Chee Lay Hwa v Eng Kah Leong (PB-A53KJ-124-03/2020)

Rayuan ini difailkan oleh Defendan yang tidak berpuas hati terhadap kuantum yang diberikan oleh Mahkamah ini selepas perbicaran penuh. Untuk kesenangan rujukan, Mahkamah akan merujuk kepada kapasiti mereka yang asal semasa di Mahkamah Bicara iaitu Perayu sebagai Defendan dan Responden sebagai Plaintif.

Kemalangan jalanraya berlaku pada 08/01/2019 di Jalan Betek, Bukit Mertajam melibatkan motosikal No. PNQ 8790 yang ditunggang oleh Plaintif dengan motosikal No. PMT 9456 yang ditunggang oleh Defendan.

Selepas perbicaraan penuh dengan lapan (8) orang saksi Plaintif dan satu (1) saksi Defendan, Mahkamah telah memutuskan membenarkan tuntutan Plaintif dengan kos terhadap Defendan dimana Defendan didapati bertanggungan sebanyak 95% dalam menyebabkan kemalangan ini. B. KUANTUM ATAS 100%

Dalam permberian gantirugi, Mahkamah telah mempertimbangkan prinsip undang-undang yang dihujahkan oleh kedua-dua pihak dan nas-nas kes yang dirujuk.

Merujuk kepada kes Yang Salbiah & Anor v Jamil bin Harun [1981] 1 LNS 106, YAA Raja Azlan Shah (CJ Malaya pada ketika itu) telah menyatakan seperti berikut: “It must be remembered that the purpose of damages is to try, so far humanly possible, to put the victim back to position he would have been in but for the accident. The damages must be fair, adequate and not excessive. A reasoned judgment must therefore be given by the judge, following legal principle and precedents. Other awards in other cases should normally be prayed in aid, but consideration must be given where the circumstances differ.”

Mahkamah juga mengambil kira prinsiple mitigasi seperti yang dinyatakan di dalam kes Chua Kay Hock & Anor v. Lee Hoon Poi [2022] 7 CLJ 669. B.

Plaintif telah dirujuk ke beberapa Hospital dan laporan Perubatan berikut telah dikemukakan: a) Laporan Perubatan dari Hospital Bukit Mertajam (P5) b) Laporan Perubatan dari Hospital Seberang Jaya (P6) c) Laporan Pakar Orthopedik dari Hospital Pantai Sungai Petani (PII) d) Laporan Pakar dari Guna Plastic & Cosmetic Surgery (P12) e) Laporan Pakar dari Hospital Lam Wah Ee (D23) f) Laporan Pakar dari Rehabilitation (D24) g) Laporan Pakar dari Dr. Jagjeet Singh (Consultant Plastic Surgeon Bukit Tinggi Medical Centre ) (D25) 1) Bagi kecederaan Cerebral Concussion, Plaintif telah berhujah bahawa amaun yang munasabah ialah RM 7,000.00 dengan merujuk kepada kes ANDERIAS UVANG v MOHD AZLAN B ABDUL RAHMAN & ANOR [2012] MLJU 1557 dimana dalam kes tersebut RM 5,000.00 telah dibenarkan. Plaintif berhujah memandangkan kes tersebut ialah 13 tahun lepas, maka RM 7,000.00 wajar dibenarkan bagi kecederaan ini. Peguam Defendan telah berhujah bahawa RM5000 ialah jumlah yang munasabah.

Merujuk kepada pernyataan tuntutan Plaintif: Prayer 10: a) ke g) sebagai kos - dibenarkan dengan resit. h) dan i) telah dipersetujui sebanyak RM 30,000.00. j) Kerosakan pakaian dan kasut RM 300.00 – tiada keterangan dan tidak dibenarkan. k) Kehilangan pendapatan – dibenarkan seperti berikut:

Kehilangan pendapatan sebenar RM1530 x 13 bulan = RM19,890.00

Kehilangan pendapatan pada masa hadapan [ RM1530 - RM510 (1/3 living expenses) -RM300 (pendapatan Plaintif sekarang)] RM720 x 12 tahun = RM103,680.00 dibenarkan. Alasan akan dibincangkan di bawah. l) Kos ulang-alik - tiada keterangan dan tidak dibenarkan. m) Kos perubatan - dibenarkan RM RM39,940.49, alasan akan dibincangkan di bawah.

Item (k) Kehilangan Pendapatan I) Semasa kemalangan berlaku, Plaintif bekerja sebagai seorang Pembantu Klinik di Klinik Lim Eng Cheng. II) Pekerjaan dan pendapatan bulanan Plaintif telah disahkan oleh majikan lama beliau iaitu SP2 Dr Lim Eng Cheong. III) SP2 memberi keterangan bahawa Plaintif merupakan pekerja beliau. Pendapatan bulanan Plaintif ialah sebanyak RM 1,500.00 hingga RM 1,800.00. Tugas Plaintif ialah membersihkan klinik seperti menyapu, mop lantai, membuka pintu klinik, mendaftarkan pesakit, menyediakan ubat yang dipreskripsi oleh doktor kepada pesakit, mencuci peralatan dan menutup klinik. Selepas kemalangan, Plaintif tidak lagi bekerja dengan kerana keadaan kakinya tidak membolehkan beliau melakukan kerja-kerja rutinnya. telah mencari pekerja baru untuk gantikan Plaintif bagi meneruskan kerja-kerja di Klinik SP2. IV) Plaintif telah cuti sakit selama 13 bulan dan tidak dibayar gaji. Slip gaji dan pengesahan pekerjaan telah ditandakan sebagai P7 dan P8.

Manakala untuk kehilangan pendapatan pada masa hadapan: i) Setelah Plaintif habis cuti sakit, Plaintif telah bekerja dengan bapa saudara Plaintif iaitu SP3 iaitu En Chee Ewe Chye. Ii) Menurut SP3 Chee Ewe Chye, yang menjalankan perniagaan Shun Huat Trading & Engineering Sdn Bhd, Plaintif ialah pekerja part time dan bekerja dari rumah Plaintif sendiri. Plaintif juga merupakan anak saudara beliau. Iii) SP3 mengesahkan bahawa selepas terlibat dengan kemalangan Plaintif bekerja dengan SP3 kerana Plaintif tidak boleh bekerja berat. Tugas Plaintif ialah memasukkan data ke dalam komputer untuk pernigaan hardware SP3, lipat invois dan pos kepada pelanggan. SP3 akan menghantar sendiri dokumen-dokumen ke rumah Plaintif dan Plaintif masukkan data-data ke dalam sistem komputer. Pendapatan bulanan Plaintif ialah RM300.00. Rujuk Eklsibit P10. Iv) Peguam Defendan telah berhujah bahawa Plaintif boleh melakukan “sedentary job” menurut kedua-dua laporan doktor pakar dan Dr. Vinayaga Moorthy semasa memberi keterangan juga menyatakan bahawa Plaintif boleh kembali bekerja sebagai pembantu Klinik dengan membuat “desk job”.

Walaubagaimanapun, setelah meneliti keterangan SP-2 (majikan Plaintif di Klinik), yang telah memberi keterangan di Mahkamah bahawa tugas Plaintif di Klinik memerlukan Plaintif bergerak aktif iaitu menyapu, mop lantai, membuka dan menutup pintu Klinik, membantu doktor untuk pembedahan, menyediakan ubat-ubat kepada pesakit, mencuci peralatan dan sebagainya; kesemua kerja-kerja ini bukanlah “desk job” semata-mata. Kerja-kerja tersebut memerlukan Plaintif bergerak secara aktif dan berdikari. Dalam keadaan Plaintif sekarang yang berjalan bergantung kepada tongkat, adalah sukar bagi Plaintif menangani kerja-kerja tersebut.

juga telah memberi keterangan bahawa beliau telah mengambil pekerja lain menggantikan Plaintif kerana kecederaan Plaintif serius dan memgambil masa untuk sembuh.

Plaintif juga telah memberikan keterangan bahawa beliau sekarang bergantung kepada tongkat untuk bergerak dan ini menjadikan beliau susah keluar dari rumah untuk bekerja di luar.

Peguam Defendan telah berhujah bahawa tiada halangan untuk Plaintif mendapatkan pekerjaan “sedentary” yang bergaji tinggi. Walaubagaimanapun, Mahkamah mendapati fakta amat berbeza daripada seorang kepada seorang yang lain.

Dalam keadaan Plaintif di dalam kes ini, Mahkamah mendapati bahawa Semasa Plaintif memberi keterangan dan disoal balas, Plaintif telah mencari kerja lain dengan daya usaha, namun demikian, beliau tidak dapat mencari pekerjaan baru kerana ketidakupayaan beliau untuk bergerak dari rumah dan tidak boleh membuat kerja berat. Malah semasa Plaintif tampil memberi keterangan, adalah diperhatikan Plaintif berjalan dengan tongkat, dan akibat “malunion” di kakinya, serta berat badan beliau yang agak obes, menjadikan pergerakan beliau amat susah. Keadaan Plaintif juga disahkan oleh Laporan Pakar Plaintif dan Laporan Pakar Defendan. Laporan Pakar Defendan (D23) mengesahkan Plaintif hanya dapat menjalankan “Sedentary type of occupation”.

Peguam Defendan telah berhujah bahawa kos orthotik sebanyak RM30,000.00 boleh membantu Plaintif bergerak, justeru itu Plaintif sewajarnya boleh mendapatkan kerja dengan nilai yang lebih tinggi. Alasan ini telah dipertimbangkan oleh Mahkamah, oleh yang demikian, multiplicand yang digunakan oleh Mahkamah ialah RM1530 dan bukan RM1700 menurut penetapan gaji minimum tahun 2025. Atas alasan tersebut juga, Mahkamah juga menolak kos sara hidup sebanyak 1/3 daripada gaji Plaintif terdahulu.

Semasa klarifikasi dijalankan, kedua-dua Peguam Plaintif dan Peguam Defendan telah bersetuju bahawa multiplier ialah 12 tahun.

Oleh yang demikian, Mahkamah membenarkan kehilangan pendapatan pada masa hadapan seperti berikut: [ RM1530 - RM510 (1/3 living expenses) -RM300 (pendapatan Plaintif sekarang) ] = RM720 RM720 x 12 tahun = RM103,680.00 dibenarkan.

Kos Perubatan Bagi Kos Perubatan Plaintif, Peguam Plaintif telah memohon dibenarkan RM52,559.44 berdasarkan keterangan SP8 – Cik Anis Shaheera binti Mohamad Nasir dari Bagan Specialist Sentre Sdn Bhd yang mengesahkan bahawa jumlah bil perubatan ialah sebanyak RM 52,559.44 dan telah dibayar oleh Plaintif secara tunai. Bil-bil perubatan telah ditanda sebagai P22.

Plaintif memberi keterangan bahawa kos perubatan lebih kurang RM30 ribu. Jumlah yang diplidkan dalam Pernyataan Tuntutan Plaintif ialah RM39,940.49.

Peguam Defendan telah berhujah bahawa terdapat percanggahan dan amaun tersebut tidak patut dibenarkan. Atau secara alternatifnya, hanya 1/3 daripada jumlah RM52,559.44 patut dibenarkan.

Mahkamah mendapati percanggahan yang dihujahkan oleh Peguam Defendan adalah tidak material kerana resit-resit telah dikemukakan dan saksi SP8 telah memberi keterangan dan mengesahkan bahawa jumlah perubatan ialah RM52, 559.44 dan jumlah ini telah dibayar oleh Plaintif secara tunai.

Mahkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Rayuan di dalam kes Chai Yee Chong v Lew Thai [2004] 2 CLJ 321, [2004] 2 MLJ 465 yang memutuskan seperti berikut: “To summarise my view on the issue, every person has a right to seek medical treatment at a hospital of his choice, be it at a government hospital or at a private hospital. But, when it comes to awarding damages for such treatment, if the treatment sought is at the government hospital, the full amount expended and paid by the person should be awarded. But, if he seeks treatment at a private hospital, he has to prove, first that he is justified to seek the treatment at a private hospital, and secondly, the amount incurred is reasonable. Regarding the first hurdle that he has to cross:

He must prove that the particular treatment required is not available at the government hospital due to the unavailability of the necessary equipment or qualified doctors or other sufficient reasons; or

He must prove that though the treatment is available at a general hospital, it is not available within a reasonable period considering the urgency of the treatment. This may be due to the congestion at the government hospital or for other sufficient reasons; or

He must prove that the treatment at the government hospital though available, is grossly inadequate. This may be due to lack of trained doctors in that particular field or for some other good reasons. As pointed out by Kamalanathan Ratnam JC in Chong Chee Kong with whom I agree, we are concerned with treatment, not accommodation.”

Mahkamah mendapati Plaintif telah memberi keterangan bahawa Plaintif mendapatkan rawatan di hospital swasta kerana ketika rawatan di Hospital kerajaan, keadaan tidak memuaskan, beliau dimaklumkan bahawa kakinya akan dipotong. Plaintif sangat takut dan oleh kerana hal tersebut, Plaintif telah meminta untuk dirawat di Hospital Bagan Specialist Centre Sdn Bhd. Plaintif juga menjelaskan tentang rawatan yang diberikan di Hospital Bagan Specialist.

25.

Plaintif mengaku bahawa tiada saranan doktor untuk bertukar ke hospital swasta, “tetapi saya diberitahu dan saya takut kaki dipotong, dan saya tidak mahu kaki dipotong, jadi saya buat keputusan untuk tukar ke Hospital Bagan Specialist.”

Semasa disoal balas oleh Peguam Defendan, bahawa beliau tidak ada bukti dokumentasi yang menunjukkan bahwa rawatan di Hospital Bagan tidak dapat diperolehi di Hospital Kerajaan, Plaintif menjawab “ tidak setuju, hospital kerajaan tidak ada peralatan itu.” Plaintif mengaku bahawa beliau tiada dokumentasi, “tapi saya tahu rawatan yang saya terima dari Hospital Bagan adalah tidak sama dengan rawatan yang saya terima dari hospital kerajaan.”

Mahkamah menerima penjelasan yang diberikan oleh Plaintif.

Mahkamah mengambil judicial notice bahawa perkhidmatan yang diberikan oleh Hospital Kerajaan adalah semakin bagus dengan caj yang murah. Oleh sebab itu, ramai orang yang mendapatkan rawatan di Hospital kerajaan, menjadikan kadang-kala kapasiti rawatan hospital kerajaan adalah “overload” dan rawatan perlu diberikan mengikut keseriusan dan keutamaan kepada pesakit yang ‘life threatening’.

Di dalam kes ini, Plaintif memberi keterangan bahawa luka beliau perlu dicuci selalu tetapi selalunya bilik pembedahan tidak ada kekosongan.

Apabila Plaintif dimaklumkan oleh doktor bahawa kaki beliau mungkin perlu dipotong, Plaintif menjadi takut dan cuba mendapatkan rawatan di hospital swasta adalah satu penjelasan yang munasabah.

Plaintif mengatakan bahawa hospital kerajaan tidak ada peralatan seperti di Hospital Bagan yang digunakan untuk mencuci luka, meskipun Plaintif tidak dapat mengemukakan apa-apa bukti dokumentasi, Mahkamah mendapati pada masa yang sama, pihak Defendan juga tidak dapat mengemukakan apa-apa rebutal, walaupun secara keterangan lisan. Oleh itu, keterangan Plaintif diterima oleh Mahkamah.

Berkenaan dengan hujah Peguam Defendan bahawa hanya 1/3 daripada jumlah tersebut wajar dibenarkan, merujuk kepada keputusan kes Chai Yee Chong v Lew Thai (supra), YA Hakim Mahkamah Rayuan berpendapat bahawa: “...It mus be noted that the one-third is nowhere fixed by any written law. It is a matter of practice. ..”

Plaintif juga telah memberi keterangan bahawa wang untuk bayaran kos perubatan ini dipinjam daripada bapa saudaranya dan perlu dibayar balik. Jika bukan kerana kemalangan ini, Plaintif tidak akan perlu berhutang sedemikian demi kos perubatan.

Oleh yang demikian, Mahkamah mendapati kos perubatan yang dibayar sendiri oleh Plaintif dengan munasabah, wajar dibenarkan tanpa potongan. Memandangkan jumlah yang diplidkan oleh Plaintif hanya RM39,940.49, Mahkamah membenarkan jumlah RM39.940.49 tanpa potongan.

Lain-lain kos yang dihujahkan oleh Peguam Plaintif seperti kos-kos sapina doktor dan kos Laporan Pakar dibenarkan dan masuk dalam kos.

Kos fisioterapi tidak diplidkan dan tidak dibenarkan.

Kesimpulan Tuntutan Plaintif dibenarkan dengan kos dan faedah seperti berikut: a) Faedah pada kadar 5% setahun untuk Gantirugi Am dari tarikh saman diserahkan sehingga tarikh keputusan; b) Faedah pada Gantirugi Khas pada kadar 2.5 % setahun dari tarikh kemalangan sehingga tarikh keputusan; dan c) Faedah pada kadar 5% setahun untuk jumlah penghakiman bermula dari tarikh keputusan sehingga penyelesaian penuh. Tiada faedah untuk award masa hadapan. Bertarikh pada 20 Julai 2025 (OOI SHEOW YEAN) Hakim Mahkamah Sesyen Butterworth Pulau Pinang. Peguam bagi pihak Perayu : Muhammad Raafiq Zakaria Tetuan Kanaga, Suresh & Co. Butterworth. Peguam bagi pihak Responden : Hasnah Bt Abd Hamid Tetuan Syarikat P. Subbaiyah Butterworth.