Chillville Empire (TB-63-27-10/2025)

Akta Kawalan Produk Merokok Demi Kesihatan Awam 2024 [ AKta 852], yang boleh dihukum dibawah seksyen 7 (2) (a) (i) Akta yang sama. Hukuman Jika disabitkan kesalahan boleh didenda tidak melebihi dua puluh ribu ringgit atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi satu tahun atau kedua-duanya C. PENGAKUAN SALAH [5] Pada 5/11/2025, OKS telah mengaku salah terhadap pertuduhan tersebut selepas pertuduhan dibacakan dan diterangkan dalam bahasa Melayu. Hukuman yang diperuntukkan bagi kesalahan tersebut juga telah dibacakan dan diterangkan kepada OKS dan OKS masih mengekalkan pengakuan salahnya. OKS memahami sifat dan akibat pengakuannya dan telah mengaku salah tanpa syarat. [6] Mahkamah berpuas hati bahawa OKS telah dengan jelas memahami pertuduhan yang dipertuduhkan ke atasnya dan juga hukuman yang boleh dikenakan kepadanya atas pengakuan salah tersebut. Mahkamah juga telah memastikan yang OKS faham tentang sifat dan akibat dari pengakuan bersalah tersebut. [7] Pihak pendakwaan seterusnya telah mengemukakan eksibit seperti berikut: -Fakta Kes -[P3] [P1 dibacakan dan diakui benar oleh OKT] -Surat arahan penguatkuasaan negeri Terengganu-[P4] -Memo operasi 10/7/2025 -[P5] -Notis meminta kehaditan ke Mahkamah-[P6] -Senarai borang sitaan-[P7] -Gambar mangsa sebanyak 3 keping -[P6A-C] -6 keping gambar serta perakuan 90A AKta Keterangan -[P8A-F] -Pelan lantai premis perniagaan -[P9] -Iklan lokasi premis perniagaan- [P10] -SSM bagi OKS -[P11] -Chukai report 5516/2025- [P12] -Borang permintaan analisis- [P13] -Resit penerimaan MKAB/202/07/01-[P14] -Laporan makmal MKAB/202/07/01 bertarikh 3/8/2025- [P15] -Perakuan analisis- [P16] -Baki analisis- [P17] diakui benar oleh OKS-Gegantung iklan- [P18] diakui benar oleh OKS [8] Fakta Kes (Eksibit P3) menyatakan:

8.1 Pada 13 Julai 2025, lebih kurang jam 5.30 petang, satu operasi penguatkuasaan di bawah Akta Kawlan Produk Merokok Demi Kesihatan Awam 2024 [Akta 852] telah dijalankan oleh pegawai diberi kuasa, diketuai oleh Penolong Pegawai Kesihatan Persekitaran (PPKP) Tuan Mohd Syahmi Hisyam bin bin Tuan Saidi bersama empat anngota operasi iaitu PPKP Mohd Izzuddin bin Zolkifli, PPKP Mohd Arif bin Kamaruddin,Pembanatu Kesihatan Awam (PKA) Wan Rosmadi bin hj Wan Embong dan PKA Zulfaezi bin Azmee. Operasi ini bertujuan mengawal penjualan produk merorok selaras dengan Peruntukan Akta 852.

8.2 Sekitar jam 6.00 petang pada Tarikh yang sama, pasukan penguatkuassa telah memasuki premis perniagaan Chillville di alamat K2111 Tingkat bawah, Taman Geliga Sakti, 24000 Kemaman, Terengganu. DiPremis tersebut, Pasukan menemui seorang perempuan dewasa berbangsa Melayu dikenali sebagai Nurul Shalisa binti Nazri (No K/P:040316-11-0668) yangbertugas sebagai pekerja premis.

8.3 Pengau telah memperkenalkan diri, menunjukkan kad kuasa dan memaklumkan tujuan pemeriksaan. Hasil pemeriksaan mendapati satu unit gegantung iklan bahan merokok jenama “ncig” dipamerkan dipremis. Pemeriksaan lanjut juga mendapati premis menjual satu unit bahan merokok jenis cecair vape “Blanc Classic 50mg ncig” bernilai RM40.00, yang merupakan produk yang diiklankan pada gegantung tersebut

8.4 Bertindak dibawah seksyen 33 Akta 852, pengadu telah menjalankan penggeledahan tanpa waran dan menyita:

satu unit gegantung iklan bahan merokok berjenama “ncig”

Satu unit bahan merokok (cecair vape) jenis “Blanc Classic 50mg ncig” bernilai RM40.00

8.5 Cecair vape disita dan dimasukkan ke dalam plastik lutsinar, dilabelkan TRG 13472 dan dilak dengan lak rasmi Kementerian Kesihatan Malaysia sebelum dihantar ke Makamal Kesihatan Awam Kota Bharu, Jabatan kesihatan Negeri Kelantan untuk analisis pengesahan kandungan nikotin

8.6 pengadu kemudiannya mengeluarkan Notis Memerintahkan Kehadiran ke Mahkamah bernombor siri TRG13472 beserta senarai bahan yang disita bertaraikh 13 Julai 2025 kepada pekerja premis tersebut. Kesalahan yang dilakukan telah diterangkan kepada Nurul Shalisa binti Nazri dan penerimaan notis diperakui beliau.

8.7 laporan polis telah dibuat di Balai Polis Chukai, Kemaman dengan nombor laporan Chukai/0005516/25.

8.8 Pada 3 Ogos 2025, Laporan Perakuan Juruanalisis (no Makmal: MKAKB/2025/07/01) telah mengesahkan bahawa cecair vape yang disita mengandungi nikotin dari sumber hasil temabakau isitu sejenis bahan merokok 8.9 Oleh yang demikian, Chilville Empire (No Pendaftaran Perniagaan:CA0290895-D) telah melakukan kesalahan di bawah Seksyen 7(1) (c) Akta 852 iaitu memudahkan penerbitan Iklan yang mengandungi pelawaan untuk membeli bahan merokok dan jika sabit kesalahan, OKS boleh dihukum dibawah seksyen 7(2)(a)(i) Akta 852 iaiatu dedenda tidak melebihi RM20,000 atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi satu tahun atau kedua-duanya. [9] OKS telah mengakui benar Fakta Kes (Eksibit P3) yang dibacakan kepadanya. [10] Kesemua ekshibit di atas telah ditunjukkan kepada OKS dan OKS telah mengakui benar kesemua ekshibit tersebut. [11] Mahkamah seterusnya telah menerima pengakuan salah OKS dan mendapati OKS bersalah atas pertuduhan tersebut. [12] OKS yang tidak diwakili peguambela telah membuat rayuannya sendiri dengan menyatakan bahawa OKS memohon dikurangkan hukuman kerana OKS tidak berniat untuk melanggar undang-undang, iklan tersebut dipemerkan dalam premis dan bukannya diluar premis. OKS juga memaklumkan OKS telah menurunkan iklan tersebut dan ini adalah kesalahan pertama OKS dan tidak akan mengulangi kesalahan tersebut pada masa hadapan. [13] OKS merayu dan menyatakan OKS tidak mempunyai pendapatan yang tetap, isteri bekerja sebagai pembantu pengurusan murid dengan gaji yang kecil serta mempunyai 3 anak yang masih bersekolah. OKS memaklumkan kehidupannya sukar pada saat ini dan merayua agar Mahkamah ini mempertimbangkan rayuan dan memberikan belah ehsan kepada OKS [14] Pegawai Pendakwa (selepas ini dirujuk sebagai ‘PO’) yang bijaksana telah memohon agar OKT dikenakan hukuman yang setimpal sebagai pengajaran terhadap OKT memandang kes ini merupakan suatu kes kesalahan yang serius iaitu perlanggaran Akta 852 yang digubal bagi melindungi kepentingan awam. Kesalah OKS adalah memudahkan iklan bahan merokok iaitu “NCIG” yang berpotensi meningkatkan amalan merokok. [15] Tuan PO turut menghujahkan kesalahan yang dilakukan OKS ini bukanlah kesalahan teknikal tetapi ia adalah perlanggaran dasar awam yang telah lama digubal bagi mengurangkan tabiat merokok dalam kalangan remaja dan masyarakat yangmana secara memberi kesan secara langsung serta tidak langsung yang mana iklan tersebut boleh menarik minat perokok dan bukan perokok untuk mula mencuba vape dan akhirnya membawa kepada ketagihan. [16] Tuan PO selanjutnya dalam hujahan pemberatan membentangkan berdasarkan statistic WHO bagi tahun 2023 amenunjukkan peningkatan 46% perokok dikalangan remaja dan kajian KKM sendiri menunjukkan peningkatan penggunaan vape dikalangan remaja adalah meningkat dalam tempoh 5 tahun terakhir ini [17] Tuan PO akhir memohon agar Mahkamah ini mengenakan hukuman yang tegas dan serius bagi kes ini sebagai suatu cara untuk membenteras kesalahan ini [18] Mahkamah setelah mendengar rayuan OKS dan hujahan tuan PO telah mensabitkan OKS atas kesalahan dan menjatuhkan hukuman denda RM800. D. FAKTOR-FAKTOR YANG DIPERTIMBANGKAN OLEH MAHKAMAH [19] Seksyen 7 Akta kawalan produk Merokok demi kesihatan awam 2024 Larangan pengiklanan produk tembakau, dsb 7.(1) Tiada seorang pun boleh menerbitkan atau memudahkan mana-mana orang untuk menerbitkan apa-apa iklan-

mengandungi apa-apa tembakau, bahan merokok atau produk pengganti tembakau;

mengandungi apa-apa jenama atau cap dagang yang berhubungan dengan apa-apa produk tembakau, bahan merokok atau produk pengganti temabakau;

mengandungi apa-apa tawaran atau pelawaan untuk membeli apa-apa produk tembakau, bahan merokok atau produk pengganti tembakau, ………………………………………….. ………………………………………….. ……………………………………………..

Mana-mana orang yang melanggar seksyen ini melakukan kesalahan dan boleh, apa bila disabitkan-

sekiranya orang itu bukan satu pertubuhan perbadanan-

Bagi kesalahan pertama, dedenda tidak melebihi dua puluh ribu ringgit atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi satu tahun atau kedua-duanya sekali; dan

(ii) ……………………………………………………………….

…………………………………………………………..

(i)………………………………………..

(ii)……………………………………… Penekanan adalah ditambah [20] Hukuman yang dijatuhkan kepada OKS adalah menurut undang-undang sepertimana yang disyaratkan di dalam Seksyen 173(b) KTJ. Merujuk kepada kes Public Prosecutor v Jafa bin Daud [1981] 1 MLJ 315 yang membincangkan berkaitan “sentence according to law” telah menyatakan “that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section, but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles”. [21] Manakala di dalam kes New Tuck Shen v Public Prosecutor [1982] 1 MLJ 27, Mahkamah memutuskan ‘The right to impose punishment on a guilty party is absolutely the discretion of the court’. [21] Bagi kesalahan dibawah Seksyen 7 Akta kawalan Produk Merokok bagi Demi Kesihatan Awam 2024, Mahkamah mempunyai budi bicara untuk mengenakan hukuman denda sehingga dua puluh ribu ringgit atau pemenjaraan selama tempoh tidak melebihi satu tahun atau kedua-duanya. [23] Mahkamah telah mengambil kira fakta dan keadaan kes serta rayuan OKS dalam menggunakan budi bicara Mahkamah untuk menjatuhkan hukuman yang bersesuaian dengan jenis dan graviti kesalahan yang dilakukan oleh OKS. Hukuman yang diberikan hendaklah berpadanan dengan kesalahan tersebut. [24] Peruntukan Seksyen 172G KTJ menyatakan: Where an accused pleads guilty at any time before the commencement of his trial, the Court shall sentence the accused in accordance with subparagraph 172D(1)(c)(ii).

Where a satisfactory disposition of the case has been agreed upon by the accused and the Public Prosecutor under section 172C, the Court shall, in accordance with law, dispose of the case in the following manner:

make any order under section 426; and

where the satisfactory disposition is in relation to a plea bargaining of the charge, find the accused guilty on the charge agreed upon in the satisfactory disposition and sentence the accused accordingly; or

where the satisfactory disposition is in relation to a plea bargaining of the sentence, find the accused guilty on the charge and-

deal with the accused under section 293 or 294; or

(ii) subject to subsections (2) and (3), sentence the accused to not more than half of the maximum punishment of imprisonment provided under the law for the offence for which the accused has been convicted. [25] Mengguna pakai peruntukan Seksyen 172G dan 172D(1)(c)(ii) KTJ, Mahkamah telah menjatuhkan hukuman denda RM800 terhadap OKS [26] Notis Rayuan yang difailkan oleh OKS adalah bagi merayu terhadap hukuman yang dikenakan ke atasnya. Oleh yang demikian, Seksyen 305 KTJ adalah terpakai dimana Seksyen tersebut memperuntukkan: When an accused person has pleaded guilty and been convicted by a Magistrate on that plea, there shall be no appeal except as to the extent or legality of the sentence. [27] Rayuan bagi hukuman atas pengakuan salah adalah terbatas kepada berat dan sahnya hukuman itu sahaja. [28] Hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah adalah sah dan mematuhi peruntukan Seksyen 7 Akta Kawalan Produk Merokok Demi Kesihatan Awam . Merujuk kepada kes Deputy Public Prosecutor v Isaac Elion (1949) 15 MLJ 160, yang menyatakan ‘that before an Appellate Court interfered with the sentence of the Court below, the Appellate Court had to be satisfied that the sentence was wrong either in law or that it was manifestly excessive or inadequate on the facts and circumstances. [19] Di dalam kes PP v. Ling Leh Hoe [2015] 4 CLJ 869, Mahkamah telah memutuskan: "[14] The appellate court can and will interfere in the sentence imposed by the lower court if it is satisfied that any of the following four grounds are made out:

The sentencing judge had made a wrong decision as to the proper factual basis for the sentence;

There had been an error on the part of the trial judge in appreciating the material facts placed before him;

The sentence was wrong in principle; or

The sentence imposed was manifestly excessive or inadequate. (See R v. Ball [1951] 35 Cr App. R 164; Loo Weng Fatt v. Public Prosecutor [2001] 3 SLR 313 at para [65]; Public Prosecutor v. UI [2008] 4 SLR (R) 500)." [30] Mahkamah juga dalam melaksanakan budi bicara untuk menjatuhkan hukuman yang sewajarnya kepada OKS, perlu mengambil kira pelbagai faktor sebagaimana yang dinyatakan di dalam kes PP v Morah Chekwube Chukwudi [ 2017] MLJU 958 yang mana telah diputuskan: - “Jurisprudence relating to sentence [5] It well established that there are numbers of factors that courts take into consideration before sentencing. Some of them are as follows : (a) gravity or severity of the facts constituting the offence; (b) the circumstances in which it was committed; (c) the rampancy of such offence in the area; (d) the offender’s previous record;(e) the offender’s contribution and support to his family members; (f) the offenders means;

the effect of conviction and sentence on his job opportunities; (h) the age and health of the accused; I1) whether it is his first offence; (j) whether the accused had cooperated with the police after the commission of the offence; (k) whether the accused had pleaded guilty;

status of the accused;(m) whether there was violence during the crime; (n) public interest, etc. [31] Mahkamah telah menjatuhkan hukuman berdasarkan peruntukan seksyen 7 Akta Kawalan Produk Merokok Demi Kesihatan Awam 2024, dan mengikut prinsip undang-undang yang ditetapkan dimana hukuman tersebut tidaklah terlampau berat atau berlebihan. Hukuman tersebut masih berada di dalam had lingkungan yang dibenarkan iaitu tidak melebihi denda dua puluh ribu ringgit atau penjara selama tempoh tidak melebihi satu tahun atau kedua-duanya sekali. E. KEPENTINGAN AWAM [32] Kepentingan awam atau kepentingan umum merupakan pertimbangan utama kepada Mahkamah dalam menentukan hukuman yang munasabah dan wajar dikenakan ke atas OKS. [33] Bagi memastikan kepentingan awam terjaga, keselamatan dan kesejahteraan masyarakat maka menjadi tugas Mahkamah untuk memastikan pesalah dihukum setimpal dengan kesalahan yang telah dilakukan. Di dalam kes Hasanuddin Abd Hamid v PP [2002] 3 CLJ 495, Mahkamah di muka surat 518 telah memetik penghakiman Raja Azlan Shah Ag LP di dalam kes Bhandulananda v PP: Raja Azlan Shah Ag LP (as his majesty then was) made the following observations in the Federal Court decision of Bhandulananda v. PP, on an appeal against sentence for the offence of giving false testimony in court: He (the trial judge) took the course he did, in outweighing the plea of mitigation in favour of the public interest with a desire to uphold the dignity and authority of the law as administered in this country. We agree. That must receive the greatest weight. It is a serious offence to give false testimony, for it is in the public interest that the search for truth should, in general and always, be unfettered. The courts are the guardians of the public interest. [34] Manakala dalam kes Zulkifli Hashim lwn Pendakwa Raya [2017] 1 LNS 1768, Mahkamah telah merujuk kes PP v. Leonard Glenn Francis [1989] 1 CLJ 972 yang menyatakan: "Now, the principles which an appellate Court must observe in an appeal against sentence are these:

the Court does not alter a sentence which is the subject of an appeal merely because the members of the Court might have passed a different sentence. The trial Judge had seen the prisoner and heard his history and any witnesses to character he may have chosen to call. It is only when a sentence appears to err in principle that the Court will alter it;

the first and foremost consideration of punishment is the public interest. The object of punishing crime is not only to punish the offender but also to deter others. Public interest is best served if the offender is induced to turn from criminal ways to honest living. The law does not therefore, fix the sentence for a particular crime but fixes a maximum sentence and leaves it to the Court to decide what is the appropriate sentence in the particular circumstances of each case. It is for these reasons that evidence of antecedents and character should be taken before sentence in respect of each convicted person." [35] Keadaan ini diluahkan di dalam kes Rohaizat bin Abd Ani v PP [2016] 1 LNS 1775 “The punishment of the offence reflects Parliament’s concern over the rise in the number of cases involving with rape. The courts being enforcers of the law must carry this object into effect and not defeat the object by imposing unreasonably lenient sentences. There are only annoying and does not serve as a deterrent. It is counterproductive and gives the wrong signal to the public. As has often said the public will lose confidence in the courts is evildoers are not dealt with properly. The courts must therefore consistently send a clear signal to those who think of committing crimes. It is only through the sentences passed by the courts that the message will get through to public”. [36] Prinsip di dalam ketiga-tiga kes tersebut menunjukkan kepentingan awam adalah mengatasi kepentingan OKS. Namun begitu rayuan yang yang dikemukakan oleh OKS juga tidak boleh dipandang enteng oleh Mahkamah ini dalam menimbang dan menjatuhkan hukuman dan kepentingan OKS juga perlulah diambil kira olah Mahkamah ini F.FAKTOR MITIGASI DAN RAYUAN OKT [37] Mahkamah turut mengimbangi faktor-faktor peringanan dan pemberatan dalam menentukan hukuman yang bersesuaian dan wajar. Pertimbangan telah diberikan oleh Mahkamah kepada faktor-faktor mitigasi seperti berikut: [38] OKS telah mengaku salah di peringkat awal kes dan secara tidak langsung telah menjimatkan masa dan kos pihak-pihak. Mahkamah telah mengambil kira pengakuan salah OKS tersebut namun kepentingan awam menjadi keutamaan dan mengatasi kepentingan OKS. [39] Di dalam kes Hasanuddin Abd Hamid v PP [2002] 3 CLJ 495, Mahkamah di muka surat 518 telah memetik penghakiman Raja Azlan Shah Ag LP di dalam kes Bhandulananda v PP: Raja Azlan Shah Ag LP (as his majesty then was) made the following observations in the Federal Court decision of Bhandulananda v. PP, on an appeal against sentence for the offence of giving false testimony in court: He (the trial judge) took the course he did, in outweighing the plea of mitigation in favour of the public interest with a desire to uphold the dignity and authority of the law as administered in this country. We agree. That must receive the greatest weight. It is a serious offence to give false testimony, for it is in the public interest that the search for truth should, in general and always, be unfettered. The courts are the guardians of the public interest. It should be emphasised that whilst public interest plays an important role in sentencing practice, there are other important factors which a court needs to consider in imposing a particular sentence. Whilst it is recognised that no two cases may be the same, the exercise of the court's discretion should be in accordance with certain accepted principles or guidelines so as not to have too great a disparity in sentences for the same offence. Of particular importance to the case at hand are the consideration of the following guidelines or principles involved in sentencing:

(i)discount or credit for the plea of guilty;

(ii)comparison of sentences in other cases for a similar offence;

(iii)disparity of sentence amongst the accused persons; and

(iv)mitigating factors relevant to the present case. ... Discount or credit for the plea of guilty It is an accepted rule of practice that an accused person should be given credit or discount for pleading guilty. The rationale for this rule is that much public time and money will be spared if an accused admits his guilt, thus avoiding a prolonged and unnecessary trial. This rule however, is not a strict rule as the courts may, in exercise of their discretion, in exceptional cases, refuse to grant any discount. The credit or discount to be given in favour of the accused person is not on the maximum sentence imposed by law but rather on a sentence which would have been imposed on the accused if he had claimed trial and had been found guilty. Cumming-Bruce LJ in R v. Boyd10 above said: 'So one asked oneself, if there had been a plea of not guilty, and he had been convicted, what would have been the appropriate sentence?' ... If two or more persons had either pleaded guilty or had been found guilty for the same offence committed jointly, the general rule is that any unjust disparity should be avoided. However, there is nothing to prevent the court from imposing a range of sentences on the accused persons if there are important considerations for so doing. The ages of the accused, the degrees of culpability and the differences in mitigation are amongst some of the important factors which warrant a disparity in sentences. [40] Manakala dalam kes Bachik Abdul Rahman v PP [2004] 2 CLJ 572 di muka surat 573, Mahkamah Rayuan menyatakan: [2) “One of the principles in sentencing is that a convicted person should be given a discount for pleading guilty. A reduction of about one third of the sentence that would otherwise have been imposed is normally given. This, however, is not a strict rule and the court may, in the exercise of its discretion, refuse to grant any discount…..” [41] Di dalam kes Yosini bin Mohamed [2018] 1 LNS 2018, Mahkamah Tinggi telah menyatakan: “Selain itu harus diingatkan juga bahawa tiada peraturan bahawa pengakuan salah secara otomatik seseorang tertuduh itu berhak kepada hukuman yang ringan atau diskaun, (rujuk PP v Tia Ah Leng [2000] 5 CLJ 614). Akan tetapi hakim bicara hendaklah memberi alasan kenapa beliau enggan menuruti amalan pengakuan salah sebagai faktor peringanan hukuman. (lihat juga Tan Lay Chen v PP [2000] 4 CLJ 492). Didalam kes dihadapan kita sekarang ini, Puan HMS telah mempertimbangkan semua perkara sebelum memutuskan bahawa pengakuan bersalah tertuduh tidak boleh menjadi satu faktor keringanan. Mahkamah bersetuju dengan pendirian ini dan, dengan demikian, Mahkamah ini tidak akan mengganggu dan mengurangkan hukuman-hukuman yang telah dijatuhkan oleh puan HMS yang bijaksana. [42] Sewaktu membuat rayuan OKS yang diwakili oleh pengarahnya memohon untuk hukuman diringankan dengan alasan mengambil kira OKS tidak berniat melanggar undang-undang dan gegantung tersebut dipamerkan dalam premis OKS dan juga telahpun diturunkan selepas pihak pendakwaan membuat serbuan. OKS mempunyai tanggungan 4 orang secara keseluruhan, OKS tidak mempunyai pendapatan yang tetap dan isteri hanya bekerja dengan pendapatan yang sangat kecil, maka Mahkamah berpandangan OKS wajar diberi peluang untuk memperbaiki diri dan memperbetulkan kesilapan tersebut dengan dengan yang lebih rendah. G.KESIMPULAN [43] Mahkamah telah mengambil kira fakta dan keadaan kes serta ekshibit yang dikemukakan dalam menentukan hukuman yang bersesuaian terhadap OKS. Faktor-faktor pemberatan dan peringanan telah diimbangi dan Mahkamah berpandangan hukuman denda RM800 wajar dikenakan kepada OKS. [44] Mahkamah ini berpandangan hukuman ini adalah wajar, mencukupi, munasabah dan berpadanan dengan kesalahan yang telah dilakukan oleh OKS. Hukuman tersebut juga adalah sah, teratur dan mematuhi prinsip-prinsip hukuman serta peruntukan undang-undang sedia ada dan bukanlah hukuman yang keterlaluan (manifestly excessive). [45] Sekian untuk pertimbagan Yang Arif dan Yang Arif jualah yang lebih arif dan bijaksana dalam menjatuhkan hukuman. Bertarikh 14 haribulan Februari 2026 Wan Suhaila binti Mohd Hakim Mahkamah Sesyen Kemaman Kepada: Timbalan Pendakwa raya Ahmad Hafizzudin bin Manjur Ahmad (Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Terengganu) Chillville Empire K2111 Tingkat Bawah, Taman Geliga Saksti, 24000 Kemaman Terengganu