Boh Plantations Sdn Bhd (GRN 39672) v Pentadbir Tanah Kuala Langat (BA-15-2-01/2023)

(ii) awad yang ditawarkan tidak memberikan pampasan untuk nilai severance atau pampasan untuk accommodation works yang diakibatkan dari pengambilan tanah;

(iii) awad yang ditawarkan tidak memberikan pampasan untuk kehilangan potensi pendapatan; dan

(iv) awad yang ditawarkan tidak memberikan pampasan untuk yuran/kos jurunilai.” Rujukan Tanah BA-15-2-01/2023 [9] Pemohon merupakan pemilik berdaftar sebidang tanah yang dikenali sebagai GRN 39672, Lot 2633, Mukim Tanjung Dua Belas, Daerah Kuala Langat, Negeri Selangor (“Lot Subjek”). Pengambilan tanah tersebut adalah bagi tujuan Projek Laluan Paip Air Mentah Loji Rawatan Air bagi Projek Pembangunan Skim Air Rasau Kuala Langat, Negeri Selangor Darul Ehsan. [10] Bagi kes BA-15-2-01/2023, maklumat Lot Subjek adalah: No. Hakmilik GRN 39672 No. Lot Lot 2633 Mukim Tanjung Dua Belas Daerah Kuala Langat Luas 2,019,378.15 meter persegi @ 499 ekar Taraf pegangan Selama-lamanya Kategori Kegunaan Tanah Pertanian Syarat Nyata Tanaman Getah Sekatan Kepentingan Tiada Pemilikan BOH PLANTANTIONS SDN BHD (1/1 bahagian) [11] Pengambilan Lot Subjek telah diwartakan untuk pengambilan di bawah Seksyen 4 Akta Pengambilan Tanah 1960 (“LAA”) melalui Warta Kerajaan Negeri Selangor No. 718 bertarikh 24.2.2022. [12] Di akhir sisatan, responden telah mengawadkan pemohon RM8,091,850.00 bagi nilai tanah yakni RM 130.00 semeter persegi. Responden juga tidak memberikan awad bagi pecah pisah (severance) dan kos sampingan. Jumlah yang telah diawadkan oleh responden kepada pemohon adalah RM8,091,850.00 bagi kes BA-15-2-01/2023. [13] Pemohon yang tidak berpuas hati dengan awad responden telah memfailkan Borang N berdasarkan alasan-alasan berikut: “(i) awad yang ditawarkan tidak berdasarkan nilai pasaran hartanah tersebut;

(ii) awad yang ditawarkan tidak memberikan pampasan untuk nilai severance atau pampasan untuk accommodation works yang diakibatkan dari pengambilan tanah;

(iii) awad yang ditawarkan tidak memberikan pampasan untuk kehilangan potensi pendapatan; dan

(iv) awad yang ditawarkan tidak memberikan pampasan untuk yuran/kos jurunilai.” Undang-Undang Berkaitan Rujukan Tanah [14] Perkara 13 of the Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan seperti berikut: “(1) No person shall be deprived of property save in accordance with law.

No law shall provide for the compulsory acquisition or use of property without adequate compensation.” [15] Prosidur berhubung rujukan tanah diperuntukkan dalam LAA. Mahkamah Rayuan dalam kes Sistem Lingkaran Lebuhraya Kajang Sdn Bhd v. Inch Kenneth Kajang Rubber Ltd & Anor Other Appeals [2011] 4 MLJ 403 telah menyatakan: “[4] The LAA 1960 is a special Act relating to the acquisition of land, the procedure for the assessment of compensation to be made on account of such acquisition and all matters incidental thereto, including the manner, procedure, and circumstances upon which any dissatisfied party to an award of compensation may pursue legal redress in the court. In view of it being a special Act we are unanimous that the statutory provisions therein must be strictly adhered to and made applicable to all relevant parties. All procedural steps leading for a final determination of any award shall be in accordance with the provisions of LAA

This is clearly recognised in respect of all proceedings in the court, as can be seen from s. 45(2) of the LAA 1960 which reads:

Save in so far as they may be inconsistent with anything contained in this Act, the law for the time being n force relating to civil procedure shall apply to all proceedings before the Court under this Act.” [16] Awad untuk pengambilan tanah ini dinilai dan diputuskan oleh pentadbir tanah di bawah Seksyen 14 LAA. Setelah awad dibuat, seksyen 36 LAA memberi bidang kuasa kepada Mahkamah Tinggi untuk menentukan sebarang bantahan berkenaan awad yang dibuat oleh pentadbir tanah. Seksyen 36 LAA memperuntukkan: “36. (1) No reference to Court under this Act shall be made otherwise than by the Land Administrator.

The Land Administrator may, at any time of his own motion by application in Form M refer to the Court for its determination any question as to—

the true construction or validity or effect of any instrument;

the person entitled to a right or interest in land;

the extent or nature of such right or interest;

the apportionment of compensation for such right or interest;

the persons to whom such compensation is payable;

the costs of any enquiry under this Act and the persons by whom such costs shall be borne.

Without prejudice to the powers of the Court under this Part, the costs of any reference under subsection (2) shall be borne by such person as the Court may direct or, in the absence of such direction, by the Land Administrator.

After an award has been made under section 14 the Land Administrator shall refer to the Court for determination any objection to such award duly made in accordance with this Part.” [17] Seksyen 37 LAA pula menetapkan pihak yang tidak berpuas hati dengan awad pentadbir tanah berhak untuk membantah awad yang diberikan oleh pentadbir tanah melalui rujukan tanah kepada Mahkamah Tinggi. Ini adalah dengan syarat bahawa jumlah keseluruhan yang diawadkan sebagai ganti rugi tidak kurang daripada Ringgit Malaysia Tiga Ribu Sahaja. [18] Mahkamah Persekutuan dalam kes Semenyih Jaya Sdn Bhd v. Pentadbir Tanah Daerah Hulu Langat and another case [2017] 3 MLJ 561 menjelaskan prosidur berhubung pendapat para pegapit, seperti berikut: “(a) by s. 40A, the matters are to be heard before a single judge. The court shall appoint two assessors to assist the judge in determining the objection made by the appellants against the amount of compensation awarded by the land administrator;

at the end of the proceedings, the assessors are required to give their opinions in writing as to the appropriate amount of compensation to be awarded in this case pursuant to s. 40C of the Act. The assessors must give due consideration to all the heads of compensation claimed by the appellant under the Act;

the opinion of the assessors are to be recorded by the judge. The judge has the duty to consider both of the opinion of the assessors. The judge is to exercise his mind in determining the amount of compensation to be awarded to the appellant, based on the principle of equivalence; and

the provisions of sub-s 36(4) of the Act are to be given full effect. The judge shall not be bound to conform to the opinions of the assessors. In the event of any disagreement between the assessors with regard to the amount of compensation, the judge may elect to consider which is the two opinions in his view is appropriate in the circumstances of the case. The judge is also at liberty to depart from the opinion of either of the assessors and decide on the reasonable amount of compensation to be awarded to the appellant by giving reasons for so doing.” Analisa dan Dapatan [19] Dalam rujukan tanah ini, mahkamah ini dibantu oleh Puan Nur Sharlizan binti Mohd Rapi’ain pengapit kerajaan dari Jabatan Penilaian dan Perkhidmatan Harta dan Encik Azman bin Mamat pengapit swasta dari Nilai Harta Consultant Sdn Bhd. Kedua-dua penilai telah dilantik untuk membantu mahkamah ini dalam menentukan bantahan yang dibuat oleh pemohon terhadap awad responden. Secara ringkasnya, kedua-dua penilai kerajaan dan penilai swasta bersependapat bahawa pemohon gagal membuktikan kes prima facie dan oleh itu awad yang diberikan oleh responden adalah dikekalkan. [20] Undang-undang memperuntukkan bahawa bagi bantahan dalam kes rujukan tanah, pemohon hendaklah membuktikan kes prima facie bahawa awad pampasan yang diberikan oleh responden adalah tidak mencukupi. Dalam kes Ong Yan & Anor v. Collector of 9 BA-15-201-09/2022 Land Revenue, Alor Gajah, Malacca [1986] 1 MLJ 405, Wan Yahya J telah menyatakan: “In land acquisition cases the burden is on the applicant to make out a prima facie case of inadequate award. Only when he succeeds in doing so would the respondent be called upon to introduce his evidence; otherwise the applicant’s case must fail and the Collector’s award should stand.” [Penekanan ditambah] [21] Subperenggan 2(1), Jadual Ketiga LAA memperuntukkan bahawa “Laporan Penilaian Pemohon dengan sendirinya hendaklah menjadi kes prima facie bagi pemohon”. [22] Berhubung peruntukkan subperenggan 2(1), Jadual Ketiga, LAA ini, dalam kes The Royal Selangor Golf Club (No. Syarikat: 351-D) dan Pentadbir Tanah WPKL [2021] 1 LNS 1707, Mohd Nazlan Mohd Ghazali J telah menyatakan seperti berikut: “[8] It is important to emphasize that the burden of proving any claims should be discharged by the applicant. In other words the applicant must show that the compensation awarded by the land administrator for the compulsory acquisition of the Land in inadequate. This was recently reaffirmed by the Court of Appeal in Pengerang Farm Sdn Bhd v. Pentadbir Tanah Daerah Kota Tinggi [2017] MLJU 214, in the following terms: “[11] Notwithstanding the aforesaid, the applicant is asking for judgment on its claim for compensation. In law, the party who desires the court to give judgment as to any legal right or liability bears the burden of proof (s. 101(1) of the Evidence Act 1950). The burden of proof on that party is twofold:

the burden of establishing a case; and (ii) the burden of introducing evidence. The burden of proof lies on the party throughout the trial. The standard of proof required of the claimant is on the balance of probabilities”. [9] In this regard pursuant to paragraph 2(1) of the Third Schedule to the LAA, the case of the applicant is thus predicated on the valuation report of the private valuer to establish a prima facie case as to the value of the Land the applicant is claiming.” [23] Oleh itu, berdasarkan otoriti yang dinyatakan serta peruntukkan subperenggan 2(1), Jadual Ketiga LAA. Mahkamah ini akan meneliti sama ada pemohon telah membuktikan kes prima facie. [24] Berdasarkan kepada semua maklumat dan fakta yang dikemukakan oleh penilai pemohon dan penilai kerajaan, Lot Subjek diwartakan di bawah Seksyen 4 bertarikh 10.2 2022 diikuti berikutnya dibawah Seksyen 8 bertarikh 24.2.2022. [25] Kedua-dua penilai menggunakan tarikh penilaian yang berbeza iaitu pada 24.2.2022 di bawah Seksyen 8 LAA oleh penilai pemohon dan 10.2.2022 di bawah Seksyen 4 LAA oleh penilai kerajaan. Berdasarkan subseksyen 4(3) LAA menyatakan: “Suatu pemberitahuan di bawah subsyeksen (1) hendaklah luput setakat mana ia berkaitan dengan mana-mana tanah atau bahagian mana-mana tanah yang berkenaannya tidak disiarkan dalam Warta dalam tempoh dua belas bulan dari tarikh penyiaran pemberitahuan demikian suatu pengisytiharan di bawah subsekyen 8(1).” [26] Oleh itu, berdasarkan subseksyen 4(3) LAA, tarikh nilaian hendaklah mengikut Seksyen 4, bertarikh 10.2.2022. Mahkamah ini berpendapat bahawa penilai pemohon telah melanggar prinsip asas nilaian sebagaimana yang dinyatakan di dalam subseksyen 4(3) LAA. Oleh itu, laporan nilaian menggunakan tarikh 24.2.2022 sebagai tarikh nilaian oleh penilai pemohon hendaklah ditolak. [27] Berdasarkan Perenggan 2(a), Jadual Pertama LAA, nilai pasaran perlu dipertimbangkan yang mana peruntukan tersebut menyebut: “Matters to be considered in determining compensation 2. In determining the amount of compensation to be awarded for any scheduled land acquired under this Act there shall be taken into consideration the following matters and no others:

the market value as determined in accordance with section 1 of this Schedule;” [28] Berdasarkan peruntukan tersebut, cara yang harus diguna pakai untuk menilai Lot Subjek adalah dengan menggunakan kaedah perbandingan. Kaedah ini juga sejajar dengan prinsip yang terdapat dalam kes Ng Tiou Hong v. Collector of Land Revenue, Gombak [1984] 1 CLJ (Rep) 289, 2 MLJ 35 yang telah menyatakan: “First, market value means the compensation that must be determined by reference to the price which a willing vendor might reasonably expect to obtain from a willing purchaser. The elements of unwillingness or sentimental value on the part of the vendor to part with the land and the urgent necessity of the purchaser to buy have to be disregarded and cannot be made a basis for increasing the market value. It must be treated on the willingness of both the vendor to sell and the purchaser to buy at the market price without any element of compulsion. Secondly, the market price can be measured by a consideration of the prices of sales of similar lands in the neighborhood or locality and of similar quality and positions. Thirdly, its potentialities must be taken into account. The nature of the land and the use to which it is being put at the time of acquisition have to be taken into account together with the likelihood to which it is reasonably capable of being put to use in the future e.g. the possibility of it being used for building or other developments. Fourthly, in considering the nature of the land regard must be given as to whether its locality is within or near a developed area, its distance to or from a town, availability of access road to and within it or presence of a road reserve indicating a likelihood of access to be constructed in the near future, expenses that would likely be incurred in levelling the surface and the like. Fifthly, estimates of value by experts are undoubtedly some evidence but too much weight should not be given unless it is supported by, or coincides with, other evidence.” [Penekanan ditambah] [29] Dalam rujukan tanah ini, tanah Lot Subjek yang terlibat dengan pengambilan tanah merupakan tanah estet. Oleh itu, bagi tanah estet, seksyen 2, Kanun Tanah Negara (“KTN”) dibaca bersama Seksyen 214A(11) dan (12) KTN seperti berikut: “Seksyen 2 KTN – “estate land” has the meaning assigned to it by subsection (11) and (12) of section 214A … “Seksyen 214A KTN:

Bagi maksud Akta ini “tanah estet” ertinya mana-mana tanah pertanian yang dipegang di bawah satu atau lebih dari satu hakmilik keluasan atau agregat keluasannya tidak kurang dari 40 hektar dan tanah berimilik yang menubuhkan keluasan tersebut adalah berdampingang.

Bagi maksud Akta ini, tanah berimilik yang dipegang di bawah hakmilik muktamad atau hakmilik sementara atau gabungan daripadanya hendaklah dambil sebagai berdampingan walaupun mereka adalah berasingan di antara satu sama lain hanya oleh tanah tersebut yang digunakan, dikehendaki atau dirizabkan untuk jalan raya, landasan keretapi atau laluan air.” [30] Perenggan 2(D), Jadual Pertama LAA menekankan keperluan untuk mempertimbangkan penentuan nilai pasaran seperti yang ditakrifkan dalam Seksyen 412A KTN, iaitu melalui penilaian pasaran tanah estet seperti yang dinyatakan dalam peruntukan tersebut: “Jadual Pertama (2D) Akta Pengambilan Tanah: Dalam mentaksir nilai pasaran mana-mana tanah dijadualkan yang adalah suatu tanah estet, atau menjadi sebahagian daripada suatu tanah estet dalam erti seksyen 214A Kanun Tanah Negara, nilai pasaran tidak boleh dalam apa-apa cara menjejaskan hakikat bahawa ia boleh dijual kepada seseorang.” [31] Dalam rujukan tanah ini, nilaian pengambilan tanah ini adalah melibatkan 2 lot milik Ladang Boh Plantantions iaitu Lot 2080 (GRN 51775) dan Lot 2633 (GRN 39672). [32] Berdasarkan peruntukan Jadual Pertama (2D) LAA dan dibaca bersekali dengan Seksyen 214A (11) dan (12) KTN, asas nilaian keluasan keseluruhan tanah yang digunakan adalah 488.23 hektar atau 1,206 ekar iaitu keluasan keseluruhan Boh Plantations yang juga berdampingan dengan lot-lot yang dipunyai dan didaftarkan atas “Boh Plantations” [33] Dalam rujukan tanah ini, mahkamah ini mendapati penilai pemohon membuat tuntutan berdasarkan keluasan baki dengan merujuk Lot 2080, dan Lot 2633 sebagai lot tunggal. Lot Subjek sebenarnya adalah tanah estet dengan lot berdampingan iaitu Lot 2871, Lot 2080, Lot 6821, Lot 2831, Lot 2834, Lot 3231 dan Lot 65521. [34] Sehubungan itu, mahkamah ini bersama kedua orang pengapit mendapati bahawa penilai pemohon telah menilai 2 lot tersebut dengan kadar yang berbeza. Ini adalah tidak selari dengan peruntukkan Jadual Pertama LAA yang dibaca bersekali dengan Seksyen 214A (11) dan (12) KTN. [35] Penentuan nilai pasaran bagi Lot Subjek perlu memperhitungkan luas keseluruhan tanah estet yang dikenali sebagai Ladang Boh Plantations dan tidak dilakukan secara individu. [36] Tambahan pula, tiada perincian sebarang pelarasan nilaian oleh pihak pemohon bagi membolehkan pemohon menuntut nilai pasaran tanah bagi Lot Subjek sebanyak RM450.00 semeter persegi. [37] Dalam kes Bertam Consolidated Rubber Co. Ltd. v. The Collector of Land Revenue Province Wellesley North Butterworth [1984] 1 CLJ Rep 78 mahkamah telah menyatakan: “It is also contended on behalf of the appellants that it was wrong for the learned Judge to take into account the constraint imposed by s. 214A of the National Land Code in determining the market value. Section 214A has the effect of prohibiting any transfer, conveyance or disposal in any manner of estate land unless approval is obtained first from the Estate Land Board. The object of this section is to prevent fragmentation of estate land like Bertam Estate without due consideration being given to social and economic consequences to the country. Although the constraint could be removed by application to the Estate Land Board, at the material date the subject land was not free from that legal as opposed to administrative constraint. As such the learned Judge was not wrong in law in taking it into consideration. Indeed, in examination-in-chief, Mr. Loh testified that in arriving at his valuation he gave 20% deduction for the effect of s. 214A NLC. But on perusing his valuation report he appears to have omitted to do so. If the 20% were deducted from his land valuation of RM16,000 per acre, it would reduce his own valuation to RM12,800. There is therefore no merit in this appeal. If the learned Judge had erred at all it was on the side of generosity.” [Penekanan ditambah] [38] Penilai pemohon tidak memberikan justifikasi bagi penilaian yang dimohon untuk Lot Subjek. Terdapat perbandingan yang bercanggah dengan Jadual Pertama dan prinsip-prinsip yang berkaitan dengan penentuan pampasan. [39] Memandangkan Lot Subjek merupakan tanah estet, peruntukan yang dinyatakan di dalam Seksyen 214A KTN bahawa keseluruhan keluasan tanah estet perlu diambil kira semasa membuat pelarasan dan penilaian untuk menentukan nilai pasaran Lot Subjek. Justeru itu, mahkamah ini mendapati bahawa perbandingan dan pelarasan yang telah diguna pakai oleh penilai pemohon adalah tidak wajar bagi menilai Lot Subjek tersebut. [40] Berhubung tuntutan pecah pisah oleh pemohon, responden telah pun mengambil kira kesan pecah pisah ke atas Lot Subjek tersebut dan mengawadkan kepada perayu 5% daripada keluasan 9,970 semeter persegi (Plot A) dengan nilai pampasan sebanyak RM64,805.00. [41] Laporan penilai pemohon dan siasatan menunjukkan adanya laluan tiang TNB yang melintasi bahagian tengah Lot Subjek. Penilai pemohon juga bersetuju bahawa kawasan di bawah tiang TNB tersebut tidak boleh digunakan untuk pembinaan bangunan pada masa depan. [42] Tiang TNB ini tidak mendapat pengesahan dalam hakmilik, menunjukkan bahawa pemohon tidak patut menuntut wang pampasan untuk pemisahan Lot Subjek. Lot Subjek sebenarnya sudah terpisah akibat laluan tiang TNB, sama ada dengan pengambilan tanah atau tanpa pengambilan tanah. [43] Namun, dalam pelan susunatur yang dikemukakan, laluan tiang TNB diabaikan, dan tanah dianggap boleh dibangun sepenuhnya tanpa bebanan dari laluan tiang TNB tersebut. [44] Lot Subjek merupakan tanah estet dengan lot berdampingan iaitu Lot 2871, Lot 2080, Lot 6821, Lot 2831, Lot 2834, Lot 3231 dan Lot

Penentuan nilai pasaran Lot Subjek perlulah mengambil kira keluasan keseluruhan tanah estet tersebut dan bukan secara berasingan sepertimana yang dilakukanoleh penilai pemohon. [45] Mahkamah ini juga mendapati bahawa Lot Subjek juga masih boleh diekses selepas pengambilan. Ini dibuktikan dengan pengesahan rasmi Air Selangor yang mana tiada halangan bagi pemilik tanah untuk akses ke tanahnya. Paip yang dibina juga ditanam di bawah tanah. Oleh yang demikian, tuntutan pemohon untuk mendapatkan pampasan atas alasan pecah pisah adalah tidak wajar. [46] Lot Subjek adalah berkatogerikan pertanian dengan potensi pembangunan. Namun, Mahkamah mendapati dari tarikh pewartaan tiada apa-apa permohonan untuk memajukan tanah tersebut. laporan penilaian penilai swasta tidak dikemukakan bersama pembuktian kukuh seperti dokumen sokongan, pengiraan, analisa atau penerangan dan justifikasi. [47] Dalam kes Johawaki Plantation Sdn Bhd v. Pentadbir Tanah Perak Tengah [2016] MLJU 1359, Mahkamah Rayuan telah mengekalkan awad yang diberikan oleh pentadbir tanah dan tidak membenarkan tuntutan pemohon atas kehilangan pendapatan sebagai suatu yang betul dan berasas dengan menyatakan seperti berikut: “iii. Kehilangan Pendapatan [29] Pihak pemohon menuntut sejumlah RM2,871.844.50 bagi apa yang dikatakan sebagai kehilangan pendapatan akibat tebangan 2,977 batang pokok kelapa sawit. Di dalam hujahannya, peguam pemohon menyatakan bahawa penilai swasta menganggarkan pemohon hilang pendapatan pada kadar RM200 sepokok kelapa sawit. Tidak pula diterangkan bagaimana angka tersebut diperoleh atau di atas faktor apakah angka tersebut disandarkan. Tanpa sebarang bukti sokongan, angka dipetik tidak boleh dinilai dan sewajarnya dipertimbangkan sebagai satu keterangan yang boleh menyokong tuntutan pemohon. … Berhubungan dengan tuntutan pemohon, sebagai tuan tanah walau pun tidak berkewajipan menjual, semunasabahnya pemohon akan berharap untuk mendapatkan harga yang sepatutnya daripada seorang pembeli bersedia membeli tanahnya. Pembeli pula, sudah semestinya akan membayar harga pasaran bagi keseluruhan tanah yang dibeli, tidak kiralah apa yang ada di atas tanah tersebut. Oleh itu, adalah tidak munasabah jika seseorang yang membeli tanah ladang berdasarkan nilaian semasa tanah tersebut kemudiannya dikehendaki membayar pula harga pokok yang ada di atas tanah ladang tersebut, tidak kiralah sama ada pokok-pokok tersebut akan ditebang atau sebaliknya. Hakikatnya, tanah yang dijual bersekali dengan apa yang ada dia atasnya dan dengan itu, tidak timbul lagi pemohon akan kehilangan pendapatan dari pokok yang ada di atas tanah yang dijual.” [Penekanan ditambah] [48] Berdasarkan kegagalan penilai pemohon untuk mengemukakan bukti-bukti dan penjelasan terhadap tuntutan-tuntutan, mahkmah ini mendapati bahawa pemohon telah tidak dapat membuktikan tuntutan pemohon. Oleh itu, mahkamah mendapati pemohon gagal membuktikan kes prima facie di dalam laporan penilaiannya bagi menuntut pampasan bagi tuntutan-tuntutan lain ke atas Lot Subjek. Kesimpulan [49] Berdasarkan analisa di atas, dan setelah mengaplikasikan Jadual Pertama LAA serta prinsip-prinsip yang berkenaan seperti yang ditetapkan oleh kes-kes terdahulu, awad yang diberikan oleh pentadbir tanah sebagai responden adalah dikekalkan dengan perintah seperti berikut:

nilai pasaran di bawah seksyen 2(a) Jadual Pertama Akta Pengambilan Tanah 1960 dikekalkan pada: RM130.00 smp (Ringgit Malaysia: Satu Ratus Tiga Puluh Sahaja) semeter persegi;

(ii) lain-lain award PTD dikekalkan;

(iii) deposit dikembalikan kepada pemohon; dan

(iv) kos pengapit swasta RM500.00 dan kos pengapit kerajaan RM500.00 ditanggung oleh pemohon dan hendaklah dibayar dalam tempoh 7 hari dari tarikh keputusan rujukan tanah. Tarikh: 28 Disember 2023 (SHAHNAZ BINTI SULAIMAN) Hakim Mahkamah Tinggi Malaya, Shah Alam Counsel: For The appellant Andrew The Leng Guan Tetuan Wong Lu Peen & Tunku Alina Advocates & Solicitors 21-6, Tingkat 6, Blok B, The Boulevard, Mid Valley City, Lingkaran Syed Putra, 59200 Kuala Lumpur. general@wlpta.com.my +6 03 2201 8378 For the Respondent: Cempaka Sari binti Kamarudin Kamar Penasihat Undang-Undang Negeri Selangor Darul Ehsan, Tingkat 4, Podium Utara, Bangunan Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah 40512 Shah Alam, Selangor. +6 03 5544 7183