Court DecisionMY-HC

CB-25-1-04/2023

BERJAYA HILLS RESORT BERHAD v Pengarah Pejabat Tanah dan Galian Kerajaan Negeri Pahang (CB-25-1-04/2023)

High Court of Malaysia19 Aug 2024

The written judgment as the court issued it, with the coram, case number, and source links. Every paragraph has its own anchor.

Open official source PDF Report an issue

How this case connects

Citations and treatment detected automatically from later judgments and the authorities this decision relies on.

Cited by

Later cases and laws citing this decision

Not yet cited by a later decision.

Authorities cited

Earlier cases and laws this decision relies on

Refers toAct 56 of 1965External
“JADUAL Daerah — Bentong. Bandar — Genting. Nombor — D.W. 496. Luas — 6,668.63 (Hektar). In exercise of the powers conferred by subsection 11(d) of the National Land Code [Act 56 of 1965], the State Authority declares an area to be specified as per Schedule as Town Land for the Subdistrict of Genting.”
Refers toNational Land CodeExternal
“JADUAL Daerah — Bentong. Bandar — Genting. Nombor — D.W. 496. Luas — 6,668.63 (Hektar). In exercise of the powers conferred by subsection 11(d) of the National Land Code [Act 56 of 1965], the State Authority declares an area to be specified as per Schedule as Town Land for the Subdistrict of Genting.”
Refers toStrata Titles ActExternal
“is hand and seal. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 43 (7) Notwithstanding the operation of Part IVA of the Strata Titles Act 1985, this section shall also apply to land with subdivided building in accordance to section 96A. (8) T”
Cites[1942] AC 206External
“ourse reasonable. This is the construction adopted by the Privy Council in Nakkuda, Ali v MF De S Jayaratne [1951] AC 66 as against that of the majority in the House of Lords in Liversidge v Anderson [1942] AC 206, and in Regina v Inland Revenue Commissioners, Ex parte Rossminster Ltd & Ors [1980] AC 952, 1000, 1011, 1”
Cites[1951] AC 66External
“e unreasonable, but whether it could be said that no reasonable person could consider that course reasonable. This is the construction adopted by the Privy Council in Nakkuda, Ali v MF De S Jayaratne [1951] AC 66 as against that of the majority in the House of Lords in Liversidge v Anderson [1942] AC 206, and in Regina”

Show 3 more

Cites[1977] AC 1014External
“le grounds and it is insufficient if he merely thinks he has reasonable grounds. The House of Lords established in Secretary of State for Education and Science v Tameside Metropolitan Borough Council [1977] AC 1014, 1074 that conferring discretion on an authority in the subjective form 'if he is satisfied' does not exc”
Cites[1980] AC 952External
“De S Jayaratne [1951] AC 66 as against that of the majority in the House of Lords in Liversidge v Anderson [1942] AC 206, and in Regina v Inland Revenue Commissioners, Ex parte Rossminster Ltd & Ors [1980] AC 952, 1000, 1011, 1025 the Law Lords have now openly acknowledged that the majority of the House in Liversidge [”
Cites[2014] AC 700External
“via eFILING portal 35 complain of not being given an opportunity to make representations if it would have achieved nothing. A somewhat similar view was expressed in Bank Mellat v HM Treasury (No 2) [2014] AC 700, para 179 in the passage from Lord Neuberger of Abbotsbury PSC’s judgment cited by Lord Briggs JSC at para 1”

Auto-detected from judgment text; not a substitute for a citator check.

Content

1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI TEMERLOH DALAM NEGERI PAHANG DARUL MAKMUR, MALAYSIA PERMOHONAN SEMAKAN KEHAKIMAN NO. CB-25-2-04/2023 Dalam Perkara Mengenai Hakmilik Tanah HSD 10646 PT 11709 (PN 29078 LOT 19131), HSD 17514 PT 21994, HSD 17515 PT 21995, HSD 10648 PT 11705, HSD 10650 PT 11710, GRN 41900 LOT 19134, GRN 34609 LOT 19135, GRN 34608 LOT 19136, GRN 46882 LOT 42775 HSD 13998 PT 17659, HSD 15682 PT 19694, HSD 15737 PT 19862, HSD 15738 PT 19863, HSD 15739 PT 19864, HSD 15740 PT 19865, HSD 16921 PT 21575 HSD 16556 PT 20832 , HSD 16989 PT 21577, HSD 13720 PT 17201, HSD 17758 PT 20609, HSD 16950 PT 21612, HSD 16951 PT 21613, HSD 16952 PT 21614, HSD 12731 PT 15856, GRN 41736 LOT 18008, GRN 41737 LOT 18007, GRN 41894 LOT 18009, GRN 41899 LOT 18011, HSD 16986 PT 21773, HSD 14866 PT 18998, GRN 34610 S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA LOT 19129, Mukim Bentong, Daerah Bentong, Negeri Pahang (selepas ini dirujuk sebagai “Tanah-Tanah Tersebut” ); Dalam Perkara Mengenai Cukai Tanah-Cukai Tanah Tersebut Bagi Tahun 2023 Bertarikh Pada 12.01.2023; Dalam Perkara Mengenai Warta Kerajaan Negeri No. 2497 Dan No. 2501 Bertarikh Pada 21.11.2019 Dan Warta Kerajaan Negeri No. 1064 Dan No. 1065 Bertarikh Pada 23.04.2020; Dalam Perkara Mengenai Seksyen 11, 14, 51 dan 101 Kanun Tanah Negara [Akta 828] S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA Dalam Perkara Mengenai Kaedah 22, Kaedah-kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No.4) 2019 [Phg. P.U.54/2019] yang berkuatkuasa pada 1.01.2020; Dalam Perkara Mengenai Kaedah 22, Kaedah-Kaedah Tanah Pahang 1992 (Disemak 2015) [P.U. 27/2015] Dalam Perkara Mengenai Aturan 53 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 Dalam Perkara Mengenai Perenggan 1, Jadual kepada Akta Mahkamah Kehakiman 1964 S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA

Antara

AVETANI SDN BHD

(no. Syarikat: 198901010121) (187422-T)

UNITED APPROACH SDN BHD

(no. Syarikat: 199201019945) (251449-D)

BERJAYA HILLS BHD

(no. Syarikat: 198901011710) (189015-U)

SUMLAND DEVELOPMENT SDN BHD

(no. Syarikat: 198601000490) (149629-U)

BUKIT TINGGI RESORT BHD

(no. Syarikat:189015-U)

SEMANGAT CERGAS SDN BHD (NO. SYARIKAT: 185995-W) … PEMOHON-PEMOHON PENGARAH NEGERI PEJABAT PENGARAH TANAH DAN GALIAN NEGERI PAHANG Bangunan PTG Bandar Indera Mahkota 25990 Kuantan, Pahang … RESPONDEN S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA ALASAN PENGHAKIMAN Pendahuluan [1] Ini adalah permohonan semakan kehakiman terhadap keputusan Responden berkenaan dengan cukai tanah-cukai tanah bertarikh 12.01.2023, tunggakan cukai tanah serta denda lewat yang dikenakan kepada Pemohon-Pemohon. [2] Pemohon-Pemohon juga menyatakan bahawa penggolongan semula daripada Daerah Bentong kepada Daerah Kecil Genting adalah dilakukan secara tidak sah serta gagal mematuhi Kanun Tanah Negara. Kedudukan Pihak-pihak [3] Pemohon-Pemohon adalah pemilik berdaftar hartanah-hartanah HSD 10646 PT 11709 (PN 29078 LOT 19131), HSD 17514 PT 21994, HSD 17515 PT 21995, HSD 10648 PT 11705, HSD 10650 PT 11710, GRN 41900 LOT 19134, GRN 34609 LOT 19135, GRN 34608 LOT 19136, GRN 46882 LOT 42775 HSD 13998 PT 17659, HSD 15682 PT 19694, HSD 15737 PT 19862, HSD 15738 PT 19863, HSD 15739 PT 19864, HSD 15740 PT 19865, HSD 16921 PT 21575 HSD 16556 PT 20832, HSD 16989 PT 21577, HSD 13720 PT 17201, HSD 17758 PT 20609, HSD 16950 PT 21612, HSD 16951 PT 21613, HSD 16952 PT 21614 , HSD 12731 PT 15856 , GRN 41736 LOT 18008, GRN 41737 LOT 18007, GRN 41894 LOT 18009, GRN 41899 LOT 18011, HSD 16986 PT 21773 , HSD 14866 PT 18998, GRN S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA 34610 LOT 19129, Mukim Bentong, Daerah Bentong, Negeri Pahang “selepas ini dirujuk tanah-tanah tersebut”). [4] Mereka adalah pemilik-pemilik berdaftar bagi hartanah-hartanah yang menjadi isu dalam kes ini. Berdasarkan affidavit Ahmed Ariff Meah bin Azlan Meah telah dinyatakan bahawa pada 12.01.2023 Pemohon-Pemohon telah menerima salinan cukai tanah bagi tahun 2023. Mereka juga telah diminta menjelaskan tunggakan cukai tanah bagi tahun 2020, 2021 dan 2023. [5] Responden adalah Jabatan Kerajaan Negeri yang bertanggungjawab dalam mentadbir hal ehwal tanah di Negeri Pahang Darul Makmur. [6] Pemohon-Pemohon turut menyatakan bahawa dahulunya hakmilik-hakmilik mereka ini telah diberikan oleh Pihak Berkuasa Negeri dan didaftarkan oleh Pendaftar Hakmilik Negeri Pahang kepada Pemohon-Pemohon sebelum 01.01.2020. [7] Alasan penghakiman ini juga terpakai bagi kes CB-25-1- 04/2023, CB-25-3-04/2023, CB-25-4-04/2023 dan CB-25-5-04/2023. Ini adalah disebabkan isu-isu yang timbul dalam kes-kes tersebut adalah sama dengan kes ini. Apa yang berbeza adalah Pemohon-Pemohon dan lot-lot tanah yang berbeza. Asas Aduan Pemohon-Pemohon [8] Pemohon-Pemohon di dalam affidavit Ahmed Ariff Meah bin Azlan Meah telah menyatakan kekhilafan undang-undang yang S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA sama oleh Responden semasa pewartaan pengisytiharan Daerah Kecil Genting, pengisytiharan Kawasan Bandar dan pengenalan amaun kadar cukai tanah yang baharu ke atas tanah-tanah tersebut. Ia adalah bercanggah dengan sub-kaedah 22(1) dan 22(2) Kaedah-kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 4) 2019 (Phg. P.U 54/2019). [9] Pemohon-Pemohon juga menyatakan bahawa tanah-tanah tersebut terletak di dalam Daerah Bentong telah diisytiharkan sebagai Daerah Kecil Genting melalui pemberitahuan Warta Kerajaan Negeri No. 2497 bertarikh 21.11.2019. Ia diisytiharkan sebagai Kawasan Bandar melalui Warta Kerajaan Negeri No. 2501 bertarikh 21.11.2019. [10] Pemohon-Pemohon juga menyatakan bahawa penentuan kadar cukai tanah baharu ekoran daripada penentuan Daerah Kecil Genting adalah tidak teratur dan bercanggah dengan Kanun Tanah Negara kerana tiada kelulusan Majlis Tanah Negara. Ia ditambah pula dengan tiadanya peruntukan endorsan hakmilik Pemohon-Pemohon yang masih lagi mengekalkan Daerah Bentong dan Mukim Bentong di dalam suratan hakmilik tanah-tanah tersebut. [11] Oleh itu kadar cukai tanah yang sepatutnya dikenakan oleh Responden adalah tetap sama dan tidak mengambil kira pengisytiharan Daerah Kecil Genting dalam menentukan kadar cukai tanah baharu kepada Pemohon-Pemohon. Kadar cukai tanah baharu adalah salah, tidak sah dan melanggar undang-undang berkaitan penyemakan cukai tanah. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA Sanggahan Responden [12] Responden melalui affidavit jawapan Hamadan @ Hamdan bin Hussin menyatakan bahawa kadar semakan cukai tanah itu dibuat atas syor dan persetujuan Majlis Tanah Negara dan juga keputusan Pihak Berkuasa Negeri. Malahan Responden menyatakan bahawa Pemohon-Pemohon telah mengetahui mengenainya sejak tahun 2020. [13] Responden juga menyatakan bahawa Warta No. 2501 bertarikh 21.11.2019 adalah tindakan perwartaan yang sah. Begitu juga dengan corrigendumnya. Dalam erti kata lain pengisytiharan Daerah Kecil Genting itu adalah teratur di sisi undang-undang. [14] Seterusnya Responden menyatakan pada 14.12.2015, melalui Mesyuarat Tanah Negara Ke-71, Majlis Tanah Negara telah mengesyorkan kepada kerajaan-kerajaan negeri untuk menyemak semula kadar cukai tanah negeri masing-masing. [15] Oleh itu Semakan Cukai Tanah 2020 adalah sah di bawah seksyen 101 Kanun Tanah Negara (KTN) yang telah dibentangkan di Majlis Mesyuarat Kerajaan Bil. 26/2019 dan diluluskan pada Majlis Mesyuarat Kerajaan Bil. 28/2019 pada 11.09.2019. [16] Ia kemudiannya diwartakan melalui Phg. P.U. 54/2019 pada 31.10.2019 yang dinamakan Kaedah-kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 4) 2019 berkuat kuasa mulai 01.01.2020. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA Isu Awalan [17] Responden telah membangkitkan isu bahawa semakan kehakiman yang difailkan oleh Pemohon-Pemohon telah melebihi tempoh masa yang diperuntukkan di bawah Kaedah-kaedah Mahkamah

(kkm)

2012

Sebaliknya, Pemohon-Pemohon menyatakan bahawa isu kelewatan permohonan semakan ini tidak timbul. Ini adalah disebabkan Responden tidak mengemukakan bantahan semasa permohonan kebenaran dibuat oleh Pemohon-Pemohon. Ia disokong oleh surat Responden seperti berikut: S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [18] Tempoh masa yang ditetapkan untuk pihak mengemukakan semakan kehakiman terus seperti yang diperuntukkan di bawah A 53 k 3 (6) KKM 2012 seperti berikut:

Kebenaran (A. 53 k. 3)

Permohonan di bawah Aturan ini tidak boleh dibuat melainkan jika kebenaran baginya telah diberikan mengikut kaedah ini.

Suatu permohonan minta kebenaran mestilah dibuat secara ex parte kepada Hakim dalam Kamar dan mestilah disokong dengan suatu pernyataan yang menyatakan nama dan perihalan pemohon, relief yang diminta dan alasan yang berdasarkannya relief itu diminta, dan oleh afidavit yang menentusahkan fakta yang kepadanya permohonan itu disandarkan.

Pemohon mestilah memberikan notis permohonan minta kebenaran itu tidak lewat daripada tiga hari sebelum tarikh pendengaran kepada Jabatan Peguam Negara dan mestilah pada masa yang sama menyerah simpan salinan pernyataan dan afidavit itu di Jabatan Peguam Negara.

Hakim boleh, semasa memberikan kebenaran, mengenakan apa-apa terma tentang kos dan tentang pemberian jaminan sebagaimana yang difikirkannya patut. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA

Pemberian kebenaran di bawah kaedah ini tidak boleh, melainkan jika diarahkan sedemikian oleh Hakim, berkuat kuasa sebagai suatu penggantungan prosiding dalam persoalan.

Suatu permohonan bagi semakan kehakiman hendaklah dibuat segera dan dalam mana-mana hal dalam tiga bulan dari tarikh bila alasan bagi permohonan itu mula-mula berbangkit atau bila keputusan itu mula-mula diberitahu kepada pemohon.

Mahkamah boleh, atas permohonan, melanjutkan tempoh yang disebut dalam kaedah 3 (6) sekiranya ia menimbangkan bahawa ada sebab yang baik untuk berbuat sedemikian. [19] Ia adalah terang lagi bersuluh dinyatakan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Mersing Omnibus Co. Sdn. Bhd. v. The Minister of Labour & Manpower & Anor. [1983] CLJ Rep 266 seperti berikut: “We should perhaps mention that when we first put the point in question to counsel for the respondents for their views, both of them somewhat half-heartedly indicated they were taking no objection on this aspect, presumably because it had never occurred to them before, and that they were prepared to waive non-compliance with the provisions of Order 53 rule 1A if there was any; but after an overnight adjournment granted at the request of counsel for the appellant, counsel for both respondents resiled and changed their stance and now said that the appellant was indeed time-barred and in breach of the S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA rule, with Senior Federal Counsel appearing for the Minister stating that this was the result of one night's research, though we did not have the benefit of sharing in the fruits of his research. In any event jurisdiction does not originate in the consent of the parties and cannot be established, where it is absent, by such consent or acquiescence [ Federal Hotel Sdn Bhd v National Union of Hotel, Bar & Restaurant Workers [1983] 1 MLJ 175 178 (at page 178)].” [20] Dalam kes Ravindran v Malaysian Examinations Council [1984] 1 MLJ 168 seperti berikut: “In our view the whole issue is clearly one of jurisdiction. In the event only the first consideration of the Judge is relevant. Since the Judge rejected the explanation for the delay it follows that the Court had no jurisdiction to hear the application for leave for an order of certiorari. Whether the application for an order of certiorari had merits or not was irrelevant. This principle is implicit in Mersing Omnibus Co Sdn Bhd v Minister of Labour and Manpower [1983] 2 MLJ 54. There had been no jurisdiction to hear the application for certiorari because Order 53 Rule 1A of the Rules of the High Court 1980 expressly directs that leave shall not be granted “unless the application is made within six weeks after the date of the proceeding”. ” [21] Kedudukan berkenaan dengan keperluan untuk semakan kehakiman dikemukakan dalam tempoh yang ditetapkan di bawah KKM 2012 telah disahkan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA Wong Kin Hoong & Anor v. Ketua Jabatan Alam Sekitar & Anor. [2013] 4 CLJ 193 seperti berikut: “[29] Secondly, we are of the view that the remarks of Gopal Sri Ram JCA as produced earlier in this judgment were obiter. These obiter remarks reflect an incorrect proposition of law as there was a complete absence of discussion or reference to the Federal Court decisions in Mersing Omnibus and Ravindran. Finally, we are of the view that the principle in Mersing Omnibus and Ravindran is still good law. Whilst it is true that both Mersing Omnibus and Ravindran were decided under the old O 53 r 1A of the RHC but the principle in relation to an application to extend time to file an application for judicial review remains the same.” Ia juga dinyatakan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Ketua Pegarah Hasil Dalam Negeri v Yayasan Buah Pinggang Kebangsaan Malaysia [2024] 6 CLJ 413. [22] Dalam hal ini Mahkamah berpendapat tempoh masa yang ditetapkan bagi pihak-pihak memfailkan semakan kehakiman adalah berkaitan dengan bidang kuasa Mahkamah ini untuk mendengar semakan kehakiman tersebut. Di bawah A. 53 k 3 (6) KKM 2012 iaitu permohonan semakan kehakiman perlu dibuat dalam tempoh 3 bulan. Persetujuan pihak-pihak tidak membantah kepada sebarang permohonan berkenaan semakan kehakiman misalnya dalam kes ini Responden dikatakan tidak membantah permohonan kebenaran untuk semakan kehakiman dengan mengemukan surat ketiadaan bantahan berkenaan dengan permohonan tersebut pada hemat S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA Mahkamah tidak mengugurkan tempoh masa 3 bulan tersebut. Apa yang jelas kegagalan untuk memfailkan semakan kehakiman dalam tempoh 3 bulan tanpa sebarang pelanjutan tempoh masa oleh Mahkamah menyebabkan Mahkamah ini tidak mempunyai bidang kuasa untuk mendengar semakan kehakiman disebabkan ia telah melebihi tempoh 3 bulan yang ditetapkan di bawah A. 53 k 3 (6) KKM

2012

Persetujuan pihak-pihak berkenaan dengan perlanjutan tempoh masa 3 bulan tanpa perintah Mahkamah tidak akan menyebabkan sesuatu semakan kehakiman yang difailkan di Mahkamah melebihi 3 bulan boleh didengar oleh Mahkamah ini. [23] Seterusnya Mahkamah juga perlu melihat bahawa A. 53 k 3 (6) KKM 2012 itu dua perkara perlu diambil perhatian bahawa 3 bulan tersebut adalah diambil kira dari tarikh bila alasan permohonan itu berbangkit atau bila keputusan itu mula-mula diberitahu kepada Pemohon. Dalam kes ini isu yang lebih penting ialah berkenaan dengan bilakah keputusan Responden mula-mula diberitahu kepada Pemohon-Pemohon. [24] Dalam permohonan Pemohon-Pemohon dikatakan bahawa mereka mempunyai pengetahuan berkenaan dengan keputusan Responden adalah pada 12.01.2023. Semakan kehakiman ini difailkan di Mahkamah pada 11.04.2023. [25] Sebaliknya pihak Responden menyatakan bahawa semasa pemfailan semakan kehakiman ini tempoh masa 3 bulan telah luput. Responden menyatakan bahawa di dalam cukai tanah yang dikatakan diterima pada 12.01.2023 terdapat tunggakan cukai tanah bagi tahun 2020, 2021 dan 2023. Ini telah dinyatakan dalam affidavit S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA sokongan Pemohon sendiri di perenggan 7 dan 8 affidavit sokongan yang menyatakan seperti berikut: “Pada 12.01.2023, Pemohon telah menerima salinan-salinan cukai tanah bagi tahun 2023 daripada Responden dan Pemohon mendapati terdapat kenaikan kadar amaun cukai tanah yang amat tinggi bagi Tanah-tanah tersebut bagi tahun

2019

Selanjutnya, Pemohon turut menyatakan bahawa terdapat tunggakan amaun cukai tanah bagi Tanah-tanah tersebut bagi tahun 2020, 2021 dan 2022.” [26] Mahkamah ini telah meneliti eksibit “AA-2” iaitu salinan cukai tanah yang dilampirkan dalam eksibit yang menunjukkan bahawa cukai-cukai tanah pada tahun 2020, 2021 dan 2023 dicop terima di antaranya pada 19.01.2023 dan 12.01.2023 adalah jelas di dalam cukai-cukai tanah tersebut dinyatakan tunggakan bagi tahun 2020, 2021 dan 2022. Mahkamah ini cuba mengesan sama ada terdapat apa-apa notis yang dikemukakan oleh Responden kepada Pemohon-Pemohon memaklumkan berkenaan kenaikan cukai tanah tersebut selain daripada cukai yang dikeluarkan pada tahun 2023 seperti eksibit “AA-2”. Ini adalah penting bagi menunjukkan bahawa Responden telah memberi maklumat berkenaan keputusan kenaikan cukai tanah tersebut kepada Pemohon-Pemohon. Pemohon-Pemohon adalah dikehendaki untuk mengemukakan semakan kehakiman dari tempoh 3 bulan dari tarikh pemakluman tersebut disampaikan kepada Pemohon-Pemohon. Namun Mahkamah mendapati di dalam affidavit jawapan Responden tiada sebarang petunjuk yang memberikan petanda bahawa Responden telah mengemukakan sebarang pemakluman berkenaan dengan S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA keputusan menaikkan cukai tanah tersebut. Apa yang ada hanyalah seperti di eksibit “AA-2”. [27] Oleh itu Mahkamah berpendapat pemakluman yang dapat ditunjukkan telah diberikan oleh Responden kepada Pemohon adalah tarikh-tarikh di mana Pemohon-Pemohon menerima cukai tanah tersebut pada tahun 2023. Ini bermakna Pemohon-Pemohon telah memfailkan semakan kehakiman mereka dalam tempoh kurang daripada 3 bulan seperti yang diperuntukkan di bawah A. 53 k 3 (6) KKM 2012. [28] Oleh itu bantahan awal yang dikemukakan oleh pihak Responden tidak dapat dipertimbangkan oleh Mahkamah. Ini bermakna Mahkamah akan meneliti semakan kehakiman berdasarkan kepada merit yang dikemukakan oleh Pemohon-Pemohon. [29] Semasa penelitian kes ini Mahkamah mendapati bahawa pihak Responden hanya memfailkan affidavit jawapan pada 15.08.2024 jam 2.02 petang. Ia difailkan setelah pihak Pemohon memfailkan affidavit-affidavit balasan dan hujahan-hujahan bertulis. Pada hemat Mahkamah ia adalah suatu keadaan yang tidak sepatutnya berlaku. Pihak-pihak seharusnya memastikan bahawa sebarang dokumen yang ingin digunakan di Mahkamah atau affidavit yang dideposkan oleh saksi-saksi perlu difailkan di Mahkamah. Ia bagi membolehkan dokumen tersebut menjadi sebahagian daripada kes pihak-pihak. Apa yang lebih penting ialah dokumen tersebut perlu atau sama dengan dokumen yang diserahkan kepada Pemohon sebelum tindakan lanjut diambil oleh Pemohon terhadap dokumen-dokumen S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA tersebut. Sekiranya dokumen-dokumen yang difailkan di Mahkamah lebih lewat daripada apa yang diserahkan kepada Pemohon-Pemohon berkemungkinan isi kandungan dokumen tersebut adalah berbeza dengan dokumen yang difailkan di Mahkamah. Ini perlu dielakkan. Dalam kes ini Mahkamah telah memberi peluang kepada pihak Pemohon untuk membuat semakan sama ada dokumen yang diserahkan kepada mereka adalah sama dengan dokumen yang difailkan di Mahkamah. [30] Setelah semakan dilakukan pihak Pemohon menyatakan bahawa ia adalah sama dan tiada sebarang bantahan untuk ia menjadi sebahagian daripada dokumen Mahkamah bagi tujuan kes ini. Namun demikian keadaan ini amat dikesali dan sewajarnya tidak berulang lagi pada masa hadapan. Ini adalah disebabkan dalam suatu perbicaraan semua dokumen-dokumen perlu dikemukakan secara jelas dan terbuka serta tiada sebarang tindakan yang boleh ditafsirkan sebagai tindakan yang menjejaskan peluang kepada pihak lawan untuk meneliti dokumen-dokumen tersebut disebabkan ianya difailkan di Mahkamah kemudian daripada penyerahan dokumen itu kepada pihak lawan. Penilaian Merit [31] Semakan kehakiman adalah merupakan satu tulang belakang utama dan merupakan alat bagi pihak yang terkilan mencabar keesahan proses keputusan yang dilakukan oleh pihak berkuasa awam. Ini dinyatakan oleh Tan Sri Dato’ Seri Md Raus bin Sharif dalam Artikel Judicial Review: The Malaysian Experience July S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA

2017

Journal of The Malaysian Judiciary di halaman 2 seperti berikut: “[5] For me, judicial review is the “backbone of administrative law and the most potent weapon available to an aggrieved individual to challenge the validity of the decision-making process of public authorities”. [32] Pandangan bijaksana Hakim Raja Azlan Shah di dalam kes Pengarah Tanah dan Galian, Wilayah Persekutuan v. Sri Lembah Enterprise Sdn. Bhd. (1979) 1 MLJ 135 menjadi suluh panduan di dalam pendekatan mahkamah semasa meneliti keputusan dan tindakan yang dilakukan oleh badan awam seperti berikut: “Every legal power must have legal limits, otherwise there is dictatorship. In particular, it is a stringent requirement that a discretion should be exercised for a proper purpose, and that it should not be exercised unreasonably. In other words, every discretion cannot be free from legal restraint; where it is wrongly exercised, it becomes the duty of the courts to intervene. The courts are the only defence of the liberty of the subject against departmental aggression. In these days when government departments and public authorities have such great powers and influence, this is a most important safeguard for the ordinary citizen: so that the courts can see that these great powers and influence are exercised in accordance with law.” S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [33] Pada masa yang sama Mahkamah di dalam pendengaran semakan kehakiman perlu menggunakan ujian objektif. Ini telah dinyatakan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Titular Roman Catholic Archbishop of Kuala Lumpur v Menteri Dalam Negeri & Ors (2014) 6 CLJ 541 seperti berikut: “[27] Having considered the issue at hand, I agree with learned counsel for the applicant that the law on judicial review has advanced from the subjective to that of the objective test. Hence, in Merdeka University Berhad v. Government of Malaysia [1982] 1 LNS 1; [1982] 2 MLJ 243 (FC), Suffian LP observed: It will be noted that section 6 used the formula 'If the Yang di-Pertuan Agong is satisfied etc'. In the past such a subjective formula would have barred the courts from going behind His Majesty's reasons for his decision to reject the plaintiff's application; but, as stated by the learned Judge, administrative law has since so far advanced such that today such a subjective formula no longer excludes judicial review if objective facts have to be ascertained before arriving at such satisfaction and the test of unreasonableness is not whether a particular person considers a particular course unreasonable, but whether it could be said that no reasonable person could consider that course reasonable - see the cases cited by the learned Judge at page 360. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA (See also Pengarah Tanah dan Galian, Wilayah Persekutuan v. Sri Lempah Enterprise Sdn Bhd [1978] 1 LNS 143; [1979] 1 MLJ 135 (FC); John Peter Berthelsen v. Director General of Immigration, Malaysia & Ors [1986] 2 CLJ 409; [1986] CLJ (Rep) 160; [1987] 1 MLJ 134 (SC); Minister of Home Affairs, Malaysia v. Persatuan Aliran Kesedaran Negara [1990] 1 CLJ 699; [1990] 1 CLJ (Rep) 186; [1990] 1 MLJ 351 (SC); Tan Tek Seng v. Suruhanjaya Perkhidmatan Pendidikan & Anor [1996] 2 CLJ 771; [1996] 1 MLJ 261 (CA); Hong Leong Equipment Sdn Bhd v. Liew Fook Chuan & Other Appeals [1997] 1 CLJ 665 (CA); R Rama Chandran (supra); YB Menteri Sumber Manusia v. Association of Bank Officers, Peninsular Malaysia [1999] 2 CLJ 471; [1999] 2 MLJ 337 (FC); Dr Mohd Nasir Hashim v. Menteri Dalam Negeri Malaysia [2007] 1 CLJ 19; [2006] 6 MLJ 213 (CA)). As laid down by the above authorities it is therefore trite that the test applicable in judicial review is the objective test.” [34] Ujian objektif yang dimaksudkan bagi semakan kehakiman telah dijelaskan oleh Hakim Abdoolcader di dalam kes Merdeka University Berhad v Government of Malaysia [1981] 2 MLJ 356 seperti berikut: “It has been suggested in the past that the qualification of the statement of a power by introductory words in the form of a subjective formula such as His Majesty's satisfaction on the matters specified in section 6(1) of the 1971 Act might be S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA sufficient to exclude judicial review, but the modern and correct view clearly is for an objective approach to the formula to be preferred and this means that the discretion would be reviewable and the deciding authority has in fact to have reasonable grounds and it is insufficient if he merely thinks he has reasonable grounds. The House of Lords established in Secretary of State for Education and Science v Tameside Metropolitan Borough Council [1977] AC 1014, 1074 that conferring discretion on an authority in the subjective form 'if he is satisfied' does not exclude judicial review if objective facts have to be ascertained before arriving at such satisfaction, and further that the test of unreasonableness is not whether a particular person considers a particular course unreasonable, but whether it could be said that no reasonable person could consider that course reasonable. This is the construction adopted by the Privy Council in Nakkuda, Ali v MF De S Jayaratne [1951] AC 66 as against that of the majority in the House of Lords in Liversidge v Anderson [1942] AC 206, and in Regina v Inland Revenue Commissioners, Ex parte Rossminster Ltd & Ors [1980] AC 952, 1000, 1011, 1025 the Law Lords have now openly acknowledged that the majority of the House in Liversidge [1942] AC 206 were expediently wrong and the dissenting speech of Lord Atkin was right ( per Lord Wilberforce at page 1000; per Lord Diplock at page 1011; per Lord Scarman at page 1025).” Ia telah disahkan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes yang sama melalui Merdeka University Berhad v Government of Malaysia [1982] 2 MLJ 243. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [35] Pemohon-Pemohon menyatakan bahawa pihak Responden telah membuat keputusan untuk mengklasifikasikan Daerah Bentong kepada Daerah Kecil Genting. Ia bertentangan dengan seksyen 11 Kanun Tanah Negara (KTN). Jika diteliti kepada seksyen 11 KTN telah memperihalkan bagaimanakah suatu tindakan untuk membuat pengisytiharan sesuatu kawasan. Seksyen 11 KTN menyatakan seperti berikut: “11 Administrative areas The State Authority may by notification in the Gazette—

divide the territory of the State into districts;

divide any district into subdistricts;

divide any district or subdistrict into mukims; (ca) vary or alter the boundary of any district, subdistrict, mukim, town or village;

after the survey or definition thereof by or on behalf of the Director of Survey and Mapping, declare any area of the State to be a town or village.” [36] Responden dikatakan telah mengisytiharkan kawasan tersebut sebelum memperolehi perakuan dan kelulusan daripada pihak Jabatan Ukur dan Pemetaan Malaysia (JUPEM). Kelulusan tersebut telah diperolehi pada 20.02.2020 di dalam eksibit “AA-4” affidavit S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA sokongan Pemohon. Sementara itu pengisytiharan keluasan kawasan bandar yang melibatkan tanah Pemohon-Pemohon dibuat pada 11.11.2019 melalui Warta Kerajaan No. 2501. [37] Penelitian kepada hujahan pihak Pemohon dapat difahami bahawa Pemohon berhujah bahawa pengisytiharan Kawasan Bandar itu adalah tidak sah dan menyalahi seksyen 11 (d) KTN. Ini menyebabkan pindaan kadar cukai yang diputuskan oleh Responden melalui Kaedah-kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 4) 2019 yang dilakukan pada 31.10.2019 yang berkuat kuasa pada 01.01.2020 adalah tidak sah. Ini adalah disebabkan pengisytiharan Kawasan Bandar tersebut tidak teratur. Ini menyebabkan kadar cukai tanah yang baharu itu berdasarkan kepada kawasan bandar baharu iaitu Daerah Kecil Genting adalah lebih tinggi daripada kawasan asal sebelum pengisytiharan tersebut. Dalam erti kata lain disebabkan asas pengisytiharan kawasan tanah bandar itu tidak teratur, maka ia tidak boleh dijadikan asas kepada kadar cukai tanah yang baharu melalui Kaedah-kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 4) 2019. Oleh itu keputusan Responden adalah tidak munasabah dan tidak rasional. [38] Selain daripada itu Pemohon juga menyatakan bahawa suratan hakmilik Pemohon-Pemohon tidak dicopkan atau diendorskan dengan Daerah Kecil Genting ekoran daripada pengisytiharan tersebut. Oleh perubahan kadar cukai adalah tidak munasabah, tidak sah dan tidak setimpal. Ini adalah disebabkan Pemohon-Pemohon masih memegang hakmilik yang dinyatakan syarat dan kawasan seperti sebelum ini. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [39] Sebaliknya Responden menyatakan bahawa ia adalah teratur dan kadar cukai tanah yang baharu itu telah dimaklumkan kepada Majlis Tanah Negara yang dibuat oleh Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri yang mempunyai bidang kuasa untuk memutuskan perubahan kadar cukai tersebut. Pihak Responden melalui affidavit Hamadan @ Hamdan bin Hussin telah menyatakan bahawa pada Mesyuarat Majlis Tanah Negara yang ke-71 bertarikh 14.12.2015 Majlis Tanah Negara telah mengesyorkan kepada Kerajaan Negeri untuk menyemak semula kadar cukai yang dikenakan di negeri masing-masing. Kadar cukai yang dikenakan di Negeri Pahang pada masa itu adalah secara relatifnya rendah berbanding dengan perkembangan dan pertumbuhan negara kerana kadar cukai tanah telah dilakukan pada tahun 1994 dan 2007. [40] Responden juga menyatakan bahawa dalam Majlis Mesyuarat Kerajaan negeri bilangan ke-26/2019 telah diluluskan melalui Majlis Mesyuarat Kerajaan negeri bilangan ke-28/2019 pada 11.09.2019, Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri bersetuju untuk melaksanakan cukai tanah tahun 2020 berkuat kuasa pada 01.01.2020 terhadap kesemua hakmilik tanah di Negeri Pahang. Semakan cukai tanah tahun 2020 ini adalah selaras bagi memastikan kadar cukai tanah yang dikenakan adalah bersesuaian dengan pembangunan semasa di Negeri Pahang serta selaras dengan syor Majlis Tanah Negara dan kelulusan Majlis Mesyuarat Kerajaan negeri bilangan ke-28/2019 di atas suatu pewartaan Phg. P.U.54/2019 telah dibuat pada 31.10.2019 dengan menggantikan Kaedah-kaedah Tanah Pahang Pindaan (No. 4) 2019 dan hanya berkuat kuasa mulai 01.01.2020. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [41] Seterusnya Responden menyatakan bahawa Majlis Mesyuarat Kerajaan 1/2023 bertarikh 01.02.2023 telah memutuskan untuk membuat pindaan terhadap Phg. P.U. 54/2019 dengan memotong perkataan “new”. Pada 01.02.2023 satu perwartaan Phg. P.U. 1/2023 telah dibuat. Hal ini adalah selaras dengan keputusan Majlis Mesyuarat Kerajaan negeri bilangan ke-28/2019 yang menyatakan bahawa semakan kadar cukai tanah terpakai untuk semua hakmilik tanah di negeri Pahang. Analisa [42] Penelitian kepada permohonan semakan kehakiman ini menunjukkan bahawa Pemohon ingin supaya satu perintah certiorari bagi membatalkan Warta Kerajaan Negeri No. 2501 iaitu pengisytiharan kawasan Daerah Kecil Genting dan pengisytiharan Kawasan Bandar oleh Pihak Berkuasa Negeri adalah tidak sah dan tidak mematuhi seksyen 11 dan 51 KTN. Pemohon juga meminta satu deklarasi bahawa Kaedah 22 Kaedah-kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 4) 2019 [Phg. P.U. 54/2019] yang berkuat kuasa pada 01.01.2020 adalah tidak sah. Pemohon juga meminta supaya satu perintah mandamus bahawa Responden membatalkan cukai-cukai tanah bagi tahun 2023 serta tunggakan cukai dan denda lewat bayar. Pemohon juga meminta supaya Responden mengembalikan kadar cukai tanah asal iaitu sebelum kadar cukai tanah menurut Kaedah 22 Kaedah-kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 4) 2019 [Phg. P.U. 54/2019]. Pemohon juga meminta gantirugi berhubung dengan bayaran denda lewat dan gantirugi am ke atas tanah-tanah tersebut yang akan ditafsirkan oleh Timbalan Pendaftar Mahkamah Tinggi Temerloh. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [43] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap dalam suatu prosiding semakan kehakiman Mahkamah tidak akan meneliti keputusan yang dibuat oleh sesuatu badan awam tetapi akan melihat sama ada proses keputusan tersebut adalah teratur mengikut kehendak undang-undang. Ini dinyatakan dalam kes Syarikat Kenderaan Melayu Kelantan Bhd v Transport Workers Union [1995] 2 MLJ 317 seperti berikut: “In my judgment, the true principle may be stated as follows. An inferior tribunal or other decision-making authority, whether exercising a quasi-judicial function or purely an administrative function, has no jurisdiction to commit an error of law. Henceforth, it is no longer of concern whether the error of law is jurisdictional or not. If an inferior tribunal or other public decision-taker does make such an error, then he exceeds his jurisdiction. So too is jurisdiction exceeded, where resort is had to an unfair procedure (see Raja Abdul Malek Muzaffar Shah bin Raja Shahruzzaman v Setiausaha Suruhanjaya Pasukan Polis [1995] 1 MLJ 308), or where the decision reached is unreasonable, in the sense that no reasonable tribunal similarly circumstanced would have arrived at the impugned decision. It is neither feasible nor desirable to attempt an exhaustive definition of what amounts to an error of law, for the categories of such an error are not closed. But it may be safely said that an error of law would be disclosed if the decision-maker asks himself the wrong question or takes into account irrelevant considerations or omits to take into account relevant considerations (what may be conveniently termed S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA an Anisminic error) or if he misconstrues the terms of any relevant statute, or misapplies or misstates a principle of the general law.” [44] Dalam kes ini Mahkamah perlu menentukan sama ada tindakan Responden adalah:

suatu yang mengikut kehendak undang-undang;

adakah proses membuat keputusan tersebut adalah suatu yang munasabah; dan

adakah ianya suatu yang setimpal. Pengisytiharan Bandar Kecil Genting [45] Dalam kes ini Mahkamah mendapati bahawa keputusan Responden untuk menukarkan kawasan atau mengisytiharkan tanah bandar ke atas tanah-tanah yang terlibat dalam kes ini adalah merupakan bidang kuasa Pihak Berkuasa Negeri. Apa yang menjadi isu dalam kes ini ialah sama ada pengisytiharan tersebut telah dibuat terlebih dahulu sebelum mendapat laporan daripada Jabatan Ukur dan Pemetaan Malaysia (JUPEM). Ia dikatakan telah tidak mematuhi seksyen 11 (d) KTN. Persoalannya ialah adakah ketidakpatuhan tersebut adalah sesuatu yang menjadikan pengisytiharan tidak sah, tidak munasabah dan tidak setimpal. Bagi menjawab persoalan ini Mahkamah meneliti affidavit jawapan Hamadan @ Hamdan bin Hussin menyatakan seperti berkut: S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA “Saya sesungguhnya menafikan pernyataan di perenggan tersebut dan menyatakan bahawa tiada sebarang kekhilafan undang-undang yang serius dilakukan oleh Responden, kecuaian dan/atau kegagalan mematuhi peruntukan undang-undang dan salah aturan prosedur semasa pewartaan Perisytiharan Daerah Kecil Genting, Perisytiharan Kawasan Bandar (Declaration of Township) dan pengenaan kadar cukai tanah baru ke atas tanah-tanah tersebut dilakukan secara tidak sah.” [46] Affidavit jawapan ini ialah bagi menjawab dakwaan Pemohon di perenggan 10 affidavit sokongan yang menyatakan bahawa pengisytiharan Kawasan Bandar tersebut telah dilakukan tanpa mematuhi undang-undang. Ia merupakan satu kecuaian oleh pihak Responden. Ini adalah disebabkan di dalam affidavit sokongan Pemohon telah menyatakan bahawa pelan kawasan Daerah Kecil Genting telah ditandatangani oleh Pengarah Jabatan Ukur dan Pemetaan (JUPEM) pada 20.02.2020 dan menyatakan bahawa pengisytiharan Daerah Kecil Genting melalui Warta No. 2501 adalah bertarikh 21.11.2019. Warta Kerajaan Negeri Pahang bertarikh 21.11.2019 No. 2501 adalah seperti berikut: No. 2501 [Subseksyen 11(d)] PERISYTIHARAN KAWASAN TANAH BANDAR [Subsection 11(d)] DECLARATION OF TOWNSHIP

Preamble

Pada menjalankan kuasa yang diberikan oleh subseksyen 11(d) Kanun Tanah Negara [Akta 56 tahun 1965], Pihak Berkuasa Negeri menetapkan S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA kawasan seperti di Jadual sebagai Tanah Bandar bagi Daerah Kecil Genting seperti di Jadual.

Schedule

JADUAL Daerah — Bentong. Bandar — Genting. Nombor — D.W. 496. Luas — 6,668.63 (Hektar). In exercise of the powers conferred by subsection 11(d) of the National Land Code [Act 56 of 1965], the State Authority declares an area to be specified as per Schedule as Town Land for the Subdistrict of Genting.

Schedule

SCHEDULE District — Bentong. Township — Genting. Number — D.W. 496. Area — 6,668.63 (Hectares). Bertarikh 11 November 2019 Dated 11 November 2019 SYED AHMAD KHIRULANWAR ALYAHYA [PT.Btg. 26/5(19)] BIN SYED ABDUL RAHMAN Setiausaha Majlis Mesyuarat Kerajaan Pahang/ Clerk of Council State of Pahang [47] Ini menunjukkan bahawa keputusan pewartaan tersebut dibuat lebih awal daripada tarikh Pengarah Jabatan Ukur dan Pemetaan (JUPEM) menandatangani pelan tersebut. Oleh itu ini menjadi asas bahawa pengisytiharan tersebut tidak mematuhi seksyen 11 (d) KTN. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [48] Pada masa yang sama Mahkamah juga perlu menimbangkan bahawa Warta Kerajaan No. 2501 tersebut telah diperbetulkan melalui Warta Kerajaan No. 1065 bertarikh 12.04.2020 seperti berikut: No. 1065 [Subseksyen 11(d)] PERISYTIHARAN KAWASAN BANDAR [Subsection 11(d)] DECLARATION OF TOWNSHIP PEMBETULAN CORRIGENDUM Dalam Pemberitahuan Warta No. 2501 yang disiarkan pada 21 November 2019, jadual adalah dipinda seperti berikut: “Daerah — Bentong. Daerah Kecil — Genting. Bandar Genting — Genting No. Pelan P.W. 5437. Luas — 6,669 (Hektar)” In Gezzette Notification No. 2501 publised on 21 November 2019, the Schedule is amended by as follows — “District — Bentong. Subdistrict — Genting. Township — Genting Plan No. P.W. 5437. Area — 6,669 (Hectares)” PT.Btg. 26/5(19)] [49] Apa yang perlu diteliti oleh Mahkamah ialah adakah dengan pengemukaan Warta Kerajaan No. 2501 yang telah diperbetulkan dengan Warta Kerajaan No. 1065 menyebabkan keputusan Pihak Berkuasa Negeri untuk mengisytiharkan Daerah Kecil Genting adalah tertakluk kepada semakan kehakiman? Mahkamah ini S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA berpendapat tindakan Responden bagi mengisytiharkan Daerah Kecil Genting telah dilakukan dengan mengikut undang-undang. Responden mempunyai bidang kuasa untuk membuat pengisytiharan sedemikian. Apa yang menjadi isu dalam kes ini apakah tindakan Responden mengisytiharkan Daerah Kecil Genting sebelum mendapat perakuan daripada Pengarah JUPEM menyebabkan keputusan tersebut adalah tidak sah, tidak teratur dan tidak munasabah. Pada hemat Mahkamah ini tindakan Responden mengisytiharkan Daerah Kecil Genting terlebih dahulu yang dikatakan tidak mematuhi seksyen 11 (d) KTN adalah bukan merupakan tindakan ataupun ketidakpatuhan yang boleh menyebabkan keputusan Responden itu adalah tidak sah, tidak munasabah atau tidak setimpal. Ini adalah disebabkan Pengarah JUPEM telah membuat perakuan tersebut seperti yang dikehendaki di bawah seksyen 11 (d) KTN tersebut walaupun ia dibuat selepas daripada pengisytiharan. Ianya berbeza sekiranya tiada langsung perakuan dibuat oleh Pengarah JUPEM selepas daripada pengisytiharan yang dibuat oleh Responden. [50] Adalah tidak wajar untuk Mahkamah memutuskan bahawa ketidakpatuhan seperti dalam kes ini adalah tergolong kepada tindakan Responden yang mewajarkan kepada semakan kehakiman. Jika ini dilakukan ia akan menyebabkan keputusan-keputusan yang dibuat oleh badan awam akan diketepikan semata-mata disebabkan ketidakpatuhan ekoran daripada tidak melakukan sesuatu yang sewajarnya dalam tempoh yang telah ditetapkan di bawah undang-undang. Padahal ketidakpatuhan tersebut tidak menjejaskan kepentingan mana-mana pihak dan ianya telah dilakukan selepas daripada tindakan badan awam tersebut. Pada masa yang sama S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA juga Mahkamah tidak akan membenarkan tindakan-tindakan yang dilakukan oleh Responden sekiranya ketidakpatuhan tersebut telah menjejaskan kepentingan awam. Ini tidak berlaku dalam kes ini. Ketidakpatuhan yang dikatakan telah dilakukan oleh Responden pada hemat Mahkamah tidak menjejaskan Pemohon-Pemohon dalam kes ini. [51] Dalam hal ini bagi tujuan melengkapkan perbincangan berkenaan dengan isu ini Mahkamah merujuk kepada pendekatan yang digunakan di United Kingdom ketika meneliti keputusan-keputusan yang dibuat oleh badan awam seperti yang dinyatakan dalam kes Pathan v Secretary of State for the Home Department [2020] 1 WLR 4506. Dalam kes tersebut isu yang timbul adalah tanggungjawab untuk memberikan notis berkenaan dengan keputusan di bawah Akta Imigresen 1971 di United Kingdom. Mahkamah Agong di United Kingdom telah menyatakan seperti berikut: “131 We are of the view that the duty to give notice of a decision to someone who will be adversely affected by it cannot be defined solely by the consideration that it is pointless for that person to make representations with a view to reversing or avoiding the effect of the decision. The duty to give notice is an accepted element of the duty to act fairly. Three months elapsed between Submania’s sponsor’s licence being revoked and the refusal of Mr Pathan’s application. It cannot be suggested that informing him promptly of the revocation of the licence when it had been cancelled would not have made a difference.” S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [52] Mahkamah juga menyatakan: “118 We should supplement what we have said already about the duty of procedural fairness by considering a particular question that arises in relation to it. When an administrative body is contemplating a decision which will adversely affect an individual, does the duty to act in a procedurally fair way require the body to inform the individual even though any representations that he or she might make will not affect the outcome? Or, to put it in other words, is the duty to act fairly by giving notice of an impending adverse decision dependent on the existence of the possibility of submissions by the person affected bringing about a change of mind by the decision-maker? 119 Before addressing that question, it should be pointed out that the scope of inquiry into the duty to act fairly cannot be confined, in every instance, to circumstances in which the affected person aspires to change the decision-maker’s mind on the precise decision made. Where notice of the decision might prompt a change of direction which would achieve the aim of the person, albeit by a different route, there is an active inquiry to be had as to whether the duty is activated. 120 There is ample authority on the issue of whether the duty to afford the opportunity to make representations arises where any such representations are bound to fail. Thus, as Lord Briggs JSC has pointed out, in Cinnamond v British Airports Authority [1980] 1 WLR 582, 593, it was said that no one could S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA complain of not being given an opportunity to make representations if it would have achieved nothing. A somewhat similar view was expressed in Bank Mellat v HM Treasury (No 2) [2014] AC 700, para 179 in the passage from Lord Neuberger of Abbotsbury PSC’s judgment cited by Lord Briggs JSC at para 161 below. (It is noteworthy, however, that in that passage Lord Neuberger PSC was at pains to point out that any argument advanced in support of pointlessness “should be very closely examined, as a court will be slow to hold that there is no obligation to give the opportunity, when such an obligation is not dispensed with in the relevant statute”.) 121 Pointlessness can have two dimensions. The first is that there is no possibility of bringing about a change of mind on the part of the authority on the terms of the decision that has been made. So, for instance, in the present case, Mr Pathan’s application, so long as it was based on a CoS issued by a company which had ceased to have authority to issue such a certificate, could not succeed in any circumstances. The second dimension is different. It involves an examination of whether, on becoming aware of the decision, there was simply nothing that the affected person could do to achieve his aim. In other words, there was no other avenue which he or she could explore to avoid the impact of the adverse decision. 122 We are here concerned with the second dimension, and it will already be apparent that, in our view, it cannot be said that, even if notified promptly, Mr Pathan would still have been without avenues to pursue in an attempt to alter the outcome of S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA the decision making process. We have outlined above the various options which we believe would have been open to Mr Pathan if he had been alerted earlier to the decision to cancel Submania’s sponsor licence. Before turning again to those options, it is necessary to say something of the nature of the duty to act fairly in the context of bringing to the attention of an individual at the earliest time reasonably possible a decision in relation to revocation of the sponsor licence which is likely to affect him or her adversely.” [53] Namun demikian adalah didapati bahawa terdapat juga keadaan di mana Mahkamah telah menjalankan peranan sebagai badan penyelia kepada tindakan badan awam. Ini dapat dilihat misalnya dalam kes R (on the application of Majera (formerly SM (Rwanda))) v Secretary of State for the Home Department [2022] 2 All ER 305 dan Regina (Palestine Solidarity Campaign Ltd and another) v Secretary of State for Housing, Communities and Local Government [2020] 1 WLR 1774. [54] Dalam hal ini juga adalah menarik untuk melihat pandangan yang dikemukakan dalam artikel bertajuk Has the UK Supreme Court Become More Restrained in Public Law Cases? oleh Lewis Graham, The Modern Law Review Volume 87, September 2024 No. 5 di halaman 1085 seperti berikut: “The numbers therefore confirm that the Court is generally quite favourable towards public bodies, and that it has become more favourable to public bodies over time. However, the extent of this change should not be exaggerated. Indeed, in two S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA important judgments authored by Lord Reed, the Court underlined the constitutional expectation that even non-coercive judicial orders should be followed and respected, and chastised authorities for failing to do so in fairly trenchant terms. In another case, the majority of the Court limited the actions of a local authority through the application of an arguably expansive conception of the principle in Padfield. There is therefore no charge here of any wholesale abdication of the Court’s supervisory role or fealty to government. But the broader picture, taking into account the raw numbers as well as the substance of the case law, does suggest that the Court prefers something of athin conception of judicial review, and one which grants the executive significant leeway, at least in some respects. This is consistent with an overall restrained approach.” [55] Selain daripada itu dalam kes ini Pemohon juga menyatakan bahawa pihak Responden telah gagal untuk mengendorskan kawasan baharu Daerah Kecil Genting di dalam surat hakmilik Pemohon-Pemohon. Ini telah menyebabkan Pemohon-Pemohon tidak mempunyai pengetahuan bahawa tanah mereka telah dimasukkan atau diisytiharkan sebagai kawasan Daerah Kecil Genting. Ia menyebabkan Pemohon masih berpandangan bahawa mereka berada di dalam Daerah Bentong dan sewajarnya dikenakan kadar cukai tanah yang sama dan bukannya cukai baharu ekoran daripada pengisytiharan yang dibuat oleh pihak Responden. Pada hemat Mahkamah adalah tidak wajar untuk Responden dipertanggungjawabkan untuk memanggil kesemua pemilik-pemilik tanah di kawasan tersebut dan diendorskan di dalam hakmilik S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA masing-masing kawasan Daerah Kecil Genting seperti yang diisytiharkan oleh Responden. Pada hemat Mahkamah adalah satu yang munasabah dan wajar untuk Responden memaklumkan pengisytiharan tersebut melalui Warta Kerajaan Negeri seperti yang telah dilakukan oleh pihak Responden. Ini bermakna tindakan pihak Responden tersebut adalah sesuatu yang munasabah dan tidak wajar dijadikan asas untuk semakan kehakiman dilakukan terhadap Responden. Kenaikan Cukai Tanah [56] Dalam kes ini juga pihak Pemohon menyatakan bahawa cukai tanah yang dinaikkan oleh pihak Responden adalah tidak sah, tidak munasabah dan tidak teratur. Penelitian kepada affidavit dan hujahan Pemohon dapatlah dinyatakan bahawa terdapat dua perkara-perkara utama yang ditimbulkan oleh Pemohon berkenaan kenaikan cukai tersebut iaitu: (a) keputusan untuk menaikkan cukai tersebut adalah bercanggah dengan Kanun Tanah Negara; dan (b) kadar cukai tersebut adalah lebih tinggi daripada sebelum ini dan tidak munasabah. [57] Berkenaan dengan isu (a) adalah didapati bahawa Pemohon menyatakan pihak Responden telah gagal untuk mendapatkan kebenaran daripada Majlis Tanah Negara bagi kenaikan cukai tanah tersebut. Sebaliknya pihak Responden menyatakan proses pemakluman kepada Majlis Tanah Negara telah dilakukan malahan S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA Majlis Tanah Negara menggesa Kerajaan Negeri untuk menilai semula kadar cukai tanah di negeri-negeri memandangkan berlakunya perubahan ekonomi dan perubahan ekonomi yang memerlukan kajian semula kadar cukai tanah di negeri-negeri. Ekoran daripada syor tersebut maka Responden telah melalui Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri telah mempertimbangkan kenaikan cukai tanah yang terpakai ke seluruh negeri Pahang. Ini seperti yang disentuh di perenggan [39] di atas. [58] Penelitian kepada affidavit sokongan bagi permohonan semakan kehakiman ini berkaitan dengan kadar cukai tanah adalah dinyatakan bahawa Pemohon berpendapat kadar amaun cukai tanah di seluruh negeri Pahang tersebut adalah tidak teratur kerana ketiadaaan kelulusan Majlis Tanah Negara. Di samping itu peraturan tersebut juga di bawah Kaedah-kaedah Tanah Pahang telah diwartakan secara tidak sah kerana bertentangan dengan Kanun Tanah Negara. Begitu juga pindaan yang dibuat terhadap Kaedah-kaedah Tanah Pahang adalah salah dan Pihak Berkuasa Negeri tidak sewajarnya melakukan semakan ke atas cukai tanah sepertimana yang dinyatakan di bawah Kanun Tanah Negara. [59] Kaedah-kaedah Tanah Pahang tersebut adalah tidak terpakai kepada tanah Pemohon kerana Kaedah-kaedah Tanah Pahang 1992 (Disemak 2015) P.U. 27/2015 memperuntukkan bahawa kadar cukai tanah adalah terpakai kepada tanah baharu sahaja. Pemohon menyatakan bahawa tanah-tanah yang dimiliki oleh mereka adalah bukannya tanah baharu dan telahpun diberi hakmilik sebelum 01.01.2020. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [60] Pada masa yang sama Mahkamah juga mendapati bahawa terdapat pindaan kepada Kaedah-kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 8) 2022 bertarikh 01.02.2023 yang menyatakan seperti berikut: Phg. P.U. 1. KANUN TANAH NEGARA Kaedah-Kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 8) 2022 Pada menjalankan kuasa yang diberikan oleh seksyen 14 Kanun Tanah Negara [Akta 828], Pihak Berkuasa Negeri membuat kaedah-kaedah yang berikut: Tajuk ringkas dan permulaan kuat kuasa 1. (1) Kaedah-kaedah ini bolehlah dinamakan Kaedah-Kaedah Tanah Pahang (Pindaan) (No. 8) 2022. (2) Kaedah-Kaedah ini hendaklah disifatkan telah mula berkuat kuasa pada 1 Januari 2020. Pindaan kaedah 22 2. Kaedah 22(1) Kaedah-Kaedah Tanah Pahang 1992 [Phg. P.U. 27/2015], yang disebut “Kaedah-Kaedah ibu” dalam Kaedah-Kaedah ini, dipinda dengan memotong perkataan “new”. Bertarikh 27 Januari 2023 [PTG.Phg.HASIL:B02/9/3; PTG.Phg.UP/10/REV/KTP09(01)SJ.4; PUN.Phg.A/100/06 Jld. 9/02] MOHD ZUKRI BIN SIDEK Setiausaha Majlis Mesyuarat Kerajaan Pahang S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [61] Adalah tidak dapat dinafikan bahawa Pihak Berkuasa Negeri tidak boleh dengan sewenang-wenangnya menaikkan kadar cukai tanah tanpa mematuhi Kanun Tanah Negara. Proses untuk mendapatkan ataupun mengenakan cukai tanah atau sebarang semakan cukai tanah adalah perlu dibuat dengan mengikut peruntukan di bawah seksyen 101 (5) KTN yang menyatakan seperti berikut: “101 Power of State Authority to revise rents periodically (1) Subject to the provisions of sub-section (5), the State Authority may from time to time revise in accordance with the following provisions of this section the rents payable in respect of alienated lands within the State. (2) Any revision under this section shall extend to all alienated lands within the State except land of any class or description which the State Authority may think fit to exempt therefrom. (3) On any revision under this section, the State Authority may- (a) increase or reduce by the same proportion the rents payable in respect of all lands to which the revision extends, or (b) make different provision for different classes or descriptions of such land, being, in the case of each such class or description, either-S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA (i) provision for increasing or reducing rents by the same proportion, or (ii) provision imposing a new rate of rent thereon. (4) In the exercise of the powers conferred by this section the State Authority shall take no account of increases in land values attributable to improvements. (5) Revisions of rent under this section shall be made at such times as the State Authority may, with the approval of the National Land Council, determine, but- (a) in the case of the first such revision, not so as to have effect earlier than the beginning of the year 1970, and (b) in the case of any subsequent revision, not so as to have effect before the expiry of a period of ten years beginning with the most recent date as from which any rents in the State were revised under this section. (6) Where a revision of rent has been made under this section, the Registrar or Land Administrator shall, as soon as possible, amend the amount of rent endorsed on the document of title to, and payable in respect of, land affected by the revision by substituting the revised rent for that amount; and note the date of making the amendment and the authority therefor and authenticate the same under his hand and seal. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA (7) Notwithstanding the operation of Part IVA of the Strata Titles Act 1985, this section shall also apply to land with subdivided building in accordance to section 96A. (8) The rent of the land with subdivided building shall become payable only upon the termination of subdivision, in accordance with Part IVA of the Strata Titles Act 1985.” [62] Peruntukan tersebut dengan jelas dan nyata menunjukkan bahawa sebarang kenaikan atau semakan yang dibuat oleh Pihak Berkuasa Negeri terhadap cukai tanah hendaklah dengan persetujuan Majlis Tanah Negara. Kedudukan Majlis Tanah Negara telah dinyatakan di dalam Perkara 91 Perlembagaan Persekutuan seperti berikut: “91 National Land Council (1) There shall be a National Land Council consisting of a Minister as chairman, one representative from each of the States, who shall be appointed by the Ruler or Yang di-Pertua Negeri, and such number of representatives of the Federal Government as that Government may appoint but, subject to Clause (5) of Article 95E, the number of representatives of the Federal Government shall not exceed ten. (2) The chairman may vote on any question before the National Land Council but shall not have a casting vote. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA (3) The National Land Council shall be summoned to meet by the chairman as often as he considers necessary but there shall be at least one meeting in every year. (4) If the chairman or a representative of a State or of the Federal Government is unable to attend a meeting, the authority by whom he was appointed may appoint another person to take his place at that meeting. (5) It shall be the duty of the National Land Council to formulate from time to time in consultation with the Federal Government, the State Governments and the National Finance Council a national policy for the promotion and control of the utilization of land throughout the Federation for mining, agriculture, forestry or any other purpose, and for the administration of any laws relating there to; and the Federal and State Governments shall follow the policy so formulated. (6) The Federal Government or the Government of any State may consult the National Land Council in respect of any other matter relating to the utilization of land or in respect of any proposed legislation dealing with land or of the administration of any such law, and it shall be the duty of the National Land Council to advise that Government on any such matters.” [63] Mahkamah ini telah meneliti affidavit jawapan Responden bertarikh 16.01.2024 yang dideposkan oleh Hamadan @ Hamdan bin Hussin di perenggan 13 yang menyatakan bahawa semakan cukai tanah telah dibuat di bawah seksyen 101 KTN dan S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA dibentangkan dalam Majlis Mesyuarat Kerajaan Bil 26/2019 dan telah diluluskan pada 11.09.2019. Apa yang menarik dalam keputusan Majlis Mesyuarat Kerajaan pada 11.09.2019 ialah seperti berikut: “ c. Berikutan daripada itu, semakan cukai tanah di bawah seksyen 101 KTN telah dibentangkan di Majlis Mesyuarat Kerajaan (selepas ini dirujuk sebagai "MMK") bilangan ke 26/2019 dan diluluskan melalui MMK bilangan ke 28/2019 pada 11/09/2019 di mana pada MMK tersebut turut bersetuju untuk-i. Perlaksanaan cukai tanah tahun 2020 berkuat kuasa pada 1 Januari 2020 terhadap kesemua hakmilik tanah di negeri Pahang; ii. Pelaksanaan semakan cukai tanah tahun 2020 adalah terhadap kesemua hakmilik di negeri Pahang. d. Semakan cukai tanah tahun 2020 ini adalah selaras bagi memastikan kadar cukai tanah yang dikenakan adalah bersesuaian dengan pembangunan semasa yang terdapat di negeri Pahang serta selaras dengan pengesyoran Majlis Tanah Negara dan juga Kelulusan MMK seperti yang dinyatakan pada para c di atas, suatu pewartaan Phg. P.U.54/2019 telah dibuat pada 31 Oktober 2019 dengan menggantikan Kaedah-Kaedah Tanah Pahang 1992. Pindaan tersebut dinamakan S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA sebagai Kaedah-Kaedah Tanah Pahang Pindaan (No. 4) 2019 dan hanya berkuat kuasa mulai 1 Januari 2020. e. Seterusnya Responden menyatakan bahawa MMK 1/2023 bertarikh 1 Februari 2023 telah memutuskan untuk membuat pindaan terhadap Phg. P.U 54/2019 dengan memotong perkataan "new". Pada 1 Februari 2023 satu pewartaan Phg. P.U. 1/2023 telah di buat. Hal ini adalah selaras dengan keputusan MMK di para c di atas yang menyatakan bahawa semakan kadar cukai tanah terpakai untuk semua hak milik tanah di negeri Pahang.” [64] Ini mencadangkan bahawa pihak Responden telah mematuhi kehendak Kanun Tanah Negara sebelum membuat semakan kepada cukai tanah di negeri Pahang. Persoalannya ialah pihak Pemohon menyatakan bahawa tiada sebarang keterangan lain yang menunjukkan bahawa Responden telah mematuhi kehendak Kanun Tanah Negara berkenaan dengan kenaikan cukai tanah tersebut. Mahkamah juga mendapati bahawa tiada sebarang affidavit atau eksibit yang menunjukkan minit mesyuarat Majlis Mesyuarat Kerajaan yang memutuskan perkara seperti yang dinyatakan oleh Hamadan @ Hamdan bin Hussin seperti yang dinyatakan di atas. [65] Pada masa yang sama Pemohon juga menyatakan di dalam affidavit balasan Pemohon melalui Ahmed Ariff Meah bin Azlan Meah di perenggan 10.1 memohon pihak Responden mengemukakan minit mesyuarat keputusan Majlis Tanah Negara dan menyatakan sekiranya ada ia hanyalah merupakan suatu keputusan dasar dan S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA bukannya kelulusan Majlis Tanah Negara seperti yang dikehendaki di bawah seksyen 101 (5) KTN. Dalam erti kata lain Pemohon menyatakan bahawa keputusan Majlis Tanah Negara sekiranya ada pada 14.12.2015 hanyalah merupakan keputusan dasar dan bagi menaikkan kadar cukai tanah dan Kerajaan Negeri Pahang hendaklah mendapatkan kelulusan daripada Majlis Tanah Negara setelah permohonan dikemukakan kepada Majlis Tanah Negara. [66] Pemohon juga menyatakan bahawa tindakan Responden membuat pindaan menjalankan semakan kepada cukai tanah di bawah seksyen 14 KTN adalah tidak wajar kerana kuasa untuk membuat semakan adalah di bawah seksyen 101 KTN. [67] Mahkamah ini meneliti affidavit-affidavit dan hujahan yang dikemukakan berkenaan perkara ini dan mendapati dalam menentukan kenaikan cukai perlu dilihat istilah yang digunakan di dalam seksyen 101 KTN ialah cukai atau rent yang telah ditakrifkan di bawah seksyen 5 KTN seperti berikut: "rent" includes- (a) any annual sum payable to the State Authority by way of rent; (b) any other annual payment due to the State Authority which by any written law is to be collected as if it were rent or land revenue; and S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA (c) any fee due to the State Authority in respect of arrears of rent by virtue of rules under section 14; [68] Jika dilihat kepada seksyen 14 KTN pula memberikan kuasa kepada Pihak Berkuasa Negeri untuk membuat peraturan-peraturan yang salah satunya adalah berkenaan dengan rent iaitu seksyen 14 (1) (e) KTN seperti berikut: “14 Power of State Authority to make rules (1) Subject to sub-section (2), the State Authority may make rules generally for carrying out the objects and purposes of this Act within the State, and in particular, but without prejudice to the generality of the foregoing, may by such rules make provision with respect to- (a) the mode in which applications for State land are to be made; (aa) the exemption of any disposal of land, or any dealing or other act with regard to alienated land or any interest in land from the requirement in sub-section (1) of section 433B or sub-section (1) of section 433E, as the case may be; (ab) the exemption of any non-citizen or foreign company or class of non-citizen or foreign company from Part Thirty-Three (A) and the circumstances in which the exemption may be given; S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA (b) the issue, under Chapters 2 and 3 respectively of Part Four, of temporary occupation licences and permits to extract and remove rock materials, and the issue for the purposes of section 427 of permits for the grazing of animals; (c) the control and management of reserved land, and the leasing thereof under section 63; (d) the sale by auction of land required by or under this Act to be so sold; (e) the rates (being rates per cubic metre or other lesser unit of volume) at which the rent to be reserved on, and the premium (if any) to be charged in respect of, the alienation under this Act of land of any class or description are, subject to the provisions of this Act, to be calculated; (f) the payments to be made under, and other incidents of, including matters relating to refund or forfeiture of any sum paid as deposit, licences and permits issued under this Act; (g) the fees or levy to be paid in connection with any matter arising under this Act; (ga) the remission in whole or in part of any levy to be paid under paragraph (g) or the exemption of any non-citizen or foreign company from the payment of such levy or any part thereof; S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA (h) the scale of costs to be paid in relation to enquiries under this Act; (i) the places at which, and officers to whom, any item of land revenue is to be paid; (j) the collection, remission, rebate, payment by instalments or deferment of payment of any item of land revenue; (ja) the offences which may be compounded and the method and procedure for compounding such offences; (k) the powers and duties of any officers appointed under sub-section (1) of section 12; and (l) insofar as they do not fall within any of the preceding paragraphs, all procedural and other matters which by this Act are required or permitted to be prescribed, or which are necessary or convenient to be prescribed for carrying out or giving effect to the provisions of this Act. (1A) Notwithstanding paragraphs (1)(aa), (ab), (g) and (ga) of sub-section (1), the State Authority shall not make rules under paragraph (aa), or (ab), or under paragraph (g) with respect to any levy to be paid under this Act, or under paragraph (ga), except in accordance with the directions given by the National Land Council. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA (2) Nothing in sub-section (1) shall empower the State Authority to make rules with respect to the practice or procedure of the Survey and Mapping Department, or the powers or duties of Survey Officers, or with respect to any matter concerning payments in connection with surveys carried out by the Survey Department other than the collection of such payments.” [69] Peguam Pemohon yang bijaksana telah berhujah bahawa pihak Responden tidak mempunyai kuasa untuk menggunapakai seksyen 14 KTN bagi mengadakan kaedah-kaedah untuk meminda, menyemak atau mengubahsuai kadar sewa cukai tanah bagi tanah-tanah milik Pemohon-Pemohon. Peguam Pemohon bersandarkan kepada takrifan sewa di bawah seksyen 5 (c) KTN seperti yang dinyatakan di atas. Ia disokong pula dengan rujukan kepada Perkara 40 Bahagian V Undang-undang Tubuh Kerajaan Pahang yang memperuntukkan bagaimana suatu cukai boleh dikenakan. Perkara 40 Undang-undang Tubuh Kerajaan Pahang menyatakan seperti berikut: “40. Sebarang cukai atau bayaran tidak boleh dikenakan oleh Negeri ini atau bagi maksud-maksud Negeri ini kecuali dengan atau menurut kuasa undang-undang.” Adakah keputusan Responden adalah suatu ultra vires [70] Ringkasnya, ultra vires secara hurufiahnya membawa maksud melangkaui atau melebihi kuasa. Ia membawa maksud pihak yang membuat keputusan telah melebihi daripada kuasanya. Pihak yang diberikan kuasa itu mestilah melakukan tindakan di dalam ruang S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA lingkup kuasa tersebut. Mahkamah perlu memastikan bahawa pihak yang diberikan kuasa itu melaksanakan kuasanya mengikut undang-undang. Ultra vires telah diputuskan terbahagi kepada dua jenis iaitu substantive ultra vires dan procedural ultra vires (Puraneswaran v. Menteri Hal Ehwal Dalam Negeri Malaysia [1991] 3 MLJ 65). [71] Dalam kes Penang Development Corporation v Teoh Eng Huat [1993] 1 AMR 23; [1993] 2 CLJ 283 Mahkamah telah menyatakan berkenaan dengan pelaksanaan doktrin ultra vires seperti berikut: “The development of the doctrine of ultra vires since has led some writers to classify the new concept of ultra vires as ultra vires in the broad sense. Thus, where official action while being within the scope of the authority of the law or a corporation if it becomes erroneous on some grounds such action would now be described asultra vires, being outside jurisdiction, under the broad concept of ultra vires. Examples of ultra vires used in this sense and the grounds therefore are succinctly illustrated by Lord Pearce in the Anisminic case at p. 195, Lord Reid in the same case at p. 171 and Lord Greene in Associated Provincial 223. Picture Houses Ltd. v. Wednesbury Corporation [1948] 1 KB For the sake of convenience, the remarks of Lord Reid at p. 171 of the Anisminic case is reproduced: It has sometimes been said that it is only where a tribunal acts without jurisdiction that its decision is a nullity. But in such cases the word 'jurisdiction' has been used in a very wide sense, and I have come to the conclusion that it is S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA better not to use the term except in the narrow and original sense of the tribunal being entitled to enter on the inquiry in question. But there are many cases where, although the tribunal had jurisdiction to enter on the inquiry, it has done or failed to do something in the course of the inquiry which is of such a nature that its decision is a nullity. It may have given its decision in bad faith. It may have made a decision which it had no power to make. It may have failed in the course of the inquiry to comply with the requirements of natural justice. It may in perfect good faith have misconstrued the provisions giving it power to act so that it failed to deal with the question remitted to it and decided some question which was not remitted to it. It may have refused to take into account something which it was required to take into account. Or it may have based its decision on some matter which, under the provisions setting it up, it had no right to take into account. I do not intend this list to be exhaustive. But if it decides a question remitted to it for decision without committing any of these errors it is as much entitled to decide that question wrongly as it is to decide it rightly... Although Lord Reid was talking about a tribunal the same principle would apply in the case of an officer exercising his discretion or authority under the provisions of a statute.” S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [72] Ini adalah sejajar dengan hakikat semakan kehakiman seperti dinyatakan oleh Sir William Wade di dalam Administrative Law (Ninth Edition) Oxford University Press, di halaman 344 hingga 345 seperti berikut: “In requiring statutory powers to be exercised reasonably, in good faith, and on correct grounds, the courts are still working within the bounds of the familiar principle of ultra vires. The analysis involves no difficulty or mystique. Offending acts are condemned simply for the reason that they are unauthorised. The court assumes that Parliament cannot have intended to authorise unreasonable action, which is therefore ultra vires and void.” [73] Oleh yang demikian tindakan Responden adalah tidak dapat ditunjukkan oleh Pemohon telah menyalahi peruntukan undang-undang iaitu seksyen 101 (5) KTN atau mana-mana peruntukan di bawah Kanun Tanah Negara atau undang-undang bertulis lain. Oleh itu ia bukanlah satu tindakan ultra vires oleh pihak Responden. [74] Apakah seksyen 101 (5) KTN 1965 (Semakan 2020) itu hanya melibatkan kenaikan cukai tanah dan tidak berkaitan dengan semakan cukai? Apa yang jelas seksyen 101(5) KTN 1965 (Semakan 2020) dan dibaca bersama seksyen 14 KTN menunjukkan bahawa Pihak Berkuasa Negeri mempunyai kuasa di bawah seksyen 14 KTN untuk membuat peraturan bagi menjalankan apa-apa tindakan melaksanakan kuasa di bawah Kanun Tanah Negara tersebut. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA [75] Mahkamah ini berpendapat bahawa keputusan Responden untuk melakukan semakan cukai tanah yang membawa kepada peningkatan kadar cukai tanah yang melibatkan tanah-tanah milik Pemohon-Pemohon adalah sesuatu yang dilakukan mengikut bidang kuasa yang diberikan di bawah Kanun Tanah Negara. Setelah meneliti affidavit sokongan, eksibit-eksibit yang dikemukakan serta affidavit jawapan dan hujahan pihak-pihak Mahkamah tidak dapat menemui suatu petanda yang menunjukkan keputusan Responden adalah bercanggah dengan mana-mana undang-undang atau sesuatu yang tidak munasabah, tidak sah dan tidak setimpal bagi membolehkan Mahkamah ini menjalankan semakan kehakiman terhadap keputusan Responden tersebut. [76] Begitu juga berkenaan isu (b), setelah Mahkamah ini membuat dapatan bahawa semakan kehakiman tidak wajar dilakukan bagi keputusan Responden di dalam isu (a) maka secara pari passu atau kesan langsungnya isu (b) juga membawa natijah bahawa tiada keperluan untuk Mahkamah ini membuat semakan kehakiman. [77] Akhirnya Mahkamah berpendapat bahawa permohonan semakan kehakiman oleh pihak Pemohon-Pemohon bagi kes ini dan kes CB-25-1-04/2023, CB-25-3-04/2023, CB-25-4-04/2023 dan CB- 25-5-04/2023 adalah ditolak. S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA Bertarikh: 11 hb. Oktober 2024 (ROSLAN BIN MAT NOR) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA TEMERLOH, PAHANG DARUL MAKMUR PIHAK-PIHAK: Bagi Pihak Pemohon-Pemohon Norazura binti Mohd. Mokhtar Tetuan Azura Mokhtar & Low No. 4A, Bangunan MBI Jalan Ghazali Jawi 31400 Ipoh Perak Darul Ridzuan Bagi Pihak Responden Munirah binti Shamsuddin Pejabat Penasihat Undang-undang Negeri Pahang Tingkat 3, Blok B Wisma Sri Pahang 25000 Kuantan Pahang Darul Makmur S/N gl2wqvk9UqWhOZoQAtuHA

Something wrong on this page?

Wrong text, a broken link, out-of-date content, or a removal request — tell us and we'll check it against the official source.

Report an issue Request removal

Malaysian judgment

Case metadata

Court: High Court of Malaysia
Decision date: 19 Aug 2024
Case number: CB-25-1-04/2023
Coram: YA Tuan Roslan bin Mat Nor
Practice area: Semakan Kehakiman terhadap keputusan Pihak Berkuasa Negeri mengisytiharkan kawasan baharu di bawah seksyen 11(b) Kanun Tanah Negara (KTN) - Ketidakpatuhan seksyen 11 (d) KTN - Pematuhan seksyen 101 dan 14 KTN - Kadar cukai lebih tinggi daripada sebelum pengisytiharan kawasan baharu - Permohonan Semakan Kehakiman ditolak
Version: Alasan Penghakiman 1
Published: 11 Oct 2024
Source ID: aab05d82-3ef9-4af5-9684-e668400b6e1c

Catchwords

Semakan Kehakiman terhadap keputusan Pihak Berkuasa Negeri mengisytiharkan kawasan baharu di bawah seksyen 11(b) Kanun Tanah Negara (KTN) - Ketidakpatuhan seksyen 11 (d) KTN - Pematuhan seksyen 101 dan 14 KTN - Kadar cukai lebih tinggi daripada sebelum pengisytiharan kawasan baharu - Permohonan Semakan Kehakiman ditolak

Parties

BERJAYA HILLS RESORT BERHAD - applicant - ejudgment_parties
Pengarah Pejabat Tanah dan Galian Kerajaan Negeri Pahang - respondent - ejudgment_parties

Primary source

Compare this reader text against the official judgment source.

Open source PDF

Schedule

Catchwords