Charles (L) (Nigeria) (BA-83-1046-04/2024)

Sanksi Untuk Mendakwa A S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w

Repot Tangkapan (No. Repot: BKT PUCHONG/005976/24) P1 3. Surat Pengesahan Semakan Pergerakan Keluar/Masuk Malaysia bertarikh 19/04/2024 P2 [7] Setelah Mahkamah berpuashati dan Mahkamah menerima pengakuan salah yang dibuat oleh Tertuduh, Tertuduh kemudiannya didapati bersalah dan disabitkan dengan pertuduhan dibawah Seksyen 6 Akta Imigresen 1959/63 dan boleh dihukum di bawah Seksyen 6(3) Akta yang sama. C) RAYUAN TERTUDUH [8] Semasa rayuan atau mitigasi ditanyakan kepada Tertuduh, Tertuduh menyatakan bahawa Tertuduh berumur 30, masih belum mendirikan rumah tangga dan menyatakan bahawa Tertuduh menyesal. [9] Tertuduh mengakhiri rayuan atau mitigasi dengan memohon daripada mahkamah untuk menjatuhkan suatu hukuman yang seringan-ringannya kepada Tetuduh. S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w D) HUJAHAN PIHAK PENDAKWAAN [10] Pihak Pendakwaan berhujah dengan memohon kepada mahkamah suatu hukuman setimpal yang boleh dijadikan pengajaran kepada Tertuduh agar Tertuduh tidak mengulangi kesalahan ini dengan mengambil kira kepentingan awam dan kekerapan kes serta memohon hukuman sebatan serta memohon Tertuduh diperintahkan dirujuk kepada pihak Imigresen untuk tindakan selanjutnya selepas tamat tempoh pemenjaraannya. E) KEPUTUSAN MAHKAMAH TERHADAP HUKUMAN [11] Prinsip Undang-Undang berhubung hukuman telah jelas dan mantap (trite). Setiap kes mempunyai fakta kes yang berbeza di antara satu sama lain namun Prinsip Hukuman yang perlu dipertimbangkan di dalam setiap kes adalah sama bagi setiap kes dan keadaan ini telah diperjelaskan dengan sangat terperinci didalam kes Public Prosecutor v Loo Choon Fatt [1976] 2 MLJ 256: In respect of sentencing there can be only general guidelines. S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w No two cases can have exactly the same facts to the minutest detail. Facts do differ from case to case and ultimately each case has to be decided on its own merits. In practice sentences do differ not only from case to case but also from court to court. All things being equal these variations are inevitable if only because of the human element involved. But, of course, there must be limits to permissible variations. The principles to be applied in imposing sentence however are the same in every case. [Penekanan telah diberikan] [12] Prinsip Hukuman yang perlu dipertimbangkan oleh Mahkamah selain daripada faktor-faktor lain adalah faktor kepentingan awam. Adalah penting untuk mahkamah mengambil maklum bahawa faktor kepentingan awam ini haruslah diimbangkan dengan faktor kepentingan Tertuduh. Prinsip ini telah sekali lagi diperjelaskan didalam kes Public Prosecutor v Loo Choon Fatt [1976] 2 MLJ 256: S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w One of the main considerations in the assessment of sentence is of course the question of public interest. On this point I need only quote a passage from the judgment of Hilbery J. in Rex v Kenneth John Ball 35 CrAppR 164 as follows:– "In deciding the appropriate sentence, a court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public interest in two ways. It may deter others who might be tempted to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from a criminal to an honest life. The public interest is indeed served, and best served, if the offender is induced to turn from criminal ways to S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w honest living. Our law does not, therefore, fix the sentence for a particular crime, but fixes a maximum sentence and leaves it to the court to decide what is, within that maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular circumstances of each case. Not only in regard to each crime, but in regard to each criminal, the court has the right and the duty to decide whether to be lenient or severe." [Penekanan telah diberikan] [13] Mahkamah juga mengambil maklum berkenaan kuasa menjatuhkan hukuman di mana kuasa ini terletak pada budi bicara mahkamah. Walau bagaimanapun, budi bicara ini perlu dilaksanakan selaras dengan prinsip undang-undang berhubung hukuman dan prinsip ini dijelaskan oleh Mahkamah Rayuan didalam kes Ganesan Nachiappan & Ors v. PP [2000] 3 CLJ 302: The power of sentencing given to a trial court is a discretionary one and in order for us, as the appellate court, S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w to disturb the sentence imposed, we must be convinced that the trial judge had erred in applying the correct principles of sentencing or had embarked on some unauthorised or extraneous exercise of discretion (see PP v. Loo Choon Fatt [1976] 1 LNS 102[1976] 2 MLJ 256 and Bhandulananda Jayatilake v. PP [1981] 1 LNS 139;[1982] 1 MLJ 83). [Penekanan telah diberikan] [14] Setelah Mahkamah mempertimbangkan prinsip undang-undang seperti tertera di atas, mahkamah seterusnya mempertimbangkan faktor-faktor mitigasi yang dikemukakan oleh Tertuduh dalam membuat keputusan berhubung hukuman terhadap Tertuduh. [15] Faktor-Faktor mitigasi yang telah dipertimbangkan oleh Mahkamah adalah seperti berikut: i. Pengakuan Salah Tertuduh [16] Mahkamah telah mengambil maklum bahawa Tertuduh telah mengaku salah dan ini telah menjimatkan masa dan kos S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w semua pihak. Oleh itu, Pengakuan Salah Tertuduh ini harus diberi satu diskaun yang sewajarnya. [17] Dalam mempertimbangkan faktor mitigasi ini, mahkamah merujuk kepada kes Public Prosecutor v Ravindran & Ors [1993] 1 MLJ 45 yang menyatakan seperti berikut:

It is an accepted rule of practice that an accused should be given credit or discount for pleading guilty. This is because public time and money will be spared if an accused admits his guilt. The credit or discount to be given to an accused person is not on the maximum sentence imposed by law but rather on a sentence which would have been imposed on the accused if he had claimed trial and been found guilty. [Penekanan telah diberikan] [18] Berbalik semula kepada kes Tertuduh, di dalam kes ini, Tertuduh telah mengaku salah dan ini sememangnya telah menjimatkan masa dan kos semua pihak. S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w [19] Oleh itu, Mahkmah telah mengambil faktor Pengakuan Salah Tertuduh sebagai salah satu faktor mitigasi yang perlu dipertimbangkan dalam memutuskan hukuman yang wajar dijatuhkan terhadap Tertuduh. Mahkamah juga telah mengambil maklum berhubung suatu diskaun yang wajar diberi oleh Mahkamah dalam mempertimbangkan hukuman terhadap Tertuduh setelah Tertuduh mengaku salah. ii. Kesal Dan Insaf Terhadap Perbuatan [20] Mahkamah juga telah mengambil maklum bahawa pengakuan salah Tertuduh bukan sahaja dapat menjimatkan masa dan kos pihak-pihak tetapi dapat menunjukkan keinsafan dan kekesalan Tertuduh terhadap kesalahan yang dilakukan. [21] Faktor kekesalan dan keinsafan Tertuduh merupakan salah satu faktor mitigasi yang penting yang telah diambil kira oleh mahkamah dalam memutuskan hukuman yang wajar dikenakan terhadap Tertuduh. iii. Faktor Kepentingan Awam [22] Mahkamah mengambil maklum bahawa kes ini adalah S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w melibatkan bangsa asing yang mana datang ke Malaysia untuk bekerja. Akan tetapi, kebelakangan ini pelbagai kes jenayah yang terjadi di Malaysia melibatkan bangsa asing sama ada mereka mempunyai paspot atau permit yang sah bekerja di Malaysia ataupun sebaliknya yang mana sekaligus akan memberi kesan yang tidak baik kepada kepentingan awam. [23] Oleh itu, mahkamah berpendapat bahawa, suatu hukuman berbentuk pencegahan (‘deterrent’) perlu diberikan oleh mahkamah bagi menjaga kepentingan awam. Namun, mahkamah juga perlu mengimbangkan faktor kepentingan awam tersebut dengan faktor kepentingan Tertuduh sebelum menjatuhkan hukuman tersebut. [24] Mahkamah juga berpendapat bahawa suatu hukuman yang tegas dan jelas perlu diberikan agar suatu pencegahan jenayah yang melibatkan bangsa asing di Malaysia ini datang ke Malaysia tanpa alasan dan sebab yang munasabah serta menetap di Malaysia lebih masa tanpa paspot, permit atau pas lawatan sosial yang sah dapat dicegah daripada terus menjadi ulat di Malaysia. [25] Berkenaan isu ini, Mahkamah telah menggunapakai budi S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w bicaranya sebagaimana diperjelaskan di dalam kes R v. Ball [1951] 35 Cr App R 164 seperti berikut: "….our law does not therefore fix the sentence for a particular offence but it fixes a maximum sentence and leaves it to the court to decide what is, within that maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular, the court has the right and duty to decide whether to be lenient or severe…." [Penekanan telah diberikan] [26] Mahkamah juga merujuk kepada kes Sinnathurai Subramaniam v. PP [2011] 5 CLJ 56 at para. 35: “The sentences imposed by the sentencing judges have a signaling effect. If the judge imposes a light custodial sentence, he is sending a message to the whole world at large, so to speak, that the offence is not that serious. And if the judge imposes a binding over under the Criminal Procedure Code, he is saying that the accused should not be charged in the first place at all. So, it can be deduced that when a judge imposes a sentence he is making a statement S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w whether the offence is serious or trivial. It is in these contexts that sentencing judges must be very cautious and must weigh in a balance the gravity of the offence with the proposed sentence. The sentence imposed must always reflect public interest after taking into account the mitigation advanced by the accused.” [27] Tertuduh yang berumur 30 tahun sememangnya mengetahui perkara yang benar dan salah. Tiada sebarang bukti dikemukakan bahawa dia tiada pengetahuan berkenaan apa yang Tertuduh telah lakukan adalah ‘illegal’ dan tiada sebarang bukti juga yang menunjukkan sebarang keadaan yang bersesuaian untuk meringankan hukuman terhadap Tertuduh. Tertuduh datang memasuki Malaysia tanpa memiliki sebarang dokumen perjalanan yang sah adalah merupakan tindakan yang salah di sisi undang-undang dan suatu hukuman tegas dan jelas perlu diberikan ke atas Tertuduh. Suatu hukuman yang berbentuk ‘lenient’ adalah tidak sesuai untuk menjaga kepentingan awam. iv. Latar Belakang Tertuduh [28] Di dalam rayuan Tertuduh, Tertuduh menyatakan bahawa S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w Tertuduh berumur 30 tahun dan seorang bujang. Mahkamah berpendapat bahawa umur 30 tahun merupakan suatu umur yang seharusnya dapat membezakan antara suatu perkara baik dan buruk dan seharusnya boleh membezakan kesan dan akibat daripada perbuatannya. [29] Tindakan Tertuduh yang dengan sengaja dan tanpa alasan munasabah memasuki Malaysia tanpa dokumen perjalanan yang sah adalah amat tidak menghormati undang-undang Malaysia dan sistem pentadbiran keadilan Malaysia. Oleh itu, suatu hukuman yang tegas dan jelas perlu diberikan kepada Tertuduh agar suatu pengajaran dapat diberikan kepada Tertuduh. v. Hukuman Setimpal dan berbentuk Pengajaran [30] Pihak Pendakwaan memohon daripada Mahkamah agar suatu hukuman setimpal dikenakan kepada Tertuduh. Pihak Pendakwaan juga memohon suatu hukuman yang boleh dijadikan pengajaran kepada Tertuduh agar Tertuduh tidak mengulangi kesalahan ini. [31] Maksud hukuman setimpal telah di jelaskan secara terperinci didalam kes R v. lpeelee [2012] 1 SCR 433: S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w "….proportionality …is not just a sanction. First, the principles ensures that a sentence reflects the gravity of the offence,…it promotes justice for the victims and ensures public confidence in the system of justice. Secondly, the principles of proportionality ensures that a sentence does not exceed what is appropriates, given the moral blameworthiness of the offender…." [Penekanan telah diberikan] [32] Berdasarkan kes di atas, dapat dijelaskan bahawa hukuman yang hendak dikenakan terhadap Tertuduh mestilah setimpal dengan kesalahan yang dilakukan, ‘seriousness’ kesalahan dan tahap penglibatan Tertuduh itu sendiri. [33] Berbalik semula kepada kes Tertuduh, Tertuduh telah dituduh dibawah Seksyen 6 Akta Imigresen 1959/63 di mana hukuman denda tidak melebihi RM10,000/- atau penjara tidak lebih 5 tahun atau kedua-duanya dan juga boleh dikenakan sebatan tidak lebih 6 kali. [34] Oleh itu, mahkamah berpendapat bahawa hukuman empat

bulan penjara dari tarikh tangkap dan dikenakan satu (1) S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w sebatan adalah hukuman yang setimpal, wajar dan sesuai dikenakan ke atas Tertuduh. [35] Mahkamah juga berpendapat bahawa hukuman empat (4) bulan penjara bermula dari tarikh tangkap serta satu (1) sebatan ini bukanlah terlampau rendah atau terlampau tinggi (‘too excessively low or too excessively high’). Malah, mahkamah berpendapat bahawa ia merupakan hukuman yang dapat menjamin keadilan kepada publik dan memberi keyakinan kepada sistem pentadbiran keadilan Malaysia. [36] Mahkamah seterusnya meneliti semula semua eksibit yang telah dikemukakan, rayuan Tertuduh dan pihak pendakwaan, maka Mahkamah mendapati hukuman penjara 4 bulan dari tarikh tangkap serta 1 sebatan dapat menjadi pengajaran kepada Tertuduh agar tidak mengulangi perbuatannya. vi. Faktor-faktor Lain Yang Dipertimbangkan Mahkamah [37] Salah satu faktor lain yang dipertimbangkan oleh mahkamah ialah kekerapan kes di Mahkamah Majistret khususnya di Shah Alam terlalu banyak kes yang melibatkan warga asing tak kira sama ada kesalahan di bawah Seksyen S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w 6(1)(c) dan Seksyen 15(1)(c) Akta Imigresen 1959/63 ataupun kes-kes jenayah am yang lain yang sememangnya memberi ancaman bahaya kepada rakyat di Malaysia. Pelbagai tatacara dan arahan yang berasas telah ditetapkan oleh undang-undang di Malaysia. Akan tetapi, sehingga ke hari ini kita masih mendengar pelbagai kes-kes jenayah yang melibatkan bangsa asing di Malaysia ini yang seharusnya diambil peduli dan diberikan tindakan keras dan tegas kepada mereka agar mereka tidak memandang remeh dan seharusnya menghormati undang-undang di Malaysia ini. [38] Jika merujuk kepada Surat Pengesahan Semakan Pergerakan Keluar/Masuk Malaysia di Lampiran A (Eksibit P2) yang mana jelas menunjukkan bahawa Tertuduh yang berbangsa Nigeria telah memasuki Malaysia tanpa sebarang paspot yang sah. F) KESIMPULAN [39] Setelah mengambil kira faktor-faktor yang dinyatakan di atas, dan mempertimbangkannya di antara satu sama lain, S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w mahkamah ini berpendapat hukuman penjara empat (4) bulan yang dikira dari tarikh tangkap Tertuduh dan dikenakan satu (1) sebatan serta Tertuduh diperintahkan untuk dirujuk kepada pihak Imigresen selepas hukuman pemenjaraan Tertuduh selesai adalah berpatutan dengan jenayah yang dilakukan, sebagai suatu hukuman yang wajar dan bersesuaian setelah faktor kepentingan awam dan faktor kepentingan Tertuduh diimbangi. Bertarikh 4 Jun 2024 ………………………T.T..…..………………… (FARAH BINTI ROSNAN) MAJISTRET Mahkamah Majistret Shah Alam Selangor Darul Ehsan Bagi Pihak Pendakwaan – Puan Saidah Fasihah Binti Che Yussoff, Timbalan Pendakwa Raya Bagi Pihak Tertuduh – Tetuan Shalehhuddin & Partners S/N e9/3eG6gx0m/QshcqunX1w