Bhu Autologistics Sdn Bhd v Yew Chin Teck (BA-12B-28-04/2025)

BHU AUTOLOGISTICS SDN BHD

2.

KETUA PENGARAH JABATAN KASTAM

JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA WILAYAH

PENGARAH JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA WILAYAH PERSEKUTUAN KUALA LUMPUR S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg

JABATAN KASTAM DIRAJA NEGERI

PENGARAH JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA

8.

CHUA BEAN HONG (NO. K/P: 790503-09-5013) − DEFENDAN-DEFENDAN) [Diputuskan oleh Puan Sazlina Binti Safie, Hakim Mahkamah Sesyen, MS Petaling Jaya, pada 21 Mac 2025] ALASAN PENGHAKIMAN Pengenalan [1] Tuntutan ini ialah berkenaan dengan kerugian yang dialami oleh Plaintif yang membeli sebuah kenderaan yang diimport iaitu Model Lamborghini Huracan Performante 2018 (selepas ini disebut “Kenderaan”). [2] Plaintif (En. Yew Chin Teck) menyatakan bahawa pada sekitar bulan Jun 2019, Plaintif dihampiri (approached) oleh Defendan Kesembilan/D9 (Encik Chua Bean Hong) yang merupakan wakil kepada Defendan Pertama/D1 (BHU Autologistics Sdn Bhd). menawarkan kepada Plaintif untuk membeli sebuah kenderaan Lamborghini Huracan, keluaran tahun 2018 pada harga RM1,350,000.00 (termasuk semua taxes, duties and levy’s). S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg [3] Pada 9-1-2020, D1 melalui D9 memberitahu Plaintif bahawa Kenderaan tersebut berjaya didaftarkan atas nama Plaintif dengan nombor pendaftaran U17. Plaintif membayar harga sebagaimana dinyatakan dalam invois oleh D1 dan mengambil Kenderaan tersebut pada 10-1-2020. [4] D9 menyatakan dalam keterangannya, “Kaitan antara saya dengan Defendan Pertama, saya hanyalah bertindak sebagai jurujual sahaja kepada Defendan Pertama, dan hanya mendapat komisyen bagi setiap kenderaan yang berjaya saya jual bagi pihak Defendan Pertama.”. [5] Pada 22-9-2020, D9 memaklumkan kepada Plaintif bahawa Kenderaan tersebut mengalami masalah berkenaan dengan cukai serta telah menawarkan perkhidmatan selepas jualan secara peribadi dan sebagai seorang jurujual bagi pihak D1. Plaintif memplidkan bahawa wakil D1 (En. Heng Kok Wei) melalui D9 menasihatinya untuk menandatangani surat persetujuan untuk menghantar Kenderaan tersebut kepada pihak Kastam bagi pemeriksaan. [6] Pada 23-9-2020, Defendan Keenam/D6 (JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA NEGERI SEMBILAN) dan/atau Defendan Ketujuh/D7 (PENGARAH JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA NEGERI SEMBILAN) mengeluarkan Notis Sitaan bertarikh 23-9-2020 (“Notis Sitaan”). S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg Notis Sitaan tersebut menyatakan bahawa Kenderaan tersebut telah disita “atas sebab-sebab munasabah untuk mensyaki bahawa suatu kesalahan telah dilakukan di bawah subseksyen 135 (1)(d) Akta Kastam 1967 atau seksyen 32 Akta Eksais 1976”. [7] D1 melalui D9 menyediakan suatu surat bertarikh 20-10-2020 yang ditandatangani oleh Plaintif dan ditujukan kepada Defendan Keempat/D4 (JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA WILAYAH PERSEKUTUAN KUALA LUMPUR) untuk menuntut balik Kenderaan tersebut. Surat tersebut dihantar secara kediri kepada D4 Pada 9-11-2020, Plaintif menerima suatu surat daripada D4 untuk Plaintif membantu siasatan di bawah Seksyen 116(1)(a) Akta Kastam

Plaintif diperintahkan untuk hadir ke pejabat D4 pada 16.11.2020. Namun, Plaintif mempunyai penyakit arteri koronari dan telah dinasihati oleh doktor untuk berehat di rumah sehingga 1-12-2020 kerana Plaintif tidak berasa sihat. Berkenaan ini Plaintif telah menghantar suatu surat bertarikh 13-11- 2020 kepada Puan Noor Hamidah (pegawai di D4) untuk melapangkan Janji Temu tersebut dan melampirkan sesalinan surat daripada doktor Plaintif; dan mencadangkan tarikh baharu bagi janji temu baru tersebut pada 2-12-2020. [8] Plaintif melalui peguam caranya (Tetuan David Gurupatham & Koay) mengeluarkan surat tuntutan bertarikh 26-4-2021 (“Surat Tuntutan”) untuk menuntut pelepasan Kenderaan tersebut dalam tempoh 14 hari dan pampasan sebanyak RM501,592.00 bersama-sama dengan kos RM50,000.00 untuk kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg [9] Melalui Surat Defendan Keenam/D6 (JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA NEGERI SEMBILAN) bertarikh 20-5-2021 kepada peguam cara Plaintif, D6 telah menjawab kepada Surat Tuntutan tersebut dengan menyatakan seperti berikut:

Siasatan awal menunjukkan bahawa serahan Kenderaan tersebut tidak disertakan dengan apa-apa dokumen sokongan untuk membuktikan duti/cukai ke atas Kenderaan tersebut telah dijelaskan atau kurang bayar.

D4 telah pada 25.9.2020 memaklumkan bahawa Kenderaan tersebut telah menjadi siasatan dan eksibit siasatan mereka.

D6 telah menyerahkan Kenderaan tersebut kepada D4. [10] Plaintif memplidkan bahawa sebagai pengimport kereta, D1 dan D9 bertanggungjawab untuk memastikan bahawa duti kastam yang ditaksirkan dan dibayar adalah betul. Berkenaan dengan ini, Plaintif menyatakan bahawa D1, D9 dan sememangnya Defendan Kedua/D2 (JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA) mempunyai pengetahuan pada masa taksiran bahawa kenderaan jenis Performante 2015 adalah tidak wujud. Ini jelas menunjukkan bahawa D1 dan D9 telah bersubahat dengan D2 hingga Defendan Ketujuh/D7 untuk menahan Kenderaan tersebut. Ini adalah kerana taksiran palsu ini hanya boleh dibuat oleh pihak D2 hingga D7. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg [11] Plaintif menegaskan bahawa duti kastam adalah termasuk dalam Harga Jualan dan oleh itu telah dibayar oleh Plaintif. Dalam hal ini, apa-apa urusan berkenaan dengan duti kastam adalah antara D1, D9 dan D2; Plaintif hanyalah seorang pembeli bona fide Kenderaan tersebut yang telah membeli Kenderaan tersebut daripada D1; dan apa-apa masalah yang timbul akibat daripada pembayaran duti kastam sememangnya adalah suatu perlanggaran kewajipan oleh D1 dan D9 terhadap Plaintif. Selanjutnya, Plaintif menegaskan bahawa D1 hingga D7 dan D9 telah bergabung dan berkonspirasi antara mereka dengan suatu niat bersama untuk mencederakan Plaintif melalui kelakuan yang salah dari segi undang-undang dengan tujuan utama untuk melucutkan Plaintif dari kegunaan Kenderaannya sementara meraih keuntungan yang salah di sisi undang-undang dengan mengisytiharkan duti dengan kurang dan memasukkan perbezaan jumlah duti tersebut ke dalam poket sendiri. [12] Sehingga kini/perbicaraan, Plaintif tidak mendapat apa-apa maklum balas berkenaan dengan Kenderaan tersebut daripada mana-mana pihak mahupun milikan Kenderaan tersebut kembali. Berkenaan dengan ini, Plaintif menyatakan seperti berikut:

Tiada apa-apa pendakwaan yang telah dimulakan terhadap Plaintif selepas hampir setahun selepas Kenderaan tersebut disita;

(b)

jika tiada apa-apa pendakwaan daripada pihak D4 dan/atau D5 dan/atau D6 dan/atau D7, maka Kenderaan tersebut harus dirujuk kepada Defendan Ketiga/D3 (KETUA PENGARAH JABATAN KASTAM DIRAJA MALAYSIA). D3 kemudiannya boleh mengarah D4 dan/atau D5 dan/atau D6 dan/atau D7 untuk melepaskan Kenderaan tersebut ataupun merujuk perkara ini kepada Majistret.

(d)

Disebabkan perlanggaran seksyen 128 Akta Kastam 1967 oleh D2 hingga D7, Plaintif telah mengalami kerugian sebanyak RM830,548.00 bagi kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut setakat 13-9-2021 yang dikira atas dasar RM2,333.00 sehari. Tuntutan: [13] Di Mahkamah Sesyen Petaling Jaya, Plaintif menuntut untuk perintah-perintah seperti berikut: S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg

deklarasi bahawa Notis Sitaan tersebut adalah salah dari segi undang-undang, terbatal dan tidak sah.

milikan Kenderaan tersebut diserahkan kepada Plaintif dalam tempoh 7 hari dari tarikh Perintah, dalam keadaan asalnya.

D1 hingga D9 secara bersesama dan berasingan membayar ganti rugi am yang ditaksirkan oleh Mahkamah untuk kerosakan yang diakibatkan terhadap Kenderaan tersebut dalam tempoh Kenderaan tersebut berada dalam milikan D4 dan D5.

D1 hingga D9 secara bersesama dan berasingan membayar jumlah sebanyak RM830,548.00 bagi kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut setakat 13-9-2021.

D1 hingga D9 secara bersesama dan berasingan membayar jumlah sebanyak RM2,333.00 sehari bagi kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut dari 14-9-2021 sehingga milikan Kenderaan tersebut diserahkan kepada Plaintif.

D1 hingga D9 secara bersesama dan berasingan membayar faedah pada kadar 1.5% sebulan atas jumlah penghakiman dari tarikh pemfailan writ sehingga tarikh penyelesaian sepenuhnya.

Kos. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg

relief atau perintah lain sebagaimana Mahkamah ini anggap munasabah dan berpatutan. [14] Bicara penuh di hadapan Puan Hakim Mahkamah Sesyen (Puan HMS) selama 10 hari dan Plaintif memanggil 2 orang saksinya, saksi Defendan-Defendan seramai 6 orang (termasuk D9 hadir sebagai saksi). [15] Keputusan Mahkamah Sesyen seperti yang berikut: Tuntutan Plaintif terhadap Defendan Pertama dibenarkan seperti yang dinyatakan di bawah −

Defendan Pertama membayar jumlah sebanyak RM830,548.00 bagi kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut setakat 13 September 2021;

Defendan Pertama membayar jumlah sebanyak RM2,333.00 sehari bagi kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut dari 14 September 2021 sehingga milikan Kenderaan tersebut diserahkan kepada Plaintif;

Defendan Pertama membayar faedah pada kadar 1.5% sebulan atas jumlah penghakiman dari tarikh pemfailan writ sehingga tarikh penyelesaian sepenuhnya;

Defendan Pertama membayar ganti rugi am yang ditaksirkan oleh Mahkamah untuk kerosakan yang diakibatkan terhadap Kenderaan tersebut dalam tempoh Kenderaan tersebut berada dalam milikan Defendan Keempat dan Defendan Kelima; dan S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg

Kos berjumlah sebanyak Ringgit Malaysia Dua Puluh Lima Ribu (RM25,000.00) sahaja hendaklah dibayar oleh Defendan Pertama kepada Plaintif. [16] Defendan Pertama tidak berpuas hati dengan keputusan Puan HMS merayu kepada Mahkamah Tinggi terhadap keseluruhan keputusan tersebut. Rayuan Defendan Pertama di Mahkamah Tinggi [17] Mahkamah ini telah meneliti Notis rayuan, Rekod Rayuan, alasan penghakiman Pn HMS dan hujahan-hujahan peguam-peguam Perayu (D1) dan Responden (Plaintif). [18] Mahkamah ini mendapati Pn HMS berpegang kukuh bahawa Plaintif itu seorang bona fide purchaser dan Plaintif tidak melakukan apa-apa kesilapan berkenaan dengan pembelian kereta tersebut. [19] Mahkamah Sesyen telah dikemukakan dengan dokumen Borang K1 yang menyatakan Pemegang AP dan Pengimport adalah D1/BHU Auto Logistics Sdn. Bhd, manakala agen penghantaran yang direkodkan adalah Star Warehousing Sdn. Bhd. Berdasarkan dokumen yang dikemukakan, dapatan Mahkamah Sesyen adalah − • Adalah menjadi kehendak perundangan bahawa Pengimport dan/atau agen hendaklah membuat pengikraran yang benar kerana ia melibatkan nilai duti yang perlu dibayar. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg • Melalui siasatan Pegawai Penyiasat Kriminal, melalui Borang K1, pengikraran 'Year Of Manufacture' kereta tersebut yang dibuat oleh Pengimport dan/atau agen adalah pada tahun 2014. • Plaintif dan/atau Pengimport dan/atau ejen bagi tujuan pengikraran duti, mengikrarkan harga sebanyak RM113,182.00. Nilai yang diikrarkan ini adalah mengambil kira pengikraran tahun pengeluaran 2014 dan nilai ini akan mempengaruhi nilai duti yang patut dibayar oleh pengimport. • Pengikraran ini menyebabkan Plaintif dan/atau Pengimport dan/atau ejen membayar duti bagi pengimportan hanya RM218,611.05 iaitu taksiran yang melibatkan tahun pengeluaran kenderaan 2014 dan nilai kenderaan. • Melalui siasatan lanjut terhadap dokumen AP daripada MITI selain pengesahan daripada Lamborgini Malaysia dan permohonan yang dibuat kepada MITI untuk AP, Pengimport dan/atau ejen mengikrarkan tahun pembuatan kenderaan adalah 2018. • ldentiti kereta tersebut berdasarkan dokumen-dokumen ini adalah melalui No Chasis yang sama. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg • Semakan dan siasatan oleh International Police (INTERPOL) di Italy iaitu negara pengeluar kereta tersebut mendapati kereta ini adalah dikeluarkan pada 2018. Dokumen INTERPOL ini telah diterjemahkan melalui sebahagian siasatan oleh Pegawai Penyiasat Kriminal. • lni menunjukkan bahawa tahun pengeluaran sebenar yang diikrarkan oleh Pengimport dan/atau ejen bukan 2014 sebaliknya 2018. • Walaubagaimanapun, Plaintif dan/atau Pengimport dan/atau ejen tidak hadir ke Jabatan Kastam Diraja Malaysia (JKDM) untuk membuat pengikraran sebenar dan membayar duti perbezaan bagi penilaian yang dibuat bagi tahun 2014 dan tahun 2018. • Melalui satu Laporan Penilaian yang dibuat menurut seksyen 13 Akta yang sama, harga kereta tersebut bagi tahun pengeluaran sebenar kereta tersebut iaitu 2018 adalah RM562,368.53. Nilai duti pengimportan yang sebenarnya terlibat jika pengikraran adalah bagi tahun 2018 adalah RM1,086,214.82 merangkumi Duti Import, Duti Eksais dan Cukai Jualan. • Perbezaan nilai terkurang bayar cukai adalah RM867,603.77. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg • Kekurangan pembayaran cukai ini menjadikan kereta tersebut sebagai barangan tidak berkastam dan penahanan adalah sah sehingga perbezaan ini dijelaskan oleh Plaintif dan/atau Pengimport dan/atau ejen. [20] Peranan D9 sebagai dan sekadar jurujual Kenderaan tersebut yang bukan kali pertama menjadi jurujual kenderaan yang diimport dari luar negara untuk dibeli oleh Plaintif. [21] Berdasarkan pliding dan keterangan dalam bicara penuh tiada apa-apa bukti mengenai syarikat Star Warehousing dan a stranger to this suit named Muhammad Rizal bin Abd Rahman dikemukakan oleh pihak D1. [22] Pn HMS dalam alasan penghakimannya memutuskan “Mahkamah membuat dapatan bahawa Plaintif telah berjaya membuktikan bahawa Plaintif adalah “bona fide purchaser” bagi Kenderaan tersebut. Pn HMS memutuskan sedemikian atas dasar bahawa Plaintif telah membeli Kenderaan tersebut melalui D1 dan telah membuat bayaran penuh sebagaimana diminta. Plaintif telah patuh kepada apa yang diarahkan oleh D1 dan setelah semua urusan selesai, Plaintif telah mendapat hak dan milikan kepada Kenderaan tersebut. Kenderaan tersebut juga telah ada dalam milikan Plaintif dan isu yang timbul hanya selepas 9 bulan Kenderaan diserah dan dimiliki oleh Plaintif. [23] Pada hari ini (pada peringkat rayuan di Mahkamah Tinggi) peguam cara Perayu/D1 dan juga peguam cara Responden/Plaintif mengesahkan bahawa Kenderaan tersebut masih dalam pegangan pihak Kastam kerana baki bayaran duti/cukai belum dibayar oleh Responden/Plaintif. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg [24] Selepas meneliti rayuan ini, Mahkamah Tinggi ini, atas imbangan kebarangkalian, membenarkan sebahagian sahaja rayuan oleh Defendan Pertama/D1. Keputusan Mahkamah Sesyen bahawa Perayu/D1 membayar jumlah sebanyak RM2,333.00 sehari bagi kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut dari 14 September 2021 sehingga milikan Kenderaan tersebut diserahkan kepada Plaintif/Responden adalah DIKETEPIKAN. Sehinggga Responden/Plaintif menjelaskan baki bagi kekurangan cukai kepada pihak Kastam maka tuntutan bagi kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut oleh Plaintif tidak wajar dibenarkan oleh mahkamah. Bagi kos rayuan, Mahkamah mengawardkan kos sebanyak RM7000.00 (tertakluk kepada fi alokatur) dibayar oleh Responden/Plaintif kepada Perayu/D1. [25] Mahkamah ini mengekalkan keputusan Pn HMS seperti yang berikut:

bahawa Perayu/D1 membayar jumlah sebanyak RM830,548.00 bagi kehilangan penggunaan Kenderaan tersebut setakat dan sehingga 13 September 2021 sahaja;

Perayu/D1 membayar faedah pada kadar 1.5% sebulan atas jumlah penghakiman dari tarikh pemfailan writ sehingga tarikh penyelesaian sepenuhnya; S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg

Perayu/D1 membayar ganti rugi am yang ditaksirkan oleh Mahkamah untuk kerosakan yang diakibatkan terhadap Kenderaan tersebut dalam tempoh Kenderaan tersebut berada dalam milikan D4 dan D5.

Kos berjumlah sebanyak RM25,000.00 sahaja hendaklah dibayar oleh Perayu/D1 kepada Responden/Plaintif. [26] D1 tidak berpuas hati dan terkilan dengan keputusan tersebut merayu ke Mahkamah Rayuan. Analisa dan Dapatan Mahkamah Tinggi pada peringkat rayuan Sama ada terdapat kekhilafan dalam keputusan Pn HMS yang bijaksana? [27] Mahkamah ini mendapati dapatan fakta dan keputusan Mahkamah Sesyen bahawa “Kecuaian adalah di pihak Defendan Pertama (Perayu) sepenuhnya”. [28] Elemen dalam suatu tindakan tort kecuaian yang dinyatakan oleh peguam cara terpelajar Perayu (D1) sememangnya tepat iaitu −

The Respondent must prove that the Appellant owes a duty of care towards the Respondent;

The Respondent must prove that the Appellant has breached that duty of care; AND S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg

The Respondent must prove that the Respondent has suffered damages following the breach of duty of care committed by the Appellant. *ALL three elements must be proved on the balance of probabilities by the Respondent to succeed in its negligence claim against the Appellant. [29] Sebagaimana fakta yang jelas dinyatakan bahawa Perayu/D1, Perayu/D1 ialah syarikat pengimport Kenderaan tersebut dan menjual Kenderaan tersebut kepada Responden/Plaintif. Pertikaian dalam kes ini bukanlah bertumpu kepada isu percukaian ke atas Kenderaan tersebut tetapi kepada penyerahan Kenderaan yang dibeli itu kepada Responden/Plaintif. [30] Penilaian kepada percukaian dibuat oleh Jabatan Kastam Diraja Malaysia (JKDM) dan surat pelepasan Kenderaan tersebut selepas bayaran cukai dibayar telah dan hendaklah dilaksanakan oleh Perayu/D1 sehingga Kenderaan tersebut dimiliki oleh Responden/Plaintif sepenuhnya dan berada dalam pegangan Responden/Plaintif. Namun obligasi Perayu/D1 belum disempurnakan sepenuhnya kerana Kenderaan tersebut telah disita oleh JKDM akibat daripada “a shortfall in the duty and/or tax for the Vehicle”. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg Bagaimana boleh berlakunya “a shortfall in the duty and/or tax for the Vehicle”? [31] Peguam cara terpelajar Perayu/D1 berhujah − “The problem here in this case is that the customs department has done the assessment based on the wrongful declaration done by a stranger to this suit named Muhammad Rizal Bin Abd Rahman. That is the crust of the issue in this case. Therefore, as far as duty of care is concerned, the issue to be determined by this Honorable Court is that whether the Appellant who is not the declarant is duty bound to make the correct declaration in K1 Form? The facts transpired in the trial are as follows (reference to be made to notes of proceeding only if facts as stated herein are disputed): a. The Appellant has lent its AP for the sale and purchase of the Vehicle by the Respondent who at all times liaised with the 9th Defendant. b. Be that as it may, on paper, the sale was still transacted between the Appellant and the Respondent. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg c. When the Vehicle was brought into Malaysia using the AP of the Appellant, K1 form was submitted to the Malaysian Royal Custom Department for assessment of payable duty. *Custom has adduced K1 form from their back-end system which can be found at page 693 of Enclosure 5. d. The K1 form adduced by custom proves that the K1 form was submitted by Star Warehousing Sdn Bhd through the manager named Muhammad Rizal Bin Abd Rahman. e. In the K1 form, it was declared that the Vehicle was a 2014 made car meanwhile, custom department had later on discovered that the Vehicle is actually a 2018 made car. So, Muhammad Rizal Bin Abd Rahman made the wrong declaration. However, after the Vehicle was delivered to the Respondent, custom department has discovered the wrong declaration and asserted claim of shortfall towards the Respondent. Following which, because the Respondent refused to pay therefore the Vehicle was detained by custom department. The question now is who made the declaration? The declarant as per the evidence is the manager of Star Warehousing Sdn Bhd named Muhammad Rizal Bin Abd Rahman. In this regard, it is the Appellant’s submission that it is the declarant that is duty bound to make the correct declaration in K1 form but not the AP holder. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg It is our submission that when the AP Holder is not the declarant, AP holder did not owe duty of care towards the Respondent to ensure that the declaration is correctly made. More importantly, the declarant here Muhammad Rizal Bin Abd Rahman is a manager from Star Warehousing Sdn Bhd. He is not even related to the Appellant. Premised on that, since the Appellant does not owe duty of care towards the Respondent to ensure that the declaration is correctly made, the Appellant has not committed any breach of duty care in this case The role of the Appellant here is passive. The Appellant charged the Respondent based on the assessment by the custom and has paid the figure accordingly upon receiving the money from the Respondent. The Appellant did not do the declaration and was not the party that should do the assessment. Hence, the Appellant was not under the duty of care to make the right declaration and do the correct assessment. The duty was on the declarant, the manager of Star Warehousing Sdn Bhd named Rizal Bin Abd Rahman and the custom department. Very unfortunately, the Respondent that is aware of the name and particulars of the declarant, obviously the wrongdoer, decided not to name the declarant as one of the defendants in the suit.”. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg [32] Dalam tindakan ini, Responden/Plaintif menuntut dan memplidkan kecuaian terhadap semua Defendan yang dinamakan. Walau bagaimana pun, daripada keterangan dan bukti yang dikemukakan di Mahkamah Sesyen, Mahkamah Sesyen membuat dapatan bahawa kecuaian adalah di pihak Defendan Pertama sepenuhnya. [33] Penilaian fakta semasa perbicaraan di hadapan Mahkamah Sesyen adalah − • pengalaman D1 yang terlibat dengan kereta lebih kurang 24 tahun. • D1 mengakui dan bersetuju bahawa D1 meminjamkan Approved Permit (AP) kepada Chua Beng Hong (D9) dan D9 membuat semua penjualan semua ini atas nama dan bagi pihak BHU. AP Defendan Pertama telah digunakan untuk membeli kenderaan import tersebut. • D1 gagal dalam tanggungjawabnya terhadap Plaintif bagi menyediakan dokumen yang teratur dan betul (proper documents) atau mengesahkan cukai yang sepatutnya dibayar. D1 gagal menyemak dokumen mengenai pengimportan Kenderaan tersebut yang menggunakan AP D1. • D1 mempunyai “Duty of Care” terhadap Plaintif sebagai ejen pengimport untuk memastikan cukai yang betul dibayar kepada Kerajaan (JKDM) dan D1 telah memungkiri “Duty of care” tersebut. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg • Plaintif telah berjaya membuktikan bahawa Plaintif adalah “bona fide purchaser” bagi Kenderaan tersebut. [34] Apabila Mahkamah Sesyen memutuskan atas dasar bahawa Plaintif telah membeli kenderaan tersebut melalui D1; membuat bayaran penuh sebagaimana diminta; Plaintif telah patuh kepada apa yang diarahkan oleh D1 dan setelah semua urusan selesai, Plaintif telah mendapat hak dan milikan kepada kenderaan tersebut. Kenderaan tersebut juga telah ada dalam milikan Plaintif dan isu yang timbul hanya selepas 9 bulan kenderaan diserah dan dimiliki oleh Plaintif, maka prinsip undang-undang yang dipakai oleh Pn HMS adalah berdasarkan keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes − • Malayan Banking Bhd v. Mohd Affandi Ahmad & Anor, Federal Court, Putrajaya [2024] 10 CLJ 501, apa yang dinyatakan oleh Mahkamah Atasan berhubung isu “bona fide purchaser” adalah melibatkan “good faith”, “made fullpayment”, “already the registered owner”, “sale and purchase transaction already completed”, “element of fraud, deceit or dishonesty” dan seterusnya. • Pekan Nenas Industries Sdn Bhd v. Chang Ching Chuen & Ors [1998] 1 CLJ 793; [1998] 1 MLJ 465. • T Sivam Tharamalingam v. Public Bank Bhd [2018] 6 CLJ 1; [2018] 5 MLJ 711. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg [35] Dalam fakta kes ini, Responden/Plaintif telah menyerahkan urusan pembelian kenderaan tersebut sepenuhnya kepada Perayu/D1 (dan/atau D9). Segala dokumentasi dan urusan berhubung jumlah harga kenderaan termasuk cukai dan kos-kos lain yang perlu Plaintif bayar, adalah diuruskan oleh Perayu/D1. Setelah menerima pengesahan daripada pihak Perayu/D1, Responden/Plaintif telah membuat bayaran penuh sewajarnya. Apa yang dinantikan dan dijangkakan dan perlu ditunaikan ialah Kenderaan tersebut diserahkan kepada Responden/Plaintif bagi kegunaannya. [36] Dalam tindakan ini, sepanjang perbicaraan dan saksi-saksi memberi keterangan, Mahkamah Sesyen mendapati − • tiada bukti menunjukkan wujudnya konspirasi atau penipuan (fraud) di pihak Responden/Plaintif. • alegasi D1 bahawa “Plaintif sendiri terdapat pengetahuan penuh bahawa Encik Chua telah terlibat dalam tindakan jenayah yang mengisytiharkan tahun pengeluaran kereta tersebut secara palsu untuk tujuan pengelakkan cukai dan wujud tindakan konspirasi antara Plaintif, Encik Chua dan pihak ketiga yang menyalahi undang-undang”, adalah tidak disokong oleh mana-mana keterangan dan bukti. S/N 0qQAYZadGkeusmkRZkKrqg [37] Keterangan Perayu/D1 melalui saksi tunggalnya iaitu SD-1 yang mengalihkan beban dan tanggungjawab kepada pihak lain khususnya pihak D9, Hasnarama, Star Warehouse, D2 hingga D8 dan pihak-pihak lain sepanjang dalam keterangannya di Mahkamah Sesyen gagal untuk membuktikan kecuaian tersebut dilakukan oleh pihak lain. Perayu/D1 sendiri dalam keterangan mengakui bahawa sepanjang proses permohonan AP hingga ke bayaran cukai, D9 tidak terlibat dan perkara ini adalah di bawah tanggungjawab Perayu/D1. [38] Dalam alasan penghakimannya, Pn HMS menyatakan − • Hujahan Defendan Pertama dalam