[Pendakwa Raya] v MUHAMAD BIN NOR AZIZ (WA-45A-24-08/2020)

Hasil dari maklumat yang diperolehi oleh SP11 dan atas arahan dari SP3, SP11 telah mengaturkan satu operasi urusan jual beli dadah dengan menghubungi seorang lelaki bernama Awang melalui nombor telefon yang diperolehinya. Awang telah bersetuju untuk membekalkan empat (4) biji Heroin dan 50 kotak pil erimin 5 pada harga RM52,800.00.

Pada jam 4.30 petang 24.08.2019, SP11 bersama Kpl Che Mohd Rozaizi bin Che Ab Aziz telah berjumpa dengan Awang yang datang bersama dua (2) lelaki lain yang dikenali sebagai Bulat dan Bilal di tempat yang dijanjikan iaitu di Kepong Kopitiam, Jalan Kepong, Sentul. Setelah Bilal mengesahkan wang yang dibawa oleh SP11, beliau telah membuat panggilan telefon kepada seseorang memberitahu yang wang telah cukup dan barang boleh dibawa ke tempat mereka berada. Bilal memaklumkan SP11 yang barang akan dihantar dengan kereta Honda Jazz.

Lebih kurang dua (2) jam selepas itu, sebuah kereta Honda Jazz bernombor pendaftaran WB 341Q telah sampai. Pemandu kereta tersebut, Mohd Fakhrurradzi bin Rosli telah memaklumkan SP11 yang barang akan dibawa oleh kawannya dengan kereta MyVi. Beberapa minit kemudian, sebuah kereta MyVi nombor pendaftaran WWL 4399 yang dinaiki dua (2) lelaki Melayu telah tiba. SP11 terus menghampiri bahagian pemandu kereta tersebut dan Muhamad bin Nor Aziz yang duduk di bahagian pemandu telah menurunkan cermin dan bersalaman dengan SP11. Bila ditanya tentang barang, Muhamad Shafiq Alif bin Mazlan yang duduk di bahagian penumpang telah menunjukkan barang di dalam beg kertas berwarna oren bertulis JAKEL yang mengandungi empat (4) bungkusan plastik lutsinar dengan cara memegang bungkusan tersebut. Pada masa yang sama, SP11 juga nampak satu (1) bungkusan Poslaju di lantai kaki di mana Muhamad Shafiq Alif bin Mazlan duduk.

SP11 kemudiannya telah mencabut kunci kereta MyVi tersebut sambil membuat isyarat dengan menjerit ADA. SP3 yang mengetuai operasi ini terus menyerbu bersama pasukannya.

Ketika serbuan ini dilakukan, Awang dan Bilal telah berjaya melarikan diri manakala Bulat (Alif Ikmal bin Ahmad), pemandu Honda Jazz (Mohd Fakhrurradzi bin Rosli) dan kedua-dua Muhamad bin Nor Aziz dan Muhamad Shafiq Alif bin Mazlan yang berada dalam kereta MyVi telah ditangkap.

Lanjutan daripada tangkapan ini, Mohd Fakhrurradzi bin Rosli telah membawa SP5 dan pasukan ke premis beralamat No. 21, Tingkat 13A, Menara Flexus, No. 92, Jalan Kuching, Sentul di mana dadah ditemui di dalam laci pertama dan kedua almari kayu di bilik dalam premis tersebut. Dua (2) lelaki Melayu yang berada di situ iaitu Mohd Nazrul Aiman bin Mahadi dan Muhammad Izzat Stafiq bin Ishak telah ditangkap bersama Mohd Fakhrurradzi bin Rosli, serta Muhamad bin Nor Aziz dan Muhamad Shafiq Alif bin Mazlan yang turut dibawa bersama ketika serbuan ini.

Seterusnya Muhamad bin Nor Aziz dan Muhamad Shafiq Alif bin Mazlan telah dituduh bagi dua (2) kes iaitu 45A-23-08/2020 & 45-17 03/2020.

Bagi kes 45A-23-08/2020 pertuduhan yang dikenakan terhadap mereka berdua adalah seperti berikut: Bahawa kamu bersama-sama pada 24 Ogos 2019, jam lebih kurang 7.27 malam, di dalam kereta Perodua MyVi nombor pendaftaran WWL 4399, di hadapan Kepong Kopitiam, Jalan Kepong dalam daerah Sentul, di dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur telah mengedar dadah berbahaya iaitu 32.5 gram heroin dan 45.2 gram Monoactylymorphines dan dengan itu, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama dibaca bersama seksyen 34 Kanun Keseksaan.

Manakala bagi kes 45-17-03/2020, pertuduhan yang dihadapi mereka berdua adalah: Bahawa kamu bersama-sama pada 24 Ogos 2019, jam lebih kurang 7.27 malam, di dalam kereta Perodua MyVi nombor pendaftaran WWL 4399, di hadapan Kepong Kopitiam, Jalan Kepong dalam daerah Sentul, di dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur telah ada dalam milikan kamu 895.9 gram etizolam. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 30(3) Akta Racun 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 30(5) Akta yang sama dibaca Bersama seksyen 34 Kanun Keseksaan.

Seterusnya Muhamad bin Nor Aziz, Muhamad Shafiq Alif bin Mazlan, Mohd Nazrul Aiman bin Mahadi dan Muhammad Izzat Stafiq bin Ishak telah dituduh bagi dua (2) kes lain iaitu 45A-24-08/2020 & 45-16 03/2020 dengan pertuduhan seperti berikut:

Bagi kes 45A-24-08/2020: Pertuduhan pertama Bahawa kamu Bersama-sama pada 24 Ogos 2019 jam lebih kurang 9.20 malam, di alamat No. 21, Tingkat 13A, Menara Flexus, No. 92, Jalan Kuching, dalam daerah Sentul, di dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, telah mengedar dadah berbahaya iaitu 511 gram heroin dan 17 gram Monoactylymorphines dan dengan itu, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama dibaca bersama seksyen 34 Kanun Keseksaan. Pertuduhan kedua Bahawa kamu Bersama-sama pada 24 Ogos 2019 jam lebih kurang 9.20 malam, di alamat No. 21, Tingkat 13A, Menara Flexus, No. 92, Jalan Kuching, dalam daerah Sentul, di dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, telah mengedar dadah berbahaya iaitu 2537.4 gram Methamphetamine dan dengan itu, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama dibaca bersama seksyen 34 Kanun Keseksaan.

Bagi kes 45-16 03/2020: Pertuduhan pertama Bahawa kamu Bersama-sama pada 24 Ogos 2019 jam lebih kurang 9.20 malam, di alamat No. 21, Tingkat 13A, Menara Flexus, No. 92, Jalan Kuching, dalam daerah Sentul, di dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur telah ada dalam milikan kamu 1.33 gram 3, 4-methylenedioxy methamphetamine (MDMA). Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 12(3) Akta yang sama dibaca Bersama seksyen 34 Kanun Keseksaan. Pertuduhan kedua Bahawa kamu Bersama-sama pada 24 Ogos 2019 jam lebih kurang 9.20 malam, di alamat No. 21, Tingkat 13A, Menara Flexus, No. 92, Jalan Kuching, dalam daerah Sentul, di dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur telah ada dalam milikan kamu 319.3gram etizolam. Oleh yang demikian kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 30(3) Akta Racun 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 30(5) Akta yang sama dibaca Bersama seksyen 34 Kanun Keseksaan.

Kesemua kes ini telah dibicarakan secara bersama di atas permohonan pihak pendakwaan yang dipersetujui oleh pihak pembelaan.

Untuk kemudahan rujukan, Muhamad bin Nor Aziz, Muhamad Shafiq Alif bin Mazlan, Mohd Nazrul Aiman bin Mahadi dan Muhammad Izzat Stafiq bin Ishak masing-masing akan dirujuk sebagai OKT1, OKT2, OKT3 dan OKT4 mengikut susunan nama di atas. Manakala tiga lagi tangkapan lain yang tidak dituduh akan dirujuk sebagai B1: Bulat (Alif Ikmal bin Ahmad), B2: Mohd Fakhrurradzi bin Rosli pemandu kereta Honda Jazz dan B5: Bilal (Mohd Saifuddanish bin Nor Mohamed).

Untuk rujukan juga, kes ini melibatkan tiga (3) laporan tangkapan dan rampasan iaitu Jinjang Rpt 18206/19 (P40) dan laporan pembetulan Jinjang Rpt 18239/19 (P41) serta bagi tangkapan dan rampasan kedua di No. 21, Tingkat 13A, Menara Flexus, Jinjang Rpt 18210/19 (P92).

Bagi membuktikan kes 45A-23-08/2020 dan 45A-24-08/2020 (pertuduhan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952), pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa: i. Bahan yang dirampas adalah dadah berbahaya; ii. OKT mempunyai milikan terhadap dadah berbahaya tersebut; dan iii. OKT telah mengedar dadah berbahaya tersebut.

Manakala bagi kes 45-16-03/2020 dan 45-17-03/2020, (pertuduhan di bawah seksyen 30(3) Akta Racun) pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa: 8 i. Bahan yang dirampas adalah racun sebagaimana definisi di bawah Akta Racun; dan ii. OKT mempunyai milikan terhadap racun tersebut.

Untuk pertuduhan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya di dalam kes 45-16-03/2020 pula, pihak pendakwaan perlu membuktikan: i. Bahan yang dirampas adalah dadah berbahaya; dan ii. OKT mempunyai milikan terhadap dadah berbahaya tersebut.

Selain dari itu, pihak pendakwaan juga perlu membuktikan bahawa dadah berbahaya yang dikemukakan di mahkamah ketika perbicaraan adalah merupakan dadah berbahaya yang sama yang dirampas di tempat kejadian dan disahkan adalah dadah berbahaya oleh Ahli Kimia yang menjalankan analisis.

Di peringkat ini, seksyen 180(1) Kanun Tatacara Jenayah telah menggariskan prosidur yang perlu diambil oleh mahkamah iaitu mahkamah perlu menilai segala keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan di tahap maksimum dan memutuskan adakah keterangan yang telah dikemukakan ini mencukupi untuk mensabitkan OKT sekirannya OKT memilih untuk berdiam diri. Sekiranya ya, maka satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan. (Kes Ahmad Najib Bin Aris v Pendakwa Raya [2009] 2 CLJ 800, Balachandran v Public Prosecutor [2005] 2 MLJ 301, Public Prosecutor v Mohd Radzi Bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393, adalah dirujuk).

Memandangkan terdapat dua (2) tangkapan dan rampasan yang dilakukan di dua (2) tempat yang berbeza, dua (2) orang Ahli Kimia telah memberi keterangan iaitu SP1 Abd Rahim bin Ismail dan SP9 Ayub bin Ismail.

SP1 telah memberi keterangan berkaitan barang kes yang disyaki dirampas sebagaimana laporan polis Jinjang Rpt 18206/19 dan laporan pembetulan Jinjang Rpt 18239/19 iaitu kejadian di hadapan Kopitiam Kepong sebagaimana pertuduhan dalam kes 45A-23-08/2020 dan 45-17 03/2020 terhadap OKT 1 dan OKT2.

Bagi membuktikan elemen ini, pihak pendakwaan bergantung penuh kepada keterangan Ahli Kimia (SP1) yang mengesahkan, selepas analisis yang beliau jalankan, bahawa empat (4) bungkusan plastik lutsinar berisi bahan disyaki Heroin dan 20 ikatan gelang getah yang setiap satu mengandungi 25 keping foil yang diterima dari SP12 (pegawai penyiasat) adalah merupakan Heroin seberat 32.5 gram (P) dan 45.2 gram Monoacetylmorphines sepertimana ditakrifkan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952. Manakala bagi eksibit P pula 895.9 gram Etizolam yang merupakan bahan analog 1,4-benzodiazepine yang ditetapkan dalam Jadual Pertama dan Jadual Ketiga (Bahan-Bahan Psikotropik) Akta Racun 1952.

Pengesahan ini juga dapat dilihat melalui laporan kimia P16 yang beliau sediakan.

Manakala bagi pertuduhan-pertuduhan dalam kes 45A-23-08/2020 dan 45-17-03/2020 berkaitan Jinjang Rpt 18210/19 pula, SP9 telah mengesahkan hasil dari analisis yang dijalankan terhadap 2 blok plastik lutsinar berlogo Double Brand berisi bahan yang disyaki Heroin, 14 paket plastik lutsinar berisi bahan disyaki Syabu, 170 kepingan foil yang berisi 10 biji pil setiap satu, 13 paket plastik lutsinar disyaki berisi Syabu, 2 paket lutsinar berisi bahan disyaki heroin, 161 biji pil berwarna merah disyaki Ecstacy dan 46 paket plastik lutsinar berisi bahan disyaki Syabu menunjukkan kandungan dadah seperti berikut, 511.1 gram Heroin, 17 gram 3,-4-methylenedioxymethamphetamine (MDMA) yang disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952.

Selain dari itu, SP9 juga mengesahkan kandungan 319.3 gram Etizolam yang merupakan bahan analog 1,4-benzodiazepine yang ditetapkan dalam Jadual Pertama dan Jadual Ketiga (Bahan-Bahan Psikotropik) Akta Racun 1952.

Hasil analisis ini juga disahkan dalam laporan kimia yang beliau sediakan (P104) selain dari keterangan lisan beliau.

Hasil analisis dari kedua-dua Ahli Kimia, SP1 dan SP9 tidak dicabar oleh pihak pembelaan. Oleh itu, adalah suatu prinsip undang-undang yang jitu bilamana keterangan seseorang saksi tidak dicabar, maka ini bermakna keterangan berkenaan telah diakui dan diterima. (kes Wong Swee Chin v PP [1981] 1 MLJ 212 adalah dirujuk).

Selain dari itu, Mahkamah Persekutuan dalam kes Balachandran v Public Prosecutor [2005] 2 MLJ 301 telah memutuskan: “Ït has been held by the trilogy of the (then) Supreme Court cases of Munusamy v PP [1987] 1 MLJ 429, Lam San [1991] 3 MLJ 426 and Khoo Hi Chiang v PP [1994 1 MLJ 265 that the court is entitled to accept the evidence on its face value without the necessity for him to go into details of what he did in the laboratory step by step unless it is inherently incredible or the defence calls evidence in rebuttal by another expert.”

Oleh yang demikian, mahkamah ini mendapati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan jenis dan berat dadah berbahaya serta racun yang merupakan perkara pokok (subject matter) dalam kesemua enam (6) pertuduhan, dua pertuduhan terhadap OKT1 dan OKT2 serta empat pertuduhan terhadap OKT1 sehingga OKT4, dalam kedua-dua kes ini.

Berdasarkan kepada kombinasi keterangan SP1, SP9, SP11, SP3 dan SP5 yang telah membuat pengecaman pada tanda-tanda yang dibuat pada barang kes dadah dan racun serta keterangan dokumentar yang dikemukakan, menunjukkan penjagaan dan perjalanan eksibit-eksibit ini dari masa dirampas sehinggalah dikemukakan di hadapan mahkamah ini tidak pernah terputus. Keterangan ini juga tidak dicabar oleh pihak pembelaan. Mahkamah dengan ini mendapati bahawa dadah dan racun yang dirampas ketika serbuan adalah merupakan dadah dan racun yang telah dianalisis oleh SP1 dan SP9, dan sama seperti yang dikemukakan ketika perbicaraan di mahkamah ini bagi kedua-dua kes. Oleh itu, rantaian keterangan berkaitan dadah yang dirampas tidak terputus. (there was no 12 break in the chain of exhibits). Lihat kes Loh Kah Loon v PP [2011] 5 CLJ 345; Gunalan A/L Ramachandran & Ors v Public Prosecutor [2004] 489.

Milikan boleh dibuktikan sama ada melalui keterangan langsung ataupun dengan menggunapakai andaian di bawah seksyen 37(d) Akta dengan membuktikan jagaan atau kawalan. Selain dari jagaan atau kawalan, untuk menunjukkan seseorang itu mempunyai milikan, elemen pengetahuan (knowledge) juga perlu ditunjukkan.

Perkataan milikan tidak diberikan sebarang tafsiran di bawah Akta Dadah Berbahaya 1952. Namun begitu dalam kes Toh Ah Lok And Mak Thiam v Rex [1949] 1 MLJ 54, mahkamah menyatakan: “Possession, in order to incriminate a person, must have the following characteristics. The possessor must know the nature of the thing possessed, must have in him a power of disposal over the thing, and lastly must be conscious of his possession of the thing.” “I have given the most careful consideration to the meaning of the word “custody” in section 37(d) of the Ordinance under consideration and have come to the conclusion that it means actual physical control. The word “control” in the same section must, therefore, be construed to mean any form of control other than actual physical control. Other names for “custody” are “physical possession”, “de facto possession” and “detention.” It is referred to in 25 Halsbury’s Laws (2nd Edn.) 194, para 327, in these terms: “The word ‘possession’ may mean effective, physical or manual control, or occupation, evidenced by some outward act, sometimes called de facto possession or detention.”

Dalam kes Chan Pean Leon v Public Prosecutor [1956] 1 MLJ 237, milikan ditafsirkan seperti berikut: “Possession” itself as regards to criminal law is described as follows in Stephen’s Digest (9th Edition, page 304):- “A movable thing is said to be in the possession of a person when he is so situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons, and when the circumstances are such that he may be presumed to intend to do so in case of need.” To put it otherwise, there is a physical element and a mental element which must both be present before possession is made out. The accused must not only be so situated that he can deal with the thing as if it belongs to him, for an example have it in his pocket or have it lying in front of him on a table. It must also be shown that he had the intention of dealing with it as if it belonged to him should he see any occasion to do so, in other words, that he had some animus possidendi. Intention is a matter of fact which is the nature of things cannot be proved by direct evidence. It can only be proved by inference from the surrounding circumstances. Whether these surrounding circumstances make out such intention is a question of fact in each individual case.”

YA Gopal Sri Ram HMR (ketika itu) dalam kes Chan King Yu v PP [2006] 3 CLJ 853 menyatakan: “Whether the prosecution has established means rea possession in a given case is a question of fact depending on the facts and circumstances of each case. Proof of knowledge in a criminal case is, short of a voluntary confession by an accused, like many other states of a guilty mind in a criminal case, a fact to be gathered inferentially from proved facts and surrounding circumstances. In particular the acts done by an accused and other circumstances provide valuable assistance to a court in determining whether that accused had the requisite means rea. It is in reality a common-sense approach.”

Berdasarkan petikan-petikan kes di atas, milikan adalah keadaan di mana seseorang itu berada dalam kedudukan yang membolehkan beliau berupaya untuk mengambil sebarang tindakan yang beliau fikirkan bersesuaian terhadap sesuatu barangan, bila perlu, dengan menyingkirkan peranan orang lain.

Kedua-dua mereka telah ditangkap di dalam kereta Perodua MyVi bersama barang-barang kes dadah dan racun lanjutan dari operasi jual beli dadah yang dijalankan oleh SP11 dan pasukannya.

Menurut keterangan SP11, operasi bermula apabila beliau mendapat maklumat tentang seorang lelaki bernama Awang yang boleh membekal sejumlah dadah. Setelah berjaya berhubung dengan Awang dan bersetuju dengan harga RM52,800.00, satu pertemuan telah diatur pada 24 Ogos 2019 di hadapan Kepong Kopitiam.

Pada jam lebih kurang 4.30 petang tarikh tersebut, SP11 bersama Kpl Che Mohd Rozaizi bin Che Ab Aziz telah berjumpa dengan Awang yang datang bersama Bulat (B1) dan Bilal (B5) di tempat yang dijanjikan. Setelah Bilal (B5) mengesahkan wang yang dibawa oleh SP3, beliau telah membuat panggilan telefon kepada seseorang memberitahu yang wang telah cukup dan untuk barang boleh dibawa ke tempat mereka berada. Beliau memaklumkan SP11 yang barang akan dihantar dengan kereta Honda Jazz.

Lebih kurang jam 7.15 petang, sebuah kereta Honda Jazz bernombor pendaftaran WB 341Q telah sampai dan SP11 bersama Bulat (B1) telah menghampiri kereta tersebut. Pemandu kereta tersebut (B2) Mohd Fakhrurradzi bin Rosli telah memaklumkan SP11 yang barang akan dibawa oleh kawannya dengan kereta MyVi. Beberapa minit kemudian sebuah kereta MyVi nombor pendaftaran WWL 4399 yang dinaiki dua (2) lelaki Melayu telah tiba.

SP11 terus menghampiri bahagian pemandu kereta tersebut dan OKT1 yang duduk di bahagian pemandu telah menurunkan cermin dan bersalaman dengan SP11. Bila ditanya tentang barang, OKT2 yang duduk di bahagian penumpang telah menunjukkan barang di dalam beg kertas berwarna oren bertulis JAKEL yang mengandungi empat (4) bungkusan plastik lutsinar dengan cara memegang bungkusan tersebut. Pada masa yang sama, SP11 juga nampak satu (1) bungkusan pos laju di lantai di mana OKT2 duduk.

SP11 kemudiannya telah mencabut kunci kereta MyVi tersebut sambil membuat isyarat dengan menjerit ADA. SP3 yang mengetuai operasi ini terus menyerbu bersama pasukannya.

Ketika serbuan ini dilakukan, Awang dan Bilal (B5) telah berjaya melarikan diri manakala Bulat (B1), pemandu Honda Jazz (B2) dan OKT1 dan OKT2 yang berada dalam kereta MyVi telah ditangkap.

Bulat (B1) telah ditangkap kemudian selepas B1 membuat panggilan telefon memanggil B5 untuk berjumpa. Manakala Awang yang juga datang telah sekali lagi berjaya melarikan diri.

Kombinasi keterangan SP11, yang menghampiri kereta MyVi yang dinaiki oleh kedua-dua OKT dan tindakan OKT2 menunjukkan dadah berbahaya selepas SP11 mengajukan pertanyaan kepada mereka berdua mengenai dadah berbahaya dan SP3 yang menjalankan serbuan tangkapan terhadap mereka berdua bersama dadah berbahaya yang dijumpai menunjukkan bahawa OKT1 dan OKT2 sememangnya mempunyai milikan dadah berbahaya yang dirampas dari kereta MyVi yang mereka naiki.

Dapatan ini juga adalah berpaksikan kepada keterangan SP11 mengenai perbincangannya bersama Awang, B1 dan B5 yang telah mengira dan mengesahkan jumlah wang yang dibawa oleh SP11. SP11 juga mengesahkan yang selepas B5 berpuas hati tentang jumlah wang yang dipersetujui, beliau telah dimaklumkan yang dadah berbahaya tersebut akan dihantar dengan sebuah kereta Honda Jazz yang akan datang ke tempat tersebut.

SP11 juga memberi keterangan yang apabila kereta Honda Jazz yang dimaksudkan sampai, B2 iaitu pemandu kereta tersebut telah memaklumkan beliau yang dadah berbahaya tersebut akan dihantar dengan sebuah kereta MyVi yang kemudiannya, selepas beberapa minit, telah tiba di tempat kejadian.

Kedua-dua OKT telah ditangkap bersama dadah berbahaya yang ditemui dalam kereta tersebut.

Siasatan oleh pegawai penyiasat menunjukkan yang kereta MyVi ini telah diserahkan oleh SP6 kepada OKT2 beberapa hari sebelum kejadian ini. SP6 merupakan rakan sekampung OKT2 yang telah menyewa kereta tersebut daripada SP7.

Mahkamah ini juga berpuas hati bahawa elemen seksyen 34 Kanun Keseksaan telah berjaya dipenuhi oleh pihak pendakwaan. Keterangan pihak pendakwaan menunjukkan yang hanya OKT1 dan OKT2 sahaja yang berada dalam kereta MyVi ketika diserbu. Selain dari itu,keterangan juga menunjukkan yang kereta tersebut dipinjam oleh OKT2 dari SP6 dan dipandu oleh OKT1 ketka serbuan.

Selain dari itu, keterangan oleh SP11 menunjukkan yang ketika SP11 berada di sisi kereta tersebut OKT2 telah menunjukkan dadah berbahaya yang dirampas, ketika SP11 bertanya kepada OKT1.

Kesemua ini pada hemat mahkamah menunjukkan yang kedua-dua OKT mempunyai niat bersama dalam melakukan kesalahan ini. Rujuk kes Sabarudin bin Non & Ors v PP [2005] 1 CLJ 466 dan Farose Tamure Mohamad Khan v PP & Other Appeals [2016] 6 MLJ 227.

Dalam keadaan ini, mahkamah ini memutuskan bahawa elemen milikan terhadap OKT1 dan OKT2 telah berjaya dibuktikan melalui keterangan langsung, kedua-dua OKT mempunyai milikan fizikal terhadap dadah berbahaya iaitu 32.5gram heroin dan 45.2gram Monoactylymorphines serta 895.9gram etizolam.

Dengan dapatan ini, Mahkamah dengan ini berpuas hati bahawa pihak pendakwaan telah berjaya mengemukakan kes prima facie terhadap OKT1 dan OKT2 bagi pertuduhan yang dinyatakan dalam kes 45-17-03/2020 dan memerintahkan kedua-dua OKT untuk membela diri bagi pertuduhan di bawah seksyen 30(3) Akta Racun.

Serbuan yang membawa kepada kedua-dua kes ini adalah lanjutan dari tangkapan pertama di atas. Berdasarkan maklumat yang diperolehi oleh SP5 dari B2 yang mengaku ada menyimpan barang salah di No. 21, Tingkat 13A, Menara Flexus, No. 92, Jalan Kuching, Sentul, SP5 dan pasukan telah membuat serbuan ke atas premis tersebut.

Menurut SP5, B2 sendiri telah mengeluarkan kad akses berwarna putih dan menyerahkannya kepada SP5 sambil memberitahu itu adalah kad akses untuk digunakan ke tempat di mana barang tersebut disimpan. Rujuk P66 Laporan Polis Sentul 15747/2019.

SP5 dan pasukan telah masuk ke dalam premis tersebut yang tidak berkunci dan hasil dari serbuan ini, OKT3 dan OKT4 yang sedang tidur dalam premis tersebut telah ditangkap dan barang kes dadah dan racun sepertimana pertuduhan-pertuduhan dalam kes 45A-24-08/2020 dan 45- 16-03/2020 ditemui dalam laci almari kayu dalam bilik di premis tersebut.

Siasatan yang dijalankan oleh SP12 mendapati rumah ini disewa oleh SP8 yang mengesahkan premis ini mempunyai 1 set kunci dan 2 kad akses. SP8 juga memberi keterangan bahawa kunci dan kad akses ini telah diserahkan kepada Hafizul Rahman yang juga dikenali sebagai Pijo yang menyambung sewaan premis ini. SP12 juga mengesahkan ketika siasatan dijalankan kesemua OKT mengesahkan yang premis tersebut adalah seorang yang dipanggil Pijo.

Selain dari itu, siasatan oleh SP3 juga mengesahkan yang kesemua OKT tidak tinggal di premis tersebut sebaliknya baru sampai dari Pulau Pinang dan Pahang dan menumpang tidur di premis tersebut. Begitu juga keterangan SP6 mengesahkan perkara yang sama iaitu OKT1, OKT2 dan OKT3 merupakan kawan sekampung beliau yang baru datang dari Pahang untuk menonton lumba haram di Kuala Lumpur.

Selain dari itu, laporan DNA (P113) juga menunjukkan yang DNA B2 telah ditemui pada 8 item (dari 18 item) yang diambil dari premis 20 tersebut. DNA dari seorang penyumbang lelaki yang tidak dikenali juga ditemui pada 2 item lain.

Keseluruhan keterangan ini menunjukkan bahawa B2 bukan sahaja mempunyai akses terhadap premis tersebut, malah B2 juga mengakui tinggal di premis tersebut. Seterusnya keterangan SP8 dan penemuan DNA dari seorang penyumbang lelaki yang tidak dikenali juga menunjukkan yang ada kemungkinan yang Pijo juga mendiami premis ini.

Kewujudan kedua-dua penama ini memang tidak dapat dinafikan, sepertimana keterangan dari saksi-saksi pendakwaan sendiri, begitu juga gambar mereka seperti di eksibit P39 dan D101.

Meneliti keseluruhan keterangan ini, mahkamah mendapati bahawa keempat-empat OKT tidak mempunyai milikan eksklusif terhadap barangan dadah dan racun yang ditemui dalam premis ini lebih-lebih lagi dengan kewujudan 2 individu lain iaitu B2 dan Pijo yang turut mempunyai akses terhadap premis ini. B2 yang telah membuat pengakuan dan membawa SP5 ke premis ini juga tidak dituduh walaupun telah ditangkap dan tidak juga dipanggil memberi keterangan bagi pihak pendakwaan. Oleh itu adverse inference di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan adalah terpakai dalam kes ini.

Mahkamah dengan ini mendapati bahawa pihak pendakwaan telah gagal mengemukakan kes prima facie terhadap OKT1, OKT2, OKT3 dan OKT4 bagi pertuduhan pertama dan kedua bagi kes 45A-24-08/2020 dan pertuduhan pertama dan kedua dalam kes 45-16-03/2020 dan keempat-empat OKT dilepaskan dan dibebaskan tanpa dipanggil untuk membela diri bagi keempat-empat pertuduhan yang dikenakan.

Bagi elemen pengedaran, Mahkamah ini mendapati yang ianya telah berjaya dibuktikan melalui keterangan langsung SP11 yang menunjukkan perbincangan yang berlangsung antara beliau dan Awang, B1 dan B5 mengenai transaksi jual beli dadah. Begitu juga keterangan percakapan SP11 dengan B2 yang memberitahunya bahawa barang kes dadah akan sampai dengan dihantar oleh kereta Perodua MyVi. Rujuk tafsiran pengedaran di bawah seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya 1952.

Barang kes dadah dan racun dalam kes ini kemudiannya telah dibawa oleh OKT1 dan OKT2 menggunakan kereta MyVi ke Kawasan Kopitiam Kepong seperti yang dipersetujui.

Mahkamah berpuas hati terhadap keseluruhan keterangan ini yang menunjukkan bahawa OKT1 dan OKT2 secara niat bersama telah melakukan pengedaran dadah berbahaya sepertimana pertuduhan yang dikenakan terhadap mereka. Dalam keadaan ini, mahkamah memutuskan bahawa pihak pendakwa telah berjaya mengemukakan kes prima facie terhadap OKT1, OKT2 bagi pertuduhan sepertimana yang dinyatakan dalam kes 45A-23-08/2020. Kedua-dua OKT dengan ini diperintakan untuk membela diri.

Setelah diterangkan 3 pilihan untuk membela diri, kedua-dua OKT memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah melalui 22 pernyataan bertulis (PSD1 dan PSD2). Tiada sebarang saksi lain dipanggil selain dari kedua-dua OKT.

Secara ringkasnya, OKT1 memberi keterangan yang dia telah datang ke Kuala Lumpur pada 22.8.2019 untuk berjumpa kawan-kawan lama dan menghadiri kenduri di rumah pak ciknya pada 25.8.2019, dari Pulau Pinang. Di Kuala Lumpur, OKT1 telah menumpang tidur di rumah kawanya, Pijo, yang dikenalinya sejak 4-5 tahun dan di rumah Pijo telah berkenalan dengan B2, OKT2, OKT3 dan OKT4.

Menurut OKT1, pada 24.8.2019 telah menerima panggilan telefon dari B2 meminta tolong darinya untuk membawa turun 1 beg kertas warna oren yang mengandungi bungkusan Poslaju milik B2 yang berada di tepi katil dalam premis tersebut. Apabila tiba di lobi, OKT1 tidak nampak B2, sebaliknya nampak OKT2 yang berada dalam kereta MyVi. OKT1 terus masuk ke dalam kereta dan OKT2 telah memandu ke lokasi di mana B2 sedang menunggu.

Di situ, OKT1 nampak B2 bediri bersama 2 lelaki yang tidak dikenalinya. Salah seorang dari mereka telah masuk ke dalam kereta MyVi di bahagian belakang manakala seorang lagi datang ke bahagian pemandu di bahagian tingkap dan bertanya mana barang, lalu dijawabnya barang apa. Pada masa yang sama, OKT2 menjawab ada dan terus menyerahkan beg kertas yang mengandungi bungkusan Poslaju kepada lelaki yang berada di bahagian penumpang belakang.

Ketika ini, OKT1 mendakwa mendengar jeritan Polis dan mereka semua telah ditahan. OKT1 juga mendakwa tidak melakukan apa-apa percubaan untuk lari kerana tidak mengetahui kandungan beg kertas dan 23 bungkusan Poslaju tersebut mengandungi dadah. OKT1 turut mendakwa hanya mengetahui tentang dadah tersebut selepas ditahan polis.

Untuk menyokong keterangannya dalam mahkamah, OKT1 telah mengemukakan rakaman percakapannya yang dibuat di bawah seksyen 37B(1)(b) ADB (D130) yang dibuat 2 hari selepas ditangkap. D130 ini didapati selari dengan keterangan OKT1 dalam mahkamah.

Bagi OKT2 pula, mendakwa telah datang dari Pahang Bersama OKT3 dan OKT4 dengan tujuan menyaksikan lumba haram di Kuala Lumpur dengan menaiki kereta sewa MyVi. Di Kuala Lumpur, mereka bertiga telah menumpang tidur di rumah kawan bernama Pijo. Di sini juga OKT2 mendakwa mengenali B2 yang tinggal di situ. Begitu juga dengan OKT1 yang turut menumpang di situ ketika itu.

OKT2 mendakwa pada 24.8.2019 telah menerima panggilan telefon dari B2 yang memintanya datang ke lokasi di mana B2 berada Bersama OKT1 yang telah dihubungi B2 untuk membawa barang milik B2. Ketika ini OKT2 mendakwa berada di kawasan lobi Menara Flexus.

Keterangan OKT2 berkaitan tangkapan di lokasi kejadian adalah sama seperti keteragan OKT1.

Keseluruhan keterangan OKT1 dan OKT2 dengan mengambilkira jawapan ketika disoalbalas oleh Timbalan Pendakwa Raya menunjukkan yang OKT1 hanya mengenali B2, 2 atau 3 hari sebelum kejadian manakala OKT2 pula hanya dalam tempoh sehari sahaja.

Ketika sampai di lobi Menara Flexus, OKT1 tidak nampak B2 sebaliknya hanya OKT2 yang berada dalam kereta MyVi sedang duduk di bahagian penumpang hadapan. Ketika ini, OKT1 mendakwa telah dihubungi sekali lagi oleh B2 meminta OKT1 mengikut OKT2 ke lokasi di mana B2 berada yang jaraknya lebih kurang 5 minit dari lobi di mana OKT1 dan OKT2 berada. OKT1 seterusnya telah memandu kereta MyVi tersebut kerana OKT2 kelihatan mengantuk dan telah sedia berada di tempat duduk penumpang bahagian hadapan.

OKT2 pula ketika diperiksa balas mendakwa telah dikejutkan oleh B2 pada jam lebih kurang 1 petang 24.8.2019 yang mengajaknya makan di satu tempat yang jaraknya lebih kurang 5 minit dari Menara Flexus. Selepas selesai makan, OKT2 mendakwa telah kembali ke Menara Flexus pada jam lebih kurang 4 petang. OKT2 mendakwa di sepanjang perjalanan balik ke Menara Flexus dia telah tidur.

Ketika itu OKT2 mendakwa nampak kereta MyVi di lobi dan terus masuk ke dalam kereta tersebut untuk menyambung tidur.

OKT2 juga mendakwa tiada sebarang perbualan antaranya dan B2 di sepanjang perjalanan ke tempat makan sehingga kembali semula ke Menara Flexus. Keterangan ini yang diberikan dalam pemeriksaan balas adalah bercanggah dengan keterangan di dalam pemeriksaan utama di mana OKT2 memberitahu mahkamah yang B2 telah meminta OKT2 membawa OKT1 ke lokasi yang dihantar ke telefon bimbit OKT2.

Selain dari itu, OKT2 juga bersikap evasive dan tidak menjawab soalan yang diutarakan ketika pemeriksaan tentang apa penjelasan atau 25 alasan yang diberikan oleh B2 tentang mengapa B2 sendiri tidak datang mengambil OKT1 dari lobi Menara Flexus.

OKT2 ketika memberi keterangan tentang kondisi beg kertas berwarna oren yang dirampas telah memberikan 2 versi yang berbeza. Di awal keterangan, OKT2 mendakwa ia dalam keadaan berlipat dan bersalotape dan bungkusan Poslaju adalah berasingan. Namun, apabila menyambung semula keterangan selepas prosiding diberhentikan sebentar atas permintaan OKT2 sendiri yang mendakwa berasa takut dan tidak selesa untuk memberi keterangan, OKT2 menyatakan yang bungkusan Poslaju adalah di dalam beg kertas berwarna oren yang tidak berlipat ataupun bersalotape.

Versi pembelaan yang dikemukakan oleh OKT1 dan OKT2 ini didapati tidak pernah ditimbulkan ketika saksi-saksi pendakwaan memberi keterangan. Berpandukan kepada prinsip yang diasakan dalam kes PP v Lin Lian Chen [1992] 4CLJ 2086; [1992] 1 CLJ (Rep) 285 (Mahkamah Agung), pembelaan ini boleh dirumuskan sebagai pembelaan yang berbentuk pemikiran terkemudian. Namun begitu, pembelaan ini tidak ditolak mentah-mentah oleh mahkamah sebaliknya masih juga diberikan pertimbangan yang sepatutnya.

Selain dari itu, mahkamah ini juga mendapati dakwaan bahawa B1 telah masuk ke bahagian penumpang belakang kereta MyVi dan dakwaan OKT2 menyerahkan paper bag warna oren kepada B1 juga bertentangan dengan keterangan SP11 yang menegaskan bahawa OKT2 telah menunjukkan paper bag tersebut kepadanya ketika OKT1 ditanya oleh SP11. Versi ini juga tidak pernah diajukan kepada SP11 di peringkat kes pendakwaan.

Malahan SP11 ketika memberi keterangan telah memaklumkan mahkamah bahawa hanya beliau seorang yang menghampiri kereta MyVi tersebut dan paper bag tersebut tidak pernah diserahkan kepada B1 pada bila-bila masa.

Menjadi tugas mahkamah selepas pihak pembelaan menutup kes untuk memberi pertimbangan kepada keseluruhan keterangan yang ada di hadapannya untuk menentukan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya melampaui batasan kemungkinan yang munasabah (beyond reasonable doubt).(rujuk seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah, kes Olier Sheikh Awoyal Shekh v PP [2017] 2 CLJ 141, Balachandran v PP (supra), Mat v PP [1963] 263, Ganapathy Regasamy v PP [1998] 2 CLJ 1, Nenggani Asmo v PP [2014] 1 MLJ 501, Prasit Punyang v Public Prosecutor [2014] 4 MLJ 282 & Md Zainudin bin Raujan v Public Prosecutor [2013] 3 MLJ 773). Apa yang dimaksudkan dengan keraguan yang munasabah hendaklah suatu pembelaan yang bukannya berbentuk rekaan (fictitious), penafian semata-mata (mere denials) ataupun pembelaan yang difikirkan kemudian (afterthought). (rujuk kes Liew Kaling v PP [1960] 26 MLJ 306, Adekunle Johnson Oshodi v PP [1998] 1 CLJ 515, Junaidi bin Abdullah v PP [1993] MLJ 217 & PP v Muhd Farid bin Sukis [2002] 8 CLJ 814).

Meneliti keseluruhan keterangan yang telah dikemukakan, mahkamah ini mendapati pembelaan yang dikemukakan oleh kedua-dua OKT hanyalah suatu penafian dan berbentuk afterthought. Versi 27 pembelaan ini sama sekali bertentangan dengan apa yang dikatakan oleh SP11 ketika memberi keterangan. Mahkamah ini tidak ada alasan yang munasabah untuk menolak keterangan SP11. SP11 telah dengan tegas dan tidak goyah dalam memberi keterangan. Rujuk kes Marimuthu Seringan v Public Prosecutor [2016] 1 LNS 64 (Mahkamah Rayuan).

Dalam keadaan seperti yang dibincangkan di atas, setelah memberi pertimbangan di tahap maksimum terhadap keselutuhan keterangan yang dikemukakan, mahkamah ini mendapati tiada sebarang keraguan yang munasabah telah berjaya ditimbulkan oleh kedua-dua OKT. Oleh yang demikian adalah diputuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes terhadap mereka berdua tanpa keraguan yang munasabah bagi pertuduhan di bawah seksyen 39B(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 di dalam kes 45A-23-08/2020 dan pertuduhan di bawah seksyen 30(3) Akta Racun bagi kes 45-17-03/2020.

Kedua-dua OKT dengan ini didapati bersalah terhadap pertuduhan yang dikenakan terhadap mereka iaitu pertuduhan di bawah seksyen 39B(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 di dalam kes 45A-23-08/2020 dan pertuduhan di bawah seksyen 30(3) Akta Racun bagi kes 45-17-03/2020.

Memandangkan terdapatnya elemen perbincangan jual beli dadah berbahaya sebelum kedua-dua OKT ditangkap, sepertimana keterangan SP11, maka mahkamah ini berpendapat bahawa peruntukan seksyen 39B(2A) Akta (yang ketika itu masih belum dimansuhkan) adalah tidak 28 terpakai dan mahkamah tiada budi bicara selain dari menjatuhkan hukuman gantung sampai mati (hanged by the neck until he is dead) terhadap kedua-dua OKT bagi pertuduhan di bawah seksyen 39B(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 di dalam kes 45A-23-08/2020.

Bagi pertuduhan di bawah seksyen 30(3) Akta Racun bagi kes 45- 17-03/2020 pula, kedua-dua OKT dijatuhkan hukuman penjara selama tempoh 2 tahun berkuatkuasa dari tarikh tangkap. Tarikh : 5 Februari 2025 AZHAR BIN ABDUL HAMID HAKIM MAHKAMAH TINGGI JENAYAH (7) KUALA LUMPUR Pihak-pihak: Bagi pihak Pendakwa Raya Goh Ai Rene Timbalan Pendakwa Raya Jabatan Peguam Negara Bagi pihak Tertuduh 1 dan 2 Tina Ong Tetuan Tina Ong