Chukwudi Sunday Okoye v Pendakwa Raya (B-05(M)-246-06/2017)

Perayu, seorang warga Nigeria, telah dituduh dengan satu pertuduhan mengedar dadah berbahaya iaitu 496.1 gram Methamphetamine pada 14 Februari 2012, jam lebih kurang 9.00 pagi, hingga 15 Februari 2012, jam lebih kurang 7.20 pagi, di Wad 6C Bilik 28, Hospital Serdang, dalam daerah Sepang, dalam negeri Selangor, yang merupakan suatu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 (ADB 1952) dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama.

Di akhir perbicaraan, YA Hakim bicara mendapati perayu bersalah dan disabitkan dengan pertuduhan. YA Hakim bicara telah menjatuhkan hukuman mati mandatori terhadap perayu.

Terkilan dengan keputusan tersebut, perayu telah merayu kepada mahkamah ini. Kami telah mendengar rayuan perayu dan memutuskan menolak rayuan perayu. Sabitan dan hukuman Mahkamah Tinggi dikekalkan. Kami kini memberikan alasan keputusan tersebut.

Fakta-fakta kes pendakwaan yang diterima oleh Hakim bicara boleh diringkaskan seperti berikut. Pada 9.2.2012, D/Sjn. Nor Reshiam bin Kassim (SP2) daripada Bahagian Jenayah Narkotik, Lapangan Terbang Antara Bangsa Kuala Lumpur (KLIA) bertugas bersama satu pasukan anggota polis seramai tujuh orang untuk membuat pemantauan terhadap penumpang dan bagasi yang tiba di Bahagian Tuntutan Bagasi, Balai Ketibaan, Aras 3, Bangunan MTB, KLIA. Pada jam lebih kurang 10.30 malam, SP2 melihat seorang lelaki (perayu) di Carousal E KLIA sedang menuju ke arah kaunter pemeriksaan kastam dengan membawa sebuah beg galas. Keadaan perayu membawa hanya satu beg galas sahaja yang tiba melalui penerbangan antarabangsa telah menyebabkan SP2 berasa curiga berdasarkan kepada pengalaman kerja SP2 yang pernah membuat tangkapan kes dadah. SP2 telah meminta pasport perayu. Pasport perayu mencatitkan nama perayu ialah Chukwudi Sunday Okoye, warga Nigeria berumur 27 tahun (P11). SP2 telah membawa perayu ke pejabat narkotik di Aras 3, Bangunan MTB KLIA untuk pemeriksaan. Di pejabat narkotik tersebut, SP2 membuat pemeriksaan badan ke atas perayu tetapi tiada apa-apa barang salah ditemui. SP2 telah menekan bahagian perut perayu dan merasakan seperti ada benda keras. SP2 mengarahkan perayu membongkokkan badan tetapi perayu tidak dapat membongkokkan badan. SP2 mengesyaki terdapat sesuatu dalam abdomen perayu. SP2 memberitahu perayu bahawa perayu akan dibawa ke hospital untuk pemeriksaan. Mendengar pengataan SP2 tersebut, perayu kelihatan gelisah. SP2 telah memeriksa beg galas perayu (P24) tetapi tiada apa-apa barang salah di dalamnya. SP2 telah menahan perayu dan memaklumkan perkara tersebut kepada Bahagian Gerakan/Operasi, Jabatan Siasatan Jenayah Narkotik (JSJN), Bukit Aman berkaitan penahanan perayu itu.

Pada jam lebih kurang 3.00 pagi, satu pasukan polis daripada Bahagian Gerakan/Operasi JSJN tiba. SP2 menyerahkan perayu kepada D/Sjn 109237 Mohd Mashud bin Haji Sahid (SP3). SP2 telah meminta SP3 supaya perayu dibawa ke hospital. SP2 membuat laporan tangkapan perayu melalui KLIA Sepang Rpt 001420/12 (P9) dan mengeluarkan borang bongkar untuk barangan peribadi perayu yang dirampas oleh SP2 (P10). Pada 14.2.2012, jam 3.00 petang, bertempat di Ibu Pejabat Polis (IPD) Sepang, SP2 membuat serahan semua barangan peribadi yang dirampasnya kepada Inspektor Eddy Amin bin Husin Ala (SP11) iaitu pegawai penyiasat kes. Borang akuan serahan dimasuki antara SP2 dan SP11 (P25).

SP3 (D/Sjn Mohd Mashud) mengatakan pada 14.2.2012, beliau telah mendapat arahan daripada pegawai atasan JSJN Bukit Aman untuk pergi ke KLIA dan membawa tiga (3) orang tangkapan ke Hospital Serdang. SP3 telah pergi ke KLIA bersama 7 anggota polis. Terdapat tiga laporan tangkapan berkaitan tangkapan tiga orang tersebut, iaitu KLIA Sepang Rpt. 1420/12; 1422/12 dan 1423/12. Di pejabat naroktik KLIA, SP3 telah menerima serahan tiga orang tangkapan daripada SP2. 3 orang tangkapan tersebut ialah: (i) Chukwudi Sunday Okoye (warga Nigeria) iaitu perayu, (ii) Camara Jean (warga Guinea)(SD2), dan (iii) Uchenna Martin Okeke (warga Nigeria)(SD3).

Pada jam lebih kurang 5.00 pagi, SP3 dan pasukannya telah tiba di Hospital Serdang bersama tiga tangkapan tersebut. SP3 mengiringi orang tangkapan untuk menjalani pemeriksaan x-ray, seorang lepas seorang. Pemeriksaan x-ray dikendalikan oleh Panjalai Panadian (SP4) yang bertugas sebagai juru x-ray Hospital Serdang. Hasil imbasan x-ray melihatkan terdapat imej ketulan-ketulan bungkusan benda asing dalam abdomen ketiga-tiga orang tangkapan tersebut disyaki mengandungi dadah. SP3 seterusnya menyerahkan ketiga-tiga orang tangkapan kepada dua anggota polis daripada Bahagian Siasatan Narkotik KLIA untuk tindakan lanjut, bertempat di Bahagian Kecemasan, Hospital Serdang. SP3 membuat laporan polis berkaitan imbasan hasil x-ray terhadap ketiga-tiga tangkapan tersebut melalui Report 452/12 (P27).

Panjalai a/p Panadian (SP4) bertugas sebagai juru x-ray Hospital Serdang. Pada 14.2.2012, jam 5.00 pagi, SP4 telah mendapat arahan daripada doktor di bahagian kecemasan Hospital Serdang untuk mengendalikan x-ray ke atas tiga orang tangkapan. SP4 telah menyerahkan keputusan imbasan dan film x-ray (P28) tangkapan bernama Chukwudi Sunday Okoye (perayu) kepada radiologist Hospital Serdang dan juga kepada Insp. Eddy Amin, iaitu pegawai penyiasat kes (SP11).

Dr Shahruniza bin Md Shahir (SP9) mengatakan pada 14.2.12 beliau bertugas sebagai doktor pakar bedah di Hospital Serdang. Pada tarikh tersebut, beliau telah menerima pesakit iaitu perayu yang dibawa ke hospital tersebut oleh pihak polis. X-ray yang dilakukan ke atas perayu mendapati beberapa benda asing dalam abdomen perayu. Perayu ditahan dalam wad dan dikawal oleh polis. Ubat pelawas telah diberikan kepada perayu untuk diminum dan polis akan mengawasi perayu apabila perayu buang air besar. Film x-ray perayu dicamkan oleh SP9 (P28). SP9 juga menyediakan laporan pemeriksaan perayu (P58).

D/Kpl Ramasenteram a/l Manar (SP6) mengatakan pada 15.2.2012, jam 12.45 tengah malam, beliau mengambil alih tugas sentri mengawal perayu daripada D/Kpl Hamad Rahman bin Zainal di Hospital Serdang. Turut diarah bertugas bersama SP6 ialah D/Kpl Razaimy bin Abd Razak juru photo (SP1). Pada lebih kurang jam 4.55 pagi, perayu memberitahu SP6 yang perayu hendak buang air besar. SP6 membawa perayu ke tandas terbuka yang terdapat di penjuru bilik. SP6 dan SP1 menyaksikan perayu buang air besar ke dalam plastik pada mangkuk besi yang disediakan. Perayu telah mengeluarkan 7 ketulan kapsul dari duburnya bersama najis. SP6 telah mengarahkan perayu mencuci ketulan-ketulan kapsul dan meletakkan atas kaunter sink. SP1 telah mengambil gambar 7 ketulan kapsul tersebut (P6 gambar 11 & 12). SP6 seterusnya mengarahkan perayu memasukkan 7 ketulan kapsul tersebut ke dalam satu beg plastik yang dibekalkan oleh pihak hospital. SP6 telah menyimpan beg plastik mengandungi 7 ketulan kapsul tersebut dalam beg galas SP6. Selesai buang air besar, SP6 menghantar semula perayu ke katilnya. SP6 menyediakan borang bongkar untuk rampasan 7 ketulan kapsul tersebut (P58). Pada jam 7.00 pagi, perayu sekali lagi memberitahu SP6 yang perayu hendak buang air besar. SP6 membawa perayu ke tandas yang sama. Perayu telah buang air besar dan keluar 5 ketulan kapsul daripada dubur perayu bersama najis. SP6 mengarahkan perayu membersihkan ketukan kapsul tersebut dan mengaturkannya atas kaunter sinki. SP1 mengambil gambar 5 ketulan kapsul tersebut (P6 gambar 14 & 15). SP6 seterusnya mengarahkan perayu memasukkan 5 ketulan kapsul tersebut ke dalam satu beg plastik yang dibekalkan oleh pihak hospital. SP6 menyimpan beg plastik mengandungi 5 ketulan kapsul tersebut ke dalam beg galas milik SP6. Selesai perayu buang air besar, SP6 menghantar semula perayu ke katilnya. SP6 menyediakan borang bongkar untuk rampasan 5 ketulan kapsul tersebut (P59). Pada jam 8.00 pagi, SP6 tamat bertugas dan menyerahkan tugas giliran mengawal perayu kepada anggota lain dari JSJN IPD Sepang. SP6 telah balik ke pejabatnya di IPD Sepang. Sampai di pejabat, SP6 telah membuat timbangan 7 ketulan kapsul yang pertama dirampas oleh SP6 dan mendapati berat kasar keseluruhan 7 ketulan kapsul tersebut 109 gram. SP6 seterusnya membuat timbangan 5 ketulan kapsul yang kedua dirampas dan mendapati berat kasar keseluruhan 5 ketulan kapsul tersebut 79 gram. SP6 telah menggunakan alat timbangan jabatan polis untuk tujuan tersebut. Selesai membuat timbangan, SP6 membuat laporan polis DABB Rpt. 471/12 (P60) untuk rampasan 7 ketulan kapsul dan DABB Rpt. 472/12 (P61) untuk rampasan 5 ketulan kapsul tersebut. Pada jam 10.00 pagi, SP6 pergi ke pejabat SP11 untuk membuat serahan 12 ketulan kapsul tersebut. Dengan disaksikan oleh SP11, SP6 mengeluarkan 7 ketulan kapsul dari beg plastik pertama dan membuat tandaan tandatangan ringkas dan tarikh 15.2.12 atas setiap pembalut ketulan kapsul tersebut dan membuat tandaan R1 - R7. Seterusnya SP6 mengeluarkan pula 5 ketulan kapsul daripada beg plastik kedua dan membuat tandaan tandatangan ringkas dan tarikh 15.2.12 atas pembalut setiap ketulan kapsul tersebut serta tandaan R8-R12. SP6 seterusnya membuat serahan 12 ketulan kapsul tersebut kepada SP11 bersama borang bongkar. SP11 telah memasukkan 7 ketulan kapsul dan 5 ketulan kapsul ke dalam dua beg plastik berasingan. Borang akuan serahan barang kes untuk 7 ketulan kapsul dan 5 ketulan kapsul, masing-masingnya dimasuki antara SP6 dan SP11 (P62 dan P63). Semasa memberi keterangan, SP6 mengatakan tandaan-tandaan R1-R7 dan R8-R12 yang dbuat olehnya boleh dilihat pada gambar barang kes di eksibit P7(1).

D/Kpl Hamad Rahman bin Zainal (SP7) mengatakan pada 14.2.2012, jam 4.00 petang, beliau bersama Konst. Abdul Hamid bin Abd Rasit mengambil alih giliran tugas mengawal perayu di Wad 6C, Bilik No. 28, Hospital Serdang atas arahan SP11. Lebih kurang jam 11.45 malam, perayu memberitahu SP7 yang perayu ingin buang air besar. SP7 telah membawa perayu ke tandas bilik 28 tersebut. Perayu telah buang air besar dalam plastik yang terdapat mangkuk besi. 19 ketulan kapsul keluar dari dubur perayu bersama najis. SP11 telah mengarahkan perayu membersihkan ketulan-ketukan kapsul tersebut dan mengaturkan di atas kaunter sinki. SP1 telah mengambil gambar 19 ketulan kapsul tersebut (P6 gambar 8 dan 9). SP7 kemudiannya memasukkan 19 ketulan kapsul tersebut ke dalam satu beg plastik yang dibekalkan oleh pihak hospital dan menyimpannya dalam beg galas SP7. SP7 telah mengeluarkan borang bongkar atas rampasan 19 ketulan kapsul itu (P52). Pada 15.2.2012, jam 12.45 tengah malam, SP7 tamat tugas dan balik ke IPD Sepang. Setiba di IPD Sepang, SP7 membuat timbangan 19 ketulan kapsul tersebut bersama beg plastik dan mendapati berat kasar 282 gram. SP7 membuat laporan polis untuk rampasan 19 ketulan kapsul itu (P53). Pada jam 2.30 pagi, SP7 telah pergi ke pejabat SP11 untuk membuat serahan beg plastik mengandungi 19 ketulan kapsul dan borang bongkar kepada SP11. SP7 membuat tandaan H(1) hingga H(19) serta tarikh 14.2.12 dan tandatangan ringkas SP7 atas setiap bungkusan ketulan kapsul. Satu borang akuan serahan 19 ketulan kapsul dimasuki antara SP7 dan SP11 (P54). Semasa memberi keterangan, SP7 mencamkan tanda-tanda yang dibuatnya berwarna dakwat biru yang masih boleh dilihat atas beberapa bungkusan ketulan kapsul.

D/Sjn Zulkefli bin Hj Zainal (SP8) mengatakan 14.2.2012, jam 8.00 pagi, SP8 bersama dua anggota iaitu D/Kpl Rosmayasim bin Mohd dan D/Kpl Ozaini bin Othman mengambil alih giliran tugas mengawal perayu. Pada jam 9.00 pagi, perayu memberitahu SP8 yang perayu ingin buang air besar. SP8 mengiringi perayu ke tandas di sudut bilik No. 28 tersebut. Sebanyak 25 ketulan kapsul keluar dari dubur perayu bersama najis. SP8 mengarahkan perayu membersihkan ketulan-ketulan kapsul tersebut dan meletakkan atas kaunter sinki untuk dikira. SP8 membuat tandaan ZZ(1) hingga ZZ(25) atas bungkusan ketulan kapsul, mencatit tarikh 14.2.12 dan tandatangan ringkas SP8. SP8 seterusnya memasukkan 25 ketulan kapsul tersebut ke dalam satu beg plastik yang dibekalkan oleh hospital dan menyimpannya dalam beg galas SP8. SP8 membuat laporan polis DABB Rpt. 456/12 untuk rampasan 25 ketulan kapsul tersebut (P56). SP8 mengatakan beliau tidak mengeluarkan borang bongkar kerana tidak membawanya. Pada jam 2.00 petang hari yang sama, SP8 telah pergi ke pejabat SP11 di IPD Sepang dan membuat serahan beg plastik mengandungi 25 ketulan kapsul kepada SP11. Satu akuan serah terima barang kes dimasuki antara SP8 dan SP11 (P57).

Insp. Eddy Amin bin Husin Ala (SP11) iaitu pegawai penyiasat kes mengatakan beliau telah menerima serahan 25 ketulan kapsul yang telah ditandakan ZZ(1) - ZZ(25) daripada SP8 pada 14.2.12 jam 2.00 petang. Pada 14.2.12, jam 3.00 petang, D/Sjn Nor Reshiam bin Kasim (SP2) membuat serahan barang-barang peribadi perayu bukan dadah kepada SP11. Pada 15.2.12, jam 10.00 pagi, SP11 menerima serahan 12 ketulan kapsul bertanda R1-R7 (7 ketulan) dan R8-R12 (5 ketulan) daripada SP6. Pada 15.2.12 jam 2.30 pagi, SP11 menerima serahan 19 ketulan kapsul bertandan H(1) - H(19) daripada SP7. Jumlah keseluruhan ketulan kapsul ialah 56 biji. Semua ketulan kapsul ketika diserahkan oleh SP6, SP7 dan SP8 kepada SP11 berada dalam beg plastik masing-masing. SP11 telah memasukkan ketulan kapsul yang diterimanya ke dalam bungkusan beg plastik lutsinar yang berasingan bagi setiap kumpulan ketulan kapsul tersebut dan menyimpan dalam almari berkunci SP11. SP11 mengatakan tujuan beliau mengalihkan ketulan kapsul tersebut daripada beg-beg plastik yang dibekalkan oleh hospital ke dalam plastik lutsinar SP11, masing-masing adalah supaya ketulan-ketukan kapsul yang telah terdapat tandaan masing-masing lebih mudah kelihatan dalam gambar yang akan dirakamkan oleh juru photo (SP1). SP11 dengan itu tidak lagi menggunakan beg plastik yang dibekalkan oleh hospital. Pada 17.2.12 jam 10.00 pagi, SP11 telah mengeluarkan semua bungkusan plastik lutsinar mengandungi kumpulan ketulan kapsul masing-masing dan membuat tandaan pada bungkusan plastik lutsinar SP11. Untuk bungkusan plastik lut sinar mengandungi 25 ketulan kapsul, ditandakan sebagai EA dan kandungannya E1 hingga E25. Untuk bungkusan plastik lut sinar mengandungi 19 ketulan kapsul, ditandakan sebagai EB dan kandungannya E26 hingga E44. Untuk bungkusan plastik lut sinar mengandungi 7 ketulan kapsul, ditandakan sebagai EC dan kandungannya E45 hingga E51. Untuk bungkusan plastik lut sinar mengandungi 5 ketulan kapsul, ditandakan sebagai ED dan kandungannya E52 hingga E56. Semua barang kes dadah ini disimpan semula oleh SP11 dalam almarinya yang berkunci. Pada 17.2.12, jam 11.00 malam, SP11 telah mengarahkan SP1 untuk mengambil gambar barang kes yang dikeluarkan oleh SP11 daripada almarinya dan barang kes disusun untuk gambar diambil. Selesai gambar diambil, SP11 menyimpan semula barang kes dadah dalam almarinya yang berkunci. Pada 20.3.2012, jam 1.00 petang, SP11 telah mengeluarkan barang kes dadah tersebut (EA, EB, EC dan ED) dan memasukkan ke dalam satu kotak yang ditandakan 'E' dan kotak itu dimeterai oleh SP11 dengan meterai PDRM. Pada jam 2.00 petang, SP11 membuat serahan barang kes dalam kotak 'E' kepada Jabatan Kimia Malaysia dan diterima oleh ahli kimia Suhana binti Ismail (SP5) dan resit akuan terima dikeluarkan (P31). Pada 2.8.12, jam 12.30 tengahari, SP11 menerima semula kotak 'E' bersama barang kes dadah di dalamnya daripada SP5 bersama laporan analisis bertarikh 20.6.2012 (P43). Kotak bertanda 'E' bermeterai Jabatan Kimia Malaysia disimpan selamat semula oleh SP11. Semasa memberi keterangan di mahkamah, SP11 mencamkan semua paket-paket plastik lutsinar yang ditandakannya dan jumlah bungkusan ketulan kapsul yang telah menjadi kosong (bahan di dalamnya telah dikeluarkan oleh SP5 bagi analisis).

Suhana binti Ismail ahli kimia (SP5) dalam keterangannya mengesahkan bahawa beliau telah melakukan analisis terhadap kesemua bahan kristal jernih yang terdapat dalam 56 ketulan berbentuk kapsul dan hasil analisis mendapati bahan tersebut adalah methamphetamine seberat 496.1 gram. Methamphetamine disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952. SP5 turut mengemukakan laporan analisis beliau bertarikh 20.6.2012 (P43).

Di akhir kes pendakwaan, YA Hakim bicara berpuashati bahawa perayu mempunyai milikan langsung terhadap dadah yang menjadi perkara pertuduhan (perenggan 25 dan 26 muka surat 37 Rekod Rayuan Jilid 1). YA Hakim bicara juga berpuas hati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan jenis dadah dan berat dadah terlibat, iaitu methamphetamine seberat 496.1 gram. Methamphetamine disenaraikan dalam Jadual Pertama ADB 1952 (perenggan 15 dan 16 muka surat 18- 19 Rekod Rayuan Jilid 1). Seterusnya YA Hakim bicara memutuskan anggapan pengedaran di bawah seksyen 37(da)(vi) ADB 1952 terpakai (perenggan 26 muka surat 37 Rekod Rayuan Jilid 1). Justeru itu, Hakim bicara mendapati pihak pendakwaan telah membuktikan satu kes prima facie terhadap pertuduhan pengedaran dan memerintahkan perayu membela diri (perenggan 27 muka surat 38 Rekod Rayuan Jilid 1).

Perayu telah memilih untuk memberi pembelaan secara bersumpah. Keterangan pembelaan perayu boleh diringkaskan seperti berikut. Perayu berumur 32 tahun dan tinggal di Lagos, Nigeria. Perayu bercadang untuk datang ke Malaysia untuk meneruskan pelajaran dalam bidang tourism. Perayu mengatakan kursus tersebut akan mengambil masa selama satu tahun. Untuk tujuan tersebut perayu telah meminta bantuan rakannya bernama Emeka untuk membantu. Perayu telah memberikan sejumlah USD400 kepada Emeka untuk membeli tiket penerbangan dan menguruskan visa. Perayu seterusnya mengatakan Emeka telah mendapatkan pasport dan visa. Emeka meminta perayu membuat membayar tambahan sebanyak USD2000. Perayu mengatakan tidak ada wang sejumlah itu. Emeka memberitahu perayu bahawa Emeka ada seorang kawan bernama Ezeago yang boleh memberi kerja kepada perayu. Emeka telah membawa perayu berjumpa Ezeago. Ezeago memberitahu perayu bahawa kerja perayu adalah untuk membawa ubatan (medicine) ke Malaysia. Jika perayu terima kerja itu, Ezeago akan mendapatkan tiket penerbangan untuk perayu pergi ke Malaysia. Perayu seterusnya mengatakan Ezeago telah memberi ubatan kepada perayu. Perayu telah menelan ubatan tersebut. Perayu mengatakan dia telah menelan ubatan tersebut kerana Ezeago mengatakan jika tidak ditelan pihak kastam di Malaysia akan mengenakan cukai. Perayu telah berlepas untuk ke Malaysia pada 12.2.12 dan tiba pada petang 13.2.12. Setelah tiba di KLIA, perayu telah melepasi pemeriksaan imigresen dan kastam. Perayu seterusnya mengatakan sedang perayu hendak berjalan keluar, datang seorang polis memberhentikan perayu. Perayu mengatakan nama polis itu bernama Kenneth Khanna (SP10). SP10 telah membawa perayu ke pejabat polis. Setiba di pejabat itu, perayu melihat ada dua orang lagi lelaki Afrika telah ditahan. Dua lelaki Affrika itu dikenali kemudian oleh perayu sebagai Camara Jean (SD3) dan Ucheme Martin Okeke (SD2). Pihak polis mengesyaki terdapat sesuatu dalam perut perayu. Perayu dan Camera Jean serta Ucehme Martin telah dibawa oleh polis ke hospital. Setelah tiba di hospital, ketiga-tiga mereka telah menjalani pemeriksaan 'x-ray'. Doktor memberi tahu perayu bahawa hasil 'x-ray' tersebut melihatkan terdapat sesuatu dalam perut perayu. Perayu dan dua lagi lelaki Afrika tersebut ditahan di Wad 6C, Bilik 28 hospital tersebut dan diberikan katil masing-masing. Tangan perayu tangan digari kepada katil. Perayu mengatakan dalam Bilik 28 tersebut hanya terdapat satu tandas tanpa pintu. Selepas ditahan, doktor telah memberikan ubatan untuk diminum oleh perayu supaya perayu buang air besar. Perayu mengatakan dia telah buang air besar di tandas bilik tersebut. Perayu mengatakan sebelum dia buang air besar, tandas tersebut juga digunakan sama oleh Ucheme (SD3) untuk buang air besar. Ketika perayu buang air besar, telah keluar beberapa ketulan kapsul dari dubur perayu. Anggota polis yang mengawal perayu telah mengarahkan perayu membasuh ketulan kapsul tersebut dan meminta perayu memasukkannya ke dalam satu beg. Perayu mengatakan dalam beg itu telah ada ketulan kapsul tetapi perayu tidak tahu miik siapa. Kapsul tersebut juga berwarna putih. Perayu mengatakan anggota polis yang mengarahkan perayu memasukkan ketulan-ketulan kapsul yang perayu keluarkan ialah Kenneth Khanna dan Kenneth telah mengambil plastik berisi ketulan kapsul tersebut. Perayu seterusnya mengatakan pada petang tersebut, perayu sekali lagi buang air besar dan lelaki bernama Camara (SD2) juga buang air besar di tandas yang sama yang cuma terdapat satu mangkuk tandas. Perayu telah buang air besar dalam beg plastik dan beberapa ketulan kapsul turut keluar daripada dubur perayu. Anggota polis telah mengarahkan perayu memegang ketulan-ketulan kapsul dan diambil gambar. Perayu mengatakan semasa Camara buang air besar terdapat juga ketulan kapsul keluar. Perayu mengatakan anggota polis telah meminta Camara mengaturkan ketulan kapsul yang Camara keluarkan atas sinki. Perayu mengatakan anggota polis seterusnya mengarahkan perayu membasuh ketulan kapsul yang perayu keluarkan dan mengatur ketulan kapsul di atas sinki ditempat yang sama terdapat ketulan kapsul milik Camara. Semua ketulan kapsul tersebut berwarna putih. Perayu mengatakan anggota polis telah mengambil ketulan kapsul-kapsul tersebut. Perayu mengatakan pada keesokan pagi, perayu telah buang air besar kali ketiga dan telah keluar beberapa ketulan kapsul. Perayu telah diarahkan memegang ketulan kapsul tersebut dan gambar diambil. Perayu mengatakan jumlah ketulan kapsul yang perayu keluarkan ialah 45 biji. Perayu menafikan jumlah ketulan kapsul yang keluar dari badannya sebanyak 56 ketulan kapsul. Perayu menafikan mempunyai pengetahuan terhadap dadah yang terdapat dalam ketulan-ketulan kapsul tersebut.

Perayu memanggil Uchena Martin Okeke (SD2) dan Camara Jean (SD3) sebagai saksi pembelaan. Semasa memberi keterangan, SD2 sedang menjalani hukuman penjara di Penjara Bentung, Pahang atas kesalahan memiliki dadah berbahaya. SD2 pada awalnya dituduh di bawah seksyen 39B ADB tetapi pihak pendakwaan telah menawarkan pertuduhan pindaan kepada kesalahan pemilikan dan hukuman di bawah seksyen 39A(2) ADB 1952 dan SD2 menerimanya. SD2 mengatakan dia ditangkap di KLIA bersama perayu dan Camara Jean kerana disyaki menelan dadah. Ketiga-ketika mereka di tahan di Wad 6C, Bilik 28, Hospital Serdang. Bilik 28 tersebut cuma ada satu tandas. SD2 telah buang air besar di tandas tersebut dan keluar 20 ketulan kapsul dan polis mengarahkan SD2 membasuh ketulan kapsul tersebut. SD2 seterusnya mengatakan pada masa yang sama perayu juga menggunakan tandas tersebut untuk buang air besar dan telah keluar beberapa ketulan kapsul bersama najis perayu. Polis telah suruh perayu membasuh ketulan kapsul yang perayu keluarkan. SD2 seterusnya mengatakan polis telah mengambil semua ketulan kapsul SD2 dan ketulan kapsul perayu dan memasukkan ke dalam satu beg plastik yang sama. SD2 mengatakan dia keluarkan 42 ketulan kapsul tetapi pertuduhan terhadapnya menyatakan 20 ketulan kapsul. Pembelaan perayu oleh itu, antara lain mengatakan 56 ketulan kapsul yang dikatakan keluar dari badan perayu ketika perayu buang air besar telah bercampur aduk dengan ketulan kapsul yang keluar dari SD2 kerana perayu hanya menelan 45 ketulan kapsul. Sedangkan SD2 pula mengatakan dia mengeluarkan 42 ketulan kapsul tetapi dituduh atas 20 ketulan kapsul.

Camara Jean (SD3) mengatakan dia sedang menjalani hukuman penjara di Penjara Bentung, Pahang kerana kesalahan memiliki dadah berbahaya. Pada asalnya SD3 dituduh di bawah seksyen 39B ADB tetapi pihak pendakwaan telah menawarkan pertuduhan pindaan kepada pemilikan dadah yang boleh dihukum di bawah seksyen 39A(2) dan SD3 telah menerima tawaran tersebut. SD3 membawa cerita yang serupa dengan SD2 tentang tahanan terhadap SD3, SD2 dan perayu. Bagaimana pun, SD3 mengatakan dia cuma keluarkan 40 ketulan kapsul ketika buang air besar dan bukannya 48 ketulan kapsul seperti yang terdapat dalam fakta kes D62 semasa SD3 membuat pengakuan bersalah. Seperti keterangan SD2 juga, SD3 mengatakan dia telah buang air di tandas yang sama dan telah keluar ketulan kapsul dari badannya dan ketulan kapsul SD3 telah dicampurkan oeh polis dengan ketulan kapsul yang dikeluarkan oleh perayu.

YA Hakim bicara telah membincangkan dan menimbangkan setiap aspek pembelaan perayu khususnya isu sama ada berlaku campur aduk ketulan kapsul yang dikeluarkan oleh perayu ketika buang air besar dengan ketulan kapsul yang keluar dari SD2 dan SD3 (perenggan 29 hingga 37 muka surat 39 hingga 48 Rekod Rayuan Jilid 1). Kami akan menyentuh perkara ini lebih lanjut nanti.

Dalam menimbangkan pembelaan perayu, YA Hakim bicara antara lain telah membuat dapatan berikut,seperti yang terdapat di perenggan (34) dan (35) penghakiman (muka surat 45-46 Rekod Rayuan Jilid 1):

Di peringkat kes pendakwaan, pihak pendakwaan telah membuktikan bahawa tertuduh telah mengeluarkan (56) ketulan kapsul balutan lutsinar mengandungi dadah berbahaya semasa pembuangan air besar. Keterangan anggota sentri iaitu SP6, SP7 dan SP8 yang menyaksikan tertuduh mengeluarkan ketulan kapsul lutsinar tersebut yang disokong oleh gambar eksibit P6(7-15) dan P7(1), keterangan ahli kimia (SP5) dan keterangan pegawai penyiasat (SP11) telah gagal diganggu gugat oleh pihak pembelaan. Malah pihak pembelaan juga langsung tidak mencabar jumlah (56) kapsul lutsinar tersebut bukan jumlah sebenar yang dikeluarkan oleh tertuduh melalui pembuangan air besar.

Di peringkat kes pembelaan, tertuduh mengatakan hanya mengeluarkan 45 kapsul tetapi tidak menafikan gambar-gambar P6(1-14) menunjukkan (56) ketulan kapsul lutsinar yang dikeluarkan melalui pembuangan air besar. Justeru, Mahkamah berpendapat bahawa jumlah (56) ketulan kapsul lutsinar mengandungi dadah berbahaya telah diakui oleh tertuduh sebagai jumlah sebenar yang dikeluarkan dan bukan (45) ketulan. [21] Di akhir perbicaraan, Hakim bicara mendapati perayu bersalah dan disabitkan dengan pertuduhan dan dihukum dengan hukuman mati. Rayuan Perayu [22] Di hadapan kami, peguamcara terpelajar bagi pihak perayu telah mengemukakan empat alasan bagi menyokong alasan rayuan perayu supaya sabitan dan hukuman yang dijatuhkan oleh Hakim bicara diketepikan. Empat alasan itu ialah:

Hakim bicara khilaf apabila gagal membuat dapatan pengetahuan sebelum menggunapakai anggapan pengedaran seksyen 37(da);

Terdapat lompangan (gap) dalam keterangan pengendalian barang kes dadah;

Hakim bicara khilaf apabila tidak mengguna pakai peruntukan anggapan yang tidak memihak di bawah seksyen 114(g) terhadap kes pendakwaan; dan

Hakim bicara khilaf dan salah arahan dalam menilai kes pembelaan. Keputusan Mahkamah ini [23] Kami menimbangkan keempat-empat isu tersebut secara berasingan. Sama ada Hakim bicara khilaf mengguna pakai peruntukan anggapan pengedaran seksyen 37(da) tanpa membuat dapatan atas pengetahuan [24] Peguamcara perayu merujuk kepada perenggan (26) alasan penghakiman Hakim bicara. Peguamcara menghujahkan tidak terdapat di mana-mana dalam perenggan tersebut Hakim bicara menimbangkan elemen pengetahuan perayu terhadap dadah tersebut sebelum Hakim bicara menggunapakai peruntukan anggapan seksyen 37(da) ADB. Peguamcara menghujahkan Hakim bicara gagal menimbangkan pembelaan perayu bahawa perayu tiada pengetahuan terhadap dadah yang terdapat dalam ketulan kapsul dan sebaliknya pengetahuan perayu hanya bahawa ketulan kapsul yang ditelan olehnya ialah ubatan (medicine) dan ketulan itu ditelan untuk mengelakkan dari dikenakan cukai kastam. [25] Untuk faedah bersama, kami turunkan perenggan (26) alasan penghakiman Hakim bicara seperti berikut:

Mahkamah telah membuat suatu dapatan fakta bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen pemilikan secara langsung dan inferens yang kuat tanpa perlu bergantung kepada anggapan di bawah seksyen 37(d) ADB 1952, maka anggapan di bawah seksyen 37(da)(vi)(sic) ADB 1952 bagi membuktikan pengedaran adalah terpakai... [26] Kami meneliti alasan penghakiman Hakim bicara dalam perkara ini. Pada perenggan (15) alasan penghakiman beliau, YA Hakim bicara menbuat dapatan berikut:

Berdasarkan keterangan di atas, Mahkamah memutuskan bahawa elemen (b) iaitu pemilikan secara langsung telah dibuktikan tanpa perlu menggunakan anggapan di bawah s. 37(d) ADB 1952. [27] Apakah yang dimaksudkan oleh Hakim bicara dengan perkataan "Berdasarkan keterangan di atas"? Kami dapati ungkapan Hakim bicara tersebut adalah merujuk kepada perkara-perkara yang disebutkan di perenggan (5), (6), (7) dan (14) alasan penghakiman beliau. Hakim bicara merujuk kepada keterangan saksi-saksi SP6, SP7 dan SP8 berkaitan rampasan 56 ketulan kapsul daripada perayu setelah perayu mengeluarkan ketulan-ketulan kapsul daripada duburnya ketika buang air besar pada tarikh-tarikh dan masa yang dicatitkan oleh SP6, SP7 dan SP8 masing-masingnya. 4 kali perayu buang air besar dan setiap kali buang air besar terdapat ketulan kapsul keluar dari dubur perayu. YA Hakim bicara mengulangi semula fakta tersebut di perenggan (34) penghakiman beliau. Imbasan 'x-ray' melihatkan terdapat imej ketulan-ketulen berbentuk kapsul dalam perut perayu. YA hakim bicara membuat dapatan bahawa perayu mempunyai milikan sebenar (actual possession) terhadap dadah yang terdapat dalam perut perayu itu. Dapatan ini merujuk kepada elemen pemilikan yang merangkumi unsur kawalan dan jagaan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan seperti mana yang disebutkan oleh Hakim bicara di perenggan (14) penghakiman beliau yang beliau berpuas hati telah dibuktikan. [28] Apabila penghakiman menzahirkan bahawa hakim bicara telah membuat dapatan milikan sebenar (actual possession) terhadap dadah tersebut oleh tertuduh iaitu perayu di sini, maka tiada lagi keperluan untuk bergantung kepada seksyen 37(d) DDA selaras dengan keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Tunde Apatira & Ors v PP [2001] 1 CLJ 38, yang mempunyai fakta yang serupa seperti kes di hadaan kami ini. Mahkamah Persekutuan memutuskan di muka surat 388 baris c-f seperti berikut: There is no dispute about the central facts relating to the possession of the drugs. It was established by the evidence and accepted by the learned judge that the drugs in question were found in packets within the stomachs of the appellants. Each appellant had swallowed a packet containing the drug. The learned trial judge found the appellants' version of how they had come to swallow the drugs in question as being implausible. The totality of the evidence reasonably supports the conclusion that the appellants were in actual possession of the prescribed drug at the time of their initial detention. It follows that even if the learned trial judge and the learned trial judges of the Court of Appeal had directed themselves in accordance with the law as laid by this court in Muhammed Hassan they would have arrived at the identical conclusion. To put it in another fashion, a reasonable tribunal armed with the same facts and properly directing itself would have concluded that the appellants were found in actual possession of the heroin in question, that is to say, independently of the presumption in s. 37(d) of the Act. Since the quantity of the heroin so found in the possession of the appellants was several times greater than the statutory minimum of 15 grammes, the court was entited to conclude that they were trafficking in the said drug. [29] Berdasarkan kepada huraian yang kami sebutkan di atas, kami dapati Hakim bicara tidak khilaf atau salaharahan dalam dapatan beliau. Ketiadaan pengataan Hakim bicara secara khusus menyebutkan unsur pengetahuan perayu tidak menjadikan dapatan Hakim bicara fatal disebabkan fakta kes adalah jelas dalam isu milikan terhadap dadah tersebut. Oleh itu hujahan peguamcara untuk isu ini tidak mempunyai merit. Sama ada terdapat lompangan (gap) dalam keterangan pengendalian barang kes dadah dan keraguan identiti dadah [30] Peguamcara menghujahkan terdapat keraguan terhadap pengendalian dan identiti dadah. Hujahan peguamcara ini diasaskan kepada keterangan pembelaan perayu (SD1) dan saksi-saksi SD2 dan SD3 yang mengatakan berlaku campur aduk ketulan kapsul yang keluar dari perayu dengan ketulan kapsul yang keluar dari SD2 da SD3 yang dikatakan diambil oleh polis dan diletakkan dalam beg plastik yang sama atau tidak diasingkan. Peguamcara juga membangkitkan isu perbezaan berat kasar timbangan atas 56 ketulan kapsul apabila keseluruhan berat kasar timbangan oleh SP6, SP7 dan SP8 berjumlah 840 gram berbanding dengan timbangan berat kasar oleh ahli kimia berjumlah 861.26 gram iaitu pertambahan 21.26 gram. Dihujahkan bahawa keraguan yang terdapat terhadap dadah terlibat menjadikan kes pendakwaan fatal. Peguamcara telah merujuk kes-kes otoriti berikut untuk menyokong hujahan: Gunalan a/l Ramachandran & Ors v Public Prosecutor [2004] 4 MLJ 489; Zaifull bin Muhammad v Public Prosecutor and another appeal [2013] 2 MLRA 546, [2013] 2 MLJ 348, Lim Poh Soon v PP [2013] 8 CLJ 800. [31] Kami meneliti alasan Hakim bicara berkaitan isu ini. Kami dapati Hakim bicara telah menimbangkan isu ini dengan terperinci seperti yang terdapat pada perenggan (17), (18), (19), (20), (21), (22), (23), (24), (29), (30), (31), (32), (33), (34), (35), (36) dan (37) alasan penghakiman beliau. YA Hakim bicara berpuas hati tiada putus keterangan dalam pengendalian barang kes dadah terlibat dan tiada keraguan terhadap identiti dadah tersebut. Dapatan Hakim bicara tersebut diasaskan kepada keterangan SP1, SP5, SP6, SP7, SP8 dan SP11, iaitu saksi-saksi pendakwaan yang mengendalikan barang kes dadah, 56 ketulan kapsul daripada masa ketulan-ketulan kapsul itu keluar dari dubur perayu hingga dikemukakan di mahkamah. Pada perenggan (18) penghakiman beliau, Hakim bicara telah membuat jadual colum membutirkan kronologi rampasan 56 ketulan kapsul dan tanda-tanda pengenalan yang dibuat oleh saksi SP6, SP7 dan SP8 atas ketulan kapsul yang dirampas. SP6 membuat tandaan R1-R7 atas 7 ketulan kapsul dan R8-R12 untuk 5 lagi ketulan kapsul. SP7 membuat tandaan H(1)-H(19) atas 19 ketulan kapsul yang dirampasnya. SP8 membuat tandaan ZZ(1)- ZZ(25) untuk 25 ketulan kapsul yang di rampasan olehnya. Tandaan-tandaan tersebut masih boleh kelihatan pada sebilangan bungkusan ketulan kapsul. SP5 mengesahkan terdapat tandaan-tandaan atas 56 ketulan kapsul yang diterima beliau sebelum dijalankan analisis kandungannya. SP11 menyaksikan tandaan-tandaan yang terdapat pada 56 ketulan kapsul yang telah dibuat oleh SP6, SP7 dan SP8. SP11 telah memberi keterangan tentang jagaan selamat barang kes dadah setelah menerima serahan 56 ketulan kapsul daripada SP6, SP7 dan SP8. SP1 juru photo telah memberi keterangan bagaimana ganbar barang kes diambil daripada mula barang kes tersebut dikeluarkan dan kemudiannya dibungkus oleh SP11 untuk dihantar ke Jabatan Kimia. Kesemua barang kes dadah telah dibuka dan dikemukakan di hadapan Hakim bicara. Saksi-saksii SP1, SP5, SP6, SP7, SP8 dan SP11 telah mencamkan barang kes dadah tersebut melalui tanda-tanda pengenalan yang mereka membuatnya sendiri atau melihat sendiri. Tidak terdapat sebarang cabaran terhadap integriti kotak bertanda 'E' yang terdapat barang kes dadah dan meterai Jabatan Kimia Malaysia atasnya. [32] Berdasarkan kepada keterangan yang terdapat. yang juga disokong oleh dokumen seperti gambar-gambar barang kes, borang bongkar, laporan polis dan borang serah menyerah, kami dapati Hakim bicara tidak khilaf dalam menerima keterangan pihak pendakwaan bahawa barang kes dadah terlibat telah dibuktikan identitinya yang bukan sahaja dibuktikan melalui tanda pengenalan barang kes tetapi juga pengendalian selamat barang kes. [33] Peguamcara perayu juga merujuk kepada kes Zuifull bin Muhammad v Public Prosecutor and another appeal (supra) untuk menyokong hujahannya dalam isu perbezaan berat dadah, iaitu pertambahan 20.21 gram. Mahkamah Persekutuan dalam kes ini telah membenarkan rayuan atas alasan pihak pendakwaan tidak dapat menjelaskan bagaimana boleh berlaku perbezaan dalam jumlah ketulan ganja yang menjadi perkara pertuduhan terhadap perayu. Terdapat percanggahan apabila saksi-saksi pendakwaan sendiri, iaitu pegawai serbuan (PW4), pegawai penyiasat (PW8) dan ahli kimia mengatakan hanya dua ketulan ganja yang dijumpai dan dibuat serahan sedangkan pertuduhan kes menyebut enam ketulan ganja menjadikan berat dadah cannabis tersebut juga berbeza. Percanggahan jumlah bilangan ketulan ganja amat ketara "dua ketulan" atau "enam ketulan" dan perkara itu telah gagal dijelaskan oleh pihak pendakwaan menyebabkan keraguan serius identiti dadah terlibat. Bagaimana pun, kami dapati kecacatan serius yang berlaku dalam kes tersebut tidak terdapat dalam kes rayuan di hadapan kami ini di mana saksi-saksi pendakwaan SP6, SP5, SP7, SP8 dan SP11 telah memberikan penjelasan bagaimana ketulan kapsul mengandungi dadah tersebut dibuat tandaan oleh mereka, kaedah timbangan yang dibuat oleh mereka untuk mendapatkan jumlah berat kasar dadah dan mencamkan semua 56 ketulan kapsul, serta keterangan pengendalian eksibit dadah tersebut yang tidak terputus. [34] Kes Gunalan Ramachandran & Ors (supra) yang dirujuk oleh peguamcara perayu juga tidak membantu hujahan beliau. Mahkamah Rayuan dalam kes ini menolak rayuan perayu terhadap sabitan. Mahkamah Rayuan mengatakan selain dari melihat keterangan lisan berkaitan pengendalian barang kes dadah terlibat, gambar-gambar barang kes dadah juga dapat membantu dalam pembuktian identiti dadah tersebut. Di dalam rayuan di hadapan kami, keterangan SP1 juru photo, SP6, SP7 dan SP8 yang setiap satu dari mereka menyaksikan dan merampas ketulan-ketulan kapsul yang perayu keluarkan dan membuat tandaan pengenalan atasnya, keterangan SP11 pegawai penyiasat dan SP5 ahli kimia, adalah lebih dari meyakinkan untuk diputuskan bahawa dadah dalam pertuduhan adalah dadah yang sama yang telah dirampas dan dikemukakan di mahkamah. Tidak lebih dan tidak kurang. [35] YA Hakim bicara telah menerima keterangan SP6, SP7, SP8, SP11 dan SP5 terhadap berat kasar 56 ketulan kapsul dadah dan berpuas hati dengan penjelasan berkaitan perbezaan berat kasar dadah tersebut. SP6, SP7 dan SP8 tidak menggunakan kaedah timbangan yang sama dengan kaedah timbangan SP5 dan alat timbang jabatan polis yang berbeza dengan alat timbang Jabatan Kimia yang telah dibuat tentusah ketepatannya dan perkara tersebut telah memungkinkan berlaku perbezaan kepada berat kasar. Tiada cabaran oleh pihak pembelaan terhadap SP5 berkenaan berat bersih dadah. YA Hakim bicara berpuas hati terhadap identiti 56 ketulan kapsul tersebut. Berdasarkan kepada pendekatan yang telah diambil oleh YA Hakim bicara terhadap isu berat kasar dadah, kami dapati dapatan Hakim bicara adalah teratur dan tidak terdapat apa-apa khilaf atau salaharahan terhadapnya. Oleh itu hujahan peguamcara perayu untuk isu ini tidak mempunyai merit. Sama ada s.114(g) terpakai terhadap kes pendakwaan kerana SP11 tidak mengemukakan ID proses menimbang barang kes 25 ketulan kapsul [36] Peguamcara perayu telah merujuk kepada keterangan SP11 semasa pemeriksaan balas di muka surat 71 Rekod Rayuan Jilid 2(2). Peguamcara menghujahkan SP11 ketika diperiksa balas telah memberikan keterangan bahawa SP11 ada membuat timbangan terhadap ketulan-ketulan dadah yang dibuat rampasan oleh SP8. Isu tersebut timbul kerana sebelumnya SP11 mengatakan semua anggota yang membuat rampasan dadah tersebut melakukan timbangan masing-masing dan SP11 mengambil timbangan mereka sebagai kiraan jumlah kasar berat 56 ketulan kapsul tersebut. Bagaimana pun SP11 membetulkan keterangannya selepas itu dengan mengatakan hanya dadah yang dirampas oleh SP8 dibuat timbangan oleh SP11 sendiri kerana SP8 tidak biasa dalam membuat timbangan dadah. Peguambela perayu di Mahkamah Tinggi telah meminta SP11 mengemukakan 'ID' (investigation diary) atas perkara tersebut tetapi tiada 'ID' dikemukakan oleh SP11. Atas latar belakang tersebut, peguamcara menghujahkan s. 114(g) Akta Keterangan 1950 terpakai terhadap kegagalan SP11 mengemukakan 'ID' yang diminta dikemukakan dan berlaku 'suppression of evidence' oleh pihak pendakwaan. Peguamcara merujuk kepada kes Munusamy v Public Prosecutor [1987] 1 MLJ 492 sebagai otoriti untuk menyokong hujahan beliau. [37] Kami dapati isu ketiadaan pengemukaan 'ID' oleh SP11 tidak terdapat dalam Petisyen Rayuan bertarikh 9.8.2019 yang difailkan oleh peguamcara perayu bagi pihak perayu. Bagaimana pun kami menggunakan budibicara kami untuk menimbangkan isu ini. Oleh kerana isu ini hanya melibatkan 25 ketulan kapsul yang dirampas oleh SP8, maka kami fokuskan pertimbangan kami hanya terhadap 25 ketulan kapsul tersebut. Keterangan SP8 mengatakan beliau telah merampas 25 ketulan kapsul yang keluar dari dubur perayu ketika perayu buang air besar pada 14.2.12, jam 9.00 pagi. SP8 telah membuat tandaan berikut atas bungkusan setiap ketulan kapsul : ZZ(1) - ZZ(25), tarikh 14.2.12 dan tandangan ringkas SP8. SP8 juga membuat laporan polis (P56) atas rampasan 25 ketulan kapsul tersebut. Pada jam 2.00 petang hari yang sama, SP8 membuat serahan 25 ketulan kapsul tersebut kepada SP11 di pejabat SP11 di IPD Sepang. SP11 kemudiannya telah mengarahkan SP1 untuk mengambil gambar barang kes dadah semasa proses pembungkusan dibuat oleh SP11 sebelum dadah terlibat dihantar kepada ahli kimia (SP5). Gambar 25 ketulan kapsul tersebut dapat dilihat di eksibit P7(1) (muka surat 19 Rekod Rayuan Jilid 3) dan telah dicamkan oleh saksi-saksi SP1, SP8 dan SP11. Tandaan yang dibuat oleh SP8 juga boleh dilihat jelas dalam gambar tersebut. Isu di sini hanya sama ada SP8 yang membuat timbangan atau SP11 yang membuat timbangan atas 25 ketulan kapsul tersebut untuk mendapatkan berat kasar dadah itu. SP8 dalam keterangannya tidak menyebut beliau ada membuat timbangan terhadap 25 ketulan kapsul itu. Sebaliknya SP11 mengatakan SP11 yang melakukan timbangan atas 25 ketulan kapsul tersebut. Untuk mendapatkan jumlah berat kasar keseluruhan 56 ketulan kapsul, SP11 mencampurkan berat kasar timbangan yang dibuat oleh SP6 dan SP7 untuk ketulan kapsul yang dirampas masing-masingnya dan berat kasar untuk 25 ketulan kapsul yang ditimbang oleh SP11. Berdasarkan kepada fakta dan keadaan yang terdapat, kami berpendapat ketiadaan pengemukaan 'ID' oleh SP11 tidak menjadi satu 'suppression' atau 'witholding' keterangan oleh pihak pendakwaan untuk mewajarkan s. 114(g) digunapakai terhadap kes pendakwaan. Tiada terputus rantaian keterangan pengendalian dadah tersebut dan identiti dadah tersebut juga telah dibuktikan oleh pihak pendakwaan tanpa apa-apa keraguan terhadapnya. Oleh itu kami dapati tidak terdapat merit dalam hujahan peguamcara untuk isu ini. Hakim bicara khilaf dan salaharahan dalam menilai kes pembelaan [38] Peguamcara perayu merujuk kepada dapatan Hakim bicara di perenggan (37) alasan penghakiman yang memutuskan terdapat tarikh dan masa yang berbeza untuk pengeluaran ketulan-ketulan kapsul oleh SD3 berbanding dengan tarikh dan masa pengeluaran ketulan-ketulan kapsul oleh perayu dan oleh itu tidak berlaku percampuran ketulan kapsul perayu dan SD3. Peguamcara menghujahkan bahawa dapatan oleh Hakim bicara tersebut adalah salah kerana isu tentang tarikh dan masa SD3 serta SD2 mengeluarkan ketulan-ketulan kapsul ketika SD2 dan SD3 buang air besar telah dibuat pemeriksana balas dan dicabar oleh pihak pembelaan ketika SP6, SP7 dan SP8 memberi keterangan. Keterangan yang tidak dipertikaikan ialah perayu, SD2 dan SD3 telah ditahan dan ditempatkan di wad yang sama dan bilik yang sama dan menggunakan bilik air yang sama. Keterangan perayu ialah pihak polis telah mengambil ketulan-ketulan kapsul yang keluar daripada dubur perayu dan memasukkan ketulan-ketulan tersebut ke dalam beg plastik yang sama yang digunakan oleh pihak polis untuk memasukkan ketulan-ketulan kapsul yang dikeluarkan oleh SD2 dan SD3 yang membuang air besar pada masa yang sama dengan perayu dan ditandas yang sama. SP6, SP7 dan SP8 bagaimana pun tidak bersetuju dengan saranan pemeriksaan balas peguam bahawa telah berlaku campur aduk ketulan-ketulan kapsul yang diambil dari perayu dengan ketulan kapsul SD2 dan SD3. [39] Kami meneliti alasan penghakiman YA Hakim dalam isu sama ada berlaku percampuran ketulan-ketulan kapsul yang diutarakan oleh pihak pembelaan itu. Kami dapati Hakim bicara melalui penghakiman pada perenggan (6), (7), (8), (17), (19) dan (20) telah menimbangkan isu bagaimana ketulan-ketulan kapsul yang dikeluarkan oleh perayu dibuat rampasan oleh SP6, SP7 dan SP8 dari ketika ketulan itu keluar dari dubur perayu dan dibersihkan oleh perayu, sehingga SP6, SP7 dan SP8 masing-masingnya membuat serahan ketulan kapsul yang dirampas kepada SP11. Hakim bicara juga merujuk kepada keterangan SP1 yang merakamkan gambar-gambar ketulan kapsul yang dipegang oleh perayu dan diaturkan oleh perayu atas arahan SP6 dan SP7 masing-masingnya. Gambar-gambar tersebut boleh dilihat di eksibit P6(8),(9),(11),(12,(14) dan (15). Pada perenggan (24) dan (25) alasan penghakiman, Hakim bicara secara khusus menimbangkan isu "kemungkinan berlaku percampuran barang kes dengan tahanan lain yang juga ditahan dalam Wad 6C Bilik 28 yang sama". Hakim bicara membuat dapatan bahawa dakwaan pembelaan berlaku percampuran barang kes adalah tidak berasas. Kami dapati Hakim bicara juga dalam alasan penghakiman beliau pada perenggan (29),(30),(31),(32),(33),(34). (35),(36), dan (37) membuat pertimbangan di akhir kes pembelaan terhadap isu kemungkinan berlaku percampuran barang kes berdasarkan kepada keterangan yang diberikan oleh perayu, SD2 dan SD3 dan dibandingkan dengan keterangan SP6, SP7 dan SP8. Setelah membuat analisis terhadap semua keterangan tersebut, Hakim bicara menolak pembelaan perayu untuk isu berlaku percampuran barang kes tersebut. Kami tidak mendapati Hakim bicara melakukan kesilapan atau salaharahan dalam dapatan tersebut. Keterangan SP6, SP7 dan SP8 serta SP1 juru photo adalah jelas dalam rampasan, penandaan dan pengendalian barang kes dadah iaitu 56 ketulan kapsul yang dibuat rampasan daripada perayu. Oleh itu kami dapati hujahan peguamcara untuk isu ini tidak mempunyai merit. [40] Adalah prinsip undang-undang mantap mahkamah di peringkat rayuan sangat perlahan dan tidak boleh sewenangnya mencampuri dan mengubah dapatan fakta oleh hakim bicara yang mempunyai faedah audio-visual ke atas saksi-saksi yang memberi keterangan di hadapannya. Dalam kes Md Zainudin Raujan v PP [2013] 4 CLJ 21, Mahkamah Persekutuan memutuskan: [38] Assessing credibility is difficult and is best left to the trial judge who has the audio-visual advantage of a witness in action. In this case, the learned trial judge, in our view, had correctly evaluated PW5's evidence and found him to be a credible witness. The Court of Appeal had further assessed the learned trial judge's evaluation of that evidence and agrees with the learned judge's conclusion. [39] We have gone through the evidence thoroughly ourselves and have come to the same conclusion that PW5 is a credible witness. Having said that we found no compelling reasons which require our appellate interference." Kesimpulan [41] Berdasarkan alasan-alasan yang telah kami huraikan, kami berpuas hati bahawa YA Hakim bicara telah mengarahkan dirinya dengan betul terhadap undang-undang yang terpakai dan telah meneliti keseluruhan keterangan yang dikemukakan dalam kes ini dalam membuat dapatan ke atasnya (Chan Chor Shuh v PP [2003] 1 CLJ 501). Kehendak seksyen 182A Kanun Prosedur Jenayah (Akta 593) telah dipatuhi. Tidak terdapat sebarang alasan atau merit untuk Mahkamah ini mengganggu keputusan Hakim bicara tersebut. Sabitan terhadap perayu adalah selamat. Rayuan perayu ditolak. [42] Justeru, Mahkamah ini mengekalkan sabitan dan hukuman oleh Mahkamah Tinggi. (YAACOB BIN HAJI MD. SAM) Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Bertarikh 17 September 2020 Peguamcara bagi pihak Perayu: Afifuddin Ahmad Hafifi Tetuan Salehuddin Saidin & Associates Peguambela & Peguamcara No.14, Jalan Tengku Ampuan Zabedah A/9A, Seksyen 9, 40100 Shah Alam Selangor Peguamcara bagi pihak Responden: Tetralina Ahmed Fauzi Timbalan Pendakwa Raya Bahagian Perbicaraan dan Rayuan Jabatan Peguam Negara Aras 5, No. 45, Lot 4G7, Presint 4, Persiaran Perdana 62100 Putrajaya