Bowo Technology Sdn Bhd v Bowo Manufacturing Sdn Bhd (JA-28NCC-153-08/2025)

BOWO MANUFACTURING SDN BHD (No. Syarikat: 202401008446 (1554296-X))

LI YUN PENG (No. Passport Republic of China: EJ5923839)

SHEN JIN LI (No. Passport Republic of China: EK9991288) …...RESPONDEN – RESPONDEN ALASAN PENGHAKIMAN

Mahkamah ini mendengar Petisyen Penggulungan Syarikat oleh Pempetisyen terhadap Responden Pertama serta Responden Kedua dan Ketiga, yang dikemukakan di bawah Seksyen 465(1)(f) dan/atau Seksyen 465(1)(h) Akta Syarikat 2016 serta dibaca bersama Aturan 88 dan Aturan 92 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012.

Pempetisyen memohon perintah penggulungan atas alasan-alasan ‘unfair or unjust’ dan ‘just and equitable’.

Selepas meneliti petisyen, afidavit-afidavit berkaitan, serta hujahan bertulis pihak-pihak, Mahkamah ini berpuas hati Petisyen ini tidak wajar dibenarkan. Maka, Petisyen ditolak dengan kos RM3,000.00 kepada Responden-Responden. Oleh kerana tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah ini pihak Petisyen telah memfailkan Rayuan ini ke Mahkamah Rayuan.

Responden Pertama, BOWO Manufacturing Sdn Bhd (“Syarikat”), diperbadankan pada 04.03.2024 bagi tujuan perniagaan borong dan runcit basikal elektrik.

Struktur pemegangan saham dan pengarah (semasa yang material) adalah seperti berikut: a) Pempetisyen (BOWO Technology Sdn Bhd): 20% (50,020 saham) b) Responden Kedua (Li Yun Peng): 50% (125,050 saham) c) Responden Ketiga (Shen Jinli): 30% (75,030 saham) d) Lembaga pengarah: termasuk Teo Jiunn Shyang (wakil/pengarah Pempetisyen) dan Responden Ketiga.

6.

Kira-kira setahun selepas penubuhan, Responden Kedua dan Ketiga menyatakan mereka mendapati Syarikat menanggung kerugian. Responden Kedua kemudian memutuskan untuk menyuntik modal tambahan RM1.3 juta, dan pihak-pihak bersetuju merekodkan suntikan itu sebagai peningkatan modal berbayar.

Selari dengan susunan tersebut, Teo dan Responden Ketiga bersetuju mengurangkan gaji bulanan daripada RM10,000.00 kepada RM5,000.00, dan Responden Kedua diberi kuasa melantik calon sesuai mengurus Syarikat untuk memulihkan keuntungan.

Responden Kedua dan Ketiga seterusnya mendakwa apabila mereka mengambil alih pengurusan, mereka menemui pelbagai transaksi mencurigakan yang dikatakan menyebabkan kerugian dan menjejaskan Syarikat. Isu-isu ini dikatakan dibangkitkan kepada Teo dan berakhir dengan Teo memilih untuk meletak jawatan sebagai pengarah serta menarik keluar saham Pempetisyen, namun rundingan gagal dan Petisyen ini difailkan.

Hujahan teras Responden Kedua dan Ketiga ialah Petisyen ini tidak berasas dan difailkan bagi tujuan kolateral/’ulterior’, termasuk untuk menutup salah laku kewangan dan menekan Responden-Responden dalam rundingan, justeru ia suatu ‘abuse of process’ dan ‘sledgehammer remedy’ terhadap syarikat yang masih berjalan dan berdaya maju.

Pempetisyen pula menegaskan terdapat keretakan hubungan/kepercayaan, syarikat tidak lagi beroperasi akibat isu rampasan kastam dan penamatan sewaan, kebuntuan pengurusan, serta kegagalan tadbir urus termasuk peletakan jawatan setiausaha syarikat. ISU-ISU UNTUK DIPUTUSKAN (ISU 1–3)

Setelah meneliti kerangka hujahan pihak-pihak, Mahkamah merumuskan 3 isu utama berikut: Isu 1: Sama ada treshold di bawah s.465(1)(f) (‘unfair or unjust’) dan/atau s.465(1)(h) (‘just and equitable’) telah dipenuhi pada fakta kes ini. Isu 2: Sama ada Petisyen ini adalah penyalahgunaan proses (‘abuse of process’) / difailkan bagi tujuan kolateral serta Pempetisyen datang dengan unclean hands, yang menafikan budi bicara ekuiti Mahkamah. Isu 3: Sama ada, pada keseluruhan keadaan, perintah penggulungan adalah remedi yang wajar dan seimbang, atau sebaliknya suatu remedi yang drastik/’overkill’/’sledgehammer’, khususnya terhadap syarikat yang didakwa masih berjalan, berdaya maju dan mempunyai alternatif lain yang lebih sederhana.

Isu 1 – ‘Treshold’ s.465(1)(f)/(h) Akta Syarikat 2016 13. Pempetisyen menegaskan keretakan kepercayaan dan kebuntuan Pengurusan, malah menyatakan Syarikat tidak lagi beroperasi (kilang disita, sewaan ditamatkan) dan tadbir urus gagal (setiausaha letak jawatan).

Responden Kedua dan Ketiga menafikan naratif ‘exclusion’ dan mengatakan pengurangan peranan/gaji adalah langkah kos bersama, kebuntuan, jika ada, adalah self-created crisis oleh Pempetisyen/Teo melalui tindakan bermusuhan (LOD, litigasi, petisyen), dan bukan keadaan yang melayakkan penggulungan.

Isu 2 – ‘Abuse of process’ / ‘collateral purpose’ /’ clean hands’

Responden Kedua dan Ketiga menghujahkan Petisyen difailkan untuk tujuan kolateral iaitu untuk menekan Responden dan melumpuhkan Syarikat serta menghalang siasatan salah laku kewangan Teo.

Responden juga bergantung kepada prinsip ‘collateral purpose’ iaitu ‘abuse of process’ dan menggunakan prinsip daripada kes Malaysia Building Society Bhd v Tan Sri General Ungku Nazaruddin Bin Ungku Mohamed [1998] 2 CLJ 340 (CA).

Isu 3 – Remedi drastik dan kesan ‘overkill’

Responden menegaskan penggulungan ialah remedi tidak boleh undur, perlu ditangani cermat, dan tidak wajar digunakan untuk “menyelesaikan” pertikaian salah laku pengarah secara pukal dan jika ada salah laku individu, terdapat remedi lain yang lebih sesuai. Mereka merujuk keputusan di dalam kes Mahkamah Persekutuan Tan Keen Keong @ Tan Kean Keong v Tan Eng Hong Paper & Stationery Sdn Bhd & Ors and Other Appeals [2021] 2 CLJ 318 (FC) yang menyifatkan penggulungan sebagai ‘overkil’/’sledgehammer remedy’ jika tidak benar-benar jatuh dalam ruang peruntukan dan bukti. ANALISIS & DAPATAN MAHKAMAH Isu 1: Sama ada ‘threshold’/ambang s.465(1)(f) dan/atau s.465(1)(h) dipenuhi 18. Mahkamah memulakan dengan merujuk kepada statut. Responden sendiri mengemukakan petikan s.465(1)(f) dan s.465(1)(h) yang menjadi sandaran Petisyen. Seksyen 465 (1)(f )dan (h) Akta Syarikat 2016 (Akta 777)

The Court may order the winding up if-

….,

…., ( c) ….,

…., ( e) ….,

the directors have acted in the affairs of the company in the directors' own interests rather than in the interests of the members as a whole or acted in any other manner which appears to be unfair or unjust to members;

….,

the Court is of the opinion that it is just and equitable that the company be wound up;

Walaupun Pempetisyen menghujahkan wujud keretakan hubungan, kebuntuan dan kegagalan tadbir urus, Mahkamah menilai bahawa pada fakta yang dibentangkan di hadapan Mahkamah ini, dakwaan-dakwaan tersebut tidak menunjukkan secara meyakinkan bahawa:

pengarah-pengarah Responden bertindak demi kepentingan sendiri sehingga ‘unfair or unjust’ dalam erti s.465(1)(f); atau

(ii) keadaan keseluruhan benar-benar mencapai tahap’just and equitable’ untuk mematikan entiti korporat melalui penggulungan.

Ini kerana, dari satu sudut, Responden Kedua dan Ketiga mengemukakan naratif alternatif yang konsisten iaitu pengaturan pengurangan gaji/peranan adalah langkah bersama, pengambilalihan pengurusan berlaku susulan kebimbangan operasi dan kewangan, dan “kebuntuan” yang ditonjolkan oleh Pempetisyen adalah hasil tindakan konfrontasi/litigasi oleh Pempetisyen sendiri.

Mahkamah juga mengambil perhatian bahawa isu-isu seperti “syarikat tidak lagi beroperasi kerana sita kastam/penamatan sewaan” serta “kegagalan melantik setiausaha” memang dinyatakan oleh Pempetisyen, namun dalam kerangka Petisyen ini, perkara-perkara itu masih menuntut penentuan fakta yang rapi dan/atau forum yang lebih sesuai, sedangkan Responden pula menyatakan Syarikat ialah perniagaan yang sedang berjalan, ‘solvent’ dan ‘profitable’.

Maka, pada imbangan probabiliti yang wajar bagi prosiding penggulungan, Mahkamah mendapati Pempetisyen tidak melepasi ‘threshold’/ambang untuk memanggil Mahkamah menggunakan budi bicara drastik s.465(1)(f)/(h) untuk menggulungkan Syarikat. Maka Dapatan Isu 1 adalah tidak dipenuhi dan Petisyen gagal pada merit asas. Isu 2: Sama ada Petisyen merupakan ‘abuse of process’ / ‘collateral purpose’ dan Pempetisyen tidak datang dengan ‘clean hands’

Isu ini penting kerana remedi di bawah ‘just and equitable’ adalah remedi ekuiti dan budi bicara Mahkamah perlu digunakan secara berprinsip dan tidak boleh menjadi alat tekanan.

Responden Kedua dan Ketiga dengan jelas menghujahkan Petisyen ini difailkan bagi tujuan kolateral iaitu (i) menekan pihak lawan untuk ‘leverage’ rundingan, (ii) melumpuhkan syarikat bagi menghalang siasatan salah laku kewangan Teo, dan (iii) menutup dakwaan transaksi mencurigakan.

Prinsip undang-undang berkenaan penyalahgunaan proses melalui tujuan kolateral, pada hemat Mahkamah, dirumus kemas oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Malaysia Building Society Bhd v Tan Sri General Ungku Nazaruddin Bin Ungku Mohamed [1998] 2 CLJ 340, bahawa proses mahkamah menjadi salah apabila digunakan bukan untuk tujuan tulen mendapatkan relif, tetapi untuk tujuan kolateral seperti menindas pihak lawan.

Dalam kes ini, Mahkamah mendapati naratif Responden tentang ‘self-created crisis’ bukan sekadar retorik. Ia disokong oleh kronologi yang dihujahkan Responden iaitu pengaturan kos bersama, kemudian timbulnya pertikaian, rundingan gagal, dan Petisyen diangkat sebagai langkah drastik yang kesannya melumpuhkan keseluruhan operasi syarikat.

Tambahan pula, Mahkamah memberi perhatian kepada prinsip Mahkamah Persekutuan dalam kes Tan Keen Keong @ Tan Kean Keong v Tan Eng Hong Paper & Stationery Sdn Bhd & Ors and Other Appeals [2021] 2 CLJ 318 (FC) bahawa apabila terdapat ‘abuse of process’ dan kegagalan bukti untuk menjustifikasikan alasan penggulungan, pertimbangan kepentingan awam dan keadilan menuntut supaya petisyen ditolak.

Oleh itu, walaupun Mahkamah tidak perlu (dan tidak wajar dalam forum ini) membuat penemuan muktamad tentang semua tuduhan transaksi mencurigakan, Mahkamah berpuas hati bahawa pada ukuran yang relevan untuk budi bicara ekuiti mendapati bahawa Petisyen ini membawa ciri-ciri proses yang digunakan sebagai alat tekanan dan bukan semata-mata untuk relif tulen. Oleh itu dapatan bagi Isu 2 ialah Petisyen mempunyai elemen penyalahgunaan proses/tujuan kolateral dan Pempetisyen tidak melepasi piawai ‘clean hands’ untuk relif ekuiti. Isu 3: Sama ada penggulungan ialah remedi yang wajar atau suatu ‘overkill’/’sledgehammer remedy’

Mahkamah mengulangi prinsip bahawa penggulungan oleh Mahkamah ialah remedi yang drastik, tidak boleh undur, dan memberi kesan kepada pihak berkepentingan yang luas (pekerja, pemiutang, pihak komersial lain), bukan hanya pemegang saham yang berkonflik.

Prinsip ini ditegaskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Tan Keen Keong @ Tan Kean Keong v Tan Eng Hong Paper & Stationery Sdn Bhd & Ors and Other Appeals [2021] 2 CLJ 318 (FC), termasuk peringatan bahawa salah laku pengarah tidak semestinya boleh “diascribekan” kepada syarikat untuk membenarkan penggulungan dan penggunaan penggulungan sebagai remedi untuk perkara di luar niat peruntukan adalah ‘overkill’ atau ‘sledgehammer remedy’.

Dalam kes ini, Responden Kedua dan Ketiga menegaskan Syarikat ialah entiti yang sedang berjalan,‘solvent’ dan ‘profitable’ maka penggulungan akan memusnahkan nilai perniagaan dan mata pencarian.

Pada masa yang sama, banyak teras pertikaian pihak-pihak (seperti tuduhan transaksi, akses akaun, pengurusan dan kewangan) pada sifatnya adalah pertikaian pengurusan/akaun yang lazimnya mempunyai remedi lebih sederhana dan forum tindakan yang lebih sesuai. Ini selari dengan pendekatan berhati-hati yang dituntut oleh autoriti Mahkamah Persekutuan tersebut.

Maka, walaupun Pempetisyen menekan isu keretakan hubungan dan kebuntuan, Mahkamah mendapati pada keseluruhan keadaan, relif yang dipohon adalah tidak seimbang (‘disproportionate’) dan tidak wajar, lebih-lebih lagi apabila Mahkamah telah mendapati (di Isu 1 dan 2) bahawa ‘threshold’ merit tidak dipenuhi dan terdapat ciri penyalahgunaan proses. Maka dapatan bagi Isu 3 ialah Penggulungan adalah remedi ‘overkill’/’sledgehammer’ pada fakta ini; budi bicara Mahkamah mesti digunakan untuk menolak Petisyen.

Berdasarkan dapatan Isu 1–3, Mahkamah memutuskan bahawa Petisyen ini:

gagal memenuhi ‘treshold’ substantif s.465(1)(f) dan/atau s.465(1)(h) Akta Syarikat 2016;

(ii) mengandungi elemen penyalahgunaan proses/tujuan kolateral;

(iii) dan meminta remedi yang terlalu drastik serta tidak seimbang berbanding pertikaian sebenar. KEPUTUSAN & PERINTAH MAHKAMAH

Oleh itu, Mahkamah dengan ini memerintahkan seperti berikut: a) Petisyen Penggulungan dalam Petisyen Penggulungan Syarikat No. JA-28NCC-153-08/2025 adalah DITOLAK. b) Kos sebanyak RM5,000.00 dibayar oleh Pempetisyen kepada Responden-Responden. BERTARIKH: 19 JANUARI 2026 t.t MANIRA BINTI MOHD NOR PESURUHJAYA KEHAKIMAN MAHKAMAH TINGGI SIVIL 4 JOHOR BAHRU Peguam Bagi Pihak Pempetisyen R.Anusha a/p Ragvan Bersama Lim Wilson Tetuan Law Chambers of Vin Sa & Ian, Johor Bahru Peguam Bagi Pihak Responden