BASHKERAN A/L SALLIAH v Pendakwa Raya (M-05(SH)-217-05/2025)

(A) MUKADIMAH 30 [1] Tertuduh, Bashkeran a/l Salliah, telah dituduh atas kesalahan mengedar dadah berbahaya iaitu Heroin berat bersih 182 gram iaitu suatu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952, seperti berikut: “Bahawa kamu pada 27.7.2021 jam lebih kurang 12.30 tengah hari, 35 di hadapan Kedai Serbaneka NT, Jalan Keris Perak 3, Pusat Niaga Desa Taming Sari, 76300 Sungai Udang, di dalam daerah Melaka Tengah, di dalam Negeri Melaka, kamu telah didapati mengedar dadah iaitu Methamphetamine seberat 182 gram dan dengan itu kamu telah melakukan kesalahan di bawah Seksyen 39B(1)(a) Akta 40 Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah Seksyen 39B(2) Akta yang sama” [2] Perbicaraan penuh telah dijalankan dan di akhir kes pembelaan, pada 15.05.2025, Hakim Mahkamah Tinggi yang 45 bijaksana memutuskan bahawa tertuduh didapati bersalah dan disabitkan atas pertuduhan tersebut. Tertuduh dikenakan hukuman pemenjaraan seumur hidup (30 tahun) mulai tarikh tangkap 27.07.2021 dan 12 kali sebatan. Terkilan, tertuduh telah memfailkan notis rayuan ke Mahkamah Rayuan Malaysia di atas keseluruhan 50 keputusan iaitu sabitan dan hukuman.

(B) FAKTA KES

Kes Pendakwaan [3] Hakim Mahkamah Tinggi (HMT) yang bijaksana telah 55 menjelaskan fakta material kes pendakwaan ini di dalam alasan penghakimannya yang kami dengan hormatnya terima pakai dengan pengubahsuaian dimana perlu. Pihak pendakwaan telah memanggil seramai 4 orang saksi. Secara ringkasnya, pada 27.07.2021 jam lebih kurang 12.30 tengah hari, semasa SP2 ASP Mohamed Yazid 60 bin Kasim bersama anggota Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Daerah Melaka Tengah dalam tugas Ops Tapis Kawasan Sungai Udang, telah menahan tertuduh yang pada ketika itu memegang satu

sampul berwarna coklat di tangan kanannya, di tepi Jalan Keris Perak 3, Pusat Niaga Desa Taming Sari, 76300 Sungai Udang, 65 Melaka. [4] SP2 telah membuat pemeriksaan dalam sampul surat berwarna coklat yang dipegang di tangan kanan tertuduh dan terlepas apabila tertuduh terjatuh dan hasil pemeriksaan SP2 telah menjumpai 20 70 peket plastik lutsinar berisi bahan-bahan disyaki dadah jenis syabu. [5] SP2 seterusnya membuat tangkapan ke atas tertuduh dan merampas barang kes dadah sebagaimana Senarai Borang Bongkar bertarikh 27.07.2021 (P11). SP2 membuat laporan polis 75 sebagaimana Sg Udang/001340/21 (P12). Tertuduh dan barang kes dadah kemudian diserahkan (Borang Serah Terima Barang Kes (P13)) kepada Pegawai Penyiasat, SP4 Inspektor Muhammad Azri Bin Zunurane, pada 27.07.2021 jam 1.45 petang. 80 [6] Barang kes telah dihantar ke Jabatan Kimia Melaka dan hasil pemeriksaan barang kes disahkan sebagai dadah ’Methamphetamine’ seberat 182 gram berdasarkan Laporan Kimia bertarikh 05.10.2021 bernombor makmal 21-FR-M-01793 (P8) yang disediakan oleh SP1 Ahli Kimia Puan Sharina Binti Borhanudin. 85 [7] Seorang saksi awam di tempat kejadian, SP3 Nur Erysha Erica binti Ridwan, adalah seorang penyelia di Kedai Sebaneka NT dan telah bekerja di kedai tersebut mulai 2018 hingga 2021. Pada 27.07.2021, dia nampak berdekatan kawasan kedai, polis sedang 90 menangkap seorang lelaki India. SP3 mengesahkan melihat hanya seorang sahaja lelaki India di tempat kejadian. [8] Kemudian pihak polis (SP4) telah datang ke kedai tempatnya bekerja dan bertanya jika dia melihat kejadian dan SP3 mengesahkan 95 tidak. SP3 diminta membuka rakaman CCTV untuk mengetahui samada rakaman CCTV itu merekod kejadian di tempat kejadian. SP3 mengesahkan apabila rakaman CCTV dimainkan (played) dan ditonton bersama SP2, memang rakaman CCTV tidak sampai arah tempat kejadian itu dan SP3 mengesahkan tiada recording pada 100 tempat kejadian.

(ii) Dapatan Mahkamah di Akhir Kes Pendakwaan 105 [9] HMT, atas penilaian maksimum telah memutuskan pihak pendakwaan telah membuktikan satu kes prima facie sepertimana yang dikehendaki di bawah Seksyen 180(1) Kanun Tatacara Jenayah (KTJ) dan memutuskan bahawa (secara ringkas): “[4] Adalah menjadi tanggungjawab Mahkamah di akhir kes 110 pendakwaan seperti yang diperuntukkan di bawah Seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah (KTJ) untuk menetapkan sama ada pihak Pendakwaan telah membuktikan stau kes prima facie terhadap Tertuduh.

(iii) Pembelaan Tertuduh (SD1) [10] Pihak pembelaan telah memanggil seramai 5 orang saksi.

(iv) Dapatan Mahkamah Di Akhir Kes Pembelaan [15] HMT yang bijaksana telah memutuskan seperti berikut: “[33] Tugas Mahkamah ini di akhir kes pembelaan adalah seperti 230 yang diperuntukkan di bawah Seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah iaitu untuk mempertimbangkan semua keterangan di hadapan Mahkamah ini dan untuk memutuskan sama ada pihak Pendakwaan telah membuktikan satu kes melampaui keraguan munasabah. 235 Sekiranya pihak Pendakwaan berjaya melepaskan beban tersebut, maka Tertuduh akan disabitkan dengan kesalahan. Namun, sekiranya pihak Pendakwaan gagal melepaskan beban tersebut, maka Mahkamah akan merekodkan satu pelepasan dan pembebasan Tertuduh 240 daripada pertuduhan….. ……. [65] Berdasarkan pertimbangan faktor-faktor yang dibincangkan di atas, Mahkamah mendapati Tertuduh telah gagal melepaskan beban keterangannya untuk 245 membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap isu milikan dadah di dalam kes ini. Mahkamah mendapati Tertuduh mempunyai jagaan atau kawalan serta pengetahuan terhadap barang dadah yang menjadi elemen kesalahan dalam pertuduhan. 250 [66] Di samping itu, setelah mengambilkira keseluruhan keterangan Tertuduh, Mahkamah juga mendapati Tertuduh telah gagal di atas imbangan kebarangkalian mematahkan anggapan perbuatan pengedaran dadah di bawah Seksyen 37(da) ADB 1952 bagi pertuduhan dalam 255 kes ini. [67] Maka, setelah menilai keseluruhan keterangan seperti yang dikehendaki di bawah Seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah dan berpandukan kepada keputusan di dalam kes Mohamad Radhi bin Yaakob v. PP [1991] 3 260 MLJ 169 I [1991] 3 CLJ 2073, Mahkamah mendapati bahawa Tertuduh telah gagal membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap kes Pendakwaan. Oleh yang demikian, pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes melampaui keraguan yang munasabah 265 terhadap Tertuduh di bawah pertuduhan mengedar dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 182 gram. [68] Dengan itu, Tertuduh disabitkan dengan kesalahan di bawah Seksyen 39B (1) Akta Dadah Berbahaya 1952 270 dan boleh dihukum di bawah Seksyen 39B (2) Akta yang sama.”

(C) ALASAN-ALASAN UTAMA RAYUAN [16] Peguam perayu menghujahkan bahawa Mahkamah Rayuan 275 seharusnya campur tangan terhadap dapatan Mahkamah perbicaraan apabila jelas terdapat sebab-sebab yang kukuh dan menyakinkan untuk tidak bersetuju dengan dapatan tersebut. Peguam perayu merujuk kes-kes berikut: - Dato Seri Anwar Ibrahim v PP & Another Appeal [2004] 3 CLJ 280 737 dimana Abdul Hamid Mohamad HMP (YAA pada masa tersebut) menjelaskan tugas di Mahkamah Rayuan seperti berikut: “Clearly, an appellate court does not and should not put a brake and not going any further the moment it sees that the trial judge says that that is his finding of facts. It should go further and 285 examine the evidence and circumstances under which the finding was made to see whether, to borrow the words of HT Ong (CJ Malaya) in Herchun Singh’s case (supra) “there are substantial and compelling reasons for disagreeing with the finding. “Otherwise, no judgment would ever be reversed on 290 question of fact and the provision of s. 87 CJA 1964 that an appeal may lie not only on a question of law but also a question of mixed fact and law would be meaningless.” - Magendran Mohan v PP [2011] 1 CLJ 805 dimana Alauddin Mohd Sheriff PMR (YAA pada itu) mengatakan: 295 “[40] Normally, the appellate court does not interfere with the concurrent findings of fact of the courts below, in absence of very special circumstances. But where the courts below ignore, overlook or commit errors of law apparent on the face of the record which results in serious and substantial miscarriage of 300 justice to the accused, it is the duty of the appellate court to step in and correct the legally erroneous decision of the courts below.” [17] Pihak perayu telah memfailkan sebanyak 45 alasan di dalam 305 Petisyen Rayuan, namun semasa pendengaran rayuan di Mahkamah Terbuka, Peguam yang bijaksana menyatakan bahawa beliau hanya akan berhujah pada 3 alasan utama rayuan, seperti berikut:

Sama ada Hakim Mahkamah Tinggi adalah betul dalam menolak pembelaan perayu kerana kegagalan perayu untuk 310 menyoal balas dan mengemukakan pembelaan pada peringkat yang paling awal.

(ii) Bahawa pihak pendakwaan telah menafikan hak perayu untuk mendapat perbicaraan yang adil kerana gagal memanggil dan/atau menawarkan saksi-saksi material iaitu: (i) Inspektor 315 Tan; dan (ii) terdapat 2 orang pekerja kedai bernama Puan Zuraida dan Puan Nurshima.

(iii) Sama ada Hakim Mahkamah Tinggi adalah betul dalam memutuskan bahawa CCTV dalam kes ini tidak relevan dan tidak menunjukkan kejadian yang berlaku.

(D) ANALISA DAN DAPATAN KAMI

SAMA ADA HAKIM MAHKAMAH TINGGI (HMT) ADALAH BETUL DALAM MENOLAK PEMBELAAN PERAYU KERANA KEGAGALAN PERAYU UNTUK MENYOAL 325 BALAS DAN MENGEMUKAKAN PEMBELAAN PADA PERINGKAT YANG PALING AWAL. [18] Peguam perayu yang bijaksana telah berhujah bahawa HMT khilaf dalam menilai pembelaan dan keterangan saksi, serta isu 330 keraguan munasabah terhadap bukti utama pendakwaan, seperti berikut:

Hakim Mahkamah Tinggi (HMT) telah tersilap apabila menolak pembelaan yang dikemukakan oleh tertuduh. HMT berpendapat pembelaan tersebut tidak dicabar dan tidak 335 dinyatakan semasa peringkat kes Pendakwaan melalui keterangan saksi-saksi Pendakwaan.

(ii) Pemeriksaan balas terhadap saksi SP2 dan SP4 menunjukkan pembelaan tertuduh telah dikemukakan sejak peringkat Pendakwaan lagi. Oleh itu, pembelaan tersebut bukanlah satu 340 pembelaan yang direka-reka atau baru timbul (an afterthought).

(iii) Dapatan HMT dalam menolak keterangan Perayu atas alasan ini dianggap sebagai satu kekhilafan yang material dan telah memprejudiskan pembelaan perayu di Mahkamah ini.

(iv) Kekhilafan ini juga telah mengaburi penilaian HMT dalam 345 menentukan sama ada wujud keraguan munasabah terhadap keterangan yang dibawa oleh saksi SP2.

SP2 merupakan saksi tunggal pihak Pendakwaan untuk membuktikan bahawa tertuduh memegang sampul surat yang mengandungi dadah. Namun, terdapat tiga keterangan 350 berasingan daripada pihak Pembelaan yang mengukuhkan pembelaan tertuduh bahawa beliau tidak pernah membuka bonet kereta Myvi dan/atau keluar dari kenderaan tersebut sambil memegang sampul surat coklat tersebut. 355 [19] Kekhilafan dalam penilaian fakta oleh HMT mengenai kehadiran saksi penting SD4, yang boleh menimbulkan keraguan munasabah terhadap naratif dan bukti utama pihak Pendakwaan dalam kes ini. Di dalam keterangannya, SP2 mengatakan tiada tangkapan lain selain daripada tangkapan 360 terhadap tertuduh.

HMT membuat dapatan dimana tiada cadangan dibuat oleh pembelaan bahawa SD4 mendekati polis dan mempersoalkan mengapa tertuduh ditangkap, dan tidak ada sebarang cadangan yang dikemukakan oleh pembelaan bahawa SD4 365 mengambil sebarang tindakan, seperti membuat laporan polis, atau menemani tertuduh ke balai polis, sebagai rakan yang prihatin mengenai keadaan tertuduh. Oleh itu, mahkamah mendapati bahawa perkara mengenai kehadiran saksi yang dinamakan adalah tidak benar, dan walaupun saksi yang 370 dinamakan hadir, ia tidak menjejaskan kes pendakwaan.

(ii) Kekhilafan dalam dapatan HMT menjadi lebih serius apabila HMT membuat dua dapatan yang berbeza dan bercanggah mengenai kewujudan SD4 di tempat kejadian. Sepatutnya, HMT perlu membuat satu dapatan yang jelas dan definitive, 375 bukan bersikap "blowing hot and cold". Jika HMT menerima bahawa SD4 memang wujud di tempat kejadian, ini memberi impak besar kepada naratif kes Pendakwaan. SD4 telah mengesahkan melalui keterangan bersumpah bahawa dia bersama tertuduh sepanjang perjalanan dari Kuala Lumpur ke 380 Melaka dan tidak melihat tertuduh memegang/menjinjit sampul surat coklat pada bila-bila masa.

(iii) SD4 telah mengesahkan bahawa SD4 menyaksikan tertuduh ditangkap dan tidak melihat pihak polis atau tertuduh memegang sampul surat coklat. Keterangan SD4 ini 385 menyokong pembelaan tertuduh dan secara langsung menimbulkan keraguan munasabah terhadap isu milikan dan pengetahuan tertuduh mengenai sampul surat coklat tersebut.

(iv) Keterangan kumulatif SD4 dan SD2 juga mengesahkan wujudnya keraguan sama ada sampul surat coklat itu 390 sebenarnya ditemui oleh pihak polis di dalam bonet kereta Myvi dan bukannya di tangan tertuduh. SP2 menyatakan bahawa kunci kereta Myvi mungkin dirampas dari tangan kanan tertuduh. Ini menimbulkan persoalan bagaimana tertuduh boleh memegang sampul surat coklat yang besar bersama 395 kunci kereta pada tangan yang sama. Malah, jika benar keterangan SP2 bahawa sampul tersebut terjatuh ke lantai dari tangan kanan, SP2 tidak menyatakan bahawa kunci kereta turut terjatuh ke lantai. 400 [20] Terdapat pelbagai persoalan yang timbul dalam kes ini yang menimbulkan beberapa keraguan munasabah sehingga menggagalkan naratif pihak Pendakwaan. Selain itu, pihak Pendakwaan juga gagal untuk memanggil anggota-anggota lain sebagai saksi rebuttal bagi menyangkal keterangan yang 405 konsisten serta saling menyokong daripada Perayu bersama SD2, SD3 dan SD4. Walaupun jumlah saksi bukanlah faktor utama untuk membuktikan sesuatu kes, namun dalam situasi di mana wujud keraguan munasabah terhadap keterangan saksi tunggal Pendakwaan, ia menimbulkan isu sama ada 410 keterangan saksi tersebut boleh diberikan kepercayaan penuh dan/atau diambil kira sebagai benar. [21] Pihak perayu telah merujuk beberapa kes, antaranya: - Aedy Osman v. Public Prosecutor [2011] 1 CLJ 273 di 415 mana Mahkamah Persekutuan memutuskan: “…From the authorities cited by the appellant’s counsel, it is incumbent upon the prosecution to call evidence to rebut any claim which is relevant and material by the defence in the course of cross-examination of the prosecution witnesses than 420 risking dismissal of its case for want of proof...”. - PP v Chia Leong Foo [2000] 6 MLJ 705; [2000] 4 CLJ 649, Mahkamah Rayuan memutuskan: “… As the prosecution has failed to negate the suggestions 425 made by the defence in the course of its case it may still rebut the defence advanced by cross-examination of the accused and his witnesses and/or, if possible, by calling Yee Chin Koon as a witness or tendering his police statement in evidence by re-opening its case at the end of the case for the defence…”. 430 - Alcontara a/l Ambross Anthony v PP [1996] 1 CLJ 705 Mahkamah Persekutuan berkata: “That being the case, the onus was on the prosecution, to check on whether the appellant’s version of the facts as they 435 appeared in his cautioned statement and to which we have referred, was true or false. In other words, the onus was upon the prosecution to disprove this important part of the appellant’s version of the facts. The defence were, therefore, under no duty to put the matters aforesaid to the 440 Investigating Officer having regard to their prior disclosure in the cautioned statement.” [22] HMT telah membuat kesilapan dari segi undang-undang dan fakta apabila menilai keterangan SD2 apabila mengatakan keterangan SD2 445 telah dicabar melalui keterangan SP2 dan SP4, namun Mahkamah tetap membuat keputusan yang tidak memihak kepada tertuduh. Ini dianggap sebagai satu salah arah undang-undang yang serius dan menyebabkan perbicaraan yang tidak adil kepada perayu. SP2 tidak langsung menyatakan berkenaan rampasan kereta Myvi pada peringkat 450 pemeriksaan utama namun semasa soal balas, SP2 mengesahkan bukan sahaja kereta tersebut wujud bahkan ianya telah dirampas. [23] Pihak responden berhujah balas bahawa HMT tidak khilaf dan membuat dapatan kerana HMT telah membuat penilaian yang sewajarnya terhadap pembelaan dan semua keterangan yang 455 dikemukakan oleh pihak pembelaan. Penilaian ini dapat dilihat melalui Alasan Penghakiman di Kandungan 7, Rekod Rayuan Jilid 1 muka surat 26-45 PDF. Tiada kekhilafan di pihak HMT apabila memutuskan keputusan di akhir kes pembelaan, memandangkan versi pembelaan telah dibandingkan dengan keterangan yang dikemukakan oleh pihak 460 pendakwaan sepanjang perbicaraan. [24] Berkenaan Puvarasan, HMT membuat dapatan bahawa nama Puvarasan tidak pernah dibangkitkan sebagai sebahagian daripada pembelaan tertuduh untuk menunjukkan bahawa terdapat pihak lain 465 yang mempunyai akses kepada kereta Myvi tersebut sebelum tertuduh. Puvarasan juga tidak dipanggil sebagai saksi untuk menyokong keterangan tertuduh. Oleh itu, HMT memutuskan keterangan mengenai Puvarasan dianggap hanya sebagai dakwaan tanpa bukti yang kukuh dan tiada keterangan yang menyokong tertuduh berhubung isu 470 melibatkan Puvarasan. [25] HMT memutuskan bahawa pembelaan oleh tertuduh mesti dikemukakan pada peluang paling awal, iaitu semasa peringkat kes pendakwaan. Tujuannya adalah supaya pembelaan tersebut boleh 475 dicabar oleh pihak pendakwaan. Dalam kes ini, keterangan berkaitan pertemuan antara saksi SD2 dan SP4 pada 27.07.2021 tidak pernah dicadangkan kepada SP4 semasa pemeriksaan balas oleh pihak pembelaan, walaupun perkara ini sangat jelas dan penting untuk dipertimbangkan dalam perbicaraan. 480 [26] Mahkamah mendapati bahawa tangkap layar perbualan antara SD2 dan SP4 dalam Eksibit D24 menyokong kes pendakwaan. Ini kerana SP4 dengan jelas menyatakan bahawa dia tiada kuasa ke atas kereta yang telah disita, kerana kereta tersebut berada di bawah bidang 485 kuasa sitaan harta (FOP). Keterangan SD4 yang menyatakan kereta itu ditahan disebabkan penemuan dadah tidak disokong oleh mana-mana keterangan lain dan tidak dapat mencabar versi kes pendakwaan. Mahkamah juga memutuskan bahawa hujahan berkaitan isu ini tidak menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. 490 [27] Fakta bahawa SD4 berada bersama tertuduh pada hari kejadian dan berada di dalam kedai Serbaneka NT tersebut selama 15 minit ketika tertuduh ditangkap tidak pernah ditanyakan kepada SP3 semasa memberi keterangan. Sekiranya benar kejadian itu 495 berlaku, SP3 sepatutnya dapat menyaksikan kejadian tersebut. Namun, SP3 tidak menyebut terdapat lelaki India lain selain tertuduh semasa tangkapan dibuat. [28] Mahkamah dapati laporan polis yang dibuat oleh tertuduh 500 adalah satu tindakan yang terlewat dan dianggap sebagai “fikiran terkemudian”. Tertuduh mempunyai masa yang panjang untuk membuat laporan polis selepas ditangkap, namun hanya membuat laporan selepas tempoh yang lama. Oleh itu, mahkamah mendapati laporan polis tersebut (D23) adalah meragukan, tidak kredibel, dan 505 tidak menyokong keterangan tertuduh serta kes pembelaan yang dikemukakan. [29] Kami telah meneliti keterangan saksi-saksi, keterangan dokumentari serta hujahan pihak-pihak. Kami dapati isu utama 510 adalah berkenaan pemilikan dadah tersebut. [30] SP2 adalah pegawai serbuan dan keterangan SP2 adalah jelas bahawa semasa sampai di tempat kejadian, SP2 and pasukan telah membuat pemerhatian lebih kurang 20 minit dan nampak perayu 515 melalui jalan di hadapan Kedai Serbaneka NT tersebut dan sedang membawa sampul surat berwarna coklat di tangan kanannya. SP2 bersama Koperal Herman terus berlari ke arah perayu dan memperkenalkan diri sebagai Polis namun perayu terkejut dan melarikan diri ke arah pintu masuk Kedai Serbaneka NT tetapi 520 terjatuh dan ditahan. Pihak pembelaan mengatakan SP2 tidak pasti samada tertuduh memegang kunci dan adalah tidak munasabah untuk tertuduh dapat memegang kunci sambil memegang sampul berwarna coklat tersebut di tangan kanan tersebut. Merujuk kepada gambar sampul tersebut di P10 (1-4) pada hemat kami tiada apa yang 525 tidak munasabah untuk tertuduh memegang kunci sambil memegang sampul coklat tersebut dan lagipun apa yang nyata adalah tidak dinafikan bahawa tertuduh berada di tempat kejadian pada masa material. Sampul berisi dadah tersebut terjatuh daripada tangan tertuduh semasa tertuduh jatuh tergelincir dan sampul berisi tersebut 530 kemudiannya dikutip SP2 daripada kaki lima jalan di hadapan tertuduh sendiri. [31] Keterangan SP2 ini dikatakan berbeza dengan laporan polis (SP12) dan senarai geledah (P11). Pada hemat kami perbezaan 535 antara keterangan SP2, laporan polis (P12) dan borang senarai geledah (P11) tidak menimbulkan keraguan tentang lokasi di mana sampul surat yang mengandungi dadah tersebut dirampas seperti yang dinyatakan dalam pertuduhan. Kami juga mendapati sepanjang soal balas SP2, dia telah diasak dengan soalan berkali-kali tentang 540 tempat dadah ditemui dan SP2 konsisten mengatakan tertuduh sedang memegang sampul berisi dadah tersebut dan tertuduh berjalan melalui hadapannya. Keterangan SP2 menyatakan dia melihat tertuduh memegang sampul surat mengandungi dadah dan sampul surat tersebut kemudiannya terjatuh apabila terlepas 545 daripada genggaman tangan tertuduh yang cuba melarikan diri dan tergelincir diterima sebagai benar dalam mengaitkan tertuduh dengan sampul surat berisi dadah itu. [32] Berkenaan sampul coklat yang dikatakan ditemui di dalam 550 Myvi, kami dapati SP2 telah diasak dengan soalan yang sama berkali-kali namun SP2 tegas mengatakan bahawa sampul berisi dadah ditemui di tangan kanan tertuduh namun sampul tersebut telah terjatuh ke lantai. SP2 juga telah dicadangkan dengan kehadiran seorang bernama Param Kuppusamy (SD4) yang dikatakan turun 555 daripada Myvi bersama tertuduh, SP2 menafikannya dan jawapan SP2 kekal semasa soal semula bahawa tiada sebarang individu lain semasa tertuduh ditangkap.

Berikut adalah sesi soal balas berkaitan di L.8 PDF 80: 560 “PB OKT: Saya mencadangkan kepada Tuan Yazid, apabila Tertuduh sampai dan berhentikan kereta, dia duduk di tempat pemandu, Tuan nampak fakta ini? SP2: Tidak nampak, Yang Arif. 565 PB OKT : Tertuduh sampai berdua, beliau sampai berdua bersama rakan sekerja beliau bernama Parameswaran, nama kedua Kuppusamy. Tertuduh sampai dengan rakan sekerjanya, adakah Tuan nampak fakta ini? SP2 : Tidak nampak, Yang Arif. 570 PB OKT : Tuan tidak nampak sesiapa turun daripada kereta ini, betul? SP2 : Ya, betul. 575

(ii) Berikut adalah sesi soal semula berkaitan di L.8 PDF 87-89: “TPR : Ada kamu kenal Parameswaran dan Kuppusamy ini? SP2: Saya tidak kenal, Yang Arif. TPR: Rakan bijaksana saya juga ada cadangkan bahawa 580 Tertuduh ini semasa kejadian telah turun kereta bersama dengan rakannya. Soalan saya, semasa pemerhatian yang kamu jalankan, ada atau tidak pada bila-bila masa, kamu nampak keadaan ini? SP2: Saya tidak nampak, Yang Arif. 585 TPR : Apa yang kamu nampak semasa pemerhatian kamu? SP2 : Saya cuma nampak ada seorang lelaki India lalu daripada Kedai Serbaneka NT menghala ke arah saya, Yang Arif dan lelaki India ini 590 adalah Tertuduh sendiri, seorang diri. TPR : Seterusnya rakan bijaksana saya juga ada mencadangkan kepada kamu yang semasa pemeriksaan tiada barang salah dijumpai pada 595 badan OKT atau Tertuduh ini, dan kamu jawab tiada, kenapa? SP2: Kerana saya buat pemeriksaan di dalam poket dan di seluar dan baju Tertuduh, memang tidak menemui apa-apa barang salah, Yang Arif. TPR : Itu maksud kamu? 600 SP2 : Ya, Yang Arif. TPR : Tetapi untuk kes ini, secara spesifik, ada atau tidak jumpa barang salah? SP2: Untuk kes ini, ada, Yang Arif. TPR : Di mana? 605 SP2 : Tertuduh pegang menggunakan tangan kanan sampul surat berwarna coklat yang saya telah buat rampasan, Yang Arif. TPR : ASP Yazid, kamu juga tadi, berulang kali apabila saya tanya kamu, 610 kamu buat pengesahan bahawa barang kes ini dijumpai di atas lantai, tetapi pada awal pemerhatian, ianya nampak dipegang dengan tangan kanan Tertuduh. Sila rujuk balik Senarai Borang Geledah kamu itu,pohon dirujuk saksi kepada P11, Yang Arif. Soalan saya kenapa di dalam P11 ini di kolum tempat dijumpai 615 ini, tidak tertera butiran yang menyatakan barang kes ini dijumpai di atas lantai? SP2 : Kerana Yang Arif, pada awal sekali pemerhatian saya, saya memang nampak dengan jelas, Tertuduh pegang sampul surat coklat itu dengan tangan kanan Tertuduh. 620 …. Seterusnya, tadi rakan bijaksana saya juga ada tanya kepada ASP berkenaan dengan rampasan kunci kereta ini, kereta MyVi ini, dan ASP setuju bahawa ia tidak diperincikan di dalam mana-mana 625 dokumentasi yang dibuat oleh ASP. Boleh jelaskan kenapa? SP2: Kerana Yang Arif, barang kes bukan dijumpai di dalam kenderaan Myvi ini. Jadi, saya tidak buat rampasan ke atas kunci untuk diserahkan kepada IO Kes, saya hanya buat sitaan sahaja terhadap kenderaan Tertuduh (penekanan ditambah) 630 TPR : Soalan terakhir ASP, rakan bijaksana saya juga tadi ada cadangkan bahawa Tertuduh pada ketika kejadian tidak ada melarikan diri dan kamu tidak setuju, kenapa? SP2 : Kerana Tertuduh memang ada melarikan diri ketika saya ingin membuat tangkapan dan mendekati Tertuduh. ...... 635 TPR: Seterusnya kamu juga ditanya oleh rakan bijaksana saya berkenaan dengan penama bernama Param yang berada di tempat kejadian, namun demikian diarahkan pulang memandangkan dia tiada kaitan dengan kes tersebut dan kamu tidak setuju. Kenapa? 640 SP2 : Kerana saya tidak tahu penama Param ini. TPR : Sebenarnya kamu tahu atau tidak, berlakunya perkara ini? SP2 : Tidak berlaku, Yang Arif. Tertuduh seorang sahaja semasa kejadian, Yang Arif.” 645 [33] Kami juga mendapati keterangan SP2 ini disokong oleh keterangan saksi bebas iaitu SP3, penyelia kedai Serbaneka NT. Berdasarkan keterangan SP3, dia telah melihat seorang lelaki India ditangkap oleh dua orang Polis di hadapan kedai Serbaneka NT (P10 650

(8)) dan SP3 mengesahkan bahawa dia hanya melihat seorang sahaja lelaki India yang lain berada di tempat kejadian. SP3 tahu yang menangkap adalah polis kerana SP3 nampak dia gari lelaki India itu dan keterangan ini tidak berjaya dicabar semasa soal balas. Oleh itu pada hemat kami, setelah dipertimbangkan keterangan SP3 655 bersama keterangan SP2, adalah jelas bahawa lelaki tersebut ialah tertuduh dan tertuduh telah ditangkap/digari di tempat kejadian. [34] Keterangan SP2 juga disokong oleh keterangan SP4 iaitu pegawai penyiasat. Pihak pembelaan merujuk kepada surat kebenaran (D21) yang dikeluarkan oleh SD3 yang dikatakan majikan 660 tertuduh dimana D21 ini mengesahkan bahawa tertuduh dan SD4 dibenarkan untuk merentas sempadan di daerah Mambau, Seremban, Jasin, Ayer Keroh dan Sg Udang untuk melaksanakan tugasan berhubung Syarikat. Surat ini juga mengesahkan SD4 ada bersama-sama tertuduh semasa tertuduh ditangkap dan 665 menyaksikan tangkapan serta melihat sampul berisi dadah tersebut diambil daripada bonet Myvi. Namun, menurut SP4, nama tersebut (SD4) hanya pertama kali ditimbulkan semasa perbicaraan. Keterangan SP2 pula menunjukkan tidak ada tangkapan lain selain tertuduh. Pada hemat kami jika benar SD4 ada bersama tertuduh 670 sudah pasti akan ada pergelutan atau pertanyaaan kerana tertuduh dikejar oleh anggota polis yang berpakaian preman (biasa) dan kemungkinan juga untuk SD4 ditangkap memandangkan dia mendakwa ada bersama-sama tertuduh. Dengan ketiadaan tangkapan terhadap SD4, pada pendapat kami menyokong fakta dan 675 keterangan saksi-saksi pendakwaan bahawa hanya terdapat seorang lelaki India di tempat kejadian semasa waktu material tersebut. [35] Maka kami mendapati tiada sebarang kehilafan pada HMT apabila HMT mendapati tiada cadangan yang dikemukakan oleh 680 pihak Pembelaan bahawa SD4 telah membuat apa-apa tindakan seperti membuat laporan polis atau mengikuti tertuduh ke balai polis sebagai seorang kawan yang prihatin dengan keadaan tertuduh maka kehadiran SD4 sebenarnya adalah tidak benar. [36] Adakah benar HMT dikatakan “is blowing hot and cold” apabila 685 meneruskan dapatan bahawa jika benar pun SD4 hadir namun ia tidak memberi kesan kepada kes Pendakwaan. Pada hemat kami ayat yang digunakan adalah lebih kepada cara penataan naratif fakta kes dan tidak mengugat dapatan fakta oleh HMT. Jika dilihat dari keseluruhan keterangan SP2 yang mengatakan tiada tangkapan lain 690 selain tertuduh, SP3 mengatakan tiada sebarang lelaki India lain di tempat kejadian selain tertuduh dan SP4 pula mengatakan nama SD4 hanya dibangkitkan semasa perbicaraan. Keseluruhan keterangan ini menyokong keterangan bahawa tertuduh telah ditangkap semasa dia memegang sampul coklat berisi dadah tersebut dan SD4 sebenarnya 695 tidak hadir pada masa material tersebut. [37] SD3 jika diteliti keterangannya hanya mengemukakan kebenaran merentas negeri untuk tujuan kerja (D21 bertarikh 23.07.2021), tawaran kerja pada tertuduh (D22 bertarikh 07.12.2020) 700 dan SD4 (D25 bertarikh 23.09.2020) dan juga mengemukakan laporan kehadiran namun kami dapati laporan ini tidak menyokong kenyataan SD3 bahawa tertuduh dan SD4 sedang bertugas pada masa kejadian. Ini adalah kerana SD3 hanya dapat menyediakan laporan kehadiran bulanan seperti berikut: 705 SD1: May 2021 [(D34 (2) – PDF 65 L.10]; June 2021 [(D34 (i) – PDF 64 L.10]; SD4: May 2021 [(D35 (2) – PDF 67 L.10]; dan June 2021 [(D35 (1) – PDF 66 L.10]. SD3 mengatakan tertuduh dan SD4 bekerja pada bulan Julai 2021 710 namun gagal mengemukakan rekod untuk bulan Julai iaitu bulan yang material dan penting bagi menyokong keterangan SD1 dan SD4. SD3 tidak dapat menjumpai rekod untuk bulan Julai 2021. Pada hemat Mahkamah, sudah tentu rekod-rekod kerja disimpan oleh majikan terutama untuk tujuan pembayaran gaji, tuntutan perjalanan 715 dan dengan mengambil jalan mudah bahawa rekod yang material ini telah tidak dijumpai adalah tidak munasabah. Ketiadaan rekod ini tidak menyokong keterangan SD3 bahawa tertuduh bekerja malahan juga tidak menyokong bahawa tertuduh bekerja bersama-sama SD4 pada hari kejadian tersebut. 720 [38] Tertuduh menafikan bahawa barang dadah di dalam sampul coklat berada dalam tangannya tetapi menegaskan sampul tersebut telah dirampas dari dalam bonet Myvi dan tertuduh tidak memeriksa bonet kereta semasa mengambil kereta tersebut daripada SD2. SD4 725 pula memberi keterangan yang menyokong keterangan tertuduh bahawa bonet Myvi tidak diperiksa dan barangan yang bakal dihantar hanya diletakkan di atas kerusi penumpang di bahagian belakang kereta. Tertuduh menghujahkan fakta bahawa Myvi itu ditahan oleh pihak polis menunjukkan dadah itu sebenarnya ditemui di dalam 730 kereta dan bukan pada tertuduh. [39] Peguam perayu berhujah bahawa HMT telah gagal untuk menilai laporan polis perayu (D23). Kami ambil maklum bahawa perayu hanya membuat laporan polis D23 pada 09.01.2024 iaitu 735 beberapa hari sebelum perbicaraan penuh bermula pada 11.01.2024, sedangkan kes ini telah mula dengan beberapa sesi Pengurusan kes mulai 14.01.2022 dengan kehadiran perayu sendiri. Di dalam laporan polis D23 perayu mengatakan telah dipaksa untuk tandatangan beberapa dokumen tanpa diberi peluang untuk membaca dokumen 740 tersebut dan tidak diberi peluang untuk memberi rakaman percakapan tentang kesnya. Pada hemat kami, kelewatan selama hampir 2 tahun unuk perayu membuat laporan polis ini adalah tidak munasabah serta tidak kredibel dan kami bersetuju dengan dapatan HMT seperti berikut: “[62] Di dalam keterangannya, Tertuduh menyatakan beliau 745 telah membuat satu Laporan Polis pada 9 Januari 2024 (Eksibit D23). Tertuduh mendakwa beliau dipaksa menandatangani beberapa dokumen dan beliau tidak diberi peluang membaca rakaman percakapan yang disediakan oleh pihak Polis. Tertuduh menyatakan selanjutnya beliau dipaksa untuk 750 menandatangani rakaman percakapan itu. [63] Semasa dicabar oleh pihak Pendakwaan tentang kelewatan membuat Laporan Polis di atas dakwaan penganiayaan terhadapnya, Tertuduh menyatakan beliau ada memberitahu Polis mengenai perkara itu semasa dalam tahanan 755 dan beliau tidak mempunyai peluang membuat Laporan Polis tanpa Peguam. [64] Setelah menilai semua keterangan, Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak Pendakwaan bahawa tindakan Tertuduh yang membuat laporan polis sebagaimana Eksibit D23 760 merupakan suatu fikiran terkemudian. Hal ini adalah kerana semenjak hari Tertuduh ditangkap pada 27.7.2021 sehingga tarikh laporan polis tersebut dibuat iaitu pada 9.1.2024, Tertuduh mempunyai tempoh masa yang panjang untuk membuat Laporan Polis tersebut namun Tertuduh hanya berbuat demikian 765 setelah jarak masa yang lama selepas dia ditangkap.-Pada hemat Mahkamah, Eksibit D23 dilihat meragukan, tidak kredibel dan tidak menyokong keterangan Tertuduh dan kes pihak Pembelaan. Mahkamah merujuk kepada kes Sathya Vello v. Public Prosecutor [2022] 4 MLJ yang mana Mahkamah 770 Persekutuan memutuskan seperti berikut:- '[116] On the authorities therefore, there is no merit in learned counsel's argument that the failure by the learned trial judge to consider the cautioned statement of the appellant is fatal. It is clear to me that the out of court statement could not have 775 added anything further to the appellant's evidence in court even if the learned trial judge had considered it. It was a self-serving exculpatory statement which the appellant regurgitated at the trial by way of evidence under oath, but which evidence the learned trial judge rejected for lacking in 780 credibility." Kami berpendapat HMT telah secara jelas membincangkan tentang laporan polis tertuduh (D23) dan dengan terperinci, HMT membuat dapatan bahawa tertuduh mempunyai tempoh masa yang panjang 785 untuk membuat laporan polis tersebut namun tertuduh hanya berbuat demikian setelah jarak masa yang lama selepas dia ditangkap. D23 dilihat meragukan, tidak kredibel dan tidak menyokong keterangan tertuduh dan kes pihak pembelaan. 790 [40] SD2 iaitu abang tertuduh, merujuk perbualan WhatsApp (D24) antara SD2 dan SP4 berkenaan pemulangan Myvi sebagai bukti bahawa Myvi dirampas kerana berkaitan kes dadah dan ini menyokong pembelaan bahawa dadah ditemui dalam bonet Myvi. 795 Pada hemat kami, kereta Myvi dirampas tidak dengan sendirinya membuktikan suatu sitaan dilakukan hanya kerana dadah dijumpai di dalam Myvi tersebut. Akta Dadah Berbahaya (Sitaan Harta) 1988 tidak menentukan rampasan kenderaan hanya boleh dibuat apabila dadah dijumpai didalamnya. SP2 telah memberi keterangan bahawa 800 kereta Myvi telah disita setelah SP2 mengetahui tertuduh mempunyai kereta di tempat kejadian. Tindakan tersebut adalah bersesuaian dengan kuasa SP2 sebagai seorang anggota Polis dan adalah menjadi bidang kuasa Pegawai Penyiasat FOP (IO FOP) selepas itu untuk membuat keputusan mengenai kenderaan yang dirampas. 805 Kegagalan memanggil/menawarkan IO FOP ini pada hemat kami tidak memudaratkan pihak-pihak kerana tiada kaitan dengan kes di hadapan Mahkamah hari ini. Kami juga mengambil maklum bahawa Myvi ini telah dipulangkan semula kepada tuan punya Myvi, Parinige a/p Kumarasamy, melalui akuan serah/terima barang kes (D29) 810 bertarikh 06.08.2022. [41] Dengan penilaian diatas, kami mendapati bahawa pembelaan yang cuba dibangkitkan dengan mencadangkan sampul 815 surat tersebut sebenarnya dijumpai di dalam bonet kereta Myvi adalah gugur dengan sendirinya kerana tiada keterangan yang menunjukkan SD4 berada di tempat kejadian dan melihat pihak polis mengambil sampul berisi dadah ini daripada bonet Myvi tersebut. Mahkamah mendapati keterangan SP2, SP3 dan SP4 adalah lebih 820 konsisten dengan fakta bahawa dadah tidak dijumpai di dalam kereta Myvi tetapi sebaliknya bersama-sama tertuduh. Kami sebulat suara menjawab isu pertama ini dan kami dapati HMT adalah betul dalam menolak pembelaan perayu. 825

BAHAWA PIHAK PENDAKWAAN TELAH MENAFIKAN HAK PERAYU UNTUK MENDAPAT PERBICARAAN YANG ADIL KERANA GAGAL MEMANGGIL DAN/ATAU MENAWARKAN 830 SAKSI-SAKSI MATERIAL IAITU:

INSPEKTOR TAN; DAN

(ii) 2 ORANG PEKERJA KEDAI BERNAMA PUAN ZURAIDAH DAN PUAN NOORSHIMA. 835 [42] Peguam perayu berhujah bahawa HMT juga telah gagal untuk menilai dan pengakuan SP4 bahawa kesemua pembelaan yang telah dikemukakan oleh perayu berkenaan dadah ditemui di dalam bonet Myvi telah dimaklumkan kepada Insp Tan di IPD Melaka (m/s 151 RR Jilid 2(1)). Peguam perayu berhujah pembelaan ini telah 840 dikemukakan sejak peringkat penyiasatan lagi. Jika diteliti naratif kes pendakwaan, ucapan pembukaan dan pemeriksaan utama SP2, pihak pendakwaan cuba mengetengahkan fakta bahawa perayu berseorangan di tempat kejadian dan tidak ada saksi atau watak lain di tempat tersebut. Persoalan yang jelas timbul adalah adakah Insp 845 Tan dapat memberikan keterangan yang dapat menimbulkan keraguan yang munasabah dan dapat menyangkal keterangan SP2 bahawa perayu sememangnya tidak ada memegang sampul surat coklat di tangannya dan terdapatnya saksi yang lain yang dapat mengesahkan bahawa perayu tidak berseorangan di tempat kejadian 850 semasa tangkapan dilakukan dan bahawa dadah tersebut telah dijumpai di dalam bonet Myvi. [43] Peguam perayu juga menghujahkan bahawa terdapat dua orang lagi pekerja Kedai Serbaneka NT yang menyaksikan kejadian 855 itu iaitu Puan Zuraidah Bibi dan juga Puan Noorshimah. SP3 juga mengesahkan terdapat seramai dua orang pekerja yang bekerja di dalam kedai tersebut pada masa kejadian. Kegagalan Insp Tan, Puan Zuraidah Bibi dan juga Puan Noorshimah dipanggil dan/atau ditawarkan kepada pihak pembelaan adalah merupakan satu 860 “suppression of evidence that had robbed the appellant of a right to a fair trial”. Justeru, kegagalan pihak pendakwaan memanggilnya sebagai saksi atau menawarkan saksi-saksi ini kepada pembelaan telah membangkitkan anggapan bertentangan menurut s. 114(g) Akta Keterangan 1950. Oleh itu sabitan ini tidak selamat. 865 [44] Pihak responden pula berhujah bahawa Inspektor Tan adalah seorang pegawai perakam dan SP4 mengesahkan bahawa SP4 menerima bantuan daripada Inspektor Tan untuk merakam percakapan tertuduh. Pihak responden berhujah bahawa kandungan 870 kenyataan tertuduh adalah di dalam pengetahuan SP4 sebagai Pegawai Penyiasat. Berkenaan dengan dua orang penama yang disebut pihak pembelaan, pihak responden berhujah bahawa semada SP3 disoal balas oleh Peguam samada kedua penama tersebut keluar untuk melihat kejadian di luar kedai, SP3 telah menjawab dia 875 tidak pasti di mana ini menunjukkan bahawa SP3 tidak dapat mengesahkan tentang samada kedua penama ini melihat kejadian tersebut. Oleh itu pihak responden berhujah bahawa kedua-dua penama ini bukan lah saksi material dan jika dipanggil pun kemungkinan keterangan kedua penama hanyalah ulangan 880 (repetition) keterangan SP3 sahaja. [45] Berkenaan dengan keadaan yang dikatakan “suppression of evidence that had robbed the appellant of a right to a fair trial”. Kami merujuk kepada perenggan soalan-soalan Peguam semasa soal balas berkaitan seperti berikut:

Soal balas SP4 berkenaan Insp Tan (L.8 PDF 153-155), berikut : “PB OKT: Saya cadangkan kepada Tuan, sebenarnya sampul surat tersebut dijumpai di dalam kereta MyVi tersebut. Adakah Tuan tahu fakta ini? 890 SP4: Tidak. PB OKT: Tertuduh, Tuan telah meminta rakaman Tertuduh dirakam oleh rakan setugas Tuan Azri? SP4: Inspektor Tan. 895 PB OKT: Adakah Tuan tahu Tertuduh telah menyalurkan kesemua maklumat ini kepada Tuan Tan. Adakah Tuan tahu fakta ini? SP4: Tahu.” 900

(ii) Soal balas SP4 tentang isu Zuraidah Bibi dan Nurshimah (L.8 PDF 154) seperti berikut: “PB OKT : Berapa pekerja yang bertugas di tempat kejadian di Kedai NT, berapa pekerja yang bertugas? SP4 : Saya tidak pasti, tetapi agak ramailah. 905 PB OKT: Dalam erti kata yang lain, Tuan merakam percakapan satu saksi A3, tetapi berapa ramai yang sebenarnya yang menyaksikan kejadian, selain dia, Tuan tidak tahu, betul? 910 PB OKT: Sebenarnya Tuan, wujud dua pekerja yang hadir dan menyaksikan kejadian itu iaitu Puan Zuraidah Bibi dan juga Puan Noorshimah. Adakah Tuan tahu fakta ini? SP4: Tidak.” PB OKT: Tuan tidak menyaksikan proses tangkapan, betul? 915 SP4: Ya, betul.”

(iii) Soal balas SP3 tentang isu Zuraidah Bibi dan Nurshimah (dirujuk kedua-dua penama) (L.8 PDF 102-103) seperti berikut: 920 “PB OKT: Pada hari bertugas, siapa yang bertugas selain daripada Cik Nur? SP3: Zuraidah Bibi itu dan Nurshimah. PB OKT: Puan Zuraidah Bibi ini merupakan Pegawai Atasan kamu? 925 SP3: Tidak, dia bawah saya. PB OKT: Boleh hafal nombor telefon dia? SP3: Tidak hafal. PB OKT: Tetapi dia pekerja di situ, Puan Zuraidah Bibi dan juga Nurshimah, kedua-dua mereka pun hadir di tempat kejadian. 930 Apa yang mereka nampak Cik Nur tidak tahu, betul? SP3: Ya, betul. PB OKT: Tetapi mereka juga meluru keluar untuk tengok apa yang berlaku di luar kedai, betul? SP3: 5 Saya tidak pasti. 935 PB OKT: Tidak pasti mengenai mereka berdua, tidak mengapa. SP3: Ya.” [46] Dari soal balas di atas, adalah jelas bahawa SP4 tidak bersetuju dengan cadangan peguam bahawa sampul surat tersebut dijumpai di 940 dalam kereta Myvi tersebut. Pada hemat kami, jawapan ini menyokong keterangan SP2 bahawa sampul berisi dadah tersebut tidak dijumpai di dalam Myvi tetapi sebaliknya di tangan tertuduh dimana sampul tersebut terjatuh ke lantai semasa tertuduh jatuh tergelincir. Seterusnya, soalan yang dikemukakan untuk pengesahan 945 SP4 bahawa tertuduh telah menyalurkan kesemua maklumat ini kepada Inspektor Tan, pada hemat kami adalah terlalu umum dan tidak specifik tentang maklumat apa yang disampaikan tertuduh kepada Inspektor Tan sedangkan SP4 telah terlebih dahulu tidak bersetuju dengan cadangan peguam bahawa sampul berisi dadah 950 tersebut dijumpai dalam bonet Myvi. [47] Berkenaan kehadiran Zuraidah Bibi itu dan Nurshimah di mana SP4 mengesahkan bahawa beliau tidak tahu tentang kehadiran dua penama diatas. Seterusnya SP3 yang merupakan penyelia dan 955 pegawai atasan kedua-dua penama diatas mengesahkan bahawa kedua-dua penama hadir di tempat kejadian dan SP3 mengesahkan tidak tahu apa yang mereka nampak. [48] Dalam menentukan sama ada anggapan bertentangan menurut 960 s.114(g) Akta Keterangan 1950 terpakai atau tidak dalam kes tertuduh ini, adalah penting untuk ditekankan bahawa pemakaian peruntukan berkenaan adalah bergantung kepada budi bicara mahkamah berdasarkan penelitian menyeluruh terhadap keseluruhan fakta sesuatu kes. Dalam keadaan di mana wujudnya 965 suatu keterangan material yang boleh dikemukakan namun pihak pendakwaan memilih untuk tidak mengemukakan keterangan tersebut, maka anggapan bertentangan menurut s. 114(g) Akta Keterangan 1950 adalah terpakai. Anggapan ini akan membenarkan mahkamah untuk menganggap bahawa sesuatu fakta itu mungkin 970 telah berlaku setelah menilai setiap keterangan di dalam kes tersebut. Mahkamah merujuk kes-kes berikut: - Munusamy Vengadasalam v. PP [1987] 1 CLJ 250; [1987] CLJ (Rep) 221; [1986] 1 MLRA 292, Mahkamah Agung telah menyatakan 975 seperti berikut: “it is essential to appreciate the scope of section 114(g) lest it be carried too far outside its limit. Adverse inference under that illustration can only be drawn if there is withholding or suppression of evidence and not merely on account of 980 failure to obtain evidence. It may be drawn from withholding not just any document but material document by a party in his possession, or for non-production of not just any witness but an important and material to the case.” (penekanan ditambah) 985 - PP v. Mansor Md Rashid & Anor [1997] 1 CLJ 233 Mahkamah Persekutuan telah membincangkan skop penggunaan anggapan adverse inference menurut s. 114(g) Akta Keterangan 1950 mengulas seperti berikut: “The drawing of adverse inferences pursuant to s. 114(g) of the 990 EA is not a matter of an inflexible rule but depends on the circumstances of each particular case. The question to consider is whether the existence of a fact or state of things makes the existence of another fact or state of things so likely that it may be presumed to exist The answer must naturally vary according 995 to the circumstances, the nature of the fact required to be proved and its importance in the controversy, the usual and commonly recognised mode of proving it and the nature, quality and cogency of the evidence which has not been produced and its accessibility to the party concerned. In the instant case, no 1000 adverse inferences should be drawn against the prosecution for the non-production of both Chotar and Amran, at least at that stage of the trial. They were not material to the point in issue as the basis of the prosecution's case to substantiate the charge was on the "sale of cannabis resulting 1005 from negotiations". (penekanan ditambah) - Ghasem Hozouri Hassan v. PP [2018] 6 CLJ 133; [2019] 6 MLJ 231, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut: “[48] The law pertaining to s. 114(g) of the Evidence Act 1950 1010 is settled. Under s. 114(g) of the Evidence Act 1950 the court may presume that evidence which could be and is not produced would if produced be unfavourable to the person who withholds it The usage of the word 'may' gives the discretion to the court whether or not to invoke the adverse inference to a given set of 1015 facts, it is not a mandatory inference. To draw an adverse inference against the prosecution the court must be satisfied that the witness that was not offered was a material witness, the prosecution purposely withhold evidence which it possessed and which was always available: and that what the prosecution 1020 did was done with an ulterior motive to frustrate the defence (Nanda Kumar Kunyikanan & Anor v. Pendakwa Raya [2011] 8 CLJ 406; [2011] MLJU 1566). [49] The aforesaid authority above set out is the correct position of the law, that is, court will not invoke an adverse inference 1025 against prosecution if it believes that the facts and/or the prosecution's reasons for not calling the supposed material witnesses show no cause for it. Moreover, the prosecution only needs to produce witnesses who are necessary in the unfolding of its complete narrative, that is, to prove the essential elements 1030 of the crime and in this case, custody, control, and knowledge. Applying the above principles to our present case, we are satisfied that there was no evidence to suggest even the slightest inkling that the prosecution withheld testimonies by Javad @ Hasan Tiren and Samaneh Momen in a deliberate 1035 scheme to impair the truth or frustrate the appellant's defence. [50] Further, in the case of Siew Yoke Keong v. Public Prosecutor this court had succinctly laid down that witnesses for prosecution are indispensable only insofar as they are necessary in establishing a prosecution's case beyond a 1040 reasonable doubt Thus, any calling of witness beyond that minimum requirement is within prosecutorial discretion. In the end, it is the sufficiency of the evidence that matters. As long as there are no unsatisfactory features or gaps in the prosecution's case, an order of adverse inference is not 1045 imperative, It is our view, on the facts of this case, adverse inference under s. 114(g) of the Evidence Act, could not be invoked against the prosecution. (penekanan ditambah) [49] Berdasarkan panduan dan prinsip yang telah digariskan dalam 1050 nas-nas duluan berhubung penggunaan anggapan adverse inference menurut s. 114(g) Akta Keterangan 1950, mahkamah ini mendapati bahawa ketiadaan keterangan Insp Tan, Zuraidah Bibi atau Norshima sebagai saksi pendakwaan juga tidak mencacatkan atau mewujudkan sebarang kelompangan dalam naratif kes pendakwaan. 1055 Malah jika dipanggil sebagai saksi pendakwaan juga, tidak memberi sebarang weightage kepada kes mereka. Tidak wujud sebarang niat jahat di pihak pendakwaan yang boleh memprejudiskan pihak pembelaan. Pada hemat kami Insp Tan hanyalah Pegawai Perakam dan segala yang direkodkan dari tertuduh berada dalam pengetahuan 1060 SP4 dan SP4 juga mengesahkan bahawa sampul berisi dadah tidak dijumpai di dalam Myvi. Berkenaan kedua-dua penama, SP3 sebagai ketua mereka juga mengesahkan bahawa SP3 tidak dapat memastikan samada kedua-dua penama telah melihat kejadian dan kemungkinan adalah keterangan kedua-dua penama adalah ulangan 1065 keterangan SP3 sahaja. Secara keseluruhannya, kami bersetuju dengan hujahan responden, bahawa Insp Tan, Zuraidah Bibi dan Norshima adalah saksi-saksi yang tidak material. Justeru, mahkamah ini berpandangan bahawa isu anggapan adverse inference menurut s. 114(g) Akta Keterangan 1950 yang cuba 1070 dibangkitkan oleh pihak pembelaan ini sama sekali tidak bermerit dan tiada seabrang keadaan “suppression of evidence that had robbed the appellant of a right to a fair trial” telah berlaku.

(iii) Sama ada Hakim Mahkamah Tinggi adalah betul dalam 1075 memutuskan bahawa CCTV dalam kes ini tidak relevan dan tidak menunjukkan kejadian yang berlaku. [50] Peguam perayu menghujahkan dalam perkataan lain bahawa milikan barang kes dadah tersebut tidak terbukti berdasarkan 1080 kegagalan SP4 menjalankan siasatan yang lengkap terhadap CCTV yang terdapat di tempat kejadian berdasarkan alasan-alasan ringkas berikut:

Bukti CCTV: Terdapat kekeliruan dan keterangan yang tidak jelas berkenaan rakaman CCTV yang berkaitan dengan 1085 insiden. SP3 hadir ke mahkamah tetapi tidak menandatangani atau menjelaskan kawasan CCTV yang relevan. SP3 juga gagal menerangkan maksud “tempat kejadian”, yang penting kerana HMT mendapati CCTV tidak dapat merakam insiden tersebut. 1090

(ii) Siasatan Polis: Polis bertanya kepada SP3 sama ada melihat kejadian. SP3 mengesahkan melihatnya tetapi tidak pasti siapa yang ditangkap. Polis kemudian meminta untuk meneliti CCTV bagi memastikan sama ada rakaman tersebut meliputi arah kejadian dan SP3 mengesahkan tiada 1095 rakaman CCTV di tempat kejadian. Namun, Peguam menghujahkan bahawa SP3 tidak menjelaskan maksud “ke arah tempat kejadian”.

(iii) Liputan CCTV: Terdapat beberapa CCTV, tetapi pada awalnya hanya satu kamera yang tidak boleh 1100 dipertimbangkan. Fokus sepatutnya adalah sama ada CCTV merakam penangkapan, bukan sekadar orang yang lalu di hadapan kedai.

(iv) Pengendalian Rakaman CCTV:

Fungsi dan Relevansi: Semua CCTV berfungsi dan 1110 merakam dari sudut berbeza. Pihak pembelaan berhujah bahawa bukti CCTV adalah relevan dan perlu, serta terdapat keraguan tentang rakaman yang sebenarnya ditonton oleh SP4 dan SP3.

(vi) Hujah Pembelaan: Pembelaan mendakwa bahawa CCTV, 1115 jika disemak dan ditangani dengan betul, boleh menyokong kes mereka. Mereka berhujah bahawa syarat untuk bukti CCTV menjadi relevan dan boleh diterima telah dipenuhi, dan terdapat keraguan terhadap bukti pendakwaan berkaitan CCTV. 1120

(vii) Kes rujukan: Antara kes yang dirujuk adalah See Kek Chuan v PP [2013] 6 CLJ 98 dimana diputuskan oleh Mahkamah Rayuan bahawa rakaman CCTV adalah penting jika terdapat versi yang bertentangan antara versi pendakwaan dan pembelaan dan berhujah bahawa imej CCTV perlu diperiksa 1125 secara langsung oleh mahkamah, bukan sekadar dicadangkan oleh pihak-pihak. Kesimpulan: Pembelaan menegaskan bahawa pengendalian bukti CCTV adalah cacat, yang menjejaskan keadilan perbicaraan dan keupayaan mahkamah untuk melihat semua bukti yang relevan. 1130 [51] Pihak responden pula berhujah bahawa, setelah ditanya oleh SP4, SP3 memaklumkan kepada SP4 bahawa dia menyaksikan kejadian dengan mata sendiri dan melihat polis menangkap seorang lelaki India dan hanya terdapat seorang sahaja lelaki India di tempat kejadian. SP3 1135 juga mengesahkan hanya satu sahaja rakaman CCTV yang menghala pintu hadapan kedai. SP4 telah melihat rakaman CCTV ini bersama-sama SP3 dan mendapati tiada sebarang rakaman atau fokus tempat tangkapan tertuduh telah dibuat. Pada masa tersebut hanya kedai Serbaneka NT sahaja yang beroperasi. SD5 telah mengambil gambar 1140 CCTV dan terdapat CCTV di sebelah kanan premis (D15). Pihak responden menghujahkan bahawa gambar-gambar ini hanya diambil setelah 2 bulan kejadian tangkap tertuduh berlaku. Oleh itu responden berhujah bahawa s.114(g) Akata Keterangan tidak terpakai dan tiada terdapat keterangan di dalam kes ini kewujudan CCTV tersebut pada 1145 waktu material. Keterangan SP3 merupakan seorang saksi awam yang berkecuali di dalam kes hari ini jelas mengatakan tiada rakaman CCTV yang “tempat” tempat tangkapan/kejadian. [52] Berkenaan isu CCTV, HMT di para 25 alasan penghakiman 1150 memutuskan: “[25] Selanjutnya, berkenaan isu tentang tiadanya keterangan rakaman CCTV, Mahkamah telah meneliti keterangan SP3 dan SP4 yang mana Mahkamah berpuas hati bahawa tidak ada rakaman yang dapat membantu dalam menunjukkan tangkapan 1155 yang telah berlaku. Adalah menjadi prinsip keterangan di dalam perbicaraan jenayah bahawa rakaman CCTV hanyalah keterangan koroboratif yang mana ketiadaannya tidak semestinya mencacatkan pembuktian kes prima facie. Begitu juga dengan ketiadaan cap jari. Mahkamah ini merujuk kepada 1160 Keputusan dalam Public Prosecutor v. Mansor Md. Rashid & Anor. [1997] 1 CLJ 233. Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, tidak ada keraguan mengenai keberadaan Tertuduh di tempat kejadian dan dadah yang dilihat dalam genggaman tangannya.” 1165 [53] Kami merujuk kepada soal utama SP2 seperti berikut (L.8 PDF 23- 28): “TPR: Pada 27hb. Julai 2021? SP2: YA, pada 27hb. Julai 2021, saya telah dimaklumkan berkenaan satu 1170 maklumat penglibatan seorang lelaki India, pengedaran dadah jenis Syabu di tepi Jalan, maaf, saya tidak ingat jalan, YA. TPR: Tempat ingat atapun tidak? SP2: Tempat di Sungai Udang, YAf di Pusat Perdagangan Taming Sari, Sungai Udang, Melaka. 1175 TPR: Tadi kamu cakap kamu ada terima maklumat, maklumat itu daripada siapa? SP2: Maklumat daripada pengadu, YA. TPR: Siapa pengadu itu? SP2: Saya tidak dapat dedahkan pengadu, YA. 1180 TPR:Semasa taklimat itu, apa yang kamu taklimatkan kepada anggota-anggota kamu? SP2: Berkenaan mendapat satu maklumat pengedaran dadah di Kawasan perniagaan Taming Sari, Sungai Udang, melibatkan pengedaran dadah jenis syabu oleh seorang suspek lelaki berbangsa India, YA. 1185 TPR:Sampai ke lokasi jam lebih kurang 12.10 tengah hari, apa yang kamu boleh lihat di lokasi itu? SP2: YA, sampai di lokasi, saya telah membuat pemerhatian di Lokasi iaitu tempat pengedaran suspek. Di lokasi tersebut terdapat kedai, tetapi waktu itu banyak lagi kedai yang masih kosong. Seingat saya hanya ada satu sahaja 1190 Kedai Serbaneka, NT di kawasan tersebut. Sebelum itu, bagaimana keadaan lalulintas pada ketika itu? SP2: Pada ketika itu, kawasan tersebut agak lengang, YA, kerana pada waktu itu Perintah Kawalan Pergerakan masih lagi ada. Jadi tidak terdapat ramai orang yang lalu lalang, YA 1195 TPR: Keadaan cuaca pada ketika itu macam mana? SP2:Cuaca pada waktu itu terang dan panas, pada waktu itu, YA. Gambar tempat kejadian P10(1-10) TPR: Boleh kamu tandakan dahulukah di mana kamu buat pemerhatian. Tanda ‘X’? 1200 SP2: Boleh, YA. Mahkamah: SP2 tandakan ‘X’ tempat beliau sampai dan buat pemerhatiannya di gambar nombor 8. (penekanan kami) TPR:Jadi di tempat penandaan ‘X’ ini kamu buat pemerhatian. Berapa lama kamu buat pemerhatian di situ? 1205 SP2: Pemerhatian lebih kurang 10 minit, YA. TPR: Sepanjang pemerhatian 10 minit itu, apa yang dapat kamu lihat? SP2: Sepanjang pemerhatian 10 minit itu YA, saya dapat lihat, tidak ada banyak pergerakan di kawasan tersebut, YA kerana pada waktu itu tidak ada ramai lagi orang yang keluar, YA. 1210 TPR: Seterusnya apa yang berlaku selepas pemerhatian selama 10 minit itu? SP2: Seterusnya saya dan anggota telah nampak satu lelaki India disyaki suspek, YA, telah lalu melalui jalan di hadapan Kedai Serbaneka NT menghala ke arah tempat saya buat pemerhatian, YA dan saya dapat lihat 1215 dengan jelas suspek India tersebut membawa satu sampul surat berwarna coklat. Dipegang dengan tangan kanan suspek, YA. TPR: Sebelum itu, pada ketika itu, berapakah jarak kamu dengan suspek ini? SP2: Lebih kurang 5 meter ke 6 meter, YA. 1220 TPR: Kamu tadi kata suspek lalu di hadapan kamu? SP2: Ya, lalu di hadapan saya. TPR: Lalu itu maksudnya dia berjalan kaki atau menaiki kenderaan? SP2: Berjalan kaki, YA. Seterusnya, apa yang berlaku? 1225 SP2: Seterusnya saya bersama anggota iaitu Koperal Herman, terus berlari ke arah suspek dan kenalkan diri sebagai Polis. Suspek pada waktu ituagak terkejut dan cuba melarikan diri ke arah hadapan pintu masuk Kedai Serbaneka NT. Suspek telah terjatuh dan berjaya ditahan, YA. TPR: Sila rujuk kembali gambar-gambar tadi iaitu ID10 (P10). Boleh kamu 1230 tunjukkan pada gambar mana suspek berjaya ditahan? SP2:Pada gambar nombor 10, YA. (penekanan kami) Mahkamah: Saksi tanda ‘X1’ sebagai tempat pertama kali dilihat dan ‘X2’ tempat di mana suspek dikatakan terjatuh.”. 1235 Kami juga merujuk kepada rajah kasar, dan tandaan X dan X1 ini selari dengan tandaan SP2 buat pada gambar tempat kejadian P8 dan P10. [54] Pegawai serbuan SP2 telah disoal bertubi-tubi dengan soalan yang sama dan antara soalan yang berkaitan (L.8 PDF 80-81) dimana 1240 SP2 konsisten mengatakan dadah ditemui dengan tertuduh dah bukan di ruang belakang kereta. “PB OKT: Saya cadangkan kepada Tuan juga, dalam kes ini, tiada maklumat diterima oleh Tuan, setuju? SP2: Tidak setuju, YA. 1245 PB OKT: Pemeriksaan badan ke atas OKT, tiada barang salah, betul? SP2: Betul, YA. PB OKT: Saya cadangkan barang salah dijumpai di dalam boot kereta? SP2: Minta maaf Tuan, ulang sekali lagi. PB OKT: Saya mencadangkan kepada Tuan Mohamed Yazid, iaitu barang 1250 salah, sebenarnya dijumpai di dalam ruangan belakang kereta, setuju? SP2: Saya tidak setuju, YA. PB OKT: Saya mencadangkan kepada Tuan bahawa Tertuduh tidak ada kaitan dengan sampul surat P9, setuju? SP2: Tidak setuju, YA. 1255 PB OKT: Tertuduh tiada pengetahuan mengenai kewujudan sampul surat tersebut? SP2: Saya tidak setuju, Yang Arif.” Semasa soal semula, SP2 menjawab seperti berikut (L.8 PDF 85: 1260 “TPR: Soalan saya ada dua tadi. Satu berkenaan dengan kereta dan satu lagi berkenaan dengan kedudukan barang kes yang dirampas. Kita pergi satu persatu. Berkenaan kereta dahulu, kenapa tidak ditulis di dalam report kamu di P12 itu? SP2: Berkenaan kereta saya tidak masukkan kerana tidak menjumpai barang 1265 salah ataupun dadah di dalam kereta dan rampasan barang kes dan sitaan adalah dua perkara yang berbeza. Untuk kes ini saya sita kereta untuk siasatan F.O.P sahaja, YA. TPR: Bagaimana pula dengan kedudukan barang kes itu? SP2: Kedudukan barang kes, YA, sebab semasa saya buat pemerhatian 1270 dalam jarak 5 meter, saya dengan jelas nampak Tertuduh pegang sampul surat berwarna coklat dan apabila saya cuba mendekati Tertuduh cuba berlari dan sampul surat itu terjatuh, YA, daripada tangan kanan Tertuduh sendiri dan saya tidak masukkan di dalam Report Polis saya, YA. TPR: Kenapa kamu tidak masukkan di dalam report ini? 1275 SP2: Kerana memang pada awalnya saya nampak sendiri Tertuduh pegang sampul surat berwarna coklat itu menggunakan tangan kanan Tertuduh dan saya tidak masukkan yang Tertuduh ini berlari dan terjatuh daripada tangan kanannya, sampul surat tersebut. TPR: Kamu juga ada ditanya oleh rakan bijaksana saya yang mana rakan 1280 bijaksana saya mencadangkan yang barang kes ini dijumpai di dalam kereta dan tidak pada masa pemeriksaan terhadap Tertuduh di tempat kejadian. Boleh jelaskan kepada Mahkamah, di mana sebenarnya barang kes ini dijumpai? SP2: Barang kes dijumpai di atas lantai, tempat Tertuduh ditangkap, YA, 1285 kerana barang kes ini terjatuh semasa Tertuduh mahu melarikan diri, dan bukan di dalam kereta, YA.” [55] Kami sekarang merujuk keterangan relevan SP3 berkenaan CCTV ini (L.10 PDF 98-105) seperti berikut: 1290 “PB OKT: Cik Nur bukan pakar CCTV, kepakaran dalam CCTV tidak ada, betul? SP3: Ya, tidak ada. PB OKT: Ada berapa kamera di luar NT Shop? SP3: Dalam 3 macam itu. 1295 PB OKT: Saya pun setuju, di sana ada 4 kamera CCTV dan 4 kamera CCTV ini menghala ke beberapa tempat, betul? SP3: Ya, betul. PB OKT: Menurut Cik Nur, halanya tidak menghala ke tempat tangkapan? SP3: Ya, betul. 1300 PB OKT: Ada CCTV yang menunjukkan laluan pejalan di hadapan kedai? SP3: Ada. PB OKT: Sejauh mana dia cover, berapa radius meter yang dicover oleh CCTV, itu Puan tidak tahu secara tepat, betul? SP3: Ya, tidak tahu. 1305 PB OKT: Sekiranya mana-mana orang berjalan melalui kedai kamu, hadapan kedai kamu, akan ada dalam rakaman CCTV kedai kamu, betul? SP3: Ya, betul. PB OKT: Persoalan yang kamu checked, persoalan yang kamu tengok nampak insiden tangkapan ataupun tidak, itu yang hendak ditengok, ada 1310 insiden tangkapan ataupun tidak, itu yang hendak difokus di sini, betul? SP3: Betul. PB OKT:Samada orang ada lalu hadapan kedai kamu sebelum itu, itu bukan fokus yang ditanya kepada kamu, betul? SP3: Ya, betul. 1315 PB OKT: Siapa nama Pegawai yang datang pada hari yang sama waktu tengah hari itu? SP3: Inspektor Azri. (kami rujuk sebagai SP4) PB OKT: Dia datang pada hari yang sama, betul? SP3: Ya, betul. 1320 PB OKT: Ada dia dapatkan sesalinan rakaman CCTV. Bukankah ada rakaman CCTV, adakah dia diberikan sesalinan rakaman CCTV? SP3: Tidak ada. PB OKT: Dia tidak minta dan tidak dapatkan? SP3: Dia suruh saya tengok dan dia suruh saya buka, tetapi yang dia 1325 hendak itu, tidak ada. PB OKT: Dia suruh Puan buka, dia suruh Puan tengok, dan apa yang dia hendak tidak ada, jadi dia tidak ambil? SP3: Tidak, dia cuma tanya saya nampak atau tidak kejadian itu, itu sahaja. 1330 PB OKT: Apabila dia tanya nampak atau tidak itu, nampak secara mata atau secara CCTV? SP3: Secara mata. (penekanan oleh kami) PB OKT: Secara mata dia sudah tanya Puan, melalui CCTV kesimpulannya dia tidak ada dapatkan salinan rakaman daripada Puan, 1335 betul? SP3: Ya, tidak ada. Cuma adakah dia menonton CCTV itu bersama? PB OKT: Fokus dia, apa yang dia minta, tempat tangkapan itu ada 1340 CCTV ataupun tidak, betul? SP3: Ya, betul. (penekanan oleh kami) PB OKT: Sekarang ini, boleh saya katakan yang Cik Nur ini selepas berlaku tangkapan, kecoh di luar itu, baharulah Cik Nur sedar mengenai tangkapan? 1345 SP3: Ya, betul. PB OKT: Apabila Cik Nur keluar itu, ada berkumpul ramai-ramai dan nampak mereka menggari satu lelaki India? SP3: Ya, betul. PB OKT: Berapa orang yang ramai-ramai ini? 1350 SP3: Saya tidak pasti. PB OKT: Apabila kita hendak mendefinasikan ramai, ramai pada saya lain. Ramai pada Cik Nur lain, jadi kita nampak ramai, pada Cik Nur ramai itu dua orang atau berapa orang? SP3: Lebih daripada dua orang. 1355 PB OKT: Adakah lebih dari 20 orang? SP3: Tidak. PB OKT: Anggaran sahaja saya hendak tahu? SP3: Bawah 5 orang berkumpul. …. 1360 PB OKT: Dan nampak satu lelaki India? PB OKT: Dikenakan gari? SP3: Ya, betul. PB OKT: Dia dibawa ke mana? 1365 SP3: Bawa ke mana itu saya tidak pasti. PB OKT: Daripada sana, Cik Nur nampak mereka berkumpul beramai-ramai dan Cik Nur masuk ke dalam kedai semula? SP3 : Ya, betul. PB OKT: Tidak memerhati selanjutnya? 1370 SP3: Ya, tidak ada. PB OKT: Ditanya berapa ramai yang digari, jawapan pertama, saya tidak pasti, yang kemudian Cik Nur kata nampak seorang yang digari? SP3: Saya tidak pasti, cumanya nampak macam seorang. (penekanan kami) 1375 … PB OKT: Siapa pasang CCTV ini, vendor atau orang luar, betul? PB OKT: Rujuk gambar 9, di hujung gambar 9 ini, jarak jauh, tetapi ini di hadapan kedai, betul? 1380 SP3: Ya, betul. PB OKT: Di hujungnya nampak kamera CCTV? PB OKT: Tetapi rujuk gambar 10, atasnya ada CCTV, betul? 1385 PB OKT: Laluan paling hujung pun ada nampak CCTV, betul? PB OKT: Sekarang kita rujuk gambar 11, gambar 11 dan 12 menunjukkan kamera CCTV tersebut dalam jarak dekat? SP3: Ya, betul. 1390 PB OKT: Kesemua kamera ini berfungsi pada hari tersebut, betul? SP3: Ya, betul. PB OKT: Ada rakaman masing-masing, betul? SP3: Ya, betul. PB OKT: Gambar 13 merupakan kamera dalam kedai menghala ke luar 1395 kedai, betul? SP3: Ya, betul. PB OKT: Dan itu merupakan peralatan-peralatan CCTV yang berfungsi? SP3: Ya, betul. Keping Gambar CCTV - D15. 1400 Soal semula TPR TPR: Cik Erysha, tadi rakan bijaksana saya ada tanya beberapa soalan balas berkenaan dengan apa yang saya tanya sebelum ini. Soalan saya, berdasarkan gambar yang baharu dikemukakan dan baharu ditunjukkan kepada Cik Erysha, melalui gambar kamera yang 1405 kamu lihat ini, adakah kamera-kamera ini dapat memaparkan insiden semasa kejadian, pada masa, adakah semua CCTV ini, unit-unit CCTV ini dapat memaparkan insiden yang kamu ceritakan tadi? SP3 : Tidak. (penekanan oleh kami) 1410 [56] Kami sekarang merujuk keterangan relevan SP4 berkenaan CCTV ini (L.10 PDF 124-) seperti berikut: “TPR:: Rujuk kembali kepada para 16, Penyata Saksi kamu. Di sini di para 16; amu telah arahkan Jurugambar untuk ambil gambar tempat kejadian berpandukan kepada Pengadu. Hasil tinjauan, saya dapati tidak terdapat 1415 CCTV di tempat B1 melarikan diri dan ditahan. Untuk CCTV ini, ada atau tidak kamu buat siasatan lanjut, di kawasan tersebut ada berapa banyak CCTV, ada buat siasatan lanjut ataupun tidak? SP4: Ya, saya ada keliling kawasan itu. Tetapi most of the buildings di situ kedai kosong, jadi semasa ini, seingat saya, hanya NT ini Sahaja 1420 bangunan yang beroperasi dekat kawasan situ. Jadi kalau hendak dapat CCTV di bangunan lain, memang kita tidak boleh hendak dapatkan sebab kosong bangunan itu. TPR: Jadi dalam banyak-banyak bangunan di situ, bangunan mana yang ada CCTV? 1425 SP4: NT sahaja. Itupun apabila saya siasat lanjut, hanya di kawasan luar tembak di kawasan pintu masuk sahaja. TPR: Ada berapa banyak CCTV di Kedai NT ini? SP4: Dekat luar satu itu sahaja. TPR: Di luar satu sahaja? 1430 TPR: Sekiranya saya rujuk kamu kepada Eksibit D15, Eksibit daripada pihak Pembelaan. Sila lihat gambar ini. Ini adalah gambar yang diambil oleh pasukan peribadi rakan bijaksana saya. Sila lihat gambar 8, 9, 10, 11, 12 dan 13. Nampak atau tidak ada beberapa unit CCTV d situ? 1435 SP4: Ya, ada. TPR: Soalan saya, pada ketika tarikh kejadian itu, ada atau tidak kamu nampak CCTV ini pada ketika itu? SP4: Tidak ada. (penekanan kami) TPR: Maksudnya pada tahun 2021 itu? 1440 SP4: Tidak ada. Ada kamu semak. Kalau diikutkan daripada gambar 5 ini, daripada siasatan kamu, mana CCTV yang hanya ada satu sahaja di bahagian luar kedai itu, gambar yang mana? SP4: Yang masuk ini, di gambar nombor 8 dan nombor 10. 1445 TPR: Maksudnya yang di atas itu? TPR: Itu sahaja? SP4: Ya, betul. TPR: Bagaimana pula dengan gambar 11 dan 12, CCTV di hujung itu? 1450 SP4: Gambar 11 dan 12 saya tidak jumpa CCTV masa itu, semasa saya siasat. TPR: Ada kamu tanya atau tidak kepada Supervisor kedai ini ada berapa banyak CCTV di situ? SP4: Saya tidak ada tanya. Tetapi saya ada tanya yang CCTV di bahagian 1455 luar ini tembak di bahagian mana sahaja. TPR: Tetapi kamu ada tanya berapa banyak CCTV yang ada dekat Kedai Serbaneka NT itu? SP4: Ada tanya dekat Pengurus dia. TPR: Jadi, ada berapa? 1460 SP4: Dia cakap dekat saya hanya ada satu sahaja di luar kedai itu dan dia tembak di kawasan pintu masuk sahaja. Ada atau tidak kamu ambil salinan rakaman CCTV ini pada tarikh kejadian itu? SP4: Tidak ada. Kenapa? 1465 SP4: Sebab tidak ada keperluan dan tidak menjurus kepada arah siasatan saya.” [57] Kami merujuk kes rujukan peguam iaitu See Kek Chuan v PP (supra). Di dalam kes ini, Perayu telah disabitkan oleh Mahkamah 1470 Tinggi atas kesalahan mengedar 8,253.7g ketamin di bawah Seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan dijatuhkan hukuman mati. Perayu telah membuat rayuan terhadap sabitan tersebut dengan mendakwa bahawa Hakim Mahkamah Tinggi telah tersilap kerana tidak menggunakan Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 apabila pihak 1475 pendakwaan gagal mengemukakan rakaman CCTV yang boleh mengesahkan kejadian yang membawa kepada penangkapannya. Isu utama di dalam kes ini adalah atas kegagalan pihak pendakwaan untuk mengemukakan rakaman CCTV, yang sangat penting untuk mengesahkan keterangan saksi-saksi yang bercanggah mengenai 1480 kejadian di lobi hotel. Keterangan bercanggah daripada saksi (PW4 dan PW9) sama ada pihak polis telah meminta dan menerima rakaman CCTV tersebut. Kebergantungan Hakim Mahkamah Tinggi kepada versi pihak pendakwaan walaupun rakaman CCTV tidak dikemukakan dan terdapat keterangan yang bercanggah. Pihak pembelaan berhujah 1485 bahawa kegagalan untuk mengemukakan rakaman CCTV adalah satu bentuk penindasan bukti, yang sepatutnya membolehkan penggunaan Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa rakaman CCTV adalah bukti material yang boleh menjelaskan percanggahan sama ada perayu atau individu lain (Ah Fatt) 1490 yang membawa beg hitam berisi dadah dan kegagalan pihak pendakwaan untuk mengemukakan rakaman CCTV dianggap sebagai menahan atau menindas bukti, yang membenarkan penggunaan Seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950. Hakim Mahkamah Tinggi telah tersilap apabila menerima versi pihak pendakwaan tanpa mengambil 1495 kira inferens buruk terhadap pihak pendakwaan akibat ketiadaan rakaman CCTV. Pihak pendakwaan gagal membuktikan kes mereka melampaui keraguan munasabah, dan ketiadaan bukti material telah menjejaskan pembelaan. Mahkamah Rayuan sebulat suara membenarkan rayuan perayu, mengetepikan sabitan dan hukuman 1500 mati, serta memerintahkan pembebasan perayu. Mahkamah menekankan kepentingan keadilan dalam perbicaraan jenayah dan perlunya undang-undang diterapkan secara saksama kepada semua individu. 1505 [58] Pada hemat kami, kes See Kek Chuan ini boleh dibezakan dengan kes di hadapan Mahkamah hari ini dimana tiada sebarang keterangan bercanggah oleh saksi pendakwaan. Saksi-saksi pendakwaan SP2, SP3 dan SP4 konsisten mengatakan tertuduh ditangkap berhampiran Kedai Serbaneka NT. Pada pendapat kami 1510 tidak mustahil apabila semasa ditangkap, bungkusan berisi dadah telah jatuh di lantai bersama-sama tertuduh yang tergelincir jatuh ke lantai. Di dalam kes hari ini saksi-saksi diatas juga mengesahkan bahawa rakaman CCTV tidak “tembak” pada kawasan tangkapan dan pada pendapat Mahkamah SP2 dan SP4 adalah munasabah di 1515 dalam membuat keputusan tidak mendapatkan rakaman CCTV tersebut kerana ia tidak material. Pada hemat kami, HMT adalah betul apabila memutuskan bahawa rakaman CCTV hanyalah keterangan sokongan dan tiada sebarang keraguan tentang keberadaan Tertuduh di tempat kejadian dan dadah yang dilihat dalam 1520 genggaman tangannya. [59] Kami merujuk kes Azhar Lazim v. PP [2012] CLJU 262; [2012] 1 LNS 262 CA; [2012] 5 MLJ 1; [2012] 3 MLRA 484; [2012] AMEJ 0081, ada menerangkan seperti berikut: 1525 "[27] A credible defence is a defence that answers the evidence of the prosecution. It is purely a question of fact whether the explanation of the defence is capable of raising a reasonable doubt.". Adalah undang-undang mantap bahawa Mahkamah Rayuan “should be 1530 slow in disturbing such finding of fact arrived at by the Judge”. Di dalam kes: - Herchun Singh & Ors v. PP [1969] MLRA 382, Mahkamah Persekutuan menyatakan seperti yang berikut : " An appellate Court should be slow in disturbing such finding of 1535 fact arrived at by the Judge, who had the advantage of seeing and hearing the witness, unless there are substantial and compelling reasons for disagreeing with the finding. “ - Amri Ibrahim & Anor v. PP [2017] 1 CLJ 617, Mahkamah 1540 Persekutuan menyatakan seperti yang berikut: “[51] It is trite law that the view of the trial judge as to the credibility of a witness must be given proper weight and consideration. An appellate court should be slow in disturbing such finding of fact arrived at by the trial judge, who had the 1545 advantage of seeing and hearing the witness, unless there were substantial and compelling reasons for disagreeing.” (see Herchun Singh & Ors v. PP [1969] CLJU 52; [1969] 1 LNS 52; [1969] 2 MLJ 209).- 1550 - Sam Hong Choy v. PP [ 2000] 1 CLJ 105, Mahkamah Rayuan memutuskan seperti yang berikut : “ As the finding of the learned judge on this issue is based on finding of facts and credibility of witnesses, the appellate court should be slow to disturb such finding as credibility of a witness is 1555 primarily a matter for the trial judge unless the decision was plainly wrong and was against the weight of the evidence (Dato' Mokhtar bin Hashim v. Public Prosecutor /1983] 2 CLJ 10; [ 1983] 2 MLJ 232). In the circumstances we were not convinced that the learned judge was wrong.” 1560 [60] Berhubung pemakaian s.114(g) Akta Keterangan, kami merujuk kes Yusri Pialmi v. PP [ 2010] 6 CLJ 878, Mahkamah Persekutuan memutuskan berikut : “[6] We are of the view even without the calling or offering as 1565 witnesses from amongst the other members of the police raiding party, the prosecution's case is complete with the evidence of SP2. The learned trial judge and the majority of the Court of Appeal had found SP2 to be a witness of truth. SP2 was not an interested witness, but a police officer performing his duties. He had related 1570 what he actually saw and did on that day. SP2's evidence is credible and ought to be believed. (See the cases of PP v. Mohamed Ali [1962] CLJU 129; [1962] 1 LNS 129 and PP v. Teh Cheng Poh [1979] CLJU 82; [1979] 1 LNS 82). [7] We also find there is no withholding or suppression of material 1575 evidence by the prosecution so as to invoke the application of s. 114(g) of the Evidence Act against the prosecution's case. In fact SP2's evidence has revealed the names of the other members of the police raiding party. There was no concealment whatsoever. It is also to be noted that there is no challenge by the defence on the 1580 evidence of SP2 of any ulterior motive that he might have to concoct evidence against the appellant. On this point there is a principle of law which states that failure to cross-examine a witness on a crucial part of the case will amount to an acceptance of the witness' testimony. (See the case of Wong Swee Chin v. Public 1585 Prosecutor [1980] CLJU 138; [1980] 1 LNS 138). We therefore hold there is no merit in the arguments of learned counsel for the appellant on this ground.” [61] Isu mengenai kegagalan pihak pendakwaan untuk menyiasat dan 1590 mengemukakan keterangan dokumentar material seperti rakaman CCTV. pada hemat kami, kegagalan berbuat demikian tidak meruntuhkan kes pendakwaan. Sewajarnya diulangi bahawa pihak pendakwaan bersandarkan kepada kekuatan kesnya kepada keterangan langsung SP2, SP3 dan SP4. Keterangan-keterangan 1595 dokumentari yang lain hanyalah sebagai keterangan sokongan sahaja. Tanpanya tiada kecacatan yang akan menjelma di pihak kes pendakwaan. Dapatan yang kami capai ini adalah berpaksikan kepada beberapa nas undang-undang yang berikut : - PP v. Ebrahim Mirzaie Hj Ebrahim Deh Mokhtar [2017] 1 CLJ 575, 1600 Mahkamah Rayuan memutuskan seperti yang berikut : “ [38] The evidential value of CCTV evidence. DNA profiles and fingerprint impressions as decided by high authority is only corroborative. The learned trial judge correctly appreciated the position. In PP v Mansor Md Rashid & Anor [1997] 1 CLJ 233, the 1605 Federal Court stated that: Where the identity of a culprit is in question or required to be proved, fingerprint evidence would be of great significance and immense value. In the present case under appeal, however, the charge alleged trafficking in the form of sale and there is evidence 1610 indicating the identities of the alleged offenders and the sale transaction. Fingerprint evidence on the newspaper wrapping, white plastic and the loytape, therefore, assumes little value or significance. [39] Now, having scrutinised the evidence, we were with the 1615 learned DPP that even without the CCTV evidence, DNA profiles and fingerprint impressions, there are sufficient evidence to prove the prosecution's case. [40] The evidence of both PW2 and PW3 (DSM Hairudin bin Abdullah) were uncontroverted that they saw the respondent 1620 pulling the bag, exh. P10, before and at the time they approached the respondent. The bag they saw and seized was a brown coloured bag carrying the “Sphere” brand name, exh. P10. It was the respondent himself who had put the said bag in the scanning machine and it was equally the respondent himself who had 1625 carried the said bag to the narcotics office. Both testified that the examination of the said bag was done in the presence of the respondent. These are uncontroverted direct evidence which needs no further support for its sustenance.” (Penekanan ditambah) 1630 - Mikail Safari Ali v. PP [2015] CLJU 405; [2015] 1 LNS 405, Mahkamah Rayuan menyatakan seperti berikut: "[24] On CCTV recording, SP5 testified (pg 137, Appeal Record Vol. (2) that "beberapa hari selepas report dibuat,saya hantar surat 1635 ke bahagian keselamatan CCTV tetapi saya tiada dapat maklumblas hingga hari ini untuk bantu saya dalam siasatan ini". The mere failure to obtain and to produce the CCTV recording without element of with holding or suppression of evidence did not warrant the invocation of an adverse inference under section 1640 114(g) of the Evidence Act 1950 (see Munusamy v. PP [1936] CLJU 32; [1936] 1 LNS 32; [1987] 1 CLJ 492)". - Loh Fung Hian v PP [2024] CLJU 1078 Mahkamah Rayuan memutuskan: 1645 “[44] In the present case, the prosecution had clearly established that the accused as caught red-handed with the dangerous drugs in his possession, hence what else could the accused do apart from saying that he had no knowledge of the said drugs. From the totality of the evidence, there is ample evidence established by the 1650 prosecution that the accused had the necessary knowledge of the dangerous drugs in question found on his very person. Thus, fingerprint lifting/DNA/CCTV evidence, would therefore assumed little value of significance unless of course the testimony of SP3 is wholly discredited (see Yeo Kwee Huat v. Public Prosecutor [2011] 1655 5 CLJ 630). The evidential status of such evidence is merely of corroborative value. Fingerprints/DNA/CCTV evidence is relevant and of great significance when identity is in doubt which is not the case here. [45] From the evidence which we have endeavoured, we find that 1660 the absence of such forensic evidence before the court was only a minor issue. We find no necessity for us to deliberate at length on this issue raised, safe to say that the direct evidence i.e. testimonies of the prosecution material witnesses clearly shows beyond doubt that the accused had possession and knowledge of 1665 the impugned drugs. (see Leow Nghee Lim v. Reg [1955] CLJU 53; [1955] 1 LNS 53; [1956] 1 MLJ 28, Siew Yoke Keong v. PP [2013] 4 CLJ 149; [2013] 3 MLJ 630 and Chan Pean Leon v. PP [1956] CLJU 17; [1956] 1 LNS 17; [1956] 22 MLJ 237). 1670 [62] Adalah dapatan kami di dalam kes ini, pihak pendakwaan telah dengan jelas membuktikan bahawa tertuduh telah ditangkap secara “red-handed” dengan dadah berbahaya tersebut dalam milikannya. Maka, tiada apa lagi yang boleh dilakukan oleh tertuduh selain daripada menyatakan bahawa tertuduh tidak mengetahui tentang kewujudan 1675 dadah tersebut. Berdasarkan keseluruhan keterangan, terdapat bukti yang mencukupi daripada pihak pendakwaan bahawa tertuduh mempunyai pengetahuan yang diperlukan mengenai dadah berbahaya yang ditemui pada dirinya sendiri. Oleh itu, bukti seperti CCTV hanya dianggap sebagai bukti sokongan dan tidak begitu signifikan kecuali jika 1680 keterangan SP2 dan SP4 benar-benar disangkal sepenuhnya (lihat Yeo Kwee Huat v. Public Prosecutor [2011] 5 CLJ 630). Status keterangan CCTV hanyalah sebagai nilai sokongan dan hanya relevan dan sangat penting apabila terdapat keraguan tentang identiti, yang mana tidak berlaku dalam kes ini. Berdasarkan bukti yang telah dikemukakan, kami 1685 mendapati bahawa ketiadaan bukti dokumentari tersebut di mahkamah hanyalah isu kecil. Pada hemat kami, bukti langsung iaitu keterangan saksi utama pihak pendakwaan dengan jelas menunjukkan tanpa keraguan bahawa tertuduh mempunyai pemilikan dan pengetahuan terhadap dadah yang dipertikaikan. 1690 [63] Selanjutnya, mengenai kebolehterimaan keterangan saksi-saksi pendakwaan khususnya keterangan SP2 dan SP4, pada pandangan kami satelah kami menilai keseluruhan keterangan SP2 dan SP4 secara mendalam, kami berpuashati bahawa keterangan yang diberikan SP2 1695 sebagai saksi utama dan disokong keterangan SP4, adalah benar dan boleh dipercayai. Tiada sebab untuk kami meragui dan menolak keterangan mereka di dalam menjalankan tugasnya sebagai seorang pegawai polis. Dapatan ini bersandarkan kepada nas-nas berikut : - Md Zainudin Raujan v. PP [2013] 4 CLJ 21, Mahkamah Pesekutuan 1700 memutuskan seperti yang berikut: “[55] PW5 was a police witness. The learned trial judge found him to be a credible witness. It is true that the prosecution's case rested solely on the evidence on PW5. However, under the law there is no requirement for his evidence to be corroborated. The 1705 learned trial judge believed PW5 and as such his evidence was sufficient to establish the case for the prosecution. Any requirement for PW5’s evidence to be corroborated will conflict with s. 134 of the Evidence Act 1950 which provides that no particular number of witnesses shall in any case be required for 1710 proof of any fact (see Balachandran v. PP [2005] 1 CLJ 85). (Penekanan ditambah) - PP v. Dato' Seri Anwar Ibrahim [2014] 4 CLJ 162, Mahkamah Rayuan menyatakan seperti yang berikut : 1715 "It must be borne in mind that s. 114 illustration © of the Evidence Act 1950 provides that the court may presume that judicial and official acts have been regularly performed. In State of Punjab v. Rameshwar Dass [1975] Cri LI 1630, the Punjabi & Haryana Court held at p. 1631 as follows: 1720 It is well settled that prima facie the public servants must be assumed to act honestly and conscientiously. It would, therefore, be basically wrong, without other cogent ground to consider them as untrustworthy witness in respect of their activities in performance of their official duties merely 1725 because of their official status unless the evidence is considered to be suspicious and that the conviction of the accused cannot be sustained on the statements of the official witnesses. The presumption that a person acts honestly applied as much in favour of a police officer as of 1730 other persons,and it is not a judicial approach to distrust and suspect him without good grounds". - PP v. Mohamed Ali [1962] CLJU 129; [1962] 1 LNS 129; [1962] MLJ 257, Thompson CJ menyatakan seperti yang berikut: 1735 "When a Police witness says something that is not inherently improbable his evidence must in the first instance be accepted. If he says he saw a cow jumping over the moon his evidence is, of course, not to be accepted but if he says he saw a cow wandering along one of the main streets of Kuala Lumpur (the sort of thing 1740 we all see every day of our lives) there is not the slightest justification for refusing to believe him. Of course if his evidence is contradicted by other evidence or is shaken by cross-examination then it becomes business of the Magistrate to decide whether or not it should be accepted. In the absence of contradiction, 1745 however,and in the absence of any element of inhere improbability the evidence of any witness, whether a Police witness or not who given evidence on affimation, should normally be accepted".

(E) KESIMPULAN 1750 [64] Setelah meneliti keseluruhan keterangan yang dikemukakan di peringkat kes pendakwaan dan juga di peringkat kes pembelaan, kami mendapati bahawa perayu telah gagal untuk mematahkan anggapan pengedaran dadah di atas imbangan kebarangkalian seperti kehendak di bawah seksyen 37(da) ADB 1952 bagi pertuduhan dalam kes ini. 1755 Kami juga mendapati pihak pembelaan telah gagal untuk menimbulkan apa-apa keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Adalah dapatan kami bahawa pihak pendakwaan telah membuktikan kes melampaui keraguan munasabah. Dengan itu kami sebulat suara mendapati tiada merit di dalam rayuan terhadap sabitan ini bagi 1760 mewajarkan kami campurtangan terhadap keputusan yang telah dibuat oleh Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana. [65] Sabitan adalah selamat untuk dikekalkan. Kami sebulat suara menolak rayuan perayu terhadap sabitan. Mengenai hukuman, kami 1765 dapati hukuman yang dijatuhkan terhadap perayu adalah yang hukuman pemenjaraan dan sebatan yang paling minima yang diperuntukkan oleh undang-undang. Oleh itu hukuman terhadap tertuduh dikekalkan. Tarikh: 13 Februari 2026 1770 (HAYATUL AKMAL ABDUL AZIZ) HAKIM MAHKAMAH RAYUAN MALAYSIA 1775 Kaunsel: 1780 Bagi Perayu : Afifuddin Hafifi bersama Aina Melina binti Johan Arif Lim Tetuan Salehuddin Saidin & Associates 1785 Bagi Responden : Noor Farhana binti Adham