CHINA CONSTRUCTION YANGTZE RIVER (MALAYSIA) SDN. BHD. (Dahulunya dikenali sebagai China Construction Third Engineering Group (M) Sdn. Bhd.) v WK PLASTERCEIL AND CONSTRUCTION SDN BHD (JA-12BNCC-3-01/2025)

Ini adalah keputusan Mahkamah terhadap rayuan yang telah difailkan oleh pihak Perayu yang telah terkilan dengan keputusan Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) bertarikh

31.12.2024. HMS bijaksana dalam keputusannya selepas perbicaraan penuh telah membenarkan tuntutan Responden dengan kos.

Bagi tujuan rujukan, Perayu dalam rayuan ini adalah Defendan dalam tuntutan di mahkamah Sesyen, manakala Responden pula adalah Plaintif dalam tuntutan yang sama.

Pihak-pihak telah memfailkan Hujahan Bertulis dan Mahkamah ini telah mendengar Hujahan Lisan pada 1.10.2025 dan pada hari yang sama telah memberikan keputusan untuk kes ini. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg

Plaintif dan Defendan merupakan syarikat sendirian berhad yang diperbadankan di Malaysia. Melalui satu surat anugerah (letter of award) bertarikh 30 September 2017, Defendan telah melantik Plaintif sebagai “sub kontraktor” untuk membekal dan memasang, antara lain, kerja-kerja siling plaster bagi beberapa blok unit-unit kondominium berkenaan dengan projek "Agile Mont Kiara". Jumlah kontrak untuk kerja-kerja tersebut adalah RM 4,156,964.00, dibayar melalui tuntutan kemajuan bulanan.

Pada 16 Jun 2022, Defendan telah membuat pindahan secara penolakan (set-off) terhadap sebahagian penyelesaian bagi jumlah tertunggak tersebut, satu unit pangsapuri yang berjumlah RM 565,326.00, dikenali sebagai No. Unit A3A-1-20- 09 Jenis V6 di projek tersebut. Maka, jumlah baki tertunggak yang terhutang kepada Plaintif daripada Defendan adalah RM 475,365.91. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg

Defendan dalam pembelaannya telah menafikan tuntutan Plaintif. Tetapi Defendan mengakui bahawa Defendan adalah berhutang kepada pihak Plaintif sebanyak RM615.629.76. Defendan menyatakan bahawa Plaintif adalah tidak berhak untuk jumlah RM1.040.691.91 dan/atau RM475, 365.91 (selepas menolak Hartanah dalam jumlah sebanyak RM565.326.00) seperti yang diplidkan dan/atau dipohon dalam Pernyataan Tuntutan bertarikh 12.10.2022. Defendan memplidkan bahawa Defendan telah beberapa kali memaklumkan dan/atau mengadu kepada Plaintif mengenai kecacatan pada kerja yang dilakukan dan isu kebersihan yang menyebabkan kesulitan kepada pihak Defendan.

Dalam memutuskan untuk membenarkan tuntutan Plaintif HMS mendapati bahawa: i) Berdasarkan keterangan kedua-dua pihak, Plaintif berjaya membuktikan bahawa tuntutan kemajuan no. 22 yang telah diserahkan dan diterima oleh defendan walaupun tiada bukti cop penerimaan/pengesahan daripada defendan. ii) Adalah mustahil juga bagi defendan untuk menafikan kewujudan tuntutan kemajuan no. 22 iaitu tuntutan terakhir plaintif bagi projek tersebut berdasarkan tindakan-tindakan yang diambil oleh Defendan susulan S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg daripada tarikh tuntutan kemajuan no. 22 tersebut iaitu mengadakan satu mesyuarat dengan plaintif pada 19.4.2022. Keterangan SD1 ialah mesyuarat diadakan untuk 'membincangkan dan mencapai terma-terma penyelesaian' mengenai kontrak antara Plaintif dan Defendan dan Defendan telah menyediakan satu ”Supplementary

(2)” sebagai terma persetujuan kedua-dua pihak. iii) Terdapat keterangan yang membuktikan Defendan telah menerima Tuntutan Kemajuan No.22 sungguh pun dokumen tersebut tidak mengandungi cop “Received and Accepted by” oleh Defendan. iv) Berkenaan isu sama ada Plaintif telah berhak kepada jumlah yang dituntut dibawah tuntutan kemajuan no. 22 tersebut untuk jumlah RM1,040,691.91. Mahkamah mendapati kesemua kerja-kerja dibawah kontrak tersebut termasuk kerja-kerja variasi yang diarahkan oleh Defendan telah disempurnakan oleh Plaintif. Pengiraan tersebut telah dipersetujui oleh pihak Defendan. Mahkamah juga mendapati tiada aduan dikemukakan oleh pihak Defendan. v) Dakwaan Defendan terpaksa melantik kontraktor-kontraktor lain untuk membuat kerja-kerja pembaikan daripada kecacatan kerja-kerja Plaintif telah gagal dibuktikan oleh Defendan. Defendan juga gagal S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg mengemukakan bukti bahawa Defendan telah menamatkan perjanjian dengan Plaintif kerana tidak berpuas hati dengan kerja-kerja plaintif. Malahan perkara ini tidak pernah diplidkan oleh Defendan di dalam pembelaannya. vi) Mahkamah menerima “summary of engineering quantity calculation” yang dikemukakan oleh SP1 mengenai kerja-kerja variasi yang disempurnakan oleh Plaintif. Mahkamah menerima keterangan SP1 bahawa P1 ini menunjukkan kerja-kerja yang telah disiapkan oleh Plaintif dan pengiraan tersebut dibuat mengikut format yang diberikan oleh Defendan. Pada pendapat Mahkamah, yang paling penting ialah kegagalan Defendan mengemukakan apa-apa bukti menunjukkan mereka ada membuat apa-apa aduan terhadap kecacatan kerja plaintif seperti yang didakwa. Defendan juga tidak memanggil mana-mana saksi lain untuk menyokong dakwaan mereka mahupun mengemukakan apa-apa dokumen. vii) Berkenaan Mesyuarat pada 19.4.2022, Mahkamah meragui keterangan SD1 mengenai mesyuarat yang berlangsung pada 19.4.2022 tersebut dan kandungan minit mesyuarat pada tarikh yang sama. Alasan-alasan Mahkamah ialah: S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg

mendakwa catatan yang dikemukakan merupakan minit mesyuarat pada 19.4.2022. Jelas sekali minit mesyuarat tersebut tidak mencatatkan butiran-butiran penting yang kebiasaannya ada pada minit mesyuarat seperti tarikh, masa, tempat berlangsungnya mesyuarat dan kehadiran pihak-pihak semasa mesyuarat tersebut. Malahan nama SD1 sendiri tidak dicatatkan di dalam minit tersebut.

Minit mesyuarat tersebut hanya bertulisan tangan tanpa mengikut apa-apa format formal minit mesyuarat. Tiada penjelasan daripada mengapa minit tidak bertaip dan mematuhi format formal minit mesyuarat. Pada zaman digital ini sukar untuk menerima keterangan minit mesyuarat masih ditulis dengan tangan.

Pada pendapat Mahkamah beban untuk memanggil Huang Xun Shun di dalam kes ini terletak kepada Defendan. Ini kerana Defendanlah yang mendakwa Huang Xun Shun bersetuju dengan pengiraan yang ditunjukkan di dalam minit mesyuarat tersebut. Defendan memerlukan keterangan Huang Xun Shun untuk menyokong keterangan SD1 dan mengesahkan bahawa Plaintif dan/atau SP1 bersetuju dengan pengiraan di dalam minit mesyuarat tersebut. Namun begitu S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg Defendan memilih untuk tidak memanggil Huang Xun Shun tanpa apa-apa alasan yang munasabah.

Tiada tanda tangan SD1 dan/atauwakil Defendan di dalam minit mesyuarat tersebut. Sekiranya minit mesyuarat ini menggambarkan persetujuan dan/atau perjanjian baru yang dipersetujui oleh kedua-dua pihak, adalah munasabah untuk kedua-dua pihak menurunkan tanda tangan mereka di atas dokumen tersebut; (e ) Pada kelazimannya minit mesyuarat tidak perlu ditanda tangani melainkan tandatangan pengesahan minit selepas ianya disediakan oleh pencatit minit;

Minit mesyuarat ini merupakan dokumen yang hanya dikemukakan sebelum perbicaraan bermula. Mesyuarat berlangsung pada 19.4.2022. Minit mesyuarat ini difailkan di dalam Ikatan D pada

26.7.2024 manakala tarikh pertama bicara kes ialah pada 30.7.2024. Ikatan Dokumen D difailkan lanjutan pindaan kepada Penyataan Pembelaan Terpinda dan Defendan menarik balik tuntutan balasnya terhadap Plaintif.

Tindakan Defendan mengubah pembelaannya dan mengemukakan dokumen penting pada saat-saat S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg akhir beberapa hari sebelum hari bicara sangat mencurigakan.

“Supplementary Agreement (2)” yang kononnya menggambarkan persetujuan Plaintif dan Defendan pada 19.4.2022 tersebut tidak pernah ditandatangani oleh mana-mana pihak.

BOQ yang kononnya disediakan oleh SD1 selepas mesyuarat dan diserahkan kepada Plaintif telah diterima oleh Plaintif pada 5.2.2021. Ini boleh dilihat pada catitan "Received on 5/2/2021" pada m/s 40 Ikatan Dokumen D. Ini adalah lebih awal daripada tuntutan kemajuan no. 22 tersebut dan sudah pasti bukan diberikan selepas mesyuarat 19.4.2022 tersebut. Keterangan jelas bercanggah dengan dokumennya sendiri.

SD1/Defendan gagal mengemukakan apa-apa dokumen sokongan kepada pengiraan di m/s 37- 38 tersebut termasuk pengiraan kerja-kerja tambahan yang didakwa berjumlah RM164,008.18 tersebut. ix). Mahkamah juga meragui kredibiliti SD1 yang memberikan keterangan bagi pihak Defendan. Pertamanya Mahkamah berpendapat SD1 sering menukar-tukar keterangannya. Ini dapat dilihat dengan jelas semasa SD1 dengan keras menafikan ada menerima tuntutan kemajuan no, 22 S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg semasa di soal balas oleh peguambela Plaintif. Keduanya seperti yang dihujahkan oleh Plaintif, permit kerja SD1 menunjukkan SD1 di tempatkan di Kuching Sarawak pada masa yang material dan bukanlah di Semenanjung Malaysia. x). Tiada apa-apa bukti menyokong keterangan SD1 bahawa beliau hadir mesyuarat dan menyediakan minit mesyuarat bertarikh 19.4.2022. Keempatnya ialah SD1 merupakan saksi Ganti pihak Defendan setelah Defendan membuat pindaan kepada pembelaannya. Saksi asal yang sepatutnya dipanggil oleh Defendan ialah Zhou Yong seperti yang dikemukakan di dalam senarai saksi Defendan yang terdahulu. xi). Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah tidak menolak kemungkinan bahawa SD1 bukanlah orang yang mempunyai pengetahuan peribadi di dalam kes ini atau hadir mesyuarat pada 19.4.2022 tersebut. Mahkamah berpendapat SD1 hanyalah wakil syarikat Defendan yang diarahkan untuk memberi keterangan bagi pihak Defendan hanya berdasarkan dokumen-dokumen sahaja. xii) Mahkamah memutuskan dakwaan Defendan bahawa Plaintif bersetuju dengan pengiraan baru yang dibuat pada 19.4.202 berdasarkan tandatangan Huang Xun Shun pada minit mesyuarat tersebut tidak dapat dipertahankan. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg xiii) Defendan juga gagal mengemukakan apa-apa keterangan menunjukkan Plaintif gagal menyiapan kerja-kerja kontrak dan kerja variasi seperti yang dituntut dibawah tuntutan kemajuan no. 22 tersebut ataupun terdapat kecacatan didalam kerja-kerja tersebut. Set Off xiv) Plaintif melalui SP2 dan Defendan memasuki satu Perjanjian Jual Beli hartanah tersebut pada 16.6.2022. Adalah juga tidak dipertikaikan bahawa Perjanjian Jual Beli tersebut adalah sebagai set off kepada jumlah terhutang defendan kepada plaintif di bawah kontrak tersebut. Mahkamah dapati jumlah terhutang yang dijelaskan yang Defendan melalui set off ini adalah jumlah hutang yang dituntut Plaintif dibawah tuntutan kemajuan no. 22 tersebut dan bukanlah yang dikira di dalam minit mesyuarat di m/s 37-38 Ikatan D tersebut. xv) Terdapat tempoh masa lebih kurang 2 bulan selepas mesyuarat 19.4.2022 tersebut dengan Perjanjian Jual Beli bertarikh 16.6.2022 dítandatangani. Dalam tempoh tersebut, kedua-dua pihak tidak menandantangani “Supplementary Agreement” (2) tersebut walaupun terdapat deraf “Supplementary

dikemukakan di Mahkamah. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg xvi) Selanjutnya berkenaan “Supplementary Agreement “(2) tidak pernah ditandatangani, Inferen yang boleh dibuat oleh Mahkamah ialah Perjanjian Jual Beli tersebut merupakan salah satu keterangan yang menunjukkan Defendan mengakui jumlah terhutang di bawah tuntutan kemajuan no. 22 tersebut dan membuat bayaran secara set off dengan hartanah tersebut. Apa jua yang berlaku semasa mesyuarat 19.4.2022 tersebut tidak pernah dipersetujui oleh Plaintif dan Mahkamah juga menolak keterangan SD1 mengenai persetujuan Huang Xun Shun sebagai mewakili persetujuan Plaintif di dalam mesyuarat tersebut. xvii) Mahkamah tidak memberi apa-apa keberatan kepada “Supplementary Agreement (2)” tersebut memandangkan perjanjian tersebut tidak pernah disempurnakan oleh kedua-dua pihak. Memandangkan nilai hartanah tersebut ialah RM565,326.00 setelah ditolak dengan nilai tuntutan kemajuan no. 22 berjumlah RM1,040,691.91 maka baki terhutang ialah RM475,365.91. Ini merupakan jumlah yang dituntut oleh Plaintif terhadap Defendan di dalam kes ini xviii) Berdasarkan alasan-alasan di atas, di atas imbangan kebarangkalian, mahkamah memutuskan Plaintif telah berjaya membuktikan kesnya terhadap Defendan. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg HUJAHAN PIHAK-PIHAK

Di dalam rayuan ini, Defendan telah menghujahkan bahawa terdapat keputusan Hakim Perbicaraan yang telah khilaf di atas dua isu utama. Isu pertama yang dibangkitkan adalah berkenaan HMS telah terkhilaf apabila mendapati pihak Plaintif telah berjaya membuktikan nilai kerja yang dituntut oelh Plaintif berdasarkan kepada Tuntutan Kemajuan Kerja No. 22 yang berjumlah RM RM1,040,691.91. Jumlah ini adalah jumlah sebelum penolakan sebanyak RM565,326.00 mengikut nilai hartanah.

Atas isu ini peguam terpelajar Defendan menghujahkan bahawa pihak Plaintif telah gagal membuktikan bahawa jumlah sebanyak RM1,040,691.91 yang ditunutut melalui Tuntutan Kemajuan No.22 adalah berdasarkan kerja sebenar yang telah dilakukan oleh pihak Plaintif. Ini adalah kerana pihak Plaintif bergantung kepada dua dokumen utama yang tidak diperakui oleh pihak Defendan. Oleh itu perkiraan yang dibuat oleh pihak Plaintif adalah tidak diperakukan. Oleh itu, dapatan HMS yang hanya terikat kepada dokumen yang tidak diperakukan ini adalah satu dapatan yang salah yang bergantung atas beban bukti imbangan kebarangkalian sahaja. Defendan berhujah bahawa perkiraan tersebut yang hanya berpandukan kepada dokumen pihak Palintif semata mata adalah perkiraan yang salah. Tanpa perakuan dan pengesahan tentang kerja yang dilakukan oleh pihak Defendan atau pihak ketiga adalah bertentangan dengan prinsip beban pembuktian di bawah seksyen 101 Akta Keterangan 1950. Berkenaan pembuktian S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg bagi sesuatu kerja yang melibatkan perubahan skop kerja yang berdasarkan tahap kerja yang telah dilaksanakan, pihak Defendan merujuk kepada kes Hercules Engineering (SEA) Sdn Bhd v Naim Engineering Sdn Bhd [2024].

Selanjutnya bagi isu kedua pihak Defendan membangkit tentang dapatan HMS yang telah terkhilaf berkenaan apabila menolak pembelaan pihak Defendan bahawa pihak-pihak telah bersetuju pada 19.4.2022 bahawa jumlah tertunggak terakhir bagi kerja kerja yang telah disiapkan oleh Plaintif adalah hanya sebanyak RM RM615,629.76. Jumlah ini adalah sebelum tolakan sebanyak RM565,326.00 dengan cara pindahan hartanah tersebut.

Defendan berhujah bahawa dapatan HMS yang menolak perjanjian tulisan tangan tersebut adalah satu kekhilafan undang-undang. Ini adalah kerana perjanjian tersebut walaupun tidak di tanda tangani, perjanjian tersebut telah diakui oleh SP1 dan tidak dibantah oleh Plaintif. Defendan juga berhujah bahawa HMS telah terkhilaf apabila menolak perjanjian tersebut yang tidak mengikut format minit mesyuarat. Defendan rujuk kes Mahkamah Rayuan Sia Siew Hong & Ors v Lim Gim Chian & Anor [1995] 3 MLJ 141

Defendan juga berhujah melalui keterangan SD1, iaitu Jiao Xin Xin, juru ukur bahan (“quantity surveyor”) bagi syarikat Defendan adalah saksi bagi pihak Defendan yang kredibel dan telah diberikan mandat untuk hadir dan beri keterangan bagi S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg pihak Defendan. Dapatan HMS yang menyatakan sebaliknya tentang SD1 ini adalah satu kekhilafan undang-undang.

Selanjutnya Defendan berhujah bahawa dapatan HMS berkenaan Perjanjian Jual Beli bertarikh 16.6.2022 berkaitan pindahan hartanah bernilai RM565,326.00 adalah satu kekhilafan dan ini adalah bertentangan dengan dapatan HMS yang menolak perjanjian bertulisan tangan bertarikh

19.4.20222 diatas. Ini adalah kerana perjanjian Jual Beli bertarikh 16.6.2022 ini hanya akan berkuat kuasa sekiranya perjanjian tulisan tangan bertarikh 19.4.2022 berkuat kuasa. Selanjutnya dapatan HMS berkenaan kegagalan pihak Defendan untuk memanggil penama Huang Xun Shun dalam mengesahkan minit mesyuarat bertarikh 19.04.2022 telah menimbulkan anggapan di bawah seksyen 114 (g) Akta Keterangan 1950. Ini adalah kerana pembelaan pihak Defendan adalah bahawa saksi bernama Huang Xun Shun mempunyai kapasiti bagi mewakili pihak Plaintif dalam membuat persetujuan bahawa pihak Defendan bersetuju atas jumlah tuntutan Plaintif dan menandatangani dokumen persetujuan bagi pihak Plaintif. Atas alasan yang dinyatakan diatas pihak Defendan berhujah bahawa HMS telah tersalah arah dan telah terkhilaf dari segi undang-undang dan telah membenarkan tuntutan pihak Plaintif.

Pihak Plaintif dalam hujahan bertulis berhujah bahawa berkenaan isu yang dibangkitkan oleh pihak Plaintif berkenaan S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg tiada pengesahan mengenai jumlah kemajuan no.22. Plaintif merujuk dapatan yang dibuat oleh HMS yang jelas telah membuat penemuan fakta bahawa SP1 dalam keterangannya menyatakan tuntutan bayaran kemajuan terakhir telah diserahkan kepada pihak Defendan. Walaupun tiada perakuan penerimaan daripada Defendan, Plaintif berhujah bahawa ketiadaan stamp syarikat Defendan ini adalah amalan biasa dimana tiada stamp penerimaan dalam tuntutan kemajuan kerja sebelum ini.

Pihak Plaintif dalam hujahan balas menghujahkan bahawa dapatan HMS berkenaan keterangan SD1 yang bernama Jiao Xin Xin, yang telah mengakui bahawa tuntutan kerja terakhir no. 22 yang berjumlah RM 1,040,691.91 adalah jumlah terhutang pihak Defendan kepada Plaintif. Selanjutnya berdasarkan pengakuan SD1 juga, dapatan HMS berkenaan jumlah terhutang pihak Defendan adalah sebanyak RM 1,040,691.91 kepada Plaintif adalah tepat dan betul. Apabila sejumlah RM 565, 326-00 ditolak atas alasan set off, maka jumlah terhutang pihak Defendan adalah RM 475,366.91. Keterangan dan pengakuan SD1 sendiri adalah memadai dalam tuntutan pihak Plaintif ini.

Selanjutnya berhubung dakwaan pihak Defendan bahawa Plaintif telah gagal membuktikan dalam tuntutannya, adalah menjadi hujahan pihak Plaintif bahawa penyata pembelaan yang difailkan pihak Defendan sendiri telah gagal memplidkan apa yang telah dihujahkan oleh pihak Defendan dalam kesnya S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg di Mahkamah Sesyen dan juga di dalam rayuan disini. Pihak Defendan telah gagal memplidkan bantahan Defendan tentang jumlah kerja dan kerja sebenarnya yang dikatakan di bantah oleh pihak Defendan atas tuntutan pihak Plaintif tersebut. Plaintif merujuk kepada Pindaan penyata Pembelaan pihak Defendan yang hanya penafian kosong atas pernyataan tuntutan Plaintif. Atas alasan ini Plaintif merujuk kepada penghakiman Mahkmah Rayuan di dalam kes Ketua Pengarah Jabatan Kerja Raya v. Strongkota Development Sdn Bhd And Another Appeal [2016] 6 MLJ 512 bahawa: “[16] From the submissions of learned counsel for the appellants, it was clear that the main thrust of this appeal had centered upon whether the trial judge had correctly adjudged this case according to the parameters as set out by the parties well before trial. This set parameters could be seen from what was pleaded in the pleadings of parties. The statement of claim would set out the cause or causes of action of the plaintiff against the defendant. The statement of defence, would, of necessity, set out basically what the answer to that claim would be. By the close of pleading, parties would know exactly what is being claimed by the plaintiff and what the answers to that claim would be. Pleadings therefore prevents surprises during trial as both parties are sure and certain as to what they are supposed to do in terms of establishing their respective positions in court. There is no element of trial by ambush where a party would be taken by surprise by the other party introducing evidence outside the contemplation of what had been the pleaded cause or causes of action or of defence. It is trite law S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg that parties to a suit are bound by what have been pleaded in their respective pleading”. Oleh itu tiada kekhilafan dari segi penemuan fakta dan applikasi undang-undang telah di lakkukan oleh HMS terpelajar.

Kuasa mahkamah ini, dalam mendengar kes rayuan adalah sebagaimana diputuskan dalam keputuan Mahkamah Persekutuan di dalam kes Dream Property Sdn. Bhd. v. Atlas Housing Sdn. Bhd. [2015] 2 CLJ 453 di mana diputuskan: Bahawakuasa Mahkamah Rayuan untuk mengganggu keputusan Mahkamah perbicaraan adalah ditentukan dengan menggunakan ujian"the plainly wrong test"atau ujian kesalahan yang jelas.Seperti yang diputuskan juga olehMahkamah Persekutuan di dalam UEM Group Bhd. v. Genisys Integrated Engineers Pte Ltd & Anor [2010] 9 CLJ 785satu keputusan yang jelas salah adalah apabila Mahkamah perbicaraan langsung tidak mempertimbang keterangan atau tidak membuat pertimbangan yang mencukupi terhadap keterangan. Lihat jugakeputusanMahkamah Rayuan di dalam kes Nor Azlina Abdul Aziz v. Expert Project Managament Sdn. Bhd. [2017] 5 CLJ 58 di mana faktor-faktor yang membolehkan Mahkamah Rayuan mengganggu keputusan Mahkamah perbicaran telah dibincang.

Juga di dalam kes Federal Furniture Industries Sdn. Bhd. v. Ireka Engineering & Construction Sdn. Bhd. [2022] CLJU 1332 yang menjelaskan bahawa bahawa ujian "plainly wrong S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg test" dipakai atas dasar bahawa Mahkamah perbicaraan telah mendapat manfaat penilaian audio-visual keterangan pihak pihak dalam mencapai dapatan fakta. Oleh itu, Mahkamah Rayuan tidak seharusnya mengganggu dapatan fakta melainkan wujud kekhilafan atau kesalahan asas yang serius dalam penilaian dan dapatan fakta oleh Mahkamah perbicaraan.

Setelah meneliti alasan penghakiman HMS dan keterangan saksi-saksi serta meneliti hujahan bertulis pihak-pihak. Mahkamah ini juga berpeluang mendengar hujahan lisan dari kedua-dua peguam terpelajar yang mewakili pihak Defendan dan Plaintif. Berikut adalah dapatan mahkamah ini berdasarkan isu yang dibangkitkan.

Mahkamah ini merumuskan terdapat lima (05) isu utama yang perlu diputuskan oleh Mahkamah ini. Isu 1–Sama ada Tuntutan Kemajuan No.22 dikemukakan dan diterima oleh Defendan. Isu 2–Sama ada kerja-kerja yang dituntut di bawah Tuntutan No,22 disempurnakan oleh Plaintif. Isu 3–Sama ada terdapat persetujuan penyelesaian (“full & final settlement”) melalui mesyuarat pada 19.4.2022 atau “SuplementaryAgreement (2)”. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg Isu 4-Sama ada unit pangsapuri yang diberikan Defendan menjadi penyelesaian penuh hutang atau hanya set-off separa. Isu 5–Pembelaan yang tidak diplidkan oleh pihak pembelaan. Isu 1 – Samada Tuntutan Kemajuan No.22 dikemukakan dan diterima oleh Defendan.

Mahkamah ini mendapati dapatan HMS berkenaan tuntutan kemajuan no.22 dan jumlah yang dituntut sebanyak RM1,040,691.91 adalah satu dapatan yang telah dibuat setelah meneliti kesemua keterangan yang telah dibentangkan melalui keterangan saksi Plaintif dan Defendan sendiri. HMS terpelajar telah meneliti keterangan SP1 dan menerima keterangan SP1 tersebut yang menjelaskan bahawa tuntutan kemajuan no.22 tersebut telah di serahkan kepada Defendan. Keterangan SP1 dan SP2 adaah konsisten dengan amalan projek. Walaupun tiada bukti penerimaan daripada pihak Defendan ditunjukkan, namun HMS terpelajar telah membuat dapatan bahawa berdasarkan keterangan SP1, ini adalah amalan biasa Defendan tidak membuat perakuan penerimaan pada dokumen tetapi pihak Defendan telah membuat bayaran. Ini mengesahkan amalan projek bahawaa dokumen diserahkan secara fizikal di tapak tanpa keperluan cop rasmi. Atas isu yang sama juga HMS telah membuat dapatan bahawa melalui keterangan SD1 mengesahkan bahawa SD1 mempunyai S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg pengetahuan tentang jumlah yang disebut dalam tuntutan kemajuan no .22 tersebut.

Mahkamah dapati dapatan HMS terpelajar dalam isu penerimaan tuntutan kemajuan dan jumlah terhutang telah berjaya dibuktikan oleh pihak Plaintif. Saya dapati dengan merujuk kepada tindakan pihak Defendan seterusnya yang bersetuju untuk membuat bayaran secara set off dengan satu unit kondominium bernilai RM565,326.00 menunjukkan bahawa Defendan mengetahui bahawa terdapat hutang yang perlu dibayar kepada Plaintif dan bayaran dibuat dengan cara serahan unit rumah lain. Isu 2 – Sama ada kerja-kerja yang dituntut di bawah Tuntutan No,22 disempurnakan oleh Plaintif.

Berdasarkan kepada Alasan Penghakiman Mahkamah Sesyen dan juga Dokumen-Dokumen didalam Rekod Rayuan dan keterangan saksi didalam dokumen tersebut Mahkamah Sesyen telah menerima bahawa kerja-kerja dibawah Tuntutan No.22 telah siap berdasarkan “Summary of Engineering Quantity Calculation” ms 44-82 Ikatan B dan pensijilan QLASSIC di ms 4, Ikatan C dan juga kegagalan Defendan membuat apa-apa aduan terhadap kecacatan kerja Plaintif seperti yang didakwa serta gagal memanggil saksi-saksi yang menyokong dakwaan mereka membuktikan kerja-kerja yang dituntut dibawah Tuntutan No.22. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg

Defendan pula gagal mengemukakan sebarang laporan teknikal, laporan kecacatan atau memorandum aduan rasmi untuk menyangkal bukti Plaintif. Oleh itu Mahkamah ini bersetuju bahawa dapatan fakta ini adalah berdasarkan penilaian bukti secara langsung oleh Hakim Mahkamah Sesyen yang mendengar saki-saksi. Prinsip ini telahpun diputuskan oleh Mahkamah Atasan iaitu di Mahkamah Persekutuan dan juga Mahkamah Rayuan yang mana mengikat Mahkamah ini. Rujuk kes Renal Link (KL) Sdn Bhd v Dato Dr Harnam Singh [1997] 2 MLJ 373, Gopal Sri Ram CJA yang memutuskan bahawa: “Rayuan bergantung kepada persoalan fakta semata-mata berdasarkan kebolehpercayaan saksi-saksi yang memberikan keterangan mereka di perbicaraan. Fungsi menentukan di mana kebenaran terletak, atas imbangan kerangkalian, ditugaskan oleh undang-undang kepada Mahkamah perbicaraan. Hanya jika Mahkamah Rayuan berpuashati bahawa tiada penilaian Kehakiman keatas keterangan oleh pembicara fakta, atau bahawa manfaat pandang dengar yang dikaskan kepada seorang Hakim perbicaraan terlepas perhatian atau pendapat yang dibuat tidak sejajar dengan kebarangkalian kes apabila diambil secara keseluruhan, adalah tidak terbuka kepada Mahkamah Rayuan untuk masuk campur tangan kuasa rayuan”

Rujuk juga kepada kes-kes Yahaya bin Mohammad v Chin Tuan Nam [1975] 2 MLJ 117; Siti Aisha binti Ibrahim v Goh Cheng Hwai [1982] 2 MLJ 124 di ms 126] yang menggunakan prinsip yang sama. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg

HMS yang bijaksana mendapati SP1 dan SP2 sebagai saksi yang konsisten, disokong oleh dokumen dan bersesuaian dengan amalan industri pembinaan. Sebaliknya keterangan SD1 bercanggah dan tidak disokong oleh dokumen serta tidak disokong oleh keterangan saksi yang lain dan Defendan juga gagal memanggil saksi yang terpaling penting iaitu Huang Xun Shun. Mahkamah ini mendapati tiada asas untuk mengganggu penilaian kredibilti oleh HMS yang bijaksana yang berada dalam kedudukan terbaik untuk menilai “demeanour” saksi.

Mahkamah ini berpuas hati bahawa HMS yang bijaksana telah melaksanakan segala kewajipan yang dikehendaki oleh undang-undang. Beliau telah menganalisa keterangan dihadapannya dengan cermat dan menarik inferens yang dibenarkan oleh keterangan. Oleh itu Mahkamah ini tiada asas untuk mengganggu dapatan bahawa kerja telah siap disempurnakan oleh Plaintif. Isu 3 – Samada terdapat persetujuan penyelesaian (full & final settlement) melalui mesyuarat pada 19.4.2022 atau Suplementary Agreement (2).

Isu teras pembelaan Defendan ialah dakwaan bahawa pada

19.4.2022 terdapat mesyuarat dan persetujuan penyelesaian yang direkodkan sebagai nota tulisan tangan dan kemudiannya diterjemah ke dalam “Supplementary Agreement (2)”. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg

Untuk ini Mahkamah mendapati nota mesyuarat tersebut tidak ditanda tangani, tidak berbentuk minit rasmi, tiada bukti Plaintif bersetuju, “Supplementary Agreement (2)” tidak pernah ditanda tangani oleh Plaintif dan Defendan gagal memanggil saksi material iaitu Huang Xhun Sun yang didakwa mendandatangani persetujuan dan dikatakan behawa beliau adalah wakil Plaintif. Kegagalan memanggil penama ini mewajarkan “adverse inference” dibawah s.114(g) Akta Keterangan 1950 digunakan terhadap Defendan.

Pembelaan berkenaan minit mesyuarat bertarikh 19.4.2022 telah ditimbulkan semasa SD-1 memberikan keterangannya semasa kes pembelaan. Setelah saya meneliti keterangan SD- 1 di dalam rekod rayuan di muka surat 30 – 36 Lampiran 4 Jilid 2(1) Bahagian B saya dapati dapatan HMS terpelajar yang meragui keterangan SD-1 adalah tepat dan tidak terkhilaf dari segi penemuan fakta dan undang-undang. Ini adalah kerana catatan yang dibuat oleh SD-1 berkenaan ketiadaan tarikh, masa, tempat berlangsungnya mesyuarat dan kehadiran pihak-pihak semasa mesyuarat tersebut. Saya dapati ketiadaan catatan penting ini meragukan dakwaan SD-1 itu sendiri. Selanjut kegagalan pihak Defendan untuk memanggil seorang saksi bernama Huang Xun Shun untuk membuktikan perkiraan yang dipersetujui oleh Plaintif dan Defedan dalam mesyuarat tersebut juga telah mengagalkan bukti yang ingin dikemukakan oleh pihak Defendan. Selanjutnya ketiadaan tanda tangan SD1, kewujudan Supplementary Agreement (2) yang tidak ditanda tangani pihak Plaintif dan Defendan, BOQ yang pra masa tarikh S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg

19.4.2022 dan kegagalan membuktikan perkiraan kerja-kerja tambahan yang didakwa berjumlah RM164,008.18 tersebut.

Oleh itu Mahkamah ini bersetuju bahawa dapatan Mahkamah Sesyen adalah betul iaitu Defendan gagal membuktikan wujudnya apa-apa penyelesaian muktamad dan tiada perjanjian penyelesaian penuh yang boleh menafikan hak Plaintif. Isu 4 – Samada unit pangsapuri yang diberikan Defendan menjadi penyelesaian penuh hutang atau hanya set-off separa.

Unit pangsapuri yang didaftarkan atas nama Ong Hui Min adalah bernilai RM565,326.00 adalah sebahagian penyelesaian hutang. Namun HMS yang bijaksana mendapati SPA antara Ong Hui Min adalah dengan pemaju dan bukan antara Plaintif dan Defendan, tiada kluasa SPA menyatkan ia sebagai “Full and Final Settlement”, serta tiada bukti Plaintif melepaskan baki tuntutan dan amalan seti off sebegini hanya mengurangkan jumlah hutang yang masih terhutang.

Maka saya mendapati alasan-alasan ini adalah sah berasaskan keterangan yang kukuh. Unit tersebut hanya set off separa dan baki RM475,365.91 masih lagi terhutang.

Jumlah Tuntutan No.22 : RM1,040,691.91

Nilai set off unit : RM565,326.00 S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg Baki hutang Defendan : [(a) – (b) = RM475,365.91] Oleh itu saya menolak hujahan Defendan bahawa hutang telah dilangsaikan sepenuhnya. Isu 5 -Pembelaan yang tidak diplidkan oleh pihak pembelaan.

Isu berkenaan pembelaan yang tidak diplidkan oleh pihak Defendan telah dibangkitkan oleh pihak Plaintif. Adalah menjadi prinsip undang-undang bahawa tujuan pliding disebut dalam Pernyataan Tuntutan atau pembelaan adalah untuk membolehkan pihak-pihak untuk mengenalpasti dan menumpukan kepada isu yang dipertikaikan. Supaya pihak-pihak adalah dimaklumkan dengan jelas tentang sesuatu kes yang dituntut atau perlu di bela. Fakta yang material yang perlu diplidkan adalah fakta yang perlu dibuktikan untuk membuktikan sesuatu kes atau pembelaan. Maksud fakta material adalah sebagaimana dijelaskan dalam kes Bruce v. Odhams Press Ltd [1936] 1 KB 697 Scott LJ menyatakan “the word material means necessary for the purpose of formulating a complete cause of action and if any one “material” fact is omitted”.

Adalah menjadi prinsip dalam kes sivil bahawa pihak-pihak adalah terikat dengan pliding yang difailkan dan sebarang pengemukaan keterangan yang tidak diplidkan adalah tidak dibenarkan. Atas isu ini mahkamah ini merujuk kepada S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg penghakiman Mahkamah Persekutuan Samuel Naik SiangTing v Public Bank Bhd [2015] 6 MLJ 1 di putuskan berikut : [30]The Supreme Court in Lee Ah Chor v. Southern Bank Bhd [1991] 1 CLJ 667; [1991] 1 CLJ (Rep) 239; [1991] 1 MLJ 428, had also emphasised the importance of pleadings and ruled that where a vital issue was not raised in the pleadings it could not be allowed to be argued and to succeed on appeal (see alsoAmbank (M) Bhd v. Luqman Kamil Mohammed Don [2012] 3 CLJ 551; [2012] MLJU 56 FC). [31]On the same issue, HRH Raja Azlan Shah FJ (as HRH then was) in The Chartered Bank v. Yong Chan [1974] CLJU 178; [1974] 1 LNS 178; [1974] 1 MLJ 157, had also pointed out that "as the trial judge had decided on an issue which was not raised in the pleadings, the judgment must be set aside and new trial ordered" (see also:Haji Mohamed Dom v. Sakiman [1955] CLJU 26; [1955] 1 LNS 26; [1956] MLJ 45; and Kiaw Aik Hang Co Ltd v. Tan Tien Choy [1963] CLJU 59; [1963] 1 LNS 59; [1964] MLJ 99).

Mahkamah ini mendapati hujahan pihak Defendan diperingkat rayuan ini tidak merujuk kepada apa-apa pembelaan dalam pernyataan pembelaan Defendan. Dalam erti kata lain, pihak Defendan tidak memplidkan pembelaannya. Defendan telah gagal memplidkan bahawa terdapat isu tentang tuntutan yang tidak disahkan terlebih dahulu oleh Defendan. Defendan juga tidak memplidkan pembelaan berkenaan kegagalan pihak Plaintif untuk menjalankan kerja mengikut spesifikasi dan kualiti kerja. S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg

Dapatan mahkamah ini adalah tuntutan pihak Plaintif untuk jumlah RM475,365-91 telah berjaya dibuktikan di sini dan di hadapan HMS terpelajar. Mahkamah mendapati Hakim perbicaraan telah menilai keseluruhan keterangan secara saksama di atas imbangan kebarangkalian dalam mencapai dapatan dan keputusannya. Maka, di atas imbangan kebarangkalian tuntutan Plaintif terhadap Defendan berjaya dibuktikan. Oleh itu, mahkamah menolak rayuan ini dan Keputusan Mahkamah Sesyen bertarikh 31.12.2024 di kekalkan dengan kos RM5000.00 dibayar oleh Plaintif kepada Defendan. BERTARIKH: 1 DISEMBER 2025 t.t MANIRA BINTI MOHD NOR PESURUHJAYA KEHAKIMAN MAHKAMAH TINGGI SIVIL 4 JOHOR BAHRU Peguam Bagi pihak Perayu Beil Wong Sherlene Lai & Co, Kuala Lumpur Peguam Bagi Pihak Responden GK Sritharan G.K Sritharan & Co, Johor Bahru S/N qv04rEoNUijLVN2yztRhg