[Pendakwa Raya] v Mohd Zaid Bin Omar (KA-45A-60-12/2017)

(a) pada 11/5/2017 pada jam lebih kurang 6.30 petang, bertindak atas maklumat, Inspektor Mohamad Nazri bin Mohamed Nasir (Pengadu/Pegawai Tangkapan – SP4) bersama-sama pasukan serbuan telah membuat pemerhatian terhadap sebuah kereta Proton Perdana yang mempunyai no. pendaftaran MAU 323 yang telah diparkir di tepi jalan berhampiran Pos Pengawal, Taman Gemilang, Jitra, Kedah;

(b) SP4 dan pasukan serbuan telah menghampiri kereta tersebut dan mendapati terdapat seorang lelaki Melayu sedang duduk di tempat duduk bahagian pemandu, iaitu OKT;

(c) SP4 telah memperkenalkan diri sebagai polis kepada OKT. OKT rasa terkejut dan cuba memecut kenderaan tersebut untuk melarikan diri tetapi berjaya ditahan oleh SP4. Pada ketika itu, hanya OKT sahaja yang berada di dalam kenderaan tersebut;

(d) SP4 kemudiannya telah mengarahkan OKT keluar daripada kenderaan tersebut dan membuat pemeriksaan fizikal ke atas S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw OKT tetapi tidak menjumpai apa-apa barang salah pada badan OKT;

(e) SP4 kemudiannya telah membuat pemeriksaan di dalam kenderaan tersebut dan telah menjumpai –

(i) satu (1) beg plastik warna merah (Ekshibit P15) yang mengandungi satu (1) ketulan mampat tumbuhan-tumbuhan kering (Ekshibit P17) yang disyaki dadah ganja yang dibalut dengan plastik lutsinar (Ekshibit P16) di atas tempat duduk penumpang bahagian hadapan;

(f) SP4 kemudiannya telah menyediakan satu Senarai Bongkar (Ekshibit P28);

(g) SP4 kemudiannya telah merampas kesemua barangan tersebut dan telah membawa OKT bersama dengan barang rampasan ke Jabatan Narkotik, IPD Kubang Pasu, Kedah untuk siasatan lanjut;

(h) isteri OKT (SP5) mengesahkan yang kereta Proton Perdana tersebut telah dibeli oleh OKT pada penghujung tahun 2016 dan telah diberikan kepada SP5 untuk digunakan; S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw

(i) SP5 mengesahkan pada petang hari kejadian, lebih kurang pada jam 5.00 petang lebih, OKT telah keluar berseorangan menggunakan kereta tersebut;

(j) SP5 mengesahkan tidak menggunakan kereta tersebut sebelum hari kejadian kerana masih berpantang selepas bersalin; dan

(k) SP5 tidak pernah melihat apa-apa barang salah di dalam kereta tersebut dan tidak tahu dadah-dadah yang dijumpai di dalam kereta itu milik siapa. [7] Bagi membuktikan Pertuduhan tersebut ke atas OKT, pihak pendakwaan telah memanggil seramai enam orang saksi, iaitu Lans Koperal Nik Mohd Zamri bin Long Hasan (Jurufoto – SP1), Haslinda binti Ismail (Ahli Kimia – SP2), Koperal Asraffuddin bin Abd Karim (Penjaga stor barang kes – SP3), Inspektor Mohamad Nazri bin Mohamed Nasir (Pengadu/Pegawai Tangkapan – SP4), Shuhaila binti Abdul Halim (Isteri OKT – SP5) dan Inspektor Rushada binti Arshad (Pegawai Penyiasat – SP6). S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw [8] Setelah mendengar keterangan saksi-saksi pihak pendakwaan, Mahkamah ini berpuas hati dan mendapati pihak pendakwaan telah gagal membuktikan Pertuduhan tersebut secara prima facie terhadap OKT. Oleh itu, Mahkamah ini telah melepas dan membebaskan OKT daripada Pertuduhan tersebut tanpa dipanggil untuk membela diri di akhir kes pendakwaan. [9] Pihak pendakwaan yang tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah ini telah merayu terhadap keputusan tersebut. ISU UNDANG-UNDANG YANG BERBANGKIT [10] Isu undang-undang yang berbangkit dalam kes ini adalah –

(a) sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT bagi Pertuduhan tersebut di akhir kes pendakwaan; S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw

(b) jika jawapannya ya, sama ada pihak pembelaan berjaya menimbulkan keraguan yang munasabah dalam pembelaan OKT; dan

(c) sama ada pihak pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes melampaui keraguan yang munasabah di akhir kes. ANALISIS, DAPATAN DAN KEPUTUSAN MAHKAMAH INI Isu Pertama [11] Menurut seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah [Akta 593] (selepas ini dirujuk sebagai “KTJ”), beban adalah terletak ke atas pihak pendakwaan untuk membuktikan suatu kes prima facie terhadap tertuduh di akhir kes pendakwaan sebelum tertuduh boleh dipanggil untuk membela diri terhadap sesuatu pertuduhan. Peruntukan tersebut menyebut bahawa – “Section 180. Procedure after conclusion of case for prosecution.

(a) traffic in a dangerous drug;

(b) offer to traffic in a dangerous drug; or

(c) do or offer to do an act preparatory to or for the purpose of trafficking in a dangerous drug.

(a) there was no evidence of buying and selling of a dangerous drug at the time when the person convicted was arrested;

(b) there was no involvement of agent provocateur; or

(c) the involvement of the person convicted is restricted to transporting, carrying, sending or delivering a dangerous drug; and

(d) that the person convicted has assisted an enforcement agency in disrupting drug trafficking activities within or outside Malaysia.

(a) the Royal Malaysia Police;

(b) the National Anti-Drugs Agency;

(c) the Royal Malaysian Customs Department;

(d) the Malaysian Maritime Enforcement Agency; or

(e) any other enforcement agency as may be determined by the Minister.

(a) dadah yang dijumpai pada OKT tersebut adalah dadah berbahaya sebagaimana yang dimaksudkan dan ditafsirkan di bawah Jadual Pertama, ADB;

(b) OKT mempunyai milikan, iaitu jagaan dan kawalan, terhadap dadah berbahaya tersebut;

(c) OKT mempunyai pengetahuan ke atas dadah yang dirampas tersebut; dan

(d) OKT mengedar dadah berbahaya tersebut. S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw [22] Mengenai elemen pertama Pertuduhan tersebut, Mahkamah ini mendapati pihak pendakwaan hanya berjaya membuktikan secara prima facie setakat barang kes dadah yang dianalisis oleh ahli kimia (SP2) seperti dalam Laporan Kimia (Ekshibit P13) dan yang dikemukakan sebagai Ekshibit P17, P20 dan P23 dalam Mahkamah ini adalah dadah berbahaya jenis Cannabis seperti yang disenaraikan di bawah Jadual Pertama, ADB. [23] Persoalan sama ada barang kes dadah yang dianalisis oleh SP2 tersebut adalah barang kes dadah yang sama yang dijumpai oleh pengadu/ pegawai tangkapan (SP4) dalam kenderaan OKT pada tarikh dan masa kejadian tersebut dan yang dikemukakan sebagai ekshibit-ekshibit dalam Mahkamah ini adalah tertakluk kepada dapatan Mahkamah ini terhadap elemen kedua dan ketiga Pertuduhan tersebut. [24] Mengenai elemen kedua dan ketiga Pertuduhan tersebut, beban adalah terletak di bahu pihak pendakwaan untuk membuktikan secara prima facie yang OKT mempunyai milikan, iaitu jagaan dan kawalan, dan pengetahuan ke atas dadah-dadah berbahaya tersebut di akhir kes pendakwaan (lihat kes Mohamad Radhi bin Yaakob v. Public Prosecutor [1991] 3 MLJ 169, Abdullah Zawawi bin Yusoff v Public Prosecutor [1993] 3 S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw MLJ 1, Alcontara a/l Ambross Anthony v. Public Prosecutor [1996] 1 CLJ 705, Muhammed Hassan v. Public Prosecutor [1998] 2 CLJ 170, Public Prosecutor v Letchumanan [2000] 4 MLJ 449, PP v Mohd Farid bin Mohd Sukis & Anor [2002] 3 MLJ 401, Public Prosecutor v Reza Mohd Shah bin Ahmad Shah [2002] 4 MLJ 13, PP v. Zulkifli Arshad [2010] 6 CLJ 121 dan Sathya Vello v. PP [2022] 5 CLJ 659). Beban ini tidak pernah berpindah kepada pihak pembelaan. [25] Berdasarkan nas-nas undang-undang di atas, adalah penting bagi Mahkamah ini untuk meneliti, memperhalusi dan mempertimbangkan keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan dalam kes ini secara teliti dan berhati-hati sebelum memutuskan sama ada untuk memanggil OKT membela diri di bawah Pertuduhan tersebut ataupun tidak, terutamanya berkaitan dengan kredibiliti saksi-saksi pendakwaan dan identiti barang-barang kes yang dirampas oleh pengadu/pegawai tangkapan daripada OKT di tempat kejadian dan yang telah dianalisis oleh ahli kimia dan dikemukakan oleh pihak pendakwaan sebagai ekshibit-ekshibit dalam Mahkamah ini. S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw [26] Setelah Mahkamah ini meneliti, menilai dan mempertimbangkan semua keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, Mahkamah ini mendapati terdapat keraguan yang munasabah tentang kredibiliti dan kebolehpercayaan SP4 dan SP6 sebagai saksi dalam kes ini dan keraguan pada identiti barang-barang kes yang telah dirampas daripada OKT di tempat kejadian dengan yang telah dianalisis oleh SP2 dan yang telah dikemukakan sebagai ekshibit-ekshibit dalam Mahkamah ini. [27] Mengenai kredibiliti SP4 dan SP6, Mahkamah ini mendapati wujud ketidakkonsistenan dan percanggahan yang material dalam keterangan mereka semasa pemeriksaan utama dan pemeriksaan balas berkenaan dengan insiden sebenar yang berlaku di tempat kejadian pada hari kejadian tersebut serta identiti barang-barang kes tersebut. [28] Percanggahan keterangan SP4 dan SP6 tersebut dapat dilihat dalam keterangan berikut:

(a) semasa pemeriksaan utama, SP4 menyatakan beliau dan pasukan telah menaiki van kenderaan pasukan ke tempat kejadian. Apabila sampai di tempat kejadian, mereka telah S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw memerhatikan OKT yang berada dalam kenderaannya selama lima minit dalam jarak 20 – 25 meter sebelum bergerak menahan OKT. Walau bagaimanapun, semasa pemeriksaan balas, SP4 bersetuju bahawa keterangan tersebut adalah berbeza dengan perenggan 3 Pernyataan Saksinya (Ekshibit P27) yang menyatakan beliau bersama pasukan serbuan terus hampiri motokar tersebut, iaitu seperti yang berikut: “(3) Bertindak atas maklumat dadah, pada 11/05/2017 jam lebih kurang 6.30 petang saya mengetuai sepasukan anggota BSJND IPD Kubang Pasu, Kedah yang terdiri daripada … telah nampak (1) motokar jenis proton perdana nombor pendaftaran MAU 323 yang mencurigakan di tepi jalan berhampiran pos pengawal Taman Gemilang Jitra Kedah. Saya bersama pasukan serbuan terus hampiri motokar tersebut, dapati (1) lelaki melayu sedang duduk di tempat duduk bahagian pemandu dalam motokar tersebut...”; S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw

(b) semasa pemeriksaan utama, SP4 menyatakan apabila sampai di kenderaan OKT, SP4 dengan dibantu oleh D/Kpl Amir telah menarik tangan OKT untuk dibawa keluar daripada kenderaan tersebut. Walau bagaimanapun, dalam perenggan 4 Pernyataan Saksinya (Ekshibit P27), SP4 menyatakan yang beliau telah terus arahkan OKT keluar daripada motokar itu, iaitu seperti yang berikut: “(4) Saya terus arahkan saspek itu keluar daripada motokar itu dan saya jalankan pemeriksaan fizikal ke atas saspek tidak menjumpai apa-apa barang salah…”;

(c) dalam Pernyataan Saksi SP4 (Ekshibit P27), beliau menyatakan OKT cuba memecut dan melarikan diri apabila SP4 memperkenalkan diri sebagai polis, iaitu seperti yang berikut: S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw “(3) … Saya perkenalkan diri sebagai pegawai kanan polis dengan menunjukkan kad kuasa polis pada masa yang sama lelaki melayu itu terkejut dan cuba memecut untuk melarikan diri tetapi berjaya ditahan.”. Walau bagaimanapun, semasa pemeriksaan balas, SP4 menyatakan yang van kenderaan pasukan telah memintas, menghadang dan menghalang bahagian hadapan kenderaan OKT dan jarak di antara kedua-dua kenderaan tersebut pada ketika itu hanya dua hingga tiga kaki sahaja. Dalam jarak kedua-dua kenderaan yang begitu dekat, iaitu dua hingga tiga kaki dan dalam keadaan kenderaan pasukan SP4 yang telahpun memintas, menghadang dan menghalang bahagian hadapan kenderaan OKT, Mahkamah ini bersetuju dengan penghujahan peguam OKT yang terpelajar bahawa adalah mustahil dan tidak munasabah untuk OKT memecut kenderaannya untuk melarikan diri; dan S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw

(d) semasa dirujuk dengan Senarai Bongkar (Ekshibit P28) dan membuat pengecaman terhadap barang-barang kes semasa pemeriksaan utama, SP6 mengesahkan yang gelang getah pada barang kes dadah seperti di Ekshibit P18 tersebut tiada dikemukakan untuk tujuan pengecaman dan gelang getah itu juga beliau tidak terima daripada SP4. Walau bagaimanapun, semasa pemeriksaan balas, SP4 bersetuju bahawa keterangan tersebut adalah bercanggah dengan perenggan 12 Pernyataan Saksinya (Ekshibit P36) yang menyatakan ada gelang getah pada Ekshibit P18 semasa ahli kimia (SP2) membuka satu kotak yang SP6 serahkan kepada SP2 tersebut, iaitu seperti yang berikut: Pemeriksaan Balas – SP6 “S – Rujuk para 12 P36 Dalam para 12 ini kamu akui ada gelang getah bila kotak ini dibuka oleh ahli kimia. Betul? J – Betul. S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw S – Semasa kamu terima daripada pengadu kamu kata tiada gelang getah tapi bila dibuka depan ahli kimia ada gelang getah. Ini keterangan kamu sendiri. Betul? J – Betul. S – Dengan erti kata lain, ada percanggahan dalam keterangan kamu tentang kewujudan gelang getah ini. Setuju? J – Setuju.”. Pernyataan Saksi SP6 (P36) “12. Pada 21/05/2017 jam lebih kurang 0830 Hrs saya telah sampai ke Jabatan Kimia Cawangan Alor Setar, Kedah berseorangan dengan menaiki kenderaan pasukan. Barang kes telah diserahkan kepada ahli kimia yang bertugas iaitu Puan Haslinda Bt Ismail. Di mana pada masa itu saya lihat ahli kimia telah membuka satu kotak yang saya serahkan kepadanya, dari dalam kotak itu terdapat (1) beg plastik warna merah yang di dalamnya terdapat (1) ketulan mampat yang dibalut dengan S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw plastik lutsinar berisi tumbuhan-tumbuhan kering yang disyaki dadah ganja, (1) bungkusan plastik warna biru yang diikat dengan menggunakan gelang getah terdapat (1) ketulan mampat plastik lutsinar yang berisi tumbuhan-tumbuhan kering disyaki dadah ganja, (1) beg plastik warna biru di dalamnya terdapat (30) peket plastik lutsinar yang berisi ketulan mampat tumbuhan-tumbuhan kering yang disyaki dadah ganja…”. [29] Memandangkan wujudnya percanggahan yang serius dan material dalam keterangan-keterangan SP4 dan SP6 tersebut, maka Mahkamah berpendapat bahawa SP4 dan SP6 bukanlah saksi yang jujur dan boleh dipercayai. Prinsip undang-undang ini telah diputuskan oleh Vincent Ng Kim Khoay JC (pada ketika itu) dalam kes Public Prosecutor v. Lee Eng Kooi [1993] 2 CLJ 534 seperti yang berikut: “If in a case the prosecution leads two sets of evidence, each one of which contradicts and strikes at the other and shows it to be unreliable, the result would necessarily be that the Court would be left with no reliable and trustworthy evidence upon which the conviction of the accused might be based. Inevitably, the accused would have the benefit of such a situation.”. [Penekanan ditambah] S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw [30] Selanjutnya, dalam kes Mohamed Bin Kasdi v. Public Prosecutor [1968] 1 LNS 78, Ali J. telah memutuskan seperti yang berikut: “No hard and fast rule can be laid down for determining the credibility or otherwise of a witness, but when a witness gives or makes two statements which differ in material particulars there must necessarily be ground for believing that he is not a truthful witness.”. [Penekanan ditambah] [31] Mengenai barang-barang kes dalam kes ini, Mahkamah ini mendapati wujud keraguan pada identiti barang kes seperti di Ekshibit 18 yang telah dirampas oleh SP4 daripada OKT di tempat kejadian dengan yang telah dianalisis oleh SP2 dan yang telah dikemukakan sebagai ekshibit dalam Mahkamah ini. Ini kerana, didapati wujud percanggahan dan ketidakkonsistenan antara keterangan SP2, SP4, SP6 dan keterangan dokumentar mengenai sama ada terdapat gelang getah yang diikat pada Ekshibit 18 tersebut. [32] Percanggahan dan ketidakkonsistenan keterangan SP2, SP4, SP6 dan keterangan dokumentar mengenai gelang getah tersebut adalah seperti yang berikut: S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw

(a) SP4 dalam keterangan lisannya, Laporan Polisnya (Ekshibit P29) dan Pernyataan Saksinya (Ekshibit P27) mengakui barang kes (Ekshibit P18) yang dirampas daripada OKT di tempat kejadian mempunyai gelang getah;

(b) catatan dalam Senarai Bongkar (Ekshibit P28) menunjukkan gelang getah tersebut ada pada Ekshibit P18 tersebut;

(c) dalam Borang Serah Menyerah Barang Kes (Ekshibit P30) dan gambar-gambar barang kes (Ekshibit P5 A dan B) didapati tiada catatan dan gambar yang menunjukkan terdapatnya gelang getah pada Ekshibit P18 tersebut;

(d) SP4 dalam keterangannya menyatakan bahawa gelang getah pada Ekshibit P18 tersebut telah diserahkan kepada SP6 tetapi SP6 dalam keterangannya menafikan ada menerima gelang getah tersebut daripada SP4; S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw

(e) walau bagaimanapun, dalam Pernyataan Saksi SP6 (Ekshibit P36), beliau sebaliknya menyatakan ada menerima gelang getah tersebut daripada SP4;

(f) SP2 langsung tidak menyatakan dalam Pernyataan Saksinya (Ekshibit P10) mengenai kewujudan gelang getah tersebut semasa beliau menerima barang-barang kes berkaitan dengan kes ini daripada SP6 pada 21/5/2017; dan

(g) tiada gelang getah dikemukakan oleh pihak pendakwaan sebagai barang kes dalam kes ini. [33] Semasa ditanya oleh Timbalan Pendakwa Raya yang terpelajar semasa pemeriksaan utama apakah tindakan siasatan SP6 apabila beliau tidak menerima gelang getah tersebut, SP6 telah menjawab tiada apa-apa tindakan diambil kerana beliau fokus kepada siasatan barang dadah tersebut dan gelang getah tersebut tidak memberi kesan kepada siasatannya sama ada gelang getah itu ada atau tiada. S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw [34] Pada pendapat Mahkamah ini, SP6 telah mengambil risiko dan membuat keputusan sendiri apabila tidak membuat apa-apa siasatan mengenai gelang getah tersebut walaupun beliau mengetahui mengenai kewujudan gelang getah tersebut melalui Senarai Bongkar (Ekshibit P28) dan Laporan Polis SP4 (Ekshibit P29) dan menyatakan gelang getah tersebut tidak memberi kesan kepada siasatannya. [35] Berdasarkan percanggahan dan ketidakkonsistenan keterangan-keterangan mengenai gelang getah tersebut dan tindakan SP6 yang tidak membuat siasatan mengenai ketiadaan gelang getah tersebut, adalah menjadi dapatan Mahkamah ini bahawa percanggahan keterangan dan tindakan SP6 tersebut adalah fatal dan serius, dan telah menimbulkan lompangan terhadap rantaian keterangan barang kes tersebut dan keraguan yang munasabah terhadap identiti barang kes yang dirampas oleh SP4 daripada OKT di tempat kejadian dengan yang dianalisis oleh SP2 dan yang dikemukakan sebagai ekshibit dalam Mahkamah ini. [36] Berhubung dengan isu ini, Hashim Yeop Sani CJ (Malaya) yang menyampaikan keputusan Mahkamah Agung dalam Lee Chee Meng v. Public Prosecutor [1992] 1 CLJ (Rep) 168 telah memutuskan bahawa – S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw “Where there is a serious doubt as to the identity of the exhibit as clearly is the case here it cannot be said that the prosecution has established a prima facie case under the charge [vide Shamsuddin bin Hassan & Anor. v. PP [1991] 1 CLJ (Rep) 428, Abdullah bin Yaacob v. PP [1991] 1 CLJ (Rep) 5, Abdul Jalil bin Abdul Satar v. PP [1991] 1 CLJ (Rep) 1.].”. [Penekanan ditambah] [37] Selanjutnya, Mahkamah Agung melalui penghakiman Yeong Kia Heng lwn. Pendakwa Raya [1992] 1 CLJ (Rep) 372 yang disampaikan oleh Gunn Chit Tuan HMA telah memutuskan seperti yang berikut: “[1] The Supreme Court was not satisfied that the allegations made against the appellant have been proven satisfactorily to the standard of proof required by law. The evidence of the police compared to the evidence given by the officer from the Chemistry department with regards to the identity of the material exhibit, shows a glaring error. This Court has serious doubts as to the identity of the material exhibited on the basis of the evidence adduced. [2] On the basis of the evidence adduced, the appellant should not have been called to state his defence. The burden of proof and the onus of proof which is placed on the prosecution is a heavy one. There is no onus on the accused to prove that he is not guilty. [3] The glaring error made with regards to the identity of the exhibit was serious. The respondent therefore cannot argue that the defendant is estopped from raising this issue on appeal as he had not earlier raised this issue at the trial.”. [Penekanan ditambah] S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw [38] Berdasarkan nas-nas undang-undang di atas, memandangkan wujudnya percanggahan yang serius dan material dalam keterangan-keterangan SP4 dan SP6 seperti yang telah dinyatakan di atas serta lompangan dan keraguan dalam kes pendakwaan mengenai identiti barang kes dadah yang telah dirampas daripada OKT di tempat kejadian dengan yang telah dianalisis oleh SP2 dan yang telah dikemukakan sebagai ekshibit dalam Mahkamah ini, iaitu sama ada barang kes dadah yang dikemukakan sebagai ekshibit dalam Mahkamah ini adalah barang kes dadah yang sama yang telah dirampas oleh SP4 daripada OKT di tempat kejadian dan yang telah dianalisis oleh SP2, dan langsung tiada penjelasan diberikan oleh saksi-saksi pihak pendakwaan mengenai kehilangan gelang getah tersebut, maka pada pendapat Mahkamah ini, adalah tidak wajar dan tidak selamat untuk Mahkamah ini memanggil OKT membela diri terhadap Pertuduhan tersebut dan mensabitkan OKT dengan Pertuduhan tersebut sekiranya OKT memilih untuk berdiam diri di peringkat kes pembelaan (lihat kes Mat v Public Prosecutor [1963] 1 MLJ 263 dan Mohd Johi Said & Anor v. PP [2005] 1 CLJ 389). [39] Dalam kes Mohd Johi Said & Anor v. PP [2005] (supra) misalnya, semasa menyampaikan keputusan Mahkamah Rayuan, Gopal Sri Ram S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw JCA (pada ketika itu) telah menyatakan bahawa pendekatan yang betul sebelum mensabitkan sesuatu kesalahan jenayah ialah menentukan sama ada sabitan tersebut betul dan selamat dan bukannya sama ada keputusan itu salah. Penghakiman tersebut adalah seperti yang berikut: “Unlike civil appeals, where the appellant carries the burden of showing that the judge at first instance went wrong, in a criminal case the duty of the court is to consider whether the conviction is right. The correct approach is therefore not whether the decision is wrong but whether the conviction is safe. See, Mohammad Husain v. Emperor AIR [1945] Nag 441; Zahari bin Yeop Baai v. PP [1980] 1 MLJ 160.”. [Penekanan ditambah] [40] Berdasarkan alasan-alasan dan nas-nas undang-undang di atas, Mahkamah ini berpendapat bahawa pihak pendakwaan telah gagal membuktikan secara prima facie elemen milikan dan pengetahuan tersebut, iaitu bahawa OKT mempunyai jagaan, kawalan dan pengetahuan ke atas dadah berbahaya jenis Cannabis sepertimana yang dinyatakan dalam Pertuduhan tersebut dan yang dikemukakan sebagai ekshibit dalam Mahkamah ini. [41] Memandangkan pihak pendakwaan telah gagal membuktikan elemen milikan dan pengetahuan tersebut secara prima facie terhadap OKT, maka S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw pada pendapat Mahkamah ini, pihak pendakwaan juga telah gagal membuktikan secara prima facie elemen keempat tersebut, iaitu OKT telah mengedar dadah-dadah berbahaya tersebut sepertimana Pertuduhan tersebut. Pada pendapat Mahkamah ini, tanpa pembuktian elemen milikan dan pengetahuan, maka tiada pembuktian mengenai elemen pengedaran. [42] Justeru, OKT tidak wajar dipanggil untuk membela diri hanya semata-mata untuk mendengar versi OKT mengenai Pertuduhan yang dipertuduhkan ke atasnya. Tindakan ini jelas melanggar prinsip keadilan dan pembuktian di bawah undang-undang jenayah. [43] Sebagai kesimpulan, Mahkamah ini menjawab Isu Pertama tersebut sebagai tidak, iaitu pihak pendakwaan tidak berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT bagi Pertuduhan tersebut di akhir kes pendakwaan. Isu Kedua dan Isu Ketiga S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw [44] Memandangkan Mahkamah ini menjawab Isu Pertama tersebut sebagai tidak, maka tiada keperluan untuk Mahkamah ini menjawab Isu Kedua dan Isu Ketiga tersebut. KESIMPULAN [45] Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan di atas, setelah membuat penilaian maksimum, Mahkamah ini mendapati pihak pendakwaan telah gagal membuktikan secara prima facie Pertuduhan tersebut terhadap OKT dan oleh itu, OKT telah diperintahkan untuk dilepas dan dibebaskan daripada Pertuduhan tersebut tanpa dipanggil untuk membela diri. Bertarikh : 29 Julai 2022 (DR. ARIK SANUSI BIN YEOP JOHARI) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Malaya, Alor Setar Kedah Darul Aman S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw Timbalan Pendakwa Raya: Puan Rozana binti Husin Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Kedah Aras 4, Block C Wisma Darul Aman 05250 Alor Setar Kedah Darul Aman Peguam Cara OKT: Encik G. Ravishankar Tetuan R. Shankar Gandhi & Associates Peguam Bela dan Peguam Cara No. 212, Tingkat Bawah Kompleks Shahab Perdana Jalan Sultanah, Mergong 05150 Alor Setar Kedah Darul Aman S/N f2TQaoXPgUewKhxpKz9gmw