CHELVARAJAN A/L R.SUPPIAH v South Asia Growth Sdn Bhd (N-02(A)-1060-06/2019)

Content

1 DALAM MAHKAMAH RAYUAN MALAYSIA DI PUTRAJAYA (BIDANG KUASA RAYUAN) RAYUAN SIVIL NO. N-02(A)-1060-06/2019 ANTARA CHELVARAJAN A/L R. SUPPIAH ...PERAYU DAN SOUTH ASIA GROWTH SDN BHD [ NO. SYARIKAT: 334109-H] …RESPONDEN PERTAMA MAJLIS PEGUAM MALAYSIA … RESPONDEN KEDUA (Dalam Mahkamah Tinggi Malaya di Seremban Notis Usul Pemula No: NA-17D-1-02/2018) Antara Chelvarajan A/L R. Suppiah ...Perayu Dan South Asia Growth Sdn Bhd …Responden Dan Majlis Peguam Malaysia …Pencelah KORUM DATUK SERI KAMALUDIN BIN MD SAID, JCA DATO' CHE MOHD RUZIMA BIN GHAZALI, JCA DATO' AHMAD ZAIDI BIN IBRAHIM, JCA 22/03/2024 13:05:23 N-02(A)-1060-06/2019 Kand. 48 PENGHAKIMAN Pengenalan: [1] Melalui Notis Usul Pemula No: NA-17D-1-02/2018 (Lampiran 1) Perayu merayu kepada Mahkamah Tinggi Seremban terhadap keputusan Lembaga Tatatertib Peguam-Peguam (LTPP) bertarikh 12.01.2018 yang telah mendenda Perayu sebanyak RM50,000-00 dan menggantung amalan guaman Perayu selama 6 bulan berdasarkan aduan South Asia Growth Sdn Bhd (Responden). Perayu memohon perintah/keputusan LTPP tersebut diketepikan dan dibatalkan. [2] Semasa rayuan di Mahkamah Tinggi di atas didengar, perintah penggantungan amalan guaman 6 bulan telah selesai. Oleh itu, Perayu hanya meneruskan rayuan berhubung denda/penalti RM50,000-00 yang dikenakan oleh LTPP. [3] Pada 30.04.2019, Yang Arif Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi (PK) menolak rayuan Perayu dengan kos. [4] Terkilan dengan keputusan YA PK tersebut, Perayu merayu kepada Mahkamah Rayuan. Keputusan Mahkamah Ini: [5] Setelah kami meneliti keseluruhan Rekod Rayuan dan setelah menimbang hujah bertulis dan lisan peguam terpelajar kesemua pihak, kami secara sebulat suara mendapati tiada sebarang merit pada rayuan Perayu. Kami mendapati tiada kekhilafan (appellable error) oleh YA PK. Perayu gagal menunjukkan bahawa YA PK telah ternyata terkhilaf (plainly wrong), untuk mewajarkan kami mengganggu keputusan beliau. Oleh itu, rayuan Perayu adalah ditolak dengan kos. [6] Kami menolak rayuan Perayu dan mengekalkan keputusan PK terpelajar atas alasan berikut: Latar belakang [7] Secara ringkas, fakta dan kronologi kejadian yang berkaitan dan relevan adalah sepertimana berikut:

Subparagraph

(ii) Melalui Surat bertarikh 09.06.2016 (Eksibit CR-1), Responden (South Asia Growth Sdn Bhd) telah membuat laporan salah laku berikut terhadap Perayu kepada LTTP: a. Perayu menerima bayaran penghakiman persetujuan dari Mualite Industries pada 19 April 2014 berjumlah RM150, 000-00; b. Perayu menghantar bayaran cek kepada peguam Responden pada tahun 2016 iaitu dua tahun selepas menerima bayaran dari Mualite Industries; c. bayaran cek yang diberikan oleh Perayu adalah post dated cek yang dibayar secara ansur-ansur; d. bayaran dan cek yang diberikan selalu ditunda, tidak mengikut tarikh yang dipaparkan pada cek; e. Perayu membayar cek melalui Vickkam Ent. yang tidak ada kaitan dalam kes ini; dan f. Perayu memotong RM30,000-00 daripada jumlah tuntutan penghakiman dan dibayar kepada Zaidi & Associates tanpa mendapat persetujuan dari Responden;

Subparagraph

(iii) Pada 01.03.2017 Jawatankuasa Tatatertib telah ditubuhkan oleh LTTP bagi menyiasat aduan pengadu tersebut;

Subparagraph

(iv) Hasil siasatan, dalam laporan bertarikh 26.05.2017, Jawatankuasa Tatatertib tersebut mencadangkan agar Perayu dibuang daripada Senarai Guaman (struck off the Roll);

Subparagraph

(vi) Pada 12.10.2018, LTPP memerintahkan Perayu membayar penalti/denda sejumlah RM50,000-00 dan menggantung amalan guaman Perayu selama 6 bulan; dan

Subparagraph

(vii) Pada 21.02.2018 Perayu merayu terhadap keputusan/perintah LTPP tersebut kepada Mahkamah Tinggi melalui Notis Usul Pemula No. NA: 17D-1-02/2018 (Lampiran 1). Alasan rayuan diberikan sepertimana yang diikrarkan dalam Afidavit Sokongan Pengadu sendiri (Lampiran 2). Rayuan Perayu ditentang oleh pengadu/Responden dan Majlis Peguam Malaysia (Pencelah); Alasan Perayu – Notis Usul Pemula [8] Alasan rayuan Perayu adalah sepertimana yang dinyatakan pada perenggan 16 Lampiran 2. Secara ringkasnya, Perayu memberikan alasan berikut:

Subparagraph

(ii) laporan dan cadangan Jawatankuasa Tatatertib adalah ‘null and void' kerana Pengerusinya Encik Balarajah a/I Subramaniam telah bertindak secara tidak adil dan hanya menyebelahi pengadu (South Asia Growth Sdn Bhd). Terdapat “likelihood of biasness” dan perlanggaran 'principle of natural justice' kerana Encik Balarajah telah bertindak menyerang Perayu semasa perbicaraan;

Subparagraph

(iii) perintah LTPP bertarikh 12.01.2018 adalah batal dan tidak sah kerana bersandarkan kepada laporan dan cadangan Jawatankuasa Tatatertib bertarikh 26.05.2017 yang 'null and void';

Subparagraph

(iv) aduan oleh pengadu/South Asia Growth Sdn Bhd adalah tidak bermerit/berasas, remeh dan merupakan penyalahgunaan proses khidmat aduan LTPP;

Subparagraph

(vi) Jawatankuasa Tatatertib telah bertindak di luar terma kuasa yang diberikan kerana telah mengambil kira tuduhan yang tidak pernah ditimbulkan dalam aduan oleh pengadu dan Perayu tidak diberi peluang untuk mematahkannya. Kegagalan berbuat demikian merupakan kemungkiran keadilan prosedur; dan

Subparagraph

(vii) keputusan LTPP adalah batal dan tak sah kerana berlandaskan pada dapatan dan cadangan Jawatankuasa Tatatertib yang ‘null and void’. Bantahan Responden (dan Pencelah) – Usul Pemula [9] Responden menentang rayuan Perayu atas alasan yang diikrarkan dalam Afidavit Jawapan mereka masing-masing (Lampiran 10, 28 dan 32). Peguam terpelajar Pencelah turut menyokong dan mengguna pakai Afidavit Responden. Secara ringkasnya Responden mendakwa prosiding tatatertib dan keputusan serta ‘hukuman’ yang dijatuhkan oleh LTPP adalah sah dan teratur. Tiada perlanggaran undang-undang termasuk prinsip hak asasi (natural justice) oleh LTPP. Responden mendakwa segala aduan salah laku mereka terhadap Perayu telah berjaya dibuktikan. Dapatan dan Keputusan Mahkamah Tinggi [10] YA PK menolak rayuan dan mengekalkan dapatan sabitan dan hukuman LTPP terhadap Perayu setelah mendapati rayuan Perayu terhadap LTPP tidak bermerit sepertimana dapatan YA PK di perenggan [33] Penghakiman beliau. YA PK membuat dapatan berikut:

Subparagraph

(ii) Perayu gagal tunjukkan LTPP telah terkhilaf (erred) secara prinsip atau telah gagal mengambil/menimbang fakta/perkara material;

Subparagraph

(iii) Perayu gagal tunjukkan LTPP gagal bertindak/membuat keputusan mengikut undang (to act judicially);

Subparagraph

(iv) LTPP telah mematuhi seksyen 103D (4) Akta Pengamal Undang-Undang 1976 dan prinsip keadilan asasi (natural justice);

Subparagraph

(vi) Tiada keterangan Pengerusi Jawatankuasa Tatatertib bertindak secara tidak adil dan berat sebelah terhadap Perayu;

Subparagraph

(vii) Laporan dan cadangan Jawatankuasa Tatatertib dan keputusan LTPP adalah tidak sah dan terbatal (null and void);

Subparagraph

(viii) Dapatan Jawatankuasa Tatatertib bahawa Perayu melakukan “gross improper conduct” dan tiada faktor peringanan (mitigating factor) dan cadangan Jawatankuasa Tatatertib tersebut adalah dalam lingkungan aduan yang dibuat oleh Pengadu;

Subparagraph

(ix) Aduan Pengadu terhadap Perayu disokong dan dibuktikan;

Subparagraph

(xi) Tiada keperluan di bawah undang-undang untuk wujud hubungan sebagai peguam yang bertindak bagi pihak pengadu/Responden untuk pengadu membuat laporan salah laku (misconduct) terhadap Perayu; dan

Subparagraph

(xii) Tiada persetujuan daripada pengadu/Responden untuk menarik balik aduan terhadap Perayu, memandangkan Perayu pada masa material masih gagal membuat bayaran balik kepada Pengadu. Isu di peringkat Mahkamah Rayuan [11] YA PK mendapati bahawa LTPP dan atau Jawatankuasa Tatatertib tidak “erred in principle or have overlooked, misconceived, or disregarded some material matter of fact, or to have failed to act judicially” dalam keputusan terhadap Perayu. Di peringkat rayuan ini, adakah berdasarkan fakta dan keterangan yang dalam kes ini, YA PK telah terkhilaf dalam keputusan dan dapatan beliau menolak rayuan Perayu? Hujahan Pihak-Pihak Di Mahkamah ini [12] Peguam terpelajar Perayu berhujah bahawa PK terpelajar telah terkhilaf. Peguam Perayu secara dasarnya mengulangi hujahan yang dibuat di peringkat Mahkamah Tinggi, berlandaskan fakta yang dinyatakan dalam Afidavit Sokongan Perayu (Lampiran 2). Sebaliknya peguam terpelajar Responden dan Pencelah berhujah bahawa tiada sebarang kekhilafan di pihak YA PK samada dalam dapatan fakta mahupun pemakaian prinsip undang-undang. Dapatan dan Keputusan Mahkamah ini [13] Kami mendapati tiada sebarang merit pada rayuan Perayu. Tiada kekhilafan (appellable error) oleh YA PK dan beliau gagal ditunjukkan telah ternyata terkhilaf (plainly wrong) dalam keputusan dan dapatan fakta dan undang-undang beliau, untuk mewajarkan kami mengusik keputusan beliau. [14] Kami bersetuju dengan hujahan pihak Responden dan Pencelah. Kami mendapati YA PK telah mengguna pakai prinsip undang-udang yang betul semasa menimbang rayuan Perayu terhadap LTPP, sebagai suatu badan disiplin (disciplinary body). [15] Dalam kes Majlis Peguam v. Dato' Sri Dr. Muhammad Shafee Abdullah [2016] 6 MLRA 1 yang dirujuk oleh YA PK, Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut: “[29] We were minded of the well-settled principle that as a general rule, the policy is not to interfere in matters of profesional discipline, but to leave matters of discipline to the body entrusted by Parliament to regulate and discipline members of the profession. All that is required is that the disciplinary body acts fairly in carrying out its duties, and the hearing conducted thoroughly with due deliberation and understanding given to the facts of the complaint. Unless the Disciplinary Committee in the exercise of its powers can be shown to have erred in principle, or to have overlooked, misconceived, or disregarded some material matter of fact, or to have failed to act judicially, the court ought not to interfere, except in the rarest of cases. This principle has been applied consistently by our courts (see cases of Re A Solicitor (No 2) [1923] 93 LJKB 761, Re A Solicitor [1969] 3 All ER 610, Keith Sellar v. Lee Kwang And Tennakoon v. Lee Kwang [1980] 1 MLRA 461, Gana Muthusamy v. Tetuan LM Ong & Co [1998] 2 MLRA 208, Merchant v. Law Society of Saskatchewan [2002] 8 WWB 214)...” [16] Kami mendapati daripada Penghakiman beliau, YA PK telah menimbang setiap alasan rayuan Perayu dan beliau telah membuat dapatan yang sewajarnya sepertimana yang dapat dilihat di perenggan 14 - 32 Penghakiman. [17] YA PK mendapati seksyen 103D Akta telah dipatuhi oleh LTPP. Kami bersetuju dengan dapatan YA PK bagi isu tersebut. Subseksyen (4) memperuntukkan bahawa:

Subsection

(4) Before the Disciplinary Board makes an order under subsection (2) or any order that is likely to be adverse against an advocate and solicitor under subsection (3); it shall notify the advocate and solicitor of its intention to do so and give him a reasonable opportunity to be heard. [18] Menurut YA PK, LTPP telah memberi peluang yang munasabah kepada Perayu untuk didengar sebelum membuat keputusan. Eksibit CR-8 iaitu Perintah LTPP mengesahkan bahawa Lembaga Tatatertib telah menimbang hujahan bertulis dan lisan Perayu dan mendengar Perayu dan peguam cara Perayu sebelum membuat keputusan. [19] YA PK mendapati tiada keterangan dalam rekod prosiding Jawatankuasa Tatatertib yang menunjukkan bahawa Encik Balarajah a/I Subramaniam sebagai Pengerusi telah bertindak secara tidak adil dan/atau berat sebelah. Juga tiada keterangan bahawa beliau sebagai Pengerusi telah memberi harapan palsu kepada Perayu dan telah bertindak menyerang Perayu semasa prosiding tatatertib sepertimana yang didakwa Perayu. YA PK mendapati ianya hanyalah pengataan kosong Perayu tanpa sebarang keterangan sokongan. Apa pun keadaannya, YA PK mendapati Perayu tak dapat menunjukkan bagaimana ia telah memprejudiskan Perayu. Pada hemat kami, YA PK tidak terkhilaf. Kami bersependapat dengan dapatan beliau bagi isu ini. [20] Seterusnya, YA PK mendapati tidak boleh dikatakan bahawa laporan dan cadangan Jawatankuasa Tatatertib dan keputusan LTPP adalah “null and void” sepertimana yang didakwa oleh Perayu. Sekali lagi, kami bersetuju dengan dapatan YA PK tersebut. [21] Selanjutnya, YA PK mendapati Responden melalui Eksibit CR-1 telah menyenaraikan salah laku Perayu. Dapatan dan cadangan Jawatankuasa Tatatertib adalah berdasarkan salah laku Perayu seperti yang diadu oleh Responden dalam aduan tersebut di atas, sebelum beliau mendapati Perayu adalah “guilty of grossly improper conduct and there are no mitigating factors”. Ekoran dari itu, YA PK mendapati dapatan dan cadangan Jawatankuasa Tatatertib adalah dalam lingkungan aduan yang dibuat oleh Responden terhadap Perayu. Pada hemat kami YA PK tidak terkhilaf dalam dapatannya. Dapatan kami adalah selari dengan dapatan YA PK dalam hal ini. [22] Berhubung dakwaan Perayu yang beliau tidak diserahkan laporan dan rekod prosiding Jawatankuasa Tatatertib, YA PK mendapati Eksibit CR-6 membuktikan sebaliknya. Ia menunjukkan bahawa Perayu telah menerima dokumen tersebut. Dapatan YA PK bagi isu ini adalah tepat pada hemat kami. [23] Berhubung ketiadaan pertuduhan, keputusan kes Majlis Peguam Malaysia v. Rajehgopal Velu & Anor (2017] 2 MLRA 1 adalah membantu, di mana Mahkamah memutuskan sepertimana berikut: “[29] We agree with the learned counsel for the appellant that there is no provision in the LPA or the 1994 Rules requiring a charge to be specifically framed or preferred against an advocate and solicitor in disciplinary proceedings. … [42] As stated earlier, there is no requirement either under the LPA or under the 1994 Rules requiring a charge to be framed against the 1st respondent. The DB and the DC was at liberty to proceed with the disciplinary proceedings against the 1st respondent without having to specifically frame a formal charge against him provided, to borrow the words of Nik Hashim FCJ in Lembaga Jurutera Malaysia v. Leong Pui Kun (supra), 'the procedure adopted was not in breach of any specific provision of the Act and did not result in a denial of natural justice' to the 1st respondent. [24] Berdasarkan kes tersebut pada hemat kami dapatan YA PK bahawa tiada keperluan di bawah undang-undang untuk Jawatankuasa Tatatertib merangka suatu pertuduhan dalam prosiding tatatertib adalah betul. Oleh itu, ketinggalan untuk merangka suatu pertuduhan di sini bukanlah merupakan ketidakpatuhan kepada u n d an g-un d ang . Kami bersetuju dengan dapatan YA PK. [25] Berhubung alasan Perayu bahawa laporan dan cadangan yang dibuat oleh Jawatankuasa Tatatertib adalah salah dari segi undang-undang dan tidak selaras dengan “burden and standard of proof”, YA PK mendapati ianya tidak bermerit kerana kegagalan peguam Perayu untuk mengemukakan sebarang autoriti bagi menyokong hujahan tersebut. Tambahan pula, Peguam Perayu tidak berhujah apakah “burden and standard of proof” dalam prosiding Tatatertib di hadapan Jawatankuasa Tatatertib. [26] Berkait isu ini, YA PK sekali lagi merujuk kepada kes Majlis Peguam Malaysia v. Rajehgopal Velu & Anor [supra] di mana dalam keadaan serupa/seakan, Mahkamah menyatakan seperti berikut: “[33] It is trite principle that a disciplinary committee of a profesional body is entitled to conduct its disciplinary hearing in respect of a member of the body in whatever way it deems appropriate provided that the method or manner it adopts is not in breach of any specific provisions of the relevant statutes or regulations and does not result in a denial of natural justice to the member concerned. [34] In Lim Ko & Anor v. Board of Architects [1966] 1 MLRA 772, the Federal Court held, inter alia, that the proceedings of disciplinary tribunals or committees conducting an inquiry are by no means bound by the strict rules which apply to criminal trials. A legalistic approach is not appropriate in those proceedings. The same principle was adopted by the Federal Court in Tan Hee Lock v. Commissioner for Federal Capital & Ors And Another Case [1973] 1 MLRA 416, Tanjung Jaga Sdn Bhd v. Minister of Labour and Manpower & Anor [1986] 1 MELR 14; [1986] 1 MLRA 366 and by the Court of Appeal in Hj Ali Hj Othman v. Telekom Malaysia Bhd [2003] 1 MELR 7; [2003] 1 MLRA 296.” [27] Oleh itu, kami juga bersetuju dengan dapatan YA PK berhubung isu di atas. [28] Mengenai isu bahawa Perayu tidak bertindak bagi pihak Responden dan Responden bukan anak guam beliau, YA PK bersetuju dengan hujahan peguam Responden dan peguam Pencelah bahawa suatu aduan boleh dibuat terhadap Perayu walaupun Perayu bukan peguam Responden kerana Akta membenarkan aduan sedemikian dibuat. Aduan Responden terhadap Perayu melibatkan salah laku Perayu sebagai peguam dan bukannya kecuaian. Salah laku tidak terhad kepada hubungan peguam dan anak guam. Kami sekali lagi bersetuju dengan YA PK. [29] Akhir sekali, mengenai isu bahawa Responden bersetuju untuk menarik balik aduan terhadap Perayu, YA PK mendapati rekod prosiding di hadapan Jawatankuasa Tatatertib tidak menunjukkan perkara sedemikian terjadi. Sebaliknya, keterangan melalui Eksibit CR-6 menunjukkan bahawa wakil Responden mahu Responden meneruskan dengan aduannya terhadap Perayu. Tambahan lagi, Perayu masih belum membuat bayaran RM30,000-00 kepada Responden sepertimana yang dijanjikan. YA PK dengan itu, mendapati tiada persetujuan Responden untuk menarik balik aduannya terhadap Perayu. Kami bersetuju dengan dapatan YA PK. Rumusan: [30] Berdasarkan alasan di atas kami sebulat suara mendapati rayuan Perayu tidak mempunyai merit. Perayu gagal menunjukkan bahawa Lembaga Tatatertib dan atau Jawatankuasa Tatatertib telah “erred in principle, or had overlooked, misconceived, or disregarded some material matter of fact, or to have failed to act judicially” terhadap Perayu. Oleh itu YA PK tidak terkhilaf dan tidak melakukan sebarang “appellable error” dalam menolak Usul Pemula (Lampiran1) Perayu. Oleh itu rayuan Perayu di tolak dengan kos. t.t AHMAD ZAIDI BIN IBRAHIM Hakim Mahkamah Rayuan, Malaysia Bertarikh: 22 Mac 2024 Kes-kes yang dirujuk