menunjukkan bahawa tempoh 90 hari telah tamat dan luput.

Walaubagaimanapun Defendan masih gagal untuk menjelaskan keseluruhan baki-baki Pembiayaan tersebut. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Merujuk kepada Klausa 12 Surat Tawaran Dan Perjanjian tersebut, ia menyatakan: ‘12. CROSS DEFAULT ‘The Customer shall comply and be responsible with respect to any other facility granted by the Bank to the Customer. If any sums of other debt or financing shall be due and become payable or if default is made in any provisions of such account or in any other facility granted by the Bank to the Customer in such event the Facility herein together with the indebtedness and all moneys payable under such accounts or other banking facility aforesaid shall immediately become due and payable and the security constituted by the Security Document shall immediately become enforceable.’

Klausa ini jelas menunjukkan sekiranya salah satu daripada akaun pinjaman yang dibuat oleh Defendan telah mencapai tempoh matang dan dituntut oleh Plaintif, maka kesemua akaun-akaun pinjaman yang dibuat oleh Defendan juga akan dikira telah mencapai tempoh matang atau ‘due’ dan boleh dituntut sekali gus oleh Plaintif.

Plaintif berhak menuntut ta’widh sebagaimana yang telah dinyatakan dalam perjanjian.

Ta’widh In the event of default by Customer on any of the payment of the instalment or the Sale Price or any S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A part of the Facility or any other payment payable by the Customer under the Facility on the date any of the said amount are due to be paid, the Customer shall be liable to pay compensation (“ta’widh”) in the manner set out below. The Bank shall have the right to impose and claim for ta’widh from the Customer on the Bank’s actual loss due to the Customer’s default/ failure in the monthly profit servicing payment, balance of the Sale Price or any other payment payable by the Customer to the Bank calculated from the date the payment become due until full settlement based on the guidelines issued by Bank Negara Malaysia (BNM) having referred to the resolution of its Shariah Advisory Council (SAC) as follows:

Ta’widh Rate Before Date of Maturity Before maturity date, ta’widh shall be imposed on the overdue amount at the rate of one per centum (1%) per annum to be calculated on a daily basis.

Ta’widh Rate Upon Maturity Date and Judgment Upon maturity date and judgment obtained, ta’widh shall be imposed at the prevailing Islamic Interbank Money Market rate on the outstanding balance as fixed by the Bank from time to time based on the guidelines issued by BNM having referred to the resolution of its SAC. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Rebate/ Ibra’ The Rebate/ Ibra’ shall be granted by the Bank to the Customer based on Bank’s current policy under the following circumstances:-

Early settlement or early redemption or repayments;

Settlement of the financing due to restructuring exercise;

Setttlement by the Customer in the case of default whereby even though the Customer is in default, the Customer makes full settlement of the indebtedness under the Facilty before maturity date;

Settlement by the Customer in the event of termination or cancellation of financing before maturity date.

Menurut Klausa 11 (11.2) Perjanjian Pembiayaan tersebut, ia menyatakan bahawa:-

(i)…

(ii) the whole of the Sale Price or Indebtedness or the balance thereof remaining unpaid and/ or any other sums or moneys payable by the Customer for the time being remaining unpaid and/ or any other sums or moneys for the time being remaining owing under this Letter of Offer Cum Agreement and the Facility shall become due and immediately payable by the Customer to the Bank and the Bank shall have the right to exercise its rights (including S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A but not limited to the right to increase the profit rate provided that it shall not exceed the Sale Price).

Surat Tawaran dan Perjanjian tersebut telah menerangkan mengenai tempoh ‘facility tenure’, kiraan Ta’widh dan ibra’ secara terperinci. Berdasarkan perenggan 7 (a) dan 7 (b) Pernyataan Tuntutan Plaintif tersebut baki hutang yang dinyatakan telah merangkumi jumlah prinsipal dan profit dan kos-kos lain termasuk Ta’widh setakat 31 Ogos 2024 sahaja dan bukannya kadar ta’widh sehingga penyelesaian penuh sebagaimana yang ditunjukkan dalam Penyata Akaun pada Ekshibit ‘ZZ-3’ Afidavit Sokongan tersebut.

Merujuk kepada perenggan 7 (a) (i) dan (ii) dan 7 (b) (i) dan (ii) Pernyataan Tuntutan Plaintif tersebut, ia telah jelas dinyatakan berkenaan kadar Ta’widh yang dituntut sebelum tarikh matang dan selepas tarikh matang tersebut. Kadar Ta’widh sebelum tarikh matang adalah dikenakan pada kadar 1% setahun ke atas jumlah bayaran tertunggak dikira secara harian. Manakala selepas tarikh matang dan Penghakiman, ta’widh yang dikenakan adalah pada kadar Inter Islamic Money Market

ke atas keseluruhan jumlah terhutang sepertimana yang ditetapkan oleh pihak Bank dari semasa ke semasa berdasarkan garis panduan yang dikeluarkan oleh Bank Negara Malaysia berpandukan kepada resolusi Majlis Penasihat Syariah Bank Negara Malaysia. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Ia jelas menunjukkan kiraan Ta’widh ke atas jumlah keseluruhan terhutang (jumlah hutang prinsipal dan profit) sehingga penyelesaian penuh boleh dikira secara jelas melalui Penyata Akaun yang diekshibitkan dan tidak akan timbul isu berkenaan wujud tuntutan berganda bagi Ta’widh tersebut. Kiraan Ta’widh selepas tarikh 31 Ogos 2024 iaitu selepas tarikh matang sehingga penyelesaian penuh hanya melibatkan jumlah keseluruhan terhutang (jumlah hutang prinsipal dan profit) sahaja.

Defendan membangkitkan bahawa kiraan kadar 1% adalah tidak berasas kerana tempoh pinjaman telah pun matang dan 1% merupakan kadar kiraan sebelum tempoh matang. Adalah dijelaskan selepas tarikh matang iaitu ta’widh yang dikenakan adalah pada kadar Inter Islamic Money Market (IIMM) ke atas keseluruhan jumlah principal terhutang sepertimana yang ditetapkan oleh pihak Bank dari semasa ke semasa berdasarkan garis panduan yang dikeluarkan oleh Bank Negara Malaysia berpandukan kepada resolusi Majlis Penasihat Syariah Bank Negara Malaysia dan bukan sebagaimana pernyataan pihak Defendan.

Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Plaintif bahawa Defendan pada masa-masa material tidak pernah langsung membuat apa-apa aduan atau apa-apa pertikaian/ bantahan kepada Plaintif mengenai kiraan ta’widh yang telah dituntut pada ekshibit “ZZ-3” Afidavit Sokongan Plaintif tersebut dan hanya mempertikaikan mengenai tuntutan ta’widh pada S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A Pernyataan Tuntutan Plaintif pada perenggan 7 (a) dan 7 (b). Oleh yang demikian, tindakan Defendan yang hanya mempertikaikan jumlah ta’widh pada Penyata Akaun tersebut pada peringkat ini iaitu semasa peringkat Hujahan adalah satu “afterthought” yang tidak berasas sama sekali.

Pada masa yang sama Sijil keberhutangan atau Penyata Akaun yang dikemukakan oleh Plaintif di ekshibit ‘ZZ-3’ Afidavit Sokongan Plaintif tersebut merupakan satu bukti konklusif dan kukuh yang menunjukkan keberhutangan Defendan kepada Plaintif berdasarkan kepada Klausa 18 Surat Tawaran dan Perjanjian tersebut dan masing-masing telah dipersetujui dan ditandatangani oleh Defendan yang mana adalah dengan itu mengikat Defendan.

Klausa 18 Letter Of Offer Cum Agreement tersebut menyatakan bahawa: ‘STATEMENT OF ACCOUNT ‘Any statement of account issued or signed by the Manager, Branch Manager or any officers of the Bank or any solicitor acting on behalf of the Bank with respect to any amount indebted by the Customer shall be taken as proof in all respect relating to the Facility (including any legal proceedings) save for any manifest error’.

Dalam kes Cempaka Finance Bhd v Ho Lai Ying & Ano (FC) [2006] 3 CLF 544 terutamanya di bawah held (2) di muka surat 546 yang menyatakan bahawa:- S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

(2).. A certificate of indebtedness operates in the field of adjectival law, excusing the plaintiff from adducing the proof of debt and shifting the burden onto the defendant to disprove the amount claimed.’ Selanjutnya Mahkamah menyatakan terutamanya di perenggan 6 di muka surat 553 dan 554 bahawa:- ‘…This observation appeared to has escaped the attention of the Court of Appeal in the present case. In the result, the Court of Appeal took the position that the conclusiveness of the certificate of indebtedness exh. P3 was binding only upon the parties and that the court would still have to determine whether sufficient evidence had been adduced to prove quantum and the correctness of the amount claimed. With respect, such a proposition goes against the entrenched principles enunciated by Raja Azlan Shah CJ (Malaya) (as His Highness then was) in Citibank N.A. v. Ooi Boon Leong & Ors [1980] CLJU 168; [1980] 1 LNS 168; [1981] 1 MLJ 282 when he said inter alia: We have often said in this court many a time that where the issues are clear and the matter of substance can be decided once and for all without going to trial there is no reason why the Assistant Registrar or the judge in chambers, or, for that matter, this court shall not deal with the whole matter under the R.S.C. Order 14 procedure. In the present case, the guarantee contains a clause which enables the bank by producing a certificate of indebtedness by its officer to dispense with legal proof of S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A the actual indebtedness of the respondents... It means that, for the purpose of fixing liability of the respondents, the company's indebtedness may be ascertained conclusively by a certificate.’

Dalam kes Malayan Banking Berhad v. Dc & A Developments Sdn Bhd & Ors [2024] MLRHU 1191 terutamanya di perenggan 40 dan 43 yang menyatakan bahawa:- [40] … I find that the Plaintiff's application for summary judgment on this issue should be allowed. Based on the express terms of cl 17 of the Letter of Offer and cl 11 of the Guarantee Agreement, a certificate of the Defendants' debt issued by the Plaintiff's authorised officer is conclusive evidence of the amount due and owing, save for any manifest error. The burden lies on the Defendants to prove such manifest error. … [43] While the Plaintiff did not exhibit a detailed breakdown of the outstanding sum in its Affidavit in Support, this does not by itself raise a triable issue, as the Certificate of Indebtedness is sufficient proof of the Defendants' debt. Since the Defendants have not shown any patent error in the Certificate, it remains conclusive of the amount owing. It is not for the Plaintiff to further prove the sum claimed in a summary judgment application, where the evidential burden has shifted to the Defendants by virtue of the Certificate. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Mahkamah bersetuju bahawa ketiadaan butiran-butiran dan perincian bagi jumlah ta’widh atau jumlah terhutang adalah tidak akan secara automatiknya menimbulkan satu isu yang perlu dibicarakan memandangkan Sijil Penyata Keberhutangan atau Penyata Akaun merupakan satu bukti konklusif yang menunjukkan keberhutangan Defendan dan beban pembuktian kini adalah beralih kepada Defendan untuk membuktikan bahawa terdapatnya kesilapan nyata “manifest error” di dalam Sijil Penyata Keberhutangan atau Penyata Akaun tersebut.

Pada masa yang sama, tiada apa-apa keperluan untuk menyatakan perincian pengiraan di dalam Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan.

Aturan 18 Kaedah 7 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 yang mana ia menyatakan bahawa: ‘7. Fakta, bukan keterangan, yang hendak dirayu 1) Tidak tertakluk kepada peruntukan kaedah ini dan kaedah 10, 11 dan 12, tiap-tiap pliding hendaklah mengandungi, dan hanya mengandungi, sesuatu pernyataan dalam bentuk ringkas tentang fakta material yang bersandarkannya pihak itu membuat pliding bagi tuntutan atau pembelaanya, mengikut mana-mana yang berkenaan, tetapi bukannya keterangan yang melaluinya fakta itu hendak dibuktikan, dan pernyataan itu hendaklah seringkas sebagaimana sifat kes membenarkan.’ S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Dalam kes Dato’ Gopal Sri Ram v Dato’ C Vijaya Kumar & Ors (HC) [2006] 6 MLRH terutamanya perenggan-perenggan 17 dan 18 di mukasurat 11 yang menyatakan seperti berikut:- ‘[17] In essence, O 18 r 7(1) requires a party to write his pleading in the form of a skeletal statement of fact sufficient to identify the matters complained of and to enable him to establish his case at the trial based on what he pleads. All matters of evidence to prove his case are to be reserved for the trial and must not be pleaded. [18] To quote Odgers on Civil Court Actions (24th Ed, 1996) (stating the rule as it stood before the Woolf reform introduced the current CPR in England): O 18 r 7 involves and requires four separate things:

Every pleading must state facts and not law.

(ii) It must state material facts and material facts only.

(iii) It must state facts and not the evidence by which they are to be proved.

(iv) It must state such facts concisely in a summary form.’

Dalam kes ini, Defendan telah menerima sejumlah wang daripada pihak Plaintif. Defendan telah membuat bayaran pada awalnya. Pihak Defendan telah menerima notis tuntutan dan tidak membuat sebarang bantahan sebelum ini. Bantahan yang dibuat hanyalah selepas kes ini difailkan. Defendan membantah jumlah yang terhutang tetapi tidak memberikan perincian atau cara pengiraan yang sepatutnya dibuat. S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

Dalam kes Chen Heng Ping @ Tian Seow Hock & 5 Ors V. Intradagang Merchant Bankers (M) Berhad [1995] 1 MLRA 606 pada perenggan 9 muka surat 607 yang menyatakan bahawa;- “[9] When an application is made for summary judgment under O 14 supported by an affidavit which goes to show that there is no defence, the defendants must show cause why leave to defend must be given. This means that the defendants must provide answers on oath which constitute evidence that they have a defence which is fit to be tried. Denials in a defence do not constitute evidence. They are challenges to the other side to show proof. In the present case the guarantors do not appear to have appreciated this. Their affidavits merely relied on the defence they pleaded, which consists of bare denials and points of law which they could not sustain.”

Oleh yang demikian, Mahkamah berpendapat, tindakan Defendan ini hanyalah satu tindakan untuk melengah-lengahkan prosiding kes serta melengah-lengahkan masa dan tanggungjawab Defendan untuk menyelesaikan jumlah tuntutan terhadap Plaintif.

Dalam kes Puncak Niaga (M) Sdn Bhd v NZ Wheels Sdn Bhd [2012] 1 MLJ 27 di mana Mahkamah Rayuan menyatakan: “[20] Again, the High Court in Renofac Builder (M) Sdn Bhd v Chase Perdana Bhd [2001] 2 AMR 1639 at pp 1648–1649 had this to say: S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A But a mere bare assertion by the defendant would not be sufficient. The duty of the court is quite onerous in the extreme. The court must be vigilant and must view in perspective at the whole scenario in order to ascertain whether the defendant has a real or what is commonly known as a bona fide defence. [21] So, in an O 14 application the court should undertake a critical evaluation of the facts presented by the parties through their pleadings and affidavits and the court must always bear in mind that mere bare assertions or denials must be rejected outright. The Supreme Court speaking through Mohamed Azmi FCJ had occasion to say in Bank Negara Malaysia v Mohd Ismail & Ors [1992] 1 MLJ 400 (SC) at p 408: Under an O 14 application, the duty of a judge does not end as soon as a fact is asserted by one party, and denied or disputed by the other in an affidavit. Where such assertion, denial or dispute is equivocal, or lacking in precision or is inconsistent with undisputed contemporary documents or other statements by the same deponent, or is inherently improbable in itself, then the judge has a duty to reject such assertion or denial, thereby rendering the issue not triable. In our opinion, unless this principle is adhered to, a judge is in no position to exercise his discretion judicially in an O 14 application. Thus, apart from identifying the issues of fact or law, the court must go one step further and determine whether they are triable. This principle is sometimes expressed by the statement that a complete S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A defence need not be shown. The defence set up need only show that there is a triable issue. [22] We categorically say that mere bare denials or assertions do not constitute evidence and they cannot give rise to triable issues. This court in Chen Heng Ping & Ors v Intradagang Merchant Bankers (M) Bhd [1995] 2 MLJ 363 at p 367 aptly said: When an application is made for summary judgment under O 14 supported by an affidavit which goes to show that there is no defence, the defendants must show cause why leave to defend must be given. This means that the defendants must provide answers on oath which constitute evidence that they have a defence which is fit to be tried. Denials in a defence do not constitute evidence. They are challenges to the other side to show proof. In the present case the guarantors do not appear to have appreciated this. Their affidavits merely relied on the defence they pleaded, which consists of bare denials and points of law which they could not sustain.”

Mahkamah berpuas hati bahawa pihak Defendan tiada isu-isu untuk dibicarakan dan defendan tiada pembelaan yang bermerit dan hanya penafian kosong semata-mata.

Dalam kes Syarikat Kerjasama Serbaguna V Ghazali Bin Ibrahim [1985] 2 MLJ 225 di mana Mahkamah telah menyatakan sebagaimana berikut: S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A “The issue here is whether or not there is a triable defence. This simply means that it is for the Defendant to show on merits, he has a good defence to the claim, or that a difficult point of law is involved, or the dispute is as to the fact which is to be tried or any other circumstances showing reasonable grounds of a bona fide defence”.

Dalam kes Fabrique Ebel Societe Anonyme v Sykt Perniagaan Tukang Jam City Port & Ors (HS) [1989]1 CLJ Rep 537 di bawah held (3) di muka surat yang membenarkan permohonan Penghakiman Terus dan memutuskan seperti berikut:- “[3] The defendants did not disclose any triable issues in the affidavit and in the statement of defence. Their defence was a bare denial without giving any particulars. Selanjutnya Mahkamah menyatakan terutamanya di perenggan (g) di mukasurat 542 bahawa: In para. 18 of the defendants' affidavit, the first and fourth defendants merely denied all the allegations made against them. In my opinion, these two affidavits do not raise any arguable case at all. They do not contain any particulars at all. In John Wallingford v. The Directors of the Mutual Society,[1880] 5 AC 685, Lord Blackburn, in his judgment at p. 704, said, I think that when the affidavits are brought forward to raise that defence, they must, if I may use the expression, condescend upon particulars. It is not enough S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A to swear, " I say I owe the man nothing " Doubtless, if it was true, that you owed the man nothing, as you swear, that would be a good defence. But that is not enough. You must satisfy the Judge that there is reasonable ground for saying so.”

Dalam kes Jeewa Subramaniam & Satu Lagi lwn Prompt Pay Sdn Bhd [2025] CLJU 756 Mahkamah telah menyatakan sebagaimana berikut : [21] Bagi kes yang jelas dan terang ("plain and obvious"), prosedur penghakiman terus adalah paling sesuai dan tidak ada keperluan untuk satu perbicaraan sekiranya tidak ada apa-apa fakta baru yang akan timbul untuk memberikan pencerahan kepada kes di hadapan Mahkamah. Rujuk Esso Standard Malaya Bhd v. Southern Cross Airways (Malaysia) Bhd [1972] CLJU 31; [1972] 1 MLJ 168 di mana Mahkamah Tinggi menyatakan seperti berikut:- "It is I think right that an order under R.S.C. Order 14 should be made only if the court thinks it is a plain case and ought not to go to trial. If one simply has a short matter of construction with a few documents, the court on summary application should decide what in its judgment is the true construction. There should be no reason to go formally to trial where no further facts could emerge which would throw any light upon the letters that have to be construed.". S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A

D. KESIMPULAN Secara keseluruhannya, Mahkamah mendapati bahawa Plaintif berhak untuk mendapatkan suatu Penghakiman Terus di bawah Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 terhadap Defendan memandangkan Defendan tidak mempunyai pembelaan yang bermerit dan isu-isu yang wajar untuk dibicarakan.

Ini merupakan kes yang amat ringkas dan jelas (“clear and straightforward”), di mana Plaintif iaitu sebuah institusi kewangan sekarang menuntut kembali jumlah pembiayaan yang telah diberikan sebelum ini. Oleh yang demikian, Defendan sewajarnya membayar balik pembiayaan yang telah diambil.

Berdasarkan alasan-alasan yang diberikan di atas, setelah Mahkamah menimbang dan mengambil kira kesemua kertas kausa berkaitan, Mahkamah atas imbangan kebarangkalian membenarkan Notis Permohonan Plaintif [Kandungan 21] dengan kos sebanyak RM 3000 diberikan kepada pihak Plaintif. Bertarikh: 2 November 2025 S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A Wan Nor Aklima binti Wan Salleh Hakim Mahkamah Sesyen Sivil 2 Kuala Terengganu Terengganu. Peguam bagi pihak Plaintif: Cik Zawiah binti Nawawi Tetuan Wan Sabariah Maisurah & Associates Peguam bagi pihak Defendan: Encik Abdul Hayyi bin Salim Tetuan Abdul Hayyi & Shukri S/N rkbHsosNMEafkx1oxe47A