[Pendakwa Raya] v Ong Hau Chan (BA-45A-49-08/2020)

Pertuduhan-pertuduhan sepertimana di ekshibit P2 dan P4 seperti berikut: (BA-45A-48-08/2020) Pertuduhan Pertama Bahawa kamu pada 25 Mei 2019, jam lebih kurang 9.45 malam bertempat di B-13-13, Tower B, Amerin Residence, Jalan Impian Indah, Taman Impian Indah, Seri Kembangan, dalam Daerah Petaling, dalam negeri Selangor Darul Ehsan telah didapati mengedar dadah berbahaya jenis Ketamine seberat 37,623.9 gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan dibawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum dibawah seksyen 39B(2) akta yang sama. Pertuduhan Kedua Bahawa kamu pada 25 Mei 2019, jam lebih kurang 9.45 malam bertempat di B-13-13, Tower B, Amerin Residence, Jalan Impian Indah, Taman Impian Indah, Seri Kembangan, dalam Daerah Petaling, dalam negeri Selangor Darul Ehsan telah didapati mengedar dadah berbahaya jenis 3,4 Methylenedioxy Methamphetamine (MDMA) seberat 299.15 gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum dibawah seksyen 39B(2) akta yang sama. Pertuduhan Ketiga Bahawa kamu pada 25 Mei 2019, jam lebih kurang 9.45 malam bertempat di B-13-13, Tower B, Amerin Residence, Jalan Impian Indah, Taman Impian Indah, Seri Kembangan, dalam Daerah Petaling, dalam negeri Selangor Darul Ehsan telah didapati dalam milikan dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 15.30 gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 39A(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen yang sama. BA-45A-49/2020 Pertuduhan Keempat Bahawa kamu pada 25 Mei 2019, jam lebih kurang 9.45 malam bertempat di B-13-13, Tower B, Amerin Residence, Jalan Impian Indah, Taman Impian Indah, Seri Kembangan, dalam Daerah Petaling, dalam negeri Selangor Darul Ehsan telah didapati dalam milikan dadah berbahaya jenis Nimetazepam seberat 1.25gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan dibawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum dibawah seksyen 12(3) akta yang sama. [2] Kesemua pertuduhan telah dibicarakan secara bersekali. NARATIF KES PENDAKWAAN [3] Pihak Pendakwaan telah mengemukakan seramai 6 orang saksi. Saksi-saksi tersebut adalah- SP1 – Chee Kee Tong (Pemilik premis/rumah) SP2 – Sjn Md Suhaimi b Md Sihat (Jurufoto) SP3 – Insp Mohd Idzahar b Mohamed (Pengadu) SP4 – Insp Shaedan b Mohd Yusoff (Pegawai Penyiasat) SP5 – Sjn Muhammad Arwan b Masu’ut (Jurustor) SP6 – Khairul Anwar bin Norhan (Ahli Kimia) [4] Bertindak atas maklumat dadah maka pada 25 Mei 2019 satu tangkapan telah dibuat oleh Pengadu iaitu Insp Mohd Idzahar bin Mohamed (SP3). Sejurus tangkapan dibuat, turut dijumpai bersama OKT segugus kunci beserta dua kad akses. Hasil daripada tangkapan, SP3 ke Amerin Residence di mana dikatakan tempat tinggal OKT. Semasa pemeriksaan di rumah tersebut, SP3 dan pasukannya telah menjumpai bahan disyaki dadah di dalam almari sebuah bilik di rumah tersebut. [5] Barang-barang kes seterusnya dirampas. SP3 kemudiannya membawa balik ke balai untuk siasatan lanjut (Laporan Polis ekshibit P11 dan P12). SP3 turut membuat tandaan pada barang-barang kes seperti berikut: A plastik lutsinar berisi serbuk disyaki dadah syabu dengan ab: 165gram dalam bahagian tengah kanan almari B plastik lutsinar berisi serbuk disyaki dadah ketamine dengan ab: 441 gram di bahagian tengah kanan almari C bekas plastik berisi pil pelbagai bentuk disyaki ecstacy dengan ab: 1035gram dalam bahagian tengah kanan almari D 40 keping aluminium foil berisi pil disyaki eramin 5 dengan ab: 120gram dalam bahagian tengah kanan almari E beg hitam dengan 1 alat penimbang, 1 alat penimbang digital, 3 mangkuk, 1 penyeduk dan 1 penapis dalam bahagian bawah kanan almari F kotak telwin dalamnya 6 peket Nestle Everyday berisi bahan disyaki dadah ketamine dalam bahagian kiri bawah almari G beg roda dalamnya 22 peket Nestle Everyday berisi bahan disyaki dadah ketamine dalam bahagian bawah kiri almari H beg roda spears dalamnya 22 peket Nestle Everyday berisi bahan disyaki dadah jenis ketamine dalam bahagian bawah kiri almari I kunci mangga pada pintu hadapan grill, 1 helai baju jenama Poligan dalam almari bilik no 2, 1 pasang seluar panjang jenama bu yue dalam almari bilik 2, 1 paspot atas nama OKT di atas meja kabinet TV dan 1 ‘tenancy agreement’ atas nama OKT dalam laci kabinet TV [6] SP3 seterusnya menyerahkan OKT serta barang rampasan kepada Pegawai Penyiasat yang bertugas iaitu Insp Shaedan bin Mohd Yusoff (SP4). [7] Siasatan lanjut oleh SP4 mengesahkan bahawa premis tersebut dihuni oleh OKT. SP4 turut mendapati bahawa tempat dadah yang dijumpai adalah dari bilik milik OKT di premis tersebut di mana barang kes telah diambil dari dalam laci almari milik OKT. SP4 juga mendapati tiada orang lain yang tinggal di rumah tersebut selain OKT. [8] Barang-barang kes disyaki dadah tersebut telah dihantar ke Jabatan Kimia Malaysia untuk dianalisa dan Ahli Kimia iaitu Encik Khairul Anwar bin Norhan (SP6) telah mengesahkan bahawa barang yang dirampas oleh SP3 adalah dadah-dadah yang disahkan sebagai dadah berbahaya jenis Ketamine, MDMA, Methamphetamine dan Nimetazepam sepertimana pertuduhan dan berat bersih bagi barang-barang salah tersebut seperti di ekshibit P25. BEBAN PEMBUKTIAN DI AKHIR KES PENDAKWAAN Kes prima facie [9] Di akhir kes Pendakwaan, tugas Mahkamah adalah untuk mempertimbangkan dan menilai secara maksimum keterangan yang dikemukakan oleh pihak Pendakwaan bagi menentukan sama ada satu kes prima facie telah dikemukakan terhadap OKT dengan menilai keterangan saksi pihak Pendakwaan yang kredibel yang telah membuktikan segala intipati pertuduhan. Ini adalah seperti yang dinyatakan dalam seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah (KTJ). Selain itu, Mahkamah Persekutuan dalam kes Balachandran v PP [2005] 2 MLJ 301 telah menghuraikan akan ujian prima facie. [10] Justeru, bagi mengemukakan satu kes prima facie, pihak Pendakwaan perlu membuktikan intipati kesalahan iaitu:

Dadah tersebut adalah dadah berbahaya seperti yang tersenarai dalam ADB 1952 dengan berat bersih seperti dalam pertuduhan;

Dadah tersebut berada dalam milikan OKT dan OKT mempunyai pengetahuan terhadap dadah yang dirampas; dan

OKT telah melakukan perbuatan pengedaran dadah tersebut (berkaitan Pertuduhan Pertama dan Kedua). Pembuktian Initipati (a) Dadah tersebut adalah dadah berbahaya seperti yang tersenarai dalam ADB 1952 dengan berat bersih seperti dalam pertuduhan. [11] Berdasarkan keterangan SP6 iaitu Ahli Kimia yang melakukan analisa, tidak dipertikaikan bahawa barang kes dadah tersebut merupakan dadah berbahaya seperti yang disenarai dalam Jadual Pertama ADB 1952 iaitu jenis Ketamine seberat 37,623.9gram, MDMA seberat 299.15gram, Methamphetamine seberat 15.30gram dan Nimetazepam seberat 1.25gram. Ini disahkan pada ekshibit P25. [12] Mahkamah menerima hasil analisa dan keterangan SP6 selaras prinsip dalam kes Munusamy Vengadasalam v PP [1987] 1 MLJ 492. Intipati pertama telah dibuktikan. Pembuktian Initipati (b) Dadah tersebut berada dalam milikan OKT dan OKT mempunyai pengetahuan terhadap dadah yang dirampas. [13] Untuk pembuktian dadah tersebut berada dalam milikan OKT, rujukan boleh dibuat dalam kes-kes berikut bagi memahami dan menterjemahkan maksud milikan atau “possession”. (antaranya kes-kes Chan Pean Leon v PP [1956] 1 MLJ 237 , Toh Ah Loh & Mak Thim v R [1949] 1 MLJ 54, Leow Nghee Lim v Reg [1956] 1 MLJ 28, PP v Hafiszamri b Ahmad & Anor [2007] 1 MLJ 497, Saad Ibrahim v. PP [1968] 1 MLJ 158; Pendakwa Raya v. Mohd Radzi bin Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393; Public Prosecutor v Abdul Rahman bin Akif [2007] 5 MLJ 1; Choo Yoke Choy v PP [1992] 2 MLJ 632 ; PP v Hong Ho Aik [2008] 7 MLJ 589 dan PP v Kung Yang Song [2010] 9 CLJ 483 dirujuk). [14] Pemilikan harus mempunyai ciri-ciri kawalan atau jagaan dan pengetahuan akan barang yang dimilikinya. Kawalan atau jagaan membawa maksud mempunyai penjagaan dan pengawalan atas barang tersebut. Seterusnya, pengetahuannya akan sifat barang yang berada dalam pengawalan dan penjagaan itu menunjukkan pemilikan ke atas barang tersebut. Dengan itu, pemilikan adalah apabila seseorang dalam keadaan mempunyai kuasa untuk menguruskan barang itu sebagai pemunya dengan mengecualikan orang lain. [15] Mahkamah Persekutuan dalam kes Abdul Rahman bin Akif (supra) menggunapakai prinsip dalam kes Tan Ah Tee & Anor v. Public Prosecutor [1978] 1 MLRA 273; [1980] 1 MLJ 49 yang memutuskan: “Indeed, even if there were no statutory presumptions available to the prosecution, once the prosecution had proved the fact of physical control or possession of the plastic bag and the circumstances in which this was acquired by and remained with the second appellant, the trial judges would be justified in finding that she had possession of the contents of the plastic bag within the meaning of the Act unless she gave an explanation of the physical fact which the trial judges accepted or which raised a doubt in their minds that she had possession of the contents within the meaning of the Act.”. [16] Seterusnya Mahkamah Persekutuan dalam kes Parlan bin Dadeh v Public Prosecutor [2009] 1 CLJ 717; [2008] 6 MLJ 19 memutuskan bahawa intipati mengenai pengetahuan boleh dilihat dari inferen atau kesimpulan fakta- "Proof of knowledge is very often a matter of inference. The material from which the inference of knowledge can be drawn varies from case to case. It would be sufficient for the prosecution to prove facts from which it could properly be inferred that the accused had the necessary knowledge." [17] Intipati yang diperlukan untuk membuktikan pemilikan ialah kawalan fizikal dan pengetahuan. Untuk memenuhi unsur fizikal, ia mesti ditunjukkan bahawa OKT berada berhampiran dengan dadah dan dia boleh mengendalikannya seolah-olah ia adalah miliknya. Bagi unsur mental atau mens rea pula, perlu dibuktikan bahawa OKT berniat atau berhasrat untuk berurusan dengan dadah tersebut (intended to deal with the drugs) seperti diputuskan dalam kes Abdul Rahman bin Akif (supra). Dalam erti kata lain, keperluan unsur fizikal dan mental tersebut perlu wujud dan dibuktikan sebelum pemilikan dapat dibuktikan. [18] Dengan itu, pihak Pendakwaan harus membuktikan OKT mempunyai kawalan atau jagaan dan pengetahuan akan dadah yang berada dalam jagaannya itu dengan mengecualikan orang lain mempunyai akses pada tempat di mana dadah itu dikatakan dijumpai. Selain itu, pengetahuan itu boleh ditunjukkan dari fakta hal keadaan sesuatu kes itu. [19] Mahkamah mendapati OKT mempunyai kawalan dan jagaan terhadap barang kes dadah tersebut berdasarkan fakta-fakta berikut-

SP3 dan pasukan tiba di premis yang dihuni OKT dan barang kes telah dijumpai di satu bilik di mana OKT merupakan penyewa di premis tersebut;

SP3 telah memeriksa dan merampas kesemua barang salah tersebut. Turut dirampas dari almari yang sama adalah sehelai baju, sehelai seluar, passport antarabangsa milik OKT dan perjanjian sewaan premis (Tenancy Agreement) atas nama OKT selaku penyewa dengan pemilik premis tersebut iaitu SP1; dan

Tiada tanda-tanda yang menunjukkan OKT menghuni premis tersebut dengan mana-mana individu lain semasa SP3 dan pasukannya menyerbu masuk premis tersebut. [20] Nas undang-undang adalah jelas berkaitan dadah yang dijumpai telah disembunyikan di dalam laci almari di dalam bilik OKT di mana dadah tersebut dibungkus di dalam beg peket Nestle Everyday (peket susu tepung). Dadah-dadah tersebut bukan sekadar disembunyikan di dalam almari malah dibungkus dengan peket susu serbuk agar tidak dikesan oleh pihak berkuasa. Mana mungkin untuk mengatakan OKT tidak mengetahui kandungan peket-peket susu serbuk tersebut malahan tidak ada penjelasan mengapa OKT menyimpan ‘susu’ dalam stok yang begitu banyak. [21] Di dalam kes ini, OKT merupakan penghuni dan penyewa kepada premis dan bilik yang mana dadah tersebut itu dijumpai. Merujuk kes PP v Zolzaya Natsagroj [2015] 6 CLJ 579, Mahkamah menyatakan- “(1) The prosecution's evidence showed that the bag containing the drugs was found inside the respondent's bag concealed from view, the respondent was the sole tenant of the room and nobody else had the key to the room. Therefore, at the material time the respondent had actual possession, custody and control of the exh. P67. The respondent had admitted putting the drugs in her bag. The concealment of the bag supported the inference of knowledge of the contents of the bag. Based on the quantity and weight of the drugs, the trial judge had rightly invoked the presumption under s. 37(da) of the Act. Therefore, the trial judge had correctly ordered the respondent to enter her defence. (paras 21)” [22] OKT ditangkap hanya selepas SP3 dan pasukannya telah menyerbu premis tersebut. OKT pada asalnya tidak berada di rumah. Beliau hanya dibawa pulang kemudian oleh SP3 dan pasukannya apabila OKT telah disoalsiat oleh SP3. Hasil daripada soalsiasat tersebut, barang-barang salah tersebut dijumpai di premis OKT. Selain itu, semasa serbuan dilakukan, tiada individu lain yang berada di rumah tersebut. Oleh itu, adalah inferens yang nyata bahawa OKT mempunyai pengetahuan ke atas dadah yang dijumpai. [23] Selain itu, pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan OKT mempunyai kawalan atau jagaan dan pengetahuan akan dadah yang berada dalam jagaannya itu dengan mengecualikan orang lain mempunyai akses pada tempat di mana dadah itu dikatakan dijumpai. Berdasarkan ini intipati (b) telah dipenuhi. Pembuktian Initipati (c) OKT telah melakukan perbuatan pengedaran dadah tersebut. [24] Di dalam kes ini, bagi intipati pengedaran, memandangkan intipati pemilikan telah berjaya dibuktikan, maka Mahkamah membuat dapatan bahawa satu kes prima facie dibuktikan menurut seksyen 180(4) KTJ, dengan pemakaian anggapan bawah seksyen 37(da) ADB 1972 untuk pengedaran berdasarkan berat dadah. Oleh itu, anggapan pengedaran di bawah s 37(da) ADB 1952 adalah terpakai. [25] Intipati (c) telah dipenuhi. KEPUTUSAN DI AKHIR KES PENDAKWAAN [26] Setelah Mahkamah meneliti keterangan melalui saksi-saksi Pendakwaan bersama ekshibit yang dikemukakan dalam kes ini, hujahan kedua-dua pihak serta setelah diaplikasikan prinsip penilaian maksima terhadap kesemua keterangan yang dikemukakan, Mahkamah memutuskan bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa wujudnya suatu kes prima facie terhadap OKT berdasarkan keterangan yang jelas untuk intipati pertama dan kedua serta dengan bergantung kepada anggapan di bawah seksyen 37(da) ADB 1952 bagi intipati ketiga. [27] OKT telah dipanggil untuk membela diri dan diberikan tiga (3) pilihan sama ada untuk memberi keterangan secara bersumpah, memberi keterangan bersumpah dalam kandang OKT atau berdiam diri. OKT memilih memberi keterangan secara bersumpah. KES PEMBELAAN [28] Di peringkat Pembelaan, OKT memilih untuk memberi keterangan bersumpah dengan menggunakan Pernyataan Saksi (PS-D1) serta keterangan lisan. OKT telah memilih untuk tidak memanggil lain-lain saksi. Naratif kes Pembelaan [29] Berikut adalah keterangan OKT melalui penyata saksinya, PS-D1. Secara ringkasnya, OKT menyatakan dia berasa kasihan dengan rakannya Goh Liang Sin bersama teman serumah Goh Liang Sin iaitu Wong Wai Lin yang mana tempoh penyewaannya hampir tamat dan menawarkan untuk tinggal sementara di rumah OKT. [30] Seterusnya OKT menyatakan pada hari kejadian pada 29 Mei 2019, rakannya ingin memindah barang ke rumahnya tetapi OKT tiada di rumah dan teman wanita OKT bernama Pham Nhunga yang berada di rumah OKT telah membenarkan untuk urusan pemindahan barang ke rumah OKT. [31] OKT seterusnya menyatakan pada perenggan 14 PS-D1- “Pada jam lebih kurang 12 tengah hari teman wanita saya telah memaklumkan saya bahawa Goh Liang Sin dan Wong Wai Lin telah datang ke Condo saya dan meletakkan beg pakaian, kotak-kotak dan barang lain ke dalam bilik kedua di unit kami. Mengikut teman wanita saya selepas meletakkan barang tersebut di situ mereka telah terus beredar.”. [32] OKT seterusnya menyatakan pada sebelah petang jam 4.30, Goh Liang Sin telah memintanya menghantar ke tempat kerja kerana tiada pengangkutan. Oleh itu OKT telah membantunya ke tempat kerja. Setiba di tempat kerja Goh Liang Sin, OKT telah diserbu sekumpulan lelaki yang memperkenalkan diri sebagai polis. Tiada barang salah dijumpai pada OKT. [33] OKT kemudian dibawa ke rumahnya sekitar jam 8 malam dan dadah telah dijumpai. OKT menafikan pengetahuan mengenai dadah yang dijumpai dengan menyatakan ianya adalah milik Goh Liang Sin dan/atau Wong Wai Lin dan OKT tidak pernah menunjukkan almari tempat simpanan dadah itu kepada Polis. ANALISA DAN DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PEMBELAAN [34] Beban pembuktian pihak Pembelaan di akhir kes Pembelaan adalah dengan menimbulkan keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan. Manakala beban ke atas pihak Pendakwaan pula adalah untuk membuktikan kes melampaui keraguan yang munasabah. Ini seperti yang diperuntukkan dalam seksyen 182A KTJ. [35] Berdasarkan seksyen 182A KTJ, jika Pendakwaan berjaya membuktikan kesnya melampaui sebarang keraguan yang munasabah, OKT hendaklah didapati bersalah dan disabitkan. Namun jika sebaliknya, Mahkamah hendaklah melepas dan membebaskan tertuduh. (Rujuk kes Balachandran v. PP [2005] 2 MLJ 301; [2005] 1 CLJ 85 dan Mohamad Radhi bin Yaacob v. PP [1991] 3 MLJ 169). Kes Public Prosecutor v Mohd Amin bin Mohd Razali & Ors [2002] 5 MLJ 406). Mahkamah Persekutuan juga telah menjelaskan tentang maksud seksyen 182A KTJ. [36] Oleh itu, OKT memikul beban untuk membangkitkan keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan selain menyangkal anggapan pengedaran dadah di bawah seksyen 37(da) ADB 1952 atas imbangan kebarangkalian. [37] Menjadi anggapan bahawa OKT mengedar dadah tersebut sehingga dibuktikan sebaliknya (until the contrary is proved). OKT dengan ini perlu mengemukakan keterangan yang mencukupi untuk mengakas anggapan tersebut atas imbangan kebarangkalian (rujuk kes PP v. Yuvaraj [1969] 2 MLJ 89; [1968] 1 LNS 116, Ng Chai Kern v PP [1994] 2 MLJ 210; [1994] 2 CLJ 593 dan Mohamad Radhi v PP [1991] 3 MLJ 169; [1991] 3 CLJ 2073). [38] Setelah dibuktikan OKT mempunyai milikan mens rea dadah tersebut, keterangan SP6 yang tidak dicabar berkaitan jenis dan dadah yang terlibat telah membolehkan aplikasi anggapan di bawah seksyen 37(da) ADB 1952. [39] Setelah menilai keterangan OKT dan saksi pihak Pendakwaan, Mahkamah mendapati naratif pembelaan OKT adalah sukar untuk dipercayai memandangkan ianya merupakan penafian kosong yang tidak menimbulkan sebarang keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan yang telah berjaya dibuktikan kesnya. Keterangan OKT seolah dibuat semata-mata untuk melepaskan diri dari kesalahan yang telah dilakukan. Tiada keterangan bukti lain yang menyangkal bahawa dadah telah dijumpai di premis yang diduduki OKT. [40] Mahkamah juga mendapati bahawa atas imbangan kebarangkalian, OKT telah gagal mengakas atau mematahkan anggapan pengedaran. Mahkamah mendapati cerita dan pembelaan OKT tidak menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah bahawa OKT tidak mempunyai jagaan dan kawalan atas dadah yang dijumpai di premis yang didudukinya dan dadah bukan miliknya. [41] Ini berdasarkan kes Liam Heng Boon v. PP [2014] 5 MLJ 259 di mana Mahkamah Rayuan telah memutuskan: "So the appellant had to rebut the operative presumption of trafficking under s. 37(da) of the DDA on the balance of probabilities. That level of rebuttal places a higher evidentiary burden on the appellant." [42] Mahkamah berpendapat bahawa keterangan bukti kes Pembelaan bukan sahaja sekadar satu penafian tetapi juga tidak menyakinkan (not convincing). Pembelaan OKT tidak disokong (uncorroborated) dengan keterangan dan pembelaan yang dikemukakan adalah penafian semata-mata yang tidak disertai dengan bukti kukuh. Oleh kerana kes pembelaan hanya sekadar penafian semata-mata, ia tidak dapat membantu OKT. [43] Penafian semata-mata tanpa sebarang keterangan sokongan tidak dapat menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah (rujuk kes Ong Hooi Beng v PP [2015] MLJU 22 (CA) dan Ali Tan bin Abdullah v PP [2013] 2 MLJ 676 (CA)). Ia juga seperti diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes D.A. Duncan v PP [1980] 2 MLJ 195- “[4] Now this evidence, if accepted and believed, is clearly sufficient to establish a prima facie case against the appellant. The High Court at Alor Star accepted it and called on the defence. The defence was, in effect, a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came, in or view, to the correct conclusion that his denial did not cast a doubt on the prosecution case against the appellant”. [44] Pada peringkat ini, OKT seharusnya menyangkal anggapan di bawah seksyen 37(da) ADB 1952. Walaubagaimanapun, pembelaan OKT yang bersifat penafian semata-mata tanpa keterangan sokongan menunjukkan Pembelaan gagal menyangkal anggapan tersebut. [45] Seterusnya dalam kes Mohd Hanafi Safii v PP [2012] 1 LNS 814; [2013] 5 MLJ 87 Mahkamah Rayuan menyatakan: “It is thus not enough for an accused merely to assert absence of knowledge. The facts of the case must be examined as a whole to see whether he had good reason to suspect that he was carrying drugs. In Yeo Choon Huat v. PP [1998] 1 SLR 217, this court held (at pp. 226-227): In short, ignorance is a defence only when there is no reason for suspicion and no right and opportunity of examination; ignorance simpliciter is not enough.” [46] Berdasarkan kepada prinsip-prinsip kes di atas, adalah terbukti keterangan OKT ini hanyalah bersifat penafian semata-mata dan tidakpun menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah. Selain itu, Pembelaan juga tidak memanggil mana-mana saksi untuk mengesahkan versi OKT di dalam kes ini walaupun berpeluang berbuat sedemikian. Alasan yang dinyatakan pihak Pembelaan semasa menutup kes ialah “We applied for subpoenas for Wong Wai Ling and Goh Liang Sing we are unable to trace them.” (rujuk Nota keterangan halaman 106). [47] Oleh itu, setelah meneliti keterangan kes Pembelaan terhadap kes Pendakwaan dan menimbangkan keseluruhan keterangan kes ini, Mahkamah mendapati pihak Pembelaan telah gagal membangkitkan keraguan munasabah ke atas elemen pemilikan mens rea dadah berbahaya seperti dalam pertuduhan. [48] Seterusnya Mahkamah mendapati pihak Pembelaan juga telah gagal menyangkal anggapan pengedaran dadah di bawah seksyen 37(da) ADB 1952 yang terpakai terhadapnya sepertimana mengikut prinsip yang diputuskan dalam kes Mat v Public Prosecutor [1963] 1 LNS 82; [1963] 1 MLJ 263. [49] Dengan itu setelah Mahkamah ini menimbang kesemua keterangan, didapati bahawa OKT gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah ke atas kes pihak Pendakwaan mengenai dadah yang dimilikinya serta atas imbangan kebarangkalian gagal mematahkan anggapan pengedaran ke atas dadah tersebut. Sebaliknya pihak Pendakwaan telah membuktikan kesnya melampaui keraguan munasabah atas alasan yang telah dijelaskan. Sehubungan itu, Mahkamah mensabitkan OKT dengan kesemua pertuduhan terhadapnya.

Saksi yang tidak dipanggil [50] Di dalam hujahan pihak Pembelaan, antara isu yang diutarakan adalah bahawa terdapat saksi-saksi yang tidak ditawarkan kepada pihak Pembelaan antaranya Wong Wai Lin, Goh Liang Sin dan Ahmad Nizam (penama-penama). Pihak Pendakwaan menghujahkan pertuduhan ke atas OKT di dalam kes ini jelas menunjukkan bahawa barang salah ditemui di dalam rumah OKT sendiri dan bukanlah dijumpai di mana-mana tempat lain yang melibatkan penama-penama tersebut. Oleh itu, penama-penama bukanlah saksi material. [51] Persoalan yang timbul adalah adakah pihak Polis telah menjalankan siasatan dengan baik? Berdasarkan keterangan terdapat dua unit telah diserbu pihak Polis di Amerin Residence di mana salah satunya merupakan rumah OKT dan satu lagi rumah Goh Liang Sin. Mereka tidak dipanggil kerana bukan saksi material untuk kes ini. Pihak Pembelaan juga bercadang untuk memanggil mereka sebagai saksi pembelaan tetapi akhirnya tidak dipanggil. Berkenaan ‘teman wanita’ Vietnam, walaupun terdapat usaha mencari tetapi tidak dapat dijumpai. [52] Pihak Pendakwaan seterusnya menghujahkan bahawa siasatan telah dibuat mengikut SOP yang ditetapkan dan tindakan untuk membentuk satu pertuduhan ke atas OKT telah dibuat berdasarkan hasil siasatan dan keterlibatan OKT. Penama-penama yang dibangkitkan Pembelaan tidak langsung berkait dengan barang salah yang ditemui di dalam rumah OKT dan tidak dibuktikan. [53] Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kes Ghazalee bin Kassim and Ors v PP [2008] 1 MLRA 381 dan kes Mohd Shamshir bin Mohd Rashid v PP (2008) 6 CLJ 768 adalah berkaitan. [54] Oleh itu, Mahkamah bersetuju dengan hujahan Pendakwaan bahawa penama-penama bukan saksi yang material untuk unfolding the prosecution’s case memandangkan peranan penama-penama tersebut tiada kaitan dengan penemuan barang salah di dalam premis OKT.

Pernyataan Rakaman Percakapan di bawah Seksyen 112 KTJ [55] Pihak Pembelaan telah berhujah untuk mendapatkan pernyataan rakaman percakapan penama-penama. Prinsip undang-undang berkaitan seksyen 112 KTJ adalah jelas (Husdi v Pendakwa Raya [1980] 2 MLJ 80). Oleh itu isu ini tidak dapat dipertimbangkan. Mitigasi [56] Budibicara menentukan hukuman adalah terletak kepada Mahkamah yang membicarakan. Sebagaimana diperuntukkan di dalam seksyen 183 KTJ, apabila seseorang OKT itu disabitkan dengan kesalahan, Mahkamah hendaklah menjatuhkan hukuman menurut undang-undang. Di dalam kes Jafa bin Daud [1981] 1 MLJ 315 telah diputuskan bahawa: “A sentence according to law" means that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section, but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles.” [57] Berpandukan kepada kes Jafa bin Daud (supra), budibicara tersebut hendaklah berpandukan kepada prinsip undang-undang yang telah ditetapkan. Dalam mempertimbangkan hukuman yang sesuai dan munasabah terhadap OKT bagi pertuduhan terhadapnya, Mahkamah ini telah turut mempertimbangkan kesemua faktor-faktor peringanan hukuman yang dihujahkan oleh Peguambela OKT [58] Dalam rayuan mitigasi, Peguambela telah merujuk dan memohon Mahkamah mempertimbangkan hukuman alternatif selain hukuman mati setelah pindaan yang baharu kepada seksyen 39B ADB 1952 agar menjatuhkan hukuman pemenjaraan seumur hidup. Selain itu, ini merupakan kesalahan pertama OKT. [59] Mahkamah mempunyai pilihan untuk menjatuhkan hukuman mati atau penjara seumur hidup dan minimum 12 kali sebatan ke atas OKT di bawah seksyen 39B(2) ADB 1952. [60] Semasa OKT dituduh dan mula dibicarakan, hukuman bagi kesalahan pengedaran dadah di bawah seksyen 39B(1)(a) ADB 1952 adalah hukuman mati. Namun menerusi Akta Pemansuhan Hukuman Mati Mandatori 2023 (Akta 846), yang berkuatkuasa pada 4 Julai 2023 melalui warta [PU(B) 229/2023] bagi kesalahan di bawah seksyen 39B ADB 1952 telah dipinda iaitu apabila disabitkan hendaklah dihukum dengan hukuman mati atau penjara seumur hidup dan hendaklah, jika dia tidak dijatuhkan hukuman mati, dihukum sebat tidak kurang daripada 12 sebatan. Ini bermakna, budi bicara diberi sepenuhnya kepada Mahkamah untuk menentukan pilihan hukuman (rujuk kes: Loh Hock Seng v Public Prosecutor [1980] 2 MLJ 13 dan DA Duncan v PP (supra). [61] Manakala seksyen 3 Criminal Justice Act 1953 (Revised 1988) [Akta 345] mentafsirkan hukuman penjara seumur hidup sebagai pemenjaraan untuk tempoh 30 tahun. [62] Mahkamah ini telah mempertimbangkan dan memutuskan bahawa faktor kepentingan awam hendaklah diutamakan dan mengatasi kepentingan-kepentingan peribadi OKT. Ini kerana kesalahan yang dilakukan oleh OKT adalah jenayah dadah yang merupakan suatu kesalahan yang berat dan serius. HUKUMAN PERTUDUHAN PERTAMA DAN KEDUA [63] Setelah mendengar hujahan mitigasi dari kedua-dua pihak, Mahkamah menjatuhkan hukuman penjara seumur hidup terhadap OKT dari tarikh tangkap dengan 12 kali sebatan sebagaimana diperuntukkan dalam seksyen 39B(2) ADB 1952 bagi pertuduhan pertama dan kedua. PERTUDUHAN KETIGA Kesalahan Di Bawah Seksyen 39A(1) [64] Mahkamah ini memutuskan bahawa hukuman penjara 4 tahun (bermula dari tarikh tangkap) manakala hukuman sebatan tidak dikenakan menurut seksyen 288 KTJ kerana hukuman sebatan bagi pertuduhan Pertama dan Kedua ialah 24 sebatan kesemuanya. PERTUDUHAN KEEMPAT Kesalahan Di bawah Seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 [65] Mahkamah ini memutuskan bahawa hukuman empat (4) tahun bagi pertuduhan terhadap OKT dari tarikh tangkap. [66] Kesemua hukuman berjalan secara serentak dan dikira dari tarikh tangkapan. [67] Segala ekshibit dikembalikan kepada polis melalui TPR untuk dilupuskan selepas rayuan. Ekshibit dokumentari disimpan dengan selamat di Mahkamah. (SUZANA BINTI MUHAMAD SAID) PESURUHJAYA KEHAKIMAN MAHKAMAH TINGGI SHAH ALAM (JENAYAH 4) TARIKH: 3 Disember 2023 PIHAK-PIHAK PEGUAMBELA Messrs Grace S. Nathan Advocates and Solicitors Suite 11.01, Level 11 South Wing Menara OBYU 4, Jalan PJU 8/8A Damansara Perdana 47820 Petaling Jaya, Selangor. PENDAKWAAN